تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی کودک 5 سالگی

روانشناسی کودک 5 سالگی

 

 

آنچه باید در مورد کودک پنج ساله خود بدانید:

کودک در حال یادگیری درباره خودش و دنیای اطرافش است، نقش شما در کمک به پیشرفت مهارت هایی که  برای کسب موفقیت های فیزیکی، ذهنی و اجتماعی نیازدارد، کلیدی است. آیا می دانید چه کاری از شما بر می آید؟ چگونه می توانید بطور موثر با مهد یا پیش دبستانی همکاری کنید؟ و مهمتر از همه اینکه چطور متوجه می شوید که کودکتان کارش را خوب انجام می دهد یا نه؟

سلامت جسمی و مهارت های حرکتی درشت

از نظر فیزیکی، کودک پنج ساله شما نسبت به یک سال قبل تسلط بیشتری برای انجام کارها ازخود نشان می دهد. مثلا گرگم به هوا بازی می کند، ازچارچوب کوهنوری (وسیله ای که برای بالارفتن در پارک ها تعبیه شده است) با دقت وتوجه به فاصله ها استفاده می کند و به توپ ضربه می زند. آنها اکنون متعادل تر هستند و با اطمینان بیشتری از وسایل بازی برای سرگرم شدن استفاده می کنند. اگر بتوانند توپ را خوب پرتاب کنند و بگیرند و به آن ضربه بزنند بازی بیسبال برای آنها جالب بنظر می رسد. بازی‌های  پر جنب و جوش در پیشرفت مهارت های حرکتی کودک ضروری است و همراه با تناسب فیزیکی و سلامت سیستم قلبی عروقی، موجب  کشیده شدن عضلات و استحکام استخوان ها می شود. وهمچین به بهتر غذا خوردن و خوابیدن کودک کمک می کند.

مهارت های حرکتی ظریف

زمانی که کودک  در مهارت هایی  مثل باز و بسته کردن دکمه و زیپ که قبلا  به صورت ابتدایی کسب کرده، مسلط تر می شود، لباس پوشیدن هنگام صبح برایش راحت تر است. وقتی  به راحتی از مداد یا قیچی  استفاده می‌کند موضوعاتی که در کارهای هنری اش ارائه می دهد  قابل تشخیص تر است و می تواند پازل های پیچیده تری را حل کند. هر فعالیتی که به کودک فرصت بهبود این مهارت ها را بدهد بسیار سودمند است. لوازم کارهای هنری، اسباب بازی های سازه ای و بازی های تخته ای به طور ویژه موثر هستند.

مهارت های اجتماعی

کودک شما می داند در هربازی هرکسی نقشی دارد، ولی آنها هنگام بازی به یک شخص بزرگسال نیاز دارند تا بازی را برایشان شرح دهد و بین انها داوری کند. برد برای آنها جذاب و باخت وحشتناک است، چون آنها مقهوم اقبال (grace)  در پیروزی و شکست را نمی دانند. فکر نکنید که مدام مجبور به نظارت بر  کارهای کودک هستید. کودک شما نیاز دارد مهارت هایش را برای برقراری ارتباط، شناخت و معامله همراه با کشمکش و تعارض با همسالانش را تمرین کند و بهبود بخشد. و شما تنها باید زمانیکه کنترل از دست خارج می شود پادرمیانی کنید. اهمیت این کار را دست کم نگیرید که بهتر است هر ازگاهی به کودک فرصت دهید به تنهایی بازی کند چون این کار به او کمک می کند فکر کردن  به صورت مستقل را بیاموزد.

مهارت های شناختی

زمانی که کودکان حین درگیری با مسائل ساده  شروع به درک مفهوم اندازه، وزن و حجم  می کنند، مهارت های شمارش و خواندن و نوشتن در انها بهبود پیدا می کنند. کودک یاد می‌گیرد بخواند و از سوی دیگر او اکنون  نه تنها شروع به تشخیص کلمات آشنا در تصویر می کند  بلکه تشخیص می دهد ساختار قصه چگونه  شکل یافته است. فرزند شما هنور می خواهد با شما بخواند، آماده باشید و بدانید نقش مهمی به عهده شماست، به کلمه هایی که او می داند اشاره کنید و از او سول بپرسید. هر فعالیتی که به کودک فرصت استفاده از خلاقیت و تصور را بدهد مفید است زیرا این فعالیت ها به بهبود مهارت های شناختی که برای حل مساله و درک مفاهیم جدید نیار دارد، کمک می کند.

 

حمایتی که   از کودک 5 ساله  میکنید تا در مسیر زندگی هدایت شود با حمایت از کودک 2 و یا 3 ساله تفاوت دارد. از سوی  دیگر تلاش های شما از هر زمان دیگری در کمک به کودک برای تبدیل شدن به یک بزرگسال شاد  ومتعادل و سازگار،  اهمیت بیشتری دارد.

منبع:مشاوره-خانواده.com

بیشتر بخوانید:

پیش بسوی یک سالگی: آنچه باید در مورد کودک یک ساله بدانید

پیش به سوی دو سالگی:  انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید

پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید

پیش به سوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی در زمینه تربیت کودک می توانید با متخصصان ما با شماره های 02122247100و 02122354282تماس بگیرید.
۸۱ نظر
  1. سولماز
    پسرم 5 ساله من خیلی زورگوست.وقتی کاری رو که میخواد انجام ندم من رو میزنه یا حرف های زشتی به من میزنه.منم برای اینکه احترام خودم رو نگه دارم کاری رو که میخواد انجام میدم.اما اطرافیان به من میگن که روش تربیتی من غلطه.نظر شما چیه؟
    پاسخ آبان 24, 1395 در 10:45 ق.ظ
  2. همیار
    متاسفانه باید بگویم شما در تربیت خود از ابتدا اقتدار ، جدیت و محکم بودنی را که زیبنده یک مادر داناست را نداشته اید .پسرتان هم که باهوش بوده متوجه شده و از شما سوء استفاده می کند.باز هم متاسفانه این رفتار شما به مرور باعث می شود که فرزندتان در ظلم کردن تثبیت شود و در آینده موجبات آزار و اذیت دیگران را فراهم آورد. بنابراین هر چه زودتر روش خود را عوض کنید به روانشناس کودک مراجعه کنید.روش های محروم سازی از بازی و تفریح را در مقابل رفتارهای پرخاشگرانه و توهین پسرتان به کار بگیرید.از طرفی جستجو تا بدانید که کودکتان این کارها را از کجا یاد گرفته؟ اگر از همسرتان آموخته حتما لازم است که خود شما و همسرتان هم به مشاور خانواده مراجعه فرمایید و مشکلاتتان را حل کنید ، وگرنه دیوار کجی که بنا شده تا ثریا همچنان کج بالا خواهد رفت.
    پاسخ آبان 25, 1395 در 9:56 ق.ظ
  3. ناشناس
    سلام دخترم 5 سالشه و همیشه از من پیش پدرش خبرچینی میکنه.من و شوهرم یه مقدار اختلاق داریم و من گاهی اوقات بعضی چیزها رو از شوهرم پنهان میکنم تا دعوا پیش نیاد ولی دخترم از این مسئله سوء استفاده میکنه و حتی منو چند باز تهدیدم میکنه که اگه به حرفش عمل نکنم فلان چیز رو به باباش می گه.نگرانی من به خاطر خود دخترم است که با این سن کم این کار رو می کنه و از آینده ش میترسم و از شما کمک می خوام چه رفتاری باهاش داشته باشم که این رفتار رو ترک کنه؟
    پاسخ آبان 26, 1395 در 4:24 ب.ظ
  4. همیار
    سلام راستش ناهماهنگی بین زن و شوهر معمولا منجر به چنین مواردی در کودکان می شود.کودکان خیلی زود این چیز ها را متوجه می شوند و طبیعی است که بر علیه خود شما از آن استفاده کنند.بهترین راه حل این است که با همسرتان روراست و شفاف باشید و مخصوصا جلوی دخترتان شفافیت بیشتری با همسرتان داشته باشید. چون غیر از اینکه دخترتان از این مورد سوء استفاده می کند، شما اکنون الگوی بسیار نامناسبی را جلوی دخترتان به نمایش گذاشته اید.راستی و درستی پیشه کنید و همین را هم به دختران آموزش بدهید و سعی کنید با کمک مشاور مشکلات زناشویی را حل کنید و اجازه ندهید مشکلات باعث پنهان کاری یا خدای ناکرده نادرستی و عدم صداقت بین شما و همسرتان بشود.نکته دیگر این که دخترتان احتمالا از شما ناراحت است یا کینه به دل دارد .این را هم باید نزد روانشناس کودک بررسی و رفع فرمایید.
    پاسخ آبان 27, 1395 در 10:49 ق.ظ
  5. بتی
    سلام.دخترم 5 سالشه و قبلنا بدون ناراحتی وارد آسانسور میشد اما الان حاضر نیست بدون ما و به تنهایی سوار آسانسور بشه و تا محوطه حیاط ساختمان تنها بره اما وقتی من یا پدرش همراش باشیم مشکلی نداره و از آسانسور هم نمی ترسه.به نظر شما چیکار کنیم؟
    پاسخ آبان 30, 1395 در 3:11 ب.ظ
  6. مشاور
    متاسفانه در ساختمان های بزرگتر که نسبت به همسایه ها و تردد افراد، شناخت و کنترلی وجود ندارد نباید اجازه دهید که پسر بچه یا دختر بچه های کوچک به تنهایی سوار آسانسور شوند.چون در بسیاری از موارد افرادی که ظاهرشان هم نشان نمی دهد ممکن است تمایلات کودک آزاری داشته باشند یا به نوعی به کودکان تعدی کنند.این تعدی همیشه به بدترین صورت آن ظاهر نمی شود، بلکه ممکن است به صورت دست مالی کردن کودک یاترساندن او هم انجام بشود که همه انواع آن باعث ناراحتی و آزار کودک می شود.از طرفی کودک میترسد که موضوع رابا کسی در میان بگذارد چون چنین افراد بیماری معمولا کودک را به شدت می ترسانند.بعضی خانواده ها گمان می کنند که تنها باید از دختر بچه های کوچک خود محافظت کنند ، اما متاسفانه موضوع کودک آزاری تنها به یک جنسیت مربوط نیست و همه کودکان در معرض خطر هستند. بنابراین به طور کلی نگذراید کودکتان بدون شما سوار آسانسور شود.سعی کنید به او یاد دهید که با غریبه ها حرف نزند و اگر غریبه ای با او حرف زد و او را ترساند به شما بگوید تا شما از او محافظت کنید.این موضوع را با تهدید به کودکتان نگویید تا بیش از این نترسد ؛ بلکه با ملایمت بگویید که گاهی برخی غریبه ها ممکن است بخواهند او را اذیت کنند و او حتما باید به شما بگوید اگر کودکتان همیشه از سوار شدن به آسانسور ترس داشت ممکن بود این ترس مربوط به خود آسانسور باشد اما چون با حضور شما احساس ایمنی می کند و ترس ندارد احتمالا موضوع به چیز دیگری بر می گردد.با این وجود اگر ترس او ادامه یافت حتما با روانشناس کودک مشورت فرمایید.
    پاسخ آذر 1, 1395 در 10:26 ق.ظ
  7. مادر بزرگ
    سلام نوه ای 5 ساله دارم (پسر) که الان دو ساله پدر و مادرش از هم جدا شده اند.وقتی پیش من است آرام و خوب است.حضانت او با پسرم است.زمانی که نوه ام پیش مادرش بوده اصلا به او نمی رسیده و با او بدرفتاری می کرده.البته خودش هم مادرش را دوست ندارد.و وقتی با مادرش صحبت می کند بچه بی قرار می شود.آیا می توانم به مادرش بگویم که با او تماس نگیرد و برای دیدن او از طریق کلانتری اقدام کند.زیرا گاهی هم حتی اقدام به بددهانی و بی حیایی هم می کند.تا زمانی که بچه بزرگ شود و خودش انتخاب کند؟
    پاسخ آذر 2, 1395 در 4:22 ب.ظ
  8. زاهد
    سلام متاسفانه در این زمینه تشخیص شما یا کودک کافی نیست و اگر ادعای شما صحیح باشد و مادر واقعا دارد کودک را آزار می دهد، حتما باید روانشناس دادگاه و مراجع قانونی در این باره نظر بدهد و تصمیم گیری نماید.شما می توانید شواهد و مستندات خود را به آنها ارائه دهید.اما از نظر شخصیت خودتان نیز بنده هرگز توصیه ای نمی ککنم که مادری را از دیدار فرزندش و فرزند را از دیدن مادر محروم کنید.چون نه تنها این عمل غیر انسانی است بلکه نتایج این کار در آینده دامنگیر خود شما می شود.چون هم مورد اعتراض همین کودک قرار خواهید گرفت و هم مورد لعن و نفرین مادر او خواهید شد.از طرفی از نظر علمی جا دارد شما روش درست برخورد با کودک را مادرانه و دلسوزانه به او یاد دهید و اگر مادر تا این حد مریض است با هم یعنی با مادر و کودک نزد روانشناس بروید و به درمان او کمک کنید و اجازه دهید روانشناس به مادر یاد بدهد که رفتار درست چیست و اگر مادر عصبی است با دارو درمانی او را آرام تر کند.اگر هم رابطه شما با عروس سابق تان در این حد نیست، همان اقدام قانونی بهتر است.
    پاسخ آذر 2, 1395 در 7:16 ب.ظ
  9. سمیه
    سلام پسر پنج ساله ای دارم مدتی ست که تیک عصبی پلک زدن و گشاد شدن چشم دارد و شبها هم در خواب دندان قروچه دارد متخصص چشم مشکلی در بینایی اش مشاهده نکردند بنظر شما مشکل روانی خاصی س؟در ضمن خیلی به پدرش وابستس .پدرش با او رفتار خوبی دارد اما همیشه کاری میکند که بین من و پسرم قرار بگیرد و پسرم مجبور به انتخاب شود . به دلیل تندخویی همسرم من همیشه استرس دارم که یک وقت ناراحت یا عصبی نشود فکر نیکنم این استرس به پسرم هم منتقل شده . کمکم کنید لطفا
    پاسخ آذر 2, 1395 در 10:10 ب.ظ
    • مژگان ن
