تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

نقاط عطف رشد کودک ۹ ساله

نقاط عطف رشد کودک ۹ ساله

رشد کودک: کودک ۹ ساله شما

اکنون کودک شما ۹ ساله شده است، رشد استقلال طلبی کودک نسبت به خانواده کاملا قابل مشاهده است. کودکان در این سن همچنان نسبت به والدین احساس امنیت دارند و برای کمک گرفتن و الگو گرفتن به آنها نگاه می کنند، ولی اکنون بیشتر بر طبق ابتکار عمل و خلاقیت خودشان عمل می کنند و همکاریشان را با والدین در زمینه های مختلف خودشان انتخاب می کنند. در حالی که دوستی های محکم برای رشد سالم کودک مهم و حیاتی است، فشار همسالان در این سن می تواند بسیار تاثیر گذار باشد، و برای والدین مهم است که نسبت به آن آگاهی لازم را داشته باشند و در رابطه با خطرات احتمالی که کودک را تهدید می کنند بحث و گفتگو داشته باشند. کودکانی که دارای اعتماد به نفس سالمی هستند بیشتر می توانند در برابر اصرار های دوستانی که او را به انتخاب های نادرست ترغیب می کنند مقاومت کنند و والدین می توانند کارهای زیادی انجام دهند که کودک احساس عزت نفس، ارزش و مسئولیت پذیری برای افزایش توانایی مقاومت در برابر فشار همسالان را دارا شود قبل از اینکه توسط یک بزرگسال به خاطر عمل نامناسبش تنبیه شود.

برای مطالعه بیشتر در زمینه کودک ۹ ساله: تربیت و راهنمایی کودک ۹ ساله

رشد فیزیکی

در سن ۹ سالگی، رشد فیزیکی در پسران و دختران از هم متفاوت می شود و این اتفاق به دلیل شروع دوره ی بلوغ می باشد. هر چند هم دختران و هم پسران به قد و وزنشان افزوده می شود، و هماهنگی و استحکام بیشتری کسب می کنند، دختران جهش قدی و وزنی را زودتر از پسران تجربه می کنند و ممکن است است دختران در این سن نسبت به پسران قد بلندتر و سنگین تر باشند.

در این زمان ممکن است کودک در برابر تصویری که از بدنش دارد آسیب پذیر باشد یا اختلالات اشتها را شروع کند. به ویژه اطمینان حاصل کردن از این مسئله مهم است که کودکان رژیم غذایی متعادلی با حداقل هله هوله را دارند، و به اندازه ی کافی فعالیت های فیزیکی انجام می دهند و به فعالیت های خارج از خانه می پردازند.

مهارت های شناختی و زبانی

در این سن، سطح صحبت کردن مانند بزرگسالان می باشد و می توانند لغات گسترده ای را به کار ببرند و جملات پیچیده ای را بسازند. در این زمان انها قادرند که مستقل تر فکر کنند، بهتر برنامه ریزی کنند، تفکر انتقادی داشته باشند، و مهارت تصمیم گیری و سازماندهی بهتری داشته باشند.

کودک شما سطح توجه طولانی تری را خواهد داشت و معمولا در رابطه با جهان و اینکه هر چیزی چطور کار می کند کنجکاوتر می شود، بیشتر می خواهند که از یک موضوع سر در بیاورند، و بیشتر دوست دارند که افکار و نظراتشان را با دیگران به اشتراک بگذارند. آنها می دانند که می توان موضوعات را در گروه های مختلف طبقه بندی کرد، و ممکن است از جمع اوری موضوعات مختلف لذت ببرند. آنها می توانند عملیات ریاضی مانند جمع و تفریق چند عددی را انجام دهند، می توانند از بخش بندی استفاده کنند، اطلاعات را سازماندهی کنند و هندسه ی ساده را انجام دهند.

کودکان در این سن می توانند حساب دقیق حوادث و موضوعات مختلف را داشته باشند و پرژوه های تحصیلی پیچیده تری را انجام دهند، هرچند که این اتفاق باعث می شود که آنها در مدرسه با چالش های بیشتری روبرو شوند.

