تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی کودک ۷ سالگی

روانشناسی کودک ۷ سالگی

آنچه باید در مورد کودک ۷ ساله خود بدانید:

فرزند شما اکنون ۷ ساله است و تکامل اجتماعی و شناختی و جسمی در او بهبود یافته است. ممکن است این فکر شمارا فریب بدهد  که او دیگر بیشترین حمایت را در مدرسه کسب می‌کند و در آنجا مهارت های اساسی را تمرین می‌کند و توسعه می‌دهد (به کمک  شما نیاز ندارد)، ولی همچنان شما نقش مهمی در کمک به  پیشرفت او در کارهایش دارید.

شما چطور از عهده این کار بر می آیید؟ او مشتاق انجام دادن فعالیت های فیزیکی است؛ این فعالیت می تواند  تمایل به انجام یک  رشته ورزشی خاص و یا فقط در حد دویدن باشد. به وسیله تمرین کردن در دوچرخه سواری، شنا و یا ژیمناستیک ماهر می شود و می تواند حرکات پیچیده تر  مثل دویدن و شوت کردن را با استادی انجام دهد. تعادل و هماهنگی بین اعضاء بدن او بهتر شده است. برای ریسک پذیری آماده تر است،  مخصوصا وقتی از دیدرس شما خارج است، بنابراین  اکنون زمان خوبی است تا بعضی هشدارهای ایمنی را به او آموزش دهید.

روز به روز اشتیاق و تمایلاتش  همزمان با جهش رشدی که دارد تنوع بیشتری می یابد. مهارت های فرعی حرکتی او ترقی کرده و هنگام نقاشی و نوشتن دقیق تر است، این موضوع به صورت خاص زمانی قابل توجه است که بچه تمرین زیادی کرده باشد. ممکن است او در باره آینده فکرکند و ایده هایی در باره آنچه که در آینده خواهد بود داشته باشد. اکنون در مورد جهان و جایگاهش در آن بیشتر می داند و ممکن است مفهوم اجتماع و همسایگی را درک کند. حدودا در این دوره سنی، کودک می فهمد مثلا عمو نوروز واقعی نیست اگرچه تا قبل از این فکر می‌کرد واقعی باشد.

مهارت های شناختی او زمانی‌که در راهبردهای حل مساله خلاق تر می شود با سرعت بیشتری پیشرفت می کند و از شریک شدن آموخته ها و دانشش با دیگران لذت می برد. متوجه می شوید که مهارت های ارتباطی او بهتر و دایره لغاتش گسترده تر شده است  و بهتر خودش را ابراز می کند و اطمینان  او در مهارت خواندن منجر به این می شود که کتاب هاب مورد علاقه اش را انتخاب کند. داستان هایی که می گوید  پیچیده تر و جذاب تر است. مهارت شمارش او تا جایی پیشرفت کرده که می‌تواند جمع وتفریق کند، اشیاء را اندازه بگیرد، تخمین بزند و حتی زمان را بگوید.

اگر یک وسواس فکری در او ایجاد شد تعجب نکنید مخصوصا اگر به جمع آوری اشیاء مختلف بپردازد، زیرا ممکن است از این جمع کردن چوب و سنگ به موضوعات مهم تری برسد، مثلا از نظر اجتماعی هنگام صحبت درباره احساساتش بهتر عمل کرده و می تواند تمایلاتش را کنترل می کند و نسبت به دیگران حس همدلی و احترام دارد. نیاز شدیدی دارد تا درمیان دوستانش محبوب باشد و مورد پذیرش قراربگیرد و در تعارضات بین فردی توانمند تر از قبل عمل می کند تا روابط خوب و موفقی داشته باشد. ممکن است خارج از محیط خانواده روابط  گسترده تری داشته باشد مثل ارتباط با معلم ها، شما می توانید با حمایت از فرزندتان و تجهیز کردن او با دانش و راهبردهایی برای شناخت و عکس العمل نشان دادن به رفتارهای  ناشایست،  این امر مهم را تبدیل به یک تجربه امن و مثبت تر کنید.

لازم است روی فرزندتان کنترل داشته باشید نا گرفتار کلیشه ها و ناهنجاری ها به ویژه در مورد مسائل جنسیتی نشود. در ۷ سالگی فرزند شما مستقل تر است  و اکنون بهترین زمان برای  دادن مسئولیت هایی بیشتر  به او است تا این استقلال را در راهی مثبت سوق دهد. فرزندتان به محدودیت و نظارت و توجه مستمر نیاز دارد تا منضبط شود که این امر به او کمک می کند رفتار مناسب خود و دیگران را قضاوت کند، بنابراین فهمیدن اینکه چه چیزهایی اشتباه است و  چرا ، مهم هستند چون با انجام این کار  انصاف و عدالت تضمین می شود.

