تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی کودک یک ساله

روانشناسی کودک یک ساله

آنچه باید در مورد کودک یک ساله خود بدانید:

همزمان با افزایش سن کودک، کودک به قدری سریع رشد می کند که به سختی متوجه تغییرات وی می شوید. تماشای رشد و پرورش کودک و نیز  دیدن اینکه شخصیت کودک در حال پدیدار شدن است بسیار دلچسب است و این که شما بخواهید در این روند به او کمک کنید بسیار طبیعی است. ولی آیا می دانید کودک اکنون باید قادر به انجام چه کارهایی باشد و شما چگونه می توانید به او کمک کنید؟

کودک در یک سالگی تحرک بیشتری نسبت به چند ماه پیش خواهد داشت. اگر هنوز توانایی راه رفتن نداشته باشد ، می تواند بر روی قسمت تحتانی بدنش به اطراف بچرخد و تغییر جهت دهد. احتمال زیادی دارد که کودک بتواند در این دوره سنی بدون اینکه به زمین بخورد، بایستد و بنشیند. راه پله ها برای او بسیار جذاب خواهد بود. کودک تا قبل از اینکه بتواند مفهوم خطر را درک کند نیازمند مراقبت مستمر است.

او برای برداشتن و نگه داشتن اشیاء ازهر دو دست خود استفاده می کند و حتی ممکن است نشان دهد استفاده از یکی از دستها برای او راحت تر است ولی با این وجود تا مدت زمان زیادی نمی‌توان تشخیص داد که کودک راست دست یا چپ دست است.

او از دستانش مثل یک گازانبر برای چنگ زدن و برداشتن اشیاء کوچک استفاده می کند و آنها را درون جعبه قرار می دهد.کودک می تواند با چنگ زدن به کمک سه انگشت اصلی اشیاء را نگه داشته و به هم بزند.

ممکن است در این سن ممکن است متوجه این موضوع شده باشید ( و یا نشده باشید) که کودک در می یابد پرتاب کردن اسباب بازی ها سرگرم کننده است.

احتمالا در این سن قدرت بینایی کودک به خوبی قدرت بینایی شماست. او مدت زمان زیادی را به تماشای محیط پیرامونش اختصاص می دهد.مردم، حیوانات و حرکت اشیاء به طور ویژه برایش جذاب خواهد بود. افراد آشنا را تشخیص می دهد و به سمت کسی که اسم او را صدا بزند می چرخد. او می‌تواند به جستجوی اشیاء گمشده بپردازد و در ک  کند وقتی شی ای از دید او خارج می شود لزوما به این معنا نیست که دیگر وجود ندارد.

یک سالگی زمان مناسبی برای تمرکز روی بازی هایی است که به تقویت مهارت های حرکتی کودک کمک می کند.مهارت های حرکتی درشت کودک با هرکاری که موجب شود خودش را حرکت دهد و یا اشیاء بزرگتر از خودش را جابه جا کند بهبود می یابد. برای کسب این مهارت، هل دادن و انداختن اسباب بازی‌هایی که موجب تحرک بیشتر در کودک شود بسیارموثر است.

انباشته کردن اسباب بازی ها و شکل دادن به جورچین  به کودک اجازه می‌دهد توانایی انجام کارهای دستی را درخود تقویت کرده ونیز به او این فرصت داده می شود که توانایی حل مساله را تمرین کند و بتواند درک وسیع‌تری از مفاهیمی مانند شکل، رنگ، حجم و  اندازه به دست آورد.

هرکاری که کودک را نیازمند استفاده از دستانش برای چنگ زدن و گرفتن  نماید برای داشتن مهارت های عالی حرکتی بسار مفید است. با این وجود ضروری است که به کودک بیاموزید مهارت چنگ زدن را بر روی دیگران تمرین نکند.

کودک در این دوره سنی از نقاشی و رنگ آمیزی لذت می برد و صرفا بر روی کاغذی که در اختیارش گذاشته اید نقاشی نمی کند (ممکن است روی هر وسیله و دیوار و کف نقاشی کند). زمانی که کودک نقاشی را یاد می‌گیرد، تمرین جهت نگهداری و استفاده از مداد شمعی برای شما خرج زیادی به بار می آورد.

آشنا کردن کودک با کتاب در این سن به نظرزود می رسد ولی در واقع اینطور نیست  ( یچ وقت زود نیست). بهتر است در ابتدا کتاب هایی با جلد مقاوم انتخاب کنید چون ممکن است در ابتدای آشنایی با کتاب جویدن آن  مثل یک اسباب بازی برایش جذاب تر باشد.

