تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی کودک 7 سالگی

روانشناسی کودک 7 سالگی

 

آنچه باید در مورد کودک 7 ساله خود بدانید:

فرزند شما اکنون 7 ساله است و تکامل اجتماعی و شناختی و جسمی در او بهبود یافته است. ممکن است این فکر شمارا فریب بدهد  که او دیگر بیشترین حمایت را در مدرسه کسب می‌کند و در آنجا مهارت های اساسی را تمرین می‌کند و توسعه می‌دهد (به کمک  شما نیاز ندارد)، ولی همچنان شما نقش مهمی در کمک به  پیشرفت او در کارهایش دارید.

شما چطور از عهده این کار بر می آیید؟ او مشتاق انجام دادن فعالیت های فیزیکی است؛ این فعالیت می تواند  تمایل به انجام یک  رشته ورزشی خاص و یا فقط در حد دویدن باشد. به وسیله تمرین کردن در دوچرخه سواری، شنا و یا ژیمناستیک ماهر می شود و می تواند حرکات پیچیده تر  مثل دویدن و شوت کردن را با استادی انجام دهد. تعادل و هماهنگی بین اعضاء بدن او بهتر شده است. برای ریسک پذیری آماده تر است،  مخصوصا وقتی از دیدرس شما خارج است، بنابراین  اکنون زمان خوبی است تا بعضی هشدارهای ایمنی را به او آموزش دهید.

روز به روز اشتیاق و تمایلاتش  همزمان با جهش رشدی که دارد تنوع بیشتری می یابد. مهارت های فرعی حرکتی او ترقی کرده و هنگام نقاشی و نوشتن دقیق تر است، این موضوع به صورت خاص زمانی قابل توجه است که بچه تمرین زیادی کرده باشد. ممکن است او در باره آینده فکرکند و ایده هایی در باره آنچه که در آینده خواهد بود داشته باشد. اکنون در مورد جهان و جایگاهش در آن بیشتر می داند و ممکن است مفهوم اجتماع و همسایگی را درک کند. حدودا در این دوره سنی، کودک می فهمد مثلا عمو نوروز واقعی نیست اگرچه تا قبل از این فکر می‌کرد واقعی باشد.

مهارت های شناختی او زمانی‌که در راهبردهای حل مساله خلاق تر می شود با سرعت بیشتری پیشرفت می کند و از شریک شدن آموخته ها و دانشش با دیگران لذت می برد. متوجه می شوید که مهارت های ارتباطی او بهتر و دایره لغاتش گسترده تر شده است  و بهتر خودش را ابراز می کند و اطمینان  او در مهارت خواندن منجر به این می شود که کتاب هاب مورد علاقه اش را انتخاب کند. داستان هایی که می گوید  پیچیده تر و جذاب تر است. مهارت شمارش او تا جایی پیشرفت کرده که می‌تواند جمع وتفریق کند، اشیاء را اندازه بگیرد، تخمین بزند و حتی زمان را بگوید.

اگر یک وسواس فکری در او ایجاد شد تعجب نکنید مخصوصا اگر به جمع آوری اشیاء مختلف بپردازد، زیرا ممکن است از این جمع کردن چوب و سنگ به موضوعات مهم تری برسد، مثلا از نظر اجتماعی هنگام صحبت درباره احساساتش بهتر عمل کرده و می تواند تمایلاتش را کنترل می کند و نسبت به دیگران حس همدلی و احترام دارد. نیاز شدیدی دارد تا درمیان دوستانش محبوب باشد و مورد پذیرش قراربگیرد و در تعارضات بین فردی توانمند تر از قبل عمل می کند تا روابط خوب و موفقی داشته باشد. ممکن است خارج از محیط خانواده روابط  گسترده تری داشته باشد مثل ارتباط با معلم ها، شما می توانید با حمایت از فرزندتان و تجهیز کردن او با دانش و راهبردهایی برای شناخت و عکس العمل نشان دادن به رفتارهای  ناشایست،  این امر مهم را تبدیل به یک تجربه امن و مثبت تر کنید.

لازم است روی فرزندتان کنترل داشته باشید نا گرفتار کلیشه ها و ناهنجاری ها به ویژه در مورد مسائل جنسیتی نشود. در 7 سالگی فرزند شما مستقل تر است  و اکنون بهترین زمان برای  دادن مسئولیت هایی بیشتر  به او است تا این استقلال را در راهی مثبت سوق دهد. فرزندتان به محدودیت و نظارت و توجه مستمر نیاز دارد تا منضبط شود که این امر به او کمک می کند رفتار مناسب خود و دیگران را قضاوت کند، بنابراین فهمیدن اینکه چه چیزهایی اشتباه است و  چرا ، مهم هستند چون با انجام این کار  انصاف و عدالت تضمین می شود.

فشار همسالان   تاثیر قدرتمندی  دارد و فرزند شما نیازمند خودباوری است که او را برای تصمیم گیری صحیح توانمند می کند. پس مهم است به او کمک کنید اعتماد به نفس و خودباوری را درخود پرورش دهد. راه هایی وجود دارد تا به فرزندتان کمک کنید، می توانید او را تشویق کنید تا بیشتر به تلاش برای رسیدن به  اهداف، کارهای قابل ستایش، پشتکار و صبر بپردازد تا اینکه فقط به دست آورد ها فکرکند.

اجازه دهید به افرادی که چندان خوشبخت نیستند کمک کند، این کار به او امکان می‌دهد حس شهروندی را بیاموزد، احساس کنجکاوی در باره جهان و جایگاهش در آن را پرورش دهد. شما نقش ارزشمندی در یاری  به فرزندتان برای تبدیل شدن به بزرگسالی توانمند و با تجربه دارید که با مهارت هایی تجهیز شده است که در زندگی آینده به آن نیاز دارد و این بیشتر از کمک به انجام تکالیف او می باشد. خوشبختانه وقتی بدانید لازم است چه کاری انجام دهید انجام ان بسیار ساده خواهد بود.

 بیشتر بخوانید:

