راهنمای مادران کودک ۲ ساله تا ۳ ساله

راهنمای مادران کودک دو ساله


آیا می دانید:

کودکان در سه سالگی، چپ دست یا راست دست بودنشان مشخص می شود.

کودکان نوپا در هر شکل و اندازه ای می توانند باشند، ولی کودکان در ۲ تا ۳ سالگی ویژگی های مشترکی با یکدیگر دارند. در اینجا کارهایی که ممکن است کودکتان انجام دهد بیان شده اند و به شما گفته می شود که چگونه می توانید به کودکتان کمک کنید تا رشد سالمی داشته باشد.

رشد کودک ۲ تا ۳ ساله: چه اتفاقاتی برای کودک رخ می دهند

احساسات

مهم ترین اتفاقی که  برای کودک در این سن رخ می دهد رشد احساسی اوست.

در حالی که کودکتان در حال یادگیری احساساتی است که دیگران دارند کودک وارد رشد احساسی زیادی می شود. کج خلقی کودک در این سن طبیعی است، زیرا کودکان غالبا در این سن نمی دانند که در رابطه با ناامیدی، خشم، شرمساری، احساس گناه و خجالتشان چه کلماتی را به کار ببرند.

همچنین کودکتان در این سن می داند که رفتارش بر روی شما چگونه تاثیر می گذارد و چگونه رفتارهای شما بر روی او تاثیر می گذارد. او اضطراب جدایی زیادی ندارد، و ممکن است وقتی که شما از او جدا می شوید احساس ناراحتی نکند.

حرف زدن

در حدود دو سالگی، کودک شما در این سن ممکن است قادر باشد جملات دو تا سه کلمه ای را بگوید و بتواند «من»، «تو» و «خودم» را بگوید. او یاد می گیرد که کلماتی زیادی را بگوید و برای شما به مرور راحتتر می شود که صحبت های او را بفهمید.

در سه سالگی، کودک شما قادر است جملات سه تا پنج کلمه ای را بگوید، یا حتی کلمات بیشتری را بگوید. او در این سن یادگیری صحبت کردن را شروع می کند و ممکن است بتواند مکالمه ی کوتاهی را با شما داشته باشد.

کودک شما یاد می گیرد که چگونه در مورد اتفاقاتی که در طول روز رخ داده است صحبت کند. با کمک شما، او ممکن است از بتواند با یک سری چیزها داستان های ساده را بسازد- برای مثال، «من رفتم خرید.» «و در مغازه شما چه کار کردید؟» «خریدن شیر.» در سه سالگی، او ممکن است با توجه به تجربیاتش داستان هایی ساده ای بسازد، ولی قطعا این داستان ها کوتاه هستند.

در این سن کودک همچنین در رابطه و افراد و موضوعاتی که در حال حاضر با او نیستند صحبت می کند، «مادربزرگ در مغازه»، یا «توپ من روی درخت».

تفکر

هر چیزی که کودک یاد می گیرد باعث رشد تفکر کودک می شود.

کودک شما درک مفاهیم مانند زمان و متضادها را شروع می کند- برای مثال، بزرگ/ کوچک و روز/ شب. او همچنین شروع به اشاره کردن به قسمت های مختلف بدن و کارایی آنها می کند، و شروع به مرتب سازی موضوعات مختلف می کند، و اشکال و رنگ ها را با یکدیگر هماهنگ می کند. و او شروع به خاطر سپردن این می کند که اشیاء چه شکل و شمایلی دارند، برای مثال سیب سرخ و گرد است.

کودک شما با استفاده از بیان مسائل سعی در حل کردن مشکلات می کند.

کودک شما از بازی کردن با دیگران لذت می برد، بازی کردن با لباسش، داشتن یک مهمانی چایی، با انگشتانش یا یک قلم مو نقاشی بکشد یا با جست و خیز بازی کند. زمانی که کودک با شما یا دیگر کودکان بازی می کند، ممکن است شما متوجه شوید که کودک شما در نوبت گرفتن بهتر می شود.

داستان گفتن، آواز خواندن و خواندن داستان همچنین در این سن برای کودک سرگرم کننده و لذت بخش می باشد.

مهارت های هر روزه ی کودک

در حدود این سن کودک شما هوش بیشتری برای انجام کارهای خودش را دارد.

برای مثال، او می تواند دستانش را بشورد، بعد از استفاده از سرویس بهداشتی خودش را تمیز کند، خودش غذا بخورد و لباس بپوشد و قطعا او می تواند بهتر از پوشیدن لباس لباسش را در اورد! و او همچنان در حال یادگیری است و ممکن است به کمک شما نیاز داشته باشد.

شما می توانید با استفاده اجازه دادن به او که در کارهای خاصی در خانه مانند تمیز کردن یا گردگیری به شما کمک کند اعتماد به نفس او را بالا ببرید. او وقتی به شما کمک می کند به خودش افتخار می کند.

کودک شما ممکن است برای استفاده از توالت آماده باشد. برخی چیزها نشانه این است که کودک شما می تواند استفاده از توالت را یاد بگیرد:

  • بیشتر کارها را بدون کمک خواستن از شما انجام دهد
  • به دیگران نگاه کند که چگونه به توالت می روند- این اتفاق در ابتدا ممکن است باعث ناراحتی شما شود ولی این اتفاق راه خوبی برای نشان دادن چگونگی انجام کارها است.
  • به شما اجازه دهد که بدانید که در پوشکش دفع انجام داده است
  • می تواند دستورالعمل ها را دنبال کند، مانند «توپ رو به بابا بده».

ببینید که چه زمانی کودک برای یادگیری استفاده از توالت آمادگی دارد – ولی سعی نکنید او را مجبور به این کار کنید. رفتن به توالت یکی از سخت ترین کارهایی است که کودک یاد می گیرد زیرا نیاز به مهارت های زیادی دارد. برای مثال، کودک باید بداند که چه زمانی نیاز است که دفع ادرار یا مدفوع را انجام دهد، و کودک باید بداند که عمل دفع ادرار و مدفوع را باید در توالت انجام دهد، کودک باید قادر باشد که بر روی لگن یا توالت بنشیند، و بتواند لباسش را بالا یا پایین بکشد.

اگر شما آموزش استفاده از توالت را خیلی زود شروع کنید، ممکن است زمان زیادی ببرد که کودک شما انجام این کار را یاد بگیرد.

حرکات

کودک شما در این سن می تواند بدود و کمتر زمین بخورد. او شروع به راه رفتن و بالا و پایین رفتن از پله ها می کند، ولی برای حفظ تعادل کودک در برخی از مواقع از نرده ها استفاده می کند. او در این زمان در بغل کردن اشیائ با بازوهایش، لگد زدن و گرفتن توپ بهتر شده است یا اینکه حتی کودک ممکن است بتواند برای چند ثانیه بر روی یکی از پاهایش بایستد.

زمانی که کودک شما در حال کشف کردن چیزها است اگر شما در اطراف او باشید او احساس اطمینان و امنیت می کند. این اتفاق به کودک شما کمک می کند که اعتماد به نفس بیشتری در امتحان چیزهای جدید و اکتشافات جدید داشته باشد.

با اینکه کودک شما بسیار فعال است، بهترین ایده این است که شما دقت کنید که چگونه می توانید خانه را محیطی امن برایش بسازید تا به راحتی در اطراف حرکت کند.

در این سن کودک شما همچنین ممکن است:

  • بر روی نقاط خاصی بپرد
  • سه چرخه اش را براند
  • موضوعات را شنایی کند و اسم آنها را بداند
  • وقتی از پله ها بالا می رود قدم هایش را به صورت متناوب بگذارد.

کمک به رشد کودک دو تا سه ساله

در ینجا مطالبی بیان شده است که می تواند برای کمک به رشد کودکتان  در این سن از انها بهره ببرید:

  • به کودکتان این شانس را بدهید که با دیگران بازی کند: بازی کردن بهترین راه برای این است که کودکتان با دیگران دوست شود و بداند که چطور می تواند با دیگر کودکان باشد. ولی نگذارید که کودک چیزها را برای خودش بردارد زیرا کودکان نوپا فکر می کنند که همه چیز متعلق به خودشان است.
  • او را تشویق کنید که مهارت های روزانه را یاد بگیرد مانند استفاده از قاشق، نوشیدن از فنجان و در آوردن کلاه. این مهارت ها عضلات بزرگ و کوچک کودک را درگیر می کنند. و به همان صورت کودک شما توانایی این را دارد که بداند که که او در حال انجام چه کاری است.
  • صحبت کردن با کودک نوپا: نامگذاری و صحبت کردن در مورد کارهای روزانه، قمست های مختلف بدن، اسباب بازی ها و چیزهایی که در خانه وجود دارد مانند قاشق یا صندلی به کودک شما کمک می کند که مهارت زبانی اش را تقویت کند. در این سن، شما می توانید به کودکتان یاد دهید که صنلی می تواند بزرگ، قرمز یا صندلی بزرگ قرمز باشد.
  • با استفاده از گوش دادن به کودکتان و صحبت کردن با او می توانید به صحبت های کودکتان معنی دهید. اگر کودک شما می گوید «مامان شیر»، شما می توانید به او بگویید «تو می خوای که مامان بهت شیر بده؟» این کار همچنین به کودکتان این احساس را می دهد که ارزشمند و دوست داشتنی است.
  • داستان خواندن برای کودک نوپا:شما می توانید با خواند داستان با همدیگر، داستان خواندن، آواز خواندن، و خواندن قصه های موزون می تواند کودک را درگیر صحبت کردن و خیال پردازی کند.
  • با کودکتان آشپزی کنید: این کار به کودکتان کمک می کند که از غذاهای سالم لذت ببرد، کلمات جدیدی را یاد بگیرد، و مفاهیم ریاضی مانند نصف، یک قاشق چای خوری یا ۳۰ دقیقه را یاد بگیرد. شما می توانید کارهای ساده ای را به عهده ی او بگذارید که انجام دهد، مانند تزئین کردن سالا یا درست کردن ساندویچ با همدیگر.

