تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی کودک ۷ سالگی

روانشناسی کودک ۷ سالگی

آنچه باید در مورد کودک ۷ ساله خود بدانید:

فرزند شما اکنون ۷ ساله است و تکامل اجتماعی و شناختی و جسمی در او بهبود یافته است. ممکن است این فکر شمارا فریب بدهد  که او دیگر بیشترین حمایت را در مدرسه کسب می‌کند و در آنجا مهارت های اساسی را تمرین می‌کند و توسعه می‌دهد (به کمک  شما نیاز ندارد)، ولی همچنان شما نقش مهمی در کمک به  پیشرفت او در کارهایش دارید.

شما چطور از عهده این کار بر می آیید؟ او مشتاق انجام دادن فعالیت های فیزیکی است؛ این فعالیت می تواند  تمایل به انجام یک  رشته ورزشی خاص و یا فقط در حد دویدن باشد. به وسیله تمرین کردن در دوچرخه سواری، شنا و یا ژیمناستیک ماهر می شود و می تواند حرکات پیچیده تر  مثل دویدن و شوت کردن را با استادی انجام دهد. تعادل و هماهنگی بین اعضاء بدن او بهتر شده است. برای ریسک پذیری آماده تر است،  مخصوصا وقتی از دیدرس شما خارج است، بنابراین  اکنون زمان خوبی است تا بعضی هشدارهای ایمنی را به او آموزش دهید.

روز به روز اشتیاق و تمایلاتش  همزمان با جهش رشدی که دارد تنوع بیشتری می یابد. مهارت های فرعی حرکتی او ترقی کرده و هنگام نقاشی و نوشتن دقیق تر است، این موضوع به صورت خاص زمانی قابل توجه است که بچه تمرین زیادی کرده باشد. ممکن است او در باره آینده فکرکند و ایده هایی در باره آنچه که در آینده خواهد بود داشته باشد. اکنون در مورد جهان و جایگاهش در آن بیشتر می داند و ممکن است مفهوم اجتماع و همسایگی را درک کند. حدودا در این دوره سنی، کودک می فهمد مثلا عمو نوروز واقعی نیست اگرچه تا قبل از این فکر می‌کرد واقعی باشد.

مهارت های شناختی او زمانی‌که در راهبردهای حل مساله خلاق تر می شود با سرعت بیشتری پیشرفت می کند و از شریک شدن آموخته ها و دانشش با دیگران لذت می برد. متوجه می شوید که مهارت های ارتباطی او بهتر و دایره لغاتش گسترده تر شده است  و بهتر خودش را ابراز می کند و اطمینان  او در مهارت خواندن منجر به این می شود که کتاب هاب مورد علاقه اش را انتخاب کند. داستان هایی که می گوید  پیچیده تر و جذاب تر است. مهارت شمارش او تا جایی پیشرفت کرده که می‌تواند جمع وتفریق کند، اشیاء را اندازه بگیرد، تخمین بزند و حتی زمان را بگوید.

اگر یک وسواس فکری در او ایجاد شد تعجب نکنید مخصوصا اگر به جمع آوری اشیاء مختلف بپردازد، زیرا ممکن است از این جمع کردن چوب و سنگ به موضوعات مهم تری برسد، مثلا از نظر اجتماعی هنگام صحبت درباره احساساتش بهتر عمل کرده و می تواند تمایلاتش را کنترل می کند و نسبت به دیگران حس همدلی و احترام دارد. نیاز شدیدی دارد تا درمیان دوستانش محبوب باشد و مورد پذیرش قراربگیرد و در تعارضات بین فردی توانمند تر از قبل عمل می کند تا روابط خوب و موفقی داشته باشد. ممکن است خارج از محیط خانواده روابط  گسترده تری داشته باشد مثل ارتباط با معلم ها، شما می توانید با حمایت از فرزندتان و تجهیز کردن او با دانش و راهبردهایی برای شناخت و عکس العمل نشان دادن به رفتارهای  ناشایست،  این امر مهم را تبدیل به یک تجربه امن و مثبت تر کنید.

لازم است روی فرزندتان کنترل داشته باشید نا گرفتار کلیشه ها و ناهنجاری ها به ویژه در مورد مسائل جنسیتی نشود. در ۷ سالگی فرزند شما مستقل تر است  و اکنون بهترین زمان برای  دادن مسئولیت هایی بیشتر  به او است تا این استقلال را در راهی مثبت سوق دهد. فرزندتان به محدودیت و نظارت و توجه مستمر نیاز دارد تا منضبط شود که این امر به او کمک می کند رفتار مناسب خود و دیگران را قضاوت کند، بنابراین فهمیدن اینکه چه چیزهایی اشتباه است و  چرا ، مهم هستند چون با انجام این کار  انصاف و عدالت تضمین می شود.

