تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی کودک ۹ سالگی

روانشناسی کودک ۹ سالگی

آنچه باید در مورد کودک ۹ ساله خود بدانید

شما والدین کودکی ۹ ساله هستید و شاهد پیشرفت و ترقی فرزندتان از زمانی که یک نوزاد محتاج کمک بود تا حال که به وسیله ویژگی های شخصیتی خودش تبدیل به کودکی مستقل تر ازقبل شده است بوده اید، نگران نباشید  او همچنان نیازمند کمک شماست تا به بزرگسالی شاد و سالم تبدیل شود.

مهارت های جسمی او تاجایی رشد کرده است که کنترل مناسبی روی بدن خود دارد و او را قادر به بازی و رقص می کند، او حالا می تواند روی استقامت، مهارت و سرعت خود تمرکز کند. او همچنان در حال رشد است و نیار به خواب  به میزان ۱۰ ساعت در روز دارد. شاید دراین سن وارد دوره بلوغ شود بنابراین بهتراست در رابطه با تغییراتی که با آن روبه رو می شود بحث کنید. او با جسمش آشناتر میشود و ممکن است نیازمند کمک باشد تا عزت نفسش را پرورش دهد تا بداند چگونه با  احساسی که به ظاهرش دارد، ارتباط برقرار کند. تحقیقات نشان داده است، در حدود ۹ سالگی اختلال غذاخوردن به وجود می آید. تشویق به  داشتن سبک زندگی سالم، تصویر از خود مثبت، و نشان دادن اینکه شما بیشتربه جسم او بها می دهید، از این اختلال جلوگیری می کند. اگر تا به حال در مورد روابط جنسی با او صحبت نکرده اید اکنون این کار را انجام دهید. کتاب ها و سازمان هایی وجود دارند که شما را راهنمایی می کنند  به روش صحیح این کا ر را انجام دهید.

ازنظر شناختی ، او می تواند منتقدانه فکر کندو نظرات و تفکراتش را به اشتراک بگذارد و نسبت به چگونگی کارکردن اشیاء مختلف کنجکاو  است، بنابراین شما هنوز هم با حجم زیادی سوال از جانب او رو به رو می شوید.

او تمایل دارد در جریان  تصمیم گیری های مهم مثل اینکه درتعطیلات به کجا برویم، قرار بگیرد و شاید از برنامه ریزی برای کارها لذت ببرد. او درحال درک پاداشی که با تاخیر داده می‌شود است  و اکنون با   سخت کار کردن در مدرسه برای رسیدن به جایگاهی که می خواهد داشته باشد درک وفهم  بیشتری در خود ایجاد می کند. مهارت خواندن ونوشتن او تاجایی رشد کرده است که می تواند اطلاعاتی که  روی آنها پژوهش  کرده است در گزارش کتاب ها ومقالات و داستان ها ارائه دهد. وهمچنان  از خواندن به عنوان سرگرمی لذت می برد. اگر او با خواندن و تحقیق کلنجار میرود، با او کار کنید، مثلا ارتباط  دادن بین علاقه ها و کارهای تحقیقاتی او به رفع این مشکل کمک می کند.

تکالیف ریاضی او احتمالا شامل عمل ضرب  و تقسیم ، کسر و هندسه می باشد و او می‌تواند اطلاعات را جمع آوری و  سازماندهی  کند و به صورت گزارشات و ارائه ها به اشتراک بگذارد. ممکن است متوجه استعداد او در جمع آوری اشیاء شده باشید که این ویژگی از جمع آوری سنگ ها و برگ هایی که چند سال قبل انجام می داد نشات می گیرد.

از نظر اجتماعی، او می تواند روابط پیچیده تر و قوی تری با گروه همسالانش داسته باشد و در هر زمان مشخص پیگیری کند چه کسی به او محبت  می کند. طبیعی است که به سمت هم جنسانش گرایش داشته باشد و نباید او را از این کار منع کنید چون همچنان در حال پرورش برخی روابط سالم با هم جنسان خودش است. ممکن است دوستان و فعالیت های اجتماعی از چیزهایی که خانواده برای او درنظرگرفته مهم تر باشد. فشار همسالان  تاثیر زیادی  بر او دارد و داشتن عزت نفس  به این علت که موجب پایبندی او به ارزش ها می شود در غلبه بر تاثیر های منفی  گروه همسالان موثر است.