پیش به سوی دو سالگی:  انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید

پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید

پیش به سوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید

پیش بسوی پنج سالگی: آنچه باید در مورد کودک 5 ساله بدانید

پیش بسوی شش سالگی: آنچه باید در مورد کودک 6 ساله بدانید

منبع:مشاوره-خانواده.com

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی در زمینه رشد کودک می توانید با متخصصان ما با شماره های 02122247100و 02122354282تماس بگیرید.
۶۷ نظر
  1. رکسانا خوشایی
    دختری 7 ساله دارم خیلی بازیگوشه و همیشه در انجام تکالیفش هم بازیگوشه .در نوشتن دیکته هم مانند آن چیزی که می شنوه نمی نویسه..این مسئله باعث نگرانی ما شده.به نظر شما چطور باید باهاش برخورد کنیم؟
    پاسخ نوامبر 9, 2016 در 11:28 ق.ظ
  2. مشاور
    برای کودکی در این سن، کمی بازیگوشی در انجام تکالیف مدرسه طبیعی است.توصیه های عمومی در این زمینه عبارتند از این که : به کودک خود نشان دهید که از نظر شما مدرسه رفتن و انجام تکالیف مدرسه کار مهم و با ارزشی است و اهمیت زیادی برای مدرسه و تکالیف او قائل هستید.سعی کنید تا جایی که می توانید انجام تکالیف ، به موقع از خواب بیدار شدن، آماده شدن و لباس پوشیدن و کارهایی از این قبیل را که او برای رفتن به مدرسه انجام می دهد با تشویق و گاه با جایره همراه کنید.جایزه می تواند کلامی باشد. به کودک تان برای انجام به موقع و با دقت تکالیفش امتیاز بدهید.در شروع کار نیاز به صرف انرژی بیشتر برای راه افتادن او در تکالیف دارید. برای انجام تمالیف ، برای دخترتان برنامه تنظیم کنید.مکان مخصوصی که ساکت و دارای نور کافی باشد برای انجام تکلیف در نظر بگیرید.برنامه را طوری تنظیم کنید که بتواند برنامه های تلویزیونی کودک و برنامه مورد علاقه خود را ببیند.همچنین زمانی برای بازی در وسط انجام تکالیف در نظر بگیرید. او را عادت دهید که به طور منظم برنامه را دنبال کند.مشکل بسیاری از مادر ها این است که نمی توانند برنامه های عادی خود را که قبل از سن مدرسه رفتن فرزندشان داشته اند متوقف کنند و از خودک خود توقع دارند که با وجود آن برنامه ها ، تکالیف خود را انجام بدهد و این کار برای کودک آنها کاری دشوار است. توجه داشته باشید که مراجعه به روانشناس کودک الزامی است.جون این امکان وجود دارد که کودک شما بیش فعال باشد نه بازیگوش.در این صورت فشار بیش از حد شما به انجام تکالیف مدرسه نتیجه ای جز یاس و ناامیدی شما و فرزندتان نخواهد داشت.در حالی که روانشناس به راحتی می تواند به شما کمک کند.برای تشخیص مشکل فرزندتان در دیکته نیز مداخله روانشناس ضروری است .روانشناس کودک با روش هایی که بلد است به کودک شما دیکته می گوید و مشکل اصلی او را کشف می کند و روش درست برای حل این مشکل را در اختیار می گذارد.
    پاسخ نوامبر 12, 2016 در 5:36 ق.ظ
  3. eanaa
    سلام میخواستم بدونم در برابر روشهای تربینی که شوهرم برای پسرم انجام می دهد آیا اجازه دخالت دارم یا نه؟گاهی اوقات احساس میکنم بعضی حرفها یا تنبیه هایش برای رفتار پسرم زیاد است.من در اینگونه مواقع چه عکس العملی نشون بدم؟
    پاسخ دسامبر 7, 2016 در 11:33 ق.ظ
  4. مرحمت
    قبل از اون روشها باید با شوهرت در مورد نکته های تربیتی صحبت کنی یا یک زمان مناسب بعد اقدامات شوهرت ولی حین سرزنش دخالت نکن مگه مساله ضروری باشه واسه بچه خطر داشته باشه
    پاسخ دسامبر 7, 2016 در 11:53 ق.ظ
  5. زاهد
    اگه احساس کردین روش شوهرتون اشتباهه اصلا اصلا همون لحظه و جلوی بچه تون این اشتباه بودن رو گوشزد نکنین چون بعد ها بچتون دیگه رو حرف نصیحتها و ... پدرش حساب باز نمیکنه و اگرم بخواد خطا بره به امید اینکه مامانم ازم دفاع میکنه و جلوی تنبیه بابام رو میگیره بی هیچ واهمه ای اون خطا رو انجام میده.تو یه موقعیتی که با شوهرتون تنها هستین و البته زمانی که ایشون هم عصبانیت و ناراحتیش برطرف شده اشتباهش رو گوشزد کنین و اینطور هم نباشه که فقط جنبه تذکر و ایراد گرفتن داشته باشه حتما راه درست رو هم بیان کنین.که مثلا کاش بجای رفتار فلان رفتار نشون میدادی و دلایلی که دارین رو هم بیان کنین تا قانع بشن
    پاسخ دسامبر 8, 2016 در 7:21 ق.ظ
  6. fae
    با سلام دختر 7 ساله ای دارم که خیلی سخن چین است و مدام خبر کشی می کند و گاهی این سخن چینی های او باعث به وجود آمدن اختلاف میشود. هر چقدر بهش تذکر می دهم فایده نداره.اگر می شود من را راهنمایی کنید.خودم کارمند هستم و بیشتر وقتش خانه مامانم می باشد.
    پاسخ دسامبر 31, 2016 در 7:00 ق.ظ
  7. زهرا صالحی
    شاید هم اکتساب از اطرافیان بعید هم نیست برای خودشیرینی و خودنمایی باشد در ابتدا ...خیلی از کودکان را دیده ام که همه چیز دیگران را خبر می دهد.به چه مسی ؟هر کسی که خریدار اطلاعات باشه.هر کس که تشویقش کنه هر کس که خود را مشتاق نشان بده در این میان فرزند خبر چین وقتی خبر کم بیاره ،فضولی هم میکنه .و به طور عجیب این خصلت در دخترا خیلی زیاده و باید اونو از بین برد.در این مورد اون طرف بزرگسال که خریداراین خبر از چیزی و کسی براش برد،دیگه گوش نده و اونو انکار کنه.خب وقتی خریدار نباشه دیگه خبر خبرچین قیمتی نداره.مثلا دخترتون خبری از شما به مادرتون میده مادربزرگ دیشب نبودی مامانم...اینجا باید مادرتون واکنش نشون بده که من ندیدم که اینکار بکنه.بعد ادختر ادامه میده...که اخه مادر بزرگ...در اینجا مادرتون باید بگه : اگه حتی اشتباهی کرده هم نمیخواهم بدونم واینجوری سد راه ادامه دانش بشید تا از این حالت خارج بشه.
    پاسخ ژانویه 1, 2017 در 8:00 ق.ظ
  8. مشاور
    راستش کودک خبر چین مانند کودک یاوه گو سعی در جلب توجه و محبت دیگران از جمله بزرگسالان داره.از کار این کودکان مشکل می توان صرف نظر کرد زیرا گاهی اطلاعاتی میدن که بزرگسالان به آن احتیاج دارن.این کودکان توسط همسالان خودشون طرد میشن. راهکار های مداخله ای موثر : 1- هدف کودک از خبر چینی را مشخص کنید، آیا کودک به دنبال جلب توجه و کسب قدرت است و یا انتقام جویی می کند؟ 2- در مورد علل خبر چینی با کودک صحبت کنید و به او یاد دهید که از روش های دیگر مطلوب برای افزایش مقبولیت استفاده کند. 3- به کودک کمک کنید دیگران را در توانمندی های خود خود سهیم کند و یا به آن ها آموزش دهد. 4- به او کمک کنید تا برای دست یافتن مهارت های اجتماعی الگوی مناسبی پیدا کند و رفتارهای قابل تحسین الگو را به خاطر بسپارید و یا یادداشت کند. 5- به جای گوش دادن به خبر پینی از او بخواهید ماجرا را بنویسد. 6- خبر چینی را نادیده گرفته و رفتارهای صحیح کودک را تشویق کنید. 7- به کودک اعتماد به نفس بدهید تا برای جلب توجه مجبور به خبر چینی نشود. 8 به کودک خود کمک کنید تا خودش راهی برای اصلاح رفتارش بیابد به جای اینکه آن را به طور کامل به عهده والدین بگذارید.