فشار همسالان   تاثیر قدرتمندی  دارد و فرزند شما نیازمند خودباوری است که او را برای تصمیم گیری صحیح توانمند می کند. پس مهم است به او کمک کنید اعتماد به نفس و خودباوری را درخود پرورش دهد. راه هایی وجود دارد تا به فرزندتان کمک کنید، می توانید او را تشویق کنید تا بیشتر به تلاش برای رسیدن به  اهداف، کارهای قابل ستایش، پشتکار و صبر بپردازد تا اینکه فقط به دست آورد ها فکرکند.

اجازه دهید به افرادی که چندان خوشبخت نیستند کمک کند، این کار به او امکان می‌دهد حس شهروندی را بیاموزد، احساس کنجکاوی در باره جهان و جایگاهش در آن را پرورش دهد. شما نقش ارزشمندی در یاری  به فرزندتان برای تبدیل شدن به بزرگسالی توانمند و با تجربه دارید که با مهارت هایی تجهیز شده است که در زندگی آینده به آن نیاز دارد و این بیشتر از کمک به انجام تکالیف او می باشد. خوشبختانه وقتی بدانید لازم است چه کاری انجام دهید انجام ان بسیار ساده خواهد بود.

 بیشتر بخوانید:

پیش به سوی دو سالگی:  انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید

پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید

پیش به سوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید

پیش بسوی پنج سالگی: آنچه باید در مورد کودک ۵ ساله بدانید

پیش بسوی شش سالگی: آنچه باید در مورد کودک ۶ ساله بدانید

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی می توانید با متخصصان ما تماس بگیرید.

۱۶ نظر

  1. رکسانا خوشایی گفت:

    دختری ۷ ساله دارم خیلی بازیگوشه و همیشه در انجام تکالیفش هم بازیگوشه .در نوشتن دیکته هم مانند آن چیزی که می شنوه نمی نویسه..این مسئله باعث نگرانی ما شده.به نظر شما چطور باید باهاش برخورد کنیم؟

  2. مشاور گفت:

    برای کودکی در این سن، کمی بازیگوشی در انجام تکالیف مدرسه طبیعی است.توصیه های عمومی در این زمینه عبارتند از این که :
    به کودک خود نشان دهید که از نظر شما مدرسه رفتن و انجام تکالیف مدرسه کار مهم و با ارزشی است و اهمیت زیادی برای مدرسه و تکالیف او قائل هستید.سعی کنید تا جایی که می توانید انجام تکالیف ، به موقع از خواب بیدار شدن، آماده شدن و لباس پوشیدن و کارهایی از این قبیل را که او برای رفتن به مدرسه انجام می دهد با تشویق و گاه با جایره همراه کنید.جایزه می تواند کلامی باشد.
    به کودک تان برای انجام به موقع و با دقت تکالیفش امتیاز بدهید.در شروع کار نیاز به صرف انرژی بیشتر برای راه افتادن او در تکالیف دارید.
    برای انجام تمالیف ، برای دخترتان برنامه تنظیم کنید.مکان مخصوصی که ساکت و دارای نور کافی باشد برای انجام تکلیف در نظر بگیرید.برنامه را طوری تنظیم کنید که بتواند برنامه های تلویزیونی کودک و برنامه مورد علاقه خود را ببیند.همچنین زمانی برای بازی در وسط انجام تکالیف در نظر بگیرید.
    او را عادت دهید که به طور منظم برنامه را دنبال کند.مشکل بسیاری از مادر ها این است که نمی توانند برنامه های عادی خود را که قبل از سن مدرسه رفتن فرزندشان داشته اند متوقف کنند و از خودک خود توقع دارند که با وجود آن برنامه ها ، تکالیف خود را انجام بدهد و این کار برای کودک آنها کاری دشوار است.
    توجه داشته باشید که مراجعه به روانشناس کودک الزامی است.جون این امکان وجود دارد که کودک شما بیش فعال باشد نه بازیگوش.در این صورت فشار بیش از حد شما به انجام تکالیف مدرسه نتیجه ای جز یاس و ناامیدی شما و فرزندتان نخواهد داشت.در حالی که روانشناس به راحتی می تواند به شما کمک کند.برای تشخیص مشکل فرزندتان در دیکته نیز مداخله روانشناس ضروری است .روانشناس کودک با روش هایی که بلد است به کودک شما دیکته می گوید و مشکل اصلی او را کشف می کند و روش درست برای حل این مشکل را در اختیار می گذارد.