      با سلام.. مشکل تیک عصبی و پلک زدن می تواند دلائیل بسیاری داشته باشد که یکی از انها اضطراب است. برای تشخیص درست و بررسی نوع تیک حتما باید مشاهده لازم توسط متخصص صورت گیرد. دندان قروچه کردن می تواند دلائل متعددی داشته باشد از جمله مشکل در مجاری تنفسی و آپنه آ در طول خواب و اضطراب کمتر در این مسئله دخیل است. نوع ارتباطی که شما با همسر و فرزند خود در حال حاضر دارید یک فرزندپروری متناقض را ایجاد کرده که به نفع کودک شما نیست و دچار تناقض های تربیتی خواهد شد. حتما باید ابتدا روی سازگاری زناشویی و هماهنگی در ارتباط خود با همسرتان کار کنید این مسئله بسیار مهم است و باید روش های فرزندپروری همگام را استفاده کنید. به همسر خود بابت نتایج این رفتار هشدار دهید تا سعی در تغییر رفتار خود داشته باشد. در غیر این صورت عواقب آن متوجه کودک خواهد بود.
      پاسخ آذر 3, 1395 در 10:10 ق.ظ
  10. بهار ناز
    پسری دارم 5 ساله تا سن سه سالگی نمیتونست صحبت کنه که به لطف خدا با گفتار درمانی مشکل حل شد.ولی هم به خاطر اینکه نمیتونست صحبت کنه هم به خاطر وابستگی زیادی که داشت و هم به خاطر وضعیت نابسامان مهد کودک های اطراف منزلمون اسمش رو مهد ننوشتم الان وابستگی نداره و خیلی راحت از من جدا میشه.الان مشکلی که باهاش دارم اینه که در برابر آموزش چه با بازی و چه با سی دی چه با هم سن هایش به هر طریقی که فکرش رو بکنید مقاومت میکنه.میخواستم بدونم الان باید چیکار کنم چون دیگه پیش دبستانی میره.از همه بدتر خیلی هم لوش و لطایف دخترانه داره کلا تمام افراد خانواده طرفدارش هستن و من هیچ قدرتی برای اصرار و سختگیری ندارم.اصلا هم بلد نیست از خودش دفاع کنه.روانشناسی که باهاش در ارتباط هستم اصرار داره اول یه تست هوش ازش بگیره و از نوروفید بک استفاده کنه.از شمامیخوان کمکم کنید.با تشکر
    پاسخ آذر 13, 1395 در 11:50 ق.ظ
  11. ali
    شما باید فرزند تون رو نزد یک روانپزشک ببرید.به نظر من یه تست هوش نیاز دارند.که بعد از آن آزمونی برای بررسی دقت و توجه و حافظه و بررسی تکامل حرکتی نیاز هست.ارزیابی پزشکی و عصب شناختی برای بررسی سیستم اعصاب و مغز هم نیاز هست.
    پاسخ آذر 14, 1395 در 2:59 ب.ظ
  12. قادری
    سلام پسر من 5 سالشه و خیلی نق میزنه یعنی مدام خواسته هاش با ناله و گریه است. نمیدونم چطور باهاش برخورد کنم وقتی یه چیزی رو میخواد اگر به خواسته اش نرسد به نق زدنش ادامه و با صدای بلند گریه می کنه.یه مشکل دیگه هم دارم اینه که از سن دو سالگی به آلنش درست میزد من اوا بهش میگفتم دست نزن بعد که با مشاور صحبت میکردم گفت اصلا به روت نیاز و حواسش رو پرت کن.الان 5 سالشه ولی همچنان این کار رو انجام میده و الان خودش رو به زمین و میز و ... میماله.ما خیلی نگرانش هستیم.میترسیم این توی سرش بمونه و اینکه ما رو میبینه خودش رو جمع کنه.ممنون میشم راهنماییم کنید.
    پاسخ آذر 21, 1395 در 6:41 ق.ظ
  13. زاهد
    امیدوارم راه حل زیر بتونه کمکتون کنه.ببینید شما دو مشکل جدا دارین.اولی مربوط میشه به رفتارهای کودک شما.این عادت که کودک شما با گریه و دعوا چیزی را می خواهد اصلا چیزی نیست که بشه به اون بی تفاوت بود و نمیشه به یکباره اونو حل کرد.شما باید کم کم و خیلی ارون این عادت رو از سرش بردارین.مثلا فرض کنیم فرزند شما در روز 5 خواسته از شما دارد شما باید برنامه ریزی کنید که به اون خواسته اش که واقعا براش ضرر دارد نه بگیدومحکم پای حرفتون باشید و تسلیم نشوید.و باید این کار رو با آرامش انجام بدین طوری که فرزندتون حس نکند که با رفتارش شما رو ناراحت کرده و میتونه اگه ادامه بده به خواسته اش برسه.خیلی آروم بهش نه بگید.و اقدام دوم بلافاصله بعد از نه گفتن اینه که با چند دلیل روشن و واضح که بتونه فرزندتون رو قانع کنه براش در کمال آرامش توضیح دهسد که چرا خواسته اش رو رد میکنید.بعدش به حال خودش رهاش کنید تا هر چقدر میخواد گریه کنه.برنامه شما باید به این صورت باشه که مثلا در روزهای اول از هر 5 خواسته به یک خواسته اش نه بگید و مابقی رو قبل از اینکه شروع به داد و بیداد کردن بکنه انجام بدید تا نسبت به شما احساس تنفر نکنه.این روند رو ادامه بدین.به فرزندتون محبت بیشتری کنید ولی کاری نکنید که لوس بشه و از کنترل شما خارج بشه. در مورد مشکل دومتون هم به طوریکه خود فرزند شما متوجه نشه فرزندتون رو پیش یک پزشک کودک یا روانپزشک ببرید تا موضوع رو دقیق بررسی کنند و به شما راهکار بدهند.قبل از اون حتما با پزشک هماهنگ کنید که طوری رفتار کنه که بچه نسبت به مشکلی که دارد حساس تر نشود که در این صورت حل مشکل سخت خواهد شد.
    پاسخ آذر 21, 1395 در 6:56 ق.ظ
  14. شقایق
    سلام پسری 5 ساله دارم که یک ماهه به مهد میفرستمش این یک ماه خوب بود ولی چند روزه که یکی بهش گفت شمشیر میارم میزنمت از اون روز ترسیده میگه دیگه نمیرم.هم من و هم مربیش بهش اطمینان دادیم که کلاس با دوربین میبینیم و کسی حق نداره شمشیر بیاره ولی میگه شیاد منو بزنه. یا اینککه تو کلاس منو کسی دوست نداره و... بهش یاد دادیم چجوری ارتباط برقرار کنه و باهاشون دوست شه ولی میگه اصلا حرفم نمیاد و روم نمیشه.خیلی داره سختی میکشه تو کلاس و دایم تو خونه ذهنش درگیره.و میگه دیگه منو نبر کلاس چکار کنم یه مدت نبرمش.البته یکم خجالتی بودنش ارثی هست و من و باباش تو کودکی اینجوری بودیم.البته بهد بیست سالگی خیلی رو خودم کار کرده ولی نمیخوام پسرم به سن من برسه و خوشی ها و موقعیت ها رو از دست بده تا بفهمه مشکلشو چجوری حل کنه.چکار باید کنم؟
    پاسخ آذر 22, 1395 در 4:01 ب.ظ
    • مژگان ن
      یکی از مسائل مهم توی خجالتی بودن بچه هااعتماد بنفس می باشد. قبل از همه چیز باید روی اعتماد به نفس کودک کار کنید. گاهی این رفتارها نیز بهانه و دستا ویزی می شوند برای نرفتن به مدرسه و مقاومت کردن. بنابراین بهتر است گاهی بها داده نشوند و نادیده گرفته شوند. از کودک بخواهید در مورد احساسش نسبت به محیط مهد و خشم و ترسی که دارد با شما صحبت کند. سعی کنید به جای کوچک شمردن و گفتن اینکه چیزی نیست و اتفاقی نمی افتد به احساسش بها دهید و به او نشان دهید که ناراحتی وی را درک می کنید مثلا بگویید می فهمم که این کار دوستت تو رو ترسوند و یا می فهمم تو عصبانی هستی. بعد از ان در طی بازی یا قصه گویی کودک را با موقعیت های مشابه روبرو کنید و به او اجازه دهید تا ان موقعیت ها را در ذهن خود و یا در بازی شبیه سازی کند و پاسخ های مناسب را جایگزین کند. بعد کودک را تشویق به مقابله واقعی کنید و به او اطمینان دهید که می تواند با مشئله روبرو شود و توان کافی را داراست. فراموش نکنید بالاتر از همه اینها باید روی اعتماد به نفس کلی کودک در موقعیت های اجتماعی کار کنید تا به مرور قاطعیت خود را افزایش دهد.
      پاسخ آذر 23, 1395 در 12:45 ب.ظ
    • ماهان
      این چیزا تو بچه ها همین طوریه خودتون رو ناراحت نکنید ولی باز به نظر من مهد کودکش رو عوض کنید و بهش بگید تو این مهد جدید هیچ کی حق نداره با شمشیر بیاد وگرنه پلیس میاد می بردش.به نظر من مهد کودک خیلی تاثیر داره تو روحیه بچه ها منم قبلا پسرم رو مهد کودکی می بردم وقتی میاوردمش همش افسرده بود و گریه می کرد.اصلا حرق نمی زد و خیلی ناراحت بود.وقتی مهد کودکش رو عوض کردم خیلی بهتر شد
      پاسخ آذر 23, 1395 در 4:08 ب.ظ
  15. غزال
    سلام،دختري دارم ٥ ساله ،من و پدرش ٣. ساله كهاز هم جدا شديم ،دخترم مدتي است كه يه عادت بدي داره ،دست توي بينيش ميكنه و بعد ميكنه تو دهانش ،يا اين كه ناخن ميجوه ،خيلي هم صحبت ميكنم باهاش ،اول ميگه چشم و دوباره دور از چشم من اين كارو ميكنه ،چه بايد كرد ؟
    پاسخ آذر 26, 1395 در 7:15 ب.ظ
    • مژگان ن
      دست در بینی کردن و دیگر رفتارهای مشابه بیشتر منشا اضطراب دارند و در دراز مدت به صورت عادت در می ایند. نکته بسیار بسیار مهم اینست که گوشزدهای شما منجر به تکرار بیشتر و افزایش بیشتر این رفتارها می شود زیرا کودک احساس ضعف بیشتر کرده و با حس عدم کنترل روی این رفتار ان رفتار را بیشتر می کند. سعی کنید از نهی کردن مداوم این رفتار دست بردارید. هم چنین به دنبال روش های جایگزین باشید و حواس پرتی کودک. مثلا زمانی که می بینید کودک دست در بینی خود می کند با یک صدای بلند یا یک رفتار هیجان انگیز حواسش را پرت کنید. سعی کنید اصلا به رفتار اشاره نکنید.
      پاسخ آذر 27, 1395 در 7:47 ق.ظ