وجدان او در حال رشد است  و او حس قوی عدالت طلبی دارد نه فقط یرای خودش یلکه برای همه.  این احساسات ممکن است تبدیل به عمل شوند مثل  تمایل به انجام کارهایی عملی  برای کمک به  کسانی که   بدبخت هستند. در حالیکه او ظرفیت پذیرش شکست را دارد و به اشتباههاتش اعتراف می کند و مسئولیت آنها را می پذیرد، همچنان پذیرش اینکه  اشتباه کرده برایش سخت است. وفتی به او مثال هایی ارائه دهید می تواند این موضوع را بیاموزد. ممکن است با انتقاد به راحتی خجالت زده و ناراحت شود، پس لازم است  از برداشتی که او از حرف های شما می کند مطلع باشید، عینی بودن و تمرکز روی موضوع یا عمل وی، تا تمرکز روی خود او به عنوان یک فرد، می تواند کمک کننده باشد.

راه های زیادی برای حمایت از او وجود دارند. خلق او هرلحظه در حال تغییر است و اجاره دهید بداند او را دوست دارید، حتی اگر رفتارش را دوست نداشته باشید، ضمن این که وضع محدودیت های واضح و دائمی به او کمک می کند احساساتش را متعادل کند. با کارهایی مثل وظایف در خانه، صحبت در رابطه با خرج کردن و پس انداز عاقلانه و یا اجازه دادن به  شرکت در برنامه ریزی برای خانواده او را تشویق کنید در باره نگرانی هایش صحبت  کند،  احساسش را بروز دهد و حس مسئولیت پذیری را درخود ارتقا دهد. این کارها به او اطمینان و مهارت هایی که نیاز دارد، می دهد. توجه به مباحث ایمنی که ممکن است اکنون تغییر کرده باشد، با ارزش است پس لازم است در رابطه با استفاده از اینترنت و تلفن همراه و تغییر چهره خطرهای عجیب  با او صحبت کنبد.

فرزند شما در مسیر تبدیل شدن  به یک جوان گام برمی دارد و نقش شما در الگو دادن به رفتار، راه و رسم اخلاقی و نظرات شخصی اش اساسی است و به رشد او به عنوان بزرگسالی  شاد وسلامت کمک می کند.

 

بیشتر بخوانید:

پیش بسوی هشت سالگی

پیش به سوی ۷ سالگی

پیش به سوی ۶ سالگی

پیش بسوی پنج سالگی

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی می توانید با متخصصان ما تماس بگیرید.

۱۶ نظر

  1. فریبا گفت:

    دخترم من ۹ سالشه و خیلی مضطرب و نگران هست به نظر شما باهاش چیکار کنم؟

  2. مشاور گفت:

    اضطراب یکی از ناراحت کننده ترین احساساتی است که ممکن است برای کسی پیش آید خصوصا اگر او کم سن هم باشد.نخست لازم است علت اضطراب را پیدا کرده و سپس در جهت برطرف کردن و از بین بردن آن به سرعت اقدام کنید.در این سن ، رایج ترین علت های اضطراب ، می تواند مشاجرات بین والدین با اختلافات عمیق آنها، طلاق والدین یا برخی مشکلات تحصیلی خود کودک مانند افت تحصیلی یا مشکلات یادگیری و هم اختلاف با خواهر و برادرها باشد.پدر و خصوصا مادر ایده آل یا مضطرب نیز می تواند موجب اضطراب کودک باشد.البته ممکن است علت اضطراب دختر شما هیچ کدام از موارد گفته شده نباشد.در هر حال اگر علت اضطراب دخترتان را شناسایی کردید که چه بهتر، در غیر اینصورت حتما به روانشناس کودک و نوجوان مراجعه کرده و پس از کشف دلیل آن ، علت را هر چه سریعتر از بین ببرید.وگرنه متاسفانه دخترتان در آینده با مشکلات جدی روبه رو خواهد شد.