    پاسخ ژانویه 1, 2017 در 8:25 ق.ظ
  9. پنل پیامک
    سلام. خواهر زاده من خیلی شیطونه، هر حرفی رو که بهش میگیم همون لحظه میشنوه و تایید میکنه ولی چند دقیقه بعد به کل فراموش میکنه هر چی هم بهش میگیم که تازه این مطلب رو برات توضیح داده بودم بی فایدست خیلی هم باهوشه ولی نمیدونم چرا اینطور میشه
    پاسخ ژانویه 2, 2017 در 7:48 ق.ظ
  10. خسروی
    سلام دختری دارم هفت ساله اصلا حرف گوش نمیکنه هر چی هم باهاش صحبت میکنم حرف خودشو میزنه اصلا هم مرتب نیست هر چیزی رو ریخت و پاش میکنه چند بار باید بهش بگم که اونا رو مرتب کنه نظم نداره
    پاسخ ژانویه 7, 2017 در 6:47 ق.ظ
  11. مشاور
    سلام عمده مسئولیت پذیر بنودن بچه ها ریشه در رفتار والدین دارد.حتما شما وقتی کودکتان اتاقش را مرتب نمی کند خودتان بلند می شوید و این را انجام می دهید.چند نکته : 1- به او بگویید که بیا با هم اتاق را مرتب کنیم و فعلا از او نخواهید که خودش به تنهایی این کار را انجام دهد. 2- اگر با شما همراهی نکرد حتما باید او را از آنچه که مورد علاقه اش است محروم سازید. 3- برای این محروم یازی باید قاطع و مهربان باشید در عین حال که ملایم و مهربان هستید اما قاطعانه محرومیت را اعمال کنید. 4- برای این محرومیت زمان تعیین کنید و امکان جبران به او بدهید.مثلا تا اتاقت رو مرتب نکرده ای از تلویزیون خبری نیست.
    پاسخ ژانویه 7, 2017 در 8:27 ق.ظ
  12. خسروی
    ببخشید البته دخترم در همه موارد اینطوری هست حتی در غذا خوردن ، جمع کردن ظرف غذاش کلا تنبل هست همیشه بهانه میاره که اون کار رو انجام نده البته در مورد ردیف کردن اتاقش اینکار رو کردم اما باز هم تکرار میشه.
    پاسخ ژانویه 7, 2017 در 8:30 ق.ظ
  13. خسروی
    اگر اتاقش رو ردیف کرد با چیزی که بهش گفتم اگر دوباره تکرار کرد چیکار کنم همین روش محروم کردن رو ادامه بدم؟
    پاسخ ژانویه 7, 2017 در 9:04 ق.ظ
  14. زهرا صالحی
    ببینید فرزند شما کمی در لجبازی هم هست.برای اینکه بتونید ایشون رو در اینمورد خاص تربیت کنید باید صبوری بیشتری داشته باشید.زمانی که بخوایید یک نکته ی مثبت رو در کسی ایجاد کنید نیاز به زمان زیادی هستید.پس از کار خسته نشید.در ضمن اگر یک کار مثبت کرد خیلی زیاد تشویقش کنید.این تشویق هم اینقدر زیاد نباشه که دفعه ی بعدی برای کار بزرگتری که انجام داد نتونید تشویق بزرگتری انجام بدید.
    پاسخ ژانویه 7, 2017 در 9:21 ق.ظ
  15. ناشناس
    بله صد در صد تا زمانی که لجبازی میکنه و کارش رو انجام نمیده محرومش کنید.ولی به محض اینکه کارش رو انجام داد میتونید با دادن اون چیزی که دوسش داره تشویقش کنید.
    پاسخ ژانویه 7, 2017 در 9:42 ق.ظ
  16. مژگان
    سلام خسته نباشيدمن پسري ٧سالو ٤ماهه دارم هر وقت اشتباهي از بچه اَي سر ميزنه و پسر من برأي دفاع از خودش كاري انجام نميده مثل گرفتن به زور أسباب بازيش توسط بچه ديگر عكس العمل نشون ميده و شوهرم طرف بچه هاي ديگه رو ميگره و من هر وقت باهاش حرف ميزنم كه أين كارت اشتباه هست ميگه تكرار نميشه ولي بازهم جلو همه با پسرم بد رفتاري ميكنه و واقعا عزابم ميده و يه مشكل ديگه كه من با پسرم دارم اينه كه سر به هوا هست از نظر درس رياضي هر چي واسش توضيح ميدم بعد كه ازش سؤال ميكنم انگار نه انگار ولي پسرم خيلي مؤدب و حرف گوش كن هست ولي كسي كه بهش بي احترامي كنه سريع جواب ميده ممنون ميشم كمكم كنيد
    پاسخ ژانویه 23, 2017 در 2:36 ب.ظ
  17. kosar
    سلام پسر من 7 سالشه واسه کوچکترین چیز خیلی روزد گریه میکنه و وقتی اشتباهی میکنه سریع معذرت خواهی میکنه برای هرکاری دائم از همه معذرت خواهی میکنه من خیلی نگرانشم.تو رو خدا کمکم کنید.
    پاسخ جولای 15, 2017 در 2:16 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. آیا زمانی که در کودکی رفتار نامناسبی بروز می داد کودک را زیاد تنبیه و سرزنش می کردید؟ معمولا این قبیل کودکان بیشتر نگران نظرات دیگران هستند و مدام از دیگران معذرت خواهی می کنند یا می ترسند که با یک کار اشتباه محبت و توجه بقیه را از دست بدهند.
      پاسخ جولای 19, 2017 در 7:16 ب.ظ
  18. مشاور
    خب این بستگی زیادی به طرز رفتارتون در محیط خونه داره که تونسته روی فرزندتون اثر گذار باشه.چون بچه ها چیزی رو که خانواده در اختیارشون قرار میده انعکاس میدن و به همین خاطر شما باید در تعدیل این ترس از اشتباه در فرزندتون تلاش کنید.
    پاسخ جولای 15, 2017 در 2:18 ب.ظ
  19. shirazi
    سلام یکی از دوستانم فوت کردم یه پسر 7 ساله داره چطوری بهش بگیم که پدرش فوت کرده ؟ به نظر شما اشکال نداره تو مراسم خاکسپاری باشه؟
    پاسخ جولای 16, 2017 در 9:21 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام بچه ها در این سنین تصور از مرگ دارند اما هنوز این تصور با تصور بزرگسالانه متفاوت است. سعی کنید بصورت تدریجی بگویید و مدام تاکید بر دوست داشتنی بودن و علاقه پدر به پسرش کنید. لزومی ندارد حتما در مراسم خاک سپاری حضور مستقیم داشته باشد ولی بهر حال تا پدیرش نهایی زمان می برد و کودک تا مدتی پریشان خواهد بود. در مرحله انکار سعی نکیند مدام وی را محاب کنید که بپذیرید به آزامی خواهد پذیرفت و در یک پروسه شش ماهه کودک به ارامش می رسد.
      پاسخ جولای 24, 2017 در 9:21 ب.ظ
  20. سعیده
    سلام . من یک پسر هفت ساله دارم فقط می خواد با بچه ها بازی کنه . تنهایی اصلا بلد نیست به نظر شما مشکلی هست یا نه؟
    پاسخ جولای 23, 2017 در 8:06 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. تمایل کودک به بازی کردن با دیگر کودکان نشان از انگیزه وی برای شناخت بیشتر خودش در قالب اجتماع است که مسئله ای نیست. اما ایده ال اینست که کودک یاد بگیرد به تنهایی هم خودش را سرگرم کند و زمانش را خلاقانه مفرح سازد. مثلا حتی با کمترین امکانات و به تنهایی لذت ببرد. این مسئله برای وی در اینده مفید است و یک بزرگسال خلاق خواهد شد که مستقلا قادر به تغییر و شکل دهی به زندگی خود است. بنابراین این که کودک نمی تواند به تنهایی بازی کند را نمی توان مشکل خواند اما اگر یاد بگیرد که خود را سرگرم کند دارای یک مزیت و ویژگی سازنده در اینده خواهد شد و انها تولیدگری و خلاقیت است.
      پاسخ آگوست 3, 2017 در 4:08 ب.ظ
  21. تارا
    باسلام،لطفا کمکم کنید پسر 7 ساله من به شدت من و پدرش را درمانده کرده،به هر نوعی در شبانه روز رو مخ ماست.لجبازی،تندی کردن،بویژه حرف گوش نکردن،پیچاندن ما و ...اصلا فرمان پذیر نیست با اینکه تا می شد باهاش اصولی رفتار شده.البته از نوپایی بسیار شیطون بوده وبکن نکن باهاش داشتیم دیگه دارم کم میارم
    پاسخ آگوست 1, 2017 در 7:54 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. طبق گفته خودتون از ابتدا شیطون بوده و شما بکن نکن زیاد داشتین، یعنی در واقع به جای تعدیل کردن رفتار، اونو تشدید کردین متاسفانه. برای لجبازی در این سن باید کاملا روش های فرزندپروری رو زیر نظر روان شناس اموزش ببینید و گام به گام انجام بدین... حتما حتما مراجعه کنید و دستورات روان شناس را دنبال کنید.
