دسته: فرزندپروری

۱۱ سبک های فرزندپروری | بهترین سبک فرزند پروری چیست
۱۱ سبک های فرزندپروری | بهترین سبک فرزند پروری چیست

سبک های فرزندپروری را بررسی کنید این کار می تواند به شما در تصمیم گیری در مورد مراقبت و پرورش از کودک شما کمک کند. برای یافتن روشی که مناسب شما باشد می توانید باید تحقیق کنید.

سبک‌های فرزندپروری برجسته‌ای که وجود دارد مانند هم نیستند ولی بسیاری از آن ها با هم همپوشانی دارند. با این حال روش های دیگر کاملا متفاوت هستند. ما چهار مورد از سبک‌های رایج‌تر را انتخاب کرده‌ایم و آن ها را با جزئیات بررسی کرده‌ایم.

تعریف سبک فرزند پروری

سبک‌های فرزندپروری به شیوه‌ای اطلاق می‌شود که والدین فرزندان خود را تربیت می‌کنند. این می تواند به سطح انتظارات والدین،  توجه به قوانین و غیره و همچنین سبک نظم و انضباط والدین برای اعمال انتظارات خود اشاره داشته باشد.

فروید باور داشت که رابطه اولیه مادر و کودک نمونه اولیه همه روابط کودک در آینده است. به عنوان مثال، در نظریه رشد روانی-جنسی، فروید بر روابط والدین و بعدها آسیب شناسی روانی تأکید ویژه ای داشت و همه این ها نشان دهنده اهمیت سبک های فرزند پروری می باشد. بنابراین حتما با توجه به این مقاله در مورد سبک های فرزندپروری خود تصمیم بگیرید.

نظریه سبک های فرزندپروری

با کاوش در مقالات ما می توانید کشف کنید که چه چیزی برای شما مفید و مهم است. به احتمال زیاد، پس از بررسی نظریه سبک های فرزندپروری، متوجه خواهید شد که برخی از آن ها با سبک تفکر شما سازش بیش تری دارند.

هر نوزادی متفاوت است، بنابراین آنچه برای یک نوزاد مفید می باشد ممکن است برای دیگری جواب ندهد و همانطور که آن ها و شما رشد می کنید و یاد می گیرید، ممکن است متوجه شوید که ایده ها و تئوری هایی که داشتید تغییر می کند. بنابراین به سبک‌های فرزندپروری نگاه منعطفی داشته باشید.

سبک های فرزندپروری

۱.الگوی رهبری کودکان

در الگوی تعلق والدینی (attachment parenting) رویکرد فرزندپروری کاملاً تحت رهبری کودک قرار دارد و به طور کلی شامل تغذیه در صورت نیاز، پاسخگویی به موقع به گریه های او و یک جا خوابیدن با او در شب است. ایده اصلی این روش این بود که دلبستگی ایمن میان والد-کودک راه را برای استقلال و روابط امن آن ها در بزرگسالی هموار می کند.

نوزادان زمانی بهترین رشد را دارند که احساسات آن ها جدی گرفته شده و به آن ها پاسخ داده شود. اما ممکن است والدین در این کار زیاده‌روی کرده و هر درخواست کودک را برآورده کنند، که می‌تواند طاقت‌فرسا بوده و نتایج متفاوتی را به دنبال داشته باشد.

یکی از مهم ترین یافته ها این بود که دلبستگی ایمن در اوایل زندگی منجر به استقلال بیشتر در آینده شود، در حالی که دلبستگی ناایمن باعث می شود که کودکان در مراحل بعدی زندگی بیشتر وابسته شوند و استقلال شخصیتی که لازمه حضور در جامعه و ارتباط با دیگران می باشد را پیدا نکنند.

۲. رویکرد رهبری والدین

در انتهای دیگر طیف فرزندپروری، رویکرد رهبری والدین قرار دارد، که در آن کودک باید با زندگی اطراف خود سازگار شود. رهبری والدین زمانی با موفقیت همراه می شود که والدین و کودکان، مشارکت‌های مؤثری را ایجاد کنند.

۳. فرزندپروری مثبت | سبک های فرزند پروری

فرزندپروری مثبت می تواند یک رویکرد قدرتمند باشد. ایده اصلی این روش این است که به جای تلاش برای اصلاح نقاط ضعف فرزندتان، روی نقاط قوت او تمرکز کنید. به همین دلیل است که برخی از افراد آن را فرزندپروری مبتنی بر قدرت می نامند.

رویکرد فرزندپروری مثبت می تواند کمی متفاوت باشد، اما تمرکز اصلی آن تاکید بر تعاملات مثبت است. در این روش والدین رفتارها و انگیزه های مثبت را تشخیص داده، پاداش می دهید و تقویت می کنید. شما همچنین محیطی ایجاد می کنید تا رفتار مشارکتی و سازنده را برای فرزندتان آسان تر کنید.

