تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

دسته: مشاوره تحصیلی

اشتباهات باعث بهبود یادگیری کودک می شوند
اشتباهات باعث بهبود یادگیری کودک می شوند

بگذارید کودکتان اشتباه کند!
هر شخصی در زندگی خود مرتکب اشتباهاتی می‌شود. کودکان نیز از این امر مستثنی نیستند. چیزی که اهمیت دارد این است که چگونه باید از اشتباهات درس بگیریم.

در عین حال کودکان در جامعه ای زندگی می کنند که برای کامل بودن و باهوش بودن به آنها فشار وارد می‌کند. کسب بالاترین رتبه ها در آزمون های استعداد تحصیلی، به دست آوردن کمک هزینه تحصیلی ( بورسیه ) و قبول شدن در بهترین دانشگاه ها از جمله مواردی هستند که جامعه از آنها انتظار دارد.

والدین نیز با مخفی کردن اشتباهات کودکان، تصحیح تکالیف آن ها برای تجدید نشدن در مدرسه و یا تکرار درس ها برای آنان تا زمانی که کاملا آن درس را را یاد بگیرند این فشار را تقویت می‌کند.

وقتی کودکان دائما به خاطر هوش خود مورد تحسین قرار می‌گیرند، استرس در آنها افزایش پیدا می‌کند.

این تمرکز بر کامل بودن و باهوش بودن چقدر بر یادگیری تأثیر می‌گذارد؟ و چگونه می توانیم به کودکان و نوجوانان کمک کنیم که با پذیرفتن اشتباهات خود و آموختن از آن ها، به خودباوری برسند.

یک مقاله علمی آمریکایی جدید به نام : اشتباه کن روش های شگفت انگیزی برای یادگیری ارائه می دهد و از نظریه های یادگیری و رشد پشتیبانی می کند.

از نظر تاریخی بسیاری از معلمان شرایطی را برای یادگیری ایجاد می‌کردند که جایی برای اشتباه کردن کودک وجود نداشت و والدین نیز همین شرایط را ایجاد می‌کردند.

برای مثال اگر یک مسئله ریاضی را بارها و بارها به کودک بگوییم تا کاملا یاد گرفته و دچار اشتباه نشود، او بالاخره پاسخ را به خاطر می‌سپارد و اگر خوش شانس باشد، در امتحان نیز پاسخ را به خاطر می آورد.

در این رویکرد یادگیری فرض می‌شود که اگر به کودکان اجازه داده شود که اشتباه کنند، آن ها نمی توانند اطلاعات صحیح را یاد بگیرند. اگرچه تحقیق اخیر نشان داده است که این فرضیه غلط می باشد.

در واقع مطالعات نشان می‌دهد که وقتی کودکان دچار اشتباه می‌شوند، یادگیری افزایش پیدا می کند.

در مورد انجام صحیح تکالیف، عمیق تر شدن روابط دوستانه و یا بازی کردن فوتبال به طرز صحیح، با اشتباه کردن یادگیری بیشتری اتفاق می‌افتد.

اشتباه کردن قسمتی از این چالش برای کودکان است که چگونه کارها را به طرز متفاوت انجام دهند و باعث انگیزش آن ها برای امتحان کردن رویکرد های جدید است.

کارول داوک استاد دانشگاه استنفورد، اهمیت به چالش افتادن کودکان را مورد مطالعه قرار داد، حتی اگر آن ها دچار اشتباه می شدند. تحقیقات او نشان داد که تحسین کودکان در مورد باهوش بودن آن ها در واقع احتمال این که آن ها بتوانند در برابر چالش ها مقاومت کنند را کاهش می دهد.

کارول و همکارانش صدها نفر از کودکان پایه‌ پنجم را در مدارس شهر نیویورک مورد بررسی قرار دادند. در حالی که یک گروه برای هوش خود مورد تحسین قرار می‌گرفتند، گروه دیگر برای تلاش شان مورد تعریف و تمجید قرار گرفتند.

وقتی که دانش آموزان پایه پنجم با آزمون کاملاً دشواری که برای دانش آموزان پایه هشتم طراحی شده بود به چالش کشیده شدند، نتیجه ی شگفت انگیزی حاصل شد.