      پاسخ آگوست 14, 2017 در 9:04 ق.ظ
  22. mahdi
    سلام پسرم 7 سالشه و همیشه به اندازه کافی بهش پول تو جیبی میدم و یا خوراکی ها و وسایلی رو که نیاز داره براش میخرم اما چند باری توی مدرسه از یکی از دوستاش پول گرفته و یا وقتی برای خرید به فروشگاه میره بقیه پول را براش خودش نگه میداره و میگه بقیه نداشت و یا میگه گمش کردم و در واقع در این مورد داره دروغگویی میکنه یا پنهان کاری؟از شما خواهش میکنم راهنماییم کنید.
    پاسخ آگوست 6, 2017 در 3:22 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلامو تمامی کودکان گاهی نیازهای خود را مقدم می بینن و به لذت آنی فکر می کنن. مثلا زمانی که پول دوستش دستشه تنها به نیاز خودش فکر می کنه و در لحظه چیزی که می خواد می خره و بعد پشیمون میشه. به همین دلیل اغلب بعد از این کار پنهان کاری می کنند تا مورد تنبیه قرار نگیرند و یا دوستان خود از دست ندهند. به همین دلیل سعی کنید تا انجا که می شود جوری رفتار نکنید که احساس گناه شدید کند. در مورد اینکه درکش می کنید چرا این کارو کرده صحبت کنید و بهش برسونید که می فهمید فقط قصدش این بوده خوراکی بخوره... هم چنین بهش یاد بدید در این شرایط جای جبران هست مثل خریدن خوراکی برای دوستش .
      پاسخ آگوست 13, 2017 در 8:17 ب.ظ
  23. مونا
    سلام یه دختر هفت ساله دارم که تو دوران بچگیش تنها بچه فامیل بوده وهمه خیلی بهش توجه میکرده اما الان یک خواهر یک سال ونیمه داره و رفتارش با اون بسیار عالیه.اما الان مساله من با اون داشتن موهای خیلی بلندشه که حساسیت خیلی زیادی روش داره .اونقدر که با کاراش حسابی دیوانم میکنه جدا از مساله بهداشتش که کلی وقت گیره، توی نوع مرتب کردنش هم به شدت سماجتها و حساسیتهای بی مورد داره .چندین بار تصمیم گرفتم کوتاهش کنم اما میترسم خیلی تو ذوقش بخوره .از طرفی هم میبینم همین مو کلی از وقت و انرژیشو میگیره وهر جا میخواد بره ما یه معضل اساسی داریم .ممنون میشم راهنماییم کنید
    پاسخ آگوست 14, 2017 در 6:51 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. در مورد کوتاه کردن مو خب یک علاقه در دختر شماست و اگر به این مسئله علاقه نشان می دهد و احساس مسئولیت هم می کند مشکلی نیست. اگر بی تفاوت است نشانه بدییست. در مورد کوتاه کردن اول با وی به توافق برسید و بگذارید در مورد بدنش احساس استقلال داشته باشد. اگر دوست ندارد اقدامی نکنید.
      پاسخ آگوست 22, 2017 در 6:49 ب.ظ
  24. fae
    با سلام دختر هفت ساله ای دارم.که بسیار سخن چینه و به خبر کشی عادت کرده .و گاهی این سخت چینی ها باعث اختلاف می شود هر چقدر بهش تذکر میدیم فایده نداره اگر میشه منو راهنمایی کنید .در ضمن خودم کارمند هستم و بیشتر وقتش رو در خانه مامانم می باشد.
    پاسخ آگوست 23, 2017 در 3:12 ب.ظ
  25. همیار
    سلام راهکار های مداخله ای موثر عبارتند از : 1- هدف کودک از خبر چینی را مشخص کنید آیا کودک به دنبال جلب توجه و کسب قدرت است و یا انتقام جویی می کند؟ 2- در مورد علل خبر چینی با کودک صحبت کنید و به او یاد دهید که از روش های دیگر مطلوب برای افزایش مقبولیت استفاده کند.
    پاسخ آگوست 25, 2017 در 4:53 ب.ظ
  26. رزآبی
    سلام کودک 7 ساله من به مدت یک ساله که از این رو به اون رو شده پسر باهوشی که هوش و زکاوتش زبون زده همه بوده حالا برای نوشتن یک کلمه منو تا سر حد جنون اذیت میکنه به طرز غیر قابل باوری بازیگوشه و انگار که اصلا توی این عالم نیست به نظر شما باهاش چیکار کنم؟
    پاسخ آگوست 29, 2017 در 2:27 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام... برای ایجاد چنین تغییری در کودک دلائل زیادی وجود دارند. یکی از مستدل ترین دلائل می تواند تنش و نقص توجه کودک باشد. رفتارهای شما مخصوصا فشار برای درس خواندن می تواند باعث لجبازی و اذیت کردن وی در درس خواندن نیز شود. برای بررسی بیشتر حتما نقشه مغزی بدین و نوروفیدبک برای بهبود توجه کودک شروع کنید.
      پاسخ سپتامبر 13, 2017 در 7:55 ب.ظ
  27. همیار
    نکاتی که به نظر من میرسه : اول از همه در برخورد با فرزندتون خیلی صبر داشته باشین و سعی کنین درکش کنید. از نظام پاداش و جزا استفاده کنین و در این مورد قاطعیت داشته باشین. برای اینکه توجه کودک به یادگیری جلب بشه سعی کنین براش جذابیت ایجاد کنین.جوری که نوشتن براش امری مهیج و سرگرم کننده به نطر بیاد. پس سعی کنین اعتماد به نفس کودکتون رو بالا ببرین.برای کوچکترین پیشرفتی تشویقش کنید و بهش یادآوری کنین که خیلی باهوشه و اگه بخواد هر چیزی رو میتوه یاد بگیره.اگر این موارد رو رعایت کنین و بازم نتیجه نگرفتید مشاوره حضوری حتما مراجعه کنید.
    پاسخ آگوست 29, 2017 در 2:30 ب.ظ
  28. امیر علی
    سلام پسرم 7 سالشه و خیلی پافشاری میکنه که بره تو حیاط یا کوچه و با دوستاش که اکثرا بزرگترن بازی کنه.اوایل اونام راش نمیدادن که خیلی تو روحیش اثر گذاشته بود و خودش رو کم میدید ولی الان ک باهاش بازی میکنن میبینم که پسرم رفتارایی میکنه مثلا جواب منو میده به حرفم گوش نمیده یا حرفای زشتی میزنه که ما تو خونه نمیزنیم.اگه دعوا کنن پایین بهم نمیگه و پنهون کاری میکنه کهباید با کلک از زیر زبونش بکشم .اصلنم خونه رو دوس نداره .به نظرتون نزارم بره پایین؟
    پاسخ سپتامبر 12, 2017 در 5:26 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام... بازی کردن در فضای باز برای کودکان لذت بخشه و خیلی خوبه که ساعاتی رو به بازی در این فضاها اختصاص بدین.. اما اگر احساس می کنید واقعا این محیط برای کودک شما مناسب نیست پس بهتره دورش کنید و در محیط های دیگه ای برای بازی ببریدش... مثلا یک روز در میون برید پارک با بچه های دیگه بازی کنه یا محیطهای دیگه ای که کنترل شده هستند مثل مهدکودک.
      پاسخ اکتبر 11, 2017 در 9:11 ب.ظ
  29. فرزانه
    سلام.پسر هفت ساله ای دارم که تقریبا از همه کارش راضیم ولی گاهی اون قدر به حرفم بی اعتنایی میکنه که سرش داد بزنم و به ندرت دست روش بلند کنم که خیلی کم پیش میاد ولی واقعا وجدانم ناراحت میشه.میفرمایید با بی اعتنایی کردنش چه کنم و چجوری عصبانیت خودم و مهار کنم؟ ضمنا فرزند سه ساله ای هم دارم که گاهی باعث میشه سر هر دوشون داد بزنم
    پاسخ اکتبر 10, 2018 در 10:45 ق.ظ
    • wpadmin
