تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

برچسب: مشاوره کودکان

علل اصلی شب ادراری
علل اصلی شب ادراری

شب ادراری یک مشکل بسیار رایج است. در حدود ۵ میلیون کودک در ایالات متحده آمریکا به صورت شبانه تخت خود را خیس می کنند که شامل ۲۰ درصد از کودکان ۵ ساله، ۱۰ درصد از ۷ ساله ها و ۵ درصد ۱۰ ساله ها می باشد. اکثر کودکان به این دلیل رختخواب خود را خیس می کنند که نمی‌توانند به صورت فیزیکی در طول شب ادرار خود را نگه دارند.

در شرایطی که کودک شما دارای نشانه هایی دیگر نمی باشد شب ادراری اغلب (بیشتر…)

کودکان و اختلال کمبود توجه و تمرکز
کودکان و اختلال کمبود توجه و تمرکز

به شما گفته می شود که تو به راحتی پریشان، ضربه پذیر، بی قرار و بیش فعال هستی؟ ممکن است به شما گفته شود که شما دارای اختلال ADHD و کم بود توجه تمرکز بوده و بیش فعال هستید. نخست، مطمئن باشید که شما تنها نیستید و تنها شما دارای این اختلال نیستید. در حقیقت. از هر ده نفر یک نفر از همکلاسی هایتان ممکن است چیزی که شما آن را تجربه می کنید را دارا باشند. البته اختلال کمبود توجه و تمرکز (ADHD) باعث می شود که شما در انجام برخی از امور روزانه مانند نشستن در یک جا، یا دنبال کردن چیزی، یا تمرکز کردن برای مدت طولانی بر روی چیزی مشکل داشته باشید… ولی حدس بزنید که این چیزها که شما نمی توانید بر روی آنها تمرکز داشته باشید، تنها شما با آن درگیر هستید در اینجا یازده تا از توانایی هایی که افراد دارای اختلال ADHD دارا می باشند ذکر می شود:

 

  1. شما به سختی فکر می کنید – و این بسیار ارزشمند است!

بیشتر و بیشتر جهان اطراف ما متوجه این مسئله می شود که روشهای قدیمی تفکر نیاز به به روزرسانی دارند. و اینکه ما چگونه می توانیم دیدی جدید نسبت به مسائل داشته باشیم زمانی که تفکر ما کلیشه ای است و فکر کردن برای ما مشکل نیست متاوت بودن تفکر چیز ارزشمندی است. ذهن شما منحصر به فرد است، و شما ممکن است به راه حل هایی فکر کنید که به ذهن دیگر نمی رسد و تفکر خلاقانه ای داشته باشید.

 

  1. انرژی شما حد و مرزی ندارد!

سازمان ملی سلامت روان بیان می دارد که فعال بودن بیش از اندازه یکی از ویژگی های اختلال ADHD می باشد. فعال بودن بیش از اندازه می تواند بسیار سرگرم کننده باشد. انرژی زیاد شما باعث می شود که شما در فعالیت های ورزشی، هر کار فیزیکی، موفق باشید و محیط اطرافتان را کشف کنید. تمام این انرژیها باعث می شود که شما بلند پرواز باشید و انرژی را به اطرافتان بفرستید که دیگران بتوانند از تغذیه کرده و بهره مند شوند!

 

  1. خلاقیت برای شما آسان است.

مکانیزم مغز شما با دیگران متفاوت می باشد و خلاق است، تفکر خلاق به صورت طبیعی در شما وجود دارد. افراد دارای HDHD بازیگرانی ماهر، دانشمند و خلاق می باشند، مغز شما به صورت طبیعی جالب و مبتکر است.

 

  1. شما استعداد فوق العاده ای در جزئیات دارید.

ممکن است شما احساس کنید که ذهن شما مانند یک توپ هر لحظه از جایی به جای دیگر می رود. برخی مواقع شما احساس می کنید که نمی توانید تمرکز کنید، ولی این مسئله بدین معنی است که ذهن شما این استعداد را دارد که بر روی بسیاری از جزئیات  در یک زمان یا در یک زمان کوتاه توجه کند. ایا شما می دانستید که برخی مواقع ADHD  به عنوان توجه زیاد از حد شناخته می شود؟ این بدین معنی است که شما این توانایی را دارید که به خوبی توجه کنید، فقط نوع توجه و تمرکز شما با دیگران متفاوت است.

 

  1. شما با تمرکز فوق العاده ای که دارید هر چیزی را با شور و هیجان به حرکت در می آورید.

برخی مواقع به نظر می رسد که اختلال ADHD باعث می شود که شما نتوانید بر روی چیز خاصی تمرکز داشته باشید. در غالب مواقع کودکان و بزرگسالان دارای ADHD به شدت هیجان زده هستند. ممکن است آن مسئله نوعی ورزش، یا کامپیوتر، یا نواختن گیتار باشد- نکته این است که شما انرژی پایان ناپذیری برای کار کردن بر روی چیزی که است که نسبت به انجام ان شور و هیجان دارید.