فشار همسالان   تاثیر قدرتمندی  دارد و فرزند شما نیازمند خودباوری است که او را برای تصمیم گیری صحیح توانمند می کند. پس مهم است به او کمک کنید اعتماد به نفس و خودباوری را درخود پرورش دهد. راه هایی وجود دارد تا به فرزندتان کمک کنید، می توانید او را تشویق کنید تا بیشتر به تلاش برای رسیدن به  اهداف، کارهای قابل ستایش، پشتکار و صبر بپردازد تا اینکه فقط به دست آورد ها فکرکند.

اجازه دهید به افرادی که چندان خوشبخت نیستند کمک کند، این کار به او امکان می‌دهد حس شهروندی را بیاموزد، احساس کنجکاوی در باره جهان و جایگاهش در آن را پرورش دهد. شما نقش ارزشمندی در یاری  به فرزندتان برای تبدیل شدن به بزرگسالی توانمند و با تجربه دارید که با مهارت هایی تجهیز شده است که در زندگی آینده به آن نیاز دارد و این بیشتر از کمک به انجام تکالیف او می باشد. خوشبختانه وقتی بدانید لازم است چه کاری انجام دهید انجام ان بسیار ساده خواهد بود.

 بیشتر بخوانید:

پیش به سوی دو سالگی:  انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید

پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید

پیش به سوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید

پیش بسوی پنج سالگی: آنچه باید در مورد کودک ۵ ساله بدانید

پیش بسوی شش سالگی: آنچه باید در مورد کودک ۶ ساله بدانید

منبع:مشاوره-خانواده.com

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی در زمینه رشد کودک می توانید با متخصصان ما با شماره های 02122247100و 02122354282تماس بگیرید.
۳۸ نظر
  1. رکسانا خوشایی
    دختری 7 ساله دارم خیلی بازیگوشه و همیشه در انجام تکالیفش هم بازیگوشه .در نوشتن دیکته هم مانند آن چیزی که می شنوه نمی نویسه..این مسئله باعث نگرانی ما شده.به نظر شما چطور باید باهاش برخورد کنیم؟
    پاسخ آبان ۱۹, ۱۳۹۵ در ۱۱:۲۸ ق.ظ
  2. مشاور
    برای کودکی در این سن، کمی بازیگوشی در انجام تکالیف مدرسه طبیعی است.توصیه های عمومی در این زمینه عبارتند از این که : به کودک خود نشان دهید که از نظر شما مدرسه رفتن و انجام تکالیف مدرسه کار مهم و با ارزشی است و اهمیت زیادی برای مدرسه و تکالیف او قائل هستید.سعی کنید تا جایی که می توانید انجام تکالیف ، به موقع از خواب بیدار شدن، آماده شدن و لباس پوشیدن و کارهایی از این قبیل را که او برای رفتن به مدرسه انجام می دهد با تشویق و گاه با جایره همراه کنید.جایزه می تواند کلامی باشد. به کودک تان برای انجام به موقع و با دقت تکالیفش امتیاز بدهید.در شروع کار نیاز به صرف انرژی بیشتر برای راه افتادن او در تکالیف دارید. برای انجام تمالیف ، برای دخترتان برنامه تنظیم کنید.مکان مخصوصی که ساکت و دارای نور کافی باشد برای انجام تکلیف در نظر بگیرید.برنامه را طوری تنظیم کنید که بتواند برنامه های تلویزیونی کودک و برنامه مورد علاقه خود را ببیند.همچنین زمانی برای بازی در وسط انجام تکالیف در نظر بگیرید. او را عادت دهید که به طور منظم برنامه را دنبال کند.مشکل بسیاری از مادر ها این است که نمی توانند برنامه های عادی خود را که قبل از سن مدرسه رفتن فرزندشان داشته اند متوقف کنند و از خودک خود توقع دارند که با وجود آن برنامه ها ، تکالیف خود را انجام بدهد و این کار برای کودک آنها کاری دشوار است. توجه داشته باشید که مراجعه به روانشناس کودک الزامی است.جون این امکان وجود دارد که کودک شما بیش فعال باشد نه بازیگوش.در این صورت فشار بیش از حد شما به انجام تکالیف مدرسه نتیجه ای جز یاس و ناامیدی شما و فرزندتان نخواهد داشت.در حالی که روانشناس به راحتی می تواند به شما کمک کند.برای تشخیص مشکل فرزندتان در دیکته نیز مداخله روانشناس ضروری است .روانشناس کودک با روش هایی که بلد است به کودک شما دیکته می گوید و مشکل اصلی او را کشف می کند و روش درست برای حل این مشکل را در اختیار می گذارد.
