تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی نوجوان 15 ساله

۹۷ نظر
  1. elnaz.t
    سلام چند وقتیه برادرم خیلی عصبی شده این حالاتش از وقتی که وارد سن بلوغ شده خیلی بیشتر شده .الان 15 سالشه ولی هی داره بیشتر میشه.مثلا مادرم اگر یه چیزی بگه زود از کوره در میره و حتی وقتی میاد تو اتاقش یواشکی فحش میده وقتی بهش میگم ساکت شو نباید اینجوری بگی به من هم فحش میده.البته بگم که مامانم یکم زیادی گیر میده درس بخون.اینو بگم که داداشم در عین حال خیلی هم مهربونه.خیلی پایست از بس که همیشه کمکم کرده و باهام پایه بوده دوست دارم ایت رفتارشم درست شه.ممنون میشم کمکم کنید.
    پاسخ دسامبر 3, 2016 در 11:52 ق.ظ
    • روانشناس کودک و نوجوان
      رفتار برادر شما درست مثل هشتاد درصد هم سالان خودش است. هم چنین رفتار مادر شما نیز مانند اکثر مادران پسردار در این سنین است. اینکه می گویید با شما ارتبلطش خوبست نکته مثبتیست. همین ارتباط را حفظ کنید. بگذارید با شما درد دل کند و هیجاناتش را بدون احساس گناه با شما در میان بگذارد. به مادرتان بگویید که انتقادهای زیاد موجب دور شدن نوجوان از خانواده و والدین می شود علاوه بر افزایش پرخاشگری او را بیشتر به سمت همسالان می کشاند. برای درس خواندن نوجوان نیازمند انگیزه درونی است. با تاکیدهای مکرر نتیجه ای جز فرار بیشتر از درس خواندن نخواهید گرفت.
      پاسخ ژانویه 17, 2017 در 11:13 ق.ظ
  2. زهرا صالحی
    به نظر من نقش شما در اینجا میتونه خیلی پررنگ باشه وقتی میگی خیلی پایه و مهربونه الان به کمک خواهرش احتیاج داره باهاش حرف بزن و در حین حرف زدن اصلا نصیحتش نکن فقط و فقط باهاش حرف بزن و بزار راحت باهات حرف بزنه.بزار برات درد و دل کنه.و بگه برای چی اینطوری شده شاید یه مشکل کوچیکی داره که با حرف زدن برطرف بشه باهاش خیلی گرم بگیر و بزار بهت اعتماد کنه.باهاش به آرامی حرف بزن وقتی دیدی موقعیتی خوبه و میتونی ازش سوال بپرسی ازش سوال کن که چرا این جوری شدی و چرا فحش میدی؟ موفق باشید.
    پاسخ دسامبر 4, 2016 در 3:02 ب.ظ
  3. فاطمه
    الناز جان برادر بزرگ منم چند سال پیش دقیقا توی سن بلوغش این مشکلو داشت آدم مقید مذهبی بود به خاطر همین با ما کاری نداشت ولی خودش رو خییلی اذیت می کرد و حتی گاهش خودش رو میزد و گریه میکرد ما یه مدت سعی میکردیم جلوش رو بگیریم اما انگار هر کاری میکردیم نتیجه عکس میداد تا اینکه تصمیم گرفتیم کارایی که باعث میشه برادرم اینهمه عصبی میشه رو نکنیم خیلی باهاش بحث نکنیم و موقع عصبانیتم سکوت کنیم تا عصبانیتش فروکش کنه خداروشکر رفته رفته بهتر شدطوری که الان کلا خوب شده و شده یه پسر آروم منطقی فکر میکنم شما هم اگه اینجوری عمل کنی نتیجه میگری
    پاسخ دسامبر 5, 2016 در 9:30 ق.ظ
  4. عرفان
    سلام پسر 15 ساله ای دارم که نه میداند از زندگی چه می خواهد و نه برای آینده خود تصویری کشیده و نه رشته خود علاقه دارد.انتخاب رشته اش رشته ای بوده که پسر عموش انتخاب کرده.مسئولیت هم به هیچ وج قبول نمی کند.فقط پول بدیم بره خرج کنه.بخوره بخوابه، با دوستاش بیرون بره و با گوشی بازی کنه.بی برنامه بی توجه به انتظارات ما فقط اونی که میخواد.در حالیکه من سخت کوش ، فعال و منظم هستم و آدم بسیار مسئولی هستم.تحمل این بچه عذابم میدهومن فقط همین پسر رو دارم و اختلاف من و پسرم 37 ساله
    پاسخ دسامبر 28, 2016 در 10:22 ق.ظ
  5. مرحمت
    سلام ببینید موضوع کمی پیچیده است با یک فرضه می شه گفت، پسرتون شده مثل عقاب خپل ، ابهت داره ولی کارایی نداره.اکثر دلیلش نوع رفتار پدر و مادر بچه هاست، پدر و مادری که خودشون سخت کار می کنند ولی اجازه نمی دن که پسرشون سختی بکشه و میخوان به اصطلاح بچشون تو رفاه باشه .بعضی از پدر و مادرهایی که توی کارشون بسیار موفق هستند و درآمد مرفه دارند فکر می کنند که محبت کردن به فرزند یعنی تهیه لباس خوب و فرستادن فرزند به مدرسه خوبه ولی در واقع فرزند به حضور پدر و مادرش نیاز داره نه صرفا حمایت های مالی.پسرتون مسئولیت پذیر نیست چون مسئولیتی بهش داده نشده.البته در سن بلوغ هستش و تو این سن معمولا کمی سرکش میشن.پیشنهادم اینه که به شماره حضوری مراجعه کنید.
    پاسخ دسامبر 28, 2016 در 11:35 ق.ظ
  6. angelgh
    احساس می کنم دخترم جدیدا عاشق یکی از همکلاسیاش شده و همه اش تو فکر اونه و از طریق تلگرام هم با هم چت می کنند.و در ضمن هر دو جزو شاگردان ممتاز هستند ولی من از این علاقه که باعث پرخاشگری او شده می ترسم در ضمن ما جدیدا صاحب یک فرزند پسر شدیم.
    پاسخ آگوست 10, 2017 در 5:40 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام.. درست متوجه نشدم یعنی احساس میک نید دختر شما عاشق هم کلاسی دخترش شده؟ و این ها رو از چت ها و صحبت هاش فهمیدید؟ نمی تونه خیلی منطق درستی باشه.... بیشتر نشون دهنده شخصیت وابسته دختر شماست. هم چنین پرخاشگری هم می تونه از اضطراب تولد فرزند جدید باشه... دخترتون چند سالشه؟
      پاسخ آگوست 16, 2017 در 7:55 ب.ظ
  7. امیرحسین
    سلام من ۱۵ ساله ام من وقتی بایک نفر تو یک کلاس باشیم فقط چهار جلسه خیلی وابسته میشم چه اقا باشه چه خانم وقتی دیگه نبینمش نمیتونم تحمل کنم حالم بد میشه چی کار کنم
    پاسخ آگوست 19, 2017 در 8:02 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      سلام امیر حسین.. در روابط قدم به قدم با ادم ها جلو برو.. اگر اونها یک قدم برداشتند تو هم یک قدم بردار نه بیشتر... این مسئله به روابط تو با خانواده هم بر می گرده... چقدر توی خانواده پذیرش بالاست و تا چه میزان روی تو حساب باز می کنند؟
      پاسخ آگوست 27, 2017 در 7:00 ب.ظ
  8. erfan
    سلام پسر 15 ساله ای دارم که نه میداند از زندگی چه می خواهد و نه برای آینده خود تصویری کشیده.نه به رشته ای علاقه دارد و انتخاب رشته اش چیزی بوده که پسر عمویش انتخاب کرده نه کاری می کند .نه مسئولیتی قبلو می کند فقط پول بدیم خرج کند.بخوره بخوابه با دوستاش بره بیرون و با گوشی بازی کنه.بی برنامه ، بی توجه به انتظارات ما فقط اونی که او می خواد.در حالیکه من سخت کوش ، فعال، منظم و مسئول هستم.تحمل این بچه عذابم میده .من فقط همین پسر رو دارم و اختلاف سنی ما 37 ساله.
    پاسخ آگوست 20, 2017 در 3:40 ب.ظ
    • همیار
      سلام.ببینید موضوع کمی پیچیده است ...با یک فرضیه میشه گفت : پسرتون شده مثل عقاب خپل ، ابهت داره ولی کارایی نداره.اکثرا دلیلش نوع رفتار پدر و مادر با بچه هاست.پدر و مادری که خودشتون سخت کار می کنند ولی اجازه نمیدن که پسرشون سختی بکشه و میخوان که به اصطلاح بچشون تو رفاه باشه.بعضی از پدر و مادرهایی که توی کارشون بسیار موفق هستند و درآمد مرفه دارند فکر می کنند که محبت کردن به فرزند یعنی تهیه لباس خوب و فرستادن فرزند به مدرسه خوبه و... ولی در واقع فرزند به حضور پدر و مادرش نیاز داره نه صرفا حمایت مالی.پسرتون مسئولیت پذیر نیست چون مسئولیتی بهش داده نشده.البته تو سن بلوغ هستند و تو این سن معمولا کمی سرکش میشن.پیشنهادم اینه که به مشاوره حضوری مراجعه کنید.
      پاسخ آگوست 21, 2017 در 10:12 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. این طور که مشخصه فرزند شما هر چیزی که می خواسته فراهم شده و هیچ وقت یاد نگرفته صبر کنه برای چیزی که می خواد و یا تلاشی انجام بده. زمانی که بچه ها احساس کنند همیشه کسی هست که پشتیبان انهاست احساس مسئولیت نمی کنند و هدفمندی براشون مسئله کوچکی میشه.. البته که نباید جلوش بایستید و باید قدم به قدم سعی کنید با این رفتارها مقابله کنید و محدودیت های درست و ارام ارام ایجاد کنید.
      پاسخ سپتامبر 1, 2017 در 7:38 ق.ظ
  9. کیان
    سلام من 15 سالمه راجب مسائل جنسی هم میدونم ولی مادر پدر هیچی نمیگن بهم نمیدونم چیکار میخوام به مادر پدرای دیگه بگم زود تر به کودکانتون بگید چون اونا در سن 12 یا کمتر میفهمن و توقع دارن بهشون بگید..
    پاسخ فوریه 15, 2018 در 4:11 ب.ظ
  10. میترا
    سلام من ۱۷سالمه و خانوادم خیلی بهم گیر میدن بخاطر بیرون رفتنم واقعا دیگه خسته شدم منم دوس دارم مث دوستام برم بیرون و خوش بگذرونم باید چیکار کنم بنظرتون
    پاسخ ژوئن 9, 2018 در 4:12 ب.ظ
    • wpadmin
      دوست عزیز تا خانواده شما متوجه نشوند شما به انتظارات و حساسیتاشون اهمیت میدید . اتفاقی نخواهد افتاد و خانواده برای حفظ و امنیت شما چنین کارهایی رو انجام خواهند داد. پس در انتخاب دوست و کارهای خودتون دقت کنید . مشاوره روانشناسي تلگرامي: http://t.me/kanonmoshaveran_bot
      پاسخ آگوست 22, 2018 در 8:25 ق.ظ
  11. ...