      بی اعتنایی کودکان به حرف بزرگترها دانشمندان می‌گویند بی‌توجهی کودکان به والدین (در اغلب موارد) دلیل علمی دارد. توانایی کودکان برای نادیده گرفتن آنچه خارج از حیطه توجه نزدیکشان است به حدی است که حتی حرف زدن با یک بلند گوی قوی تاثیر محدودی روی آنها دارد. اما دانشمندان معتقدند این بی‌توجهی یا به اصطلاح بی‌حواسی دلیل علمی دارد که به کارکرد مغز کودکان مربوط است. آنها می گویند کودکان عمدا (آگاهانه) ما را نادیده نمی‌گیرند، حقیقت این است که آنها دچار کوری ناشی از بی‌توجهی هستند. منظور از این کوری همان تفاوت بین دیدن و نگاه کردن است یا بین شنیدن و ثبت کردن آنچه گفته شده است؛ در هرحال نتیجه آن عدم آگاهی است، به خصوص خارج از دایره توجه لحظه‌ای. پروفسور نیلی ِلوی از دانشگاه کالج لندن (یو سی اِل) می‌گوید آگاهی کودکان از محیط اطراف بمراتب کمتر از بزرگسالان است. والدین، مراقبان و یا آموزگاران باید بدانند که در مقایسه با بزرگسالان، تمرکز حتی روی یک مسئله کوچک و ساده توجه بچه ها به محیط اطراف را کاهش می دهد. به عنوان مثال وقتی کودکی موقع عبور از خیابان، زیپ لباسش را می بندد، ممکن است دیگر قادر به تشخیص رفت و آمد خودروها نباشد، در حالیکه برای فرد بزرگسال این کار مشکلی نیست. پروفسور نیلی ِلوی اضافه می کند: میزان آگاهی از آنچه بیرون دایره تمرکز کودک است با رشد او ارتباط دارد. و با افزایش سن کودک بیشتر می شود. در نتیجه کودکان کوچکتر بیشتر در معرض کوری ناشی از بی‌توجهی هستند. دیدگاه های پروفسور ِلوی بر تحقیقی که اخیرا روی کودکان و بزرگسالان انجام داده استوار است. او برای ارزیابی میزان کوری ناشی بی‌توجهی از ۲۰۰ نفر از بازدید کنندگان موزه علوم لندن خواست در هفت مثال مختلف، بلندترین خط را روی یک صفحه نمایش را تعیین کنند. در یکی از این مثال‌ها، یک مربع سیاه روی صفحه نمایش ظاهر شد، نود درصد بزرگسالان متوجه بالا آمدن این مربع شدند، در حالیکه تنها ده درصد بچه های بین هفت تا ده ساله آن را دیدند. نوجوانان ۱۱ تا ۱۴ ساله هم هشیاری کمتری نشان دادند. هشیاری آنها با دشوار شدن سطح آزمایش کمتر می‌شد. این یافته باعث تعجب پروفسور لِوی شد. او می‌گوید در کودکان، کورتکس (قشر مغز) بینایی اولیه، به شی روی صفحه نمایش واکنش نشان نمی داد. به نظر می رسد قشر بینایی تا ۱۴ سالگی و حتی بعد از آن تکامل پیدا می کند. ولی انتظار نداشتم نوجوانان هم دچار کوری ناشی از بی‌توجهی باشند. خوب است که بفهمیم این توانایی در چه سنی کامل می‌شود. پژوهش‌های قبلی در میان بزرگسالان نشان داده کورتکس بینایی اولیه، مسئول درک و دیدن چیزها هست، در صورت آسیب این ناحیه، فرد دچار عدم آگاهی از محیط پیرامونش می‌شود. مسلما تاخیر در کامل شدن این توانایی باعث نگرانی در مورد سلامت و ایمنی فرد می‌شود. به عنوان مثال، در صورت اختلال در این توانایی، یک کار ساده مانند ارسال پیامک با تلفن همراه موقع عبور از خیابان، یک کار خطرناک است. اما این کوری ناشی از بی‌توجهی مزایایی هم دارد. چه کسی دلش نمی خواهد بی مزاحمت و بدون پرت شدن حواس به کارش برسد؟ بی تردید عدم آگاهی محیطی به معنی این است که می توانیم متمرکز باقی بمانیم و تمرکز بالا داشته باشیم. روانشناسان می گویند ما ظرفیت محدودی برای توجه و تمرکز داریم، طبیعتا برای انجام کارهایی که به تمرکز نیاز بالا دارند. این خصوصیت خودش را نشان می دهد. ریچارد وایزمن استاد روانشناسی دانشگاه هارتفوردشر انگلستان، فرآیندهای بینایی انسان را به تفصیل مطالعه کرده و آنها را بی‌اندازه پیچیده می‌داند. بخش بزرگی از مغز به این کار اختصاص دارد، کار مشکلی است و به همین دلیل مغز نمی‌خواهد به موضوعات بی اهمیت بپردازد. برای همین به کوری ناشی از بی‌توجهی نیاز داریم، چرا که درغیر اینصورت نمی‌توانیم تمرکز کنیم . ما این تصور باطل را داریم که مغزمان همیشه در حال مشاهده همه چیز است، بنابراین وقتی متوجه چیزی نمی‌شویم، تعجب می‌کنیم. پروفسور وایزمن آزمایش معروف توجه گزینشی را تکامل داده که طی آن روشن می‌شود چطور ممکن است در یک فیلم متوجه وجود یک گوریل نشویم. او می گوید در زندگی موارد زیادی هست که ما از چیزهایی بدیهی غافل می شویم؛ مثل راننده ای که عابر را نمی بیند چون متوجه خطر دیگری است. ما بزرگسالان دائما یاد می‌گیریم چه چیزهایی مهم نیستند. همه ما به شکلی به کوری ناشی از بی‌توجهی دچاریم، همه از آن ناراضی هستیم ولی لازمه زندگی است. ولی یادمان بماند وقتی حواسمان متمرکز تلویزیون است انتظار نداشته باشیم بچه هایمان از اینکه دیده نمیشوند خوشحال باشند. دفتر قیطریه: ۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸ خط ویژه
      پاسخ اکتبر 10, 2018 در 12:17 ب.ظ
  30. کیان
    با سلام من یک پسر7 ساله بسیار پر حرفدارم و البته خیلی سوال هم میکند حدود 2هفته پیش یک مطلب را آروم در گوش من البته با یک شیطنت خاص گفت مامان من هر وقت تو رو بغل میکنم خوشم میاد و ..... اولش شکه شدم ولی به روی خودم نیاوردم و دیگه تا الان همچین چیزی رو نگفته خواستم بدونم این رفتار طبیعی هست یا خیر ممکن هست برای اینده مشکلی براش پیش بیاد ممنون میشم راهنمایی کنید
    پاسخ جولای 6, 2019 در 5:47 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز خب معنی حرف ها برای افراد فرق می کند ممکن است این گفته از نظر شما یک حرف جنسی محسوب شود اما خوشم می آید در دیدگاه یک کودک 7 ساله مفهوم دیگری دارد بهتر است در این مواقع از واکنش های هیجانی و خشم پرهیز کنید و اجازه بدهید تا مفهوم ذهنی او را بدانید . 1. منظور شما از پرحرفی کودکتان چیست؟ 2. روابط جنسی شما و همسرتان محافظت شده می باشد؟ 3. کودک شما رفتارهای جنسی خاصی دارند ؟ 4. دیدگاه شما در مورد حرف کودکتان چیست؟ 5. پر حرفی های او بیشتر بر چه موضوعاتی متمرکز است؟ 6. روابط او با پدرش و همسالان و شما چگونه است؟ 7. عملکرد درسی او در چه سطحی می باشد؟ و در مدرسه تمرکز لازم را از نظر معلم ها دارد؟ به این سولات پاسخ بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم
      پاسخ جولای 6, 2019 در 5:05 ب.ظ
  31. عاطفه
    سلام پسر 7 ساله من تو کلاس دوست نداره کسی پیشش بشینه و بچه هایی رو که معلم کنار نشوند به نوعی اذیت کرده تا تنها باشه چه کار باید کنم
    پاسخ اکتبر 8, 2019 در 11:29 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیزاطلاعات بیشتری در مورد سبک رفتاری او در منزل و در ارتباط با دیگر کودکان در محیط هایی چون پارک و ... در اختیار ما قرار بدهید و اینکه ارتباط او با شما و پدرش چگونه می باشد ؟ در این مورد با او صحبت کرده اید دلیل خود را چه چیزی عنوان می کند؟
      پاسخ اکتبر 8, 2019 در 12:58 ب.ظ
  32. محمد
    با سلام و احترام پسر من ۷ سال داره و از حمایت های ویژه مادر و مادر بزرگ میشه و در انجام کارها تنبله و هر خواسته ای رو ازش داریم مخالف اون رو انجام میده و در غذا خوردن هم باید یکی کمکش کنه و گاهی اینگونه رفتارها موجب عصبانیت من میشود . لطفاً راهنمایی بفرمایید
