تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

درمان لکنت زبان کودک

درمان لکنت زبان کودک

در صورتی که اختلال در روانی گفتار بیش از ۶ ماه بطول انجامد، نیازمند مداخله آسیب شناس گفتار و زبان می باشد. تشخیص و کنترل زودهنگام اختلالات گفتاری در بهبود آن بسیار حیاتی است. هدف مداخله سریع درمانی، بوجود آوردن یک ساختار مناسب برای گفتار روان است، قبل از اینکه این اختلال گفتاری مزمن و ماندگار شود. به همین دلیل درمان برای بزرگسالان مشکل تر است، زیرا الگوی لکنت در آنها ریشه دار شده است. بسیاری از کودکان به مرور زمان بدون درمان، لکنت را پشت سر می گذارند. اما با توجه به ماهیت متفاوت ظهور لکنت، پیش بینی بهبود خودبخودی آن مشکل است.

در حال حاضر درمان قطعی برای لکنت زبان وجود ندارد. چراکه ماهیت دقیق بروز این اختلال هنوز ناشناخته است. گرچه مداخله سریع و پیگیر می تواند لکنت را حتی بطور کامل کنترل نماید و در نتیجه حاصل یک گفتار طبیعی و روان باشد. نقش بازی یکی از شیوه های آموزش است که در آن افراد به طور خود به خودی مشکلا ت مربوط به روابط انسانی را رفع می کنند و با کمک دیگران بازیگران و تماشاگران وضع موجود را تجزیه و تحلیل می کنند این بازی در واقع بخشی از زندگی طبیعی است که از نخستین روزهای زندگی کودک و تقلید از والدین آغاز می شود و همه اوقات زندگی را شامل می شود.

برای درمان لکنت زبان کودک روشهای بی­شماری وجود دارد که هر یک بر دیدگاهی خاص تدوین شده ­اند، از جمله روش­های روانکاوی، گروه درمانی، خود درمانی، دارو درمانی، شناخت درمانی و …

در برخی موارد، درمان لکنت زبان نیاز به جلسات متعددی دارد که لازمۀ آن ایجاد ارتباط مناسب و موثر با کودک و والدینش است. به­طورکلی هرچه کودک از نظر سنی بزرگتر باشد، برنامۀ درمانی طولانی­تری نیاز دارد. هدف درمانگر برای بهبودی کودکان خردسال مبتلا به لکنت آن است که مانع از پیشرفت مشکل او شود و درهمان ابتدا آن را درمان کند. هرچه درمان دیرتر آغاز شود و کودک بزرگ­تر باشد، احتمال بهبودی کامل کمتر می­شود. در مورد کودک دبستانی، باید به آنها آموخت که چگونه تنش خود را کاهش دهند و سعی کنند راحت و آرام صحبت نمایند این کار ابتدا از کلمات آغاز می­شود و به تدریج به جملات و عبارت بلندتر و طولانی­تر می­رسد.

برای درمان کودکی که لکنت دارد رعایت دو نکتۀ اصلی باید مدنظر قرار گیرد:

۱- گفتار کودک از چه لحاظ با گفتار سایر کودکان هم سن وسال او تفاوت دارد؟

۲- خانواده واجتماعی­که کودک درآن زندگی می­کند، تا چه اندازه برای درست صحبت کردن به کودک
فشار می­آورند؟

اگر کودک تازه شروع به لکنت کرده است و پس از مدتی بهبود نیافته است، ممکن است ناروانی درگفتار او موجب تنش، اضطراب و ناکامی او در مراحل مختلف زندگیش شود که بهتر است در همان اوان کودکی به دنبال کمک متخصصین بود.  در اغلب موارد، لکنت­ها و ناروانی­های­گفتارکه ثابت ­و پایدار می­شوند، ممکن است با افزایش سن بهبود نیابند و مسائل و مشکلات فراوانی برای کودک به وجود آورند.

برنامه درمانی اصلاح گفتار و زبان

لکنت بعنوان یک رفتار قابل تغییر شناخته شده است. آسیب شناس گفتار و زبان تلاش می کند تا ناهماهنگی بین گفتار و تنفس را که در اثر لکنت ایجاد شده، اصلاح نموده تا در نتیجه شخص مجددا به گفتار روان و بدون لکنت دست یابد. در طول برنامه درمانی شخص مبتلا به لکنت یاد می گیرد تا با روش های درمانی گوناگون، پدیده لکنت را در گفتار خود بطور ارادی کنترل نماید. اکثر برنامه های درمانی بر روی روشهای خاص گفتار شامل کشیدن کلمات، کاهش سرعت گفتار و شروع ملایم هر کلمه (وضعیت شل عضلات گفتار، پشتیبانی مناسب سیستم تنفسی جهت شروع گفتار، بازدم آرام و آهسته و شروع آرام اولین صدا) متمرکز شده اند.

هدف این روش های درمانی، برنامه ریزی مجدد سیستم عضلات گفتاری جهت تولید یک گفتار روان بوسیله هماهنگی تنفس و تولید صداست. همچنین بطور همزمان برروی عوامل روانی وابسته از جمله استرس و اضطراب و حذف رفتارهای جانبی نیز کار می شود و در واقع نوعی رفتار درمانی انجام می شود. از دیدگاه دیگر اقدامات مورد استفاده در اصلاح لکنت را می توان به سه گروه قبل از بروز لکنت[۱]، حین لکنت[۲]  و پس از آن[۳] تقسیم بندی نمود[۴].