    سلام... دختری را میشناسم که 14 سال دارد و ب پسر 16 ساله علاقه مند شدید شده و پسر هم نسبت به او حس خیلی شدیدی دارد این دو ب شدت عاشق هم هستند و اصلا حاضر نیستند لحظه ای بدون هم را بگذارنند... البته این دو بدون اطلاع خانواده دوست اند... خانواده دختر از دوستی مطلع شده و اصرار دارند هرچه زودتر این رابطه پایان پیدا کند اما دختر و پسر اصلا مایل نیستند و میگویند ما بدون هم میمیریم و پسر به دختر قول ازدواج داده... دختر دچار افسردگی شدید شده و مدام گریه میکند و پسر هم همینطور چه باید کرد؟
    پاسخ سپتامبر 9, 2018 در 9:36 ب.ظ
    • wpadmin
      ارتباطات عاطفی نوجوانان واقعیت این است که از لحاظ روانی و فیزیولوژیکی، خیلی عجیب نیست که در این سنین، نوجوانان تمایل به برقراری ارتباط عاطفی داشته باشند. یعنی بعد از شروع بلوغ و ترشح هورمون های جنسی در دختر و پسر، تمایلات دگرجنس خواهانه هم در آنها شکل می گیرد. نوعی نیاز به برقراری ارتباط عاطفی و هیجانی و نیز ارتباط جسمی. این یک فرآیند طبیعی است و تا قرن های متمادی انسان ها وقتی به سن بلاوغ می رسیدند اقدام به برقراری ارتباط برای تشکیل زندگی مشترک می کرده اند. بنابراین اینکه نوجوانی تمایل به برقراری ارتباط داشته باشد یا عاشق شود یا در ذهنش به این موارد فکر کند، اصلا چیز عجیبی نیست. خیال تان را راحت کنم، به سلامت روان نوجوانی که به اینجور چیزها فکر نمی کند، باید شک کنید! چه واکنشی نشان دهیم؟ وقتی از رابطه نوجوان تان با جنس مخالف آگاه شدید، این کارها را انجام دهید: 1) ارتباط خودتان را با فرزندتان حفظ کنید این اصل، مهمترین اصل تربیت فرزندان است. والدین باید به گونه ای با نوجوان تعامل کنند که خانواده مهمترین منبع ارتباطی برای او باشد. در واقع خانواده ای در تربیت فرزندش موفق شده است که فرزند نوجوانش اگر رابطه ای برقرار کرد یا تمایلی به فردی داشت، آن را ابتدا با والدین یا حداقل یکی از والدین در میان بگذارد. نوجوان زمانی می تواند این کار را انجام دهد و خانواده را در جریان بگذارد که مطمئن باشد واکنش خانواده نسبت به این ماجرا وحشتناک نخواهد بود. مثلا اگر نوجوان متوجه باشد که با فهمیدن خانواده، دوره پر تنشی شروع خواهد شد، سرکوب می شود. مورد خشونت قرار می گیرد یا سرزنش ها و اضطراب های جدیدی برایش شروع خواهند شد، ترجیح می دهد اساسا قید اطلاع رسانی به خانواده را بزند. چنین نوجوانی مستعد آسیب در روابط عاطفی است و به واسطه اینکه پتشوانه تجربی و حمایتی و آموزشی ندارد، احتمالا دچار مشکلات در رابطه یا حتی سوءاستفاده خواهد بود. نوع دوم خانواده هایی هستند که با مطلع شدن از این ارتباط، اصولا شروع به نصیحت و سرزنش می کنند و تلاش می کنند که ارتباط نوجوان شان را قطع کنند. نتیجه اینکه شاید موفق شوند که فرزندشان را از ادامه ارتباط منصرف کنند ولی مشکل اینجاست که احتمالا نوجوان در تجربه های بعدی ترجیح می دهد که خانواده را در جریان این اتفاق ها قرار ندهد. نوع سوم خانواده هایی هستند که بعد از فهمیدن ماجرا، به احساس نوجوان شان احترام می گذارند. او را برای این ارتباط سرزنش نمی کنند. این خانواده ها آگاهانه سعی می کنند که ارتباط شان را با فرزندشان حفظ کنند. تا نوجوان بتواند به راحتی مشکلاتی که پیش می آید را با آنها در میان بگذارد ولی در عین حال تلاش می کنند فرزندشان را راهنمایی کنند. این راهنمایی به معنای نصیحت نیست بلکه آنها واقعیت های موجود را درباره ارتباط های نوجوانی می گویند. مثلا همانقدر که به احتمال بی ثباتی این رابطه ها اشاره می کنند، به جذاب بودنشان هم اشاره می کنند، به اینکه کنجکاوی نوجوان را برمی انگیزاند. 2) با نوجوان تان صادقانه صحبت کنید آمارها نشان می دهند که نوجوانان بیشترین اطلاعات ارتباطی را از همسالان می گیرند . و تنها درصد کمی را از والدین می گیرند؛ این در حالی است که همسالان همیشه اطلاعات مبهمی از اینگونه روابط دارند و والدین مشخصا دقیق ترین اطلاعات را دارند. بنابراین نسبت به روابط، هیجان ها و احساس هایی که افراد می توانند در این دوره تجربه کنند، با نوجوان تان حرف بزنید و اطلاعات دقیق به او بدهید. سعی نکنید اطلاعات دلهره آور در اختیار او قرار دهید. اینکه اینگونه روابط موجب بدبختی آدم ها می شود یا ایجاد احساس گناه در نوجوان، کمکی به مدیریت این وضعیت نمی کند. منصف باشید و اطلاعات دقیق در اختیارش قرار دهید. 3) پذیرش تان را بالا ببرید منظورم این نیست که هر اتفاقی افتاد با آغوش باز بپذیرید، نه؛ پذیرش یعنی اینکه آرامش خود را در مواجه شدن با برخی اتفاق های فرزندتان بالا ببرید. نوجوانی که با مسئله ای روبرو شده است، خود به اندازه کافی استرس و تنش دارد. بهتر است شما با آرامش تان، وضعیت روانی فرزندتان را بیشتر دچار تنش نکنید. لزومی ندارد در آن لحظات شروع کنید به پیش بینی هایی که از این رابطه کرده بودید، اینکه این رابطه از اول اشتباه بوده است. جو حمایتی خانواده را به گونه ای پیش ببرید که فرزندتان به خانواده اعتماد کند. آنقدر پذیرش داشته باشید که نوجوان تان بتواند اتفاق های عجیبی که برایش افتاده را با شما در میان بگذارد. در واقع خانواده باید اولین حریم امن نوجوان باشد. 4) کنترل نکنید بعضی از خانواده ها تمام تلاش خود را می کنند که فرزند نوجوان شان را کنترل کنند. چک کردن گوشی، زیر و رو کردن وسایل شخصی اش برای پیدا کردن نشانه های خطر! یا پیگیری کردن کارهای روزمره زندگی نوجوان. نوجوان ها متوجه این کنترل ها می شوند. آنها (و در کل همه انسان ها) نسبت به کنترل شدن حساس هستند. کنترل ارتباط را قطع می کند، اعتماد را از بین می برد و نوجوان را از خانه گریزان می کند. به حریم شخصی نوجوان احترام بگذارید ولی همیشه خود را برای شنیدن حرف های نوجوان تان درباره رابطه عاطفی اش آماده کنید. 5) خط قرمزها را مشخص کنید به جای تهدیدها یا نصیحت های مکرر، با در نظر گرفتن وضعیت خانوادگی، خط قرمزهایی را برای این ارتباط مشخص کنید. محدودیت های خانوادگی را با او در جریان بگذارید. محدودیت هایی مثل محدودیت های زمانی ارتباط، استفاده تلفنی و ... حتی می توانید محدودیت رابطه جنسی را با قاطعیت با آنها در میان بگذارید. متاسفانه خانواده ها از صحبت کردن در این موارد به شدت گریزان هستند و چه بسا می ترسند. که با صحبت کردن در این باره، فایل هایی در ذهن نوجوان باز کنند که فرزندشان قبلا توجهی به آنها نداشته است. اگر تا این زمان آموزش جنسی به فرزندتان نداده اید، سعی کنید به شیوه های مختلف او را آگاه سازید. مثلا می توانید کتاب های خوبی در این باره برای هدیه دادن به فرزندتان پیدا کنید. 6) با دوست فرزندتان ارتباط برقرار کنید در صورتی که مقدور باشد، با فردی که فرزندتان با او دوست شده، آشنا شوید. او را به خانه یا به یک گردش چند ساعته در شهر دعوت کنید. حسن نیت تان را هم به فرزندتان و هم به دوستش ثابت کنید و نشان دهید که به احساس آنها احترام می گذارید. با این کار مدیریت بیشتری روی ارتباط آنها خواهید داشت. با این کار احتمالا آنها مخفی کاری نمی کنند و مشکلات شان را با شما در میان می گذارند. خطوط قرمز را رعایت می کنند و طبق اصول خانوادگی شما پیش می روند. این شکل از ارتباط عموما برای خانواده ها بسیار سخت است، مخصوصا اگر دخترشان در ارتباط باشد. ولی واقعیت این است که با جنگ و دعوا و تنش کاری پیش نمی رود. در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید دفتر سعادت آباد: ۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲ خط ویژه
      پاسخ سپتامبر 10, 2018 در 6:12 ق.ظ
  12. علی
    سلام من 15 سالمه من نزیک 6و یا 7 ماهی هست که هست که افسرده شدم البته این نظر خودمه ولی از اینا هم بگذریم یکی دو سال پیشا خیلی خوب بود حالم خوب بود ولی الان نه. الان به چیزهای که برام خنده دار بود دیگه خندم نمیاد وقتی کسی برام جک تعریف میکنه دیگه برام خنده دار نیست بطوری که خودم هم خجالت می کشم. می دونی آخه من شکست عشقی خوردم کسی رو که دوست داشتم از دست دادم از هومن اولا هم ازدست رفته بود مثل این بود که تو با دیوار حرف بزنی ولی اون جواب تو نده نمیدونم که چی شد و اصلا چرا ولی از این خیلی نارحت بودم و اینکه هروز میری بیرون رابطه های خوب بقیه رو میبینی با چیزای جدیدی روبه رو میشی که مغزت صوت میکشه شاید هم دوست دختر داشتن برای من زود بود نمیدونم ولی اینو میدونم که الان هیچی نمیدونم همش دنبال یه راه حلم مثل یک معجزه و تنها سؤالی که از شما دارم اینه من چیکار کنم و برای من چی خوبه.
    پاسخ دسامبر 7, 2018 در 3:48 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز متاسفانه این گونه رابطه ها در سن کم به احتمال زیادی با شکست و جدایی روبرو می شود و تاثیرات منفی نیز ایجاد می کند اما آن چیزی که شما باید به اون توجه داشته باشید این موضوع است که شما هنوز فرصت زیادی برای ایجاد یک رابطه عاشقانه و سالم در سن مناسب دارید . به این موضوع به عنوان یک تجربه نوجوانی نگاه کنید و برای آینده ای بهتر تلاش کنید. قابل درک است که در این سن گرایش به جنس مخالف دارید اما باید مراقب باشید که اینگونه رابطه ها در این سن ممکن است در اول با شکست مواجه شوند و دوم زودگذر باشند و سوم شما را از درس و هدفهای دیگرتان دور کند. شاد باشید
      پاسخ دسامبر 16, 2018 در 5:07 ب.ظ
  13. Amne
    سلام خسته نباشین! من یه خواهر دارم که دقیقا تو سن بلوغه و ۱۴سالشه،ارتباط خوبی باهم‌نداریم و اکثرا توی دعوا و بحث هستیم،جدیدا خیلی پرخاشگر شده و افسردگی گرفته،همش انگار نا امیده از زندگی و احساس میکنه خیلی بی اهمیت و بی مصرفه تو خانواده،مادرمم تا بهش میگه برو سر درست بهش بر میخوره و دعوا راه میفته بین خواهرم و مادرم،نمیدونم ارتباطی به سن بلوغش داره یا نه ولی خیلیم شلختس،دوست دارم کمکش کنم ولی نمیدونم چجوری،میشه لطفا راهنماییم کنین؟
    پاسخ فوریه 18, 2019 در 10:47 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دوست عزیز او در سن بسیار حساسی قرار دارد که این سردرگمی ها برای او طبیعی محسوب می شود و شما با شناخت بهتر نسبت به این سن و دادن آگاهی به خانوادیتان می توانید به او و طی کردن این مسیر به درستی گام بهتری بردارید . در این سن فرد به دلیل تغییرات هرمونی و تغییرات جنسی و احساسی با سردرگمی های زیادی مواجهه می شود گاهی گرایشات به جنس مخالف نیز برای فرد رخ می دهد . فرد در سن بلوغ نیاز دارد که به استقلال او احترام گذاشته شود و او را فرد با ارزش بدانند و با او مشورت کنند . هرچقد میزان رابطه او را با خودتان بهتر کنید می توانید در این مسیر به او کمک بیشتری کنید به او نشان بدهید که شما نیز این سن را گذرانده اید و احساسات او را درک می کنید او در این سن ممکن است احساس کند دیگر همه چیز را می داند و شما اگر اعتماد او را بدست آورید می توانید به او کمک بیشتری کنید از نصیحت کردن بپرهیزید و بیشتر سعی کنید شنونده احساسات او باشید و با دادن آگاهی های لازم بگذارید تصمیم گیری کند و مراقبش باشید . او دوست دارد تایم بیشتری را در بین دوستان خود باشد و همسالان برای او جذابیت زیادی دارند گاه حتی بیشتر از خانواده این جذابیت وجود دارد . سعی کنید با او به کلاس های ورزشی بروید تا انرژی او در مسیر درست تری هدایت شود .داشتن علایم افسردگی به میزان پایین به دلیل تغییرات در این سن زیاد دیده می شود اما اگر این علایم به اندازه ای است که بر عملکرد او در درس خانوادن و زندگی تاثیر گذاشته است بهتر است به صورت حضوری با روانشناس صحبت کنند. سعی نکنید با دعوا یا تحقیر کردن او خواسته های خودتان و خانوادیتان را بر خواسته های او اولویت بدهید چون ممکن است پرخاشگری در او بیشتر شود و دیگر به شما ها برای مشورت اطمینان ندادن احساسات او را نسبت به سنش در نظر بگیرید و او را مسخره نکنید چون در سن او بسیاری از سوالها و احساسات طبیعی است. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 02122354783 شاد باشید
      پاسخ فوریه 18, 2019 در 12:34 ب.ظ
  14. حميد
    سلام من ١٥ سالمه ؛ در سن ٤ يا ٥ سالگى كه در ميهمانى بوديم ؛ پسر يكى از اعضاى فاميلمون بود كه در مكانى الت تناسلى خودش رو به من نشون داد و من تعجب كردم از اين حركتش ؛ اون هم ٢ سال از من بزرگتر بود ؛ در اون زمان بود كه انگارى بيدارى جنسى من فعال شد ( البته از نظر خودم ) و هر از چند روزى يا هفته اى اين اتفاق با ميل هر دو مون انجام ميداديم ؛ گاهى هر هفته ؛ ٣ ماه ٢ سال يك بار و اين اتفاق ادامه داشت تا اكنون كه اخرين بار ٨ ماه پيش بود ؛ اصل مطلبم اين است كه من از ٦ سالگى تا اكنون كه پانزده سال دارم در مدرسه به برخى از همكلاسى هايم كه از نظر ظاهرى زيبا رو هستند ؛ حس عاطفى و حتى جنسى در سن ٧ يا ٨ سالگلى داشتم و باز با گذر زمان ؛ سال هاى ديگر با بچه هاى ديگر همين گونه بود و اكنون كه به پانزده سالگى رسيدم هم باز در مدرسه مان فردى از همكلاسى هايمان ؛ اين حس را پيدا كردم ؛ چه از نظر عاطفى و چه از نظر جنسى ؛ كه واقعا اين حس ديوانه كننده مى تواند باشد ؛ و از طرفى هم از همان ٧ سالگى هيچ حسى نسبت به جنس مخالف نداشتم ؛ چرا يك زمان كوتاهى بود كه حسى نسبت به يكى از دختر هاى فاميلمون داشتم عاطفى و جنسى اما به مدت خيلى كوتاه ؛ ٩٨ درصد فكرم عاطفى و جنسى به همجنسم هست و فقط ٢ درصد به جنس مخالفم ؛ ان پسر فاميلمون هم كه اين حس عاطفى و جنسى اش نسبت به همجنسش ٥ الان شده اما من فقط به همجنس خودم فكر مى كنم ؛ و چون در مدرسه ام نمى تونم اين حس عاطفى و جنسى رو ابراز كنم دارم ديوانه ميشم واقعا ؛ در اواخر دى ماه سال تا اواست بهمن ماه هر روز با گوش دادن به موسيقى هاى غم انگيز به مدت يك ساعت و نيم گريه مى كردم تا اندكى گوش دادن به موسيقى ارامم كند ؛ در واقع گوش دادن به موسيقى هاى غم انگيز به من نوعى همدردى مى داد ؛ اكنون هم با آمدن فصل بهار اندكى اين غم و كم تر شده ؛ اما حس من به همكلاسى ام چه از نظر جنسى و چه از نظر عاطفى بيشتر شده . ايا من همجنسگرا هستم و شدم ؟ و ايا من افسرده هستم ؟ ( خواهشا جواب منو بديد ؛ موندم چى كار كنم ؛ از گفتن به مادر و يا پدرم ترسى ندارم ؛ اما شرم چرا ) ( تو همين نظرات جوابمو بديد نه تو ايميل مرسى از شما عزيزان )
    پاسخ آوریل 7, 2019 در 3:45 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز احساسات شما قابل درک می باشد اما بهتر است دقت کنید که شما در سن حساس نوجوانی قرار دارید و با توجه به اینکه سریع وارد روابط جنسی آنهم در زمان کودکی شده اید به نظر می رسد انحرافات جنسی در شما شکل گرفته است که نیاز به بررسی دقیق دارد . بهتر است برای شناسایی انحرافات جنسی و گرایش جنسیتان به صورت حضوری به روانشناس رماجعه داشته باشید تا در این مسیر برای بهبود عملکرد جنسیتان به شما شود. به نظر نمی رسد که شما همجنس گرا باشید بلکه ممکن است همجنسباز باشید چون فرد همجنسگرا از نظر بدنی برای رابطه با جنس مخالف تمایل ندارد ولی فرد همجنسباز هم به جنس موافق و هم مخالف تمایل دارد اما چون رابطه با جنس موافق راحت تر است و به این سمت کشیده شده اید گرایش جنسیتان را به درستی شناسایی نکرده اید و یک سری انحرافات در شما شکل گرفته شده است البته برای بررسی دقیق این موضوع نیاز است به صورت حضوری مراجعه کنید . در مورد مشکل افسردگی نیز بستگی به شدت و مدت زمان علایمتان دارد ؟ چند مدت است این علایم را دارید ؟ مشکلاتی در خواب و تغذیتان به صورت کاهش یا افزایش رخ داده است؟ از نظر عاطفی ثبات دارید؟ و... در این مورد نیز نیاز است که همه این موارد بررسی شود ممکن است این علایم به علت سردرگمی موجود در گرایش جنسیتان به وجود آمده باشد البته شما در سن حساسی قرار دارید و این موضوعلت را می تواند تشدید کند. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-88472864 شاد باشید
      پاسخ آوریل 7, 2019 در 8:57 ق.ظ
  15. Abolfazl
    سلام من ۱۵ سالمه . من یه دختر که فامیل هستش دوست دارم و میدونم که با یه پسر دیگه دوسته . من میخوام بهش بگم دوسش دارم و میدونم که امکان داره قبول کنه . حالا چه جوری بهش بگم و میترسم به خانوادش اطلاع بده یه موقع. لطفا کمکم کنید واقعا دوسش دارم
    پاسخ آگوست 15, 2019 در 1:41 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز دقت کنید که روابط در این سن بیشتر بر پایه هیجان می باشد و می تواند برای هردو طرف مشکلات زیادی را به وجود آورد بهتر است سعی کنید شرایط سنی خودتان را بدانید و در کنار احترام به احساسی که دارید سعی کنید که اجازه بدهید به سن رشدی بهتری برسید تا بتوانید در مورد اینگونه روابط با هدف مشخص تری و با بررسی شرایط مختلف تصمیم گیری کنید. در سن شما تخیلات و هیجانات بیشترین کاربرد را دارد و تاثیر زیادی در تصمیم گیری های شما دارد.