۴. والدین مقتدر |بهترین سبک فرزند پروری

والدین مقتدر کسانی هستند که موفق می شوند تعادل کاملی بین انضباط و تحقیر ایجاد کنند. آن ها با فرزندان خود گرم و مهربان هستند و به شخصیت و فردیت خود و والدینشان احترام می گذارند. هدف نهایی این روش تولید افراد کاملاً مستقل و شادی است که افراد مثبتی برای جامعه می باشند

تفاوت میان والدین مقتدر و سخت گیر:

والدین مقتدر سختگیر و خونگرم هستند در حالی که والدین مستبد سختگیر و سرد هستند. والدین مقتدر در مورد قوانین بحث می کنند و برای فرزندانشان توضیح می دهند. آن ها هنگام بحث منطقی هستند و در صورت لزوم قوانین را اصلاح می کنند، این دسته از والدین به کودکان آموزش می دهند که به طور انتقادی در مورد دلایل پشت هر قانون فکر کنند.

۵. رویکرد فرزندپروری آگاهانه

فرزندپروری آگاهانه به این معنا نیست که باید مدیتیشن کرده، همیشه کامل باشید یا هرگز از فرزندان خود ناامید نشوید. مانند بسیاری از رویکردهای دیگر این یک تمرین است، بنابراین هیچ درست یا غلطی وجود ندارد. در این روش شما از این که در کجای دنیا هستید، فکر و احساسات خود آگاه هستید.

هدف از ذهن آگاهی در فرزندپروری این است که سعی می کنید خودتان و فرزندتان را همان طور که هستید بشناسید و درک کنید.

سبک های فرزندپروری

۶. والدین مسالمت آمیز

برای والدین مسالمت آمیز تمرکز بر توجه آگاهی است. ادر این روش والدین سهل گیر آرام و ملایم هستند و قوانین خانه بسیار محدود می باشد. این والدین کاملاً برعکس والدین سختگیر هستند. این روش باعث ایجاد ویژگی های زیر در آینده فرزند می شود:

  • فقدان مسئولیت
  • عدم حمایت از تصمیم گیری
  • بچه ها ممکن است در آینده تکانشی و پرخاشگر شوند.
  • بچه ها ممکن است استقلال و مسئولیت شخصی نداشته باشند.
  • کودکان ممکن است علائم اضطراب و افسردگی را نشان دهند.

۷. فرزندپروری مسالمت آمیز (peaceful parenting)

هدف این روش بهبود رفتار از درون و ایجاد پیوند قوی میان والدین و فرزند است. یکی دیگر از اهداف این روش این است که ابزارهایی را در اختیار کودکان قرار دهند که برای تشخیص احساسات خود نیاز دارند. هیچ مدرکی مبنی بر برتری این روش سبک های فرزندپروری نسبت به دیگران وجود ندارد اما فواید زیر را به همراه دارد:

  • کودکان شما ممکن است در کل شادتر و سازگارتر باشند.
  • ممکن است خیلی کمتر فریاد بزنید و از کودکان خود عصبانی شوید.
  • فرزندان شما ممکن است به بزرگسالانی با هوش عاطفی بالا تبدیل شوند.

۸. فرزندپروری موازی (Parallel Parenting)

طلاق یا جدایی یکی از راه های پایان رابطه سمی و منفی است. اما جدایی همیشه رابطه را قطع نمی کند مخصوصا اگر بچه داشته باشند البته این دسته از والدین باید بیش تر در مورد سبک های فرزندپروری تحقیق کنند.

کودک به رابطه با هردو والد خود نیاز دارد و یکی از آن ها کافی نمی باشند، بنابراین در صورت طلاق نیز باید رابطه خود را باهم حفظ کنند. رابطه موازی میزان دعوا بین شما و سابقتان را به حداقل می رساند و با تعامل آرام تر، کمتر احتمال دارد که والدین اعصاب یکدیگر را به هم ریخته و در حضور فرزندانتان دعوا کنند.

۹. فرزندپروری آزاد (Free‑range parenting)

سبک های فرزندپروری آزاد شامل آموزش مهارت‌ها به کودک و عمل به عنوان راهنما در صورت اشتباه کردن کودک است. والدین در این شرایط نباید حتی از زمین خوردن بچه هایشان بترسند.

کودکان بدون نظارت مستمر با خطرات بیشتری روبرو هستند و همین باعث نگرانی بسیاری از والدین می شود. اگر مشکلی پیش بیاید، والدین ممکن است از حمایت اجتماعی که در دهه های گذشته داشتند برخوردار نباشند و مورد اتهام قرار بگیرند که مواظب نبوده اند.