دانش آموزانی که برای تلاش خود تحسین شده بودند به سختی تلاش می‌کردند، حتی اگر داشتند اشتباهات زیادی را مرتکب می شدند. کودکانی که به خاطر باهوش بودن مورد تمجید قرار گرفته بودند، دلسرد شده بودند و اشتباهات خود را نشانه ای از شکست می دانستند.

تست هوش برای کودکانی که برای تلاش ‌شان مورد تحسین قرار گرفته بودند، ۳۰ درصد افزایش پیدا کرده بود. در حالی که برای کودکانی که برای باهوش بودن مورد تحسین قرار گرفته بودند، ۲۰ درصد کاهش پیدا کرده بود.

این نتایج در کتاب روانشناسی نوین موفقیت تشریح شده است که به والدینی که معتقدند اشتباه و خطا برای رشد کودک مضر است، نشان می‌دهد که این طرز تفکر صحیح نمی‌باشد.
عجله کردن در مورد تحسین به اندازه تصحیح اشتباهات تکالیف که خود می تواند فرصتی برای یادگیری بیشتر کودک باشد، مضر باشد.

کودکان اشتباهات زیادی را مرتکب می شوند. برخی از اشتباهات مانند فراموش کردن انجام تکالیف و یا مطالعه نکردن برای یک امتحان مهم عواقب مورد انتظار و واضحی دارند.

اشتباهات دیگری مثل دروغ گفتن، تقلب کردن، و یا کارهایی که به طور منفی بر روابط دوستانه تاثیر می‌گذارند، دلایل پیچیده تری دارند و برای اصلاح شدن سخت تر هستند.

ولی تمامی اشتباهات پایه ای برای یادگیری هستند.

۱۰ توصیه به والدین که با استفاده از آن به کودکان کمک کنند از اشتباهات خود درس بگیرند.

با علم بر این که از کودک نباید انتظار کامل بودن داشته باشید، کاری کنید که آن ها بدانند عشق شما بدون قسد و شرط است، بدون توجه به اشتباهات آن ها و قضاوت در مورد اعمال شان.

کودکان را از اشتباهاتشان نجات ندهید، در عوض به آن ها کمک کنید به راه حل فکر کرده و بر روی آن تمرکز کنند.

مثال هایی از اشتباهات خود برای آنها ذکر کنید و بگویید که این اشتباهات چه عواقبی داشتند و چه چیز هایی از آن اشتباهات یاد گرفته اید.

آن ها را تشویق کنید که در قبال اشتباهات شان مسئولیت ‌پذیر باشند و دیگران را مقصر اشتباهات خود ندانند.

از اشاره کردن به اشتباهات قبلی شان خودداری کنید. در عوض به اشتباه فعلی تمرکز کنید.

آن ها را به خاطر توانایی شان جهت پذیرش اشتباه تحسین کنید.

آن ها را برای تلاش و شجاعت شان برای غلبه بر نقص های شان تشویق کنید.

به آن ها آموزش دهید که وقتی اشتباهاتشان باعث ناراحتی دیگران می‌شود، چگونه باید معذرت خواهی کنند.

به آن ها کمک کنید که به جنبه مثبت اشتباه کردن که همان تجربه کسب کردن می باشد، توجه کنند.

درست نشستن برای مطالعه
درست نشستن برای مطالعه

دانش‌آموزان بی‌آنکه اصول صحیح درس خواندن را فرا بگیرند؛ با خم نشستن به گردن و کمر خود آسیب میزنند.

آیا می دانید کتابیار چه فوایدی دارد؟

🔺اصلاح وضعیت نشستن و بخصوص وضعیت
🔺قرارگیری سر نسبت به بدن
🔺اصلاح زاویه و فاصله کتاب با چشم و پرهیز از
🔺خستگی چشم
🔺دقت و تمرکز مطالعه
🔺جلوگیری از انعکاس نور
🔺جلوگیری از ورق خوردن کتاب
🔺آماده سازی کتاب و استفاده از زمان
🔺تسلط بر کتاب
🔺خوشایندی مطالعه و احساس شخصیت مثبت داشتن

کودکانی که نمی خواهند مدرسه بروند
کودکانی که نمی خواهند مدرسه بروند

تقریبا هر روز صبح دانیال ۹ ساله قبل از رفتن به مدرسه فریاد می زند و گریه می کند و هرکاری که ممکن است را انجام می دهد که در خانه بماند و به مدرسه نرود. «او بارها و بارها ناله می کند، «من خوب نیستم. من از معلمم متنفرم. مدرسه خسته کننده است» والددین او می گویند از رفتار او خسته شده اند. «او مدرسه را دوست داشت» مادرش می گوید «من نمی دانم که چه اتفاقی افتاده است، ولی در طی چند سال گذشته او برای اینکه در خانه بماند و بیرون نرود با آنها درگیر می شود.»