      پاسخ آگوست 15, 2019 در 3:58 ب.ظ
  16. حميد
    من حميد هستم و چند ماه پيش موضوعى رو از خودم گفتم و با مشاوره اى هر چند كوچيك تو بخش نظرات نوجوان 15 تا 17 و من خيلى از چند ماه پيش تا الان بهتر شدم ؛ خواستم ازتون تشكر كنم فقط اگه ممكن باشه اون پيام من و جوابتون پاك كنيد ؛ نمى خوام كسى ببينه توى نظرات پياماى اخرتون هست و يا اگه اشتباه نكنم يكى مونده به اخرى ؛ خواهشى كه دارم اگه ميشه پاك كنيد پيامم رو دوست ندارم كسى ببينه ؛ باور كنيد دستور نمى دم ؛ خواهش ميكنم پيامم رو به نام حميد پاك كنيد . خيلى خيلى خيلى خيلى خيلى ممنون .
    پاسخ آگوست 22, 2019 در 2:46 ق.ظ
    • مشاور
      سلام در اولین فرصت این موضوع بررسی می شود
      پاسخ آگوست 22, 2019 در 9:55 ق.ظ
  17. دریا
    سلام خسته نباشید دختری 18 ساله دارم که مدتی است مخفیانه با پسری دوست شده و به تازگی فهمیدم که باردار شده برای مشاوره و فهماندن اشتباهاتش به او باید چه کار انجام بدم؟ لطفا سریعتر جواب بدید ممنون میشم
    پاسخ آگوست 27, 2019 در 8:04 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز با توجه به اینکه او باردار می باشد بهتر است با ایشان صحبت کنید و برای رفع این مشکل در اولین اقدام به صورت حضوری به متخصص زنان مراجعه داشته باشید و در کنار آن سعی کنید که به صورت حضوری به روانشناس ایشان را ارجاع بدهید تا بررسی لازم دراین زمینه صورت گیرد و ایشان بخاطر این موضوعات مورد مشاوره قرار گیرند. شما به عنوان والد ایشان می توانید رفتارهای متناسب خودتان ر ا داشته باشید اما از تنبیه بدنی و یا سرزنش مداوم که بین شما فاصله بیشتری ایجاد می کند خوداری کنید. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354304
      پاسخ آگوست 28, 2019 در 10:35 ق.ظ
  18. @mir ho3ein
    چقد 15 سالگی حساسه واقعا
    پاسخ سپتامبر 2, 2019 در 4:35 ق.ظ
  19. وحداد
    سلام من ۱۷ سالمه و هیچ احساس جنسی نسبت جنس مخالف و موافق ندارم مشکل از ارادتمند شما وحداد
    پاسخ اکتبر 23, 2019 در 10:42 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز تا به حال تحریک جنسی و نعوظ را تجربه کرده اید و این اتفاق در چه زمانی رخ داده است؟
      پاسخ اکتبر 24, 2019 در 9:39 ق.ظ
  20. زهرا
    با سلام من دختری ۱۶ ساله هستم.رشته ام تجربی هست چند ماهی هست که با پسری در فضای مجازی اشنا شدم و ارتباطمون درحد چت و تماس تلفنی هست. ایشون چند سالی از من بزرگتر هستن و از لحاظ اخلاق و رفتار پسر خوبی هست و تا الان با هم خوبیم سوال من این است که ایا ادامه دادن این رابطه به درسم صدمه ای وارد نمیکند؟ ممنون میشم راهنمایی بفرمایید
    پاسخ ژانویه 7, 2020 در 12:31 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که شما در سن نوجوانی قرار دارید و رد این سن گرایش به جنس مخالف بیشتر می باشد و این موضوع می تواند باعث شود که شما به سمت این روابط گرایش بیشتر داشته باشید اما دقت کنید که در اول اینکه این روابط می تواند رد این سن وابستگی و تمرکز شما را به خود جلب کند و باعث شود که میزان تمرکز شما بر دورس و دیگر اهدافتان کاهش یابد و در کنار این مورد اینکه روابط مجازی یک روابط رویایی می باشد و افراد بیشتر بر مینای خیالپردازی های خود در این سمیر گام بر می دارند و شناخت کاملی نسبت به فرد مقابل به شما نمی دهد و این موضوع می تواند آسیب زا باشد و بدون شناخت لازم در شما و این فرد ایجاد وابستگی کند که بر روند کاری شما تاثیر گذار باشد . بهتر است در کنار احترام به احساسات خودتان شرایط سنی و برنامه خود را برای زندگتان مد نظر قرار بدهید تا بتوانید تصمیم گیری بهتری داشته باشید . سوال شما در دفعات قبل پاسخ داده شده است لینک سوالتان را در نظر داشته باشید
      پاسخ ژانویه 7, 2020 در 12:40 ب.ظ
  21. A
    سلام من دخترم ۱۶ سالشه و میخواد با دوستاش تنها بره بیرون ولی موقع بیرون رفتنش بعضی چیزارو بهش گوش زد میکنم یا فحش میده یا از کوره در میره هرچی دم دستش باشه میزنه تو دیوار خورد میکنه میگه من چیم از بقیه کمتره که نمیتونم با خیال راحت برم بیرون بدون دعوا یا تایم بیرون رفتنم بیشتر باشه مثلا از ۵ بره تا ۹ ولی من میگم ۵ تا ۷ شما بگین چیکار کنم
    پاسخ آوریل 22, 2020 در 8:43 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز نگرانی شما برای او قابل احترام می باشد و دقت کنید که او در سن نوجوانی قرار دارد و در این سن نوجوانان ریسک پذیری بالاتری دارند و همه کار توانیی که دارند باعث می شود رفتارهای پر ریسک و هیجانی بیشتری داشته باشند و مخالفت با آنها را به منزله زیر سوال بردنشان می دانند . بهتر است در اول سعی کنید شرایط و نیاز بیشتر او به استقلال و احترام را بیشتر درک کنید و سعی کنید حتی اگر او رفتار مناسبی و بدون احترامی دارد شما به عنوان یک الگو سعی کنید که با او رفتار توام با احترام داشته باشید و نگرانی و دیدگاه خودتان را در احترام و تن صدای مشخص بیان کنید و در زمان عصبانیت از ادامه بحث با او خوداری کنید و بیان کنید که زمانی که آرام تر بود باهم صحبت می کنید . در این مسیر بهتر است در کنار اصلاحات رفتاری که خودتان انجام می دهید به صورت حضوری او را به روانشناس نیز ارجاع بدهید تا راحل های حل مسئله او مورد بررس دقیق تر قرار گیرد چون این سبک از رفتارهای تکانشی و راحل های حل مسئله پایینی که دخترتان نشان می دهند می تواند در ادامه مسیر رشدی برای او مشکلات بیشتری را ایجاد کند . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685741
      پاسخ آوریل 22, 2020 در 10:09 ق.ظ
  22. A
    عالی
    پاسخ آوریل 22, 2020 در 8:44 ق.ظ
  23. زهرا
    سلامن من ۱۵ سالمه کلاس نهم هستن مامانم نمیازره با دوستام برم بیرون خیلی بهم سختگیری میکنه ب دوستام اعتماد نداره اما من دوستاممو مثل کف دستم میشناسم اصلن با مامانم راحت نیستم حرف دلمو نمیتونم بش بزنم با دوستام بیشتر درمیون میازرم ی خاهر بزرگتر از خودم دارم ک ۲۰ ساالشه با اونم نیمتونم حرف دلمو بزنم چون ظر اونو ماملنم یکیه حتا ماملنم نمیزاره برا یخودم اینتسا وصل کنم من ک هیچ کاری نکردم با هیچ پسری دوست نشدم درسامم خداروشکر میخونم چرا باهام انقد سختیگیری میکنه تازه گوشیمم گرفته چک یمکنه گوشیمو فک میکنه چیکار میخام بکنم بهشوگفتم اینستا وصل کنم فقط دوستامو داشته باشم‌میگه نمیخاد از نظر روانشناسی خوب نیست اخه بقول خودش این روانشناسیش داره منو روانی میکنه بعضی وقتا دوستامم میرن بیرون عکس میزارن تو واتساپ میبنیم گرمی‌یمگره ک چرا اینا برن من نرم
    پاسخ آوریل 29, 2020 در 2:56 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما زهرا جان قابل درک هست که در این سن تمایل داری آزادی و استقلال بیشتری را تجربه کنید اما دقت داشته باشد که رفتارها و مخالفت های مادرتان به این دلیل می باشد که در این سن نگرانی هایی دارند که خیلی از آنها می تواند در صورت مراقب نبودن برای شما نیز رخ بدهد اما این به این معنا نمی باشد که شما نیم توانید آزادی داشته باشید بهتر است سعی کنید در زمان صحبت با ایشان در کنار درک نیازها و احساسات خودتان نگرانی های ایشان را نیز درک کنید و با بیان درک نگرانی های ایشان و در اختیار گذاشتن اطلاعات بیشتری در مورد دوستان و یا مکانی که می خواهید بروید و یا درخواست از ایشان برای همراهی شما برای رفت و برگشت میزان این نگرانی را کاهش بدهید . بهتر است سعی کنید که شرایط سنیتان را نیز مد نظر داشته باشید و سعی کنید که بدون مقایسه کردن خودتان در این مسیر پیش بروید چون مقایسه کردن به شما کمکی نمی کند هر فردی نسبت به شرایط خانوادگی خود در این مسیر پیش می رود و تا زمانی که افراد در یک محیط جمعی خانوادگی زندگی می کنند نیاز است که به هنجارهای آن احترام بگذارند تا بتوانند نتیجه گیری بهتری داشته باشند . شما نیز با تعامل می توانید نتیجه گیری بهتری داشته باشید . دقت کنید که شما در سنی قرار دارید که ممکن است احساسات و نیازهای جدیدی را تجربه کنید اما بهتر است قبل از پاسخ به این نیازها و در مورد آنها طالاعات بیشتری کسب کنید . اینکه شما بخواهید به فضاهای مجازی وارد شوید ممکن است باعث شود که تمرکز شما برای موضوعاتی چون در به اندزه گذشته نباشد چون در هر صورت این فضا می تواند در سن شما جذابیتی را ایجاد کند که شما را بیشتر به سمت خود بکشد . در این مسیر نیز بهتر است از فضای مشترکی بین خودتان و مادرتان استفاده کنید تا بتوانید تایمی را از این فضا استفاده کنید .
