تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

کمک به کودک برای تنها خوابیدن

کمک به کودک برای تنها خوابیدن

آیا برای برای تنها خوابیدن کودک در اتاق خود مشکل دارید؟ آیا کودک به هر طریقی شب ها خودش را به شما نزدیک می کند و از تنها خوابیدن ترس دارد؟ پس حتما این مقاله را بخوانید :

بسیاری از کودکان و نوجوانان مضطرب وقتی در نزدیکی والدینشان می خوابند، احساس امنیت می کنند. به طور خاص، کودکان و نوجوانانی که دارای اضطراب جدایی هستند، به منظور خوابیدن در بستر شما ممکن است درخواست کنند، التماس کرده و یا کج خلقی کنند. این مسئله نه تنها برای فرزند شما، بلکه برای خود شما نیز می تواند مشکل ساز باشد. هنگامی که کودکان و نوجوانان مضطرب در تخت خواب پدر و مادر خود می خوابند، آنها با ترس های خود روبرو نمی شوند و همچنان از تنها خوابیدن می ترسند. آنها یاد نمی گیرند که چگونه خود را آرام کنند و ببینند که همه چیز درست خواهد شد. خوابیدن با کودک برای والدین خواب راحت یا تنها بودن با همسر را دشوار می کند. اگرچه بیشتر والدین می دانند که برای فرزندشان ترس از تنها خوابیدن مناسب نیست، اما مردد هستند که چگونه این رفتار را تغییر دهند.

مطالب مرتبط:

ایجاد قانون برای خواب کودک

هفت راه برای کمک به خواب نوجوانان

واداشتن فرزندتان به تنها خوابیدن: چگونه این کار را بکنید!

مرحله ۱: آماده کردن فرزندتان

قبل از شروع هر برنامه جدید در خانه، مهم است که کودک شما آنچه را که می خواهد اتفاق بیفتد و چرایی آن را بفهمد. برای بچه های کوچک تر، ممکن است بخواهید کتاب هایی را در مورد هم خوابگی برای آن ها بخوانید و توضیح دهید که خوابیدن در بستر پدر یا مادر باعث می شود اضطراب بیشتر بشود (برای اطلاعات بیشتر در مورد آموزش فرزندتان در مورد اضطراب، نحوه صحبت کردن با کودکتان در مورد اضطراب را مطالعه کنید). برای نوجوانان توضیح دهید که تنها خوابیدن بخشی از  رشد عادی است و اگر چه به نظر می رسد ترسناک است، اما مهم است که به تدریج این ترس را برطرف کنیم.

مرحله ۲:  اتاق کودک خود را جذاب و سرگرم کننده کنید!

مهم این است که احتمال این تغییر جدید را برای فرزندتان آسانتر کنید. فرزندتان را در جذاب کردن اتاق خود درگیر کنید. خلاق باشید و فرزندتان را تشویق کنید که اتاق خود را با چیزهای لذت بخش و سرگرم کننده  تزئین کند (به عنوان مثال، تصاویر، پوسترها، شبرنگ ها، شیپورها، و یا یک روتختی با رنگ مورد علاقه اش!). تمرکز توجه کودک بر روی چیزهای مثبت باعث کاهش اضطراب او در اوایل تنها خوابیدن می شود.

هم چنین می توانید توجه کودک خود را به فواید خوابیدن در اتاقش متمرکز کنید:

  • برای کودکان کوچکتر: دختر بزرگ یا پسر بزرگی بودن و تنها خوابیدن
  • خوابیدن تو یه اتاقی که همش مال خودشه، اگر با خواهر و برادری ان اتاق را شریک است حواستان باشد فضای شخصی خودش را داشته باشد.
  • کودکان و نوجوانان ممکن است به این فکر کنند که روزی مجبور باشند زمانی در خانه دوستشان بخوابند یا در کمپ تفریحی بخوابند.

مرحله ۳: یک عادت خواب روتین ایجاد کنید

به عنوان یک پدر و مادر، احتمالا همین الان هم با کودک خود یک روال یا عادت خواب دارید که ممکن است شامل خواندن داستان و بوسیدن و شب بخیر باشد. کل این روال باید در اتاق خواب کودک شما باشد. حتی اگر کودک شما هنوز آماده نیست که به تنهایی بخوابد، اگر فرزندتان در اتاق خودش برای خواب آماده شود، خیلی بهتر از این است که در اتاق شما آماده خواب شود.