۱۰. والدین دلواپس

این روش به سبک های فرزندپروری اشاره دارد که در آن والدین «بیش از حد بر فرزندان خود متمرکز هستند» در این روش والدین معمولاً مسئولیت بیش از حدی را مربوط به خود می دانند و خودشان را دلیل موفقیت‌ها یا شکست‌های فرزندانشان می بینند.

با وجود بسیاری از سبک های فرزندپروری کدام یک را باید دنبال کنید؟ بهترین روش این است که به غرایز خود اعتماد کنید و به خاطر داشته باشید که پیش از اینکه به او اجازه دهید بدون نظارت مستقیم فعالیت کند، نقاط قوت و چالش های فرزندتان را در ذهن داشته باشید و از مشاور متخصص کمک بگیرید تا بهترین سبک های فرزند پروری را انتخاب کنید.

۱۱. بهترین سبک فرزند پروری ، والدین مشکل حل کن

همه ما می‌خواهیم فرزندانمان شاد و موفق بوده و فرصت‌هایی برای موفقیت در زندگی خود داشته باشند.

والدین مشکل حل کن با کنار زدن همه موانعی است که می تواند فرزندشان را ناراضی، مضطرب، نگران یا ترسان کند سعی می کنند راه را برای فرزندان خود هموار کنند. والدین مشکل حل کن نمی خواهند فرزندانشان با مشکلات دست و پنجه نرم کنند. آن‌ها تمام تلاش خود را می‌کنند تا چیزهایی را که سر راه فرزندانشان مانع می‌شود حذف کنند.

سبک های فرزندپروری

بهترین سبک فرزند پروری چیست

تاکنون به بررسی بسیاری از سبک های فرزندپروری پرداختیم حال وقت این است که بهترین سبک فرزند پروری را بررسی کنیم. کارشناسان معتقدند فرزندپروری مقتدرانه مؤثرترین سبک های فرزندپروری است. مطالعات نشان داده‌اند که والدین مقتدر احتمال بیشتری دارد که فرزندانی با اعتماد به نفس تربیت کنند که به موفقیت تحصیلی دست می‌یابند، کودکانی که به این روش تربیت می شوند مهارت‌های اجتماعی بهتری دارند و در حل مسئله توانایی بیشتری دارند.

انواع سبک های فرزندپروری بامریند

سبک های فرزندپروری (سهل‌گیرانه، مقتدرانه، غفلت‌آمیز و مستبدانه) که امروزه در روان‌شناسی کودک مورد استفاده قرار می‌گیرد، بر اساس کار دیانا بامریند، روان‌شناس رشد، و النور مککوبی و جان مارتین، محققین دانشگاه استنفورد می باشد که اساسی ترین سبک های فرزندپروری می باشد و در ابتدای مقاله به طور کامل به آن ها پرداخته و بررسی شد.

نویسنده سبک های فرزندپروری: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

منبع: Types of Parenting Styles and Effects On Children

حرف های مردانه که باید پدران به پسران خود بگویند.
حرف های مردانه که باید پدران به پسران خود بگویند.

حرف های مردانه به پسرم. معمولا پسر بچه ها از ابتدای شروع آموزش خود از مهد تا مدرسه، با معلمان و مربیان زن در ارتباط هستند و به طور دائمی زنان را در کنار خود می بینند، در نتیجه از آموزش های مربوط به مردان دور می شوند. برخلاف باور برخی از افراد که گمان می کنند، فقط مادران در رشد و تربیت فرزندان نقش ویژه و مهمی دارند، اما این طور نیست. پدران نیز نقش بسیار مهمی در تربیت و رشد فرزندان، خصوصا پسران خود دارند.

زندگی مستقل فرزندان پیش از ازدواج، می تونی روی پای خودت بایستی؟
زندگی مستقل فرزندان پیش از ازدواج، می تونی روی پای خودت بایستی؟

زندگی مستقل فرزندان پیش از ازدواج، می تونی روی پای خودت بایستی؟

زندگی مستقل فرزندان معمولا از موضوعاتی می باشد که برای پدر و مادرها چالش هایی را ایجاد می کند. اگر فرزندانی را در خانه دارید که سنین جوانی را تجربه می کند به احتمال زیاد در مورد مستقل شدن او با دغدغه های زیادی رو به رو هستید زیرا مشخصه بارز سنین جوانی استقلال خواهی می باشد، این استقلال خواهی باعث می شود تا فرزند شما تمایل داشته باشد که زندگی مستقلی برای خود ایجاد کند و راهی جداگانه برای خودش در پیش بگیرد.

اما والدین می ترسند فرزندشان در این مسیر نتواند به خوبی تصمیم بگیرد و دچار لغزش شود به خصوص والدینی که فرزندشان خواهان زندگی مستقل پیش از ازدواج می باشند در مورد این مسئله نگرانی های زیادی را تجربه می کنند.