خواندن کتاب و صحبت کردن درباره عکس ها به او کمک می کند تا ریتم و الگوهای زبان را یاد بگیرد، دایره لغاتش وسیع شود و خلاقیت و تخیلش پرورش یابد. به این صورت زیرساختی سالم برای نیازهای آینده کودک فراهم می شود.

باید توجه داشت که یادگیری این مهارت ها نیازمند گذر زمان است. زمانی  که کودک در اولین، دومین و حتی سومین تجربه در انجام کاری با شکست روبه رو می شود دچار نا امیدی میشود که  تشویق کردن و اطمینان خاطر دادن به کودک نقش موثری در از بین بردن این احساس دارد.

اکنون زمانی است که کودک به سمت راه رفتن پبش می رود  و شما به عنوان پدر ومادر نقش مهمی در کمک به او دارید تا به صورت یک کودک سالم و شاد رشد یابد.

 

مطالب مرتبط

پیش به سوی دو سالگی:  انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید

پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید

پیش بسوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی می توانید با متخصصان ما تماس بگیرید.

۱۳ نظر

  1. mahta گفت:

    سلام دخترم ۶ ماهشه و بسیار به من وابسته است طوریکه هیچ کاری نمیتونم بکنم.تو خونه به هیچ کاری نمیرسم.وقتی بیداره فقط باید پیشش باشم باید حتا منو ببینه وگرنه گریه میکنه.هر جا هم میرم با گریه و زاری پشست سرم راه میفته.چیکار کنم باهاش؟

  2. زهرا صالحی گفت:

    این موردی که گفتین خیلی طبیعیه و تا دو سالگی این مورد تو بچه ها دیده میشه.بچه های در این سن تا دو سالگی وابستگی عاطفی شدیدی به پدر و مادرشون دارن.خصوصا مادر باید خیلی صبور باشید وقتی از نظرش دور میشید دخترتون درک نمیکنه شما هنوز حضور دارید فقط دیده نمیشید.بازی دلی خیلی به بچه های تو این دوران بهشون کمک میکنه.بچه های تو این سن باید احساس امنیت کافی داشته باشن.سعی کنید تا قبل از دو سالگی از خودتون جداش نکیند.بچه هایی که دو سال اول زندگشون همیشه کنار مادر هستن از سلامت روحی و عاطفی بالایی برخوردارند.نگران نباشید با گذشت زمانی این مشکل حل خواهد شد.

  3. mahta گفت:

    سلام.ممنون از راهنمایی خوبتون.راستش چون تا جایی که من دیدم همه بچه ها اینطوری نیستن ، ترسیدم نکنه یه وقت این ترس همیشه باهاش بمونه یا به قول معروف ناز نازی بار بیاد.

  4. زهرا صالحی گفت:

    البته منظور من این نبود برای خودتون وقت ندارید به هر حال خودتون هم نیازهایی دارید و علاقه مندی هایی که باید بهش توجه کنید.شاید بعضی هاش رو بشه موکول کرد به چند سال دسگه ولی بعضی هاش که نمیشه.

  5. ماریاخانزاده گفت:

    سلام دخترما ۷ماهشه , امابه هیچ وجه بااسباب بازی وعروسک سرگرم نمیشه حتما باید یکی باهاش بازی کنه یابغلش کنه واقعا باهمسرم ازکارو زندگی افتادیم لطف میکنیدراهنمایی کنید

    • مژگان ن گفت:

      با سلام.. رفتارهای دلبستگی و چسبیدن بیش از حد به والدین مخصوصا مادر در سنین ۶ ماهگی تا یک سالگی جزو رفتارهای نرمال کودکان محسوب می شوند. سعی کنید برای در اغوش کشیدن و نیازهای کودک حضور متناسب داشته باشید یعنی بیشتر به کیفیت حضور خود توجه داشته باشید تا کمیت ان. حضور خود را بر اساس نیازهای کودک تنظیم گنید مثلا نگام گشنگی، بغل خواستن و … هر کدام هم پاسخ های مخصوص خود را نیازمندند. مسئله بعدی اینست که یادتان باشد کودک شما هفت ماهه است و هنوز دور بازی ها و مخصوصا بازی های نمادین و سرگرم شدن طولانی مدت با اسباب بازی ا نیست.. سعی کنید روزانه ساعت مشخصی را برای بازی کودک بگذارید و در این حالت هم متعادل باشید و همواره یکسان عمل کنید.