    پاسخ اکتبر 20, 2019 در 10:38 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که شما نیاز است که اجازه بدهید یک سری رفتارها و کارها را خودش انجام بدهد و تجربه کند و از این تجربه حتی اگر با آسیب همراه باشد خوداری نکنید و اینکه هنوز در این سن او برای کارهای شخصی چون غذا خوردن به کمک نیاز دارد به این معنا می باشد که استقلال لازم در او صورت نگرفته است و اعتماد لازم در ذهن شما نسبت به او وجود ندارد بهتر است سعی کنید که تا جایی که برای او آسیب جدی وجود ندارد اجازه بدهید که کارهای شخصی خودش را انجام بدهد و امکان اشتباه و خطا را به او بدهید . در این صورت او رشد بهتری خواهد داشت و می تواند نتایج بهتری بدست اورد و شما نیز به مرور می تواند اعتماد بیشتری کنید .
      پاسخ اکتبر 20, 2019 در 1:22 ب.ظ
  33. سهیلا عبدی
    سلام یک دختر 8 ساله دارم پر جنب و جوش و حرف گوش نکن.بطوری که همه ی اطرافیان هم میگن حرف گوش کن نیست. در مدرسه هم وسایل دیگران را بی اجازه بر میداره.چکار کنم اینقدر بهش تذکر دادیم که خودمون خسته ایم.
    پاسخ اکتبر 23, 2019 در 9:50 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این مورد نیاز است که اطلاعات بیشتری از منظور خودتان از پر جنب و جوش در اختیار ما قرار بدهید و اینکه این فعالیت حرکتی زیاد بر تمرکز او و عملکرد درسی او نیز تاثیر منفی داشته است؟ 2. این وسایل شمال چه مواردی می شوند و دلیل او برای این رفتار چیست؟
      پاسخ اکتبر 23, 2019 در 12:20 ب.ظ
  34. شیدا
    سلام دخترم امسال سال اول دبستانش شروع شده قبل از شروع مدرسه دختری کاملن باهوش و با اراده بود با شروع مدرسه و حروف کلن عوض شد از هر روشی که وجود داره استفاده کردم برای اموزش حتی وسایل اموزشی متنوعی کلن علاقه ای نشون نمیده بعد از تمرین یک کلمه دیگه علاقه ای نشون نمیده و زود فراموش میکنه خیلی لجبازه.. خیلی خودم را کنترل میکنم بعضی وقتا مجبور میشم تنبیه بدنی بعدش خیلی عذاب وجدان دارم هم خودش اذیت میشه هم من میدونم فکرش خیلی درگیره چون از موقع شروع مدارس ریزش مو پیدا کرده.. موقعی که عصبی میشم بهش میگم بعدن تمیرن میکنیم شروع میکنه ب گریه و داد و پرخاشگری که تو دوست نداری من موفق بشم همین بحثمون باعث تنبیه بدیش میشه
    پاسخ نوامبر 5, 2019 در 8:05 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز این عملکرد فرزند شما نشان دهنده هوش پایین او نمی باشد و می تواند نشان از اضطرابی باشد که او تحمل می کند و اضطراب می تواند عملکرد فرد را کاهش بدهد . دقت کنید که تنبیه بدنی هی کمکی به بهبود شرایط فرزندتان نمی کند حت می تواند اشتیاق او را برای درس خواندن نیز کاهش بدهد . سعی کنید به او به عنوان یک فرد احترام بگذارید و در اول سلامت روانی او را مد نظر قرار بدهید . با توجه به ریزش مو و عملکرد فرزندتان نیاز است که به صورت حضوری برای بررسی دقیق به روانشاس بالنی کودک مراجعه داشته باشید تا بتوانیم با بررسی لازم در این زمینه به شما کمک کنیم. برای تکالیف بهتر است به او بگوید می تواند یک زمان مشخص کند که آمادگی انجام تکالیف خود را دارد و از کلمات توهین آمیز و تحقیر و اینکه بخواهید او بدون خطا مسیر را طی کند خوداری کنید از پاکن بهتر است استفاده نشود و در صورت بد نوشتن می توانید به او بگوید می تواند برای نوشتن حرف بعدی دقت بیشتری کند که مانند قبلی ها بهتر شود .
      پاسخ نوامبر 5, 2019 در 9:52 ق.ظ
  35. مریم
    سلام و خسته نباشید من مادر یک دختر ۷ساله هستم دخترم همش پرخاشگری میکنه ازخواهرکوچک ترش حسودی میکنه هردفعه باهاش میخوام اروم حرف بزنم اون با صدای بلند صحبت میکنه بعدم من هرچی میخوام بگم ی چیزی تو استینش داره هر وقت هم ناراحت وعصبی میشه از اتاق میزنه بیرون میره پیش مادربزرگش.رفتارش ی جوریه که انگارازمن خوشش نمیاد همش میگه من ازخونه میرم پیشتون نمیمونم لطفا کمکم کنید
    پاسخ ژانویه 16, 2020 در 2:55 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز دقت کنید که اینگونه حسادت ها کاملا طبیعی می باشد و به این معنا می باشد که دخترتان به توجه و مراقبت بیشتری از سمت شما نیاز دارد موضعی که عموما فرزندان اول با تولد فرزند دوم آن را تجربه می کنند و مجبور هستند توجه و مراقبت مادر را با فرد دیگری تقسیم کنند و این برایشان خوشایند نمی باشد . سعی کنید که به او توجه بدون قید و شرط بیشتری بدهید و در کنار ان به صحبت ها و احساسات او بیشتر توجه داشته باشید در سن فرزند شما بیان اینکه از پیشتون میرم یک زنگ خطر محسوب می شود و این موضوع به این معنا می باشد که ارتباط شما و فرزندتان نیاز به بررسی و بازسازی دارد تا بتوانید به احساسات او پاسخ بدهید . در این مسیر چند جلسه مشاوره می تواند در شناخت بیشتر مشکلات او همچنین شناخت مسیرهای به شما برای کمک بیشتر به او کمک کند. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685741
      پاسخ ژانویه 16, 2020 در 6:26 ب.ظ
  36. شراره
    سلام و وقتتون بخیر پسر هفت ساله ای دارم که خیلی زود گریه میکنه و گریه هاش در دوحالته: یکی اینکه کسی کاری رو بهتر و سریعتر از خودش انجام بده فوری عصبی میشه و گریه میکنه و دیگه اینکه روتین زندگیش کمی عوض بشه مثلا اگه من یادم بره برای مدرسه ش قمقمه آبشو بزارم یا چیزای این مدلی تو مدرسه همه ش گریه میکنه هر چی میگردم جایی تو روش تربیتیم پیدا نمیکنم که اشتباهم کجا بوده. ممنون میشم منو راهمایی کنین.
    پاسخ ژانویه 28, 2020 در 9:35 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که اگر کودکان راحل های حل مسئله پایینی را بلد باشند ممکن است از گریه بیشتر استفاده کنند برای رسیدن به خواسته های خودشان در صورتی که با آموزش های بیشتر می توان راحل های بیشتری را به کودک آموزش داد تا بتواند در زمان مواجهه با مشکلات از آن استفاده کند . اما با توجه به اینکه بیان می کنید او در زمانی که فردی کاری را بهتر از او نیز انجام بدهد بازهم از این راحل استفاده می کند نیاز است اعتماد به نفس او نیز مورد بررسی قرار گیرد در این مورد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم. 1. چند مدت است این سبک رفتاری را دارد؟ 2. زمانی که با مشکلی در حل کردن مسئله های درسی ، بازی و.... مواجهه می شود شما چگونه واکنش نشان می دهید؟ 3. چه میزان به او اجازه صحبت در زمان هایی را می دهید که کار اشتباهی انجام داده است و شما ناراحت و عصبانی هسیتید؟ 4. او چه میزان از کارهای ضخصی خود چون خوردن غذا، پوشیدن لباس ، انجام تکالیف و... را انجام می دهد؟
      پاسخ ژانویه 28, 2020 در 10:04 ق.ظ
  37. شراره