  3. eanaa گفت:

    سلام میخواستم بدونم در برابر روشهای تربینی که شوهرم برای پسرم انجام می دهد آیا اجازه دخالت دارم یا نه؟گاهی اوقات احساس میکنم بعضی حرفها یا تنبیه هایش برای رفتار پسرم زیاد است.من در اینگونه مواقع چه عکس العملی نشون بدم؟

  4. مرحمت گفت:

    قبل از اون روشها باید با شوهرت در مورد نکته های تربیتی صحبت کنی یا یک زمان مناسب بعد اقدامات شوهرت ولی حین سرزنش دخالت نکن مگه مساله ضروری باشه واسه بچه خطر داشته باشه

  5. زاهد گفت:

    اگه احساس کردین روش شوهرتون اشتباهه اصلا اصلا همون لحظه و جلوی بچه تون این اشتباه بودن رو گوشزد نکنین چون بعد ها بچتون دیگه رو حرف نصیحتها و … پدرش حساب باز نمیکنه و اگرم بخواد خطا بره به امید اینکه مامانم ازم دفاع میکنه و جلوی تنبیه بابام رو میگیره بی هیچ واهمه ای اون خطا رو انجام میده.تو یه موقعیتی که با شوهرتون تنها هستین و البته زمانی که ایشون هم عصبانیت و ناراحتیش برطرف شده اشتباهش رو گوشزد کنین و اینطور هم نباشه که فقط جنبه تذکر و ایراد گرفتن داشته باشه حتما راه درست رو هم بیان کنین.که مثلا کاش بجای رفتار فلان رفتار نشون میدادی و دلایلی که دارین رو هم بیان کنین تا قانع بشن

  6. fae گفت:

    با سلام دختر ۷ ساله ای دارم که خیلی سخن چین است و مدام خبر کشی می کند و گاهی این سخن چینی های او باعث به وجود آمدن اختلاف میشود. هر چقدر بهش تذکر می دهم فایده نداره.اگر می شود من را راهنمایی کنید.خودم کارمند هستم و بیشتر وقتش خانه مامانم می باشد.

  7. زهرا صالحی گفت:

    شاید هم اکتساب از اطرافیان بعید هم نیست برای خودشیرینی و خودنمایی باشد در ابتدا …خیلی از کودکان را دیده ام که همه چیز دیگران را خبر می دهد.به چه مسی ؟هر کسی که خریدار اطلاعات باشه.هر کس که تشویقش کنه هر کس که خود را مشتاق نشان بده در این میان فرزند خبر چین وقتی خبر کم بیاره ،فضولی هم میکنه .و به طور عجیب این خصلت در دخترا خیلی زیاده و باید اونو از بین برد.در این مورد اون طرف بزرگسال که خریداراین خبر از چیزی و کسی براش برد،دیگه گوش نده و اونو انکار کنه.خب وقتی خریدار نباشه دیگه خبر خبرچین قیمتی نداره.مثلا دخترتون خبری از شما به مادرتون میده مادربزرگ دیشب نبودی مامانم…اینجا باید مادرتون واکنش نشون بده که من ندیدم که اینکار بکنه.بعد ادختر ادامه میده…که اخه مادر بزرگ…در اینجا مادرتون باید بگه : اگه حتی اشتباهی کرده هم نمیخواهم بدونم واینجوری سد راه ادامه دانش بشید تا از این حالت خارج بشه.

  8. مشاور گفت:

    راستش کودک خبر چین مانند کودک یاوه گو سعی در جلب توجه و محبت دیگران از جمله بزرگسالان داره.از کار این کودکان مشکل می توان صرف نظر کرد زیرا گاهی اطلاعاتی میدن که بزرگسالان به آن احتیاج دارن.این کودکان توسط همسالان خودشون طرد میشن.
    راهکار های مداخله ای موثر :
    ۱- هدف کودک از خبر چینی را مشخص کنید، آیا کودک به دنبال جلب توجه و کسب قدرت است و یا انتقام جویی می کند؟
    ۲- در مورد علل خبر چینی با کودک صحبت کنید و به او یاد دهید که از روش های دیگر مطلوب برای افزایش مقبولیت استفاده کند.
    ۳- به کودک کمک کنید دیگران را در توانمندی های خود خود سهیم کند و یا به آن ها آموزش دهد.
    ۴- به او کمک کنید تا برای دست یافتن مهارت های اجتماعی الگوی مناسبی پیدا کند و رفتارهای قابل تحسین الگو را به خاطر بسپارید و یا یادداشت کند.
    ۵- به جای گوش دادن به خبر پینی از او بخواهید ماجرا را بنویسد.
    ۶- خبر چینی را نادیده گرفته و رفتارهای صحیح کودک را تشویق کنید.
    ۷- به کودک اعتماد به نفس بدهید تا برای جلب توجه مجبور به خبر چینی نشود.
    ۸ به کودک خود کمک کنید تا خودش راهی برای اصلاح رفتارش بیابد به جای اینکه آن را به طور کامل به عهده والدین بگذارید.