    پاسخ آبان ۲۲, ۱۳۹۵ در ۵:۳۶ ق.ظ
  3. eanaa
    سلام میخواستم بدونم در برابر روشهای تربینی که شوهرم برای پسرم انجام می دهد آیا اجازه دخالت دارم یا نه؟گاهی اوقات احساس میکنم بعضی حرفها یا تنبیه هایش برای رفتار پسرم زیاد است.من در اینگونه مواقع چه عکس العملی نشون بدم؟
    پاسخ آذر ۱۷, ۱۳۹۵ در ۱۱:۳۳ ق.ظ
  4. مرحمت
    قبل از اون روشها باید با شوهرت در مورد نکته های تربیتی صحبت کنی یا یک زمان مناسب بعد اقدامات شوهرت ولی حین سرزنش دخالت نکن مگه مساله ضروری باشه واسه بچه خطر داشته باشه
    پاسخ آذر ۱۷, ۱۳۹۵ در ۱۱:۵۳ ق.ظ
  5. زاهد
    اگه احساس کردین روش شوهرتون اشتباهه اصلا اصلا همون لحظه و جلوی بچه تون این اشتباه بودن رو گوشزد نکنین چون بعد ها بچتون دیگه رو حرف نصیحتها و ... پدرش حساب باز نمیکنه و اگرم بخواد خطا بره به امید اینکه مامانم ازم دفاع میکنه و جلوی تنبیه بابام رو میگیره بی هیچ واهمه ای اون خطا رو انجام میده.تو یه موقعیتی که با شوهرتون تنها هستین و البته زمانی که ایشون هم عصبانیت و ناراحتیش برطرف شده اشتباهش رو گوشزد کنین و اینطور هم نباشه که فقط جنبه تذکر و ایراد گرفتن داشته باشه حتما راه درست رو هم بیان کنین.که مثلا کاش بجای رفتار فلان رفتار نشون میدادی و دلایلی که دارین رو هم بیان کنین تا قانع بشن
    پاسخ آذر ۱۸, ۱۳۹۵ در ۷:۲۱ ق.ظ
  6. fae
    با سلام دختر 7 ساله ای دارم که خیلی سخن چین است و مدام خبر کشی می کند و گاهی این سخن چینی های او باعث به وجود آمدن اختلاف میشود. هر چقدر بهش تذکر می دهم فایده نداره.اگر می شود من را راهنمایی کنید.خودم کارمند هستم و بیشتر وقتش خانه مامانم می باشد.
    پاسخ دی ۱۱, ۱۳۹۵ در ۷:۰۰ ق.ظ
  7. زهرا صالحی
    شاید هم اکتساب از اطرافیان بعید هم نیست برای خودشیرینی و خودنمایی باشد در ابتدا ...خیلی از کودکان را دیده ام که همه چیز دیگران را خبر می دهد.به چه مسی ؟هر کسی که خریدار اطلاعات باشه.هر کس که تشویقش کنه هر کس که خود را مشتاق نشان بده در این میان فرزند خبر چین وقتی خبر کم بیاره ،فضولی هم میکنه .و به طور عجیب این خصلت در دخترا خیلی زیاده و باید اونو از بین برد.در این مورد اون طرف بزرگسال که خریداراین خبر از چیزی و کسی براش برد،دیگه گوش نده و اونو انکار کنه.خب وقتی خریدار نباشه دیگه خبر خبرچین قیمتی نداره.مثلا دخترتون خبری از شما به مادرتون میده مادربزرگ دیشب نبودی مامانم...اینجا باید مادرتون واکنش نشون بده که من ندیدم که اینکار بکنه.بعد ادختر ادامه میده...که اخه مادر بزرگ...در اینجا مادرتون باید بگه : اگه حتی اشتباهی کرده هم نمیخواهم بدونم واینجوری سد راه ادامه دانش بشید تا از این حالت خارج بشه.
    پاسخ دی ۱۲, ۱۳۹۵ در ۸:۰۰ ق.ظ
  8. مشاور
    راستش کودک خبر چین مانند کودک یاوه گو سعی در جلب توجه و محبت دیگران از جمله بزرگسالان داره.از کار این کودکان مشکل می توان صرف نظر کرد زیرا گاهی اطلاعاتی میدن که بزرگسالان به آن احتیاج دارن.این کودکان توسط همسالان خودشون طرد میشن. راهکار های مداخله ای موثر : 1- هدف کودک از خبر چینی را مشخص کنید، آیا کودک به دنبال جلب توجه و کسب قدرت است و یا انتقام جویی می کند؟ 2- در مورد علل خبر چینی با کودک صحبت کنید و به او یاد دهید که از روش های دیگر مطلوب برای افزایش مقبولیت استفاده کند. 3- به کودک کمک کنید دیگران را در توانمندی های خود خود سهیم کند و یا به آن ها آموزش دهد. 4- به او کمک کنید تا برای دست یافتن مهارت های اجتماعی الگوی مناسبی پیدا کند و رفتارهای قابل تحسین الگو را به خاطر بسپارید و یا یادداشت کند. 5- به جای گوش دادن به خبر پینی از او بخواهید ماجرا را بنویسد. 6- خبر چینی را نادیده گرفته و رفتارهای صحیح کودک را تشویق کنید. 7- به کودک اعتماد به نفس بدهید تا برای جلب توجه مجبور به خبر چینی نشود. 8 به کودک خود کمک کنید تا خودش راهی برای اصلاح رفتارش بیابد به جای اینکه آن را به طور کامل به عهده والدین بگذارید.