زمانی که کودک شما مهارت جدیدی را یاد می گیرد، با دادن پاداش به او یا توجه نمون به او موفقیتش را جشن بگیرید. این کار ایده ی خوبی برای این است که با کمک و حمایت از کودک کاری کنید که کارهایی را که یاد گرفته است را انجام دهد حتی اگر کودک فکر کند که انجام این کارها سخت است.

والدین کودک دو تا سه ساله

هر روز شما و کودکتان در رابطه با همدیگر چیزهای جدیدی را یاد می گیرید. در حالی که کودک شما رشد می کند و بزرگ تر می شود، شما یاد می گیرد که کودک به چه چیزهایی نیاز دارد و اینکه شما چگونه می توانید نیازهای او را برآورده سازید.

در حقیقت، به عنوان والدین، شما همواره در حال یادگیری می باشید. همه ی والدین دچار اشتباه می شوند و تجربه کسب می کنند. خوب است که در رابطه با چیزهایی که می دانید اطمینان خاطر داشته باشید. و هیچ مشکلی نیست که شما چیزهایی را که نمی دانید ابراز کنید و از دیگران بپرسید در اغلب مواقع سوالات احمقانه بهترین جواب ها را دارند!

سلامت جسمی و روحی شما مهمترین چیزی است که برای پدر و مادر بودن لازم است. ولی با تمرکز بر روی کودک، برخی از والدین فراموش می کنند که به خودشان نیز توجه کنند. توجه کردن به خودتان باعث می شود که شما درک بهتر، صبر، تصور و انرژی کافی برای مراقبت را کودکتان را داشته باشید.

برخی مواقع ممکن است شما احساس ناامیدی و عصبانیت کنید. ولی اگر شما احساس ضعف می کنید، کودکتان را در محل امنی قرار دهید- برای مثال، او را در گهواره بگذارید یا از کسی بخواهید که برای مدتی او را نگه دارد. بیرون بروید تا ارام شوید. ششما همچنین می توانید به اتاق دیگری بروید و نفس عمیق بکشید و یا به یکی از اعضای خانواده و یا دوستتان تماس بگیرد و بااو صحبت کنید.

هیچ وقت کودک را به شدت تکان ندهید این کار می تواند باعث خونریزی های داخلی در مغز کودک شود و باعث آسیب دائمی به مغز کودک شود.

هیچ اشکالی ندارد که از کسی کمک بخواهید. اگر شما در برابر کودکتان احساس ضعف می کنید، شما می توانید با انجمن حمایت از والدین محلتان تماس بگیرید. آنها ایده های کاربردی برای کمک به احساس راحتی و آرام شدن شما دارند.

زمانی که در رابطه با رشد کودکتان نگران هستید

اگر در رابطه با مطالب ذکر شده دچار نگرانی شدید و متوجه شدید که کودک دو ساله ی شما مشکل خاصی دارد به روان شناس یا پزشک کودک خود مراجعه کنید.

بینایی، شنوایی و برقراری ارتباط

کودک شما:

  • در دیدن یا شنیدن چیزها دچار مشکل می شود
  • نمی تواند از دو کلمه با یکدیگر استفاده کند، برای مثال، ماشین قرمز.

رفتار و بازی

کودک شما:

  • نمی تواند درستورالعمل های ساده را دنبال کند- برای مثال، «لطفا توپ را به من بده»
  • نمی تواند کارها و کلمات شما را تقلید کند- برای مثال، وقتی «سر، شانه ها، زانوها و انگشتانتان را حرکت می دهید»
  • نمی تواند بازی های وانمودی را انجام دهد- برای مثال، نمی تواند وانمود کند که در یک مهمانی چایی است و یا نمی تواند به اسباب بازی و عرسکش غذا بدهد
  • نمی تواند احساساتش را بروز دهد
  • برای دریافت محبت و احساس راحتی به سمت شما نمی آید.

حرکات و مهارت های حرکتی

کودک شما:

  • نمی تواند از پله ها بالا و پایین برود حتی زمانی که شما او را گرفته اید و یا نرده ها را گرفته است
  • نمی تواند بدود
  • نگه داشتن چیزهای کوچک مانند مداد شمعی برای او دشوار است
  • در نقاشی کشیدن نمی تواند سرعت عمل داشته باشد.

اگر متوجه شدید که کودک سه ساله تان هر کدام از این مشکلات را دارد به پرستار خانوادگی کودکتان مراجعه کنید.

بینایی، شنوایی و برقراری ارتباط

کودک شما:

  • مستقیم به چشمان شما نگاه نمی کند
  • در دیدن و شنیدن چیزها مشکل دارد
  • نمی تواند از جملات سه کلمه ای استفاده کند
  • زمانی که با شما، خانواده یا دوستان صحبت می کند به سختی می شود فهمید که چه چیزی می گوید.

رفتار و بازی

کودک شما:

  • نمی تواند دستورالعمل های ساده را بفهمد- برای مثال، «لطفا توپ را به من بده»
  • علاقه ای به بودن با کودکان دیگر ندارد
  • به سختی می تواند از تخت خواب کودکش جدا شود
  • بازی های وانمودی را نمی تواند انجام دهد- برای مثال، نمی تواندد وانمود کند که در حال خرید یا راندن یک اتوبوس است.

حرکات و مهارت های حرکتی

کودک شما:

  • نمی تواند بدود
  • نمی تواند خط بکشد یا نقاشی کند
  • نگه داشتن اشیایی کوچکی مانند مداد و مداد شمعی برایش دشوار است.

زمانی که شما متوجه شدید که کودک شما مهارت هایی را که قبلا داشته از دست می دهد به یک متخصص کودک مراجعه کنید.

زمانی که شما متوجه افسردگی پس از زایمان زن یا مرد یا در خود و یا شریک زندگی تان شدید به متخصص سلامت روان مراجعه کنید. علائم افسردگی پس از زایمان شامل احساس غم یا گریه کردن بدون هیچ دلیل روشنی است، احساس تحریک پذیری، احساس نگرانی در رابطه با هر چیزی.

کودکان با سرعت متفاوتی رشد می کنند و بزرگ می شوند. اگر در رابطه با رشد طبیعی کودکتان نگران هستید، دانستن اینکه تفاوت ها طبیعی است می تواند به شما کمک کند. ولی اگر شما همچنان احساس می کنید که برخی چیزها درست به نظر نمی رسند، به متخصص کودک مراجعه کنید.

