اصول کمک به نوجوان پرخاشگر

کمک به پرخاشگری نوجوان

 

 

تنها با یک نگاه کوچک به اخبار، می توان فهمید که عصبانیت و خشم نوجوانان یک مسئله ای می باشد که در حال رشد است. فیلم ها و برنامه های تلویزیونی همه روش های خشونت را تحریک می کنند، بیشتر وب سایت ها، دیدگاه های خشن را پرورش می دهند و انجام دادن بازی های ویدوئویی خشن به مدت زیاد، می تواند نوجوانان را نسبت به پیامدهای خشم و خشونت، در دنیای واقعی، بی تفاوت نماید.  البته، هر نوجوانی که رفتار خشن نشان می دهد یک فرد عصبی و خشمگین نیست، ولی برای نوجوانان دارای مشکل، که از لحاظ عاطفی آسیب دیده اند یا از مشکلات مربوط به سلامتی روان رنج می برند، پیامدهای مربوط به آن می تواند حزن انگیز و ناراحت کننده باشد.

اصل یک مربوط به کمک به نوجوانان دارای مشکل و پرخاشگر:

با فرزند خود ارتباط برقرار کنید

هر مشکلی که نوجوان شما آن را تجربه می کند، به این معنا نیست که شما نتوانستید وظیفه پدر یا مادر بودن خود را به نحو مناسب انجام دهید. به جای سرزنش خود در این موقعیت، به نیازهای فعلی که نوجوان شما دارد، تمرکز کنید. اولین اقدام برای انجان دادن آن، پیدا کردن راهی است که با وی ارتباط برقرار کنید.

ممکن است که باور کردن این مسئله سخت باشد – با وجود خشم فرزند شما یا بی تفاوت بودن وی نسبت به شما –  ولی همچنان نوجوانان، آرزوی دوست داشتن، تمایل و پذیرش از طریق والدینشان دارند. این بدان معناست که ، نسبت به آنچه فکر می کنید، نفوذ زیاد تری دارد. روش های موجود برای برقراری ارتباط عبارتند از :

  • نسبت به سطح استرس خود آگاه باشید. اگر شما عصبی یا ناراحت باشید، الان زمانی نیست که برای برقراری ارتباط با نوجوان خود تلاش کنید. تا زمانی که آرام شوید، منتظر باشید و قبل از شروع کردن به مباحثه، انرژی لازم را بدست آورید. شما احتمالا نیاز به صبر و جمع کردن انرژی مثبت، نیاز دارید.
  • به خاطر فرزندتان در آنجا باشید. پیشنهاد مربوط به صحبت کردن با فرزند خود در هنگام قهوه خوردن، احتمالا با برخود طعنه آمیز فرزند شما یا بی توجهی وی همراه باشد، ولی نشان دادن این امر که شما در دسترس وی قرار دارید، دارای اهمیت زیادی می باشد. برای نشستن در کنار فرزند خود اصرار داشته باشید، در هنگام صرف غذا و در مکانی که تلویزیون و دیگر وسایلی که حواس پرتی ایجاد می کنند، وجود نداشته باشد، و سعی کنید که با فرزند خود صحبت کنید. اگر تلاش شما با جواب های کوتاه و تک حرفی مثل “بلی” یا کلمات مشابه همراه باشد، یا فرزند شما با تکان دادن شانه خود به شما جواب دهد، از تلاش خود نا امید نشوید؛ ممکن است که مجبور باشید تا برای یک مدت طولانی شامتان را به آرامی بخورید، ولی زمانی که فرزند شما بخواهد که براحتی با شما صحبت کند، وی فرصت کافی برای انجام این کار را خواهد داشت.
  • زمینه ها و موضوعات مشترک را پیدا کنید. سعی برای بحث در مورد ظاهر یا لباس های فرزند شما، ممکن است یک روشی باشد که منجر به تحریک و به وجود آمدن جر و بحث های خشن و همراه با عصبانیت شود، ولی شما همچنیان می توانید موضوعات مشترکی را پیدا کنید و در مورد آن ها بحث کنید. هدف این نیست که بهترین رفیق برای فرزند خود باشید، ولی هدف پیدا کردن زمینه ها و منافع مشترکی می باشد که می توانید با آرامش در مورد آن بحث کنید. یک بار که شما با فرزند خود صحبت کنید، ممکن است که فرزند شما، برای بحث کردن  با شما در مورد موارد دیگر ، احساس راحتی داشته باشد.
  • بدون قضاوت کردن و نصیحت کردن فرزند خود، به حرف های وی گوش دهید. زمانی که فرزند شما با شما صحبت می کند، گوش کردن بدون قضاوت، استهزا و مسخره، ایجاد وقفه، نقد کردن و توصیه کردن، عامل مهمی می باشد. فرزند شما نیاز دارد که توسط شما درک شود و به وی ارزش بگذارید، بنابراین ارتباط چشمی خود را حفظ کنید و حتی زمانی که وی به شما نگاه نمی کند، سعی کنید که تمرکز خود را بر روی بچه خود نگه دارید. اگر شما ایمیل خود را چک کنید یا یک روزنامه بخوانید، فرزند نوجوان شما حس خواهد کرد که وی برای شما هیچ اهمیتی ندارد.
  • انتظار طرد شدن داشته باشید. تلاش شما برای برقراری ارتباط با فرزندتان ممکن است که همراه با عصبانیت، خشم، یا دیگر واکنش های منفی همراه باشد. آرام باشید و به فرزند خود فضایی دهید که احساس آرامش کرده و عصبانیت خود را کنترل کند. در زمان بعدی که فرزند شما احساس آرامش می کند، با وی صحبت کنید. ارتباط موفق با فرزندتان به زمان و تلاش نیاز دارد. طفره نروید و بهانه ای نیاورید؛ پشتکار داشته باشید و این امر منجر به موفقیت شما خواهد شد