مرحله ۴: روبرو شدن تدریجی  با ترس ها

ممکن است واقع بینانه نباشد که کودک شما بتواند بلافاصله تنها بخوابد. در عوض، شما می توانید یک نردبان ترس را با فرزند خود ایجاد کنید (نوشتن ترس ها و مراحل مقابله با ان به صورت پله به پله)، هدف این است که ” برای تمام شب در رختخواب خود بخوابم”. وقتی فرزند شما به تدریج با ترس خود مواجه می شود، مهم است که در سرعت فرزندتان پیشرفت ایجاد کنید. هر کودک و نوجوان متفاوت است و می تواند در یک گام دیگر شروع کند. برخی از پیشنهادات برای اولین گام عبارتند از:

کودک را در یک تختخواب بچگانه در اتاق خود بخوابانید.

کودک را در یک تختخواب بچه گانه یا کیسه خواب در کنار در اتاق تان بخوابانید.

کودک را در یک تختخواب بچه گانه در بیرون از  اتاق تان در حالی که دراتاق  را باز گذاشته اید، بخوابانید.

کودک را در اتاق خودش بخوابانید و تا هنگامی که به خواب می رود، در کنار او روی صندلی بنشینید (در اتاق کودک کنار او دراز نکشید).

کودک را در اتاق خودش بخوابانید و یک نور شب برای او روشن کنید و تا ۱۰ دقیقه کنار او در اتاق بمانید.

نکته مفید: آسان کردن انتقال

برای برخی از کودکان و نوجوانان، شروع به تنهایی خوابیدن به تدریج می تواند بسیار ترسناک باشد، بنابراین شما ممکن است نیاز به  برخی از مراحل اضافی  در نردبان ترس کودک خود داشته باشید، مانند: موافقت برای سرزدن به فرزند خودتان یک بار یا دو بار در طول شب (و یا بیشتر، در صورت لزوم، با برنامه ای برای کاهش این سرزدن ها در طول زمان). به کودک خود یک  رادیو برای استفاده در هنگام تنهایی در اتاقش بدهید.هر چیزی که کودک شما احساس می کند که می تواند انجام دهد تا خوابیدن او  در رختخواب شما را متوقف کند، یک گام در مسیر درست است!

گام ۵: تشویق، تشویق، تشویق!

مهم نیست که فرزند شما با چه ترسی مواجه است، به هر حال هر ترسی دشوار است. بنابراین، مهم است که فرزندان خود را بسیار تحسین و تشویق کنید و به آن ها پاداش بدهید! هر بار که کودک شما توانست بر روی نردبان ترس خود حرکت کند، حتما این موفقیت را تشویق کنید!

نکات مفید: یک پوستر با روزهای هفته ایجاد کنید و یک ستاره طلایی یا یک برچسب برای هر شب که فرزند شما می تواند به هدف خود درمورد نردبان ترس برسد، قرار دهید! آن را در جایی در خانه به نمایش بگذارید تا همه افراد خانواده بتوانند ببینند که فرزند شما به خوبی از عهده آن برمی آید. هرگز یک ستاره یا برچسب را برای رفتار بد از پوستر جدا نکنید. شما می خواهید این پاداش ها به عنوان یک انگیزه برای فرزندتان باشد نه مجازات.  بعضی از کودکان از کابوس شکایت دارند. فرزند شما ممکن است در اواسط شب برای راحتی به اتاق شما بیاید.

 

 

 

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی می توانید با متخصصان ما تماس بگیرید.

۱۳ نظر

  1. سلام
    سپاسگذارم از طالب خوب شما

    زحمت زیادی برای مطالب این سایت کشیده شده

    پیروز و سربند باشین

  2. فاطیما گفت:

    سلام از چه سنی پدر و مادر باید فرزند رو تنهایی در اتاق خوابش بخوابونن؟

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. کمک به کودکان در تنها خوابیدن مسئله ای است که مربوط به سن خاصی نیست. از حدود سه ماهگی کودکان آمادگی تنها خوابیدن دارند. با توجه به اینکه در این سن سیستم ریوی و سایر اعضای بدن کامل تر هستند و نگرانی های کمتری در رابطه با خواب کودک وجود دارند.