در حال حاضر برنامه های درمانی متعددی وجود دارد. در اینجا به دو نوع آن اشاره می شود. در نوع اول که بصورت فشرده است، گاهی فرد در یک محل مقیم می شود و حداقل ۶ ساعت در روز و به مدت چند هفته با او تمرین می شود. در نوع دوم زندگی عادی فرد کمتر مختل می شود. اما تغییرات ممکن است آنقدر آهسته باشد که انگیزه اش را برای درمان از دست بدهد. در نوع اول از آنجا که فرد دائما تحت کنترل است، امکان موفقیت در درمان بیشتر و شانس برگشت به حالت قبل کمتر است. در حالیکه در نوع دوم بدلیل آنکه فرد زندگی روزمره اش را ادامه می دهد، در صورتیکه انگیزه و پشتکار کمتری برای پیگیری درمان داشته باشد، از آنجا که کمتر تحت کنترل است، براحتی ممکن است با توجه به ماندگارشدن الگوی قبل از درمان، بهبود مشهودی در درمان خود مشاهده نکرده و انگیزه اش را از دست بدهد.

بطور کلی درمان برای تمام افراد ثابت نیست و عواملی نظیر سن، جنسیت، میزان مزمن بودن لکنت در فرد، میزان انگیزه و پشتکار در برنامه درمانی، همراهی و همکاری خانواده و اطرافیان بر طول درمان و اثربخشی آن مؤثر است.

دارو درمانی

در مطالعات محدود میزان تاثیر داروها بر اساس تئوری های ارائه شده در بروز لکنت در دو گروه داروهای آنتاگونیست دوپامین و داروهای جلوگیری کننده از بازجذب سروتونین SSRI ها بررسی شده است. این داروها معمولاً دارای عوارض جانبی گاه جدی بوده و منجر به قطع مطالعات شده است.

اولین داروی مورد استفاده که جزء آنتاگونیست دوپامین محسوب می شود، هالوپریدول است که برای اولین بار در دهه ۱۹۷۰ استفاده شد. از گروه اول تاکنون داروهایی نیظیر هالوپریدول[۵]، اولانزاپین[۶]، ریسپریدون[۷]، پیموزید[۸]، و از گروه دوم SSRI ها دارو هایی نظیر کلومی پرامین[۹] و پروکستین[۱۰] مورد بررسی قرار گرفته اند. بطور محدود مورد بررسی قرار گرفته اند، اما اثر دراز مدت آنها هنوز نامشخص است. به همین دلیل توصیه می شود که در موارد حاد لکنت در ابتدای برنامه درمانی حداکثر در یک دوره ۶ هفته ای از دارو استفاده شود، سپس از دوز دارو کاسته یا قطع شود.

در مطالعات مشاهده شده که گروه اول اثر بهتری بر روی کاهش لکنت می گذارد (۳۰ تا ۵۰%) و این تئوری را مطرح می کند که لکنت بیشتر ناشی از اختلال در فعالیت دوپامین در مغز باشد. معمولاً این داروها بیشترین تاثیر را در مواقع کم استرس و کمترین تاثیر را در موقعیت های پراسترس دارند. کمترین تاثیر را در موقعیت های پراسترس دارند. عوارض جانبی استفاده از این داروها در بعضی افراد کم و در بعضی بطور جدی است و معمولا شامل بروز نشانه های افسردگی، عصبانیت، کاهش تمرکز، سردرد و سرگیجه، بی خوابی، کهیر، تنبلی، گوش به زنگی و .. می باشد. بعضی از این داروها حتی منجر به افزایش لکنت و یا شروع آن در افرادی که قبلا دچار این اختلال نبوده اند، شده است.

روش­های رفتار درمانگران

از دیدگاه رویکرد رفتاری، لکنت زبان به عنوان رفتاری آموخته شده مورد بررسی قرار می­گیرد و روش­های درمانی آن هم براساس اصلاح رفتار، کنترل ناروانی­ها و کاهش رفتارهای غیرکلامی استوار است. اهدال کفی این دیدگاه عبارتند از:

  • کاهش و ضعیف کردن عواملی که لکنت زبان را شدت می­بخشند و موجب ادامۀ آن می­شوند.
  • اصلاح و کاهش شدت لکنت زبان به وسیلۀ حذف نشانه­های ثانویۀ لکنت و از بین بردن اجتناب.
  • کمک به کودک مبتلا تا بتاند به سهولت نسبی و بدون کوشش زیاد صحبت کند.

تکنیک­های مورد استفادۀ رویکرد رفتاری عبارتند از:

۱-بررسی شرایطی که موجب لکنت در کودک می­شود.

۲-لکنت ارادی: روش­های لکنت ارادی به کودک کمک می­کند که نه تنها بفهمد با وجود داشتن لکنت می­تواند تا حدی روان صحبت کند، بلکه از اضطراب او نیز کاسته می­­شود.

۳- ساختن الگوهای جدید لکنت: با استفاده از این روش جهت تکرار یک صدا به آرامی و بدون تنش انجا می­شود و تلفظ به سوی بخش بعدی کلمه آسان می­شود.

۴-ساختن الگوهای تنفسی جدید: دم و بازدم بخشی از عمل صحبت کردن هستند. اصلاح الگوهای تنفسی به کودک کمک می­کند تا در فواصل درست صحبت کردن، نفس بکشد و نسبت به دم و بازدم خودآگاهی داشته باشد.

۵-آرام­سازی افتراقی: براساس این روش تمرین گفتار در حالی که کودک در حال دراز کشیدن است، ارزش خاصی ندارد، بلکه باید سعی کند در حالت نشسته و یا ایستاده الگوهای گفتاری خود را تصحیح کند.