    پاسخ دی ۱۲, ۱۳۹۵ در ۸:۲۵ ق.ظ
  9. پنل پیامک
    سلام. خواهر زاده من خیلی شیطونه، هر حرفی رو که بهش میگیم همون لحظه میشنوه و تایید میکنه ولی چند دقیقه بعد به کل فراموش میکنه هر چی هم بهش میگیم که تازه این مطلب رو برات توضیح داده بودم بی فایدست خیلی هم باهوشه ولی نمیدونم چرا اینطور میشه
    پاسخ دی ۱۳, ۱۳۹۵ در ۷:۴۸ ق.ظ
  10. خسروی
    سلام دختری دارم هفت ساله اصلا حرف گوش نمیکنه هر چی هم باهاش صحبت میکنم حرف خودشو میزنه اصلا هم مرتب نیست هر چیزی رو ریخت و پاش میکنه چند بار باید بهش بگم که اونا رو مرتب کنه نظم نداره
    پاسخ دی ۱۸, ۱۳۹۵ در ۶:۴۷ ق.ظ
  11. مشاور
    سلام عمده مسئولیت پذیر بنودن بچه ها ریشه در رفتار والدین دارد.حتما شما وقتی کودکتان اتاقش را مرتب نمی کند خودتان بلند می شوید و این را انجام می دهید.چند نکته : 1- به او بگویید که بیا با هم اتاق را مرتب کنیم و فعلا از او نخواهید که خودش به تنهایی این کار را انجام دهد. 2- اگر با شما همراهی نکرد حتما باید او را از آنچه که مورد علاقه اش است محروم سازید. 3- برای این محروم یازی باید قاطع و مهربان باشید در عین حال که ملایم و مهربان هستید اما قاطعانه محرومیت را اعمال کنید. 4- برای این محرومیت زمان تعیین کنید و امکان جبران به او بدهید.مثلا تا اتاقت رو مرتب نکرده ای از تلویزیون خبری نیست.
    پاسخ دی ۱۸, ۱۳۹۵ در ۸:۲۷ ق.ظ
  12. خسروی
    ببخشید البته دخترم در همه موارد اینطوری هست حتی در غذا خوردن ، جمع کردن ظرف غذاش کلا تنبل هست همیشه بهانه میاره که اون کار رو انجام نده البته در مورد ردیف کردن اتاقش اینکار رو کردم اما باز هم تکرار میشه.
    پاسخ دی ۱۸, ۱۳۹۵ در ۸:۳۰ ق.ظ
  13. خسروی
    اگر اتاقش رو ردیف کرد با چیزی که بهش گفتم اگر دوباره تکرار کرد چیکار کنم همین روش محروم کردن رو ادامه بدم؟
    پاسخ دی ۱۸, ۱۳۹۵ در ۹:۰۴ ق.ظ
  14. زهرا صالحی
    ببینید فرزند شما کمی در لجبازی هم هست.برای اینکه بتونید ایشون رو در اینمورد خاص تربیت کنید باید صبوری بیشتری داشته باشید.زمانی که بخوایید یک نکته ی مثبت رو در کسی ایجاد کنید نیاز به زمان زیادی هستید.پس از کار خسته نشید.در ضمن اگر یک کار مثبت کرد خیلی زیاد تشویقش کنید.این تشویق هم اینقدر زیاد نباشه که دفعه ی بعدی برای کار بزرگتری که انجام داد نتونید تشویق بزرگتری انجام بدید.
    پاسخ دی ۱۸, ۱۳۹۵ در ۹:۲۱ ق.ظ
  15. ناشناس
    بله صد در صد تا زمانی که لجبازی میکنه و کارش رو انجام نمیده محرومش کنید.ولی به محض اینکه کارش رو انجام داد میتونید با دادن اون چیزی که دوسش داره تشویقش کنید.
    پاسخ دی ۱۸, ۱۳۹۵ در ۹:۴۲ ق.ظ
  16. مژگان
    سلام خسته نباشيدمن پسري ٧سالو ٤ماهه دارم هر وقت اشتباهي از بچه اَي سر ميزنه و پسر من برأي دفاع از خودش كاري انجام نميده مثل گرفتن به زور أسباب بازيش توسط بچه ديگر عكس العمل نشون ميده و شوهرم طرف بچه هاي ديگه رو ميگره و من هر وقت باهاش حرف ميزنم كه أين كارت اشتباه هست ميگه تكرار نميشه ولي بازهم جلو همه با پسرم بد رفتاري ميكنه و واقعا عزابم ميده و يه مشكل ديگه كه من با پسرم دارم اينه كه سر به هوا هست از نظر درس رياضي هر چي واسش توضيح ميدم بعد كه ازش سؤال ميكنم انگار نه انگار ولي پسرم خيلي مؤدب و حرف گوش كن هست ولي كسي كه بهش بي احترامي كنه سريع جواب ميده ممنون ميشم كمكم كنيد