منبع:مشاوره-آنلاین.com

۵۰ دیدگاه ها

  1. مهرسانا
    دختری دو سال و سه ماهه با وزن 9 کیلو و 600 گرم دارم که وزن تولدش 2 کلیو و 700 گرم بود.حدود یک سال است که همین وزن را دارا است.غذایی که ظهر می خورد تا شب آن را دفع می کند.روزی دو تا سه بار این عمل را انجام می دهد.اکنون چه کنم؟
    پاسخ آبان 19, 1395 at 11:26 ق.ظ
  2. زاهد
    وزن تولد دختر شما قابل قبول بوده، چون گرچه معمولا وزن 3 کیلو گرم به بالا را طبیعی تلقی می کنند، اما 5/2 تا 3 کیلو گرم نیز مشکلی ندارد و معمولا نوزان زیر 2500 گرم را دارای کمبود وزن به شما می آورند.اما در حال حاضر وزن او کم است و این که طی یکسال همین وزن را دارد قطعا طبیعی نیست و حکایت از یک بیماری دارد که با توجه به توضیحاتی که داده اید به یک بیماری گوارشی مثلا سوء هضم یا سوء جذب مبتلا است که حتما باید توسط پزشک متخصص اطفال و ترجیحا گوارش اطفال ویزیت شود.
    پاسخ آبان 21, 1395 at 6:17 ب.ظ
  3. آذر
    با سلام فرزند پسر 2 ساله و نیم دارم و رفلاکس معده داره داروی رانیتیدین هم توسط پزشک براش تجویز شد ولی هیچ کدوم روی استفراغ او تاثیر نداشته به همین خاطر خیلی بی اشتهاست و وزنش 12 کیلوست.و حتی قادر نیست غذاهای سفت مناسب همسالانش را بخوره.چون بلافاصاله بالا میاره.خیلی نگرانم کمکم کنید.
    پاسخ آبان 22, 1395 at 5:55 ق.ظ
  4. مشاور
    با سلام اگر تشخیص کودک شما رفلاکس یا برگشت مواد غذایی از معده به مری بوده اشاره نکرده اید که آیا تشخیص با رادیولوژی تایید گردیده یا خیر؟ به هر حال در این بیماری جامدات بهتر از مایعات تحمل می شوند ولی در کودک شما اشاره شد با خوردن مواد جامد مشکل استفراغ وجود دارد لذا در صورت وجود این مسئله باید به عوارض ناشی از رفلاکس فکر نمود مثل تنگی مری که باید هر چه سریعتر تشخیص و درمان قطعی و مناسب انجام شود.اما اگر تشخیص بدون استفاده از رادیولوژی و فقط بر اساس علایم استفراغ و بالین کودک شما گذاشته شده باشد علل منجر به استفراغ و نیز مشکل در بلع جامدات مشخص شود مثل تنگی مری به علت آشالازی یا وب لذا مراجعه به فوق تخصص گوارش اطفال توصیه می گردد نکته آخر اینکه وزن کودک با توجه به مشکل کودک مناسب است.اگر چه بررسی روند زمانی رشد و تکامل کودک اهمیت دارد.
    پاسخ آبان 23, 1395 at 4:03 ب.ظ
  5. رکسانا
    سلام دخترم دو سال و یک ماهشه .واقعا نمیدونم چطوری باید دسشتوی رفتن رو بهش یاد بدم؟البته نمیخوام زیاد به او فشار وارد بشه.اگه ممکنه شما بفرمایید چه زمانی ببرای این کار مناسب تره؟ من شاغل هستم و دخترم تقریبا نصف روز خونه مادر بزرگش میمونه.
    پاسخ آبان 24, 1395 at 10:43 ق.ظ
    • مژگان ن
      بسیار مهم است که بدانیم سن آموزش توالت تقریبا از دو و نیم سالگی شروع می شود حتما باید با صبر و حوصله و ایجاد الگوهای لازم برای کودک این کار را انجام دهید. یادتان باشد که تشویق های قدم به قدم در شکل گیری رفتار نهایی کودک بسیار مهم هستند، بنابراین هر قدمی که کودک در این جهت بر می دارد را تشویق کنید و با بازخورد دادن به وی این رفتار را شکل دهید. هر گونه تنبیه و محرومیت در این پروسه می تواند مشکلات متعددی را برای کودک در اینده ایجاد کند مخصوصا منجر به لجبازی شدید کودک در رفتارهای روزمره خواهد شد.
      پاسخ آبان 24, 1395 at 11:27 ق.ظ
  6. همیار
    سن پسر شما مناسب یادگیری توالت رفتن است اما در کل، در این زمینه چندان به حرف دوستان و آشنایان و کسانی که خود را با تجربه می دانند توجه نکنید .کودکان متفاوتند و برای همه نمی توان یک نسخه پیچید .برخی زودتر و برخی دیرتر آداب توالت را یاد می گیرند و هر دو گروه هم طبیعی اند.اگر کسی به شما گفت کودکش در یک سالگی این آداب را فرا گرفته باور نکنید.چون چنین چیزی امکان پذیر نیست.اگر شما به خاطر توالت نرفتن کودکان را به شدت تنبیه کنید، کودک دچار مشکل خواهد شد، در غیر این صورت مشکل چندانی رخ نخواهد داد.قبل از آموزش عملی ، نکاتی را برای کودکتان معلوم کنید.به کودکتان بخش های مختلف بدنش و عملکر آنها را یاد دهید. مثلا برای او توضیح دهید که ادرار و مدفوع از کجا آمده است.توضیح دهید که ادرار و مدفوع بخشی از بدن او نیستند.کودک شما باید یاد بگیرد که به شما بگوید توالت دارد یا این که خودش را خیس و کثیف کرده است.باید کلماتی را بلد باشد که بتواند به وسیله آنها این موضوع را به شما بگوید مهم نیست آن کلمات چه باشد.پس اول کلمات را به او یاد دهید.بکوشید کودک را در حین مدفوع کردنش گیر باورید و برای او توضیح دهید که لان مشغول چه کاری است و نام این کار و این احساس چیست.برای مثال وقتی کودکان گوشه ای کز می کند و مشغول دفع می شود به او می گویید : الان پسرم پی پی داره الان داره پی پی می کنه بیا بریم پوشکت رو عوض کنیم. وقتی کودک بزرگتر می شود و احتمالا کم کم به شما می گوید که خود را خیس یا کثیف کرده، بلافاصله او را به توالت ببرید و حرفش را نادیده نگیرید او را برای آن که این مطلب را به شما گفته تشویق کنید و فروی پوشک او را عوض کنید.اگر کودک بتواند فرق بین پوشک خشک و خیس را تشخیص دهد اولین گام را برداشته است و می تواند قبل از توالت رفتن شما را آگاه کند مطمئن شوید که کودکتان می داند توالت کجاست. برخی از کودکان هنوز نمی دانند توالت کجاست و به چه دردی می خورد همچنین اگر کودک شما می تواند تا دستشویی راه برود یا بدود و اکر می تواند لباس خود را در آورد و دوباره بپوشد، آموزش توالت برایش آسان تر خواهد بود.اگر کودک شما بتواند به مدت طولانی پوشک خود را خیس نکند و به جای چندین بار مدفوع کم ، بتواند مثلا دو بار مدفوع زیاد داشته باشد بیشتر آماده آموزش توالت رفتن است.کم کم باید بتواند تا توالت خود را نگه دارد تا آماده آموزش توالت رفتن شده باشد.مطمئن شوید که کودکتان از توالت رفتن ، از افتادن در سوراخ یا از صدای سیفون نترسد وگرنه آموزش توالت به او سخت می شود.
    پاسخ آبان 25, 1395 at 9:52 ق.ظ
  7. سماواتی
    سلام لطفا بفرمایید آیا لازم است برای رشد بهتر موی سر بچه ها در سن دو سالگی موی آنها اصلاح شود؟ و اگر لازم است به وسیله تیغ یا ماشین باید اصلاح صورت بگیرد؟
    پاسخ آبان 30, 1395 at 3:09 ب.ظ
  8. مشاور
    سلام اول این که باید ببینید وسواس دختر شما از چه نوعی است.گاهی کودکان کارهایی انجام می دهند که وسواس نیست، بلکه توسط بزرگتر ها وسواس تلقی می شود.مثلا اگر کودکی شب حتما باید کارهای مشخصی را قبل از خواب انجام بدهد لزوما به معنای داشتن وسواس نیست.اگر واقعا وسواس در کار باشد، علت اصلی اش اضطراب است.گاهی مشاجرات اطرافیان ، مدرسه و تکالیف و محیط جدید یا هر موضوع دیگری ممکن است برای یک کودک ایجاد اضطراب کند و این اضطراب به شکل وسواس خودش را نشان بدهد.در این صورت لازم است با کودکتان صحبت کنید و به او در ارتباط با موضوعی که اضطراب زا است آگاهی بدهید و او را آرام کنید.برای مشکل او راه حل پیدا کنید تا دچار اضطراب نشود.اگر نتوانستید حتما به سرعت به روانشناس کودک مراجعه کنید.
    پاسخ آذر 1, 1395 at 9:55 ق.ظ
  9. ناصری