اگر شما دارای فرزند می باشید، روبرو شدن با کودکی که به دلایل خاصی نمی خواهد به مدرسه (بیشتر…)

کمک به کودکان در انجام تکالیف
کمک به کودکان در انجام تکالیف

ایجاد انگیزه در کودکان

«پسرم باهوش است، ولی موفقیت در مدرسه خیلی تلاش نمی کند. اکنون معلمش به ما می گوید که احتمال این خطر وجود دارد که فرزندتان در درسهای نمره ی قبولی را کسب نکند.»

«دخترم به جای اینکه بیشترین تلاش را برای کسب موفقیت در مدرسه داشته باشد تنها در پی این است که نمره ی قبولی را دریافت کند. هر وقت با او در مورد اهمیت دستیابی به رتبه ی بالا در بیرستان با او صحت می کنم، او صورتش را برمی گرداند و می گوید که (بیشتر…)

تقویت مهارت خودکارآیی در کودکان
تقویت مهارت خودکارآیی در کودکان

هرگاه کودکان در انجام بعضی چیزها احساس شایستگی کنند، دارای نوعی حس خودکارآیی می شوند: وقتی آنان توانایی خود را برای موفق شدن در کاری باور می کنند، و هنگام رویارویی با یک امر خطیر، پشتکار به خرج می دهند تا بر آن مسئله تسلط پیدا کنند، ارزش این پشتکار خود را در می یابند. کودکانی که فاقد ایمان و باور به قابلیت های خود هستند، احساس ناامیدی و بی لیاقتی می کنند و به آسانی تسلیم می شوند.

عناصر اصلی

اشخاصِ دیگر به مهارت های ما احترام می گذارند

اعتماد بر اثر شایستگی رشد می کند. اگر بپذیریم که (بیشتر…)

ده نکته برای سازگار شدن کودک با مدرسه
ده نکته برای سازگار شدن کودک با مدرسه

تسهیل پیوند کودک با معلم و همکلاسی هایش

کودکتان دیگر مثل یک بچه ی بزرگ هر روز به مدرسه می رود. اما به جای شور و اشتیاقی که شما انتظار آن را دارید، بسیاری از روزها به خصوص روزهای شنبه را می بینید که کودکتان با گریه و یا دل درد به مدرسه می رود. او تمارض نمی کند. این عکس العمل به دلیل اضطراب هایی است که بر روی بدن کودک تاثیر می گدارد، و این اضطراب ها به خصوص در کودکان ممکن به ناراحتی معده منجر شود. ولی نگران نباشید، این مسئله که کودکان برای رفتن به مدرسه نیاز به کمک ها و سازگاری هایی داشته باشند غیر معمول نیست. در اینجا ده نکته بیان شده است که در این رابطه می تواند کمک کننده باشد.

  1. تسهیل برقراری ارتباط کودک با معلمش.

کودکان نیاز دارند که با یک بزرگسال که به آنها احساس امنیت می بخشد ارتباط برقرار کنند. بنابراین زمانی که آنها با والدینشان نیستند، نیاز دارند که دلبستگیشان را به سمت معلمشان سوق دهند، و یا اینکه انها ممکن است انقدر اضطراب داشته باشند که نتوانند آرامش خود را به دست بیاورند و به فرایند یادگیری بپردازند. اگر شما متوجه شدید که کودکتان از رفتن به مدرسه احساس خوبی ندارد، بلافاصله با معلمش مطرح کنید. فقط کافی است که به معلمش بگویید که به نظر می رسد که فرزندم هنوز خود را با مدرسه اخت نکرده است، و شما امیدوار هستید که او بتواند توجه ویژه ای به کودکتان داشته باشد که کودکتان احساس کند که در خانه ی خودش است. هر معلم با تجربه ای این مسئله را درک می کند و توجه بیشتری برای کمک به کودکتان خواهد کرد. بسیاری از معلم‌ها کارهای ویژه ای به کودک می سپارند، که کودک می تواند با آن ارتباط برقرار کند و هر روز می تواند وظیفه ی خود را انجام دهد.