رشد اجتماعی و هیجانی

در سن ۹ سالگی، کودکان به بلوغ عاطفی بیشتری می رسند و بیشتر قادرند که سرخوردگی ها و شکست هایشان را بازیابی کنند و بهتر می توانند درگیری هایی را که باعث تجربه ی نوسانات احساسی در آنها می شوند را اداره کنند .ممکن است که انها تمایل بیشتری برای ابزار حالتی مانند عصبانیت را داشته باشند، ولی در این زمان آنها بیشتر قادرند در برابر این احساسات مقاومت کرده و احساسات خود را بهبود بخشند.مواردی مانند خود کنترلی برای قابلیت ها و موفقیت های کودک مهم می باشد. به هر حال، هر چند اکنون آنها دوره های ترس از هیولای زیر تخت خواب را پشت سر گذاشته اند و قادرند که ترس های مبهم را رها کنند، در این سن برخی از کودکان برای نیاز به موفقیت بیشتر تحت فشار هستند، و ممکن است اضطراب هایی را تجربه کنند، اضطراب ها بخصوص می تواند در رابطه با کارایی آنها در مدرسه باشد. با اینکه به صورت رو به رشدی مستقل می شوند، آنها همچنان به احساس امنیت و حمایت از جانب والدین نیاز دارند.

کودکان در این سن عموما تمایل بیشتری برای تعلق داشتن و شایستگی دارند، به صورت رو به رشدی خودشان را با همسالانشان تعریف می کنند و احساس شدیدی در رابطه با هویت و وفاداری نسبت به گروه دارند. آنها غالبا برای انجام کارهایی که دور از والدین و خانه می باشند اشتیاق دارند، کارهایی مانند گذراندن شب با دوستانشان. ممکن است آنها بزرگسالان دیگری را به عنوان الگو قرار دهند، کسانی مانند معلمشان یا مربی ورزششان، ولی به طور چشمگیری تحت تاثیر همسالان خود می باشند و ممکن است مستعد پذیرش فشارهای همسالان باشند.

این سن زمان مهمی برای این است که کودک در امتداد مستقل تر شدنش احساس مسئولیت بیشتری کسب کند. اکنون آنها باید نسبت به قوانین اجتماعی آگاهی و اطلاعات بیشتری داشته باشند و قادر باشند که در بیشتر موقعیت ها رفتارهای مناسبی از خود نشان دهند. آنها یاد می گیرند که نسبت به متعلقات و وسایلشان مراقبت بیشتری داشته باشند و غالبا به لحاظ اخلاقی تفاوت درست از نادرست را می دانند. بسیاری از کودکان در این سن به لحاظ اجتماعی هوشیارتر می شوند و شروع به ابراز نظرشان در رابطه با عدالت، کمک به دیگران و ساختن دنیای بهتر می کنند. این دوره برای کودکان برای تنظیم و امتحان عقاید و رفتارهای بزرگسالانی که می توانند راهنمای آنها باشند بسیار مهم است. والدین می توانند  راهنمایی‌های مهم و اساسی در رابطه با معرفی و ارائه راهنماها و الگوهای رفتاری مناسب فراهم کنند.

مراقبت های بینایی

زمانی که کودکان شروع به آموزش و مطالعه تمام وقت می کنند، خطر ابتلا به نزدیک بینی به طور قابل ملاحظه ای در آن ها بیشتر می شود. یک نفر از هر شش نفری که با بینایی نرمال وارد مدرسه می شوند پس از مدتی دچار نزدیک بینی می شوند، بیشتر آنها در گروه های سنی ۹ تا ۱۳ سال قرار دارند. به نظر می رسد که این خطرات ناشی از صرف زمان زیادی در بیرون از خانه و تمرکز و توجه به صورت مستقیم می باشد، فعالیت هایی مانند مطالعه و خواندن، تماشای تلویزیون یا کار کردن با کامپیوتر خطر ابتلای کودکان به نزدیک بینی را افزایش می دهند. هر چند که ممکن است ژنتیک نیز در این میان نقش داشته باشد. شما می توانید احتمال ابتلا به نزدیکی بینی در کودکان را را کاهش دهید با تشویق به ادامه فعالیت های خارج از خانه، محدود کردن زمان خیره شدن به مانیتور و یاد دادن مطالعه ی صحیح و سرگرمی های کامپیوتری، ، کارهایی مانند نگاه کردن از صفحات یا مانیتور با فاصله و کوتاه به صورت منظم. برخی از کارشناسان قانون ۲۰- ۲۰- ۲۰ را توصیه می کنند: هر ۲۰ دقیقه یک بار از شی یا مانیتور چشم بردارید و برای ۲۰ ثانیه به چیز دیگری نگاه کنید.