۶-تطابق (خواندن مکرر متن، کنترل سرعت): زمانی که کودکی متنی را چندین بار می­خواند در می­یابد که با هرچه بیشتر خواندن، لکنت او نیز کمتر می­شود، در واقع خواندن متوالی اضطراب او را کاهش می­دهد.

ج) روش گروه درمانی کودکان: مسائلی که در جلسات گروه درمانی کودکان ارائه می­شود، عبارتند از:

* منظر از لکنت زبان چیست؟

* چطور بیان واژه­ها را فرا می گیریم؟

* چطور از واژه­ها جمله ساخته و آن را بیان می­کنیم؟

* چطور برای انتقال معنا از واژه­ها استفاده می­کنیم؟

* چطر راه­های جدید انجام کارها را می­آموزیم؟

* چطر احساس ترس و شرمساری می­تواند در انجام کاری دخالت کند و مانع از انجام آن شود؟

* چطورطریقۀ انجام کار را تغییر می­دهیم؟

*چطور از صحبت کردن برای شناخت مردم استفاده می­کنیم؟

چ) استفاده از مترونوم: یکی از روش­های رفتاری که برای اصلاح ریتم صدا و هماهنگ ساختن تکلم کودک موثر استفاده است. استفاده از مترونوم می­باشد. پس از آن که تکلم کودک منظم گردید، استفاده از دستگاه نیز به تدریج کاهش می­یابد.

تقویت اعتماد به نفس

برای درمان باید جنبه های شخصیتی فرد را بالا ببریم ، یعنی به عنوان مثال اعتماد به نفسفرد را زیاد کنیم و نقاط قوتی را برای فرد بسازیم و پیدا کنیم. مثلاً در صورتی که فرد مهربان است آن صفت اخلاقی او را تقویت کنیم. باید سعی کنیم اضطراب فرد را کاهش دهیم.

یک سری ورزشهای آرامبخش که اساس کارش انبساط و انقباض عضلات است کمک میکند تا تنش عضلات پایین بیاید. در این ورزشها ۲۰ ثانیه انقباض ۲ برابر آن انبساط طول میکشد و باعث می شود تنش ها از بین برود. به شیوه های مختلفی به فرد آموزش داده می شود تا صحبت کند ولی لکنت نداشته باشد. این افراد فکر می کنند که یک نقص عضو دارند و مردم آنها را نگاه میکنند.

سعی می کنیم که فرد را متوجه این مسأله کنیم که به طور معمول مردم نحوه صحبت کردن را مورد توجه قرار نمی دهند، بلکه به معنای گفته هادقت می کنند . به فرد کمک می شود تا تصویر درستی از خودش داشته باشد و یاد بگیرد که آهنگین صحبت کند و یا تلاش کند که صحبتش خیلی کشیده و ممتد باشد و به طور مناسبی صحبت کند. پیشنهاد می شود افراد لکنتی را در گروه های سرود قرار داده و آنها را از محیط های اضطراب زا جدا کنیم. همچنین یکی از شیوه های درمان اصلاح تنفس است.

 

[۱] . Pre-block modification (preparatory set)

[۲] . In-block modification (pull-out)

[۳] . Post-block modification (cancellation)