  1. برقراری ارتباط کودک با دیگر کودکان

کودکان نیاز دارند که حداقل با یک کودک ارتباط برقرار کنند. اگر متوجه شدید که فرزندتان با این مسئله مشکل داردبا معلمش در میان بگذارید. از کودکتان بپرسید که کدام یک از بچه های مدرسه را دوست دارد که برای بازی کردن دعوت کند. اگر کودکتان در رابطه با پاسخ دیگر کودکان برای دعوت به بازی احساس راحتی ندارد، شما می توانید همواره یکی از کودکان را با مادرش بعد از مدرسه به بستنی دعوت کنید، یا اینکه برخی از اقوام را برای شام شب جمعه دعوت کنید.

شما تنها نیاز دارید که پیتزا تهیه کنید، و بعد از صرف شام، کودکان در اطراف خانه مانند دو دوست قدیمی با هم به بازی و مسابقه خواهند پرداخت. و چه کسی می داند؟ شاید شما و دیگر والدین بتوانید این مسئله را به این راحتی حل کنید.

  1. به کودکتان راه حلی را نشان دهید که بتواند در طول روز به شما فکر کند

برای بسیاری از کودکان، بزرگترین چالش خداحافظی کردن و جدا شدن از والدین است. یک مراسم جدایی ترتیب دهید، مانند بغل کردن یا گفتن: «من دوست دارم، تو منو دوست داری، روز خوبی داشته باشی و من ساعت ۳ تو را می بینم!». بیشتر کودکان دوست دارند که یک عکس خانوادگی در کیفشان داشته باشند. همچنین بسیاری از کودکان دوست دارند که علامت یا چیزی مربوط به والدینشان در جیبشان داشته باشند، مانند یک قلب کاغذی که کلمه ی عشق بر روی آن نوشته شده است، یا سنگی که آن را با همدیگر در ساحل پیدا کرده اید، اینها چیزهایی هستند که اگر کودک احساس تنهایی کرد به وسیله ی آنها می تواند اطمینان خود را به دست اورد.

  1. اگر می ترسد او را آرام کنید.

بیشتر اضطراب های ناشی از مدرسه به از نظر بزرگسالان مسخره و احمقانه به نظر می رسند، مانند اینکه کودک فکر می کند که تا زمانی که او در مدرسه است شما ممکن است بمیرید یا ناپدید شوید. افرادی که همدیگر را دوست دارند به طور طبیعی فراق و جدایی را دوست ندارند، ولی کودک باید اطمینان حاصل کند که شما خوب و سالم هستید، مدرسه می تواند باعث شود که کودک همچنان شما را دوست داشته باشد در حالی که شما در کنار او حضور ندارید. هر گفتگویی را با اطمینان به این مسئله که «تو می دونی که ما همیشه پیش هم بر می گردیم» پایان دهید. بنابراین کودک می تواند این جمله در ذهن خود تکرار کند و نگرانی خودش را برطرف کند.

  1. به کودکتان کمک کنید که حتی در حال اضطراب بخندد در نتیجه او گریه نخواهد کرد.

خنده راهی است که کودک می تواند به وسیله ی آن از اضطراب خود جلوگیری کند،، هر کودکی نسبت به سازگار کردن خود با مدرسه دچار ترس و اضطراب می شود. به کودکتان فرصت دهید که تا جایی که می تواند بخندد. اگر شما می توانید خوب است که هر روز صبح یک بازی تعقیب و گریز در خانه ترتیب بدهید، یا او را به خنده بیندازید، بدین وسیله کودک شما با جدایی از شما و رفتن به مدسه راحتتر کنار خواهد آمد. شما می توانید با استفاده از منحرف کردن ذهن او در زمانی که قسمتی از مغز او در حال هورمون سازی برای استرس است از این فرایند جلوگیری کنید. شما می توانید در خانه با تعقیب و گزیز یا بالش بازی از اضطراب او جلوگیری کنید. در اینجا چند بازی ذکر شده است که می تواند فرایند فراق و جدایی را آسان تر سازید:

  • «لطفا ترکم نکن.» زمانی که کتاب خواندن شما برای کودک تمام می شود و کودک از آغوش شما جدا می شود، او را به سمت خودتان برگردانید و به او بگویید که چقدر دوست دارید که در کنار شما باشد، و او را مطمئن سازید که شما نمی خواهید او را رها کنید و همیشه در کنارش خواهید بود. لحن خود را نرم و شوخ کنید تا کودک احساس آزادی و آرامش کند. ولی همچنان او به شما التماس می کند که بماند. نکته اینجاست که ترس او به این خاطر است که چقدر شما را می خواهد و به شما نیاز دارد، بگذارید او کسی باشد که خانه را ترک می کند. مثل همیشه او را بغل کنید و او را بخندانید.
  • بازی بای بای. یک مدلی از بازی قایم باشک هست که تنها اضطراب جدایی را به خنده در کودک تبدیل می کند. بگویید «بیا بازی بای بای را انجام دهیم.» شروع به خارج شدن کنید ولی از در خارج نشوید، اگر شما واقعا بروید این این کار برای کودک ترسناک است. به جای آن در بسته را  که شما می خواهید از آن خارج شوید را باز کنید، در حال حاضر برای کودک  این کار سرگرم کننده است. پس از آن عکس العملتان به صورتی باشد که شما از جدایی می ترسید، و دوباره بپرید داخل و به سمت کودکتان بروید و به او بچسبید. بگویید «من دلم برات تنگ شده بود! من هرگز نمی خواهم که از تو جدا شوم!» در آخر ، شجاعت خود را به دست بیاورید بگویید «بسیار خوب، بگذار دوباره سعی کنم! من شجاع خواهم بود!» و دوباره شروع به ترک کردن کنید. ولی دوباره، بازگردید و حتی قبل از اینکه از دید او خارج شوید بازگردید و به سمت او بروید، این کار کودک را به خنده می اندازد بخصوص اگر شما به صورت احمقانه ای این کار را انجام دهید و نشان دهید که خیلی نگران هستید. این بازی را ادامه دهید و بگذارید که او داد بزند و شما داد بزنید تا زمانی که او را وادار به خندیدن کند با این کار سطح اضطراب و ترس خود از دور ماندن از او را به کودک نشان می دهید.

۶- ارتباطتان را حفظ کنید

روز کودکتان را با پنج دقیقه ماندن در رختخواب یا بر روی کاناپه شروع کنید. و ۱۰۰ درصد توجه خود را به این معطوف کنید که چقدر او را دوست دارید. از این مسئله اطمینان حاصل کنید که هر روز وقتی که بعد از مدرسه کودکتان را می بینید زمان خاصی را صرف شنیدن اتفاقاتی که در ان روز برایش اتفاق افتاده است کنید. از این مسئله اطمینان حاصل کنید که یک برنامه ی طولانی قبل از خواب برای ایجاد احساس امنیت در کودک داشته باشید.

  1. در رابطه با نگرانی های کودک تان هوشیار باشید.

اکثر اوقات، کودک بعد از چند هفته نسبت به اضطراب و نگرانی هایش احساس آرامش خواهد کرد، ولی برخی مواقع ناخشنودی خود را نسبت به مسائل جدی تری ابراز می کند: ممکن است در مدرسه دچار مشکلی شده است، یا نمی تواند تخته سیاه را ببیند،  و یا اینکه در یادگیری دچار مشکل شده است و یا اینکه از صحبت کردن و حرف زدن در کلاس می ترسد. در مورد روزش با نرمی از کودک بپرسید، و با دقت به حرفهایش گوش دهید، و نسبت به حرف هایش عکس العمل داشته باشید تا او به صحبت کردن ادامه دهد. گفتگو را با خواندن کتاب هایی در مورد مدرسه با همدیگر شروع کنید؛ کتابدار شما می تواند برای این مشکل بسیار کمک کننده باشد. داستان های مثبتی که خودتان در مدرسه داشته اید (من در هفته ی اول خیلی عصبی بودم و حتی نمی توانستم از سرویس بهداشتی مدرسه استفاده کنم ولی پس از آن من با بهترین دوستم مریم آشنا شدم و من عاشق او شدم) را برای او تعریف کنید و به او اطمینان دهید که او همان حسی که در خانه دارد را به زودی در مدرسه خواهد داشت. یک بازی وانمودی به وسیله ی عروسک ها انجام دهید و یک نمایش عروسکی ترتیب دهید که یکی کودک نمی خواهد به مدرسه برود و از کودکتان بپرسید من نمی دانم چرا او از مدرسه رفتن می ترسد؟ ما باید به او چه بگوییم؟ اگر شما احساس کردید که کودکتان مشکل بزرگتری دارد که شما نمی توانید ان را بفهمید، زمان آن رسیده است که به معلم او زنگ بزنید و با او صحبت کنید.