در صورتی که فرزندتان قصد این چنین کاری دارد باید به مشاور خانواده مراجعه کنید و این مسئله را با او مورد بررسی قرار دهید تا بتوانید در این خصوص تصمیم درستی بگیرید.

زندگی مستقل فرزندان: چه زمانی مناسب است؟

به طور معمول افراد بعد از این که دوره نوجوانی را پشت سر گذاشتن وارد دوره جوانی می شوند، یعنی در اواخر دهه دوم زندگی خود می توانند برای داشتن زندگی مستقل خودشان را آماده کنند، اما برای این که فرد زندگی مستقل و موفقی داشته باشد سن و سال عامل تعیین کننده و مهمی نمی باشد.

بیشتر از سن و سال، یاد گرفتن مهارت های زندگی برای فرزندان مهم می باشد و هم چنین آمادگی لازم برای کسب استقلال اهمیت دارد، تا زمانی که فرد نتواند روی پای خودش بایستد و از نظر شخصیتی به خانواده اش وابسته نباشد نمی تواند آمادگی استقلال داشته باشد و به همین دلیل باید در مراحل رشد فرزندان از مشاوران متخصص و با تجربه کمک گرفته شود، مشاور می تواند آن ها را با چالش ها و پیامدهای زندگی مجردی آشنا کند.

با قرار گرفتن افراد در مسیر جوانی میل به استقلال در آن ها  افزایش می یابد اما در برخی از مواقع فرد تعریف درستی از استقلال ندارد و پیش نیازهای لازم برای او فراهم نمی باشد و همین مسئله باعث می شود تا هزینه و آسیب های زیادی برای فرد به وجود آید.

برای این که فرزندتان در مسیر استقلال انتخاب های درستی داشته باشد و به خوبی این راه را پشت سر بگذارد باید تلاش کنید با فرزندتان گفت و گوی دوستانه داشته باشید و بتوانید پیش نیازهای زندگی مستقل را برای او مطرح کنید، تا جایی که فرزند شما خودش بتواند انتخاب کند آیا شرایط لازم برای جدا شدن از خانواده را دارد یا خیر.

در ادامه این مقاله به برخی از پیش نیازها اشاره می کنیم:

  1. زندگی مستقل فرزندان، استقلال همه جانبه

بسیاری از جوانان تمایل دارند تا از خانواده جدا زندگی کنند و نیاز به استقلال دارند، در واقع آن ها اعتقاد دارند که بزرگ شده اند و به تنهایی می توانند از پس کارهایشان برآیند، درصورتی که فکر می کنید هنوز فرزندتان برای زندگی مستقل اماده نشده است رفتارهای او را در سایر زمینه ها مورد بررسی قرار دهید و با او گفت و گو صمیمانه ای داشته باشید.

به طور مثال جوان باید بداند که استقلال به معنی تنها زندگی کردن و جدا کردن خانه از خانواده اصلی نمی باشد بلکه نیاز به تلاش و پرورش مهارت های گوناگونی دارد، زمانی که فرد تمایل دارد به استقلال برسد باید این توانایی ها را در خود پرورش دهد، یکی از ابعاد مهمی که فرد باید آن را کسب کند توانایی استقلال مالی می باشد، اگر فرد به طور جداگانه از خانواده اش زندگی کند ولی از نظر مالی وابسته به خانواده باشد نمونه ای از زندگی مستقل نیست و باعث به وجود آمدن مشکلات خانوادگی خواهد شد.

  1. توانایی مدیریت کردن امور خانه

بسیاری از جوانان در مورد زندگی مستقل در خانه جداگانه، تصور دقیقی ندارند، چون کارهای آن ها توسط پدر یا مادر انجام شده ممکن است آن ها تصور ساده انگارانه ای از زندگی داشته باشند، به همین دلیل با وظایف زندگی مستقل آشنا نیستند و وظایفی که باید در زندگی انجام دهند باید به طور کامل به آن ها توضیح دهید.

زندگی مستقل فرزندان

شاید آن ها به برخی مسائل مانند خرابی لوله ها، سوختن لامپ ها، بیرون بردن زباله ها، پرداخن قبوض و غیره توجه نداشته اند که چه کسی آن ها را انجام داده است، برای این که فرزندتان به استقلال برسد و روی پای خود بایستد باید در مورد وظایف و کارهای پیش رو آگاهی بیشتری کسب کند تا در مستقل شدن، موفق باشد.

  1. زندگی مستقل فرزندان، توانایی مدیریت امور مالی

برخی از افراد بعد از ورود به زندگی مستقل به شدت در مدیریت هزینه ها با مشکلاتی رو به رو می شوند زیرا قبل از شروع زندگی مستقلانه نسبت به هزینه ها تصور دقیقی نداشته اند به همین خاطر دچار دردسرهای زیادی می شوند، برای این که بعدا با فرزندتان در مورد این مسائل دچار بحث و مشکل نشوید باید به طور واضح و دقیق با او گفت و گو کنید.