  16. sasha
    من 31 ساله هستم و پسر 5 ساله ای دارم هر کاری میکنم نمیتونم باهاش خوب رفتار کنم.ازش متنفرم شوهرم هم بابت این قضیه خیلی ناراحته و این موضوع آزارش میده.چی کار کنم؟
    پاسخ دی 8, 1395 در 10:48 ق.ظ
  17. سعید
    به نظر من شما باید به روانپزشک مراجعه کنید.
    پاسخ دی 8, 1395 در 11:39 ق.ظ
  18. ناشناس
    واقعا ازش متنفری ؟؟؟من باور نمیکنم میدونید چرا؟چون به ظاهر میگید ازش متنفرید شاید به خاطر اذیت هایی که میکنه.ولی فردا یه چیزیش بشه دور از جونش اولین کسی که قلبش درد میاد خود شما هستید اولین کسی که خودش رو به آب و آتیش میزنه خودتون هستید.خیلی ها ارزو بچه دار شدن رو دارن و حسرت شما رو میخورن لطفا ناشکری نکنید.
    پاسخ دی 8, 1395 در 11:52 ق.ظ
  19. مینا
    همسرم کارش شیفتی هست.30 ساعت سرکار و 3 شب خونه هست.اما داقیقا بعد از اومدن به خونه پسرم شروع لجبازی میکنه و نق میزنه طوری که پدرش از اومدنش به خونه پشیمون میشه اما در 30 ساعت نبودن پدرش پسرم با من هیچ مشکلی نداره و پسری خوب و خوش اخلاق هست و حالا با این اخلاق پسرم چی کار کنم؟
    پاسخ دی 11, 1395 در 7:37 ق.ظ
  20. مرحمت
    البته این کمی طبیعیه که پسرتون همچین رفتاری رو داشته باشه چون پدرش ازش دوره و خیلی همدیگه رو نمیبینن هر جور باهاش رفتار کنیم همونطور رفتار میکنه.خوب عزیزم رفتار همسرتون چطوره ؟ سعی میکنه با پسرتون رابطه خوبی برقرار کنه؟مثلا باهاش بازی کنه محبتش کنه یا براش اسباب بازی بخره؟
    پاسخ دی 12, 1395 در 8:05 ق.ظ
  21. مینا
    سلام و ممنون از شما که به سوالم جواب دادین.بله رابطه ش با پسرم خوبه همه کار براش انجام میده.احساس میکنم لوسش کرده تا این اندازه که برای غذا خوردنش هم مشکل داریم سر میز غذا نمینشینه که غذا بخوره و پدرش من رو مجبور به غذا دادنش میکنه یا خودش بهش غذا میده.اما لباس پوشیدن و کارهای بهداشتیش رو خودش انجام میده و یک مشکل دیگه اینکه با جنس مخالف خودش بهتر از جنس خودش ارتباط برقرار میکنه.
    پاسخ دی 13, 1395 در 10:51 ق.ظ
  22. ناشناس
    خب عزیزم شما نباید همه کارهاشو انجام بدین مطمئن اون داره رفتار شما رو منعکس میکنه.
    پاسخ دی 13, 1395 در 10:58 ق.ظ
  23. حجت
    لطفا هر مطلبی میذارین یه منبع برای مطالبتون بذارید تا بازدید کنندگان از اعتبار مطالبتون اگاه بشن با تشکر
    پاسخ بهمن 28, 1395 در 9:33 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام، مطالب ما عمدتا از سایت های معتبر دنیا از جمله Babycenter، sciencedaily، psychcentral اقتباس می شوند. اگر مطالب از منابعی غیر از سایت ها گرفته شوند مانند کتاب و غیره حتما در زیر مقالات ذکر می شوند.
      پاسخ بهمن 28, 1395 در 2:46 ب.ظ
  24. نسیم
    سلام من یک دختر 4.5ساله دارم.از 1.5سالگی که از شیر گرفتمش بد خواب شد.توی3سالگیش هر شب ساعت4از خواب میپرید و وحشتناک گریه میکرد.جوری گریه میکرد که از بی حالی گریش بند میومد حالا هم خیلی پرخاشگر شده و یکسره فحش میده.جیغ میزنه .میزنه و... واقعا نمیدونم چیکار کنم که خوب بشه و از چه راهی برم لطفا کمکم کنید
    پاسخ بهمن 28, 1395 در 11:02 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. با توجه به اینکه این رفتار کودک شما از سن یک و نیم سالگی و از زمانی شروع شده که کودک از شیر گرفته شده است، احتمالا کودک احساس اضطراب و ناایمنی زیاد دارد و این رفتارها ناشی از این اضطراب است. یادتان باشد کودکان نمی توانند اضطراب خود را به زبان بیاورند و از ظرفی گاهی مطلع نیستند که اضطرابی وجود دارد. بنابراین گریه کردن و پرخاشگری کودک ناشی از اضطراب است. در اولین فرصت با مراجعه به روانشناس در جهت کاهش اضطراب کودک اقدام کنید و مهم ترین گام در این مسئله بهبود ارتباط خود با کودک است.
      پاسخ اسفند 2, 1395 در 6:52 ق.ظ
  25. سید کیان
    سلام پسری پنج ساله دارم اصلا کارهای خود را نمیتوانی انجام دهد مثلا اگر با لگو بازی میکند چیزی بسازد خراب شود عصبی میشود ولوازم اطراف خود راپرت یا پاره میکند اصلا به حرف زدن من اعتنایی نمیکنم هر وقت حرف میزنم حرف را عوض میکند وی تلوزیون تماشا میکند همیشه در حال ریخت و پاش است اصلا به نظافت اهمیت نمیدهد من همیشه برای نظافت یا نريختن اشغال دعوا میکنم البته چند ماهی میشود که اینطور شده به نظافت و اشغال ریختن ادامه میده خیلی اذیت میکند خیلی صحبت میکنه اصلا عاجز شدم از اینکه چطور باهاش رفتار کنم تورو خدا کمکم کنید خودم هم جدیدا خیلی عصبی شدم دیگه تحملم تمام شده
    پاسخ اسفند 9, 1395 در 3:40 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام با توجه به انچه ذکر کردید پیداست که بسیار به کودک تذکر می دهید و از وی می خواهید کارها را بر اساس اصولی که شما می خواهید انجام دهد. این رفتارها باعث تشدید لجبازی در کودکان شده و انها منفی کاری می کنند. برای کم کردن اینها در اولین قدم باید و حتما میزان تذکر دادن ها را کم کند و بعد از ان به کودک بیشتر راه کار بدهید. و هر زمان که رفتاری را طبق میل شما انجام داد وی را تشویق کنید. مخصوصا تشویق های کلامی. برای ایجاد برخی رفتارها در کودک بخصوص نظم گرفتن باید زمان زیادی بگذارید. و بعلاوه فراموش نکنید که کودک است و نمی تواند کامل باشد.
      پاسخ اسفند 12, 1395 در 9:07 ب.ظ
  26. نگار
    سلام کودک من 4.5سالشه.مدتیه به صحبت کردن ما حساس شده طوری که وقتی کسی بلند صحبت میکنه شروع به جیغ کشیدن میکنه و میگه ساکتتتت مخصوصا زمانی که کارتون میبینه نباید هیچکس صحبت کنه نمیدونم درمقابلش سکوت کنم یا نه لطفا راهنماییم کنید
    پاسخ اسفند 15, 1395 در 8:58 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      کودک با این کار روی شما تاثیر می گذارد و از این طریق لذت می برد که می تواند با جیغ زدن شما را کنترل کند. بهترین روش اینست که زمانی که کودک این رفتارها را دارد هیچ واکنشی نشان ندهید و جیغ زدن ها را نادیده بگیرید و شما به کارخ ود ادامه دهید. البته این روش زمان می برد تا نتیجه بگیرید اما کارساز است.
      پاسخ اسفند 17, 1395 در 8:27 ب.ظ
  27. مريم حقيقي
    سلام پسر من ٥ سالشه تا دو سال و نيمگي حرف نميزند بعد شروع كرد به حرف زدن يه مدت اضطراب داشت كه زير نظر دكتر برطرف شد الان خيلي جيغ ميزنه اگر كوچكترين اعتراضي بهش بشه و يا تذكري داده بشه شروع ميكنه به جيغ كشيدن . توي مهد مودك هم توي ملاس نمي مونه و اصلا نقاشي دوست نداره خيلي نگرانم لطفا بگيد چكار كنم
    پاسخ اردیبهشت 17, 1396 در 9:47 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. با این علائمی که می فرمائین پسر شما مضطرب هست به احتمال زیاد. جیغ زدن ها اگر برای رسیدن به چیزی و اهدافش باشد باید با نادیده گرفتن رفع بشن. که نیازمند صبر و حوصله والدین هست. به روان شناس کودک مراجعه کنید تا اضطراب کودک رفع بشه.
      پاسخ خرداد 18, 1396 در 8:21 ب.ظ
  28. رویا
    سلام پسر ۴/۵دارم مشکلی دارم احساس میکنم همش بهونه میگیره یک وقتایی با هیچ چیز خوشحال نیست چند وقته تا بخواستش نمیرسه میره اتاقش لباس جمع میکنه میگه میخوام از اینجا برم تا به الان خداروشکر باهمسرم بحثی نداشتم که به خواهم از خونه برم که بگیم یاد گرفته این موضوع منو خیلی ناراحت میکنم من وهمسرم خیلی ابراز عشق به پسرم میکنیم
    پاسخ خرداد 20, 1396 در 8:51 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. خودتون هم حتما اطلاع دارید که کودک شما قصدش ترک خانه نیست، و بیشتر از این روش استفاده می کنه تا روی شما کنترل داشته باشه و به چیزی که می خواد برسه. پسرتون یاد گرفته با این کارها شمارو ناراحت کنه و کارش رو پیش ببره اگر واکنشی نشون ندید این رفتار تکرار نمی شه. این رفتار رو هم احتمالا از رسانه یا جای دیگه یاد گرفته.
      پاسخ تیر 8, 1396 در 12:32 ب.ظ
  29. علیزاده