      پاسخ آوریل 29, 2020 در 4:44 ب.ظ
  24. Fatemeh
    سلام من دختری ۱۵ ساله هسم. واقعا از دسته پدر و مادرم خسته شدم با اینکه واقعا دوسشان دارم مادرم اصلا اجازه ی این را نمیدهد من با دوستانم حرف بزنم چه برسد که بخواهم با آنها بیرون بروم تنها جایی من انها میبینم مدرسه است. رابطه منو دوستانم امسال ۵ ساله شد. ولی هنوز مادرم و پدرم نمیگذارند با انها باشم. من خیلی به مادرم گفتم ما هر جا رفتیم تو هم بیا دوستان من که تنها نیسن مادرانشان هم میایند. ولی قبول نمیکند.من کلا ۳ تا دوست دارم. چند وقت پیش تولد یکی از بهترین دوست هایم بود چقدر پدرم و مادرم را التماس کردم که بروم حتی دوستم حدیث گفته بود مادرها هم میایند ب مادر خودت هم بگو بیاید. پدرو مادرم اصلا قبول نکردند. خواهشا کمکم کنید من واقعا دارم دیوانه میشوم. ت رو خدا ی راه حل پیشنهاد کنید بهم عقدهام دارن زیاد میشن ممنونم اینجا اولین جایی بود که قسمتی از دردودلهایم را گفتم و راحت شدم واقعا شما میتونید اینجوری زندگی کنید
    پاسخ می 13, 2020 در 10:02 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما فاطمه جان قابل درک هست که شما گاهی از رفتارهای پدر و مادرتان ناراحت و حتی عصبی می شود و این احساسات قابل احترام هست اما دقت کنید که شما در سن حساسی قرار دارید و در این سن گرایش به بودن با دوستان و استقلال بیشتر تجربه می شود اما دقت کنید که هنجارهای خانوادگی افراد با یکدیگر متفاوت می باشد پس بهتر است از مقایسه کردن خودتان با دیگران خوداری کنید و سعی کنید که در تعامل و صحبت با والدین در این مسیر به نتیجه گیری بهتری برسید .
      پاسخ می 13, 2020 در 11:43 ق.ظ
  25. Fatemeh
    باور کنید خسته شدم اصلا بعضی از هم سنو سالان خود را که میبینم تعجب میکنم که چجوری میتواند اینگونه زندگی کنند البته من از زندگی دیگران خبری ندارم هر کسی در زندگی مشکلاتی دارد ولی من چن وقت میخواستم خانه مادربزرگم بمانم نگزاشتم. انها فکر میکنند من بچه ام ما هیچ مشکلی خانوادگی نداریم من نقش مادرم را اینطور میبینم که فقط مرا به این دنیا اورده. و اینکه من اشتباه بزرگی کردم که بخاطر اخلاق بد پدرومادرم و اینکه هر چه زودتر از این خانه بروم به اولین خواستگارم که پسرعمه ام بود بله گفتم و الان ۸ ماه نامزدیم. او خیلی به من علاقه دارد و اصلا قابل توصیف نیست. من باید چه کنم بخاطر این اخلاق پدرومادرم زندگی ام به باد رف لطفا کمکم کنید من واقعا از این زندگی خسته شدم و گاهی حتی به خودکشی فکر میکنم کاش میشد که مشگل من فقط دوست و رفیق بود
    پاسخ می 13, 2020 در 12:00 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما فاطمه جان احساسات و نیازهای شما قابل احترام می باشد اما دقت کنید که ازدواج برای فرار از شرایط خانواده می تواند برای شما مشکلات بیشتری را ایجاد کند پس بهتر است برای ازدواج خود معیارهایتان را مورد بررسی قرا بدهید . 1. شما و نامزدتان چند سال دارید؟ 2. احساس شما و معیارتان برای انتخاب ایشان چه ویژگی هایی می باشد؟ 3. از نظر روحی روابط شما و نامزدتان رضایت بخش می باشد؟ 4. چند مدت است افکار خودکشی دارید؟ 5. تغییراتی در تغذیه و خواب خود احساس می کنید ؟
      پاسخ می 13, 2020 در 2:04 ب.ظ
  26. علی
    سلام من پسر هستم ۱۵ سالمه احساس سینگلی زیادی دارم کم کم دارم افسرده میشم نمیتونم حرفم رو به یه جنس مخالف بزنم اگه هم باکسی دوست نشوم احساس میکنم افسرده میشم
    پاسخ ژوئن 16, 2020 در 2:57 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آقا علی اینکه شما در این سن گرایش به جنس مخالف داشته باشید خب یک روند طبیعی در سن شما می باشد اما دقت کنید که اینکه دیگر دوستان و همسالان شما ممکن است به تعداد زیادی از آنها این آمار اشاره داشته باشد روابط با جنس مخالف را تجربه می کنند به معنای درست بودن این مسیر نمی باشد و اینکه شما بخواهید بدون در نظر گرفتن شرایط سنی و موقعیت رشدی و شرایط و فرهنگ های خانوادگی وارد این روابط شوید می تواند در کنار نداشتن سازندگی برای شما آسیب زا باشد . در این سن اینگونه روابط می تواند با هیجان و خیالپردازی زیادی همراه باشد و فرد چون احساس استقلال و بزرگ شدن بیشتری را تجربه می کند فکر کند که می تواند این روابط را مدیریت کند در صورتی که این روابط اگر بی هدف باشد و تنها برای از بین رفتن سینگلی شما که ممکن است دوام زیادی نداشته باشد چون هردوی شما حدودا در یک سن هستید و نیاز است که به موضوعات مهمی که بر آینده شما تاثیر زیادی دارد توجه بیشتری کنید از جمله درس و اینگونه روابط تمرکز زیادی را از شما ها می گیرد و رفتارهای هیجانی می تواند باعث ایجاد روابط جنسی و مشکلات بعدی ان شود و یا با خیالپردازی های زیادی که وجود دارد در کنار بزرگنمایی ممکن است هردوی شما به امید ازدواج در آینده به این رابطه ادامه بدهید و سالها در یک رابطه بدون داشتن شرایط به مسیرتان ادامه می دهند و در آینده در شرایطی که هریک از شما از هویت کامل تری برخودار شد ممکن ایت فرد مقابل اصلا به معیارهای شما نزدیکی نداشته باشد و این وابستگی ایجاد شده باعث مشکل در تصمیم گیری می شود و آسیب زا می باشد این در صورتی می باشد که حتی آسیب های این چند سال را نادیده بگیریم . بهتر است در کنار احترامی که برای احساسات خودت قائل هستی سعی کنی تصمیم گیری در این موراد را به آینده و زماین اختصاص بدهی که از نظر هویت به رشد کامل تری رسیده ای و موقعیت اجتماعی و اقتصادی با ثباتی دارید در کنار اینکه بتوانی یک رابطه هدفمند براساس شرایط همان زمانت داشته باشی نه به امید آینده .
      پاسخ ژوئن 16, 2020 در 4:02 ب.ظ
  27. ..
    سلام من پسر هستم ۱۵ سالمه احساس سینگلی زیادی دارم کم کم دارم افسرده میشم نمیتونم حرفم رو به یه جنس مخالف بزنم اگه هم باکسی دوست نشوم احساس میکنم افسرده میشم
    پاسخ ژوئن 16, 2020 در 2:59 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آقا علی اینکه شما در این سن گرایش به جنس مخالف داشته باشید خب یک روند طبیعی در سن شما می باشد اما دقت کنید که اینکه دیگر دوستان و همسالان شما ممکن است به تعداد زیادی از آنها این آمار اشاره داشته باشد روابط با جنس مخالف را تجربه می کنند به معنای درست بودن این مسیر نمی باشد و اینکه شما بخواهید بدون در نظر گرفتن شرایط سنی و موقعیت رشدی و شرایط و فرهنگ های خانوادگی وارد این روابط شوید می تواند در کنار نداشتن سازندگی برای شما آسیب زا باشد . در این سن اینگونه روابط می تواند با هیجان و خیالپردازی زیادی همراه باشد و فرد چون احساس استقلال و بزرگ شدن بیشتری را تجربه می کند فکر کند که می تواند این روابط را مدیریت کند در صورتی که این روابط اگر بی هدف باشد و تنها برای از بین رفتن سینگلی شما که ممکن است دوام زیادی نداشته باشد چون هردوی شما حدودا در یک سن هستید و نیاز است که به موضوعات مهمی که بر آینده شما تاثیر زیادی دارد توجه بیشتری کنید از جمله درس و اینگونه روابط تمرکز زیادی را از شما ها می گیرد و رفتارهای هیجانی می تواند باعث ایجاد روابط جنسی و مشکلات بعدی ان شود و یا با خیالپردازی های زیادی که وجود دارد در کنار بزرگنمایی ممکن است هردوی شما به امید ازدواج در آینده به این رابطه ادامه بدهید و سالها در یک رابطه بدون داشتن شرایط به مسیرتان ادامه می دهند و در آینده در شرایطی که هریک از شما از هویت کامل تری برخودار شد ممکن ایت فرد مقابل اصلا به معیارهای شما نزدیکی نداشته باشد و این وابستگی ایجاد شده باعث مشکل در تصمیم گیری می شود و آسیب زا می باشد این در صورتی می باشد که حتی آسیب های این چند سال را نادیده بگیریم . بهتر است در کنار احترامی که برای احساسات خودت قائل هستی سعی کنی تصمیم گیری در این موراد را به آینده و زماین اختصاص بدهی که از نظر هویت به رشد کامل تری رسیده ای و موقعیت اجتماعی و اقتصادی با ثباتی دارید در کنار اینکه بتوانی یک رابطه هدفمند براساس شرایط همان زمانت داشته باشی نه به امید آینده .
      پاسخ ژوئن 16, 2020 در 4:03 ب.ظ
  28. سحر
    دوستام همه میرنو خانواده هاشون اجازه میدن ولی من نه .و گفتن بریم مشاوره هر چی ک گفت انجام میدیم
    پاسخ ژوئن 23, 2020 در 4:13 ب.ظ
  29. سحر
    من دختر ۱۶ ساله ام .دوست دارم با پسرا رفاقتی ینی وست دختر دوست پسرو از این عشقو عاشقیا نه .فقط جنبه دوستانه و سالم با کنترل خانواده بریم بیرون .و تو سایتای مختلفم نوشته که اگ کنترل خانواده باشه غیبی نداره .درسته؟ و این ک خانوادم فکر میکنن خیلی چیز بدیه و همه پسرا بدن و از ادم سو استفاده میکنن ‌وگفتن بریم مشاوره و اون هر چی گفت ما انجام میدیم.
    پاسخ ژوئن 23, 2020 در 4:16 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما سحر جان اینکه شما در این سن گرایش به جنس مخالف داشته باشید خب یک روند طبیعی رشد شما می باشد اما دقت کن عزیزم که این القابی که در سن شما و در گروهای دوستان می شنوی و یا در کتاب ها می خوانی و یا با اغراق از سمت دوستانت برای تعریف می شود کاربردی ندارد به این معنا که دوستی ساده ، دوست اجتماعی و... معنایی ندارد و بیشتر برای سرکوی کردن احساسات و یا حدود گذاشتن می باشد که عموما کنترل نمی شود. شما در سنی قرار دارید که اینگونه روابط و یا مورد تایید و یا توجه جنس مخالف بودن برایتان جذابیت زیادی دارد اما این روابط اقبل کنترل نمی باشد و چون در سن شما تصمیم گیری های هیجانی زیاد است و نوجوان خیالپردازی و اراق زیادی را تجربه می کند و حس همه کار توانایی و احساس قدرتی که دارد باعث می شود که روابطی را تجربه کند که آسیب های زیادی با خود به همراه دارد . بله عزیزم در سن شما امکان وابستگی به جنس مخالف بسیار زیاد می باشد و همین موضوع باعث می شود که نوجوان گاه وارد روابط جنسی شود چون بیان می کند من فرق دارم و یا فرد مقابل من با همه فرق می کند ، هدف ما ازدواج می باشد بدون در نظر گرفتن اینکه دو نوجوان نه از نظر سنی و نه شغلی و نه اجتماعی و نه رشدی شرایط مناسب ازدواج را ندارند و با خیالپردازی سالها خود را در یک رابطه ناقص نگه می دارند و ... اینکه خانواده از رفت و آمدهای شما با خبر باشد خب کمک می کند که در اجتماع تا رسیدن به شرایط سنی مناسب شما از یک سری آسیب ها در امان باشی و شما به عنوان یک نوجوان در کنار احترام به احساسات خودت نیاز هست که فرهنگ و هنجارهای خانوادگیت را نیز مد نظر قرار بدهی و از مقایسه کردن زندگی خودت با دوستانت خوداری کنی چون تو تنهاظاهر زندگی آنها را میبینی و اینکه تو تنها با رابطه با یک پسر معنا نمی شوی و نیاز است که تو را برای خودت دوست داشته باشند نه بخاطر نوع روابطی که داری. به خودت فرصت بده تا در شرایط سنی مناسب تر و براساس رشد بهتر بتوانی در این مسیر تصمیم گیری کنی و یک رابهط هدفمند را تجربه کنی . اگر به سایت های مختلف مراجعه کنی و سوال دوستان هم سن خودت را بخوانی خواهی دید که نگرانی خانواده بی مورد نیست و دختران زیادی در سن شما و یا حتی کوچک تر و بزرگ تر بخاطر همین روابط وارد رابطه جنسی شده اند و از انها سوء استفاده شده است ، وابستگی زیادی به فرد مقابل پیدا کرده اند درصورتی که با بزرگ شدن و کسب هویت هرکدام از نوجوان ها علایق و معیارهایشان برای ازدواج تغییر کرده است ، به دلیل وابستگی زیاد خودکشی کرده اند و... اینکه شما دختر عاقلی هستید و سوالتان را در اینجا مطرح کرده اید نشان می دهد که می توانید با سازگاری مناسبی در کنار احترام به احساسات خودت و فرهنگ و درک نگرانی های خانواده در مسیر رشدی خودت تا رسیدن به شرایط مناسب پیش بروی .