  1. توانایی نه گفتن

در صورتی که فرزندان با مهارت نه گفتن آشنا باشند به آن ها در طول زندگی کمک بسیاری خواهد کرد به خصوص زمانی که فرد تصمیم به زندگی جداگانه داشته باشد به میزان زیادی به این مهارت نیاز پیدا می کند، فرد می تواند مهارت نه گفتن یا همان جرات ورزی را از طریق مطالعه، رفتن به کلاس های مهارت آموزی و جلسات مشاوره با روانشناس پرورش دهد و آن مهارت ها در خودش تقویت نماید.

زمانی که فرزندتان می خواهد تنها زندگی کند با مسائل مختلفی رو به رو می شود که بسیاری از آن ها برای او جدید هستند و او مهارت های لازم برای برخورد با این مسائل را نداشته است و به سادگی دچار دردسر می شود، به طور مثال ممکن است دوستانش از او توقعاتی داشته باشند مانند این که خانه را برای مدتی در اختیار آن ها قرار دهد یا این که دوستانش دائما در خانه اش باشند.

برای این که مسائل این چنینی مدیریت شود باید فرد به خوبی مهارت جرات ورزی را یاد بگیرد و والدین در آموزش و تقویت این مهارت در فرزندشان نقش به سزایی دارند.

زندگی مستقل فرزندان، مزایای زندگی مستقل

زندگی مستقل فرزندان چالش ها و پیامدهای بسیاری را به همراه خواهد داشت و در کنار این چالش ها مزایایی نیز دارد، زندگی مستقل این امکان را به فرزندتان می دهد تا قبل از ازدواج با مسئولیت ها و سختی های زندگی تا حدودی آشنا شوند و برای زندگی تمرین کنند، هم چنین بعد از مستقل شدن وابستگی کمتری نسبت به دیگران دارند و اعتماد به نفس آن ها تا حدودی افزایش می یابد .

زمانی فرزند مستقل می شود که تجربه های جدیدی در زندگی کسب کند و در تصمیم گیری و خلاقیت بهتر عمل کند، پس اگر فرزندتان قصد مستقل شدن دارند بهتر است ویژگی های آن ها را مورد بررسی قرار دهید و با کمک روانشناس بهترین تصمیم را برای او بگیرید.

سخن آخر

اگر در زمینه زندگی مستقل فرزندتان با چالش ها و درگیری هایی رو به رو هستید باید توجه داشته باشید که به روابط صمیمانه شما آسیبی وارد نشود و تحت تاثیر این مسائل آسیب نبینید، در صورتی که نمی توانید با فرزندتان گفت و گوی موثری داشته باشید باید مهارت های ارتباطی را یاد بگیرید تا بتوانید به خوبی با جوانان تان وارد بحث و گفت و گو شوید، در صورتی که رابطه شما به خاطر این بحث ها با آسیب های جدی رو به رو شده است توصیه می شود تا از روانشناس خانواده کمک بگیرید تا برای رفع مشکل اقداماتی را انجام دهد.

روانشناس خانواده در مورد این آسیب شناسی ها به شما کمک می کند تا به خوبی مشکل تان را حل کنید و هم چنین مهارت های ارتباطی را پرورش و تقویت می نماید و از این طریق طرفین می توانند از آسیب های بعدی که بر روی زندگی آن ها تاثیر می گذارند پیشگیری کنند.

نویسنده: “کودکانهسایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

فرزندپروری

پنج نکته برای ساختن یک ارتباط سالم با نوجوان
پنج نکته برای ساختن یک ارتباط سالم با نوجوان

پنج نکته برای ساختن یک ارتباط سالم با نوجوان

همانطور که همه والدین می دانند یا حداقل به آنها هشدار داده شده است، نوجوانی می تواند سخت ترین دوره رشدی باشد.

طوفان بلوغ، هورمون ها، سال های دبیرستان و رشد نیاز به استقلال می توانند برای هر والدی چالش باشند.

در زندگی با یک نوجوان، هر چیزی می تواند به یک جنگ یا دعوا ختم شود، گاهی خردترین موضوعات.

به عنوان والدین، دوست دارید توانایی عشق ورزی و هدایت فرزند خود را داشته باشید، اما باید بدانید که همراه با تغییراتی که دارند ارتباط شما با آنها نیز تغییر می کند.

این سالها برای آنها بسیار مهم است، بنابراین بهتر است که بدانند والدین همیشه در کنارشان هستند، و مشتاقند دریابند نوجوانی دارند که شایسته احترام و راهنمایی است.