 

  1. شما فوق العاده انعطاف پذیر هستید.

توانایی ذهن شما برای تغییر دادن توجه تان از چیزی به چیز دیگر باعث می شود که از جریانی به جریان دیگر وارد شوید و این ویژگی شما باعث می شود که شما در زندگی تان انعطاف پذیری بالایی داشته باشید. در واقع، افراد دارای ADHD توانایی حفظ خونسردی خود در شرایط مختلف را دارند و اکثر پزشکان اروژانس یا پرستاران، آتش نشانان، ماموران پلیس، معامله گران سهام، ورزشکاران و حتی هنرمندان دارای ADHD هستند.

 

  1. حساسیت شما نسبت به دیگر متفاوت است.

آیا شما احساس می کنید که بعضی مواقع واکنش های احساسی عمیقی دارید؟ افراد که دارای اختلال ADHD هستند، احساس عمیقی در رابطه با محیط اطرافشان دارند. از انجایی که شما تفاوت های با دیگران دارید و احساساتتان نسبت به دیگران متفاوت است، شما می توانید از این ویژگی منحصر به فردتان برای همدلی با دیگران استفاده کنید زیرا درک شما از محیط اطرافتان فراتر از دیگران است.

 

  1. شما خود انگیخته هستید!

«خسته کننده» کلمه ای نیست که معمولا در مورد شما کاربرد داشته باشد. با میلیون ها ایده ای که در یک دقیقه به ذهن شما می رسد، شما نمی خواهید که در یک روال معمول و عادی قرار بگیرید. ممکن است که شما بخواهید زبان جدیدی یاد بگیرید، یا یک زمین فوتبال در حیاطتان بسازید. خوشانسی شما این است که دوستان شما دوست دارند که زمانشان را با شما بگذرانند زیرا شما همیشه می خواهید که بیرون بروید و کاری را انجام دهید. اختلال کمبود توجه و تمرکز

 

  1. شما ریسک پذیر هستید!

پزشکان و دانشمندان می گویند که تکانشگری یکی از خصوصیات ADHD می باشد. و شما همیشه به هر چیزی براساس معمول آن فکر نمی کنید. برخی مواقع افکار شما براساس تفاوت رشد می کند، و این ویژگی می تواند به شما کمک کند که به پیش بروید. برای دستیابی به پاداش های بزرگ ریسک پذیری ضروری است، زمانی که شما در یک جا می مانید هیچ خطری را به جان نمی خرید می توانید کارهای محدودی انجام دهید.

 

۱۰- شما بسیار مشتاق هستید!

انرژی بی حد و مرز شما باعث می شود که چیزهایی که شما را به هیجان می اندازد را با شور و شوق انجام دهید. آیا شما زندگی را ترجیح می دهید که پر از شور و شوق و زندگی است یا یک زندگی کسالت بار را می خواهید؟ ما در مورد این مسئله خیلی فکر می کنیم.

 

  1. تخیلات شما در مورد جهان متفاوت است.

ADHD تنها برداشتن و حذف محدودیت ها نیست. در حقیقت، بسیاری از کودکان دارای ADHD زندگی غنی ایی دارند، و می توانند به مدت طولانی در افکار و خیالپردازی هایشان غرق شوند. شما با داشتن این استعداد تخیلی می توانید داستان های باور نکردنی بسازید، یا در رویای یک اختراع جدید باشید، و یا هر چیز دیگری که می خواهید! جهان در دستان شماست.

مترجم: نسرین بنی عباسی زاده

اختلال وسواس فکری عملی در کودکان
اختلال وسواس فکری عملی در کودکان

این اختلال در برگیرنده فکرها و اعمال مکرری است که وقت گیر و ناراحت کننده هستند و منجر به تضعیف عملکرد فرد می شوند. به بیان دقیق تر، وسواس ها افکار یا تصاویر مزاحم تکراری، بی مورد، غیرمنطقی و نامناسبی هستند که به اضطراب بارز می انجامند. وسواس عملی، رفتارهای مکرری هستند که هدف اولیه آنها کاهش اضطراب یا ناراحتی است.

در محتوای وسواس های فکری-عملی کودکان (بیشتر…)

مهارت توجه به کودکان
مهارت توجه به کودکان

مهارت توجه به کودکان

 

توجه به کودکان یک تکنیک حیاتی و مهم در تـربیت کودکان است و لازم است تا خانواده ها و والدین تکنیک ها و سبک های درست تـوجه به کودکان را بیاموزند. اگر پدر و مادرها بتوانند به خوبی از روش های توجه به کودکان بهره بگیرند می توانند مشکلات بسیاری را در روابط میان خود و کودکان خود حل نموده و کاهش دهند و موجبات افزایش اعتماد و حس اعتماد به نفس را در کودکان از همان دوران کودکی فراهم نمایند چرا که ثابت شده است که افزایش اعتماد به نفس در افراد باید در همان دوران کودکی آن ها اغاز شود.