    پاسخ بهمن ۴, ۱۳۹۵ در ۲:۳۶ ب.ظ
  17. kosar
    سلام پسر من 7 سالشه واسه کوچکترین چیز خیلی روزد گریه میکنه و وقتی اشتباهی میکنه سریع معذرت خواهی میکنه برای هرکاری دائم از همه معذرت خواهی میکنه من خیلی نگرانشم.تو رو خدا کمکم کنید.
    پاسخ تیر ۲۴, ۱۳۹۶ در ۲:۱۶ ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. آیا زمانی که در کودکی رفتار نامناسبی بروز می داد کودک را زیاد تنبیه و سرزنش می کردید؟ معمولا این قبیل کودکان بیشتر نگران نظرات دیگران هستند و مدام از دیگران معذرت خواهی می کنند یا می ترسند که با یک کار اشتباه محبت و توجه بقیه را از دست بدهند.
      پاسخ تیر ۲۸, ۱۳۹۶ در ۷:۱۶ ب.ظ
  18. مشاور
    خب این بستگی زیادی به طرز رفتارتون در محیط خونه داره که تونسته روی فرزندتون اثر گذار باشه.چون بچه ها چیزی رو که خانواده در اختیارشون قرار میده انعکاس میدن و به همین خاطر شما باید در تعدیل این ترس از اشتباه در فرزندتون تلاش کنید.
    پاسخ تیر ۲۴, ۱۳۹۶ در ۲:۱۸ ب.ظ
  19. shirazi
    سلام یکی از دوستانم فوت کردم یه پسر 7 ساله داره چطوری بهش بگیم که پدرش فوت کرده ؟ به نظر شما اشکال نداره تو مراسم خاکسپاری باشه؟
    پاسخ تیر ۲۵, ۱۳۹۶ در ۹:۲۱ ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام بچه ها در این سنین تصور از مرگ دارند اما هنوز این تصور با تصور بزرگسالانه متفاوت است. سعی کنید بصورت تدریجی بگویید و مدام تاکید بر دوست داشتنی بودن و علاقه پدر به پسرش کنید. لزومی ندارد حتما در مراسم خاک سپاری حضور مستقیم داشته باشد ولی بهر حال تا پدیرش نهایی زمان می برد و کودک تا مدتی پریشان خواهد بود. در مرحله انکار سعی نکیند مدام وی را محاب کنید که بپذیرید به آزامی خواهد پذیرفت و در یک پروسه شش ماهه کودک به ارامش می رسد.
      پاسخ مرداد ۲, ۱۳۹۶ در ۹:۲۱ ب.ظ
  20. سعیده
    سلام . من یک پسر هفت ساله دارم فقط می خواد با بچه ها بازی کنه . تنهایی اصلا بلد نیست به نظر شما مشکلی هست یا نه؟
    پاسخ مرداد ۱, ۱۳۹۶ در ۸:۰۶ ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. تمایل کودک به بازی کردن با دیگر کودکان نشان از انگیزه وی برای شناخت بیشتر خودش در قالب اجتماع است که مسئله ای نیست. اما ایده ال اینست که کودک یاد بگیرد به تنهایی هم خودش را سرگرم کند و زمانش را خلاقانه مفرح سازد. مثلا حتی با کمترین امکانات و به تنهایی لذت ببرد. این مسئله برای وی در اینده مفید است و یک بزرگسال خلاق خواهد شد که مستقلا قادر به تغییر و شکل دهی به زندگی خود است. بنابراین این که کودک نمی تواند به تنهایی بازی کند را نمی توان مشکل خواند اما اگر یاد بگیرد که خود را سرگرم کند دارای یک مزیت و ویژگی سازنده در اینده خواهد شد و انها تولیدگری و خلاقیت است.
      پاسخ مرداد ۱۲, ۱۳۹۶ در ۴:۰۸ ب.ظ
  21. تارا
    باسلام،لطفا کمکم کنید پسر 7 ساله من به شدت من و پدرش را درمانده کرده،به هر نوعی در شبانه روز رو مخ ماست.لجبازی،تندی کردن،بویژه حرف گوش نکردن،پیچاندن ما و ...اصلا فرمان پذیر نیست با اینکه تا می شد باهاش اصولی رفتار شده.البته از نوپایی بسیار شیطون بوده وبکن نکن باهاش داشتیم دیگه دارم کم میارم
    پاسخ مرداد ۱۰, ۱۳۹۶ در ۷:۵۴ ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. طبق گفته خودتون از ابتدا شیطون بوده و شما بکن نکن زیاد داشتین، یعنی در واقع به جای تعدیل کردن رفتار، اونو تشدید کردین متاسفانه. برای لجبازی در این سن باید کاملا روش های فرزندپروری رو زیر نظر روان شناس اموزش ببینید و گام به گام انجام بدین... حتما حتما مراجعه کنید و دستورات روان شناس را دنبال کنید.