فواید فرزندپروری مثبت

به عنوان والدین، بدون شک در سالهای اولیه کودکی بخوبی از او مراقبت کردید. اکنون که یک نوجوان هستند، در جستجوی استقلال و آزادی خود هستند تا بتوانند انتخاب خود را داشته باشند.

همچنان که کودک بزرگ می شود استقلال بیشتری بدست می آورد و این مسئله بخش طبیعی رشد نوجوان است.

با وجود این، در کنار افزایش استقلال آنها، لازم است که ارتباط خود را مانند کودکی نزدیک نگه داریم.

آنها هنوز به عشق ورزیدن، راهنمایی و تفریح با ما نیاز دارند.

همچنان که نوجوان خواستار کنترل کردن زندگی خود است، به عنوان والدین باید مقداری اقتدار و راهنمایی را اعمال کنید.

اگرچه نوجوان این طور فکر می کند که همه چیز را می داند، و به اندازه کافی برای تصمیم گیری بزرگ شده است، فقدان تجارب زندگی می تواند مانع تصمیم گیری درست شود.

این مسئله باعث ترس بسیاری از والدین می شود که مبادا فرزندشان آلوده رفتار مخرب نشود.

نوجوانان تمایل دارند که محدودیت ها و تجارب خود را بیازمایند، همچنین مستعد فشار همسالان نیز هستند.

با این وجود شما نمی توانید همیشه در حال چک کردن و پایش نوجوان خود باشید، بیشتر می توانید یک فرد مقتدر باشید، همچنین کسی که به او قوت قلب می دهد.

فقط باید اطمینان داشته باشید که با نوجوان خود ارتباط برقرار می کنید ، و هر گونه نگرانی که به وجود آمده از عشق  است و به نفع خودشان می شود.

نشان دادن اینکه استقلال فرزند خود را به رسمیت می شناسید اما هم چنان در خانه صاحب اقتدار هستید برای ایجاد محدودیت های سالم مهم است و یک ساختار خانوادگی محکم را فراهم می آورد.

هدف اینست که نوجوانی را پرورش بدهیم که سالم و متعادل است و خوب را از بد تشخیص می دهد، به دیگران اهمیت می دهد و به خود و توانایی هایش افتخار می کند.

ممکن است اینها خیلی زیاد به نظر برسند، اما دوره نوجوانی بهترین زمان برای شروع است.

ساختن یک ارتباط سالم با نوجوان

مهارت های ارتباط با نوجوان

در اینجا پنج شیوه که به شما کمک می کند ارتباط خود را با نوجوان قوی و شاد نگه دارید آورده شده اند:

  1. با یکدیگر وقت بگذرانید.

زمانی که کودک شما وارد نوجوانی می شود، به طور ناگهانی کمتر از بیرون رفتن با والدین استقبال می کند.

با این وجود، یک ساختار خانوادگی تشویق کننده می توانند حمایت لازم را فراهم آورد و احساس بهزیستی را برای نوجوان ایجاد کند.

از جمله فعالیت های خانوادگی می توان به خوردن وعده های غذایی با یکدیگر، انجام کارهای منزل، بازی های خانگی و کارهای داوطلبانه اشاره کرد.

بهر حال، می توانید به نوجوان خود نشان دهید که می توانید او را شاد کنید و با هم لحظات خوشی را داشته باشید.

  1. مثال مناسبی را فراهم کنید.

نیازی نیست که حتما یک قدیسه باشید، اما سعی کنید الگوی مناسبی باشید تا نوجوان نیز با الگوگیری از شما رفتار بهتری نشان دهد.

حواستان باشد که چه کارهایی را در مجاور نوجوان خود انجام می دهید، مثل سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل. آنها هر رفتاری را در خانه به عنوان یک عادت قابل قبول تقلید می کنند.

  1. محدودیت ها را تعیین کنید.

درست است که نوجوان هم به جمع بزرگترها اضافه شده، اما باید بداند که همچنان فقط یک بزرگ در خانواده وجود دارد که بیشتر محدودیت ها و قوانین را وضع می کند.

وضع کردن این محدودیت ها نباید به گونه باشد که نوجوان بیش از حد احساس فشار کند و یا برعکس خیلی آزاد نباشد.

  1. محترمانه رفتار کنید.

با شیوع زورگویی و قلدری در فضای مجازی، نوجوانان بیش از هر زمان دیگری نگران مورد انتقاد قرار گرفتن هستند.

نوجوان خود را دست نیندازید و او را مسخره نکنید، هم چنین از کلمات منفی و لقب دادن به آنها بپرهیزید.

شنیدن اینها از سوی والدین ممکن است به عزت نفس او صدمه بزند، و باعث احساس ناکامی و ناایمنی در آنها شود.

  1. نشان دهید که مراقب هستید و اهمیت می دهید.