    با سلام خواهر زاده من دختر 3 ساله ای است که از وقتی یک ماهه بود پدر و مادرش از هم جدا شدند و به همراه مادرش با ما زندگی می کنند هفته یکبار پدرش میبینه به شدت دلتنگ پدرش و همش درباره پدرش حرف میزنه می خواستم بدونم چطور باید باهاش رفتار کنیم
    پاسخ آذر 6, 1395 at 8:04 ق.ظ
    • مژگان ن
      حتما به ابراز دلتنگی های خاوهرزادتون گوش بدین و با او همدلی کنید... به او نشان دهید که خوب احساساتش را می فهمید و حتی در بیان احساساتش به او کمک کنید. هیچ وقت از والدی که حضور ندارد بدگویی نکنید و همیشه به او نشان دهید که دوست داشتنی ترین موجود در زندگی والدینش بوده است. مهم ترین مسئله این است که کودک احساس نکند که دلیل این دوری ها و جدایی او بوده و یا رفتاری از او سر زده که نمی تواند هر روز پدرش را ملاقات کند. همواره به او نشان دهید که هم پدر و هم مادر در هر شرایطی پشتیبان او هستند و حضور دارند.
      پاسخ آذر 7, 1395 at 9:39 ق.ظ
  10. مشاور
    سلام.اول اینکه این اصلا چیز بدی نیست که کودکی دلتنگ پدرش باشد.کودکانی که پدرشان مسافرت هم می روند دلتنک پدر می شود و ابراز می کنند.باید با کودک طوری رفتار کرد که این دلتنگی طبیعی است و آخر هفته پدرش را می بیند .درست مانند اینکه خیلی طبیعی است که آخر هفته پدرش را می بیند.وقتی کودک درباره پدرش حرف می زند به او گوش بدهید، اما این حرف زدن را تقویت نکنید و پاسخ خاصی ندهید، بلکه نظر او را به موضوعات دیگری جلب کنید و حواسش را پرت کنید.گاهی مادر کودک یا اطرافیان مادر کودک می خواهند با تکیه بر اینکه کودک دلش برای پدر تنگ می شود بین مادر و پدر آَشتی برقرار کنند.این کار را نکنید و کودک را وجه المصالحه قرار ندهید.
    پاسخ آذر 6, 1395 at 8:13 ق.ظ
  11. آیدا
    سلام دخترم از 6 ماهگی دو شصتش رو میخورد از ده ماهگی دیگه شیر خودم رو نخورد و شیرخشک میخورد ولی اونم تو خواب میخورد.در طول روز ترجیح میداد انگشتش رو بمکد.الان دو سال و نیم دارد و تقریبا از چند ماه پیش هر کسی هر راه حلی گفته انجام دادم که دیگه این عادتو ترک کنه ولی موفق نشدم.هر چی باهاش حرف زدم قانع نشد.و حتی بیشتر از قبل و در طول روز و حین خواب انگشتش رو می مکد.کمکم کنید خیلی ها رو میبینم میگن بچه ما 8 سالشه و هنوز انگشتش رو میمکه.تو رو خدا یه راه جل بدین.
    پاسخ آذر 24, 1395 at 3:02 ب.ظ
  12. مشاور
    در این سن نیاز به خوردن کودک با مکیدن ارضاء می شود، با بالا رفتن سن کودک ، هنوز حس مکیدن شیر مادر وجود دارد و کودک برای برطرف کردن این حس با مکیدن انگشت خود احساس آرامش می کند.بیشترین علت مکیدن انگشت کودکان کاهش اضطراب به ویژه در سنین 4 تا 5 سالگی است و ممکن است عادت مکیدن انگشت به شکل دیگری مانند جویدن ناخن و یا بازی کردن با موها در کودک باشد.چرا که از نظر اطرافیان زشتی اجتماعی کمتری دارد.مک زدن های طولانی کودک به شست یا انگشتش در طول روز و شب ، موجب جلو آمدگی دندان ها و ناهنجاری های استخوان فک او می شود.اگر کودک در سنین بالاتر نتواند عادت خود را ترک کند ، از طرف والدین و اطرافیان با واکنش های بدی مواجه می شود که باعث کاهش اعتماد به نفس و بدتر شدن این عادت در وی می شود.نادیده گرفتن مکیدن انگشت و پرت کردن هواس کودک مانند دعوات کردن او به بازی توسط والدین و اطرفیان از دیگر راهکارهای درمانی هستند.اقدام مادران برای تشویق کودک خود برای ترک مکیدن انگشت به صورت دادن کادو بهتر است به شکل نامنظم باشد.والدین باید مراقب باشند ک انکشت مکیدن کودک خود را باعادت دیگری جایگزین نکنند چرا که این کار درست نیست و توصیه نمی شود.
    پاسخ آذر 25, 1395 at 5:53 ب.ظ
  13. Ali
    به یک مشاور کودک خوب و مجرب مراجعه کنید.موفق باشید.
    پاسخ آذر 25, 1395 at 6:02 ب.ظ
  14. علی رضا
    سلام دارای دو فرزند هستم یکی دو ساله و دیگری دو ماهه است .مشکل فرزندم این است که در خانه معمولا خیلی بازی می کند شیطنت می کند اذیت می کند اما وقتی بیرون می رود اینطور نیست و معمولا خیلی ساکت مینشیند و همیشه میگوید بابا من رو بغل کن بلند شو بریم و با بچه ها بازی نمی کند و اگر کسی با او شوخی کند زود گریه می کند وقتی از خانه بیرون می روم پشت سرم گریه می کند تحصیلم هم طوری هست که صبح که همه خواب هستند از خانه میرم بیرون و ظهر وقت ناهار می آیم بعدظهر هم معمولا بیرون میروم لطفا راهنمایی کنید که چیکار کنم پسرم از این حالت بیرون بیاید با تشکر.
    پاسخ دی 11, 1395 at 6:57 ق.ظ
  15. زهرا صالحی
    خب دوست عزیز شاید نوع برخورد خانواده در اجتماعی کردن ایشون تاثیر داشته.مورد دوم میتونه بیش فعالی کودکان باشه.که میتونید بعد از مشاوره تلفنی کودک مشورت کنید.چون در این مورد کودکان بعد از خوردن بعضی مواد غذایی به طور عجیبی انرژی میگیرند.ولی در کل بر اساس نوع رفتار و شخصیت کودکان باید در این مورد حضورا با مشاورکودکان مشورت کنید.
    پاسخ دی 12, 1395 at 7:51 ق.ظ
  16. سميه
    با سلام پسري دارم دوساله و نيمه بنده خودم شاغل هستم و او از صبح تا عصر با پرستارش تو خونه ميمونه پرستارش زن مطمئنيه و از آشناهامونه يعني كاملا به رفتارش اعتماد دارم مشكل من پسرمه كه خيلي شيطنت داره دائما در حال بهم زدنه همه چيزه اصلا به حرف گوش نميكنه واقعا موندم چيكار كنم البته خستگي بعد از كار خودمم خيلي تاثير داره چون وقتي ميرسم خونه خيلي كم حوصله هستم خواهشا راهنماييم كنيد
    پاسخ دی 29, 1395 at 7:45 ق.ظ
  17. آرزو
    سلام.دختر من دو سال و سه ماهشه.تقریبن تا یکماه پیش پستونک میخورد.از وقتی که پستونک و ازش گرفتم شبها بیقراری میکنه.تا صبح چند بار بیدار میشه گریه میکنه و لگد میزنه حتی نمیزاره بهش دست بزنیم.فقط با شیر آروم میشه.یه کم شیر میخوره دوباره میخوابه.اضافه کنم که با شیشه شیر میخوره و اینکه تا قبل از این قضیه هم شبها شیر میخورد.لطفا راهنمایی کنید باید چیکار کنم.چطوری شیشه رو ازش بگیرم که شب شیر نخوره و آروم بخوابه.ممنون
    پاسخ فروردین 21, 1396 at 9:06 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. آرزو جان دخترت دچار اضطراب شده و کمی مشکل خواب. باید هم خواب روزانش رو منظم کنی و هم اینکه شب ها و صبح ها سر یک ساعت معین بخوابه. برای اضطرابشم باید در طول روز باهاش وقت بذاری وبازی کنی تا کمی احساس ایمنی داشته باشه و اضطرابش کم بشه. اگر نشد حتما حضورا به روان شناس مراجعه کن.
      پاسخ فروردین 24, 1396 at 3:38 ب.ظ
  18. سمانه
    با سلام پسرم 8'2 هست چند بار سعی کردم از پوشک بگیرمش وقتی شرو کردم از گریه غش میکرد یا میلرزید یا التماس میگرد.. به این سن که رسید دیگه گریه نکرد بعد یه ماه هنوز جیش نمیگه وقتی کار از کار بگذره میگه یا اصلا بعدش نمیگه پسرم خیلی لجبازه ... باید بزور ببرم هیچوقت داوطلب نیست نمیگه ... پوشکش کردم میگه من دوست دارم ... من خیلی تشویقش کردم بدون دعوا زور با جایزه ... اگه یبارمیگفت خوش بودم کارم نتیجه داده خلاصه دیگه عاجز شدم بکارم ادامه بدم یا نه چیکار کنم ممنون