      پاسخ ژوئن 24, 2020 در 10:09 ق.ظ
  30. سحر
    اخه من قبلا هم با پسر بودم و باهاشون بیرون رفتم نظر من اینه که یکی باشه ک مامان بابام بشناسنشو خوب باشه و یه دوستیه پاک و بدن هیچی و با کنترل خانواده داشته باشیم و منم به مامان بابام گفتم اگه میخواس کاری کنه حتی دستمو بگیره من فوری از رابطه خارج میشم چون قبلا هم تجربه داشتم حدود ۳ ماه با ی پسره بودم بعد مامانم گفت قطعش کن منم بدون هیچ سرو صدایی گزاشتمش کنار
    پاسخ ژوئن 24, 2020 در 2:18 ب.ظ
    • مشاور
      ببین سحر جان همیشه این مدیریت نمی تواند وجود داشته باشد و حتی امکان وابستگی با افزایش رابطه وجود دارد و نمی توان بیان کرد که بیش از یک میزان نباید شکل بگیرد . در این مورد موضوعتی که قرار بود تو به عنوان یک نوجوان بدانی را بیان کردم و بهتر هست که به علایق دیگرت نیز توجه کنی تا از میزان تمرکزت بر این موارد کاسته شود شما می توانید با چیزهای دیگری نیز تعریف شوید و این تنها موضوع مهم در زندگی شما نمی باشد . تصمیم گیری نهایی با خودت و خانواده می باشد بله در صورت وارد شدن به این روابط در این حالت بهترین مورد آگاهی خانواده می باشد.
      پاسخ ژوئن 24, 2020 در 3:03 ب.ظ
  31. علی
    سلام من نوجوانی 15 ساله هستم چند وقتی میشه که احساس تنهایی میکنم و دوست دارم با جنس مخالف رابطه برقرار کنم. من نمیتوانم که مشکل خودم را به پدر و مادرم اطلاع دهم میخاستم بدونم که چه کاری باید انجام دهم و اگر بخواهم بگویم چگونه؟ و آیا اصلا این گونه روابط کار درستی است؟ و من برای بهبود شرایط چه کاری میتوانم انجام دهم؟ با سپاس
    پاسخ جولای 6, 2020 در 12:44 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آقا علی احساسات و گرایش شما به جنس مخالف قابل احترام هست اما دقت کنید که شما رد سن نوجوانی قرار دارید و در این سن گرایش و توجه به جنس مخالف بیشتر می شود اما اگر نوجوان به شرایط سنی خود توجه نداشته باشد ممکن است با آسیب های زیادی در این مسیر روبرو شود چون حتی با رضایت والدین برای اینگونه روابط امکان وابستگی در این سن به فرد مقابل زیاد می باشد در کنار اینکه تصمیم گیری های هیجانی و ریسک پذیری بالایی که رد سن شماها مشاهده می شود باعث می شود که روابط و رفتارهایی را تجربه کنید که آسیب های زیادی به همراه دارد . بهتر است در کنار احترام به احساسات و نیازهایی که دارید به خودتان فرصت بیشتری بدهید تا در آینده در شرایط سنی و رشدی مناسب تر در جهت داشتن یک رابطه هدفمند در این مسیر اقدام کنید . بهتر است دیگر علایق خود را بشناسی و سعی کنی که به آنها توجه داشته باشی چون رد سن شما اگر نوجوان برنامه برای زندگی خود نداشته باشد وقت خود را با خیالپردازی و گذراندن در فضاهای مجازی طی می کند که امکان تجربه اینگونه احساسات را بیشتر می کند.
      پاسخ جولای 6, 2020 در 1:50 ب.ظ
  32. دانیال
    سلام من یه پسر ۱۶ ساله به پسرا حس دارم و عاشق مردا میشم و الانم یکی از فامیلامون رو دوس دارم و عاشق میشم و چون پسرم نمیتونم بگم برای همین افسرده شدم حالم بده و به دختر هم حس ندارم چیکار کنم؟
    پاسخ جولای 11, 2020 در 11:46 ق.ظ
  33. یوسف
    لطفا این رو هم بگید که چگونه به او این پیشنهاد برقراری رابطه عاشقانه رو بدم تا شانس موفقیتم بیشتر شه و به تنها عشق زندگیم برسم(البته پدر و مادر و خواهرم جای خود)
    پاسخ جولای 18, 2020 در 2:27 ب.ظ
  34. یوسف
    سلام من پسری ۱۵ سالم که عاشق به دختر فامیلمون عشق زیادی دارم که فراتر از توصیفه لطفا بگید من چطوری با ایشان(هلیا)رابطه بر قرار کنم من واقعا عاشقشم و حتی فکر کردن به اینکه اون با کس دیگه ای باشه منو بشدت افسرده میکنه و عهد بستم که بجز او با هیچ کسی وارد رابطه نشم و ازدواج نکنم اون عشق اول و آخر منه❤ولی هنوز از حس من به اون چیزی نگفتم(البته دخترا باهوشن و احتمالا فهمیده هر چند بعضیاشون خنگن ولی این واقعا باهوشه) لطفا راهکار ابراز علاقه و وارد رابطه شدن با اون رو به من بگید من بقدر عاشقشم که در هر غم و اندوهی با فکر کردن به خنده هاش آرامش میگیرم از ناراحتیم کم میشه اون واقعه میتونه مکمل من باشه یه سوال دیگه داشتم که اون به من علاقه داره یا نه؟ خصوصیات با من هم اینه که کلا به بیمزه ترین حرف های من میخنده وقتی از شدت عشق به چشاش خیره میشم اون هم برای چند ثانیه خیره میشه و با لبخند ریزی نگاش رو میدزده و ... البته اینو بگم در صحبتام با اون فهمیدم که بشدت از پسرا بدش میاد چون زورگو هستند و گمان میکنند دختران هیچ کاری بلد نیستن من براش خیلی توضیح دادم که همه اونا اینطوری نیستن و من اصلا اینطوری فکر نمیکنم و به مهارت دختران ایمان دارم ولی اون بازم میگه با پسرا مشکل داره ولی اخلاقش با من خیلی خوبه و مشکلی با من نداره(همه دخترا مرض دارن و رو مخن نمیشه کاریش کرد باید تحمل کرد بالاخره دخترن دیگه) لطفا پاسخ سوالات رو داخل جیمیل من در اسرع وقت ارسال کنید با سپاس فراوان از شما که به مشکلات نوجوانان به صورت رایگان رسیدگی میکنید واقعا باید بهترین هایید امیدوارم در کنار همسرتان همیشه شاد و موفق باشید❤ و بابت حرف های داخل پرانتز شرمنده واقعا همینه اخه ولی لطفا دخترا ناراحت نشن من اصلا راضی به ناراحتی کسی نیستم
    پاسخ جولای 18, 2020 در 2:46 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آقا یوسف احساساتی که شما دارید قابل احترام هست اما دقت کنید که شما و این خانم هردو در اواسط نوجوانی قرار دارید و اینکه در این سن به جنس مخالف گرایش داشته باشید و حتی دوست داشتن و دوست داشته شدن را تجربه کنید یک فرایند طبیعی رشد شما می باشد اما دقت کنید که در اول نمی توان در مورد احساسات یک فرد دیگر بر مبنای اجساسات شما نظری داد و تا زمانی که خود این خانم در مورد احساسش صحبتی نکند نمی توان در این مورد نظری داد اما در مورد اینکه شما از زمان فعلی تصمیم گرفته اید دیگر کسی جز او را دوست نداشته باشید و ... دقت کنید این ها افکار هیجانی نوجوانی می باشدکه فرد احساسات خود را با اغراق و بزرگنمایی زیادی بدون رد نظر گرفتن شرایط سنی و موقعتی اجتماعی واقتصادی و... تجربه می کند و فکر می کنید اینکه فرد مقابل نیز احساسات مشابه او داشته باشد کافی هست در صورتی که آقا یوسف اینگونه نمی باشد و احساسات شماها بر اساس شرایط محیطی و رشد سنی و رشد اجتماعی می تواندتغییر کند و شما به مرور معیارهایی را برای انتخاب هایتان در نظر می گیرید که مطابق هویت و هدف های شما باشد و در یک مسیر هدفمند وارد رابطه می شوید هدفی که به امید آینده و تغییرات ان نباشد بله با شرایط آن زمان شما هماهنگ باشد . در زمان فعلی بیان احساسات و حتی پذیرش آن از سمت این خانم کمکی به هیچ یک از شما دو نفر نمی کند پس بهتر است در کنار احترامی که برای احساسات خودتان قائل هستید اجازه بدهید در آینده در شرایط سنی بالاتر و رشدی بیشتر در مورد این روابط تصمیم گیری کنید .
      پاسخ جولای 18, 2020 در 3:26 ب.ظ
  35. الناز
    سلام من دختری ۱۵ساله هستم وازطریق چت بایه پسری دوست شدم واوایل مثل یه دوست معمولی بودیم تااینکه یه روز بهم گفت دوستم داره خب منم عاشقش شده بودم وخیلی هم دوسش دارم ولی دوستام میگن داره باهات بازی میکنه واصلا دوست نداره ولی من میگم دوسم داره ولی بازم اونا میگن نه من الان بدجور بین دوراهی گیر کردم دوراهی که اگه ولش کنم یعنی قلبشو شکستم واگه ترکش نکنم دوستام بازم مسخره میکنن منو وسرزنشم میکنن وچیزی که بیشتر مانع کارم میشع که رابطه رو تموم نکنم یکش علاقم بهشه ویکی دیگه اینکه اون پدرومادرشو ازدست داده واز سن ۱۳سالیگی بامادربزگش زندگی کرده وبزرگ شده وحتی یه بار که خواستم تمومش کنم بهم گفت بدون دل یه بچه یتیمو شکستی ووقتی اینو گفت من بازم منصرف شدم وحتی یه وقتایی فک میکنم بهم دروغ میگه ووقتی ازش میپرسم بهم دروغ گفتی میگه بهت دروغ نگفتم به خاک پدرومادرم من واقعا نمیدونم الان چیکار کنم لطفا کمکم کنید چون واقعا انتخاب سختیه که چیکارکنم.
    پاسخ جولای 19, 2020 در 1:58 ق.ظ
  36. لیانا
    سلام من تقریبا ۱۶ سالمه و عاشق یه پسری شدم حدود ۷ ماهه. هیجانات خودمون رو کنترل میکنیم و یه رابطه سالمی داریم.یعنی هم من منطقی فکر میکنم و هم اون پسر.بنابراین به فکر ازدواج و تشکیل خانواده و...که خیلی از نوججون ها درگیرش هستند ما نیستیم. با هم حدود ۲ ساعت در روز حرف میزنیم و چون اون پسر کنکوری هست خیلی حرف نمیزنیم.من به خانوادم نگفتم و ترس دارم چون یک بار که با ایشون بیرون بودن من رو دیدن و اتفاق ناخوشایندی افتاد.متاسفانه پدرم در لینجور مواقع بسیار بسیار عصبی و کنترل خودشون رو از دست میدن اما مادرم با مهربانی با من صحبت میکنه و درکم میکنه همیشه هم کمکم کرده اما هم خودم و هم پدر و مادرم معتقدیم که داشتن رابطه برای سن من زوده ولی احساست من با این پسر داده بیشتر مبشه و به جور وابستگی به هم داریم.پسر کاملا خوب و درس خون و از لحاظ شخصیت عالی هستش . من خیلی دوست دارم این موضوع رو به مادرم بگم ولی نمیتونم هر موقع میخوام بگم اینطوری فکر میکنن که من برای تشکیل دادن رابطه سن کمی دارم(خودم هم قبول دارم انکار نمیکنم ولی با توجه به تغییرات عاطفی و رشد شخصیت عاطفی در دوران نوجوانی من هم دچار این حس عاشقی شدم و هیچ اسیبی ندیدم)خواهش مبکنم راهنماییم کنید که چجوری به مادرم بگم و ایا درست هست که اصلا بگم یا نه؟یا رابطمو با اون پسر قطع کنم؟خواهشا سریع تر پاسخ بدید ممنون
    پاسخ جولای 19, 2020 در 5:06 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز ببین عزیزم داشتن احساس دوست داشتن به یک جنس مخالف یک روند طبیعی در سن شما هست و اینکه می دانی در این سن نمی توانید برای آینده و ازدواج و... تصمیم گیری کنید خوب هست اما دقت کن که این روابط باعث ایجاد وابستگی میشه و به همین دلیل شما تایم زیادی در طول روز را به این رابطه فکر می کنید و خیالپردزای های زیادی دارید در کنار اینکه این روابط پنهانی می تواند برای شما با اضطراب زیادی همراه باشد که باعث می شود که حتی بر روند رشدی و تمرکز بر درس و علایق دیگرت تاثیر بگذارد . می توانی در زمان مناسبی با مادر این موضوع را در میان بگذاری اما نمی توانید توقع داشته باشید که انها بدون در نظر گرفتن آسیب های این روابط با شما در این مسیر همراهی کنند چون این روابط وابستگی زیادی ایجاد می کند که می تواند برایت آسیب زا باشد . پس بهتر است تصمیم گیری در مورد این روابط را به آینده و شرایط سنی و رشدی بالاتر اختصاص بدهی تا بتوانی یک رابطه هدفمند را تجربه کنی.