[۴] . اسلامی و همکاران، ۱۳۸۸

[۵] . Haloperidol

[۶] . Olanzapine

[۷] . Risperidone

[۸] . Pimozide

[۹] . Clomipramine

[۱۰] . Paroxetine

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی می توانید با متخصصان ما تماس بگیرید.
۳۹ نظر
  1. haniye
    با سلام.به نظر شما میزان شیوع لکنت زبان در کودکان به چه صورت می باشد و بیشتر در چه سنی شایع تر می باشد؟
    پاسخ مهر ۳, ۱۳۹۵ در ۵:۴۳ ق.ظ
    • مژگان ن
      بر اساس تحقیقات انجام شده شیوع لکنت زبان حدود یک درصد در جمعیت می باشد که از این میان پنج درصد شروع لکنت قبل از پنج سالگی داشته اند. در میان کودکان حدود پنج درصد از انها در طول سنین قبل از 6 سالگی به مدت 6 ماه تجربه لکنت زبان را دارند که سه چهارم انها تا پایان شش سالگی بهبود می یابند. لکنت در هر سنی می تواند بروز کند، ولی اصولاً دردودوره از زندگي، كودك مبتلا به لكنت بيشترديده مي شود : يكی در دوران آغاز فراگيري گفتار و جمله سازي و ديگري در سنين ورود به مدرسه و شروع تحصيل و دردوران بلوغ نيز نمونه اي از ابتلا به لكنت مشاهده شده است.شیوع این اختلال در پسران 4-5 برابر بیشتر از دختران است.
      پاسخ مهر ۳, ۱۳۹۵ در ۹:۵۱ ق.ظ
  2. فربد
    اگه ممکنه در مورد مشخصات بالینی لکنت زبان کودکان بیشتر توضیح بدین
    پاسخ مهر ۵, ۱۳۹۵ در ۷:۰۸ ق.ظ
  3. مشاور
    اغلب کودکان در 12- 15 ماهگی شروع به صحبت کردن می کنند و در 18-24 ماهگی با ساختارهای دستوری صحبت می کنند.کودکانی که لکنت دارند، میانگین زمان گفتار شان پایین است و تکلم را دیرتر آغاز می کنند.این گونه کودکان الزاما در سایر مهارتهای رشدی خود کند نیستند.پژوهشگران طی تحقیق دریافتند کودکان مبتلا به لکنت از تعداد بیشتری از گفته های تک واژگانی استفاده می کردند. - ساختارهای ساده دستوری ساده را به کار میبردند."اشتباهات دستوری بیشتری داشتند" اشتباهات بیشتری درتولید اصوات داشتند. - در مقایسه با کودکان سالم دو ماه تاخیر رشد کلامی داشتند. تشخیص لکنت زبان در مراحل اولیه بسیار مشکل است؛ زیرا اغلب کودکان خردسال بدون اینکه هیچ مشکل یا زمینه های برای گسیختگی های گفتاری داشته باشند، علائکی از لکنت زبان دارند.گروهی از آنها چندان به این مشکل خود اهمیت نمی دهند و اگر چند بار هم نتوانند کلمه ها را به درستی بیان کنند، هیچ ناراحت نمی شوند در حالیکه گروهی دیگر ، کمترین گرفتگی زبان تاثیری عمیق بر رفتارهای اجتماعی آنان میگذرد و سخت تلاش می کنند تا لغات وازگان را به درستی بیان کنند.در نهایت نیز از این که نمی توانند آن طور که می خواهند صحبت کنند.دچار ناامیدی و ناکامی می شوند.شدت لکنت زبان درکودکان می توانداز حادترین تا کمترین حالات متغیر باشد .
    پاسخ مهر ۶, ۱۳۹۵ در ۱۰:۲۵ ق.ظ
  4. motakhases
    کودکانی که دچار لکنت زبان هستند دقیقا چه علائمی دارند؟
    پاسخ مهر ۶, ۱۳۹۵ در ۱۱:۱۹ ق.ظ
  5. زاهد
    - تکرار صدا ها و هجاها ( مثل ،منمن منمن، او او او ) - کشش یا امتداد دادن صدا ها ( مثل تکرار صدایی مممم ماما، تکرار هجائی مامامامان) - در میان اندازی - مکث درون واژه ها - انسداد ثابل شنیدن و ناملفوظ ( مکثهای پر و خالی ) - تکرار واژه های تک هجائی - انجام حرکات اضافی مثل ، چشمک زدن، تیک، لرزش فک ها و لب و دهان _ بیان واژه های مشکل که با تنش فیزیکی ادا می شوند. تمام موارد فوق علائم لکنت زبان هستند و چنان چه والدین، مربیان و نزدیکان تصور می کنند کودکی با این خصوصیات صحبت می کند، بهتر است با اتخاذ روش های مناسبی درصدد بهبود او برآیند و اجازه ندهند لکنت در او سالها طول بکشد.زیرا گفتن این جمله که خودش خوب خواهد شد مشکلی از کودک حل نمی کند.
    پاسخ مهر ۷, ۱۳۹۵ در ۸:۴۹ ق.ظ
  6. ناشناس
    مراحل مختلف لکنت زبان کودکان به چه صورت است؟
    پاسخ مهر ۸, ۱۳۹۵ در ۱۱:۰۱ ق.ظ
  7. مشاور