    سلام . دختر 4/5 سالشه تا سه ماه پیش یعنی تا عید پیش مادرم میموند من میرفتم سر کار ولی چون فکر کردم دیگه داره عصبی میشه و اصلا نمیتونه با بچه های همسن خودش بازی کنه و نمیتونست از حق خودش دفاع کنه و فقط گریه میکرد بعد از عید گذاشتمش مهد اویل خیلی خوب میرفت هنوز ساعت رفتن به مهد نرسیده بود میگفت زود باش منو ببر ولی آبله مرغون گرفت دو هفته نرفت توی اون دو هفته هم همش میگفت کی خوب میشم برم مهد ولی بعد از اولین روز که رفت هر کاری میکنیم میگه مهد نمیره و همش دخترم استرس داره و گریه میکنه دو بار به زور بردمش ولی اونجا نه بازی کرده بود و نه چیزی خورد بود همش دراز کشید بود تو مهد الان هم هر چی بهش از مزایای مهد میگم قبول نمیکنه و میگه نمیرم جوری هست که دیشب مبگفت مامان مدرسه هم نمیرم چیکار کنم.
    پاسخ خرداد 27, 1396 در 5:43 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام این طور که مشخص هست احتمالا کودک در مهد اتفاقی براش افتاده که دچار اضطراب شده. یا بعد از گذشت چند وقت که برگشته نتونسته دوباره مانند قبل با محیط سازگار بشه و با بچه ها به مشکل خورده. از مهد پیگیری کردین؟ چی گفتن بهتون؟
      پاسخ تیر 4, 1396 در 10:09 ب.ظ
  30. ماه
    سلام پسرم 5 سالشه و گاهی اوقات به خاطر بعضی از مسایل گریه می کنه و زود عصبانی میشه و اطرافیان رو میزنه چطور باید باهاش برخورد کنم؟
    پاسخ تیر 11, 1396 در 8:04 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. بچه ها کاری رو انجام می دن و مداوم تکرار می کنند که تاثیر گذاریش رو حس کرده باشند. زمانی که کودک شما با زدن و نشان دادن پرخاشگری روی شما تاثیر می ذاره و گاها به اهدافش هم می رسه بیشتر این کارو انجام میده. درست ترین کار اینه که نسبت به این رفتارها بی توجه باشید و انقدر نادیده بگیرید تا رفتار خاموش شود. بعلاوه گاهی خشم و عصبانیت کودک ناشی از اضطراب هست. جهت بررسی بیشتر به روان شناس به صورت حضوری مراجعه کنید.
      پاسخ تیر 15, 1396 در 9:24 ب.ظ
  31. فرناز
    سلام خسته نباشید من دارای پسری 5 ساله هستم که عاشق فحش دادن وخیلی زود عصبانی میشه بازی بابچه ها راخیلی دوست داره ومن مرتب او را به خانه بازی می برم ولی هر جا می ره اینقدر بلند و زیاد حرف می زنه که سر همه رو می خورد
    پاسخ مرداد 5, 1396 در 9:46 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. این رفتارهای کودک شما در بیرون از خانه بازخورد گرفته و تقویت شده است. حتما سعی کنید که نسبت به فحش دادن ها بی توجه بوده و نادیده بگیرید تا رفع شوند. بعلاوه به دنبال منشا اضراب یا پرخاشگری کودک باشید. خودتان نیز در خانه وقت برای بازی با کودک بگذارید.
      پاسخ مرداد 11, 1396 در 8:07 ب.ظ
  32. golam
    با سلام.دختر 5 ساله من لبش را می مکد و گوشش را میگرد .درمانی وجود دارد لطفا راهنمایی کنید چون من نگران اینده دخترم هستم.متشکرم.
    پاسخ مرداد 14, 1396 در 4:27 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام.. این رفتارها عادت شده اند و گاهی نشان از اضطراب کودک دارند. روش بیزاری درمانی را زیر نظر روان شناس انجام بدهید. هم چنین وضعیت اضطراب کودک باید بررسی شود.
      پاسخ مرداد 23, 1396 در 9:13 ق.ظ
  33. mobii
    سلام پسر عمه ی من 5 سالشه فوق العاده وابسته به پدر و مادرش بوده و تمام این سالها با به دنیا امدن فرزند جدید، پدر و مادر کاملا اون رو رها کردن و تمام توجهات رو فرزند جدیده، با پسر عمم خیلی بدرفتاری میکنن صحبت هایشان با او با داد و فریاد است به طوری که او کاملا به شخصیتی عصبی و پرخاشگر و لجباز تبدیل شده در صورتی که زمانی که من با او با محبت حرف میزنم هیچ پرخاشی در او مشاهده نمیکنم.خواستم راهنمایی کنید.چون واقعا داره اذیت میشه.
    پاسخ مرداد 26, 1396 در 8:38 ق.ظ
    • همیار
      دوست عزیز در این مورد هشدار بدید که رفتار بد والدین شدیدا میتونه فرزند اول رو دچار اختلال رفتاری کنه.پس با رفتارشون از امروز تخم حسادت و نفاق رو بین فرزندانشون نکارن که در آینده خودشون بیشتر دراین مورد آسیب خواهند دید.پس دراین مورد باید مشاوره داشته باشند.
      پاسخ مرداد 26, 1396 در 8:48 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلامو همون طور که خودتون اشاره کردید رفتارهای نادرست والدین منجر به این حالت ها شده.. حتما حتما والدین باید رفتارهاشون رو عوض کنند تا کودک ارام بشه. این رو به والدین بگید و بهشون هشدار بدین در صورت عدم توجه عواقب بدی در بزرگسالی کودک خواهد داشت.
      پاسخ شهریور 5, 1396 در 6:38 ب.ظ
  34. سودا
    سلام من 15 سالمه و به خاطر این که به من اجازه تدریس در کانون را بدن مجبور بودم در مهد شروع به کار کنم تا سابقه کار داشته باشم اما نمیدانمم وقتی کودکی شروع به گریه میکند چه باید کنم و این باعث میشود که کنترل تمام کودکان را از دست دهم و نمیتوانم به کودکان دیگر رسیدگی کنم
    پاسخ مرداد 29, 1396 در 4:43 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      سلام سودای عزیز. اینکه یک کودک گریه کند اصلا مسئله غیر منتظره ای نیست و نگران نباش. بسته به سن کودک باید نیازهای کودکان رو بشناسی و بر اون اساس عمل کنی. مثلا گاهی یک کودک فقط گریه می کند برای توجه، که معمولا در سنین زیر دو سالگی است... گاهی از سر لجبازی که بالای دو سال است.. بهر حال هر چی باشه مهم اینه که بتونی پیش بینی کنی.. شاید اوایل یه ذره سخت باشه ولی کم کم یاد می گیری... مقالات رشدی مارو در سایت بخون خیلی بهتر می فهمی باید چکار کنی. برای تمام سنین راهنمایی شده.
      پاسخ شهریور 10, 1396 در 7:23 ق.ظ
  35. جمیله
    سلام من پسری پنج ساله دارم که اصلا دوست ندارد با پدرش صحبت کنی با وجودی که پدرش بهش توجه میکند و تنهایی براش وقت میگذارد ولی باز هم مدرش را نادیده میگیرد
    پاسخ شهریور 25, 1396 در 11:09 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. علاقه ی کودک به والدین پدر عمدتا به رفتار والدین مادر با پدر برمی گردد از این رو سعی کنید با احترام بیشتری با همسر خود برخورد کنید و در غیاب پدر از شجاعت ها و کارهای افتخارآمیز پدرش با او صحبت کنید. مستقیما و با لفظ او را وادار به هم نشینی و مصاحبت با پدرش نکنید. گاها انجام یک کار مشترک با پدر می تواند مفید باشد. مانند خرید پیاده روی و گردش دو نفره و ... با این حال کودک تا سن 7 سالگی به مادر خود وابستگی بیشتری دارد و چندان جای نگرانی نیست.
      پاسخ مهر 23, 1396 در 8:34 ب.ظ
  36. مینا
    پسردوساله ای که چندین مرتبه زمین خورده و بعد از هر بار افتادن تا چند روز رنگش زرده ،چند روز پیش که خورد زمین از اون به بعد خیلی کم غذا میخوره و راه نمیره و حرف نمیزنه ،این ممکنه بخاطر ترس باشه؟ نیازی به مراجعه به دکتر مغز و اعصاب هست؟ یا دکتر مشاور؟ اگر از ترس باشه نیازی به مشاور داره؟
    پاسخ مهر 12, 1396 در 4:36 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      دوست عزیز این موارد ممکن است جنبه ی فیزیکی و یا روان شناختی داشته باشد. جهت حصول اطمینان از سلامت جسمانی کودک توصیه می شود در گام اول با پزشک متخصص مشورت نموده و در صورت نیاز کودک چکاپ گردد. در صورت اطمینان از سلامت جسمی بعد از انجام آزمایشات مربوطه اگر مشکل همچنان به قوت خود باقی بود می تواند نشان از ترس کودک و اضطراب باشد. که در این صورت توصیه می شود با یک مشاور مطرح گردیده و راهنمایی های لازم را دریافت کنید.
      پاسخ مهر 23, 1396 در 8:40 ب.ظ
  37. النا
    باسلام پسر پنج ساله ای دارم که نیمه دومی هست(متولد ۱۰ مهر ۹۱)با توجه به شرایط زندگی و شاغل بودنمون دو سال به طور پاره وقت بعد از سه سالگی به مهد فرستادیم،البته بامیل و رعبت خودش هیچ گونه اجباری نبود چون برای خواهر کوچکتر از خودش پرستار گرفته بودیم هر وقت حوصله مهد را نداشت با رضایت کامل پیششون میموند،امسال تصمیم گرفتیم مهد نفرستیم هر دو پیش مادر بزرگشون باشند،ولی الان که یک ماه از سال تحصیلی می گذرد احساس میکنیم خیلی رفتارش عوض شده ،به خاطر مهد نرفتن ناراحت هست و در منزل هم حوصله اش سر میرود،دوتا کلاس دیگه هم میبریم ولی انرژی اش باید و شاید تخلیه نمیشودبه نظر شما برای ایشون بهترین کار چیه که انجامش بدیم چون احساس میکنیم با این شرایط از نظر روحی ضربه ببیند،آیا میتونیم امسال هم به صورت پاره وقت به مهد بفرستیم،با توجه به اینکه سال آینده باید وارد پیش دبستانی بشود.