    مشاور عزیزپاسخ سوالات به شرح زیر است: 1- از ابتدا که بازی کردن با بزرگترها و همسالانش را اموخت همین مساله را داشت بیشتر احساس میکنم این گریه جلب توجه نیست گریه ناراحتی است و واقعا ناراحت میشه کسی ازش ببره. الان اتفاقا در اکثر مواقع پسریه که با تمام همسالان خودش دوسته و بازی میکنه با بچه های پرخاشگر حتا... نمید.ونم البته که صفت خوبیه یا نه ولی اصولا کنار میاد. ولی معلمش میگه اگه تو کلاسکسی بهتر از اون باشه طاقتشو نداره. 2- معمولا میشینم کنارش و میگم بیا با کمک هم مساله رو حل کنیم و کمی راهنماییش میکنم مطمئن که میشم متوجه شده از کنارش بلند میشم قابل توجه اینکه در نود درصد اوقات خودش بدون کمک من تکالیفشو بدون اشتباه انجام میده. 3- معمولا من و پدرش زیاد دعواش نمیکنیم و وقتی کار اشتباهی انجام میده کاملا فرصت حرف زدن دارهولی به جاش گریه میکنه من معمولا بغلش میکنم که ارومش کنم ولی پدرش معمولا با بی توجهی از کنار گریه هاش رد میشه و کم محلی میکنه 4- تماما کارهای شخصیش رو خودش انجام میده ولی با فس فس . برای خواب شب یکیمون تو اتاقش میشینه گاهی هم اگه خیلی خسته باشه من میبش تو تختش هنوز برنامه شب بخیری مون تموم نشده بغل من خوابش میبره. ممنونم از راهنماییتون
    پاسخ ژانویه 28, 2020 در 10:35 ق.ظ
    • مشاور
      با توجه به توضیحات شما به نظر می رسد او احساسی را تجربه می کند که برای شما و با توجه به توضیحاتتان قابل تشخیص نمی باشد اما این احساسی که او تجربه می کند در روند روابط او تاثیر زیادی دارد . بهتر است در زمانی که گریه می کند به او احساسش را اموزش بدهید مثلا بیان کنید که به نظر می رسد الان ناراحت شده ای و اجازه بدهید او گریه اش تمام شود و بعد در مورد مشکل پیش آمده با او صحبت کنید و سعی کنید که به او کمک کنید راحل های بیشتری را پیدا کند مثلا اگر کار اشتباهی انجام می دهد بهتر است از سرزنش کردن او خوداری کنید و اجازه بدهید گریه او تمام شود و به او بیان کنید که به نظرش می تواند چه راحل های دیگری را استفاده کند تا به شما منظور خود را برساند و یا برای بدست آوردن شی و یا موفقیت در درس و... می تواند چه راه های دیگری را استفاده کند. در این مسیر می توانید از داستان نیز استفاده کنید و از او بخواهید که به شخصیت های داستان کمک کند تا راه حل هایی را برای مشکلات خود پیدا کنند . در این مسیر بهتر است از مقایسه و سرزنش کردن او خوداری کنید تا بتوانید در این زمینه نتیجه گیری بهتری داشته باشید.
      پاسخ ژانویه 28, 2020 در 12:05 ب.ظ
  38. گل آرا
    سلام.دختر من ۷سالو نیمشه.دوماهه دچار وسواسایه فکری آزاردهنده شده.مدام میگه به خدا... مدام به من میگه تویه فکرم به تو گفتم بیشعور یا به بابا گفتم بیشعور.... کتاب داستان براش میخونم همش میگه دوباره بخون من یادم رفت چی شد. همش دستشو میشوره. خواب بد زیاد میبینه. تنها نمیخوابه. افکارشو مدااام داره به من میگه.از دستشویی میاد به من توضیح میده اونجا به چی فکر کرده و چندبار گفته به خدا...وچندبار به دیگران فحش داده... دارم دیوانه میشم.شبا اون میخوابه من گریه میکنم...
    پاسخ فوریه 25, 2020 در 2:34 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما گل آرا جان بله همانظور که اشاره کردید دختر شما هم می تواند وسواس عملی مانند شستن دست و هم وسواس فکری در مورد ماسئل دینی و روابط با شما را داشته باشد که همه این موارد می تواند اضطراب زیادی را برای او به همراه داشته باشد .ختلال وسواس فکری، شرایطی است که باعث می شود کودکان افکار ناخواسته، احساسات و ترس هایی را داشته باشند.اینها وسواس نامیده می شوند و می توانند باعث شوند که انها احساس نگرانی کنند.برای تسکین اضطراب و وسواس، OCD کودکان را به رفتارهایی که اجباری هستند هدایت می کند. وسواس می تواند در کودکان به گونه های مختلفی خود را نشان بدهد از جمله موارد زیر: _افکار مضر که با آموزش دینی شخصی مطابقت ندارد. _توجه غیرمنطقی به جزئیات. _نگرانی بیش از حد در مورد اتفاقات بد مانند تصادف اتومبیل یا ورود مزاحمان به منزل. _افکار پرخاشگرانه و ترغیب کننده. _شستن زیادی دست ها در طول شبانه روز _شمارش بیش از حد و بازنگری _مشغول بودن با توالی یابی یا گروه بندی اشیا _تکرار صداها, کلمات, اعداد و یا موسیقی برای شخصی یا خودش وقت کودک با اضطراب و رفتارهای وسواسی و فکری مواجهه می شود ممکن است یک سری رفتارهای خاص داشته باشد: برای تمرکز بر روی تکالیف مدرسه شان و یا لذت بردن از فعالیت هایشان دچار مشکل می شوند. احساس ناراحتی، زودرنجی، غمگینی و یا اضطراب دارند. به نظر نمی رسد که اوضاع خوب باشد. داشتن مشکل برای تصمیم گیری یا انتخاب. خیلی طول می کشد تا کارهای روزمره شان را انجام دهند، مثل لباس پوشیدن، چیدن یک کوله پشتی، تکمیل تکالیف، یا دوش گرفتن. ناراحت شدن و از کوره در رفتن اگر کاری عالی و غیر عادی انجام دهند و یا چیزی از دستشان خارج شود. اصرار داشتن بر اینکه والدینشان کار را دقیق به او بگویند. دقت کنید که وواس ممکن است اگر درمان نشود سالهای زیادی با کودک شما همراه شود و بر روند عملکرد او و احساسات و تصمیم گیری های نقش زیادی داشته باشد به همین دلیل بهتر است در همین دوران با مراجعه به روان درمانگر تحلیلی کودکان در این زمینه برای بهبود کودکتان اقدام کنید در این مسیر موارد زیر می تواند به شما در مسیر مشاوره کمک کند: 1.با کودک خود در مورد آینده صحبت کنید و اجازه بدهید بدون سرزنش او با شما در مورد نگرانی هایش صحبت کند 2.حرف بزنید, گوش کنید و عشق از خود نشان دهید. 3.چیزی را بگویید که برای وضعیت کودک شما مناسب است. 4. به او بیان کنید که گاهی انسان با این افکار مواجهه می شوند و جای نگرانی وجود ندارد 5. به او بگویید که یک معاینه با یک پزشک می تواند برای او مفید باشد و می فهمد که چه اتفاقی دارد می افتد. به فرزندتان اطمینان دهید که مشکلشان می تواند بهتر شود و شما می خواهید به او کمک کنید. 6.با روان پزشک یا روان شناس تماس بگیرید. 7.در درمان کودک خود شرکت کنید. آنچه را که می توانید در مورد نحوه کمک والدین به کودک خود انجام دهید را یاد بگیرید. 8.غلبه بر ocd یک فرآیند طولانی است. جلسات زیادی خواهید رفت که همه آن ها مهم هستند پس بهتر است در این مسیر صبور باشید و به فرزندتان کمک کنید تا شرایط بهتری را تجربه کند 9.کارهایی را که مشاور توصیه می کند، تمرین کنید و کودک خود را نیز برای انجامشان تشویق کنید. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685895 منابع و حمایت های زیادی برای والدین و خانواده های مبتلا به ocd وجود دارد.
      پاسخ فوریه 25, 2020 در 11:37 ق.ظ
  39. مشاور
    سلام به شما دوست عزیز این موضوع می تواند از کنجکاوی او در مورد بدن خودش شروع شود اما نیاز است بدون سرزنش در مورد این موضوع با او صحبت کنید و اجازه بدهید او بدون ترس در این مورد با شما صحبت کند و نیاز است با توجه به اینکه بیان می کنید شما و همسرتان کنار هم نمی خوابید و اینکه او قبلا نیز رفتارهایی داشته است که از نظر شما جنسی محسوب شده است به صورت حضوری او را به روان درمانگر ارجاع بدهید تا بتوانیم در این مسیر با بررسی و طی شدن جلسات درمانی در این مورد به او کمک کنیم تا به سوالات و بحران هایی که ممکن است با آن مواجهه شود پاسخ بدهد و بتواند مسیر رشدی بهتری را طی کند . دقت کنید که او تنها یک کودک می باشد و این رفتارها برای او معنای جنسی در ذهن بزرگسالان را نمی دهد پس بهتر است با دیدگاه او آشنا شوید تا بتوانید نسبت به سن و دیدگاه خودش در این مسیر به او کمک کنید . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685895