والدین بیشتر اوقات خیال می کنند که به اندازه کافی به کودکان خود توجه می نمایند اما در عین حال گاهی یا اوقات زیادی از کودک می شنوند که مثلا ” شما به من توجهی نمی کنید” شاید والدین حتی از این صحبت کودک خود  گله مند شده و ناراحت شوند. در واقع می شود گفت که توجه کردن به کودکان یعنی توصیف رفتارهای خوب در آنان به گونه ای که کودک حس نماید که رفتارهای خوبش و ویژگی های مطلوبش مورد توجه والدین قرار گرفته است و در واقع این کار فواید زیادی دارد چرا که وقتی والدین به رفتار مثبت کودک واکنش نشان داده و به آن توجه می کنند کودک می فهمد که رفتار مطلوبش مورد توجه خانواده بوده و تلاش می کند تا ان را بهبود داده و پر رنگ تر نماید.

توجه مناسب به کودک و مهارت توجه والدین فواید زیادی داشته و سبب بهبود بسیاری از ویژگی های  رفتاری و اجتماعی در کودکان می شود. اولین و مهم ترین تاثیری که توجه به کودکان داده این است که کودک تلاش می کند تا رفتارهای مقبول و مورد پسند خود را افزایش داده و رفتارهای بد را کاهش دهد.

دومین تاثیر مهم توجه به کودکان این است که رابطه ای مناسب بین کودک و والدین شکل گرفته و در واقع مشکلات موجود در رابطه ها تا حد زیادی کاهش می یابد. تکنیک ها و نکات مهم زیادی برای توجه بهتر والدین به کودکان وجود دارد که چند مورد را در ادامه ذکر می کنیم.

اولین نکته مهم این است که پدر و مادر سعی کنند که دقیقا همان رفتاری که کودکان از خود نشان می دهد را بازگو نمایند و این می تواند تاییدی برای کودک باشد و به او بفهماند که تمام حواس والدین به صورت خوب و تمام و کمال به او هست.  پس لازم است تا والدین در هر زمان که توانستد و در هر فرصتی کارهایی که کودک انجام داده است را به صورت کامل بازگو کنند و با این کار نشان دهند که توجه و حواس آن ها به صورت کامل به فرزندشان هست.

می توان گفت که توجه نمودن به کودکان و مهارت توجه در واقع به نوعی شبیه به گزارشگری ورزشی مثلا در ورزش فوتبال می باشد که فرد گزارشگر تمام موارد را بازگو می کند پس والدین نیز به همین صورت وقتی که کودک در حال انجام کاری هستند باید آن ها را با تمام وجود زیر نظر گرفته و پس از آن موارد را به صورت کامل بازگو نمایند مثلا اگر کودک در حال بازی با مکعب های خودش است باید کنارش نشسته و رفتارها و کارهایش را کامل بازگو نمایند به طور مثال بگوید که تو داری مکعب های زرد را با قرمز کنارهم می چینی و یک خانه زیبا می سازی و یا اگر در حال نقاشی است مثلا بگوید که تو داری یک خانه زیبا با رنگ آبی می کشی… پس توجه نمودن به کودکان تنها یک صحبت صرف نیست و تنها با حرف زدن نمی توان به کودک ثابت کرد که به او توجه می شود بلکه نیاز است با رفتار و اعمال خود توجه به او را به او ثابت نماییم و نشان دهیم. روشی دیگر برای توجه نمودن، تقلید کارهای کودک است. می توان در زمان توجه کنار کودک بوده و کارهای او را دقیقا تقلید کرد. کشیدن یک نقاشی یا ساختن یک مجسمه با خمیر بازی یک نمونه و مثال خوب است. توجه کنید که می بایست به صورت دائمی از این روش استفاده نمود.

کودک خجالتی
کودک خجالتی

کودک خجالتی

 

خجالت را می توان به نوعی ویژگی شخصیتی برخی از انسان ها دانست که در واقع این خصیصه به گونه ای نیست که افراد را سزاوار سرزنش کند و چه بسا در برخی از فرهنگ ها خجالتی بودن جزو ویژگی های مثبت برای یک شخص تلقی شود اما به هر حال خجالتی بودن حتی اگر مثبت هم تلقی شود مانند بسیاری از ویژگی های مثبت دیگر اگر از حد نرمال خود فراتر رود می تواند موجب بروز بسیاری از اختلالات رفتاری و اجتماعی در افراد شود کما اینکه امروزه بسیاری از کودکان از مشکل خجالتی بودن رنج می برند که این خجالت می تواند موجب دوری آن ها از سایر افراد و تبدیل آن ها به یک موجود غیر اجتماعی و غیر طبیعی کند.