    پاسخ مهر 26, 1396 در 8:31 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. فرستادن به مهد می تونه برای کودک سرگرم کننده باشه اما بهر حال اگر اجباری نیست یا برای شما سخت میشه لزومی نداره و مشکلی برای کودک پیش نمیاد.... کودکان باید یاد بگیرند خودشان بتوانند به تنهایی خود را سرگرم کنند و همواره نیاز نداشته باشند تا کسی باشه و اونها رو سرگرم کنه... این نکته خیلی مهمی هست.... این که پاره وقت هم بذارید بد نیست ولی باز هم فراموش نکنید کودک خودش باید سرگرم کردن خود را یاد بگیرد.
      پاسخ دی 29, 1396 در 1:45 ب.ظ
  38. مامانیه جواد
    سلام ممنون میشم اگه جواب منم بدید من خانمی هستم ۲۲ساله پسرم نزدیک ۵سالشه پسر خوبیه وقتی تنهاست اما وقتی با بچه دیگه ای همبازی میشه بشدت خرابکار میشه هرچقدرم سعی کردم باهاش حرف بزنم درست نمیشه حتی تنبیه هم شده متاسفانه اما همونطوره اینم بگم که من خیلی باحوصله و صبور نیستم متاسفانه نمیتونم خودمو کنترل کنم وقتی خطایی ازش ببینم بشدت عصبانی میشم و داد میزنم سرش لطفا راه حل بدید برام خیلی خستم ازاین وضع ازاینکه همه جا بهم بگن اونروز ک اومدی پسرت فلان خرابکاری رو کرد خونمون خجالت میکشم از همه .
    پاسخ بهمن 3, 1397 در 5:08 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز اینکه بچه ها در جمع دوستانشان شلوغ تر و پر جنب و جوش تر باشند کاملا طبیعی می باشد اما شما می توانید بجای تنبیه و داد زدن با قصه هایی که پایان باز دارد با این مضمون که خودتان می توانید بسازید و از فرزندتان بخواهید که به شخصیت داستان کمک کند و بگویید چه راحل هایی برای آن وجود دارد این رفتار را بهتر مراقبت کنید و همچنین در بازی دو نفر که گاهی خودتان نقش کودتان را بازی کنید و خرابکاری مثلا انجام بدهید و بعد جایتان را عوض کنید و سعی کنید در این بازی راحل ها را به او آموزش بدهید توجه داشته باشید که می توانید از ستاره نیز استفاده کنید قبل از مهمانی به او بگویید اگر پسر خوبی بود و خرابکاری انجام نداد و مراقب بازی خود بود وقتی به خانه برگشتید یک ستاره به او می دهید و اگر این ستاره ها مثلا به سه عدد رسید می تواند از شما بخواهد فلان چیز را برایش بخرید و یا می توانید گاهی اوقات مثلا وقتی در حال مشاهده تلوزیون است به او مثلا یک بستنی بدهید و ذکر کنید این بستنی بخاطر این است که امروز هیچ خرابکاری انجام ندادی. بهتر است از تنبیه بدنی و داد زدن بپرهیزید چون هم یک الگوی منفی برای فرزندتان می باشد و یاد می گیرد که بجای پیدا کردن راحل داد بزند و هم اینکه به مرور زمان دیگر تاثیری در او نخواهد داشت و حتی می تواند عوارض منفی دیگری نیز ایجاد کند. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 02122354783
      پاسخ بهمن 3, 1397 در 8:58 ب.ظ
  39. غیاثی
    سلام من به خواهر پنج ساله دارم که نمی تونه درست حرف بزنه بعضی از حروف مثل ر رو تلفظ نمی کنه رنگ آمیزی نمی تونه بونه اشکال رو نميتونه با قیچی ببره و پرخاشگر متاسفانه به خاطر اینکه مادرم دچار رماتیسم قلبی شد ما حواسمون اصلا بهش نبوده و الان ما خیلی نگرانیم به گفتار درمانی هم مراجعه کردیم و فعلا تاثیری نداشته سوالم اینکه تونه مشکلی داشته باشه یا چون ما باهاش کار نکردیم دچار این ناتوانی ها شده
    پاسخ مرداد 13, 1398 در 8:32 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این مورد نیاز می باشد که در اول به صورت حضوری برای انجام یک سری تست و مصاحبه به صورت حضوری به روانشناس بالنی کوذکان مراجعه کنید تا بررسی لازم در این زمینه صورت گیرد و بر مبنای تشخیص گذاری برای بهبود عملکرد ایشان از امکانات بیشتری استفاده کنید. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-88419832
      پاسخ مرداد 14, 1398 در 1:45 ب.ظ
  40. سونا
    سلام من دختر ۵ ساله ای دارم که شخصیتا خیلی آروم هست، وقتی با دوستاش بازی میکنه خیلی اوقات پیش میاد که بچه دیگه دختر من ذو میزنه و اون اصلا نمیتونه از خودش دفاع کنه و فقط با گریه به سراغ من میاد، نقاشی که میکشه اگر یک قسمت رو درست نکشه گریه میکنه و نقاشی رو پاره میکنه یا دایم چیزی که کشیده رو پاک میکنه، وقتی کاری رو بهش میسپرم خودش انجام نمیده و دایم میگه بیا کمکم کن ، با اینکخ میدونم از پس انجام اون کار بر میاد، در کل بنظرم اعتماد بنفسش خیلی کمه و خیلی نگرانم چکار کنم، ما در ایران نیستیم و متاسفانه به مشاور خانواده دسترسی نداریم ممنون میشم راهنماییم کنید
    پاسخ شهریور 4, 1398 در 8:57 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز به نظر می رسد که استقلالی که نیاز است در او شکل گرفته باشد دچار یک سری مشکلات است که می تواند در اعتماد به نفس او و روابط اجتماعی او تاثیر زیادی داشته باشد . به این سوالات پاسخ بدهید تا با یکدیگر بیشتر صحبت کنیم. 1. از نظر رشد زبانی ، حرکتی ، عقلی کودکتان یک روند طبیعی را طی کرده اند؟ 2. رفتارهای شما و پدرشان و همچنین سبک تربیتیتان با او چگونه می باشد؟ 3. اگر کار اشتباهی انجام بدهد شما چگونه با او برخورد می کنید ؟ 4. روابط شما و پدرش با یکدیگر رضایت بخش می باشد؟ 5. واکنش شما به رفتارهای گریه و دفاع نکردن و... چگونه می باشد؟
      پاسخ شهریور 4, 1398 در 9:37 ق.ظ
  41. سونا
    خیلی خیلی ممنونم از اینکه جواب من رو دادید واقعا دنیای من رو این مساله پر کرده و دایم نگران آینده دخترم هستم، در ارتباط با پاسخ سوالات شما: ۱- دختر من استعداد زیادی در یادگیری زبان داره حدود دو سالگی به طور کامل با دایره لغات خیلی گسترده فارسی صحبت میکرد و در ۳/۵ سالگیش که ما مهاجرت کردیم ظرف مدت ۳ ماه خیلی خوب انگلیسی یاد گرفت و الان که ۵ سالش هست تسلط بسیار خوبی رو هر دو زبان داره ۲-من از روزی که حامله شدم خیلی کتاب خای پرورش کودک خوندم و میخونم و همیشه سعی کردم در فضای احترام و آرامش دخترم رو بزرگ کنم، تا جایی که تونستم سعی کردم با صحبت کردن اگر مشکلی داشته حل کنم، من تا ۴/۵ سالگی بیشتر کارهای دخترم رو خودم انجام میدادم ، بخاطر سبک بچه داری پر ایران اصراری نداشتم دخترم مثلا خودش لباس بپوشه خودش غذاش رو بخوره و در همه این کارهای شخصیش کمکش میکردم، اما سیستم مدارس اینجا منفاوت بود و طی جلسه ای با معلمش ایشون از من خواست کارهای سخصی دخترم رو انجام ندم و از دخترم در کارهای خونه کمک بگیرم که بچه توانمندی بشه ۳- اکثر اوقات با صحبت و توضیح در باره اون مساله حل میشه، اما دخترم چون خودش رو اصلا نمیتونه سرگرم کنه و همیشه از ما تقاضا داره یکنفر پیشش بشینه و باهاش بازی کنه، من باهاش به مشکل میخورم و در طول روز بارها و بارها باید بهش بگم عزیزم حالا یکم خودت بازی کن و اون گریه میکنه و حاضر نیست تنهایی خودش رو برای مدت حتی کم سرگرم کنه و بیشتر بحث ما اینجا اتفاق می افته ۴- من و همسرم با هم صمیمی هستیم و مشکل مشاجره و دعوا نداریم اما اتفاق افتاده گاهی جلوی دخترم در مورد بعضی مسائل بحث کردیم و یک مقدار در روش تربیتی با هم متفاوت بودیم که البته این موضوع الان خیلی بهتر سده و بعد از اینکه همسرم یکی دوتا کتاب پرورش کودک خوند خیلی روش هامون بهم نزدیک شد ۵- اگر بچه دیگه ای دختر من رو بزنه من با اون بچه وارد مذاکره میشم و ازش میپرسم چرا این کاررو کردی و شما اجازه نداری دختر من رو بزنی و به دختر خودم هم دایم آموزش میدم اگر بچه ای شما رو خواست اذیت کنه باید بلند داد بزنی استاپ ایت و اجازه ندی شما رو بزنه و باید محیط رو ترک کنی و از بزرگتری کمک بخوای ، اما این توصیه ها رو من بعد از اینکه کاملا ناامید شدم ایشون میتونه از خودش دفاع کنه، میکنم معلم مدرسش به من گفت دختر شما بسیار مهربون و آروم هست و ذاتا جنتل هست یعنی برای انجام کارهاش هیچ عجله ای نداره و مدت ها زمان میده تا کاراش رو انجام بده و کفتن این مورد میتونه باعث اختلال در یادگیریش بشه