  3. حشمت گفت:

    سلام.به کودکان چطور تنها خوابیدن را آموزش دهیم؟

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. روش های بسیاری برای عادت کردن کودک وجود دارد تا تنها در اتاقش بخوابد. برای مثال، بعد از گفتن شب به خیر، کودک را ببوسید و از اتاق خارج شوید. اگر کودک شروع به گریه کرد، بعد از ۳۰ ثانیه برگردید و او را آرام کنید، بهتر است کودک را از تختش بلند نکنید. دوباره از اتاق خارج شوید و در صورتی که کودک باز هم گریه کرد، پنج دقیقه صبر کنید و بعد از آن به اتاق بروید و او را آرام کنید. بیشتر از ۳۰ ثانیه در اتاق نمانید و دوباره خارج شوید. هر بار که از اتاق خارج می شوید ۵ دقیقه بیشتر بیرون بمانید. در شب اول حداکثر زمانی که بیرون از اتاق خواهید ماند را ۱۵ دقیقه در نظر بگیرید. در شب دوم از ۱۰ دقیقه شروع کنید و حداکثر زمان را ۲۰ دقیقه در نظر بگیرید. زمان بیرون ماندن از اتاق را تا جایی افزایش دهید که به ۳۰ دقیقه برسید. زمان ۳۰ دقیقه ای را تا وقتی که کودک در برابر این شیوه مقاومت می کند ادامه دهید تا به نتیجه برسید. استفاده از این شیوه ممکن است برای والدین استرس زا باشد، بنابراین توصیه می شود که پدر و مادر به صورت یک شب در میان مسولیت اجرای این روش را بر عهده بگیرند.

  4. کاملیا گفت:

    با سلام به همه دوستان.من یک دختر یک ساله دارم که از دو ماهگی در تخت و اتاق خودش می خوابیده.الان مدتی است که دوست داره من بغلش کنم تا خوابش ببره .می خوام بدونم از لحاظ عاطفی یا روانی چه تغییراتی در او بوجود آمده و من در سن ۱- ۲ سالگی چه توجهاتی باید به او بکنم.و چه کارهایی باید براش انجام بدم و چه برخورد هایی باید داشته باشم؟

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. بهترین کار اینه که در ساعات غیر از خوابیدن در شب، با کودک وقت زیادی بگذرانید. مثلا با او بدون قید و شرط وقت بازی بگذارید، احساس کند که بدون قید و شرط و بدون هر گونه ترسی پذیرفتنی و دوست داشتنی است. این مسئله اعتماد به نفسش را بیشتر می کند. سعی کنید یک مراقب قابل پیش بینی و پاسخگوی متناسب باشید. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه مقالات ما را در زمینه انواع دلبستگی و دلبستگی ایمن در سنین یک تا دو سالگی بخوانید:
      ایجاد دلبستگی ایمن
      نظریه دلبستگی و سبک دلبستگی ایمن

  5. roshaa گفت:

    پسر ۱۴ ماه دارم که با ما در یک تخت می خوابه از چه سنی و چگونه میتونم در اتاق خودش بخوابونمش؟

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. کودکان از زمانی که از لحاظ بدنی در خواب نیازی به والدین نداشته باشند و امکان خفه شدن و تنگی نفس در خواب نیست و هیچ مشکل فیزیکی دیگری کودک را تهدید نمی کند که نیازمند مراقبت شبانه باشد قادرند که به تنهایی بخوابند. این کار می تواند از حدود چهار ماهگی کودک شروع شود و اصلا جای نگرانی ندارد. مقاله های سایت ما را در این زمینه مطالعه نمایید.
      کمک به کودک برای تنها خوابیدن

  6. ممنون از سایت خوبتون . هر روز به سایتتون سر میزنم و مطالب جدید رو میخونم !

  7. nila گفت:

    با سلام دختر من حدود یک سال و نیم دارد.۳ ماه بود که خودش تنهایی بدون کمک به خواب میرفت.و تمام شب را هم بدون بیدار شدن میخوابید.اما این هفته مثل سابق دو تا سه بار در طول شب بیدار می شود و گریه می کند و تا من بالا سرش نروم نمیخوابد.من یک نوزاد ۵ ماهه هم دارم و در خارج از کشور تنها بدون کمک هستم.خیلی برایم مهم است که دخترم راحت و تنها بخوابد.لطفا کمک کنید.

    • همیار گفت:

      سلام گاهی در این سن خواب بچه ها بهم میریزه عوامل استرس زا مثل گرسنگی دمای محیط و محرومیت عاطفی ناشی از کودک دیگر را دوباره چک کنید.

    • روانشناس کودک گفت:

      سلام… کودک شما به احتمال زیاد به دلیل تولد فرزند دوم دچار استرس شده و این استرس و ترس از دست دادن محبت شما باعث میشه که از شب تنها خوابیدن فرار کنه… در واقع یک راه مقابله برای فرار و ترس از دست دادن چسبیدن به مادر هست مخصوصا هنگام خواب که قراره جدا بشه… بباید در طول روز و بیداری کودک وقت بیشتری بگذارید و توجه مثبت بدون قید و شرط داشته باشید تا اضطراب کمتری داشته باشد.

نظر دهید

سوال امنیتی *