  3. سادات گفت:

    سلام دخترم ۹ ساله دارم که از نظر هوشی مشکلی نداره بسیار زیبا و خوش لباس بودنش اهمیت میده.درسش خیلی خوبه من ازش انتظار دارم در ازمون های ماهانه در مدرسه از نفر سوم پایین نیاد متاسفانه بسیار در موقع درس خودندن به خصوص ریاضی به من وابسته است هر کاری می کنم به اتاقش بره ودرس بخونه دوست نداره و می خواد که کنار من بشینه. براش زمان مشخص میکنم که تو این تایم برو اتاقت و تست ها رو برن مدام بیرون میاد میگه مامان یه راهنمایی کوچیک، مامان فقط این سوال ،چرا توی هال درس نخونم.اگر براش تعیین نکنم خودش رو رها میکنه درس بی درس.چیکار کنم که مستقل درس بخونه و فقط به اجبار من ۲۰ نگیره.ممنون میشم کمکم کنید.

  4. زهرا صالحی گفت:

    سلام این دو تا جمله ( انتظار دارم در آزمونهای ماهانه در مدرسه از نفر سوم پایین تر نیاد، فقط به اجبار من ۲۰ نگیره) اگه میخواین با علاقه و انگیزه بیشتری هم ریاضی و هم سایر درسهاشو خودش بخونه و به شما یا معلمش وابستگی نداشته باشه؛ پس بهتره سطح توقعتون رو یه مقدار در حال نرمال بیارید و فراتر از توانایی فرزندتون ازش توقعی نداشته باشید.با اجبار و توقع بالاتر از حد توانایی کم کم ممکنه فرزندتون علاقه ای ش رو نه تنها به درس ریاضی بلکه همه درس ها از دست بده.

  5. مشاور گفت:

    نقش والدین در تکالیف مدرسه به صورت حمایتی و نظارتی مفید است و در پیشرفت تحصیلی و افزایش انگیزه شون موثره.اما اگر این نقش تبدیل به نقش عملکردی بشه و انجام تکالیف رو بر عهده بگیرید مضر میشه.دو نکته مهم در خصوص روابط شما دیده میشه که باید بهش توجه کنید.
    ۱- انتظارات شما از فرزندتان
    ۲- برنامه ریزی های درسی از جانب شما و کمک های غیر معمول
    زمانی که انتظارات شما از فرزندتان بالا باشد، او سعی می کند انتظارانتان را برآورده کند تا نزد شما مقبول افتد سعی می کند به هر طریقی که شده برای جلب محبت و توجه بیشتر شما ، به این مهم دست یابد .این امر چندین ضرر دارد .یکی اینکه استرس فرزند بالا می رود که مبادا نتواند توقعات شما را برآورده کند دوم اینکه خود و عزت نفس و ارزشمندی اش را مساوی با موفقیت تحصیلی مورد انتظار والدین می بیند.سوم اینکه ممکن است به راههای غیر معمول روی بیاورد تا انتظاراتتان را برآورده کند.چهارم اینکه برای اینکه مطمئن شود نزد شما ارزشمند است ، مدام پیش شما بیاید و بررسی کند که دیدتان نسبت به او چگونه است.پس بهتره، که به جای انتظار موفقیت داشتن، بیشتر برای تلاش و پشتکار ارزش قائل بشید و فرزندتون رو سوای عملکرد تحصیلی اش دوست بدارید و این دوست داشتن رو به او منتقل کنید.
    اما در مورد برنامه ریزی شما .این برنامه ریزی ها اولا باعث میشه کودک به شما وابسته بشه .دوم اینکه خودش شیوه برنامه ریزی متناسب با ویژگی های خود رو یاد نگیره.سوم اینکه این انتظار در او شکل بگیره که والدین موظف هستند برایش تعیین تکلیف کنند و اگر نکردند معنایش این است که تکلیفی ندارد.بنابراین رویه مناسب اینه که تدریجا برنامه ریزی رو به خودش واگذار کنید.منتها دقت داشته باشید که نمیشه به یکباره برنامه ریزی رو به خودش واگذار کرد.این کار مثل از شیر گرفتن کودک میمونه که باید تدریجی صورت بپذیره .کم کم ابتدا با مشارکت همدیگر ، در اوایل سهم شما بیشتر است و تدریجا کمتر می شود تا فرزندتان خودش مستقلانه بتواند برای خود هدف بنویسد ، پیشرفتش را ارزیابی کند، برای خودش پاداش تعیین کند و ….