    الف) پیش دبستانی : خطاهای گفتاری این کودکان ساده و رایج تلقی می شود و خود را در قالب تکرار سیلابها و کشیدن اول صداها نشان می دهد. از آنجایی که کودک نسبت به شیوه گفتار خود آگاهی ندارد، معمولا نگرانی خاصی هم از این بابت احساس نمی کند.چنانچه درمان لکنت در این مرحله آغاز شود، درصد بهبود کودک بسیار بالا خواهد بود. ب) دبستانی : در این مرحله کودک به دلیل فشارهایی که از سوی هم کلاسیها ، آموزگاران و والدینش بر او وارد می شود، نسبت به مشکل گفتاری خود آگاه می شود و لکنت داشتن را به عنوان مشکلی جدی می پذیرد.کودک مبتلا به لکنت در این مرحله تصور می کند با فشار آوردن بر خود ، چشمک زدن های پیاپی، تغییر حالات چهره و اخم کردن می تواند مانع از لکنت خود شود.در حالی که این گونه رفتارهای نا خودآگاهانه او پس از مدتی به بخشی از عکس العمل های کلامی تبدیل می شوند. پ) پیش نوجوانی : در این مرحله کودک با تغییرات مربوط به بلوغ خود رو به سمت و مشکل لکنت او در موقعیتهای خاص و جدیدی پدیدار می گردد. از جمله ، صحبت با فراد غریبا، خرید کردن ، دوستیابی ، سخنرانی در کلاس ، گفتگو های تلفنی و... ت) نوجوانی: نوجوانی که مبتلا به لکنت است از بسیاری موقعیتهای زندگیش چشم میپوشد و از ترس این که مورد تمسخر و استهزاء دیگران قرار گیرد.منزوی ، کم حرف ، مضطراب و افسرده می شود.در این مرحله گویش نوجوان بسیار کوتاه و محدود به واژگانی میشود.که برای بیان و ادا آنها مشکلی ندارد.
    پاسخ مهر ۱۰, ۱۳۹۵ در ۸:۵۸ ق.ظ
  8. ناشناس
    چه عواملی بیشتر در بروز لکنت تاثیر دارد؟
    پاسخ مهر ۱۲, ۱۳۹۵ در ۱۰:۲۱ ق.ظ
    • روان شناس کودک و نوجوان
      لکنت زبان بر اثر عوامل مختلفی ایجاد می شود. از عوامل زیستی و آسیب مغزی گرفته تا عوامل محیطی و روان شناختی. برای آشنایی با علل دقیق لکنت زبان مقاله ما در همین سایت پیرامون این موضوع رو مطالعه فرمایید: لینک زیر به سوال شما پاسخ می دهد: http://kodakonojavan.com/%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D9%84%DA%A9%D9%86%D8%AA-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86/
      پاسخ مهر ۱۲, ۱۳۹۵ در ۱۲:۲۹ ب.ظ
  9. مشاور
    1- عوامل ژنتیکی و عصب شناسی : تحقیقات گروهی از متخصصین گفتار درمانی نشان می دهد که کودکانی که خانواده هایی با سابقه اختلالات گفتاری ، ناروانی در صحبت و لکنت هستند ، بیشتر احتمال دارد که دچار نقض سیستم گویایی شوند. 2- عوامل بیولوژیک : از آنجایی که سلامت مغز در گفتار و کلام کودک از اهمیت ویژه ای برخوردار است لذا هر گونه فشار ، آسیب ، ضربه به مغز میتواند عوارض گوناگونی داشته باشد. 3- عوامل روانشناختی : هر کودکی دارای تواناییها و خصوصیات رفتاری است که او را از سایر کودکان متمایز می کند.هیجانات، احساسات تنشها و ... همگی از جمله عوامل گوناگونی هستند که می توانند تاثیراتی منفی بر گویش و کلام گذارند. 4- عوامل محیطی : در برخی موارد متاسفانه والدین، مربیان و اعضاء، خانواده کارهایی می کنند که مانع از سخن گفتن عادی کودک می شود و او را به عجولانه صحبت کردن و اشتباهات گفتاری وا می دارد.
    پاسخ مهر ۱۳, ۱۳۹۵ در ۳:۳۶ ب.ظ
  10. mahboobe
    سلام دخترم 6 سالشه و هنوزم یه کم لکنت داره آیا راههای برای رفع آن وجود دارد؟
    پاسخ مهر ۱۵, ۱۳۹۵ در ۶:۰۹ ق.ظ
  11. مشاور
    موارد زیر می تواند در حل مساله به شما کمک کند : 1- اولین نکته برخوردی صمیمانه ، آرام و عادی به کودک است، هیچ وقت برای مشکلش دلسوزی نکنید، با این کار اعتماد به نفسش آسیب زده اید. 2- هرگز از نحوه صحبت کردن او تقلید نکنید؛ حتی زمانی که می خواهید مشکلش را برایش توضیح دهید. 3- با او نحوه تنفس صحیح را تمرین کنید؛ ورود هوا از بینی و خروج از دهان. 4- به او آموزش دهید که شمرده و آرام صحبت کند و مراقب وضعیت تنفسی خودش باشد.این کار را با او تمرین کنید.در تمرینات از کلمات و جملات ساده شروع کنید و بعد به تدریج بر دشواری آن بیفزایید. 5- اگر فرصت کافی ای برای تمرین ندارید، از او بخواهید خودش هر روز روبه روی آینه تمرین هایی را انجام دهد. 6 - به او یاد دهید که در زمان صحبت ، ابتدا جملات را در ذهنش مرتب کند و بعد از نظم دادن، به آرامی آنها را بیان کند. 7- حس مشارکت و همکاری را در او تقویت کرده و او را تشویق به شرکت در کارهای گروهی کنید. 8- توجه داشته باشید در صورتی که مشکل کودک شدید است، بهتر است از متخصصان گفتار درمانی کمک بگیرید.
    پاسخ مهر ۱۵, ۱۳۹۵ در ۷:۱۶ ق.ظ
  12. ارشیا
    سلام من پسری دارم اول آذر تولدشه.یعنی تازه 2 سالش تمام میشه.ولی در مورد حرف زدنش نگران هستم الان بچه هایی که با پسر من هم سن هستن دارن خوب کلمات رو تکرار می کنند ولی پسر من نمی کنه راهنماییم کنید باهاشم کار میکنم همش حرف میزنم کتاب می خونم شعر می خونم ولی انگار نه انگار فرار می کنه کمکم کنید البته دو زبانه شده یک عده باهاش به زبان فارسی حرف می زنند یک عده ترکی