    پاسخ شهریور 6, 1396 at 8:32 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      سلام. کودک شما داره لجبازی می کنه. هر چقدر هم بیشتر اصرار کنید این لجبازی بیشتر میشه. به همین دلیل سعی کنید که اصرار به گفتن دستشویی رو کنار بذارید و از روش های دیگه استفاده کنید. مثلا از گفتن قصه یا الگو سازی استفاده کنید. و فقط زمانی که کودک اقدام درست دارد پاداش دهید... قبل از اینکه کاری کند هم مدام نگویید که اگر دستشویی رو بگی برات جایزه می خرم.... در مورد آموزش توالت رفتن ما مقالات زیادی داریم در این سایت. آموزش توالت رفتن به کودکان
      پاسخ شهریور 21, 1396 at 7:14 ب.ظ
  19. عیرضا
    سلام پسر من ۳ سال و۵ ماهش هست تو این سن خیلی قریضه بالایی داره به صورتی که در تنهایی با خودش ور میره و اندام لختی میبینه سریع خودش رو میچسبونه به اون ما خیلی مراقبش هستیم و لی واقعا نمیدونم چکارش کنم که رفتارش نگران کنده هست لطفا راهنمایی فرمایید
    پاسخ مهر 16, 1398 at 10:18 ب.ظ
  20. ماندانا
    سلام خسته نباشید پسرم دو ساله دوماهه هست با همه رابطه خوبی داره ولی با پدرش خیلی اوکی نیست پدرش از این موضوع خیلی ناراحته باید چه کاری انجام بدم ممنون
    پاسخ آذر 27, 1398 at 3:11 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این مورد اطلاعات بیشتری در اخیتار ما قرار بدهید که واکنش پدر و میزان زمانی که در طول روز برای فرزندتان می گذارد چه میزان می باشد و در کنار این مورد واکنش پدر نسبت به رفتارهای کودک چگونه می باشد و همچنین اینکه منظور شما زا نداشتن رابطه نامناسب با پدر چیست؟
      پاسخ آذر 27, 1398 at 12:13 ب.ظ
  21. سلام
    پاسخ بهمن 1, 1398 at 8:44 ب.ظ
    • مشاور
      سلام می توانید سوالتان را در همین قسمت ارسال کنید
      پاسخ بهمن 2, 1398 at 10:25 ق.ظ
  22. محمد
    سلام.خسته نباشید.دختر من ۲سال و۴ ماهه است.چند روز قبل داشت اب بازی میکرد بعدش دستشو نگاه کرد بعلت اینکه تو اب بود یکم پوست کف دستش چروکیده شده بود از موقعی که دید انگشتاشو بسته و میترس بازش کنه.حدودا ساعت ۵عصربود اما تاشب که خوابید بازش نکرد.صبح بازش کرد و مدام میگه خوب شده.اما متاسفانه این قضیه دو سه روزه که تکرار میشهو به هر دلیلی انگشتاشو میبنده.لطفا راهنماییم کنید
    پاسخ اردیبهشت 6, 1399 at 12:56 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز این موضوع برای دخترتان معنای دارد که باعث ایجاد ترس در او شده است اما شما می توانید با بازی به او نشان بدهید که این مورد برای بدن شما نیز رخ می دهد و درست می باشد در این مسیر سعی کنید از حباب بازی استفاده کنید تا او نیز مشتاق همراهی با شما شود و در ارامش اجازه بدهید او صحبت کند و شما نیز به او نشان بدهید که این طبیعی هست و برای همه ایجاد می شود و بخاطر بازی با اب هست . اگر این ترس ادامه یابد بهتر است به صورت حضوری به روانشناس مراجعه داشته باشید .
      پاسخ اردیبهشت 6, 1399 at 2:04 ب.ظ
  23. زهرا نظری
    سلام. من دختر دو سال و سه ماهه دارم. متاسفانه دختر من همیشه بچه ناآروم و لجبازی بوده. همین موضوع باعث شده همیشه در حال بهونه گرفتن و گریه کردن باشه منم دیگه واقعا توانی ندارم همش دعوامون میشه. نزدیک به 15 کیلو وزنشه و مودام می خواد که بغلش کنم کلا همیشه دلش می خواد تو بغل باشه اونم نه حالت نشسته باید بلند بشیم و قدم بزنیم. ی مشکل دیگه که خیلی اذیت میکنه اینکه اگه چیزی بخواد حتما باید بهش بدیم یا اونارو انجام بدیم حتی اگه خطرناک باشه والا به حدی گریه میکنه و جیغ میزنه که انگار داره از حال میره. اصلا نمیشه باهاش بازی کرد سریع یچیزی رو بهونه میکنه و قشقرق راه میندازه. اصلا رنگها رو یاد نمیگیره اعداد رو میشمارم اصلا دوست نداره تکرار کنه. در کل اصلا نمیشه باهاش مخالفت کرد حتی وقتی کلی پیشنهاد دیگه بهش میدم. خواهشا کمکم کنید من واقعا درمانده شدم
    پاسخ خرداد 21, 1399 at 10:31 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما زهرا جان قابل درک می باشد که این شرایط برای شما با فشار روحی زیادی همراه می اورد اما بهتر است در این مسیر به صورت حضوری به روانشناس مراجعه داشته باشید تا بر مبنای بررسی شرایط روحی دخترتان و آنچه از نظر روانی و رشدی تجربه می کند به او کمک کنیم تا بتواند شرایط بهتری را تجربه کند. در این مسیر نیاز است که بهره هوشی و مسیر رشد حرکتی، شناختی و زبانی او مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم در این زمینه به او کمک کنیم. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354762
      پاسخ خرداد 21, 1399 at 2:00 ب.ظ
  24. سيران كيانپور
    سلام خسته نباشيد ببخشيد من پسرم دو سال و سه ماهشه . متاسفانه همش وسايل و هر چيزي كه در دستش باشه رو پرت مي كنه چند روز پيش نزديك بود با يه سنگ بزرگ برادر زاده ام رو بزنه يعني اگه به سرش ميخورد حتما يه اتفاق خيلي وحشتناكي مي افتاد. در منزل هم همينطوره تلويزون خونه مادرشوهرم روشكسته. نميدونم چكار كنم از ترس اينكه مبادا اتفاقي براي كسي بيفته هيج جا نميرم . خواهش ميكنم راهنمايم كنيد كه چطور اين عادت بدش رو ترك كنه ديگه نميدونم از چه روشي استفاده كنم همش دعوامون ميشه.
    پاسخ خرداد 31, 1399 at 9:56 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز قابل درک هست که شما دوست دارید فرزندتان روابط اجتماعی مناسبی داشته باشد اما دقت کنید که تنبیه بدنی دقیقا همان کاری می باشد که در شکل ساده ترش او نسبت به همسالان خود انجام می دهد پس استفاده شما از تنبیه می تواند یک مهر تایید برای او باشد و باعث می شود که شما به عنوان یک الگو رفتار او را تایید کنید و او بازهم مسیر خود را ادامه می دهد چون این تنبیه برای او معنایی که در ذهن شما وجود دارد را نمی دهد. در این مسیر نمی توان بیان کرد که او بیش فعال هست اما نمی توان آن را نیز رد کرد و بهتر است به صورت حضوری به روانشناس بالینی کودکان مراجعه کنید تا شرایط رشدی ، نحوه تربیتی ، برخوردها ، میزان تمرکز او و... مورد بررسی قرار گیرد و بتوانیم در این زمینه به او کمک کنیم تا بتواند شرایط رشدی بهتری را نیز تجربه کند. در زمان فعلی که فکر می کنید شرایط مناسبی را تجربه نمی کند و نحوه ارتباط موثری ندارد زمان مناسب برای مراجعه می باشد . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685741
      پاسخ خرداد 31, 1399 at 11:39 ق.ظ
  25. مبین
    سلام خسته نباشید پسر دو ساله ای دارم که شیر خشکی هست پیش مادر شوهر شوهرم زندگی میکنم پسر عمشو بیشتر من دوس داره حتی حاضر نیست داخل ماشین بیاد بغل من. و جیغ میزنه با وجود اینکه همه کاراشو انجام میدم و دوسش دارم و باهاش بازی میکنم اما همین که عمشو میبینه منو فراموش میکنه کم پیش میاد به عمش توجه نکنه از خواب که بیدار میشه با مهربونی میرم پیشش اما اون باز عمشو میخوادمنو بوس میکنه بهم مامان میگه اما رفتارای اطرافیان داره اذیتم میکنه دارم افسرده میشم میخوان بهم ثابت کنن بچم دوسم نداره وقتی میخوره زمین عمه ی دیگش به اون یکی میگه بدو بغلش کن بوسش کن نمیذارن من بغلش کنم باید چیکار کنم خسته شدم