خجالتی بودن در کودکان و در واقع کودک خجالتی کسی است که ترجیح می دهد بجای مثلا حضور در جمع در کنجی خلوت بگزیند و یا به جای بازی های گروهی با خودش تنهایی و در خانه بازی کند و در کل می شود گفت که ترس از حضور در جمع و اجتماع به نوعی در تمامی کودکان خجالتی وجود دارد. کودکان معمولا تا سن ۳ سالگی مشکلی از بابت برقراری ارتباط با دیگران ندارند اما از این سن به بعد با فهم اختلاف ها و غریبه ها و آشنایان تفاوت گذاری آن ها اغاز شده و اگر به درستی مهارت های اجتماعی را یاد نگیرند می تواند بسیار بد بوده و در آینده آن ها تاثیر بد بگذارد.

نکته مهم در مورد کودک خجالتی و به طور کلی خجالت در کودکان این است که به هیچ وجه نباید انتظار داشت که کودک سریعا با افراد غریبه و یا یک محیط غریبه مانند مهد کودک که افراد جدید و غریبه بسیاری در آن هست خو گرفته و عادت نماید چرا که برخی والدین پس از اینکه کودک در اولین برخورد در محیط جدید احساس خجالت کند فکر می کنند که کودکشان خجالتی است اما باید گفت که حتی بزرگتر ها نیز برای خو گرفتن با محیط و مکان جدید نیاز به زمان دارند و یک فرد بزرگسال نیز پس از ورود به یک جمع و یا یک محیط جدید احساس خجالت خواهد کرد که این جای هیچ گونه نگرانی باقی نمی گذارد.

نکته بسیار مهم دیگر در مورد کودکان خجالتی این است که هرگز این ویژگی نباید برای آن ها گفته شده و گوشزد شود و این به این معنا است که هرگز نباید والدین در حضور جمع مثلا بگویند که ” ببخشید پسر من خجالتی است برای همین نمی آید برای دیدنتان” و یا ” دخترم خجالتی است و از اتاقش بیرون نمی اید” چرا که اگر این جملات به زبان آورده شود کودک گمان می کند که یک ویژگی منفی بزرگ در وجود اوست که پدر و مادرش را نیز شرمنده کرده است و به همین خاطر احساس گناه و مقصر بودن در او به وجود امده و او را از نظر روحی و روانی به هم خواهد ریخت. مثلا اگر یک مهمان دارید به جای اینکه به کودک بگویید که” خجالت نکش و خاله را بوس کن” به او بگویید” خاله تمایل دارد تو را ببوسد پس تو هم او را ببوس عزیزم” صبر و تحمل والدین برای خو گرفتن کودک با محیط و اطراف جدید و افراد جدید باید زیاد باشد چرا که کودک مثل بزرگ سالان نیست که کمی راحت با شرایط جدید کنار بیاید و اگر به طور مثال او را در باشگاه ثبت نام نموده اید ممکن است یک ماه طول بکشد تا او با افراد جدید و محیط جدید اشنا شده و خو بگیرد پس هرگز نیز نباید کودک را به انجام یک کار مجبور کرد و باید اجازه داد تا او به صورت نرمال و کم کم با شرایط جدید آشنا شود.

نکته بعدی این است که حتی اگر کودک خجالتی دارید نیز باید به او افتخار کنید و در جمع از نکات مثبت او بگویید تا اعتماد به نفسش زیاد شود. فرزندتان را در آغوش گرفته و به او محبت کنید و به او بگویید که دوستش دارید. مثل بزرگسالان که اجتماعی شدن را از محیط های کوچک و ارام ارام فرا می گیرند کودک نیز نباید به یکباره در یک جمع و یا محفل بزرگ قرار گیرد و کم کم باید از دوستان و نزدیکان او شروع نموده تا او به صورت تدریجی اجتماعی شدن و برقراری روابط را یاد بگیرد. و در نهایت باید گفت که خجالتی بودن کودکان کاملا هم یک ویژگی منفی یا مثبت نیست و می تواند بسیاری از خصلت های مثبت مانند بهتر گوش دادن به حرف دیگران، احتیاط بیشتر در انجام کارها و مواردی از این قبیل را در فرد تقویت نماید.

خود زنی در کودکان
خود زنی در کودکان

خود زنی در کودکان

 

بسیاری از خانواده ها از رفتارهای خشونت امیز و بد در فرزندان خود نگران هستند چرا که بروز این گونه رفتارها در دوران کودکی یکی از مشکلات بزرگ و رایج رفتاری در میان کودکان می باشد. بسیاری از کودکان اگر در هنگام بازی با هم سن و سالان خود و یا موارد دیگر عصبی شوند و لج کنند شروع به جیغ زدن های شدید و افراطی و کشیدن موی سر خود و یا رفتارهای خشن این چنینی می شوند.