    پاسخ مهر ۱۶, ۱۳۹۵ در ۵:۴۴ ق.ظ
  13. زاهد
    دو زبانه بودن بچه تاثیر منفی ای توی زمان صحبت کردنش نداره پس از این بابت نگران نباشین.اونچه که تاثیر داره یکی جنبه وراثتی هست که باید بررسی کنین والدینش تو چه سنی زبون باز کردن و مورد دیگه نرمال بودن رشدش هست مخصوصا از جنبه شنوایی و اختلالات یادگیری که این رو هم با یک چکاپ میتونین مطمئن بشین.مشکل پسر شما اینه که خوب کلمات رو ادا نمیکنه یا اصلا صحبت نمیکنه. اگر کلمات رو خوب تکرار یا ادا نمیکنه شما باید سعی کنین همون زبان من درآوردیش رو خوب کشف کنین و باهاش همراهی کنین تا از اینکه کسی متوجه منظورش نمیشه کلافه نشه فقط کافیه رعایت کنین که بابت درست تلفظ کردن کلمات بهش ایراد نگیرین یا فشار نیارین فقط خودتون همراه با اینکه نشون میدین من منطورتو گرفتم تو جوابی که بهش میدین کلمه رو درست ادا کنین به مرور زمان با تماشای کارتون و برنامه های کودک یا ارتباط های روزمره شکل صحیح کلمات رومتوجه میشه.مورد دیگه اینه که بچه هایی که بیشتر با بزرگسالها در ارتباطن تا همسنهای هودشون ، سریعتر درست تلفظ کردن کلمات رو یاد میگیرن.مقایسه کردن پسرتون با همسالاش فقط باعث میشه خودتون استرس بگیرین حتی دو بچه دو قلو هم نمیشه گفت چرا رشد کلامیشون یکسان پیش نمیره چون اینجا بحث تفاوتهای فردی مطرح که تو سرعت رشد خیلی تاثیر میذاره.
    پاسخ مهر ۲۴, ۱۳۹۵ در ۷:۴۴ ق.ظ
  14. ناشناس
    من خیلی ها رو دیدم که دیر زبون باز میکنند البته نگرانی شما به خاطر اینکه فرزند اولتون طبیعیه
    پاسخ مهر ۲۴, ۱۳۹۵ در ۸:۰۷ ق.ظ
  15. مرحمت
    ابتدا فرزندتون را از لحاظ مشکلات شنوایی بررسی کنید که اگر مشکلی ندارد سعی کنید که با کلمات شمرده و کوتاه با او حرف بزنید با او بازی های جور کردنی مثل جورچین و رنگ آمیزی و درست کردن حباب با دهان استفاده از کتاب های تصویری و رنگی و استفاده از رنگ های مختلف در اتاق کودک میتونه کمک کننده باشه.اما بهترین راه به حرف افتادن کودک، صحبت کردن والدین با کودکان است.
    پاسخ مهر ۲۵, ۱۳۹۵ در ۹:۰۱ ق.ظ
  16. ارشیا
    سلام از راهنماییتان متشکرم.پسر من کاملا شنیدنش نورمال حس در یادگیری به ذهن شمردن کارها کاملا هوشیار است.مثلا دارای بازی های فکری زیادی است با یک یا دو دفعه یاد میگیرد و انجام می دهد یا مثلا در مورد کتاب برایش کتاب قصه شعر و عکس ها را دارد که باهاش کار می کنم براش می خوانم یا مثلا تو کتابهای شکلها با دو بار تکرار که این توپ است یاد می گیرد و پرسیدنی توپ کو نشان می دهد از بین آن همه شکل فقط حرف نمیزند حدود کم کلمه می گوید مثل آب ، ممه، پف و... نمی دانم چه کنم خیلی ناراحتم...
    پاسخ مهر ۲۶, ۱۳۹۵ در ۲:۳۰ ب.ظ
  17. فاطمی
    با سلام زیاد نگرانی به خرج ندهید این حالت تقریبا نرماه بعضی از بچه ها دیرتر زبان باز می کنند شما همچنان به تلاش هاتون ادامه بدید و سعی کنید که زیاد باهاش صحبت کنید تا یواش یواش دامتع لغاتش گسترده تر بشه زیاد نگران نباشید.
    پاسخ مهر ۲۷, ۱۳۹۵ در ۷:۴۰ ق.ظ
  18. بهرامی
    به نظر شما بیشتر چه عواملی منجر به ایجاد لکنت زبان می شود؟
    پاسخ مهر ۲۸, ۱۳۹۵ در ۹:۰۹ ق.ظ
  19. مشاور
    کارشناسان معتقدند عوامل مختلفی وجود دارند که منجر به لکنت زبان می شوند : - ژنتیک : حدود 60 درصد از آنهایی که لکنت زبان دارند ، یکی از اعضای نزدیک خانواده آنها نیز زبانش می گیرد. - مشکلات زبانی و گفتاری دیگر یا تاخیر در رشد. - تفاوت های پردازش زبانی در مغز : افرادی که لکنت زبان دارد، زبان را در بخش های مختلف مغز پردازش می کنند و در تعامل پیغام های مغز با عضلات و اعضای بدون که مسئول حرف زدن هستند مشکلاتی وجود دارد. -سطح بالای فعالیت - سرعت زیاد در حرف زدن
    پاسخ مهر ۲۹, ۱۳۹۵ در ۵:۳۹ ب.ظ
  20. مریم خسروی
    از ابتدا چطور باید بفهمیم کودکی لکنت داره یعنی در واقع نشانه های اولیه لکنت زبان به چه صورته؟
    پاسخ مهر ۳۰, ۱۳۹۵ در ۱۱:۱۱ ق.ظ
  21. مشاور
    اولین نشانه های لکنت زبان زمانی ظاهر می شوند که کودک 18 تا 24 ماه دارد و موجی از واژگان به سمت او روانه می شود و او با استفاده از این کلمات شروع به جمله سازی می کند شاید والدین از لکنت زبان فرزندشان ناراحت و ناامید شوند، ولی این مرحله کاملا طبیعی است و باید صبر پیشه کرد تا این دوره بگذرد. کودک به مدت چند هفته یا چند ماه زبانش می گیرد ، ولی در واقع این گرفتگی زبان ناپیوسته است.بیشتر کودکانی که قبل از 5 سالگی زبانشان می گیرد.بدون نیاز به مداخله هایی مانند گفتار درمانی ، خوب می شوند.ولی اگر لکنت زبان کودک تبدیل به مسئله دائمی شود و حتی بدتر شود یا با حرکت بدن یا صورت همراه باشد ، باید حتما او را نزد گفتار درمان ببرید تا معاینه شود و بهتر است این معاینه تا قبل از 3 سالگی انجام شود.