    پاسخ مرداد 13, 1399 at 12:47 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز قابل درک هست که احساسات مادرانه شما را زیر سوال بردن می تواند برای شما ناخوشایند باشد اما عزیزم دقت کن که در این مسیر هرچقدر که واکنش های شما شدید تر باشد می تواند برای او احساسات ناخوشایند بیشتری به دنبال داشته باشد . در کنار اینکه بهتر است سعی کنید برای بودن با فرزندتان وقت بگذارید و سعی کنید که محیط منزل خود را برای او جذاب تر کنید و تایمی را برای رفتن با او به پارک و محیط هایی که دوست دارد صرف کنید دقت کنید که کودکان می توانند افراد زیادی را دوست داشته باشند و دوست داشتن محدودیت ندارد اگر شما بخواهید او را محدود کنید به او لطمه وارد می کنید و بهتر است او را وارد بازی و مشکلات بزرگسالان نکنید . در این مسیر دوست داشتن عمع به معنای دوست نداشتن شما نمی باشد پس از سرزنش خود خوداری کنید تا بتوانید در شرایط روحی بهتری را تجربه کنید.
      پاسخ مرداد 13, 1399 at 12:05 ب.ظ
  26. مبین ۱
    سلام و خسته نباشید ممنون که برام وقت گذاشتین و جوابمو دادین بله نظر شما این رفتار پسرم طبیعی هست؟تا چه سنی ادامه داره؟من براش زیاد وقت میذارم و باهاش بازی میکنم زیاد بهش محبت میکنم به نظر شما من جایی براش کم گذاشتم یا اینکه کجای کارم مشکل داره؟
    پاسخ مرداد 13, 1399 at 3:50 ب.ظ
    • مشاور
      رفتار غیر طبیعی در کودک شما مشاهده نمی شود اما بهتر است سعی کنید از سرزنش کردن خودتان و او خوداری کنید و سعی کنید که بدون واکنش نشان دادن به رفتارهای دیگران پیش بروید چون این رفتارهای دیگران تنها باعث می شود که شرایط روحی شما در شرایط مناسبی قرار نداشته باشد و بهتر است بدون توجه به این موراد پیش بروید چون هرچقدر به دیگران بیشتر توجه کنید انها به خود اجازه دخالت بیشتری می دهید .
      پاسخ مرداد 13, 1399 at 4:54 ب.ظ
  27. آترين
    باسلام دختر 2 ساله اي دارم كه همه احساساتش رو در مقابل با من با گاز گرفتن ابراز ميكنه , خوشحالي , ناراحتي حتي بازي كردن بطوريكه تمام دست و پاي من كبود شده هرچقدر هم بهش ميگم درد داره, دردم ميگيره باز هم به كارش ادامه ميده در صورتيكه با پدرش همچين رفتاري نداره , الان هم مدتي هستش كه ديگه اجازه نميده شبها بخوابونمش نه روي پا و نه توي بغلم نمي خوابه و همسرم ميخوابونش . البته كه از اونجايي كه شاغل هستم و شبها ديگه هيچ انرژي براي بچه ندارم و خيلي اصرار دارم كه راس ساعت خاصي بخوابه گاهي پيش مياد كه به پشتش مي زنم . ممنون ميشم من راهنمايي كنيد كه چطور مشكل پيش اومده رو حل كنم
    پاسخ مرداد 28, 1399 at 9:20 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز ببین عزیزم به نظر می رسد که کودک شما در کنار ابراز دوست داشتن ناراحتی و عصبانی بودن خود را نیز همراه با این رفتار که گاز گرفتن هست نشان می دهد بهتر است سعی کنید که از هرگونه تنبیه بدنی خوداری کنید و سعی کنید تایمی را که باهم هستید را وقت بیشتری برای بازی و در آغوش گرفتن و بیان دوست داشتن او کنید . بهتر است اصرار زیادی به اینکهش ما و یا همسرتان او را بخوابانید نداشته باشید و سعی کنید که به او بیان کنید که امشب یک قصه خوشکل براش آماده کردید دوس داره براش بگیرد تا بخوابه از سرزنش کردن خودتان و یا او در مقابل شنیدن پاسخ نه خوداری کنید اجازه بدهید او انتخاب کند ، از بکن و نکن ها خوداری کنید ، بپذیرید او فردی جدا از شما و همسرتان می باشد ، او به استقلال بیشتری در این سن نیاز دارد تا جایی که برای او آسیب نداشته باشد بهتر است به این استقلال احترام بگذارید . زمانی که شما را گاز می گیرد بهتر است به او نگاه کنید و در آرامش بیان کنید که او را دوست دارید اما این رفتارش برای شما درد دارد و ناراحت می شوید ، در زمان هایی که رفتارهای ارتباطی موثر تری دارد و یا به شما نگاه می کنید بیان کنید که دوستش دارید و او را در آغوش بگیرید تا رفتارهای خوب و مناسب او تایید بیشتری شود.
      پاسخ مرداد 28, 1399 at 11:08 ق.ظ
  28. روما
    سلام پسر من یک ماه دیگرسه ساله میشود. مدت پنج ماه است که رفتارهای او بسیار تغییر کرده است. شبها بسیار سخت به خواب میرود و گاها پروسه مسواک زدن و به تخت رفتن و خوابیدنش ساعتها به طول می انجامد. اکثر شبها بعد از چهارونیم الی پنج ساعت خواب بیدار میشود و دلیل بیداریش رفتن به توالت است. اما دوباره چهار الی پنج ساعت ببدار است (ساعت یک یا یکم و نیم نصف شب تا چهار، پنج و گاهی شش صبح). به همین دلیل ما اکثر شبها خواب آرامی نداریم و این باعث میشود که هردو در طول روز نیز گاها خسته و عصبی باشیم. او بسیار پرانرژی است علیرغم کم خوابی شبانه، روزها نیز چرت نمی زند و کل روز را بکوب درحال جست و خیز و بازی است. بسیاربدغذا است و هیچ علاقه ایی به خوردن ندارد و صبحانه خوردن ، نهارو شام هم یکی دیگر از مشکلا بسیار بزرگی است که اکثرا باجروبحث طولانی و باج دادن و گرفتن همراه است. گاها لجبازو یکدندنه است و سعی میکند به ما بفهماند که نیازی به کمک ندارد و از پس تمام کارها برمیاید و گاها به من امرونهی میکند و تمام امرو نهی های خودم را به خودم تحویل میدهد. اطرافیان میگویند که پسر من بیش فعال است اما درکنار پرانرژی بودنش او مشکلی در یادگیری ندارد و بسیار در زمینه یادگیری کلمات و جمله ها، رنگها، اعداد، نام حیوانات و اشیا و اعضای بدن تیزهوش است و راحت با کودکان دیگر کنارآمدرتباط برقرار میکند و پیش قدم است و به بازی با کودکان دیگر بسیار علاقه دارد. میتواند روی بازێهایش بسیار تمرکز کند و به ویژه در هنگام بازی با خمیراسباب بازی، رنگ آمیزی نقاشی. به درست کردن کاردستیهای کوچک و برش کاغذ و چسپ زدن علاقه دارد. اما اکثر اوقات نمیخواهد به تنهایی بازی کند و به شدت اصرار دارد من یا اگر مادربزگ پدربزگ یا مهمان دیگری داشته باشیم با اوهمبازی شویم و او نقش رهبری را ایفا کند. ما روابط بسیار خوبی باهم داریم، بسیار با پسرم صحبت میکنم، به حرفهایش گوش میدهم و با او همبازی میشوم. گاهی در کارهای روزانه برای مرتب کردن خانه و گردگیری یا مرتب کردن اتاقش دوست دارد مشارکت کند و من با در نظرگرفتن تمام شرایط ایمنی او را سرکت میدهم. گاهی که به حرف من توجه نمیکند و مرا جدی نمیگیرد ، احساس میکنم ممکن است یکی از دلایلش روابط بسیار نزدیک ما باشد و او در نظرش من را هم کودکی مثل خودش میپندارد. به همین دلیل همه چیز از مسواک زدن و لباس پوشیدن و غذاخوردن تا الی آخر برایش بازی کردن است. امیدوارم شما مشاوران گرامی بتوانید من را راهنمایی کنید تا من از سردرگمی بیرون بیایم و بدانم که کدام رفتارم صحیح و کدام اشتباه است و چه چیزی را باید اصلاح کنم. آیا مشکل از شیوه تربیتی من است یا ممکن است پسر من بیش فعال باشد و یا ترکیبی از هردو؟ بیخوابی و بدخوابیهای او چه دلیلی میتواند داشته باشد؟ بسیار سپاسگزارم