اصل ۲ مربوط به کمک به نوجوانان دارای مشکل و پرخاشگر:

تغییرات سالم در سبک زندگی خود ایجاد کنید

اصول و عناوین زیر برای برگرداندن تعادل به زندگی فرزند نوجوان شما می توانند موثر باشند، و نیازی به تشخیص دقیق مشکلات وی ندارید:

  • چارچوبی را ایجاد کنید. ممکن است که فرزند نوجوان شما جیغ بکشد، و در مورد مقررات و نظمی که وجود دارد با شما جرو بحث کند، ولی این بدان معنا نیست که آنها نیاز دارند که این موارد کاهش یابد. ساختار و چارچوب، همانند زمان معین برای صرف وعده غذایی و زمان خواب، باعث می شود که فرزند نوجوان شما احساس امنیت و ایمنی داشته باشد. هر روز در کنار فرزند خود بشینید و با وی صبحانه و شام بخورید و این کار می توان یک فرصت مناسبی را به منظور بررسی وضعیت فرزند شما در آغاز و پایان روز فراهم می سازد.
  • زمان مشاهده تلویزیون و …. را کاهش دهید. رابطه مستقیمی بین نمایش های تلویزیونی، فیلم ها، مضامین اینترنتی و بازی های ویدوئی خشن، با رفتار خشونت آمیز در نوجوانان وجود دارد. حتی در صورتی که فرزند نوجوان شما دارای رفتارهای خشن نباشد، به مدت زیادی در مقابل صفحه بودن ، بر رشد مغز، تاثیر گذار می باشد. زمانی که را که فرزند شما به وسایل الکترونیکی دسترسی دارد را محدود سازید – و استفاده از تلفن را برای بعد از ساعت مشخصی در شب، محدود کنید تا مطمئن شوید که بچه شما، خواب کافی را خواهد داشت.
  • تشویق به تمرین و ورزش کنید. حتی یک تمرین منظم به اندازه کم، می تواند منجر به کمک برای رهایی از افسردگی، افزایش دادن انرژی و بهبود خلق، کاهش استرس، الگوهای خواب منظم، و بهبود وضعیت مربوط به عزت نفس کودک شما شود. در صورتی که شما با بچه خود منازعه داشته باشید که کار خاصی را انجام دهد ولی وی بازی های ویدوئی انجام دهد، وی را تشویق به بازی هایی کنید که دارای تحرک باشد یا بازی هایی که مربوط به ورزش خاصی باشد، و مواردی هستند که دارای پرش و حرکت متناوب در اطراف می باشند – برای مثال ورزش هایی شبیه سازی رقص، اسکیت کردن، فوتبال، یا تنیس. یک بار که این ورزش به صورت یک عادت تبدیل شد، فرزند خود را تشویق کنید تا ورزش واقعی را انجام دهد تا به یک تیم یا باشگاه بپیوندد.
  • خوراک مناسبی را مصرف کنید. مصرف خوراک سالم، می‌تواند منجر به ثابت ماندن انرژی نوجوان شما، تیز هوشی، و حتی تغییر خلق وی شود. یک الگوی مناسب برای نوجوان باشید. وعده های غذایی بیشتری را در خانه تهیه کنید، میوه و سبزیجات زیادی مصرف کنید و غذاهای کم ارزش و لیموناد (سودا یا کربنات سدیم ) را محدود کنید.