    پاسخ شهریور 4, 1398 در 4:34 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام مجدد به شما دوست عزیز دقت کنید که بهتر است همین روند را در پیش بگیرید و سعی کنید کارهای شخصی دخترتان و یک سری کارهای منزل را که برای او خطری ایجاد نمی کند به خودش واگذار کنید تا استقلال او افزایش یابد و بتواند روند رشدی بهتری را طی کند . سعی کنید که استفاده از پاکن را محدود کنید و اگر اشتباهی در نوشتن رخ داد بیان کنید که این امکان برای همه وجود دارد و تو میتونی در بعدی از این که درست نوشته نشده استفاده کنید تا بعدیو بهتر بنویسی . در کنار رعایت این موارد سعی کنید به سبک شخصیتی دخترتان احترام بگذارید در هرصورت رفتار کودکان دیگر یک رفتار نادرست می باشد اما نیاز است که دختر شما مراقبت از خود را آموزش ببیند اما از او نخواهید رفتاری مشابه آنها داشته باشد این مورد را در رفتارهای خودتان و پدرشان به این صورت که به او اجازه بیان نظرت و احساساتش را بدهید و همچنین اجازه بدهید حرف او تمام شود و بعد خودتان صحبت کنیدو اجباری برای انجام دادن کارهای شخصی شما مانند اوردن اب حتی نداشته باشید و در این موارد اگر نیاز به کمک دارید مثلا بیان کنید که میتونم ازت کمک بگیرم که در زمان فعلی به من چزی که نیاز دارمو بدی و.. در مورد اختلال یادگیری با توجه به توضیحات شما در مورد فرزندتان این احتمال این آسیب پایین می باشد اما بازهم اجازه بدهید یک بررسی دقیق ت کنیم. 1. فرزند شما کلمات خاصی را می نویسید و در جهت نوشتن اعداد و یا حروف دچار مشکل خاصی می باشد؟ 2. منظور معلم ایشان از اختلال یادگیری چیست؟ 3. تمرکز فرزندتان در انجام دادن کارها و یادگیری دروس مهد چگونه می باشد؟ 4.در بیان کلمات چگونه عملکردی دارد ؟ 5. چه میزان ریاضی و خواندن و نوشتن بلد است و بیشترین مشکلی که در این سه دارد چیست؟
      پاسخ شهریور 4, 1398 در 5:12 ب.ظ
  42. سونا
    ۱-دخترم در مدرسه حروف الفبا رو یاد گرفته اونها رو میشناسه و میتونه بخونه اما هنوز خیلی تسلط بالایی نداره در نوشتن بعضی حروف و اعداد مشکل وارونه نویسی داره مثلا عدد ۵ رو برعکس مینویسه و یا حرف b رو برعکس مینویسه و از من خیلی میپرسه رو به کدوم طرف باید بنویسم نوشتن کلمات در حد اسم خودش و من و پدرش و تولدت مبارک رو بلده قبلا خیلی نقاشی میکشید اما الان از نقاشی کشیدن خوشش نمیاد اگر نقاشی بخواد بکشه فقط چند تا قلب و ستازه و یه دختر فقط میکشه و بیشتر صفحه نقاشیش سفید میمونه ۲- معلمش گفت مثلا وقتی میگم مت ریاضی رو پهن کن و برای من این جمع ها رو با مهره ها انجام بده کلی تاخیر داره در انجام کارش طوری که زمان تموم میشه و اون هنوز کارش رو انجام نداده و باید جمع کنه وسایلش رو و به من کفت چون خیلی کاراش رو سر فرصت و کند انجام میده در مقاطع بالاتر معلم ها خیلی حوصله این جور بچه ها رو مدارند و ممکنه اون بچه رو رها کنن و خیلی توجه نکنن( البته بگم مدرسه مانت سوری میرفت دخترم و جون خیلی احیاس مردم این مدرسه رو دخترم فشار وارد مبکنه امسال اون رو در مدرسه پابلیک ثبت نام کردم) ۳- معلمش در کارنامه پارسال دخترم زده امرکز متوسط ۴-منظورتون تز بیان کلمات تلفظ اونهت هست؟ تلفظ رو خوب انجام میده ۵-با چورتکه یا مهره بلده اعداد یم رقمی که حمع اونها هم یک رقمی میشه انجام بده با ارزش ریاضی اعداد مثل ۱۰ ، ۱۰۰، ۱۰۰۰ آشنا شده و تا عدد ۵۰ میشمره و تقریبا تا عدد ۲۰ میتونه بنویسه اما نمیتونه تشخیص بده عدد ۱۲ اول یک رو بنویسه یا ۲ رو معلمش گفت ریاضیش از زبانش خیلی بهتره چون دایره لغات انگلیسیش هنوز خیلی کامل نیست نمیتونه کلمات رو خوب بخونه
    پاسخ شهریور 4, 1398 در 6:33 ب.ظ
    • مشاور
      لطفا به این موضوع دقت کنید که فرزند شما 5 سال دارید و این میزان یادگیری برای شرایط سنی او از نرمال نیز بالاتر می باشد و بیشتر به دلیل حساسیت های این مدارس اینگونه صحبت ها بیان می شود . برای تشخیص گذاری اختلال یادگیری نیاز است که فرزند شما به مدرسه برود و در سن 7 سالگی اگر یک سری مشکلات نوشتاری و یا خواندن داشت بعد می تواند این تشخیص گذاری را انجام داد و او را در راستای یک سری آموزش ها قرار داد. فرزند شما با دو زبان مواجهه می باشد و با کودکی که از اول سالهای زندگی خود با یک ساختار نوشتاری و زبانی روبرو بوده است ممکن است با مشکلات بیشتری مواجهه باشد پس بهتر است در این مسیر با تمرکز زیاد و فشار بر کودکتان عملکرد او را زیر سوال نبرید چون در این حالت اعتماد به نفس او نسبت به خودش کاهش می یابد همانطور که مشاهده می کنید او حاضر به اشتباه کردن نیست و یک سری از کارها را نیز از نگرانی اشتباه کردن کنار گذاشته است . سعی کنید به او یاد بدهید که هر فردی ممکن است اشتباه کند اما می تواند در مسیر جبران آن گام بردارید. سعی کنید که شرایط سنی کودکتان را فراموش نکنید و اجازه بدهید که او از سنین خود استفاده کند و در کنار یک سری آموزش ها به بازی و کارهایی که دوست دارد نیز بپردازد. می توانید برای اینکه میزانی تمرکز او افزایش یابد از کتاب اختلال نوشتن استفاده کنید البته استفاده از این کتاب تنها برای این است که شما یک سری بازی ها که برای افزایش تمرکز در این کتاب قرار داده شده است را استفاده کنید تا میزان سرعت عمل و تمرکز کودکتان افزایش یابد د رغیر این صورت با این بررسی وضعیت فرزند شما مشکلی با نام اختلال یادگیری ندارند مگر اینکه با آموزش کامل در سن مناسب بازهم دچار مشکل باشند.
      پاسخ شهریور 5, 1398 در 11:18 ق.ظ
  43. سونا
    خیلی ممنونم از ارزیابی مفید شما و من هم دقیقا فکر میکنم متاسفانه مدارس مانت سوری فشار بسیار زیادی به بچه وارد میکنند حتی حس میکنم دختر من ضربه بزرگی توی اون مدرسه خورد ولی متاسفانه من خیلی دیر متوجه این موضوع شدم، مدرسش رو کامل عوض کردم اما باید مشکل ایجاد شده در اعتماد به نفسش رو حل کنیم، میتونم ازتون سوال کنم برای بالا بردن اعتماد به نفسش چه راهکارهایی پیشنهاد میکنید ؟ و امکان داره لطفا اسم اون کتاب را به همراه نام نویسنده و انتشارات به من بدید تا بتونم نسخش رو نهیه کنم؟ یا اگر اسم‌کتاب رو به انگلیسی میدونید میشه منو راهنمایی بفرمایید؟ خیلی خیلی ممنونم ار سایت خوب و مفیدتون که انقدر داسوزانه سوالات والدین رو حواب میدید، اگر پیج اینستاگرام یا فیسبوک هم دارید لطفا اعلام بفرمایید که از مطالب مفیدتون بهرمند بشیم
    پاسخ شهریور 6, 1398 در 7:35 ق.ظ
    • مشاور
      ممنون از لطف شما در مورد کتاب با همان عنوانی که بیان کردم می توانید در اینترنت سرچ کنید و به صورت pdf مورد مطالعه قرار بدید اما برای افزایش اعتماد به نفس بهتره با توجه به واکنش های دخترتان و روشهای مناسب سنی او یک مشاوره در چند جلسه دریافت کنید تا بتوانیم عملکرد و واکنش های فرزندتان را مورد بررسی قرار بدهیم و یک سری تست ها نیز در صورت نیاز از او گرفته شود. در این مسیر می توانید از مشاوران کانون مشاوره ایران در اسکایپ یا واتساپ استفاده کنید که یک خدماته از طرف این کانون برای دوستانی که خارج از کشور قرار دارند. 09035673050 آیدی:ستاره ایرانیان
      پاسخ شهریور 6, 1398 در 10:17 ق.ظ
  44. زینب
    سلام با تشکر از زحمات شما دختر من ۵ساله است و من از از دوران نوزادی او تحصیل میکردم و دخترم پیش مادرم و همسرم روزی چند ساعت رو در هفته میگذراند الان هم تخصیل میکنم دخترم کوچکتر که بود موقع رفتن من گریه میکرد ولی حالا نه ولی بلزهم ناراضی ست و ناراحت میشود اما خیلی بروز نمیدهد مثلا میپرسد چند روز دیگر میروی یا زود برگرد اما ناراحت میشود و علاقه ای به کلاس ها و مهد و پیش دبستانی نشان نمیدهد و میگوید چون تو آنحا نیستی دوست ندارم بروم احساس میکنم نسبت به همسن و سالانش وابسته تر است باید چکار کنم؟