      پاسخ مرداد ۲۳, ۱۳۹۶ در ۹:۰۴ ق.ظ
  22. mahdi
    سلام پسرم 7 سالشه و همیشه به اندازه کافی بهش پول تو جیبی میدم و یا خوراکی ها و وسایلی رو که نیاز داره براش میخرم اما چند باری توی مدرسه از یکی از دوستاش پول گرفته و یا وقتی برای خرید به فروشگاه میره بقیه پول را براش خودش نگه میداره و میگه بقیه نداشت و یا میگه گمش کردم و در واقع در این مورد داره دروغگویی میکنه یا پنهان کاری؟از شما خواهش میکنم راهنماییم کنید.
    پاسخ مرداد ۱۵, ۱۳۹۶ در ۳:۲۲ ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلامو تمامی کودکان گاهی نیازهای خود را مقدم می بینن و به لذت آنی فکر می کنن. مثلا زمانی که پول دوستش دستشه تنها به نیاز خودش فکر می کنه و در لحظه چیزی که می خواد می خره و بعد پشیمون میشه. به همین دلیل اغلب بعد از این کار پنهان کاری می کنند تا مورد تنبیه قرار نگیرند و یا دوستان خود از دست ندهند. به همین دلیل سعی کنید تا انجا که می شود جوری رفتار نکنید که احساس گناه شدید کند. در مورد اینکه درکش می کنید چرا این کارو کرده صحبت کنید و بهش برسونید که می فهمید فقط قصدش این بوده خوراکی بخوره... هم چنین بهش یاد بدید در این شرایط جای جبران هست مثل خریدن خوراکی برای دوستش .
      پاسخ مرداد ۲۲, ۱۳۹۶ در ۸:۱۷ ب.ظ
  23. مونا
    سلام یه دختر هفت ساله دارم که تو دوران بچگیش تنها بچه فامیل بوده وهمه خیلی بهش توجه میکرده اما الان یک خواهر یک سال ونیمه داره و رفتارش با اون بسیار عالیه.اما الان مساله من با اون داشتن موهای خیلی بلندشه که حساسیت خیلی زیادی روش داره .اونقدر که با کاراش حسابی دیوانم میکنه جدا از مساله بهداشتش که کلی وقت گیره، توی نوع مرتب کردنش هم به شدت سماجتها و حساسیتهای بی مورد داره .چندین بار تصمیم گرفتم کوتاهش کنم اما میترسم خیلی تو ذوقش بخوره .از طرفی هم میبینم همین مو کلی از وقت و انرژیشو میگیره وهر جا میخواد بره ما یه معضل اساسی داریم .ممنون میشم راهنماییم کنید
    پاسخ مرداد ۲۳, ۱۳۹۶ در ۶:۵۱ ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. در مورد کوتاه کردن مو خب یک علاقه در دختر شماست و اگر به این مسئله علاقه نشان می دهد و احساس مسئولیت هم می کند مشکلی نیست. اگر بی تفاوت است نشانه بدییست. در مورد کوتاه کردن اول با وی به توافق برسید و بگذارید در مورد بدنش احساس استقلال داشته باشد. اگر دوست ندارد اقدامی نکنید.
      پاسخ مرداد ۳۱, ۱۳۹۶ در ۶:۴۹ ب.ظ
  24. fae
    با سلام دختر هفت ساله ای دارم.که بسیار سخن چینه و به خبر کشی عادت کرده .و گاهی این سخت چینی ها باعث اختلاف می شود هر چقدر بهش تذکر میدیم فایده نداره اگر میشه منو راهنمایی کنید .در ضمن خودم کارمند هستم و بیشتر وقتش رو در خانه مامانم می باشد.
    پاسخ شهریور ۱, ۱۳۹۶ در ۳:۱۲ ب.ظ
  25. همیار
    سلام راهکار های مداخله ای موثر عبارتند از : 1- هدف کودک از خبر چینی را مشخص کنید آیا کودک به دنبال جلب توجه و کسب قدرت است و یا انتقام جویی می کند؟ 2- در مورد علل خبر چینی با کودک صحبت کنید و به او یاد دهید که از روش های دیگر مطلوب برای افزایش مقبولیت استفاده کند.
    پاسخ شهریور ۳, ۱۳۹۶ در ۴:۵۳ ب.ظ
  26. رزآبی
    سلام کودک 7 ساله من به مدت یک ساله که از این رو به اون رو شده پسر باهوشی که هوش و زکاوتش زبون زده همه بوده حالا برای نوشتن یک کلمه منو تا سر حد جنون اذیت میکنه به طرز غیر قابل باوری بازیگوشه و انگار که اصلا توی این عالم نیست به نظر شما باهاش چیکار کنم؟