  6. سحر گفت:

    با سلام و سپاس از مطلب خوبتون.
    پسر من ۹ سالشه و بچه ی با استعداد و نسبتا خوبیه. اخیرا چند وقتیه که شبها راحت نمی خوابه و قبل از خواب دچار افکاری در مورد آینده میشه و در نتیجه نمیتونه بخوابه. مثلا فکر می کنه اگر جنگ بشه یا اگر من یا پدرش بمیریم یا اگر زلزله بیاد یا اتفاقات بد دیگه بیفته چی میشه و…. در نتیجه نمیتونه بخوابه و هر شب قبل خواب کلی ماجرای ناراحتی و گریه شو دارم. چند بار هم با مشاور مدرسه صحبت کرده و گفتن مشکلی نداره ولی دیگه تعطیل شد و نتیجه ای نگرفتیم و حالا هم به خاطر اینکه صبح ها می خوابه، شب دیر خوابش میبره و شرایط بدتر شده. اگر بهم بفرمایید چیکار کنم ممنون میشم.

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. اضطراب هایی مربوط به مرگ و آینده و از دست دادن و یا وقوع حادثه مرگبار و … در کودک نشونه ای از اضطراب جدایی هست. در این حالت کودک یک احساس ناامنی و دلبستگی ناایمن بنیادی داره و باید حتما مورد مشاوره قرار بگیره. ولی کاری که الان خودتون می تونید انجام بدین اینه که در مرحله اول سیکل خواب رو تنظیم کنید و نذارید خواب روز جای خواب شب رو بگیره چون این مسئله خودش در دراز مدت توان کودک رو در برابر اضطراب کم میکنه بعلاوه خواب نامنظم و بد موقع باعث کاهش کارکردهای شناختی مغز میشه که باز هم روی خلق موثر هستند.

  7. فاطمه گفت:

    سلام من دختر هشت سال و نه ماه ای دارم که تقریبا هر شب درد ی جایی از بدنشو بهونه میکنه و شروع میکنه به گریه کردن .اوایل باباش میبرش دکتر ولی بعدها فهمیدیم همش الکیه دوست داره پیشه ما بخوابه تو اتاقمون.میاد تو اتاق دردش یادش میره زود خوابش میبره .بیشتر هم دلش درد میگیره.نمیدونم با این مشکل چجوری کنار بیام لطفا راهنماییم کنید

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. فاطمه جان شما به دخترتون یاد دادین که با بهانه گیری و تظاهر به دل درد می تونه به هدفش برسه. اگر به گریه هاش توجه نکنید و بهش نشون بدین که فهمیدین دل درد ها و شکایت هاش الکی بوده بعد از خدود سه هفته تا یک ماه برطرف خواهند شد… فقط باید صبوور باشید.

      • فاطمه گفت:

        سلام من هم همین کار و کردم ولی ی مدته که خیلی تغئیر کرده دیگه به کلاساش اهمیت نمیده مثلا دو ساله داره میره موسیقی ولی الان دیگه علاقه ای نشون نمیده استادشم ازش راضی نیست میگه من یاد نمیگیرم .چه کار کنم

  8. فاطمه گفت:

    با سلام ، دختر من ۹ ساله داره وقتی در مورد دوستای مدرسه اش باهاش صحبت می کنم مدام می گه من تو مدرسه دوست ندارم با هرکس می خوام دوست بشم میگه من با کس دیگری دوست هستم . البته وقتی من می رم مدرسه می بینم که همکلاسی هاش دورش را می گیرن و دوستش دارن ولی به صورت مداوم باهاش دوست نمی شن . چطور می تونم کمکش کنم که بتونه دوست پیدا کنه .