  6. مادراحمق گفت:

    سلام.من یه مشکل خیلی بزرگ دارم اونم اینکه مادر عصبی هستم.پسرم الان دقیق یک سالش هست ازوقتی یادمه همش سرش داد زدم حتی وقت عصبانیتم هم دست روش بلندکردم هلش دادم ولش کردم…درحالی که بچه خوبیه..من بدم..من احمق..خیلی پشیمون میشم بعدش..به خودم لعنت میفرستم من مادر خوبی نیستم..توروخدا بگین چیکارکنم!!!چجوری عصبانیم رو کنترل کنم..!!

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. خشم و عصبانیت هیجان های طبیعی هستند. همه ما با وجود راه اندازهای محیطی عصبانی میشویم. مسئله مهم اینست که بیاموزیم چگونه آنها را مدیریت کنیم. جای نگرانی وجود ندارد. تمرین کنید راه اندازهای محیطی که باعث شروع خشم شما میشوند را شناسایی کنید و از این طریق می توانید با ظهور آنها خود را آماده مقابله کنید. هم چنین برخی روش های ذهن آگاهی به شما کمک میکنند. از ورزش دور نشوید و سعی کنید فعال باشید تا احساس بطالت و بیهودگی نکنید.
      اگر مسئله ای در خانواده و محیط وجود دارد که باعث خشم شما میشود را باید در اولین فرصت حل کنید یا مدیریت کنید. هم چنین از همسر خود و دیگر اطرافیان کمک و حمایت بطلبید. بهتر اینست که حتما به یک روانشناس و یا مشاور مراجعه نمایید. روش های عصبی از جمله نورو فیدبک نیز توصیه میشوند.

  7. لادن گفت:

    سلام اگر مجبور باشم کودک یک ساله خود را برای مدت یک ماه تنها بگذارم ایا بعد از دیدن او مرا خواهد شناخت؟

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. اگر امکانش هست این کارو نکنید. اگر سفر ضروری نیست دور نشید. در این سن دوره حساس شکل گیری دلبستگی در کودک است. دوری از شما اون هم به مدت طولانی و بیشتر از سه روز منجر به شکل گیری دلبستگی ناایمن در کودک میشه و این پایه اضطراب در اینده خواهد شد متاسفانه. مقالات دلبستگی رو در سایت ما حتما مطالعه کنید.

  8. فلاحی گفت:

    سلام کودک ۱۰ ماهه من بسیار کنجکاور است و باهوش کارهایی انجام میدهد که همسنهایش هنوز قادر نیستند انجامش دهند اما برادر بزرگترش بیماری پی کیو دارد و ناتوان ذهنی است و خیلی زیاد با او حسادت می کند و همیشه دنبال موقعیتی میگردد تا به او آسیب بزند و صدایش را در بیاورد رفتار او باعث شده تا بچه نسبت به برادرش حساس شده و تا برادرش به او دست میزند جیغ میکشد و غر غر می کند نمی دانم چگونه با آنها رفتار کنم لطفا راهنماییم کنید.

    • babak گفت:

      قاعدتا در شرایط فعلی نه به کودک بزرگتر میتونید توضیح بدید که چه رفتاری مناسبه و نه کودک کوچک تر رو می تونید متوجه مشکل برادر بزرگترش کنید فاعدتا مراقب از کودک کوچکتر بیش از اندازه هم موجبات حساسیت برادر رو بیشتر فراهم میکنه و ممکنه حتی آسیبی بهش برسونه باید باید با نشان دادن علاقه به برادر بزرگتر تا جایی که ممکن هست موجبات برخورد این دو با هم کمتر فراهم بشه درسته که در جاهایی امکان پذیر نیست.وبه علت هم خانه بودن برخورد خواهند داشت ولی برخورد های غیر ضروری یا درکنار هم بودنها غیر ضروری تا جایی که امکان داره حذف بشه یا حداقل المقدور در صورت توان مالی میتونید برای یکیشون از مهد استفاده کنید.

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام.. کودک ده ماهه شما در این سن بسیار به احساس امنیت در محیط نیاز دارد و اگر متغیری درمحیط به وی اضطراب دهدکودک دچار احساس ناایمنی می شود. پاسخی که می دهد طبیعی است چون احساس خطر می کند. به همین دلیل سعی کنید رفتار کودک بزرگتر را کنترل کنید. اگر پرخاشگری یا اضطراب بروز می دهد با مراجعه به کاردرمانی و روانپزشک این حالت ها را کم کنید. برای کودک بزرگتر جلسات کاردرمانی و مشاوره با روانپزشک نیاز است.

نظر دهید

پاسخ دادن به ماریاخانزاده لغو پاسخ

سوال امنیتی *