    پاسخ شهریور ۷, ۱۳۹۶ در ۲:۲۷ ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام... برای ایجاد چنین تغییری در کودک دلائل زیادی وجود دارند. یکی از مستدل ترین دلائل می تواند تنش و نقص توجه کودک باشد. رفتارهای شما مخصوصا فشار برای درس خواندن می تواند باعث لجبازی و اذیت کردن وی در درس خواندن نیز شود. برای بررسی بیشتر حتما نقشه مغزی بدین و نوروفیدبک برای بهبود توجه کودک شروع کنید.
      پاسخ شهریور ۲۲, ۱۳۹۶ در ۷:۵۵ ب.ظ
  27. همیار
    نکاتی که به نظر من میرسه : اول از همه در برخورد با فرزندتون خیلی صبر داشته باشین و سعی کنین درکش کنید. از نظام پاداش و جزا استفاده کنین و در این مورد قاطعیت داشته باشین. برای اینکه توجه کودک به یادگیری جلب بشه سعی کنین براش جذابیت ایجاد کنین.جوری که نوشتن براش امری مهیج و سرگرم کننده به نطر بیاد. پس سعی کنین اعتماد به نفس کودکتون رو بالا ببرین.برای کوچکترین پیشرفتی تشویقش کنید و بهش یادآوری کنین که خیلی باهوشه و اگه بخواد هر چیزی رو میتوه یاد بگیره.اگر این موارد رو رعایت کنین و بازم نتیجه نگرفتید مشاوره حضوری حتما مراجعه کنید.
    پاسخ شهریور ۷, ۱۳۹۶ در ۲:۳۰ ب.ظ
  28. امیر علی
    سلام پسرم 7 سالشه و خیلی پافشاری میکنه که بره تو حیاط یا کوچه و با دوستاش که اکثرا بزرگترن بازی کنه.اوایل اونام راش نمیدادن که خیلی تو روحیش اثر گذاشته بود و خودش رو کم میدید ولی الان ک باهاش بازی میکنن میبینم که پسرم رفتارایی میکنه مثلا جواب منو میده به حرفم گوش نمیده یا حرفای زشتی میزنه که ما تو خونه نمیزنیم.اگه دعوا کنن پایین بهم نمیگه و پنهون کاری میکنه کهباید با کلک از زیر زبونش بکشم .اصلنم خونه رو دوس نداره .به نظرتون نزارم بره پایین؟
    پاسخ شهریور ۲۱, ۱۳۹۶ در ۵:۲۶ ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام... بازی کردن در فضای باز برای کودکان لذت بخشه و خیلی خوبه که ساعاتی رو به بازی در این فضاها اختصاص بدین.. اما اگر احساس می کنید واقعا این محیط برای کودک شما مناسب نیست پس بهتره دورش کنید و در محیط های دیگه ای برای بازی ببریدش... مثلا یک روز در میون برید پارک با بچه های دیگه بازی کنه یا محیطهای دیگه ای که کنترل شده هستند مثل مهدکودک.
      پاسخ مهر ۱۹, ۱۳۹۶ در ۹:۱۱ ب.ظ
  29. فرزانه
    سلام.پسر هفت ساله ای دارم که تقریبا از همه کارش راضیم ولی گاهی اون قدر به حرفم بی اعتنایی میکنه که سرش داد بزنم و به ندرت دست روش بلند کنم که خیلی کم پیش میاد ولی واقعا وجدانم ناراحت میشه.میفرمایید با بی اعتنایی کردنش چه کنم و چجوری عصبانیت خودم و مهار کنم؟ ضمنا فرزند سه ساله ای هم دارم که گاهی باعث میشه سر هر دوشون داد بزنم
    پاسخ مهر ۱۸, ۱۳۹۷ در ۱۰:۴۵ ق.ظ
    • wpadmin
      بی اعتنایی کودکان به حرف بزرگترها دانشمندان می‌گویند بی‌توجهی کودکان به والدین (در اغلب موارد) دلیل علمی دارد. توانایی کودکان برای نادیده گرفتن آنچه خارج از حیطه توجه نزدیکشان است به حدی است که حتی حرف زدن با یک بلند گوی قوی تاثیر محدودی روی آنها دارد. اما دانشمندان معتقدند این بی‌توجهی یا به اصطلاح بی‌حواسی دلیل علمی دارد که به کارکرد مغز کودکان مربوط است. آنها می گویند کودکان عمدا (آگاهانه) ما را نادیده نمی‌گیرند، حقیقت این است که آنها دچار کوری ناشی از بی‌توجهی هستند. منظور از این کوری همان تفاوت بین دیدن و نگاه کردن است یا بین شنیدن و ثبت کردن آنچه گفته شده است؛ در هرحال نتیجه آن عدم آگاهی است، به خصوص خارج از دایره توجه لحظه‌ای. پروفسور نیلی ِلوی از دانشگاه کالج لندن (یو سی اِل) می‌گوید آگاهی کودکان از محیط اطراف بمراتب کمتر از بزرگسالان است. والدین، مراقبان و یا آموزگاران باید بدانند که در مقایسه با بزرگسالان، تمرکز حتی روی یک مسئله کوچک و