اکثر این رفتارها در کودکان هنگامی بروز پیدا می کند که کودک به هر دلیلی برای خواسته اش “نه” شنیده و یا بزرگتر او و با هم بازی اش به وسایل مورد علاقه اش دست زده و او فکر می کند که می خواهد آن ها را تصاحب کند. از دیدگاه روانشناسانه بسیاری از بزرگسالان نیز با این مشکل مواجه هستند و در واقع می توان گفت که بروز این رفتارها در بزرگترها می تواند یکی از دلایل شیوع و شروع این گونه رفتارهای خشونت باز و خود زنی ها در دوران کودکی باشد چرا که کودکان مرتبا در حال الگو برداری از رفتارهای والدین خود هستند. می شود گفت که خود زنی در کودکان با مشکلات عاطفی و روحی آن ها به شدت در ارتباط است چرا که خود زنی در هر سنی می تواند یکی از راهکارها برای کاهش تنش های روحی و تخلیه خود باشد. به خصوص که استانه تحمل عاطفی و روحی کودک نیز بسیار پایین تر از برگ سالان بوده و کودک ممکن است در مواردی که شاید برای بزرگ تر ها هیچ گونه درد و رنج روحی نداشته باشد دچار درد روحی و روانی گردیده و از خود زنی برای کاهش این درد ها و یا حتی نشان دادن آن استفده کند.

یکی از مواردی که در زمینه خود زنی در کودکان بایستی مورد توجه قرار گیرد این است که والدین حتما باید به این گونه از کودکان محبت عاطفی جسمی مانند بغل کردن و بوسیدن نمایند چرا که این راهی برای نشان دادن ارزشمند بودن بدن برای کودک است. درست همانند بزرگتر ها که می دانند و فهمیده اند که صورت و ظاهر راهی برای جذب توجه دیگران است کودک نیز باید متوجه شود که جسم و بدن او ارزشمند است و از این طریق به ان آسیب نزند بنا بر این برای درک این نکته در کودک نوازش و محبت کودک می تواند موثر باشد چرا که کودک متوجه می شود که بدن او راهی برای ابراز محبت و دریافت محبت است و نباید با خود زنی به آن صدمه وارد کند. نوازش کردن سر وصورت و موهای کودکانی که به خود زنی روی می آورند و این عادت بد را دارند می تواند بسیار موثر باشد به خصوص اگر با بیان جملات محبت آمیز از سوی والدین او باشد.

برای این گونه کودکان که مشکل خود زنی دارند راهکار بازی در وان پر از آب و کف می تواند راهکار مطلوبی مناسبی باشد چرا که از این طریق خود کودک می تواند به نوازش جسم و بدن خود پرداخته و ارزش آن را درک نماید. همچنین بازی در کف و آب می تواند راهکاری برای کاهش تنش های روحی و افزایش آرامش در کودک بوده و با کاهش تنش ها موجب کاهش خود زنی در کودکان شود. در هنگام بروز رفتارهای پرخاشگرانه و نیز خود زنی در کودک والدین او باید با استفاده از رفتارهای محبت آمیز خود نگرانی خود را تا حدی ابزار نمایند مثلا اگر کودک سر خود را به دیوار می کوبد باید حائلی نرم در مقابل سرش قرار داد و با جمله ای محبت امیز مثلا به او بگویند که می دانم ناراحتی اما من دوستت دارم و نمی خواهم که سر زیبای تو آسیب ببیند. در نهایت مشاوره با مشاوران روانشناسی نیز می تواند راهکاری برای کاهش خود زنی در کودکان باشد.

حالت تهاجمی کودکان
حالت تهاجمی کودکان

حالت تهاجمی کودکان

 

بسیاری از کودکان با مشکل و اختلالات رفتاری زیادی در دوران کودکی خود مواجه هستند که اگر به موقع تشخیص داده نشوند و به آن ها رسیدگی نشود در دراز مدت می تواند نتایج بسیار بدی را به همراه داشته باشد. حالت تهاجمی در کودکان که می تواند با رفتارهای پرخاشگرانه همراه باشد را می توان به نوعی مرحله از تکامل و رشد او دانست که جای نگرانی خیلی زیادی ندارد چرا که عده ای خیال می کنند که شخصیت کودک به همین صورت باقی خواهد ماند ولی اینگونه نیست، به شرطی که در مقابل رفتارهای تهاجمی در کودکان رفتارهایی درست و منطقی و به جا از والدین سر بزند وگرنه حالت تهاجمی و نامناسب ممکن است در بزرگ سالی فرد نیز تاثیر بگذارد.

در واقع می توان گفت اگر این حالت تهاجمی فقط جزئی از مرحله تکامل کودک باشد جای هیچ گونه نگرانی نداشته اما اگر به یک عادت رفتاری در او تبدیل شود می تواند نگران کننده بوده و در آینده او نیز به شدت تاثیر گذار باشد لذا توجه والدین در این زمینه و درک آن ها می تواند بسیار موثر و مفید باشد. همواره باید به جای نتیجه گیری درباره رفتارهای تهاجمی در کودک به دنبال علت این رفتارها و حالات بود و والدین باید به این نکته توجه کنند که حالت تهاجمی رفتاری تازه در کودک شان است و یا او مدت ها است که این حالت را دارد. اگر این حالت تازه در کودک آغاز شده باشد آن گاه مواردی مانند تفریح و سرگرمی می تواند موثر و مفید باشد مثلا صحبت کردن در مورد چیزهای ملموس خوب است به طور مثال به بچه بگویید ببین آن گنجشک خوشکل لب پنجره نشسته و غذا می خورد! و یا ببین آن پیرزن چگونه با قد خمیده اش راه می رود. نکته بسیار مهم این است که هنگام حالات تهاجمی در کودک و در حین پرخاشگری معمولا به ندرت می توان با دلیل و منطق به کودک فهماند که کار او اشتباه است پس به جای آن می شود با آرامی و نرمی  ملایمت با کودک رفتار نموده و پس از تمام شدن موضوع با کودک در رابطه با آن سخن گفت.حالت تهاجمی کودکان