  9. سلام.
    خواهر زاده من خیلی شیطونه، هر حرفی رو که بهش میگیم همون لحظه میشنوه و تایید میکنه ولی چند دقیقه بعد به کل فراموش میکنه
    هر چی هم بهش میگیم که تازه این مطلب رو برات توضیح داده بودم بی فایدست
    خیلی هم باهوشه ولی نمیدونم چرا اینطور میشه

  10. خسروی گفت:

    سلام دختری دارم هفت ساله اصلا حرف گوش نمیکنه هر چی هم باهاش صحبت میکنم حرف خودشو میزنه اصلا هم مرتب نیست هر چیزی رو ریخت و پاش میکنه چند بار باید بهش بگم که اونا رو مرتب کنه نظم نداره

  11. مشاور گفت:

    سلام عمده مسئولیت پذیر بنودن بچه ها ریشه در رفتار والدین دارد.حتما شما وقتی کودکتان اتاقش را مرتب نمی کند خودتان بلند می شوید و این را انجام می دهید.چند نکته :
    ۱- به او بگویید که بیا با هم اتاق را مرتب کنیم و فعلا از او نخواهید که خودش به تنهایی این کار را انجام دهد.
    ۲- اگر با شما همراهی نکرد حتما باید او را از آنچه که مورد علاقه اش است محروم سازید.
    ۳- برای این محروم یازی باید قاطع و مهربان باشید در عین حال که ملایم و مهربان هستید اما قاطعانه محرومیت را اعمال کنید.
    ۴- برای این محرومیت زمان تعیین کنید و امکان جبران به او بدهید.مثلا تا اتاقت رو مرتب نکرده ای از تلویزیون خبری نیست.

  12. خسروی گفت:

    ببخشید البته دخترم در همه موارد اینطوری هست حتی در غذا خوردن ، جمع کردن ظرف غذاش کلا تنبل هست همیشه بهانه میاره که اون کار رو انجام نده البته در مورد ردیف کردن اتاقش اینکار رو کردم اما باز هم تکرار میشه.

  13. خسروی گفت:

    اگر اتاقش رو ردیف کرد با چیزی که بهش گفتم اگر دوباره تکرار کرد چیکار کنم همین روش محروم کردن رو ادامه بدم؟

  14. زهرا صالحی گفت:

    ببینید فرزند شما کمی در لجبازی هم هست.برای اینکه بتونید ایشون رو در اینمورد خاص تربیت کنید باید صبوری بیشتری داشته باشید.زمانی که بخوایید یک نکته ی مثبت رو در کسی ایجاد کنید نیاز به زمان زیادی هستید.پس از کار خسته نشید.در ضمن اگر یک کار مثبت کرد خیلی زیاد تشویقش کنید.این تشویق هم اینقدر زیاد نباشه که دفعه ی بعدی برای کار بزرگتری که انجام داد نتونید تشویق بزرگتری انجام بدید.

  15. ناشناس گفت:

    بله صد در صد تا زمانی که لجبازی میکنه و کارش رو انجام نمیده محرومش کنید.ولی به محض اینکه کارش رو انجام داد میتونید با دادن اون چیزی که دوسش داره تشویقش کنید.

  16. مژگان گفت:

    سلام خسته نباشیدمن پسری ٧سالو ۴ماهه دارم هر وقت اشتباهی از بچه اَی سر میزنه و پسر من برأی دفاع از خودش کاری انجام نمیده مثل گرفتن به زور أسباب بازیش توسط بچه دیگر عکس العمل نشون میده و شوهرم طرف بچه های دیگه رو میگره و من هر وقت باهاش حرف میزنم که أین کارت اشتباه هست میگه تکرار نمیشه ولی بازهم جلو همه با پسرم بد رفتاری میکنه و واقعا عزابم میده و یه مشکل دیگه که من با پسرم دارم اینه که سر به هوا هست از نظر درس ریاضی هر چی واسش توضیح میدم بعد که ازش سؤال میکنم انگار نه انگار ولی پسرم خیلی مؤدب و حرف گوش کن هست ولی کسی که بهش بی احترامی کنه سریع جواب میده ممنون میشم کمکم کنید

نظر دهید

سوال امنیتی *