      پاسخ جولای 20, 2020 در 4:57 ب.ظ
  37. لیانا
    لطفاااااا سریع تر جوابمو بدین من خیلی استرس دارم
    پاسخ جولای 20, 2020 در 3:29 ب.ظ
    • مشاور
      سوال شما پاسخ داده شد
      پاسخ جولای 20, 2020 در 4:57 ب.ظ
  38. لیانا
    خیلی ممنونم.بله درسته.همین کار رو میکنم و بهتر است که ارتباطم رو قطع کنم و بیشتر روی درسم متمرکز بشم ممنون از پاسخ گویی خوبتون
    پاسخ جولای 21, 2020 در 7:22 ق.ظ
  39. Amir
    سلام و خسته نباشید واقعا به خیلی از سوالات ما جوان ها جواب داده اید ولی در مورد خودارضایی توضیحی ندادید میشه راه های ترک این عادت بد رو بنویسید
    پاسخ جولای 23, 2020 در 3:13 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز ممنون از شما بله در سوالی که با نام کاربری shayan ارسال کردید در همین لینک این پاسخ ارسال می شود
      پاسخ جولای 23, 2020 در 4:56 ب.ظ
  40. Shayan
    سلام من 15 سالمه و با مشکل خودارضایی روبه رو هستم مادر و پدرم هم متوجه شده بودند و این باعث شد یک مدت طولانی ترک کنم و اصلا به سمت این رفتار زشت نروم ولی بعداز مدتی وسوسه شدم و دوباره گرفتار شدم اول اینکه ایا این رفتار واقعا بد هستش دوم روش هایی برای ترک این عادت پیشنهاد کنید
    پاسخ جولای 23, 2020 در 3:20 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آقا شایان قابل درک هست که خودارضایی می تونه با فشار روحی زیادی برای پنهان کاری همراه باشد و عموما افرادی که عمل خودارضایی دارند در اول با عوارضی چون اضطراب روبرو می شوند چون نگران فهمیدن اعضای خانواده هستند و این پنهان کاری برای انها با سرزنش خود و تمرکز زیاد و نگرانی در مورد اینده و دیدگاهای خانوادههمراه می شود که اضطراب نتیجه ان است . در مورد ترک خودارضایی شرایط برای افراد می تواند متفاوت باشد و بسته به عوامل تحریک کنند، برنامه های زندگی هر شخص ، حتی مکان و زمان های خودارضایی ، مدت زمان که خودارضایی می کنند و تعداد دفعات خودارضایی دارد. افرادی که خود ارضایی را تجربه می کنند در مدت کوتاهی احساس رضایت دارند اما پس از مدتی با هر بار خود ارضایی احساس ندامت و پشیمانی می کنند و عوارض مختلفی برایشان به وجود می آید و فرد با سرزنش خود همکراه می شود که در طولانی مدت می تواند با عوارض افسردگی و احساس گناه شخص روبرو شود . هر عادت غلطی به مرور زمان می تواند باعث اعتیاد شود. خود ارضایی آسیب های زیادی بر روی روان و جسم فرد خواهد گذاشت. عدم توانایی در کنترل میل به خود ارضایی باعث اختلال در عملکرد تحصیلی، خانوادگی و اجتماعی شغلی می شود. همچنین می تواند پیش زمینه احساس گناه، اختلالات جنسی و جسمی باشد . در این مورد در اول با توجه به نوجوان بودن شما اجازه بدهید این موضوع را نیز بیان کنم که شما به رشد اندام ها و رشد قدی نیاز دارید و خود ارضایی به صورت غیر مستقیم می تواند در کوتاه شدن قد شما تاثیر داشته باشد و یا رشد مفید استخوان ها پس بهتر است به این مورد نیز توجه کنید . اما برای ترک خودارضایی در اول نیاز است که شما بپذیرید که مانند هر انسان دیگری نیازهای دارید از جمله نیاز گرسنگی ، تشنگی ، نیاز جنسی و... هرکدام از این نیاز ها اگر به میزان لازم و در زمان و شریاط مناسب به ان پاسخ داده شود می تواند سازندگی داشته باشد در غیر این صورت می تواند آسیب زا باشد مثلا در نظر بگیرید که فردی بخاطر گرسنگی بدون توجه به شرایط بدنی و یا تایم و یا نوع تغذیه ای که مقابل او قرار دارد شروع به خوردن کند در این حالت زیاد روی می تواند یک آسیب داشته باشد و غذای ناسالم آسیب های زیاد دیگر پس تجربه یک نیاز به معنای پاسخ دادن فوری به این نیاز نمی باشد پس بهتر است زمانی که با نیاز جنسی نیز مواجهه می شوید سریع به دنبال مسیری برای پاسخ به ان نباشید. به نیازهایتان احترام بگذارید اما استپ گفتن را نیز بلد باشید چون قرار نیست انسان هر چیزی که به ذهنش می آید را تجربه کند . پذیرش این نیاز اولین مرحله ترک می باشد چون قرار نیست ما با نیاز جنسی بجنگیم و دوم اینکه نیاز است که شما شرایط سنیتان و آسیب های این نیاز را درک کنید و بشناسید و سوم اینکه عوامل تحریک کننده برای خود را شناسایی کنید مثلا استفاده از فیلم پورن ، صحبت های جنسی با دوستان ، گشتن در فضاهای مجازی و.... در این حالت می دانید که چه شرایطی برای شما تحریک کننده می باشد و می توانید آنها را بهتر مدیریت کنید و حتی در صورت نیاز انها را حذف کنید . بیکاری و تنهایی یکی دیگر از مشکلاتی هست که بیشتر افرادی که خودارضایی کی کنند با آن مواجهه می باشند پس بهتر است که برای زندگی روزانه خود برنامه ریزی داشته باشید تا بتوانید میزان زمانی بیکاری و تمرکز بر این نیاز را کاهش بدهید . هرچقدر که تمرکز بیشتری بر این نیاز داشته باشید آن را نیز بیشتر تجربه می کنید وب یشتر تحریک می شوید و در کنار آن تمرکز شما بر دیگر نیازهایتان چون درس خواندن ، ورزش و... کاسته می شود . ورزش تنش های شما را کاهش می دهد و به شما احساس خوشحالی و سرزندگی می دهد. ورزش های گروهی می تواند به شما در ایجاد حس های مثبت کمک کند به صورت کلی ورزش می تواند برای تبدیل انرژی به شما و کاهش تمرکز بر نیاز جنسی کمک کند پس سعی کنید ورزشی را انتخاب کنید که به آن علاقه دارید و ان را در برنامه روزانه خود قرار بدهید . میوه ها و سبزیجات می توانند انرژی بدنتان را تامین کنند و احساس کسلی و خستگی در شما را از بین ببرد. این روحیه تازگی و سلامت، شما را از کارهایی مثل خود ارضایی که به بدنتان آسیب می زند، منع می کند در کنار این موراد سعی کنید به تغذیه ایی که برای رشدتان نیز اهمیت دارد توجه داشته باشید . افکار مربوط به خود ارضایی اکثرا نیمه های شب به سراغ شما می آید. تنظیم خواب و خوابیدن به اندازه کافی (8 ساعت در روز) و بیدار شدن سر ساعت مشخص به شما کمک بسیاری خواهد کرد. در این فرایند صبور و مقاوم باشید. خود ارضایی یک نوع اعتیاد است و قرار نیست در یک ثانیه برطرف شود. در این مسیر برای خود هدف های کوتاه مدت تعیین کنید و پس از رسیدن به آنها به خود پاداش دهید. امیدوارم این موراد بتونه بهتون کمک کنه اما بهتر هست برای ترک همه شرایط بررسی شود و شرایط هر فرد با دیگری متونه متفاوت باشد پس بهتره در این مسیر یک متخصص سکس تراپ کنار خودتون داشته باشید . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-88422495
      پاسخ جولای 23, 2020 در 5:18 ب.ظ
  41. hossein
    سلام من 15 سالمه و فشار روانی شدیدی دارم از یه طرف نگران تحصیلمم ازیه طرف دیگه کارمیکنم و ذهنم مشغوله و از یه طرف دیگه هم به یه دختر حدودا هم سن خودمه از دو سال پیش علامند شدم و همش ذهنمو مشغول کرده واقعا گیج شدم بجای اینکه دنبال بازی باشم توی اینترنت مطالب روانشاسی مختلف میخونم تا شاید راهی پیدا کنم که از این سر در گمی بیرون بیام اما اصلا فایده نداره تا به یه موضوعی عادت میکنم یه چیز دیگه ذهنمو شغول میکنه و به خود ارضایی هم اعتیاد دارم و هرچقدر تلاش میکنم بازم یه صد بزرگ سر راهمو میگیره و هیچ کاری نمیتونم بکنم لطفا اگه راه حلی واسه مشکلاتم دارید ممنون میشم کمکم کنید
    پاسخ آگوست 2, 2020 در 7:14 ب.ظ
  42. Fatemeh
    سلام من ی دختر ۱۵ ساله هستم. مامانم با اینکه من ۱۵ سالمه و ی ساله ک نامزدکردم هنوزم ک هنوزه کتکم میزنه سر کارهای اشتباهم یا سر حرفای اشتباهم:( من واقعا خسته شدم از دسش با اینکه خیلییییی دوسش دارم..... من باید چکار کنم ک کتکم نزنه.؟؟ باید چ کار کنم ک یکم اعصابش اروم بشه:( من خسته شدم بخدا خسته شدم دیگه.چن بار ب فکر خودکشی افتادم ولی فقط و فقط بخاطر نامزدم انجامش ندادم چون میدونم ب من خیلی وابستس و دوسم داره و من نباشم زبونم لال دق میکنه:(کمکم کنین لدفا :((((( من باید چ کار کنم واقعا
    پاسخ آگوست 6, 2020 در 11:34 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما فاطمه جان قابل درک هست که کتک زدن مادرتان برای شما احساسات ناخوشایندی از جمله عصبانیت و نارحتی را به دنبال داشته باشید اما عزیزم در این مورد نیاز هست که باهم بیشتر صحبت کنیم تا بتونیم شما را راهنمایی کنیم. 1. موضوعاتی که باعث بحت و درگیری بین شما و مادرتان می شود چه مواردی هست؟ 2. مادرتان از شما چه توقعاتی دارد؟ 3. شما چگونه احساسات و نیازهای خودت را با مادر در میان می گذاری؟ 4. واکنش شما به کتک زدن مادر چگونه هست؟
      پاسخ آگوست 6, 2020 در 12:41 ب.ظ
  43. Fatemeh
    مامانم خیلی زوددددد عصبانی بیشتر سر موضوعات انجام ندادن بعضی از کارای خونه کتکم میزنه مثلا نشستن ظرفها جمع نکردن اتاقم و .... مامانم ازم توقع داره همش کار کنم هر چی گفت بگم چشم و اصلا حرفمو نزنم. هر وقت چیزی نیاز داشته باشم راحت میگم ولی اگه ی خواسته کوچیک مثله اینکه میشه امروز ت ظرفا رو بشوری؟ داشته باشم ازش هزار بار استرس میگیرم تا بگم حرفمو.... واکنشم فقط گریه است فقط میتوانم گریه کنم همین....
    پاسخ آگوست 6, 2020 در 1:05 ب.ظ
    • مشاور
      بهتر است در زمان مناسبی اگر برایت امکان دارد با مادرت برای مشاوره اقدام کنید تا بتوانیم با هردوی شما در این مورد صحبت کنیم . اما در این مورد بهتر است درزمان مناسبی در احترام به مادرتان بیان کنید که کتک زدن شما توسط ایشان برای شما چه احساساتی را به دنبال می آورد در کنار اینکه بهتر است سعی کنید که در این مسیر اگر بازهم ایشان نتوانستند اشتباه بودن مسیر خود را درک کنند بهتر است سعی کنید که ا پدر کمک بگیرید تا با او صحبت کند و یا شرایط یک خانواده درمانی را برایتان محیا کند. سعی کن از قبل در مورد کارهایی که می خواهی انجام بدهی برنامه ریزی داشته باشی تا از میزان درگیری ها خود با مادرتان خوداری کنید و در زمان عصبانیت از ادامه بحث با ایشان صرف نظر کنید تا امکان آسیب جسمی به شما کاهش یابد اما در این مسیر نیاز است که شما بدون گریه کردن و بیان دوست داشتن مادر و درک نگرانی و کارهایی که ایشان برای شما می کنند احساس اضطراب و ناراحتی را که از ایشان بخاطر کتک زدنتان دارید را با ایشان به اشتراک بگذارید نیاز است که ایشان به اشتباه بودن مسیر خود آگاه شوند.