مطالب مرتبط: رشد کودک ۹ ساله شما

نکاتی برای والدین

کودکان دارای اعتماد به نفس سالم، در محیط خانواده احساس امنیت داشته و بیشتر درگیر والدین می باشند و کمتر تحت تاثیر فشار همسالان برای رفتاری ناسالم که در برخی مواقع در این سن مشاهده می شود می باشند، کارهایی مانند خیابان گردی، سیگار کشیدن یا پذیرش موارد خطرناکی از این دست. برای بهتر انجام دادن وظایف در خانواده، شما می توانید زمان های خاصی را با فرزندتان بگذرانید، توجهات تقسیم نشده ای را نسبت به فرزندتان داشته باشید و در رابطه با مسائل روزمره، دوستان و علایق با یکدیگر صحبت کنید. به او بگویید که زمانی که بزرگسالان حضور ندارند چه رفتارهایی مناسب هستند، و در رابطه با فشارها و چالش هایی بیرون از خانه ممکن است کودک با آنها روبرو شود صحبت کنید. به کودکتان کمک کنید تا حسی را در خود تنظیم و نهادینه کند که درست از نادرست را بشناسد و شخصیت مسئولیت پذیری داشته باشد تا درمقابل پیشنهادات نامناسب دیگران از خود مقاومت نشان دهد.

والدین توجه کنند!

همچنین شما می توانید کودکتان را تشویق کنید تا وارد فعالیت های مثبت و حمایت های گروهی مانند گروه های پیشاهنگی یا پخش کننده ی مواد غذایی و شکلات و تیم های ورزشی شود. در گروه های والدین یا جلسات مدرسه حضور یابید و با معلم و مربی ورزش کودکتان آشنا شوید و دوستان کودکتان را به خانه دعوت کنید و اجازه دهید که دوستانش با شما آشنا شوند و با خانواده های انها آشنا شوید، و از مشائل کودکتان همیشه مطلع باشید، و زمانش با چه کسانی می گذراند و والدینی مسئولیت پذیر در قبال فرزندتان باشید.

کودکتان با کمک کردن در کارهای خانه احساس مسئولیت پذیری را رشد می دهد. کارهای بخصوصی در خانه را به عهده ی کودک بگذارید این کار به او کمک می کند که احساس کند که نقش مهمی در مسائل خانه و خانواده دارد. همچنین اکنون زمان مناسبی است که با کودک در رابطه با مسائل مالی و پول صحبت کنید و سرگرمی هایی مانند جمع کردن پول برای خریدن چیز خاصی مثل یک دوچرخه ی جدید برای او به وجود بیاورید. بحث هایی باز در رابطه با تغییرات طبیعی فیزیکی و عاطفی که در نتیجه ی بلوغ در کودک اتفاق می افتد و انتظاراتی را که باید داشته باشند را داشته باشید.

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی می توانید با متخصصان ما تماس بگیرید.

۲ نظر

  1. نشاط گفت:

    سلام پسرم حواس پرته اگر هر روز بهش یادآوری نکنم وسایل مدرسه رو جا میزاره.چند بار از طرف معلم جریمه شده سالهای گذشته اینجوری نبوده.امسال به قدری شر شده که معلم ورزش گفت پسر آب زیر کاه .خیلی ناراحتم

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. این مسئله کودک شاید ناشی از نقص توجه و تکانشگری در کودک باشه. برای تشخصی درست تر به روان شناس مراجعه کنید و تست های عصب روان شناختی و نقشه برداری مغز می توانند در ارزیابی نقص توجه به ما کمک کنند.

نظر دهید

سوال امنیتی *