۸- تغییر و جابه جایی را برای کودک آسان سازید.

اگر زمانی که با کودکتان خداحافظی می کنید چشمانش پر از اشک می شود و گریه می کند، خدحافظی معمول خود را انجام دهید و به او اطیمنان دهید که شما در پایان روز منتظر او خواهید بود. اگر همچنان کودک برای جدا شدن از شما احساس ناراحتی می کند و جدایی برایش سخت است، معلم می تواند به او کار خاصی را بسپارد که کودک بتواند با تغییر و جدایی از شما کنار بیاید.

۹- از این مسئله اطمینان حاصل کنید که چند دقیقه زودتر از خواب بیدار می شوید تا کودکتان را برای مدرسه رفتن آماده کنید.

این مسئله بسیار مهم است زیرا کودک با دیدن عجله ی شما اضطراب و نگرانی اش تشدید می شود.

  1. کودکان کوچکتری را که زمانشان را در خانه با شما سپری می کنند را بی اهمیت جلوه دهید.

اگر خواهر یا بردار کوچکتر کودکتان زمانش را در خانه با شما سپری می کند، جوری نشان دهید که کودک بزرگترتان فکر کند که شما چقدر در خانه حوصله تان سر می رود و کودک کوچکتر آرزو می کند که می توانست مانند یک بچه ی بزرگ به مدرسه برود.

  1. یک روال ارام با خواب به موقع در شب و بیدار شدن به موقع در صبح در خانه به وجود آورید.

وقتی که شما کودک را صبح زود از خواب بیدار می کنید او خواب کافی نداشته است. کودکانی که به اندازه ی کافی استراحت ندارند انرژی کافی برای خداحافظی کردن در صبح را ندارند و ترس بیشتری نسبت به مدرسه دارند. همچنین خودتان نیز زود به رختخواب بروید و بخوابید، زیرا به این وسیله شما می تواند با عجله صبح مقابله کنید و هر کس صبح خود را با شادی شروع می کند.

برای والدین: نوجوانان و مشکلات اموزشی
برای والدین: نوجوانان و مشکلات اموزشی

فرزندان های ما درحال شایسته تر شدن و مستقل‌تر شدن هستند. انها بیشتر وقت خود را به دور از نظارت ما می‌گذارنند. انها نیاز دارند تا بلوغ در حال رشد خود را بشناسند و در همان زمان انها هنوز کودک هستند و به حمایت، راهنمایی و مقررات ما احتیاج دارند. برای تنظیم محدودیتهای موثر ما باید هردو طرف این معادله را به خاطر بیاوریم.

بهترین شانس ما برای برقرار کردن قوانین موثر، از طریق (بیشتر…)

پنج کاری که نوجوان شما باید در این تابستان انجام دهد
پنج کاری که نوجوان شما باید در این تابستان انجام دهد

دوران نوجوانی دوره ای است سرشار از سوال: برای زندگی ام چه می خواهم انجام دهم؟ من چه کسی خواهم بود؟  چطور می توانم به آنجا برسم؟ به عنوان والدین شما می توانید به نوجوانتان در تعیین سرنوشتش کمک کنید، و ماه های تابستان نخستین زمانی است که شما می توانید دل به دریا بزنید و این کار را امتحان کنید. در اینجا چند راه وجود دارد که در تابستان بدون خالی کردن حساب بانکی تان تجربیات غنی و سرگرم کننده را برا ی کمک به فر زندتان (بیشتر…)