    پاسخ آبان ۲, ۱۳۹۵ در ۴:۱۷ ب.ظ
  22. حبیبی
    سلام دخترم منم لکنت داره و 5 سالشه البته لکنت شدید نداره همه میگن وقتی بره مدرسه این مقدار لکنتش هم از بین میره آیا این موضوع درسته؟
    پاسخ آبان ۳, ۱۳۹۵ در ۱۰:۴۵ ق.ظ
  23. زاهد
    معمولا وقتی کودکان وارد مدرسه می شوند و مهارت های ارتباطی آنها تقویت می شود، لکنت زبان آنها متوقف می شود.کودک مدرسه ای که هنوز لکنت دارد احتمالا کاملا به مشکل خود واقف است و از آن خجالت می کشد.دوستان و همکلاسی ها متوجه این مشکل کودک می شوند و ممکن است او را اذیت کنند. اگر این اتفاق برای کودک افتاد، باید با معلم او مشورت کنید و حتی دوستان فرزندتان صحبت کنید.شاید بهتر باشد معلم فرزندتان از موقعیت های استرس زای برای او اجتناب کند تا گفتار درمانی فرزندتان به تدریج نتیجه هایش را نشان بدهد.
    پاسخ آبان ۴, ۱۳۹۵ در ۱۱:۲۷ ق.ظ
  24. مهین
    سلام چه موقع نیازه که وقتی کودکی لکنت داره اونو نزد پزشک ببریم؟
    پاسخ آبان ۵, ۱۳۹۵ در ۳:۲۱ ب.ظ
  25. مشاور
    اگر فرزندتان 5 ساله شده و هنوز مشکل گرفتگی زبان دارد، باید نزد پزشک بروید و احتمالا او گفتار درمانی را برای فرزندتان توصیه می کند. در موارد زیر بهتر است با گفتار درمان مشورت کنید : - وقتی تکرار کلمات یا جملات برای کودک سخت می شود. - وقتی تکرار صداها وبخش ها بیشتر از ثبل می شود. - وقتی کودک کلمات را بیشتر از قبل می کشد. - وقتی صحبت کردن برای کودک بسیار سخت و محدود می شود. - وقتی متوجه می شوید کشش بعضی بعضی از عضلات صورت بیشتر شده است. - وقتی کشش صدا منجر به بالا رفتن گام صدا می شود. - وقتی کودک سعی می کند از موقعیت هایی که نیاز به حرف زدن دارد اجتناب کند. - وقتی کودک کلمه ای را از ترس لکنت زبان هوض می کند. اگر بیش از 6 ماه نگرانی شما در مورد لکنت زبان فرزندتان طول کشید.در بیشتر مدارس تست و درمان صحیح برای این وضعیت وجود دارد.
    پاسخ آبان ۶, ۱۳۹۵ در ۷:۴۳ ق.ظ
  26. فریبا
    به نظر شما والدین تو این مواقع چه کاری می تونن انجام بدن؟
    پاسخ آبان ۸, ۱۳۹۵ در ۷:۵۵ ب.ظ
  27. مشاور
    والدین باید برای کمک به فرزندشان گام های زیر را امتحان کنند : - از فرزندشان نخواهند که کاملا درست و دقیق حرف بزند ، بگذارند حرف زدن برای او جالب و لذت بهش باشد. - از وعده های غذایی خانوادگی به عنوان فرصتی برای گفتگو استفاده کنند ، از چیز هایی مانند رادیو و تلویزیون که حواسشان را پرت می کنند اجتناب کنند. - انتقاد نکنند و دائما به تصحیح کلمات و جملات او نپردازند. - وسط حرف فرزندشان نپرند و او را مجبور نکنند که حرفش را تمام کند. - به او نگویند که قبل از حرف زدن فکر کند. - فضای آرامش بخش را در منزل ایجاد کنند. - تماس چشمی با فرزنشان را حفظ کنند.سعی نکنند جای دیگری را نگاه کنند و یا ناراحتی خود را نشان دهند. - بگذارند خودش حرف بزند و جملات و افکارش را تا انتها بگوید. - با او آرام آرام حرف بزنند و این کار به تمرین نیاز داردواینکه در آرام حرف زدن برای او نمونه و الگو باشند ، به رونی گفتار فرزندشان کمک خواهد کرد.
    پاسخ آبان ۹, ۱۳۹۵ در ۶:۵۳ ق.ظ
  28. مهین صبوحی
    سلام دختر منم 4 سالشه و دچار لکنت زبان است برای رفع مشکلش چطور اقدام کنیم؟
    پاسخ آبان ۱۱, ۱۳۹۵ در ۹:۴۰ ق.ظ
  29. زاهد
    اولین قدم برای بهبود بخشیدن به این شرایط حفظ آرامشتان هست و عدم وارد نمودن استرس و اضطراب به فرزندتان.با اینکه علت دقیق لکنت زبان دقیقا مشخص نیست.اما اثبات شده عامل استرس بسیار در شکل گیری و تداوم این مشکل نقش دارد.اقدامات زیر را در پیش بگیرید و به گفتار درمان مراجعه کنید.اگر نشانه استرس و فشار روانی در کودکتان به هر علتی مشاهده می شود، میبایست موازی با گفتار درمانی با متخصص مشاوره کودک بازی درمانی را هم برای کاهش تنش روانی فرزندتان داشته باشید.از کمک به فرزندتان در گفتن کلمات خودداری کنید و هرگز جملات او را کامل نکنید.برای درمان لکنت زبان کودکان روش های بی شماری وجود دارد که هر یک بر دیدگاهی خاص تدوین شده اند ، از جمله روش های روانکاوی، گروه درمانی ، خود درمانی ، دارودرمانی ، شناخت درمانی و.. در برخی موارد درمان لکنت زبان نیاز به جلسات متعددی دارد که لازمه آن ایجاد ارتباط مناسب و موثر با کودک و والدینش است،به طور کلی هر چه کودک از نظر سنی بزرگتر باشد، برنامه درمانی طولانی تری نیاز دارد.