حفظ خونسردی والدین در موارد پرخاش و تهاجم کودک می تواند بسیار خوب و موثر بوده و باعث کاهش این حالات در کودک شود. در هر صورت بهترین حالت این است که در هنگام تهاجم کودک از بروز رفتارهای خشن و داد زدن که خود می تواند موجب تشدید موضوع شده و واکنش های کودک را در بر داشته باشد خودداری نمود به خصوص اگر کودک یک کودک لج باز و حرف نشنو نیز باشد. اما این بدین معنا نیست که در هنگام بروز رفتارهای تهاجمی در کودک او را کاملا به حال خود گذاشه و اصلا او را سرزنش نکنیم اما باید گفت که سرزنش و برخورد شدید با کودک در اکثر موارد نمی تواند موثر واقع شود بلکه اگر کمی او را سرزنش کنیم خیلی موثر تر و بهتر خواهد بود. سکوت یک خاصیت و حالت دارد که دقیقا می تواند موجب ارامش شود لذا خانواده و پدر و مادرهایی که در برابر رفتار و حالات تهاجمی کودک خود سکوت اختیار می کنند می توانند موجب کاهش خشم و ارام شدن او را فراهم کنند مثلا گفتن جمله ” اگر می خواهی داد بزنی به اتاق خودت برو” می تواند ارامشی توام با بی تفاوتی نسبت به رفتار کودک را نشان داده و به او بفهماند که عصبانیت و پرخاش نمی تواند را مناسبی برای درخواست و نشان دادن خواسته ها و تمایلاتش باشد.

در نهایت اگر گودک تهاجمی دارید ضمن رعایت موارد گفته شده در صورت احساس نیاز به مشاوره حتما با یک روانشناس خوب مشورت نموده تا رفتارها کاهش یافته و کودک بهبود یابد.

جیغ زدن در کودکان
جیغ زدن در کودکان

جیغ زدن در کودکان

 

جیغ زدن در کودکان یکی از موارد بدرفتاری در کودکان می باشد که سن و سال خاصی نداشته و می تواند در سنین مختلف کودکی در فرد وجود داشته باشد و وابسته به جنسیت هم نیست گرچه شیوع آن در میان کودکان دختر بیشتر است. جیغ زدن کودکان در سنین مختلف معانی متفاوتی در بر دارد که دانستن آن ها می تواند به پدر و مادر ها کمک نموده تا بهتر مشکلات کودک را فهمیده و بتوانند ارتباط مناسب تری با او برقرار نمایند. اگر کودک در سنین نوزادی جیغ می زند در واقع راهی برای ارتباط با مادر برقرار کرده و می خواهد به او بفهماند که به شیر احتیاج دارد و نیاز است تا مادر به او شیر دهد و او ر در اغوش بگیرد. بعد از سن ۴ الی ۵ ماهگی جیغ زدن در کودکان نشانه ای از کثیف بودن پوشک، گرسنه بودن و یا درد در نقاطی از بدن است که در واقع این جیغ زدن ها در این سنین با گریه همراه است. از سن ۱۵ ماهگی به بعد کودکان جیغ می زنند تا به خواسته ای که شاید والدین آن را براورده نکرده و در مقابل آن پافشاری کرده اند دست یابند و در این سنین جیغ کودکان به معنای درد یا گرسنگی نیست و در اطلاح نیز به آن قشقرق به پا کردن کودک برای دستیابی به خواسته اش گویند که معمولا تا سنین ۳ سالگی ادامه خواهد یافت.

در حدود سن ۲ الی ۳ سالگی که سن استقلال طلبی در کودکان است کودک خیال می کند که باید تمامی توجه دنیا به او باشد لذا جیغ زدن کودکان در این بازه سنی نشان از راهی برای جلب توجه پدر و مادر است که نیاز است تا پدر و مادر در مقابل این گونه جیغ ها هیچ واکنشی نشان نداده و بی اعتنایی کنند چرا که اگر کودک بفهمد که با این کار می تواند توجه دیگران را جلب نماید این رفتار در او نهادینه شده و هر پدر و مادری می توانند از این گونه رفتارهای کودک به ستوه آمده و به قولی ذله شوند لذا باید به این گونه جیغ ها بی توجهی کرد. کلا نمی توان جیغ زدن در کودکان را به وجود اختلال یا بیماری در آن ها نسبت داد و باید گفت که جیغ زدن در بین سنین ۱۵ ماهگی تا ۳ سالگی نوعی قشقرق یا جلب توجه بوده و در بین سنین ۳ تا ۵ سالگی جیغ زدن در کودکان رفته رفته کمتر و کمتر خواهد شد. واکنش مادر و یا پدر در سنین مختلف باید به جیغ زدن متفاوت باشد.