ساده توجه بچه ها به محیط اطراف را کاهش می دهد. به عنوان مثال وقتی کودکی موقع عبور از خیابان، زیپ لباسش را می بندد، ممکن است دیگر قادر به تشخیص رفت و آمد خودروها نباشد، در حالیکه برای فرد بزرگسال این کار مشکلی نیست. پروفسور نیلی ِلوی اضافه می کند: میزان آگاهی از آنچه بیرون دایره تمرکز کودک است با رشد او ارتباط دارد. و با افزایش سن کودک بیشتر می شود. در نتیجه کودکان کوچکتر بیشتر در معرض کوری ناشی از بی‌توجهی هستند. دیدگاه های پروفسور ِلوی بر تحقیقی که اخیرا روی کودکان و بزرگسالان انجام داده استوار است. او برای ارزیابی میزان کوری ناشی بی‌توجهی از ۲۰۰ نفر از بازدید کنندگان موزه علوم لندن خواست در هفت مثال مختلف، بلندترین خط را روی یک صفحه نمایش را تعیین کنند. در یکی از این مثال‌ها، یک مربع سیاه روی صفحه نمایش ظاهر شد، نود درصد بزرگسالان متوجه بالا آمدن این مربع شدند، در حالیکه تنها ده درصد بچه های بین هفت تا ده ساله آن را دیدند. نوجوانان ۱۱ تا ۱۴ ساله هم هشیاری کمتری نشان دادند. هشیاری آنها با دشوار شدن سطح آزمایش کمتر می‌شد. این یافته باعث تعجب پروفسور لِوی شد. او می‌گوید در کودکان، کورتکس (قشر مغز) بینایی اولیه، به شی روی صفحه نمایش واکنش نشان نمی داد. به نظر می رسد قشر بینایی تا ۱۴ سالگی و حتی بعد از آن تکامل پیدا می کند. ولی انتظار نداشتم نوجوانان هم دچار کوری ناشی از بی‌توجهی باشند. خوب است که بفهمیم این توانایی در چه سنی کامل می‌شود. پژوهش‌های قبلی در میان بزرگسالان نشان داده کورتکس بینایی اولیه، مسئول درک و دیدن چیزها هست، در صورت آسیب این ناحیه، فرد دچار عدم آگاهی از محیط پیرامونش می‌شود. مسلما تاخیر در کامل شدن این توانایی باعث نگرانی در مورد سلامت و ایمنی فرد می‌شود. به عنوان مثال، در صورت اختلال در این توانایی، یک کار ساده مانند ارسال پیامک با تلفن همراه موقع عبور از خیابان، یک کار خطرناک است. اما این کوری ناشی از بی‌توجهی مزایایی هم دارد. چه کسی دلش نمی خواهد بی مزاحمت و بدون پرت شدن حواس به کارش برسد؟ بی تردید عدم آگاهی محیطی به معنی این است که می توانیم متمرکز باقی بمانیم و تمرکز بالا داشته باشیم. روانشناسان می گویند ما ظرفیت محدودی برای توجه و تمرکز داریم، طبیعتا برای انجام کارهایی که به تمرکز نیاز بالا دارند. این خصوصیت خودش را نشان می دهد. ریچارد وایزمن استاد روانشناسی دانشگاه هارتفوردشر انگلستان، فرآیندهای بینایی انسان را به تفصیل مطالعه کرده و آنها را بی‌اندازه پیچیده می‌داند. بخش بزرگی از مغز به این کار اختصاص دارد، کار مشکلی است و به همین دلیل مغز نمی‌خواهد به موضوعات بی اهمیت بپردازد. برای همین به کوری ناشی از بی‌توجهی نیاز داریم، چرا که درغیر اینصورت نمی‌توانیم تمرکز کنیم . ما این تصور باطل را داریم که مغزمان همیشه در حال مشاهده همه چیز است، بنابراین وقتی متوجه چیزی نمی‌شویم، تعجب می‌کنیم. پروفسور وایزمن آزمایش معروف توجه گزینشی را تکامل داده که طی آن روشن می‌شود چطور ممکن است در یک فیلم متوجه وجود یک گوریل نشویم. او می گوید در زندگی موارد زیادی هست که ما از چیزهایی بدیهی غافل می شویم؛ مثل راننده ای که عابر را نمی بیند چون متوجه خطر دیگری است. ما بزرگسالان دائما یاد می‌گیریم چه چیزهایی مهم نیستند. همه ما به شکلی به کوری ناشی از بی‌توجهی دچاریم، همه از آن ناراضی هستیم ولی لازمه زندگی است. ولی یادمان بماند وقتی حواسمان متمرکز تلویزیون است انتظار نداشته باشیم بچه هایمان از اینکه دیده نمیشوند خوشحال باشند. دفتر قیطریه: ۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸ خط ویژه
      پاسخ مهر ۱۸, ۱۳۹۷ در ۱۲:۱۷ ب.ظ
نظر دهید

سوال امنیتی *