    پاسخ شهریور 30, 1398 در 6:11 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که فرزند شما در کنار نیاز به روابط اجتماعی و بودن مادر بزرگ و پدر به حضور شما نیز در کنارش احتیاج دارد و ممکن است او افکاری در این زمنیه داشته باشد که باعث می شود دور شدن شما را از خودش بیشتر احساس کند . بهتر است سعی کنید زمان هایی که در منزل حضور دارید زمان بیشتری را با او بگذرانید و به قول هایی را که به او می دهید پایبند باشید زمانی که برای برگشت و یا رفتن به او می دهید را سعی کنید دقیق باشد تا او به گفته شما اطمینان کند . در کنار این موارد سعی کنید به مسائل درسی مانند شعر خواندن و اتفاقاتی که در مدرسه برای او می افتد با دقت گوش بدهید . آیا او نگرانی مبنی بر آسیب دیدن شما یا افراد دیگر را دارد؟
      پاسخ شهریور 31, 1398 در 4:06 ب.ظ
  45. زینب
    مدت زماتی که نیستم نسبتا زیاد نیست مثلا دوروز صبح تا ظهر در هفته است .و نگرانی برای آسیب دیدن ندارد و تا بحال درموردش صحبت نکرده
    پاسخ شهریور 31, 1398 در 8:27 ب.ظ
  46. سمیه ملکی
    سلام من یه پسر دارم که یک ماه دیگه ۵سالش میشه اصلا با دعوا وتفنگ وزدن آشناش نکردم ولی با دیدن فیلمهای تلویزیون خیلی چیزها یاد گرفت تلویزیون هم که فقط فیلمهای وحشتناک میزاره من همه کار کردم حتی کنتربرق رو میزدم که نبینه واین شرایط رو تو خونه ی مادر شوهرمم پیاده کردم ولی هر روز خشن ترو عصبی تر میشه با پدرشم که اصلا نمیسازه حتی ۱۰دقیقه چون خیلی داد میزنه سرش بکن نکن خیلی استفاده میکنه از (یک سو من فقط میترسم از نوجوانی پسر که از خونه فرارنکنه)با همه ی اسباب بازیها دعوا میکنه تو خیال پردازیهاش دعوا با هر چیزی که شما بگین عصبانی برخورد میکنه توی خونواده فقط با شوهرم دعوا میکنه وحتی میزندش خیلی باهاش صحبت کردم ولی کار خودشو ادامه میده هیچ فرقی نمیکنه روزی دوساعت حق تلویزیون دیدن داره اونم برنامه های آروم نه خشن پسر خیلی خوبی هست ولی نمیدونم این خشم درون رابه چه صورت پاک کنم لطفا کمکم کنین
    پاسخ آبان 14, 1398 در 1:53 ق.ظ
    • مشاور
      باسلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که خشم و اینگونه رفتارها تنها از طریق تی وی آموزش داده نمی شود سبک برخورد خانواده با یکدیگر و راحل های حل مسئله انها و در کنار ان بازی با همسالان در روند یادیگری کودک شما تاثیر زیادی دارد . در کنار این موارد دقت کنید که او با همسرتان سازگاری ندارد و ممکن است این خشم و زدن پدر به این دلیل رخ بدهد که او بخواهد از این طریق توجه پدر را بدست آورد حتی اگر این توجه منفی باشد پس بهتر است سعی کنیدبجای قطع برق که می تواند باعث کنجکاوی بیشتر او شود و خیالپردازی در مورد آینده بخاطر رفتارهایی که در همه کودکان مشاهده می شود سعی کنید که با همسرتان صحبت کنید و برای او وقت بگذارید و به علایق فرزندتان توجه داشته باشید و در هنگام صحبت با یکدیگر از روش بهتری استفاده کنید اگر پرخاش دارید . در کنار توجه به این موارد سعی کنید به رفتارهای با خشم و پرخاش او توجه نشان ندهید حتی توجه منی مانند کتک زدن و یا پرخاش و... و سعی کنید از کنار او بگذرید و با داستان هایی که اعضای آن حیوانی باشند سعی کنید در مورد مشکلات او صحبت کنید و از او بخواهید که به خرسی کمک کند که به عنوان مثل از پدرش بخواهد که با او بازی کند و ...
      پاسخ آبان 14, 1398 در 11:08 ق.ظ
  47. سمیه ملکی
    ببخشین پیش دبستانی یک هم امسال امکانش نبود ثبت نامش کنم خیلی برا پسرم ناراحتم یه فشرده ی پیش دبستانی یه جا ثبت نامش کردم خیلی دوست داشت و با اشتیاق میرفت از زمانی که نرفته نشده جایی کلاس بنویسمش اگه بشه باشگاه به نظرتون خوبه
    پاسخ آبان 14, 1398 در 2:01 ق.ظ
  48. سمیه ملکی
    ممنون از راهنماییتون ..صحبت با پدرش هیچ تاثیری نداره من از یک سالگی پسرم با پدرش صحبت میکردم حتی توی شبکه های مجازی پیامکهایی توی کانالهای رفتار با فرزندبودم خیلی از پیامکهاشم برا شوهرم میفرستادم ولی دریغ از گوش کردن یعنی فک کنین دوتا بچه ی پشت همی خیلی پدرشو دوست داره وا ولی پدرش با رفتارهای بچه گانش روز به روز ازش دور تر میشه حتی جدیدا میگه اصلا دوستت ندارم ...از پنجره پرتت میکنم پایین ....پسرم خیلی دوست داره با مردها صحبت کنه بازی کنه دیدم با دایی و عمو و شوهر خواهرام خیلی قشنگ بازی میکنه یعنی این طوری بگم همه میگن خوبه ولی پدرش ...الان هم پدر تو سن ۳۶سال هیچ تغییر اخلاقی نمیتونه بده عینی نمیخواد تغییر کنه وگر نه همه ی خونوادش پا به پای من باهاش صحبت میکنن ولی اون همیشه کار خودشو انجام میده ..به هیچ وجه تغییر نکرده تو این ۵ سال
    پاسخ آبان 15, 1398 در 3:09 ق.ظ
    • مشاور
      این رفتارهای همسرتان کمکی به بهبود مشکلات فرزندتان نمی کند و در این مورد نیاز است که شما از تنبیه فرزندتان خوداری کنید و سعی کنید با شناخت علایق او و آماده کردن وسایل مورد نیاز برای پاسخ به علایق در این مسیر او کمک کنید . اما بهتر است سعی کنید دلیل این رفتارهای همسرتان را شناسایی کنید و توجه کنید که چه زمان هایی حال همسرتان بهتر است و سعی کنید باتوجه مثبت نشان دادن این رابطه را بازسازی کنید
      پاسخ آبان 16, 1398 در 1:59 ب.ظ
  49. محمدی
    سلام پسرم 5 سالشه .خودم و همسرم هردو شاغل هستیم .از 4سالگی مهد میره .مشکلی که باهاش داریم اینه به شدت حرف گوش نکنه.کلا ما به این نتیجه رسیدیم باهاش برعکس صحبت کنیم.جوری که هر چی ما بهش میگیم اصلا گوش نمیده.تو مطالب خوندم سن لجبازیه باید باهاش کنار بیاین ولی این دیگه از لجبازی گذشته.یه سر بهانه گیری میکنه.تو مهدش هم گویا تو بازیهای جمعی شرکت نمیکنه و حرف اونارو هم گوش نمیده.مثلا مربیش هرکار میکنه اسباب بازی نبره این گوش نمیده.لطفا راهنمایی کنید
    پاسخ آبان 18, 1398 در 8:48 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز لطفا اطلاعات بیشتری در مورد منظورتان از حرف گوش نکن بودن و برعکس حرف زدن چیست و اینکه در طول روز شما و همسرتان چه میزان برای او وقت می گذارید؟ واکنش شما و مربیشان دراین مواقع چگونه می باشد؟
      پاسخ آبان 18, 1398 در 11:54 ق.ظ
  50. محمدی
    مثلا من به طرق مختلف با بازی با تهدید با آرامش با هر روشی بهش میگ دستتو بشور ولی دستشو نمیشوره .حمان خوب میره ولی با ذست شستن مشکل داره .جایزه باش تعیین میکنم ولی جایزه رو میگیره دیگه ول میکنه.یا اگه بگه من از این سوپری کیک میخوام اگه صدتا سوپری دیگه ببرمش مجبورمون میکنه بریم همون اولی.اگه نخوام ببرمش هم آبروریزی میکنه و بارها شده همون جا برگشتیم خانه ولی تاثیری برای رفتار بعدیش نداشته.یا اگه بفهمه من دوست دارم شیر بخوره دیگه شیر نمیخوره.بعد مجبوریم با بازی بهش بگیم حق نداری از این بخوری بعد میاد میخوره.من و همسرم شیفتی هستیم یکی صبحه یکی ظهر و چرخشی.بخاطر همین تا 4 سالگی پیش خودمون بود .معمولا هم وقت واسه بازی هم براش میزاریم ولی اصلا نمیدونیم چطور دیگه باهاش رفتار کنیم.خواهشن راهنماییم کنید
    پاسخ آبان 20, 1398 در 10:49 ق.ظ
    • مشاور
      دوست عزیز دقت کنید که وقتی کودکی دقیقا کارهایی را انجام نمی دهد که شما به ان توجه دارید بیشتر می تواند این معنا را بدهد که کودک می خواهد توجه شما را به خود جلب کند و شما برای او وقت بگذارید تا بتواند به نیاز او به توجه کنید . سعی کنید از تمرکز بر یک رفتار خاص خوداری کنید و سعی کنید به او آموزش بدهید اما از اصرار برای یک کار خوداری کنید و در زمانی که رفتار مناسبی دارد او را مورد توجه قرار بدهید . برای جایزه دادن دقت کنید که نیاز است شما تعداد مشخص کنید مثلا یک سری ستاره بگیرید و هر سری که او یک رفتار درست را انجام داد به او یک ستاره بدهید که به جای مشخصی بزند و از قبل مشخص کنید که بعد از 10 ستاره می توانید چیز خاصی را از شما بخواهد . سعی کنید آموزش های خود را در قالب داستان به او ارائه بدهید و از او نیز در پیش بردن داستان کمک بگیرید.
      پاسخ آبان 20, 1398 در 1:07 ب.ظ
نظر دهید