    • روانشناس کودک گفت:

      دوست عزیز با سلام. اجتماعی شدن کودک از همون سنین مدرسه بصورت جدی شروع و تقویت و یا تضعیف میشه. این که شما شخصا بخواید کنترل امور رو به دست بگیرید و یا مستقیما هدایتش کنید تا دوست پیدا کنه نمیتونه چندان هم موفق بشه. فرزند شما خودش باید بتونه قدم پیش بزاره و برای خودش جامعه ای از دوستانش هر چند به تعداد کم ایجاد کنه. بهتره شما راهنمایی هایی بکنید ولی مستقیما دخالتی نداشته باشید. بدون اشاره به فرد خاصی از قوانین دوستی بهش بگید و یا اگر امکانش هست براش کتابهایی با این مضمون تهیه کنید تا بخونه و یا حتی کارتون ها و انیمیشن ها میتونن تاثیر زیادی بگذارن. در این سنین یادگیری غیرمستقیم خیلی بهتر عمل میکنه. موفق باشید.

  9. محبوبه گفت:

    با سلام.پسری ۹ ساله دارم. با رفتارهایش شدیدا مشکل دارم. دروغ می گوید.پرخاشگر است. حرف گوش نمی کند. با بچه ها بد رفتاری می کند. واقعا در تربیتش دچار مشکل شده ام. از هر راهی رفتم جواب نگرفتم. لطفا راهنمایی کنید. ضمنا علاقه به دوستی با بزرگتر از خودش دارد و علاقه ای به درس خواندن ندارد.

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام دوست عزیز. پرخاشگری در کودکان می تواند نشان دهنده ی مسائل بسیاری باشد. گاها می تواند ناشی از اضطراب کودک باشد. و حتی گاها یک مکانیزم دفاعی در برابر کم کاری در تحصیل و … باشد. در برخورد با کودک پرخاشگر در وهله ی اول آرامش خود را حفظ کنید و به این مهم توجه کنید که کودک گاها آیینه ی تمام نمای رفتار والدین خود می باشد لذا در حضور کودک خود به همدیگر احترام گذاشته و با ملایمت رفتار کنید. در صورتی که جو خانوادگی و روابط والدین سالم می باشد احتمال عامل بیرونی می رود. سعی کنید علت را در دوستان و الگوهای رفتاری او جستجو کرده و با الگوسازی یک فتار سالم او را متوجه اشتباهاتش بکنید.

  10. راضیه گفت:

    سلام من دختری ۹ساله دارم. دخترم خیلیاهل دوستی نبود یعنی روابط اجتماعی ضعیفی داشت بعد از دوره ۸سالگی با یکی از همسایگان که دختری ۱۲ساله داشت دوست شد به مرور با همه ی دوستان اون دختر دوست شد طوری که دیگه با دوستان هم سن خودش فقط در مدرسه ارتباط داره این موضوع قابل نگرانی هست یا که نه؟

    • روانشناس کودک گفت:

      سلام دوست عزیز. این که کودک علاقه به تقلید رفتار بزرگسال داشته باشد تا حدودی عادی است. صحبت و مکالمه با دوستان بزرگتر از خود گاها برای کودک جذابیت داشته و مانند کشف می ماند ژس اگر علاقه نشان دهد عادی است ولی این همنشینی و دوستی با افراد بزرگتر از خود باید در حد تعادل بوده و از حد نگذرد چرا که کودک نیازمند این است که مراحل زندگی خود را گام به گام پیموده و تجربه کند، در این راستا نیاز دارد تا به هم سالان خود به اکتشاف ابعاد مختلف زندگی بپردازد. با این حال مساله جای نگرانی ندارد. در صورت ادامه دار بودن موضوع و یا اینکه تعداد دوستان بزرگسال از تعداد دوستان هم سن و سال تجاوز کند لطفا اطلاع دهید.

نظر دهید

سوال امنیتی *