مثلا اگر کودک نوزاد بوده و شیر خوار است جیغ زدن او باید معنای گرسنگی بدهد پس مادر باید او را در اغوش بگیرد و به او شیر بدهد چرا که نوزاد خواهان امنیت است. اما از سن یک سالگی به بعد پاسخ به جیغ زدن در کودکان باید با تاخیر صورت گیرد چرا که ممکن است کودک به دنبال خواسته اش باشد و اگر به خواسته او نه می گویید بعد از جیغ و فریاد کشیدن نیز باید به او نه بگویید چون اگر نظر خود را تغییر دهید کودک می فهمد که جیغ زدن راهی برای رسیدن به خواسته اش است و همیشه آن را انجام خواهد داد. نیاز است تا والدین در زمینه واکنش به جیغ زدن در کودک هماهنگ بوده و رفتار یکسانی از خود نشان دهند چرا که اگر رفتار متفاوتی از خود نشان دهند کودک آن ها را تشخیص داده و بعد دوباره کنترل کودک سخت تر و سخت تر خواهد شد. این که والدین بتوانند در هنگام جیغ زدن در کودکان حواس آن ها را پرت کنند راه خوبی برای کاهش جیغ در کودک است اما برخی کودکان در اصطلاح سخت بوده و انعطاف پذیر نیستند و نیاز است تا والدین در این زمینه مانند هم و هماهنگ رفتار نمایند.

از سن دو سالگی به بعد برخی از جیغ های کودکان نشان از لجبازی در ان ها دارد که البته این مهارت والدین است که تشخیص دهند کدام جیغ ها را باید نادیده بگیرند و به کدام ها واکنش نشان دهند چون که اگر تمام جیغ زدن ها را هم نادیده بگیرید ممکن است کودک لجبازتر شود پس برخی از جیغ زدن ها را به انتخاب و تشخیص خودتان پاسخ مناسب دهید و بیشتر آن ها که حس می کنید برای لجبازی و در پی خواسته ای نامناسب است را بی اعتنا باشید. نکته بسیار مهم این است که هرگز در مقابل جیغ زدن در کودکان شما نباید داد و فریاد به راه بیندازید چون برخی والدین خیال می کنند که با این کار کودک ترسیده و ارام می شود که این تصور نادرستی است.

تربیت کودک
تربیت کودک

در دنیای امروز خشونت های زیادی علیه کودکان در حال شکل گیری است. بسیاری از خشونت ها از جانب والدین در برخی خانواده علیه کودکان شکل می گیرد که در نتیجه اعتقاد به تنبیه های بدنی برای تربیت کودک به وجود می آید. پژوهش ها نشان می دهد که تربیت کودک با استفاده از آزار جسمی او و تنبیه بدنی اش راهکاری بسیار نامطلوب بوده که از هر لحاظ توسط علم روانشناسی و غیره رد شده است و موجبات بروز بسیاری از مشکلات روحی و جسمی و روانی را در بین آن ها فراهم می کند. هم چنین از بعد آموزشی نیز روش های ناصحیح اموزشی همراه با خشونت سبب بروز بسیاری از مشکلات تحصیلی در کودکان شده و در آینده آن ها نقش بسیار بدی دارد.

تربیت کودک به حدی مهم است که روش های ناصحیح در تربیت منجر به بروز بسیاری از مشکلات رفتاری و روحی روانی برای کودکان در اینده آن ها خواهد شد و دلیل بسیاری از رفتاری های ناهنجار اجتماعی نیز همین خشونت ها و به کار بردن روش های ناصحیح در تربیت کودکان از لحاظ رفتاری است. حق تربیت و بزرگ شدن فرد در محیطی بدون خشونت از حقوق اساسی هر کودک می باشد چون که کودک نیز یک انسان می باشد. تربیت کودک نقش مهمی در شکل گیری روابط مثبت و پایدار میان خانواده ها و کودک و والدین در دوران مختلف زندگی خواهد شد و با تثبیت رابطه ها موجبات شکل گیری روابط پایدار اجتماعی و جامعه مطلوب و مناسب خواهد شد. تنبیه جسمی در تربیت کودک از نظر اخلاقی نیز مردود است، چرا که از لحاظ اخلاقی و دینی نیز هر فردی مانند دیگران حق زندگی سالم و بدون خشونت را دارد.