    پاسخ آبان ۱۱, ۱۳۹۵ در ۳:۰۹ ب.ظ
  30. جواد
    سلام پسری دارم دو سال و سه ماهه.چند روزه لکنت زبان قبل دارد قبلش مثل بلبل صحبت می کرد گفتار درمانی بردمش گفتن بهش فشار نیارین تا یه ماه دیگه اگر بهتر نشد بیاریدش.تو رو خدا راهنماییمون کنید داریم از غصه میمیریم .کارمون شده فقط گریه .
    پاسخ آبان ۱۲, ۱۳۹۵ در ۱۱:۴۱ ق.ظ
  31. ناشناس
    سلام پسر من هم دققا مثل پسر شما مثل بلبل صحبت میکرد الان لکنت گرفته ، خیلی نگرانم ، سنشم دو سال و چهار ماهه،
    پاسخ آبان ۱۳, ۱۳۹۵ در ۷:۰۹ ق.ظ
  32. زهرا صالحی
    سلام .اولا کودک باید در سلامتی روحی روانی کامل باش ...ا ولا از هرگونه بحث و گفتگوی تند خوداری بشه ..کودک را با زبان کودکانه و لطیف به حرف بیاورید.به کودک خود جرعت ریسک بدهید...در هنگام لکنت به او کمک نکنید تا جمله را خودش کامل کند.دوره درمانی عادی سه تا شش ماه هست و جای نگرانی نیست.
    پاسخ آبان ۱۵, ۱۳۹۵ در ۱:۰۴ ب.ظ
  33. مهری
    سلام پسرمن الان دقیقا سه سال و نیم هستش بمدت یک هفته شده که دچار لکنت شده و وقتی میخواد حرف بزنه انقدر فکر میکنه و یک کلمه رو تکرار میکنه که یادش میره چی میخواست بگه در صورتی که قبلا عین بلبل حرف میزد حتی پسرم به دو زبان فارسی و آلمانی خیلی راحت حرف میزد الان خیلی نگرانش هستم ،چکار کنم ؟
    پاسخ اسفند ۲۲, ۱۳۹۵ در ۹:۴۵ ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام... لکنت ناگهانی در کودکان بخصوص در کودکانی که عادی حرف می زدند نشان از این دارد که کودک دچار اضطراب شده است. حتما به متخصص مراجعه نمایید و در کنار ان گفتار درمانی داشته باشید. نگران نباشید با از بین رفتن اضطراب مشکل کودک کم کم از بین می رود. تنها زیاد به ان اشاره نکنید و کودک را مجبور نکنید به درستی صحبت کند.
      پاسخ اسفند ۲۷, ۱۳۹۵ در ۷:۴۱ ب.ظ
  34. سارا
    با سلام ،پسرم سه سال و دو ماهشه خیلی خوب صحبت میکرد ولی الان یک ماهه که لکنت داره البته یک بار در دو سالگی دچار لکنت شده بود که خود بهخود خوب شد ولی این بازگشت دوباره نگرانم کرده میشه راهنمایی کید با یک مرکز گفتار درمانی هم صحبت کردم میگن زیر شش سال درمان ندارد و برطرف میشود.
    پاسخ تیر ۶, ۱۳۹۶ در ۹:۲۲ ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. احتمال زیاد این لکنت ناشی از اضطراب کودک است. اولین قدم کار کردن روی اضطراب است. به نزد روانشناس برید و با بازی درمانی روی درمان اضطراب کودک کار کنید. کلینیک های ما بازی درمانی دارند هم چنین روان شناس های ما می تونن به شما کمک کنند.
      پاسخ تیر ۱۲, ۱۳۹۶ در ۷:۱۶ ق.ظ
  35. مهسا
    با سلام بهترین روش کمک برای درمان کودک لکنت دار ایجاد یه محیط شاد و آروم و به دور از فشار وتشنجه.دختر من از 3 سالگی تقریبا 2 سال از این درد رنج کشبد.که البته 100برابرش رو من کشیدم.اما خدارو شکر با توکل به خدا و عشق خالصی که بهش دادیم الان خیلی بهتر شده.حتی بعضی وقتا یادمون میره که لکنت داشت.از اجتماع و بچه های همسن و سالش دورش نکنید.تکرار میکنم بچه های هم سن و سالش.چون پیش بچه های بزرگتر به تجربه دیدم که اعتماد به نفس بچه میاد پایین.ازش خجالت نکشید.چون مطمئن باشید که متوجه میشن و این براشون یه فاجعس.با آرامش و شاد باهاش صحبت کنید.براش شعر بخونید.عاشقانه بغلش کنید.بوش کنید.بهش بگید چقد دوسش دارین و بهش افتخار میکنین.بهش بگید موقع حرف زدن اگه جایی اذیت شده آروم باشه و نفس عمیق بکشه و اون قسمت و با آرامش بگه.اداشو در نیارید.هنگام لکنتش حالت چهرتونو عوض نکنین.با حالت ترحم و ترس نگاش نکنین. با محول کردن کارای سبک تو خونه و تشویقش اعتماد به نفسش رو ببرید بالا.بهش عشق بدین.امنیت بدین.آرامش بدین.دختر من حتی روش نمیشد با کسی حرف بزنه.اما الان خداروهزار بار شکر که تو کلاساش به کسی اجازه حرف زدننمیده و همه جا تاپ و شاگرد اوله.اگه تمام مراحل بالا درو انجام دادین و باز درمان نشد با یه مشاور گفتار درمان در ارتباط باشید.مطمئنا کمکتون میکنه.توکل برخدا.
    پاسخ بهمن ۱۶, ۱۳۹۶ در ۷:۵۰ ق.ظ
نظر دهید

سوال امنیتی *