چه با یک نهار مخصوص چه با فرستادن پیام های محبت آمیز، مهم است که محبت و حمایت خود را نسبت به نوجوان ابراز کنید.

اگر گاهی با او دعوا کردید یک زمان جدا بگذارید و از او معذرت خواهی کنید و تاکید کنید که او را دوست دارید خارج از هر مسئله ای که رخ می دهد.

روی عشق قوی و بدون قید و شرط خانواده تاکید کنید، و نوجوان خود را نیز تشویق کنید که بخشی از آن باشد.

والد یک نوجوان بودن همیشه آسان نیست، اما وقت گذاشتن برای پرورش یک ارتباط سالم که عشق و احترام را به همراه دارد با ارزش است.

درست است که هر نوجوانی متفاوت است، اما ضروری است که والدین حداکثر حمایت و توجه خود را در این دوران داشته باشند.

نوسنده: “کودکانهسایت کودک و نوجوان

  مقالات مرتبط

فرزندپروری

۱۲ توصیه جهت آموزش دستشویی رفتن به کودکان
۱۲ توصیه جهت آموزش دستشویی رفتن به کودکان

۱۲ توصیه جهت آموزش دستشویی رفتن به کودکان و علت مقاومت کودک برای دستشویی رفتن بدانید. نکات زیر می توانند در روند آموزش توالت رفتن به کودک شما موثر باشند:

آموزش دستشویی رفتن به کودکان

۱. به کودکتان فرصت دهید

برای آنکه کودک توالت‌رفتن را بیاموزد ابتدا باید مغز او تکامل یابد و سیستم عصبی مرکزی بتواند مثانه او را کنترل کند.

وقتی هنوز مغز کامل نیست، کودک بدون اختیار ادرار می‌کند یعنی مثانه یا روده‌ها به محض پرشدن، خالی می‌شوند. تقریبا در تمام کودکان از ۲۸ ماهگی به بعد، مغز تکامل پیدا می‌کند و می‌توانند ادرارشان را کنترل کنند. (بیشتر…)

آموزش توالت رفتن به کودکان
آموزش توالت رفتن به کودکان

آموزش توالت رفتن به کودکان – زمان مطالعه ۴ دقیقه – آموزش توالت رفتن یک مرحله مهم برای کودکان و همینطور والدین است.

راز گذر از از این مرحله چیست؟ وقت گذاشتن و صبوری به خرج دادن.

موفقیت در آموزش توالت رفتن منوط به آمادگی جسمی و هیجانی می باشد و وابسته به سن خاصی نیست.

 

آموزش توالت رفتن یک مرحله مهم برای کودکان و همینطور والدین است. راز گذر از از این مرحله چیست؟ وقت گذاشتن و صبوری به خرج دادن.

موفقیت در آموزش توالت رفتن منوط به آمادگی جسمی و هیجانی می باشد و وابسته به سن خاصی نیست.

بسیاری از کودکان از سن ۲سالگی علاقه مند به آموزش توالت رفتن می باشند در حالی که برخی دیگر تا سن دو و نیم سالگی یا حتی بیشتر (بیشتر…)

بازی درمانی در کودکان: تکنیک ها، سرگرمی ها و فعالیت ها
بازی درمانی در کودکان: تکنیک ها، سرگرمی ها و فعالیت ها

در این مقاله به معرفی بازی درمانی به عنوان یکی از روش های مهم و موثر در درمان کودکان در حیطه های مختلف می پردازیم. و در ادامه به شما نشان خواهیم داد که می توانید با بکار گیری برخی روش های ساده بازی درمانی را در خانه اجرا کنید.

 

بازی درمانی چیست؟

از دیرباز تاکنون بازی به عنوان یک ابزار درمانی جایگزین برای درمان نشانه های کودکان دارای مشکلاتی مانند اختلال نقص توجه، افسردگی بالینی و اختلالات اضطراب به کار برده شده است. روان شناسان و روانپزشکان کودک همواره اعتقاد داشته اند که بازی می تواند در (بیشتر…)

شیوه هایی که در ارتباط با نوجوان موثر نیست!!
شیوه هایی که در ارتباط با نوجوان موثر نیست!!

به عنوان والدین دارای فرزند نوجوان، ممکن است تاکنون مطالب وکتاب های زیادی را در ارتباط با نوجوان خوانده باشید و یا صفحات مجازی زیادی را پیگیری کرده باشید.

در این مطلب قصد داریم تا شما را با مهم ترین روش های مخرب و رایجی که در ارتباط با نوجوان نتیجه بخش نیستند، بیشتر آشنا کنیم.

در پایان می توانید از طریق انجام خودارزیابی به این سوال پاسخ دهد که:

من از روش های تخریبی ارتباط با نوجوان تا چه حد استفاده می کنم؟

و چگونه می توانم آن ها را اصلاح کنم؟ “.