  • مطمئن شوید که فرزند نوجوان شما، خواب کافی دارد. محرومیت از خواب می تواند منجر به استرس ، بد اخلاقی و عبوس بودن، خشمگین بودن و بی حال بودن فرزند شما شود و منجر به ایجاد مشکلاتی در رابطه با وزن، حافظه، تمرکز، تصمیم گیری شده و احتمال بیمار شدن وی را افزایش دهد. شما ممکن است که در طول شب فقط شش ساعت خواب داشته باشید و همچنان وظایف خود را در سر کار انجام بدهید،  ولی فرزند نوجوان شما به ۸.۵ تا ۱۰ ساعت خوا در طول شب نیاز دارد تا بتواند ذهن هوشیار و عواطف متعادل داشته باشد. با استفاده از زمان خواب مناسب، بیرون گذاشتن تلویزیون ، کامپیوتر و دیگر وسایل الکترونیکی از اتاق فرزند خود، جای مناسبی را برای خواب بهتر فرزند خود فراهم کنید. روشنایی موجود در این وسایل هورمون ملاتونین را تولید کرده و به جای آرام کردن مغز، آن را تهییج و تحریک می کند. به فرزند خود پیشنهاد دهید که در زمان خواب، به آهنگ یا کتاب صوتی گوش بدهند.

اصل ۳ مربوط به کمک به نوجوانان دارای مشکل و پرخاشگر

مراقب خودتان باشید

استرس مربوط به برخورد با افراد نوجوان، به خصوص آنهایی که مشکلات رفتاری را تجربه کرده اند، می تواند منجر به آسیب به سلامتی شما شود، بنابراین مراقبت از خود، دارای اهمیت می باشد. این بدان معناست که به دنبال نیاز های عاطفی و فیزیکی خود باشید و یاد بگیرید که استرس را مدیریت کنید.

  • زمانی را صرف آرامش روزانه خود کنید و یاد بگیرید که به چه نحوی وضعیت خودتان را کنترل کنید و از بین بردن استرس را در زمانی که شما احساس شکست و ناراحتی می کنید را تمرین کنید.
  • وی را تنها نگذارید، به خصوص در صورتی که شما تک سرپرست باشید. از دوستان، بستگان، مشاور مدرسه، مربی ورزشی، رهبر گروه مذهبی، یا بقیه افراد که دارای ارتباط با فرزند نوجوان شما هستند، کمک بگیرید.
  • مراقب علائم افسردگی و اضطراب باشید و در صورت نیاز به متخصص مراجعه کنید.

 

این مشکل دائمی نخواهد بود

یاد آوری این نکته که ، صرف نظر از میزان در و ناراحتی که فرزند شما در زمان کنونی احساس می کند، فقط با دوست داشتن شما، همه چیز بهتر خواهد شد – برای هر دو شما – ، ارزشمند می باشد. فرزند نوجوان شما می تواند بر مشکلات مربوط به نوجوانی و بلوغ غلبه کرده و با تبدیل کردن آنها به خوشحالی، به یک جوان بالغ موفق تبدیل شود.