    پاسخ آبان 3, 1399 at 4:22 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز نگرانی شما برای فرزندتان قابل احترام هتس اما دقت کنید که در اول ما در اینجا نمی توانیم بدون بررسی رفتارهای خود کودکتان نظری در مورد بیش فعالی بیان کنیم و در این مسیر نیاز به مراجعه حضوری فرزندتان می باشد در کنار اینکه دقت کنید قرار نیست که بیشت فعالی حتما با داشتن هردو علامت کاهش تمرکز و بی توجهی و یا مشکلاتی در یادگیری و همچنین رفتارهای حرکتی نمایان شود و می تواند در کودکان مختلف با بروز و یا بیشتر بودن یکی از موارد بر دیگری خود را نمایش بدهد . بیش فعالی نوع اول با علایم زیر می تواند همراه باشد : دست و پای بی قرار (غالبا با دست‌های خود بازی می‌کند) ترک صندلی یا ترک محل نشستن بالا رفتن از دیوار راست نمی توانند بی سر و صدا باشند (مدام در حال صدا در آوردن هستند) در حال حرکت به نظر می‌رسند (سرگردانند) زیاد حرف می‌زنند تحمل انتظار ندارند به عنوان مثال قبل از پایان سوال، جواب می دهند تخریبگرند و ازین کار لذت می برند بدون فکر و بدون توجه به عواقب، کارشان را انجام می دهند نوبت را رعایت نمی کنند راه تشخیص نوع اول بیش فعالی اختلال بیش فعالی بیماری پیچیده ای است و اغلب تشخیص داده نمی‌شود. برای تشخیص این افراد و مشخص شدن روند درمان، بایستی تمام عواملی که در ادامه ذکر شده در فرد دیده شود که عبارتند از: حداقل ۶ نشانه از نشانه‌های ذکر شده در بالا را داشته باشند نشانه‌ های تشخیص داده شده به مدت شش ماه تداوم داشته باشند حداقل دارای ۵ سال سن باشند که هنوز شرایط سنی کودک شما به آن نرسیده است پس می توان بیان کرد که جنب و جوش های حرکتی کودک شما بیشتر بخاطر شرایط سنیش می باشد اگر به صورت غیر نرمال نباشد . بیش فعالی نوع دوم که این گروه بر خلاف گروه قبلی فعالیت بالایی ندارند اما در توجه و تمرکز دچار مشکلند. در حقیقت این افراد حضور فیزیکی دارند اما فکر و حواسشان جای دیگری است . برخی موارد دسته دیگری از افراد بیش فعال نیز مشاهده می‌شود که ترکیبی از دو گروه توضیح داده شده می‌باشد و علائم مشترکی از هر دو گروه را دارا هستند که در بالا نیز توضیح داده شد . در اینجا بهتر است که مشکلات خواب کودکتان را در موارد دیگری مورد بررسی قرار بدهیم از جمله اینکه موارد زیادی برای بی خوابی کودک وجود دارد از جمله شرایط روحی او ، اضطراب ، غذاهایی که مصرف می کند ، مصرف داروی خاص ، میزان غذاایی که قبل از خواب مصرف می کند که بهتر است قبل از خواب از دادن نوشیدنی به او حداقل نیم ساعت قبل از خاب خوداری کنید البته این به این معنا نیست که اگر او تشنه هست به او آب ندهید بله به این معنا هست که بهتر است این نوشیدنی ها در تایم دقیقا قبل از خواب نباشد و زودتر به او شام بدهید و یک نوشیدنی که با قبل از خواب به دستشویی رفتن احتمال بیدار شدن او به این علت کاهش یابد . یک کودک سه ساله در ۲۴ ساعت به طور میانگین ۱۲ ساعت در خواب است و در این مسیر بهتر است اگر در طول روز او می خواهد بخوابد با بازی و کارهای یکه دوست دارد او را سرگرم کنید و اجازه بدهید این خواب به شب برسد چون خواب شب برای رشد کودکان ضروری هست . در این مسیر این تغییرات خواب و یا بی خوابی ها می تواند کوتاه مدت باشد اما اگر بیش از سه هفته طول کشید نیاز به بررسی دقیق توسط متخصص کودکان و بعد روانشناس می باشد . بهتر است دقت کنید که کودک شما بعد از 15 ماهگی نیاز به این موضوع دارد که شما به او استقلال بیشتری را بدهید در مورادی که برای او آسیب زا نیست اگر شما تمرکز زیادی به غذا خوردن او داشته باشید ناخواسته بر روند غذا خوردن که یک لذات در زندگی می باشد به اجبار تبدیل می شود و در این روند به مشکل مواجهه می شوید خوردن یک میزان غذای کمتر و در دفعات بیشتر بهتر از درگیری مداوم در این مورد می باشد کودک شما بهتر است با استقلال بیشتری در زمینه بازی ، غذا خوردن ، لباس پوشیدن و... برخودار شود . شما بیان می کنید که گاهی با شما مخالفت می کند خب این نشان از سلامت کودک شما دارد و قرار نیست که او خود شما باشد او فردی جدا از شما هست که می تواند نظرات و نیازهای مختلف از شما داشته باشد بهتر است پس بهتر است سعی کنید که در این مسیر رشدی به نیازهای او توجه کنید و نسبت به چیزهایی که خودش دوست دارد مسیر رشدی او را محیا کنید.
      پاسخ آبان 3, 1399 at 10:57 ق.ظ
  29. عاطفه فتحی
    سلام وقت بخیر ضمن تشکر از زحمات شما.من ی پسر دوسال و سه ماه دارم که هر کاری میکنم تو مهد واینمیسه تورو خدا چه راهکاری هست اکثرا میگن سنش کمه بذار سه سال به بعد
    پاسخ مهر 3, 1400 at 11:59 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما عاطفه جان در این مورد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم. 1. دلیل شما برای گذاشتن او در این سن در مهد چیست؟ 2. ارتباط او با همسالان و بزرگسالان چگونه هست؟ 3. او می تواند به دستشویی برود و یا خودش غذا بخورد و کارهای شخصیش را تا حدودی انجام بدهد؟ 4. اگر نیاز به کمک دارید خانواده ها برای تایمی نمی توانند به شما کمک کنند افرادی که کودک شما ارتباط بهتری با انها داشته باشد؟ 5. واکنش او به بودن در مهد چگونه هست و چند مدت این مسیر را دنبال کرده اید؟
      پاسخ مهر 4, 1400 at 9:30 ق.ظ
  30. الی
    سلام من توی یه خونواده آشفته بزرگ شدم و همش شاهد دعوا وتحقیر پدرتوسط مادر بودیم و از بعد عقدم تا همین الان هرزمانی رفتم خونشون بامادرم دعواهای وحشتناک داشتم مادرم بدبین و بددهنه و به زور میخواد دلسوزی کنه و اگر یکم باش بد حرف بزنی هرچی از دهنش دربیاد بهت میگه و یکبار چنان دعوایی سرهیچ و پوچ بامن کرد که تا 5ماه حالم بد بود افسرده بودم و حتی بفکر خودکشی بودم، به هزار بدبختی سعی کردم بخاطر بچم حالمو خوب کنم حالا مشکلی دارم رفتار خودم با بچمه، مدام حس میکنم دارم لیاقت بچمو ندارم، یاد کارای مادرم می افتم شدیدا عصبی میشم یاد کتک هایی که پدرم بم میزد می افتم قلبم به درد میاد و حس میکنم حالاتم مثل اوناس و از خودم متنفر میشم، نمیخوام با بچم اونجور که با من رفتار شده رفتارکنم، خیلی سعی میکنم باش خوب باشم بچم دو سال و هفت ماهشه شدیدا شیطون شده ولی عاقله و حرف گوش کنه اما من رو که اذیت میکنه یا سر ب سرم میذاره خیلی تحمل میکنم اما از کوره که در برم میزنمش و اون بیچاره گریه میکنه یکبار دادی سرش زدم که خیلی ترسید و گریه کرد من دوست داشتم بمیرم که اینجوری کردم دوس ندارم حال بچمو خراب کنم دوست ندارم بزنمش خیلی سعی میکنم مراعات کنم ولی یهو از دستم در میره این فکر که من اذیتش میکنم منو داره از پا درمیاره و استرس شدیدی بم میده من دست تنهام و محبتی از سمت همسرم بم نمیشه اون ادم سردیه و گاهی میشد که بچمو میزدم از خودم متنفر میشدم و میرفتم تو اتاقی دیگه خودمو شدیدا میزدم و بعد به همسرم زنگ میزدم با گریه میگفتم نمیدونم چکار کنم که دیگه نزنم بچمو، گاهی مثلا انقد خودم رو محکم زدم که بند انگشتم ورم کردو سبز شده، هرچی به همسرم میگم بریم روانشناس من حالم بده گوشش بدهکار نیس میگه تلقین نکن ولی بااین شرایط خونوادم و رفتار خودم میدونم سالم نیستم لطفا شما بگید چطور با بچم رفتار کنم که جبران اشتباهاتم بشه و روحیه بچم داغون نشه و روانش سالم بمونه؟