کودکان نیز از این قائده مستثنی نبوده بلکه همچنین توجهات بیشتری نیز باید به آن ها شود. هر گونه سهل انگاری در تربیت کودک از سمت والدین باعث بروز بسیاری از مشکلات اخلاقی و اجتماعی آن ها در آینده در بین خانواده شان و در میان سایرین در جوامع خواهد شد. همچنین تربیت کودک از لحاظ جنبه های اموزشی در زمینه های همچون آموزش و تربیت کودک در مهد کودک ها و دبستان می تواند سبب افزایش سلامت ان ها از جنبه های گوناگون و نیز ایجاد ویژگی های مثبت اخلاقی در آنان شود. همچنین می شود گفت که دولت ها و جوامع باید در امر تربیت کودک دخالت موجهی نمایند و مثلا برای برخی از بدرفتاری ها و تنبیهاتی که موجب وارد شدن صدمات و آسیب های بدنی و روحی به کودک می شود مجازات تعیین نمایند تا به این صورت به نوعی حق کودک بر والدین افزایش یافته و از بروز بسیاری از رفتارهای سو و نادرست جلوگیری به عمل آید.

برای حمایت از کودکان و نوجوانان و مجازات افرادی که مرتکب آزار ان ها می شوند، به قوانین بازدارنده و شدید نیاز است. تسهیلات و خدمات اجتماعی نیز  باید به طور مناسب برای تربیت مناسب کودکان در بین اقشار مختلف جامعه فراگیر شده و در نظر گرفته شود. به صورت کلی باید گفت نقش تمام کسانی که در زندگی کودک نقش ایفا می کنند در تربیت او نیز موثر است گرچه نمی توان انکار کرد که نقش خانواده به عنوان نهادی که کودک بیشتر وقت خود را در آن می گذراند بیشتر از سایرین می باشد اما بقیه نهادها از جمله مدرسه نیز باید تلاش کنند تا بهترین خدمات را ارائه دهند. به همین جهت نیاز است تا دانش و اطلاعات عمومی جامعه به خصوص جامعه جوان و در سن ازدواج نسبت به تربیت صحیح و مناسب کودک افزایش سافته تا بتوان شاهد روابطی خوب بین کودک و خانواده و در نهایت کودکی که بتواند در آینده جامعه نقش مناسبی ایفا کرده و برای آینده جامعه مفید باشد، باشیم.

آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان۶
آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان۶

آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان۶

 

در مقاله  « آماده ساز کودکان برای ورود به دبستان ۱» عنوان شد که هفت توانایی به عنوان توانایی های پایه هستند که بر موفقیت و پیشرفت تحصیلی کودکان در دوره تحصیلی آنها به خصوص موفقیت در دبستان موثر می باشد، ششمین توانایی که می بایستی در سال های پیش از دبستان تا قبل از ۷ سالگی بر آن کار و تمرین شود تا کودک ورزید شود  توانایی حساب نام دارد.

حتما کودکانی را دیده اید که در جمع خانوادگی می توانند تا ۱۰ بشمارند سریع و بدون وقفه و حتی شکل این اعداد را هم بلد هستند، اما کودک معنای اعداد را نمی فهمند. همانطور که یادگیری مهارتهای پیش سواد آموزی برای کودکان بسیار مهم تر از تشخیص یک کلمه روی فلش کارت است. یادیگری مفهوم و معنای کی عدد بسیار مهم تر از شناسایی اعداد و حفظ طوطی وار آنها است.

درست همانطوری که اگر یک کودک بخواهد حرف بزند. ابتدا غان و غون می کند بعد کلمات ساده می گوید تا در آخر تواند حرف بزند. مهارتهای ریاضی نیز به ترتیب از ساده به سخت می بایستی برنامه ریزی شود. ابتدا اصول ساده ی ریاضی که الگو و توالی، مرتب سازی و دسته بندی ، طبقه بندی و … توالی اعداد است را بیاموزد سپس به سراغ جمع و تفریق برود.

یک کودک تا سن سه سالگی قادر است اصول پایه حساب را بفهمد و شمارش کند. او می داند  یک ماشین اسباب بازی در میان سایر ماشین های اسباب بازی دارای یک عدد خاص است. او در این سن می فهمد که اعداد در کنار هم قرار می گیرند او در این سن می تواند بفهمد عددی که به آخرین ماشین اسباب بازی منسوب می شود ،نشان دهنده تعداد کل ماشین های اسباب بازی است.  او می تواند بفهمد که شما ماشین های اسباب بازی را همانطوری می شمارید که بشقابها ، لیوانها ، سیبها و … را می شمارید . او می داند که ماشین های اسباب بازی را از هر طرف می توان شمارش کرد( برخلاف یک جمله که باید همیشه از راست به چپ خوانده می شود).مشاوره کودکان

لذا آموزش حساب به کودکان پیش از دبستان بسیار حائز اهمیت است و پیچیده تر از آموزش طوطی وار اعداد یک تا ده است. مثلا زمانی که شما کاسه ای پر از شکلات، نخود و تکمه را به کودک می دهید و از او می خواهید که آنها را به سه دسته تقسیم کنند یا به دوسته خوردنی و غیر خوردنی را از هم جدا کند در حال آموزش ریاضی در مراحل مقدماتی مثل غان و غون به کودک خود هستید.