برای مطالعه بیشتر

خشم و پرخاشگری در نوجوانان

نوجوان پرخاشگر

رفتارهای تهدید آمیر نوجوانان

نوجوان ناسازگار

نوجوان من عادی است یا مشکل دار؟

منبع:مشاوره-ازواج.com

۴ دیدگاه ها

  1. G.M
    با سلام خیلی خوشحالم که این سایت رو پیدا کردم.امیدوارم که کمکم کنید برادری دارم 14 ساله که فکر میکنم الان در مرحله رشد هست و چند مدتی میشه که خیلی خشن رفتار میکنه.به کوچکترین حرفی واکنش نشون میده و از واژه های نادرستی استفاده میکنه و لحن شدید و تندی داره من امسال کنکور دارم و شرایط خونه خیلی بده.من همیشه شاگرد خوبی خودم از دو سال پیش افت تحصیلی شدیدی پیدا کردم میدونم درس خوندن و رشته خوب قبلو شدن تنها راه خلاص شدن این این وضعیته ولی با شرایط موجود هر روز بیشتر دارم از هم میپاشم نمیدونم واقعا آخرش چی یمشه؟من واقعا برادرم رو دوست دارم ولی امسال یه طوریش شده .والدینم اقدام خاصی نمیکنن.ممنون میشم راهنماییم کنید
    پاسخ دی 24, 1395 at 10:19 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام... همون طور که فرمودین رفتارهای برادر شما به دلیل سنش می باشد. بهترین روش مقابله ایجاد دوستی با برادرتان است. البته نه به صورت منفعلانه که احساس کند برایش دلسوزی می کنید یا اینکه احساس کند می خواهید در کارهایش فضولی کنید. سعی کنید بیشتر به او نشان دهید که احساسش را می فهمی. به او نشان بده که عصبانیش قابل درک است و بگذارید از احساساتش با شما بگوید. گاهی در فعالیت هایی که دوست دارد با او شریک شوید و پیش دستی کنید حتی! مثلا بگویید نظرت چیه بریم یه دست پلی استیشن بازی کنیم. برادرت نیاز به یک دوست در خانه دارد که احساس کند فقط می تواند با او حرف بزند و در مقابلش نیست یا در برابر احساسات منفی وی او را متهم نمی کند.
      پاسخ دی 24, 1395 at 7:25 ب.ظ
  2. ناشناس
    اما شرایط برادر شما تقریبا شبیه شرایط نوجوونی من هست فکر میکنم برادرتون دچار افسردگی هستند.و این پرخاش ها و بد اخلاقی ها می تونه دلایل مختلفی داشته باشه که من فکر میکنم با دوستای ناجوری دوست شده و اون رو به راههای بدی می کشونن شرمنده این رو می گم پسرها تو این سن تو دام خود ارضایی می افتند که اغلب هم تو این کار افراط می کنن و این کار روح و روان اونها رو داغون می کنه که همین کار هم از صدقه سری دوستای ناجور هست. فکر میکنم حل این مشکل به دوش پدر و مادرتون هست و از دست شما کاری جز محبت و سرگرم کردن به کارهای خوب برنمیاد.
    پاسخ دی 25, 1395 at 8:59 ق.ظ
  3. G.M
    متشکرم از راهنماییتون.در مورد دوستانش درست میگید و نتونستیم کاری کنیم و حاضر به عوض کردن مدرسه نیست جوابش هم اینه که دوستانش اونجان.اما یه چیزی که نمیفهمم اینکه افسردگی چرا؟ از نظر مادی مشکلی نداریم.بهترین مدرسه رو میره همی چی داره.فقط تنها چیزی که میبینیم بعضی از رفتارهای غلط والدین باهاش هست که با خود منم شده اما الان فراموش کردم دیگه بهش فکر نمیکنم.منم رفتار بدی باهاش نداشتم.نمیدونم خوشی زده زیر دلش یا مشکلی داره که بی اطلاعیم.و یه چیز دیگه ای هست که اصلا از وقتش مفید استفاده نمیکنه درس که هیچی فقط تلویزوین و گوشی... من مقاله ها رو در مورد کمتر کردن ساعت استفاده از گوشی و این چیزا خوندم خیلی هم خوب بودن ولی مربوط به کودکان بود نه نوجوان
    پاسخ دی 26, 1395 at 1:10 ب.ظ

گفت و گو با مشاور کودک و نوجوان