    پاسخ مارس 24, 2020 در 11:25 ق.ظ
  40. آرین
    سلام من یه دختر ساله دارم که کودک طلاقه و همش میگه کاشکی من وجود نداشتم میخواستم بدونم در اینجور مواقع چی باید بهش بگیم و چیکار کنیم که دیگه همچین فکری نکنه ؟ با تشکر
    پاسخ می 27, 2020 در 12:23 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز قابل درک می باشد که این صحبت ها برای شما سخت می باشد اما دقت کنید که او یک کودک می باشد و جدایی شما و همسرتان در ذهن او می تواند با احساسات متفاوتی همراه باشد که برای او با سختی زیادی همراه باشد و از نظر روحی شرایط او را سعی کنید درک کنید ممکن است او خود را مقصر جدایی شما بداند در این مورد نیاز است که او را به روانشناس ارجاع بدهید تا بتوانیم به او کمک کنیم تا از نظر روحی رد شرایط بهتری قرار بگیرد. سعی کنید شنونده خوبی برای او باشید ، به او توجه کنیدو برای او وقت بگذارید نیاز است شما و همسرتان در این مسیر باهم هماهنگ باشید از هرگونه توهین به یکدیگر خوداری کنید تا در روند رشدی او تاثیر نگذارد ، به او بیان کنید که دوستش دارید و برای شما ارزشمند می باشد و بودنش برای شما با ارزش هست . در این مسیر با بررسی دقیق شرایط شما و روابط شما و همسرتان و شرایط روحی که فرزندتان تجربه می کند می توانید شرایط بهتری را برای او ایجاد کنید تا مسیر رشدی خود را طی کند. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685895
      پاسخ می 27, 2020 در 1:21 ب.ظ
  41. آرین
    ۶ ساله
    پاسخ می 27, 2020 در 12:24 ب.ظ
  42. ریما
    سلام من یه دختر هفت ساله دارم که امسال پیش دبستانی بود خوب جمله بندی بلد نیست گاهی دروغ میگه تذکر میدم فوری میخنده و گردنش رو کج میکنه دایره کلماتش گسترده نیست بین حرفهاش از کلمه های بی ربط استفاده میکنه خیلی نگرانم خیلی قشنگ نقاشی میکشه و چیزهای جالبی میکشه ولی مرتب نیست و مرتب رنگ نمیکنه خیلی نگرانم یک جلسه بردمش پیش روانشناس میگفت از نظر هوشی مشکل نداره ولی من خیلی نگرانم
    پاسخ جولای 7, 2020 در 12:15 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما ریما جان در این مسیر بهتر است فرزندتان را به صورت حضوری برای بررسی دقیق دامنه رشد زبانی و بررسی گرفتن یک سری تست ها به روانشناس بالینی کودک ارجاع بدهید تا با بررسی دقیق بتوانیم در این مورد نظری را بیان کنیم . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-88472864
      پاسخ جولای 7, 2020 در 1:07 ب.ظ
  43. ریما
    وای من اینجوری بیشتر نگران شدم راستش اون روانشناس ازش تست گرفت یه سری بازی فکری جور چین و ازین چیزا بود ازش سوال پرسید همهاش رو خوب جواب داد گفت از نظر هوش از حد متوسط بالاتره هزینه ها خیلی بالا رفته واقعا توان بردن پیش روانشناس رو ندارم
    پاسخ جولای 7, 2020 در 1:36 ب.ظ
    • مشاور
      ببین عزیزم اگر ایشان بررسی دقیقی از ضریب هوشی فرزندتان کرده باشند و مشکلی وجود نداشته است پس جای نگرانی وجود ندارد اما اینکه او پرافکندگی در گفتار دارد موضوعی هست که باید بررسی شود و اگر ایشان بیان می کنند از نظر هوشی مشکلی وجود ندارد پس موضوعات دیگر باید بررسی شود مانند تمرکز و توجه ، عملکرد مغزی ، پرش افکار و... در این مورد ما هیچ نظری بدون صحبت با خود دخترتان نمی توانیم بدهیم چون ممکن است اصلا مشکلی در مسیر صحبت او وجود نداشته باشید و حساسیت های شما باشد که توقع جمله بندی های خیلی خاص و بدون غلط بدون در نظر گرفتن شرایط سنی او را داشته باشید .
      پاسخ جولای 7, 2020 در 2:04 ب.ظ
  44. فاطی
    سلام دختر ۷ساله ای دارم وقتی با دوست همسنش که او هم دختر هست تنها می شوند به جاهای خصوصی بدن همدیگر نگاه می کنن و دخترم این کار رو انکار می کند!خواهش می کنم کمکم کنید که من با دخترم چگونه برخورد کنم تا دچار لغزشهای بعدی نشود
    پاسخ سپتامبر 14, 2020 در 10:14 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما فاطمه جان در این مسیر نگرانی شما قابل درک هست اما دقت کنید که در این مسیر نیاز است که شما بدن سرزنش و تنبیه با او در مورد اندام های خصوصی صحبت کنید و شناخت دخترتان در مورد این اندام ها را جویا شوید تا بتوانید نسبت به شناخت او سنبت به بدنش در این مسیر پیش بروید . سعی کنید که محیطی را برای کودکتان ایجاد کنید که به آنها علاقه دارد تا میزان تمرکز او براین مسائل کاهش یابد و به مرور او بتواند در شرایط رشدی مناسب با این موضوعات روبرو شود . هرچقدر محیط بیرونی به علایق دیگر دخترتان شبیه باشد تمرکز او می تواند به علایق دیگرش بیشتر شود در کنار اینکه او نیاز است یک سری اطلاعات کلی در مورد شرایط بدنی خودش و تفاوت با جنس مخالف داشته باشد البته در این مورد نیاز است همانطور که بیان کردم اول اطلاعات او را جویا شوید .
      پاسخ سپتامبر 14, 2020 در 11:00 ق.ظ
  45. سارا
    سلام.یه دختر 7ساله دارم که دختر باهوشیه.ولی مدتیه که خیلی اذیتم میکنه.من شاغلم و تایم زیادی رو در روز با مادرم هست.یه خواهر کوچیکتر 5ساله هم داره.دخترم به شدت شیطون و بازیگوش.فقط و فقط به فکر بازی , برنامه کودک دیدن ,بیرون رفتن ,شیطونی کردنه.خیلی پر سر و صدا بازی میکنه.با صدای بلند حرف میزنه و خیلی پر حرفه.خلاصه همش باید مشغول بازی باشه.هر وقت میگم وقت خوابه حتما باید نق بزنه لج کنه کلی وقت تلف کنه تا بخواد بخوابه.من اگه تا صبح هم بیدار بمونم اونم بیداره.یه چیز از من بخواد من اگه نه بگم ول نمیکنه.گریه میکنه لج میکنه انقدر میگه که ادمو دیوونه میکنه.هر وقت بخواد درس بخونه من مصیبت دارم.نمیخونه , نق میزنه میگه زیاده خسته شدم.یه جنگ اعصاب تو خونه برای درس خوندن داریم.برنامه کودک هم زیاد میبینه.مهمونی خیلی دوست داره.تو مهمونی هی میاد میگه کی میریم ,تا کی میمونیم, نریم ,باز کی میایم و خلاصه کلا دنبال بازیه.بسیار پرخاشگر شده و اصلاااااا توجه به حرفهای من نداره.میگه چشم ولی کار خودشو میکنه.زود بهو نه میگیره و گریه میکنه.و تقریبا انگار همه اخلاقای زشتو داره.هر چی باهاش حرف میزنم تاثیری نداره,تنبیه و تشویق اصلا موثر نبود.حتی مجبور میشم بعضی وقتها کتکش هم زدم ولی هیییچ تاثیری نداره.من هم به خاطر یه سری مشکلات خیلی عصبی و پرخاشگر و بی حوصله شدم و رفتارای دخترم تشدیدش میکنه.هر دو تا تو یه دور باطل افتادیم.رفتارم باهاش خیلی بد شده و همش سرزنش و دعواش میکنم.چیکار کنم که بتونم یه کم روش تاثیر بذارم؟ممکنه دخترم بیش فعال باشه؟چطور میتونم ارومش کنم؟
    پاسخ اکتبر 6, 2020 در 1:13 ق.ظ
نظر دهید