      پاسخ آگوست 6, 2020 در 3:59 ب.ظ
  44. Setia
    سلام من ۱۵ سالمه و من دو تا برادر کوچک و بزرگ دارم که برادر بزرگم ۱۷ سالشه و برادر کوچیک ام هم ۱۳ سالشه من باید بگم که من امسال به خاطر بعضی ا ز مشکلاتی که پیش آمد نتوانستم مثل قدیم درس بخوانم و معدلم شد ۱۸ و برای همین اتاق تکی که فعلی داشتم را از من گرفتند و با برادر کوچیک تر هم تو یه اتاق هستم و باید بگم که من قبل از اینکه اتاق تکی داشته باشم به مدت ۲ سال با برادر کوچیک ام بودم و اینکه تو این شرایط خیلی اذیت می شم هر کاری کردم مادر و پدرم راضی نشدند که اتاق تکی داشته باشم و گفتند که باید منتظر باشم و دوباره درس بخوانم که معدلم بالا تر شود و اون وقت هست که اتاق دوباره بازگردانده میشه و ضمن اینکه برادر بزرگم اتاق تکی داره و ایشون از چند بار نمره بدی آورده و اتاق را ازش نگرفته شده و باید بگم که من در یه شرایط مخصوصی هستم و خیلی عصبی ام می کنند باید چی کار کنم حتی اگر هم من کارشون نداشته باشم آن ها در کار های من فضولی و مسخره می کنند و دفتر خاطرات ام من را هم می خوانند و هیچی وقت نمیشه که وقتی من با پدر و مادرم حرف بزنم حرفی نزنند و اینکه اگر هم در اتاق با مادرم حرف بزنم یا داخل می شوند به هر بهانه ای و یا گوش هایشان را دم در می گذارند و هر چه می گویم را می شنوند من باید در این شرایط چی کار کنم و باید بگم که مادر و پدرم منو درک نمی کنن و مقایسه با بچگی های خودشان می کنند و من چند ماهی می شد که گریه می کردم ولی بعدش تصمیم گرفتم که قوی باشم که بلاخره این روز ها هم بگذره
    پاسخ آگوست 22, 2020 در 6:49 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز قابل درک هست عزیزم که شما حریم خصوصی خودت را می خواهی و می خواهی که به علایق و احساسات و نیازهای شما توجه بیشتری شود اما این رفتارهای پدر و مادر و تصمیم گیری در این مورد موضوعی می باشد که نمی توانیم نظر دقیقی در مورد آن بدون صحبت با خود انها بدهیم اما دقت داشته باش که همیشه شرایط آنگونه که ما می خواهیم پیش نمی رود اما نیاز است که ما با یک سری رفتارهای دیگر سازگاری با محیط پیدا کنیم . در زمان فعلی ما می دانیم که شما یک سال اتاق مشترک با برادر 13 ساله خود دارید و این موضوع در کنار ناخوشایندی هایی که دارید نیاز است که مورد پذیرش قرار گیرد سعی کنید که دفترچه خاطرات و لوازم خصوصی خود را با کمک مادر در جایی قرار بدهید که مثلا قفل دارد اما دقت کنید که اگر دائم بخواهید با آنها وارد بحث شوید کنجکاوی آنها را بیشتر تحریک می کنید . نیاز است در کنار احترام و دوست داشتن برادرهایتان بدانید که شما مسئول رفتارهای اشتباه آنها نیستید و بهتر است که مسیر رشدی خود را طی کنید . اگر رفتارهای نادرستی از انها مانند ضبط کردن صدای شما و مادرتان را مشاهده می کنید بهتر است در این مورد از خود مادر بخواهید که این مشکل را حل کنند . شما حق داری ناراحت شوی ، عصبانی شوید چه از پدر و مادر و ه برادرهایتان اما در کنار تجربه این احساسات نیاز است بدانید که حتی با وجود این رفتارهای اشتباه انها شما را دوست دارند و حتی برادرهایتان با همین رفتارها سعی در تعامل بیشتر با شما دارند هرچند که راحل های مناسبی را انتخاب نمی کنند. بهتر است که در زمان مناسب در احترام و بیان درک ناراحتی و نگرانی و تلاش های دیگران و احساس دوست داشتنشان با انها صحبت کنید تا بتوانید نتیجه گیری بهتری داشته باشید . به عنوان مثال در کنار بیان درک تلاش و احساس دوست داشت از سمت والدین بهتر است از نیاز به حیرم های خصوصی چون لباس عوض کردن و یا اگر پریود هستید زمان پریودی و نیازها و احساساتی که فکر می کنید با حضور برادر کوچک ترتان امکان تجربه آن نیست و یا مشکل ایجاد می کند با مادر صحبت کنید و بخواهید که ایشان این شرایط را مد نظر قرار بدهند و بعد تصمیم گیری داشته باشند در کنار اینکه شما در هردو حالت بهتر است سازگاری لازم را داشته باشید تا بتوانید مسیر رشدی خود را ادامه بدهید.
      پاسخ آگوست 23, 2020 در 9:46 ق.ظ
  45. دختر
    درسته سن 15 سالگی حساسه ولی خانواده من منو باور ندارن فک میکنن دارم مسخره بازی در میارم. این چندروز ب شدت افسرده شدم بابت ابتلا ب ی عشق ی طرفه و همه چیمو ب مادرم میگم ولی این یکیو نمیتونم بگم الان توقع داره ک بهش بگم چمه.
    پاسخ آگوست 25, 2020 در 7:05 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز ببین عزیزم ممکن هست که خانواده نتوانند به درستی به احساسات شما پاسخ بدهند اما این به معنای بی ارزشی احساسات و نیازهای شما برای آنها نیست پس بهتر است در تعامل و بیان و درک نگرانی آنها می توانید بیان کنید که دوست دارید آنها جدی تر برخورد کنند و به حرفهایی که می زنید توجه بیشتری داشته باشید در کنار اینکه مستقیم به انها بیان کنید که چه توقعی از آنها دارید تا آنها بتوانند در مورد آن تصمیم گیری کنند. اما در مورد احساس عشق و دوست داشتنی که در این سن تجربه می کنی شما یک نوجوان هستی و توجه به جنس مخالف و تجربه این احساسات در سن شما کاملا طبعی هست و قرار نیست که تجربه این احساسات با رخداد خاصی همراه باشد و شما باید در کنار احترام به احساساتی که داری به شرایط سنیت نیز توجه کنی و تصمیم گیری در این مورد را به آینده و شرایط سنی و رشدی بهتری واگذار کنید . دقت داشته باش که اگر بخواهی با خیالپردازی پیش بروی و تمرکز زیادی بر این احساسات بگذارید خودت را در معرض آسیب بیشتری قرار می دهی پس بهتر است در کنار احترام به احساساتت سعی کنی که به شرایط سنیت نیز توجه داشته باشی و اینکه خانواده گاهس تنها می توانند شنونده باشند و بسیاری از کارهایی که شماها می خواهید را به دلیل آسیب هایی که دارد نمی توانند برای شما انجام بدهند تا در آینده در شرایط سنی مناسب در مورد آنها تصمیم گیری کنید.
      پاسخ آگوست 25, 2020 در 10:44 ق.ظ
  46. فاطمه
    باسلام.من پسری ۱۵ ساله دارم که به شدت به بازیهای انلاین اعتیاد دارد وهرچه خواسته پدرش فراهم کرده است.تنها دغدغه او درزندگی فقط بازی ps4است.شبها تا ۵صبح به تماشای استریم بیدار می ماند تا ۲بعداظهر میخوابد وبعداز بیداری شروع به بازی انلاین و مجدد گوشی به دست ونگاه کردن استریم گیم ها وقتش را میگذراند.اهل بیرون و دوست نیست دغدغه من وپدرش بااو دررابطه با اینطور زندگی کردن است نمیدانم باید بااو چطور رفتارکنم.الان مدتی است ازما خواهش میکند که ps4 را بفروشیم وبجای ان یه کامپیوتر ۳۰ میلیونی بخریم.درمانده شدم .نمیدانم همیچین کاری راانجام دهیم برایش یانه.لطفا وخواهشا راهنمایی بفرمایید
    پاسخ سپتامبر 1, 2020 در 7:56 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما فاطمه جان ببینید فرزند شما در سن نوجوانی قرار دارد و این سن حساسی می باشد نوجوان شما نیاز دارد که به او توجه کنید و به خواسته های او احترام بگذارید اما خواسته های او باید با درک شرایط شما باشد و اینکه شما بخواهید هرچیزی را در اختیار او قرار بدهید می تواند برای او آسیب زا باشد . پس بهتر است در کنار احترامی که برای او قائل هستید در مورد شرایط استفاده او از این بازی و وسایل باهم بیشتر صحبت کنید و در این مسیر به توافقی برای میان استفاده از این بازی ها و... برسید چون میزان استفاده نوجوان شما بیش از حد معمول می باشد و می توانیم ان را اعتیاد در نظر بگیریم و برای کاهش این اعتیاد نیاز است که او دیگر علایق را بشناسد و با دنیای بیرونی ارتباط بیشتری برقرار کند سعی کنید در کلاس های مختلف که خودش دوست دارد او را ثبت نام کنید ، باهم زمان مشخصی را برای بازی قرار بدهید ، از او بخواهید که از امکاناتی که دارد استفاده درست کنید و در آینده در شرایط سنی بالاتر اگر دلیل مناسبی برای تهیه کامپیوتر داشت می توانید بازهم باهم در این مورد صحبت کنید . او را تشویق به حضور بیشتر در اجتماع کنید این سبک خوابیدن و یک جا نشستن حتی می تواند بر رشد جسمی مخصوصا قد که به خواب شب نیاز دارد تاثیر داشته باشد در کنار اینکه بر روند رشد هوش هیجانی و روابط اجتماعی او نیز تاثیر گذار باشد در کنار اینکه ممکن است با افت شرایط درسی او نیز مواجهه شوید پس بهتر است در یک تعامل در احترام باهم تایم مشخصی را برای استفاده قرار بدهید و سعی کنید که بقیه زمان را با کارهای یکه تحرک دارند برای او پر کنید البته در این موراد علاقه او اهمیت زیادی دارد .
      پاسخ سپتامبر 1, 2020 در 10:36 ق.ظ
  47. Elika
    سلام من ۱۵ سالم هست نمی دونم از کجا شروع شد که این جوری شدم من باید بگم که وقتی برای اولین بار مادر بزرگم گفت سیبیل هاتو بزن این طوری شدم و باید بگم که به هر جای صورتم که مو داشته باشه حساسم ک باید بزنمش اینم یواشکی با بند که زیاد هم نه که بفهمند من احساس می کنم که خودم نیستم و دوست دارم که موهامو رنگ کنم و کار های زنانه انجام بدم مادرم مخالف ای کار هاست فقط اجازه میده سیبیلم را بردارم ولی من یواشکی ابرو هام را بر می دارم بهتره بگم که وسطش را چون وقتی بچه بودم با قیچی ابرو های وسطم را خالی می کردم و برای همین این طوری شد که زیاد شد و همین طور موهای صورتم که با چیزی که نباید برداشتم و بعد زیاد شد تا امسال بود که دیگه زدم با بند و باید بگم که اگه نزنم زیاد و زیاد میشه البته وقتی بر میدارم خیلی کم بر می دارم مشکل اینجاست که مامانم از بی کاری می بینه و وقتی برمیدارم هیج کسی نمی فهمه نمی دونم به مامانم چطوری بگم که این مدهای صورتم را من از قید چیز های زنانه امدم بیرون این که موهام را رنگ کنم و از لوازم آرایش استفاده کنم فقط این را می خوام که اجازه بده که کامل بردارم و اینکه وقتی بهش میگم من بزرگ شدم و باید این کار ها را کنم میگه پس بزرگ شدی چرا تو کار های خونه کمک نمی کنی در حقیقت من یه مقدار تنبلم حالا باید چطوری مادرم را راضی کنم که بردارم اول ها سیبیل هم میگفت نه که به مامان بزرگم گفتم که بگه و اینکه اگر من تو این سن که هنوز عادت نشدم و چیزی هم به اون نمونده بردارم پوست صورتم خراب میشه؟؟؟
    پاسخ سپتامبر 5, 2020 در 1:30 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز ببین عزیزم در این سن شما توجه بیشتری به این مسائل دارید اما نیاز است که شما به شرایط سنیتان نیز توجه داشته باشید در کنار اینکه هنجارهای خانوادگی نیز در این مورد اهمیت بیشتری دارد بهتر است سعی کنید در این مسیر با راهنمایی مادرتان پیش بروید و سعی کنید که به خودتان فرصت بیشتری بدهید تا در آینده در مورد این موضوعات تصمیم گیری کنید . در هرصورت این موضوعی می باشد که نیاز است که شما با مادرتان در مورد آن در کنار بیان دلایل خودتان و شنیدن صحبت های مادرتان در این مورد تصمیم گیری کنید.
      پاسخ سپتامبر 5, 2020 در 11:34 ق.ظ
  48. امین
    سلام من 15 سالمه و چند سال پیش به یه دختری که یک سال از من کوچیکتر بود علاقه مند شدم ولی متاسفانه خانواده فهمیدنو نزاشتن زیاد طولانی بشه ولی به هر حال من هنوز میبینمش(بچه ی دوست مادرمه) و هنوزم بهش حس دارم ولی فاز اونو کلا درک نمیکنم یهو میبینین یه روز مخفیانه نامه فدایت شوم میفرسته یه موقع هایی اصن محل نمیزاره حتی نگاهمم نمیکنه من راجع بهش با مادرم حرف زدمو وقتی دلایلمو شنید میگفت دوس داره رابطه ما ادامه داشته باشه ولی کنترل شده ولی وقتی این حرفو زد که دیگه خیلی دیر شده بود ولی هنوزم دوسش دارم واقعاااااااااا نمیدونم باید چیکار کنم فقط اگه ممکنه همینجا جواب بدین ایمیل نزنید البته لطفا
    پاسخ سپتامبر 6, 2020 در 1:06 ق.ظ
  49. Elika
    اخه مشکلش هم اینجاست که اصلا من نمی بینمش مامان ام چند سالی میشه که سرش ۲۴ ساعت تو گوشی هست و سر این هم با پدرم مشکلات فراوانی دارند و تو این ماه هم کلاس برداشته البته قبلش هم بود ولی الان اصلا نمیشه باهاش حرف زد و همش تو کلاس هست یعنی ۲۴ ساعت وقتی پر هست من باید چی کار کنم عمه ام میگه من ذهنم به خیلی جا ها رفته و میگه که‌ برم پیش روان شناس ولی مامان و بابام وقتی بهشون میگی انگار که داری فحش میدی بهشون و می گن تو چه مشکلی داری حالا به بینم میشه رفت یا نه ولی به احتمال زیاد باید منو ببرند
    پاسخ سپتامبر 6, 2020 در 5:34 ب.ظ
    • مشاور
      ببن عزیزم مشکلات پدر و مادرتان به خودشان ارتباط دارد و بهتر است وارد مشکلات آنها نشوید اما در مورد نیازها و احساساتی که خودتان تجربه می کنید بهتر است در احترام این موضوع را بدون وارد شدن به مسائل شخصی هریک از آنها با آنها در میان بگذارید . سعی کنید که برای زندگی روزانه خود برنامه ریزی داشته باشید و بر مبنای شناخت بیشتر خودت ، شخصیت فردی خود را تعریف کن و به شرایط سنیت آگاه باش چون در سن شما توجه زیاد به ظاهر یک امر طبیعی می باشد اما نوجوان باید بداند که مسیر رشدی او تنها به این موضوعات ختم نمی شود و با برنامه ریزی پیش برود.