    پاسخ آذر 24, 1400 at 1:42 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما عزیزم قابل درک هست که تجربه این شرایط زندگی خانوادگی برای شما با فشار روحی زیادی همراه شده است اما عزیزم دقت کن که شما در زمان فعلی زندگی مشترکی دارید که می توانید خودتان آن را بسازید و قرار نیست که شما مثل مادرتان رفتار کنید و یا دیدگاهای مادرتان را در زندگی مشترکتان اجرا کنیداما برای اینکه بتوایند در کنار احترام به خانواده ها مسیر زندگی مشترک خودتان را طی کنید نیاز به این می باشد که خود شما شرایط روحی بهتری را تجربه کنید در این مسیر بهتر است در زمان فعلی برای بهبود شرایط روحی خوذت به روانشناس مراجعه کنی و در کنار اینکه نیاز است مشکلات شما در زندگی مشترکتان نیز مورد بررسی قرار گیرد چون روابط شما و همسرتان باهم نیز هم بر شرایط روحی خود شماها و هم فرزندتان تاثیر دارد.
      پاسخ آذر 24, 1400 at 10:49 ق.ظ
  31. غلامی
    سلام. پسرم دوسال و دوماه داره. کامل حرف میزنه. خیلی باهوشه و خیلی چیزهایی بلده که حداقل یک سال بالاتر از سن خودش نشون میده. چه جسمی، چه ذهنی. مثل اعداد ۱ تا ۱۰ ، رنگها، اشکال هندسی، متضادها، احساسات و ....(همه به فارسی و انگلیسی) روزی دوساعت تلویزیون نگاه میکنه. بسیار حرف گوش کن و مهربونه. و توی خونه خیلی باهم دوستیم. متاسفانه با همسن و سالای خودش دوس نداره ارتباط بگیره. بیشتر بازیهاش باخودشه یا با بچه های بزرگتر از خودش. البته توی پارک با بچه ها دوست میشه و کمی باهاشون بازی میکنه ولی امان از وقتی که جایی بریم یا کسی خونمون بیاد. گریه های وحشتناک طولانی. و اگر بچداشته باشن اصلا سمت بچه نمیره و خ
    پاسخ دی 10, 1400 at 6:37 ب.ظ
  32. غزل
    سلام وقت بخیر یه پسر31ماهه دارم خیلی لج باز پرخاشگره و خواب کمی هم دارد هرموقع ارشب بخوابه صبح زودبیداره ظهرها گاهی45دقیقه گاهی یساعت میخوابه خیلی اذیت میکنه و کارهای خطرناک میکنه و یپسر10ماهه هم دارم لطفاراهنماییم بکنید چطور باپسر31ماهم رفتاربکنم دربرابر اذیتاش لج بازیاش
    پاسخ اسفند 25, 1400 at 3:40 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما غزل جان درک میکنم که این شرایط برای مسیر ارتباطی شما با فرزندت دشواری بیشتری ایجاد کرده است اما با توجه به سبک رفتاری که بیان می کنید بهتر است در همین شرایط سنی مسیر رشدی و تربیتی کودک شما به صورت دقیق توسط روانشناس بررسی شود تا بتوانیم به شما و کودکتان کمک کنیم در کنار هم مسیر رشدی بهتری را تجربه کنید. در اینجا قصد تشخیص گذاری وجود ندارد چون هزاران دلیل می تواند برای این سبک رفتاری فرزند شما وجود داشته باشد اما احتمال بیش فعالی نیز یکی از این احتمالات هست که بهتر است به کمک روانشناس بررسی دقیق شود تا از همین زمان بتوانید با مسیر ارتباطی و اصول اصلاحات رفتاری به فرزندتان کمک کنید شرایط بهتری را تجربه کند. علائم بیش فعالی در کودکان زیر دو سال نیز وجود دارد اما تشخیص آن سخت تر است . کودکان زیر دوسال بیش فعال معمولا با تکان دادن مداوم دست و پا هنگام شیر خوردن ، گریه های بی مورد طولانی و کم خوابی بیش فعالی خود را نشان می دهند . علائم بیش فعالی در کودکان زیر دو سال نیز مشخص است اما تشخیص قطعی از سه سالگی به بعد است . ودکان بیش فعال به طور ناخواسته بسیار پر سروصدا پر تنش وبی قرار هستند و نمی توانند برای مدت زیادی در یک مکان بمانند ویا بر روی یک موضوع تمرکز کنند به طور مثال نمی توانند منتظر بمانند تا شما یک داستان را برایشان به پایان برسانید و مدام به دنبال راه فراری از گوش دادن قصه هستند یا در انتها به دلیل عدم تمرکز چیزی از قصه به یاد نمی آورند .
      پاسخ اسفند 28, 1400 at 12:00 ب.ظ
  33. آوا
    سلام وقتتون بخیر من 32سالمه دخترم دوسالونه ماهشه رابطه منو همسرم با دخترم عالیه هردوی ما براش وقت کافی میذاریم برای بازی وسرگرمی یا میبریم پارک من با هیجان باهاش حتی سرسره بازی میکنم گه گاهی میبرمش پیاده روی و بازار پدرش هم همین کارو انجام میده یادش دادم هیج جا اشغال نریزه روی زمین یا با دسمال کاغذی دستش ودهنش رو تمیز کنه تشکر کردن یادش دادم غذا دادن به پرنده ها و و.... برای پوشک گرفتنش اذیتش نکردم چند ماهیه بدون دردسر خودش بهم میگه فقط برای پی پی میترسه میگه پوشک منم اذیتش نمیکنم برای غذا خوردنش زور نمیکنم بهش وزنش 12ونیمه موقع سفره پهن کردن و جمع کردن کمک میکنه بهمون مشارکت داره وسایل سبک رو جابه جا میکنه گاهی دوست داره گرد گیری کنه یا جارو دستی بزنه البته کودکانه صرفا برای اینکه ازش لذت میبره و حس خوبی داره از انجامش نه مثل ما بزرکسالان دخترم همه عروسکهاشو دوست داره بوسشون میکنه البته غیر از برقی ها چون یکم میترسه هنوزم منم برشون داشتم ولی به هیچکدوم وابسته نیست با مردم هم رابطه خوبی داره و فراری نیست بعضی ها رو ترجیح میده و میره بغلشون حتی گریه میکنه براشون با بچه ها حتی غریبه رابطه خوبی داره و پیشقدم میشه برای دوستی به منو پدرش محبت میکنه میبوسه بغل میکنه موقع سر کار رفتن مثلا پدرش رو میبوسه بای بای میکنه دم در میره حتما هربار ماهم همین طور اگه با مثلا پدرش بیرون رفته باشه در میزنه صدام میکنه منم با شوق به استقبالش میرم و بغلش میگیرم دخترم اگه بیخواب یا مریض باشه بهم میچسبه وبیشتر بغلم میشینه ووابسته میشه در حالت عادی اونجور نیست مثلا اگه مهمونی یا گردش باشیم خودش مشغول میشه ومیادو میره بازی میکنه بدون اینکه خرابکاری و بیتربیتی کنه اگه چیزی بخواد میاد بهم میگه منم هواشو دارم اما یک دونفر از اطرافیانم میگن باید تو مهمونی و گردش بیاریش بغل خودت و بیشتر توجه کنی بهش و غذا بزور بدی بهش اگه این کارو نکنی بقیه میگن به بچه ش بی توجه هست از این حرفشون اول حس بدی پیدا کردم که شاید مادر خوبی نیستم اما بنظر خودم چرا باید برای دیگران فیلم بازی کنم چرا بزور بچه رو بنشونم رو پام و بغلم وقتی داره بازی میکنه و خوشحاله و گریه نمیکنه و بهونه نمیگیره اخه یا چرا بزور تو مهمونی و جمع غذا بریزم تو حلقش که دیگران بگن چقدر خوب به بچش غذا میده تا جایی که بخوره سعیم رو میکنم ولی مگه بزور میشه لطفا راهنماییم کنین اگه اشتباهی تو رفتارهای من هست تا بتونم اصلاحش کنم ممنونم از پاسخگوییتون
    پاسخ فروردین 16, 1401 at 2:42 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آوا جان بی شک شما و همسرتان در کنار هم پدر و مادر به اندازه خوبی هستید اگر بخواهید دائم در انتظار تایید دیگران باشید خب این می تواند هم برای خود شما و هم فرزندتان مشکلات زیادی ایجاد کند. اینکه دیگران اگر شما به زور غذا بدهید و یا دائم کودکتان را مجبور به کنارتان بودن کنید در مورد شما فکر مثبتی دارند را بهتر است به خودشان واگذار کنید. اینکه شما به استقلال کودکتان هرچند کودکان هست اما احترام می گذارید مورد تایید می باشد رد کنار اینکه قرار نیست چیزی به اجبار به کودک تحمیل شود تا دیگران رضایت داشته باشند . بهتر است مسیر رشدی مد نظر خودتان و همسرتان را که باهم به توافق رسیده اید دنبال کنید و از توجه به اینگونه بازخوردها خوداری کنید. تا جای که شما در این متن توضیح دادید مشکل خاصی در مسیر تربیتی کودکتان مشاهده نمی شود پس بهتر است که مسیر خودتان را دنبال کنید. در مورد مدفوع کردن نیز خب بهتر است او را مجبور نکنید اما سعی کنید در ارامش این مسیر را طی کنید و دقت داشته باشید او هنزو فرصت آموزش دارد پس از تنبیه و یا سرزنش به هیچ عنوان استفاده نکنید.
      پاسخ فروردین 16, 1401 at 10:50 ق.ظ

گفت و گو با مشاور کودک و نوجوان