      پاسخ سپتامبر 7, 2020 در 12:02 ب.ظ
  50. سید امین
    سلام و دورد. من پسر ۱۷ ساله هستم و یک خواهر کوچک و ۹ ساله دارم من تقریبا امواع مشکلات مصل خودارضایی و داشتن رابطه و کلافگی و... رو تجربه کردم و خداروشکر الان مشکلی ندارم وسر درس و تکلیفام هستم. و میخوام با خواهرم به وقت مناسب درباره اینجور مساٍئل صحبت کنم که خدای نکرده دیگه این مشکلات پیش نیاد پدرم و خواهرم رابطه خیلی خوبی دارند به طوری که هر روز تقریبا ۱ الی ۲ ساعت با هم بازی میکنند ولی خوب درباره این مسائل جنسی ونوجوانی صحبتی نمیکنند یا حداقل با من با من نکردند. و به نوعی این مسائل خیلی نامتعارفه (خانواده مذهبی متوسط) ولی من خودم در سایت های معتبر تحقیق کردم و سعی کردم منطقی عمل کنم.میخواستم بدنم در چه سنی بهتر است این مسائل رو بگم بهش؟ البته یه موضوعی هم من رو نگران کرده و اونم دسترسی به تبلت و اینترنت که مشکلات من با همین تکنولوژی شروع شد و متاسفانه به نوعی شده که رابطه ها ازسن خیلی کم شروع شده و من به شدت نگرانم.ممنون میشم راهنمایی کنید
    پاسخ سپتامبر 20, 2020 در 11:44 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز نگرانی شما برای خواهرتان قابل احترام هست اما دقت کنید که در این مسیر نیاز نیست شما کاری انجام بدهید و بهتر است شما در این موارد با ایشان صحبت نکنید و اگر نگارنی دارید در احترام به ماد رو پدرتان بیان کنید که انها در زمان مناسب و متناسب با شرایط سنی او اگر برایش سوالی ایجاد شود به ان پاسخ بدهند . شما نیز با توجه به اینکه در سن نوجوانی قرار دارید ممکن است احساسات و نیازهای زیادی را تجربه کنید اما بهتر است به این موضوع نیز توجه داشته باشید که تجربه و احساس دلیل کافی برای داشتن رابطه جنسی و... نمی باشد و در این سنین می تواند آسیب زا باشد که شما متوجه اشتباه بودن مسیر خود شده اید و آن را بازسازی کرده اید .
      پاسخ سپتامبر 20, 2020 در 11:50 ق.ظ
  51. طاها
    سلام و عرض ادب من طاها هستم 14 سالمه اما یجور بخوام حساب کنم 15 سالمه من پسره عاقلی هستم اما نزدیکای یک سال هست که فوقاالعاده عصبی و پرخاشگر و افسرده شدم به هیچ عنوان نمیتونم جلوگیری کنم و یه مشکله دیگه هم که دارم اینه که واسه هیچ کاری تلاش نمیکنم و این کار منو عذاب میده !تو خانواده نمیتونم شاد باشم با جمع همراه نیستم الانم که کلاس های آنلاین شروع شده از درس متنفرم اصلا زیاد تو کلاس نمیرم برم هم چیزی متوجه نمیشم مادرم از اخلاقم خسته شده خواهرم میگه آدم تورو میبینه غصش میگیره دلم واقعا شکسته اصلا نمیدونم باید چیکار کنم من چون به بازیگری علاقه دارم قبلا اعتماد به نفسم بالا بود اما الان اومده پایین جوابه من رو بدید ممنون میشم
    پاسخ سپتامبر 24, 2020 در 10:16 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آقا طاها دقت کنید که همه این مورادری که بیان کردی از جمله 1. عصبی بودن و پرخاشگری2. نداشتن تلاش و پشتکار 3. نداشتن احساس شادی 4. کناره گیر یاز اجتماع 5. کاهش عملکرد درسی 6. کاهش اعتماد به نفس همه این موارد نشان از افسردگی می باشد که می تواند بر عملکرد شما نیز تاثیر داشته باشد حتی شما می توانید با علایمی چون سرزنش خود ، تغییراتی در خواب و تغذیه به صورت افزایش یا کاهش نیز مواجهه شوید . بهتر است در این مسیر اگر این علایم را بیش از دو هفته دارید به صورت حضوری به روانشناس مراجعه داشته باشید تا مراحل درمان برای شما صورت گیرد و شما بتوانید با بهبود شرایط روحیتان در مسیر رشدی خود گام بردارید . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354783
      پاسخ سپتامبر 24, 2020 در 1:15 ب.ظ
  52. harry styles
    سلام من ملیکام و 15 سالمه. من مشکلم رو اینجا یگم چون یه جای دیگه رو جواب ندادین من تو بهترین مدرسه شهرمون که نمونس درس میخونم و درسمم بد نیس.ولی مشکلات زیادی با خانوادم دارم . اول که نمیزارن صورتمو اصلاح کنم . میگن زشته به سن تو . چون قدمم نسبت به سنم کوتاهه. ولی همه دوستام اصلاح میکنن. و اینکه از دیروز همش تو فکر پیدا کردن یه دوست پسرم در حالی که من اصن هیچ وقت قبلا به فکر جنس مخالف نبودم و نمیدونم چرا دلم میخاد فعالیت های جنسی رو امتحان کنم . وهمینطور بهم اعتمادی ندارن و عمرن نمیزارن با دوستام تنها برم بیرون . و اینکه من دوساله میگم برام گوشی بخرن نمی خرن چون گوشی قبلیم هم دو ماه پیش خراب شد . و همینطور نمیدونم از کجا یه پسر خوب پیدا کنم ازونجا که من به هیچ کس اعتماد ندارم . ممنون میشم جواب بدید
    پاسخ سپتامبر 27, 2020 در 7:21 ق.ظ
  53. ماهان
    سلام من ماهان هستم۱۵ سالمه . و بعضی وقتها احساس میکنم که خیلی خاصم با خودم تو تنهایی ها به شکل های آزار دهنده صحبت میکنم و راستش صدامو عوض میکنم جای آدمای خیالی خودم صحبت میکنم یا اگه کسی به وسایل شخصیم دست بزنه خیلی عصبانی میشم و خیلی هم زود عصبانی میشم که بعضی وقتها مشت میکوبم به دیوار و فریاد میزنم و تنهایی رو هم خیلییی دوست دارم نمیدونم چرا ولی احساس میکنم وقتی تنها هستم آرامش و تمرکز بیشتری دارم. ایا این رفتار در این سن عادیه میشه یکم توضیح بدین؟ ممنون .
    پاسخ اکتبر 5, 2020 در 4:03 ق.ظ
  54. ایمان
    اقا من 15 سالمه عاشق یک دختر هستم فامیل دورم هست وقتی می بینمش استرس میگیرم قلبم زود زود میزنه و یک مشکل دیگه که دارم تو خونمون به من کم توجه میکنن دو سه هفته هست علاقه زیاده به رابطه جنسی پیدا کردم تو دلم میگم کاش یکی بیاد این حرفا ودلم پر هست _فکر میکنم تنهایی بهتر از جمع هست حتی خانواده کل روز تنهام اهنگ غمگین گوش میدم هرکس اومد اتاق فحش میدم حتی پدرم تو خانواده به من اعتماد ندارن میگم گوشی بخر میگن نه هرچه میگم میگن نه میشه راهنمایی کنید لطفا همشو بگین چکار کنم از اول تا اخر
    پاسخ اکتبر 6, 2020 در 4:00 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آقا ایمان تجربه احساس دوست داشتن فردی از جنس مخالف در سن شما کاملا طبیعی هست و در این مسیر نیاز هست که شما به احساسات خودت در احترام برخورد کنی در کنار اینکه شرایط سنی را نیز در نظر داشته باشید که در این سن نمی توان وارد یک ارتباط شد چون می تواند برای هردوی شما اسیب های زیادی را به دنبال داشته باشد پس بهتر است در کنار احترام به احساساتت اجازه بدهی در اینده در شرایط سنی و رشدی مناسب زمانی که به هویت کامل تری رسیدید تصمیم گیری کنید در مورد تمایلات جنسی نیز با توجه به دوران نوجوانی تجربه این نیازها یک امر طبیعی می باشد اما دقت کنید که اگر شما بخواهید تمرکز زیادی بر این نیاز کنید و به خیالپردازی و.. بپردازید این نیاز را بیشتر تجربه می کنید که مخصوصا اگر عمل خودارضایی هم انجام بدهید این مضووع می تواند هم در رشد جسمی و مخصوصا قدی شما تاثیر داشته باشد و هم شما را با مشکلاتی چون افسردگی ، گوشه گیری و تمایل بیشتر به تنهایی ، اضطراب و حتی احساس گناه مواجهه کند . در این مسیر در صورت انجام خودارضایی نیاز است که محرک های محیطی را حذف کنید و در کنار ان سعی کنید برای زندگی روزانه خود برنامه ریزی داشته باشید باشید تا به مرور بتوانید شرایط بهتری را تجربه کنید . در مورد روابط با خانواده نیز دقت داشته باشید که فحش دادن و یا برخورد های نادرست کمکی به بهبود مشکلات شما نمی کند و حتی می تواند مشکلات بیشتری را نیز برای شما ایجاد کند پس بهتر است سعی کنید که احساسات و نیازهای خود را در احترام بیان کنید تا آنها نیز شنونده بهتری باشند چون با این سبک رفتاری احتمال نتیجه گیری برای شما کاهش می یابد.
      پاسخ اکتبر 6, 2020 در 10:06 ق.ظ
  55. مانی
    سلام من پسری هستم ۱۵ ساله که حدودا ۷ ماه است با دختری ۱۴ ساله دوست شدم و هر دوی ما به شدت به هم علاقه داریم ولی والدین و اطرافیان جفتمان بی خبرند و ما میدانیم اگر بفهمند قطعا مانع رابطه عاطفی ما میشوند .ما تا کی میتوانیم پنهان کنیم یا چگونه میشود این موضوع را به کسی گفت؟
    پاسخ اکتبر 6, 2020 در 1:49 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آقا مانی احساساتی که دارید قابل احترام هست اما در این مورد نیاز است که هردوی شما به این موضوع توجه کنید که در سن شما وارد رابطه شدن می تواند برای هردوی شما آسیب زا باشد و تمرکز زیادی را از هردوی شما می گیرد و بر روند درسی شماها می تواند تاثیر گذار باشد . بهتر است در این مسیر در کنار احترام به احساسات خودتان تصمیم گیری در مورد این روابط را به آینده و شرایط سنی و رشدی بالاتر قرار بدهید چون شما نمی توانید سالها رد یک رابطه پنهانی بمانید و این مسیر اضطراب زیاد و وابستگی زیادی را ایجاد می کند .
      پاسخ اکتبر 6, 2020 در 4:08 ب.ظ
  56. امین
    سلام من 15 سالمه و چند سال پیش به یه دختری که یک سال از من کوچیکتر بود علاقه مند شدم ولی متاسفانه خانواده فهمیدنو نزاشتن زیاد طولانی بشه ولی به هر حال من هنوز میبینمش(بچه ی دوست مادرمه) و هنوزم بهش حس دارم ولی فاز اونو کلا درک نمیکنم یهو میبینین یه روز مخفیانه نامه فدایت شوم میفرسته یه موقع هایی اصن محل نمیزاره حتی نگاهمم نمیکنه من راجع بهش با مادرم حرف زدمو وقتی دلایلمو شنید میگفت دوس داره رابطه ما ادامه داشته باشه ولی کنترل شده ولی وقتی این حرفو زد که دیگه خیلی دیر شده بود ولی هنوزم دوسش دارم واقعاااااااااا نمیدونم باید چیکار کنم فقط اگه ممکنه همینجا جواب بدین ایمیل نزنید البته لطفا
    پاسخ اکتبر 25, 2020 در 8:53 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آقا امین ببینید احساساتی که دارید قابل احترام هست اما در این مسیر نیاز است که شما به شرایط سنی خودتان و این خانم توجه کنید در سن شماها گرایش به جنس مخالف بیشتر می شود و درگیری فکری زیادی را این احساسات می تواند ایجاد کند اگر فرد به این موضوع توجه زیادی کند باعث می شود که بر دیگر موضوعات مهم زندگی شما تاثیر داشته باشد در زمان فعلی با توجه به شرایط اجتماعی و اقتصادی و سن رشدی که دارید و هنوز در آن هویت کامل صورت نگرفته است وارد شدن به این روابط در احترام به احساسات شما توصیه نمی شود . بهتر است به خودتان و این خانم فرصت بیشتری بدهید تا در اینده در شرایط سنی و رشدی بهتر زمانی که هردوی شما به ثبات هویتی رسیدید در این مورد تصمیم گیری داشته باشید . دللی این تفاوت های رفتاری در این خانم نیز بخاطر شرایط سنی و سردگمی که در این سن وجود دارد می باشد در سنی که هویت هنوز به درستی شکل نگرفته است و فرد نیز نمی داند که از زندگی چه می خواهد . ممکن است بارها مسیر خود را عوض کند .
      پاسخ اکتبر 26, 2020 در 12:59 ب.ظ
نظر دهید