۱. تشویق مداوم و بی دلیل

اگر از جمله والدینی هستید که دایما فرزندتان را مورد تشویق و توجه قرار می دهید و بدون در نظر گرفتن رفتارهای او، بازخوردهای مثبت زیادی ارایه می دهید به این امید که عزت نفس و اعتماد به نفسش مخدوش نشود، باید بدانید که شیوه ی نادرستی را انتخاب کرده اید.

شیوه ی جایگزین در نحوه ی رفتار با نوجوان آن است که سعی کنید ابتدا او را به صورت مداوم به خاطر رفتارهای مطلوبش مورد تحسین و ستایش قرار دهید و سپس در مواجهه با رفتارهای نامطلوب، او را از توجه و تحسینی که ارائه می کردید محروم سازید.

در این صورت فرزندتان درخواهد یافت که هر رفتاری نتیجه ی مثبت را به همراه نخواهد داشت و در نتیجه برای دریافت توجه و تشویق شما سنجیده تر رفتار خواهد کرد.

۲. اصرار و پافشاری مدام

اصرار و پافشاری بیجا می تواند جایگاه شما به عنوان یک والد را مخدوش کند و شما را به عنوان یک تذکر دهنده و یا ناظم تنزل دهد.

تمرین کنید تا به عقاید نوجوان تان به عنوان یک انسان احترام بگذارید تا او نیز حرمت شما را حفظ کند.

به این منظور برای هر اشتباه کوچکی جایگاه والدگری خود را برای جدل با او خدشه دار نکنید. از تذکرهای کوتاه و تاثیرگذار استفاده کنید و قاطعیت و اصرار خود را برای مسائلی که از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند هزینه کنید.

۳. نظارت مستقیم و مداوم

نظارت دایم می تواند احساسی از تحت کنترل بودن ایجاد کند که برای هیچکس خوشایند نیست.

بهتر است نظارت دورادور خود بر روابط عاطفی، اجتماعی و مجازی او را تداوم دهید تا چنانچه با مشکلی مواجه شد بتوانید به موقع او را راهنمایی کنید ولی از نظارت مستقیم و اعمال کنترل دوری کنید.

۴. پیشگویی و سرزنش

موقعیتی را تصور کنید که فرزندتان شروع به صحبت در مورد ارتباط دوستانه اش با نوجوان می کند و دردسرهایی که با آن ها مواجه شده است را تعریف می کند.

لزومی ندارد در آن لحظات شروع کنید به پیش بینی هایی که از این رابطه کرده بودید، اینکه این رابطه از اول اشتباه بوده است و…

در چنین موقعیتی مهم ترین رفتار آن است که پذیرش داشته باشید.

پذیرش یعنی اینکه آرامش خود را در مواجه شدن با برخی اتفاق های فرزندتان بالا ببرید.

نوجوانی که با مسئله ای روبرو شده است، خود به اندازه کافی دچار استرس و تنش است.

بنابراین بهتر است شما با آرامش رفتار کنید و وضعیت روانی فرزندتان را بیشتر دچار تنش نکنید.

به عبارت دیگر لازم است تا جو حمایتی خانواده را به گونه ای پیش ببرید که فرزندتان به خانواده اعتماد کند.

به قدری پذیرش داشته باشید که نوجوان تان بتواند اتفاق های عجیبی که برایش افتاده را با شما در میان بگذارد و شما را به عنوان اولین حریم امن خود در نظر داشته باشد.

۵. صحبت در زمان و مکان نامناسب به منظور ارتباط با نوجوان

در صورتی که فرزندتان رفتار نامناسبی را بروز می دهد و یا شما را ناراحت و پریشان کرده است، صحبت کردن در شرایطی که هر دوی شما خسته و آشفته هستید، موقع غذا خوردن، در حین دیدن فیلم و.. به هیچ وجه کارساز نیست.

زمان و مکانی را انتخاب کنید که می توانید با او بی سر و صدا صحبت کنید.

این مکان باید جایی باشد که صحبت تان قطع نشود. هنگامی که هر دوی شما و به ویژه فرزندتان آرام هستید، با او مکالمه ای مثبت را شکل دهید و احساسات خود را بیان کنید.

در این مکالمه می بایست کاملاروشن و واضح باشد که شما از چه چیز ناراحت هستید و چه انتظار جدیدی دارید. در غیر این صورت مکالمه تان به سوی دعوا، تنش و یا گله و شکایت می رود و بی ثمر خواهد بود.

راه موثر و غیر موثر ارتباط با نوجوان و فرزندان

۶. غر زدن و قانون گذاری در ارتباط با نوجوان منفی می باشد.

اگر عادت دارید تا در ارتباط با نوجوان دایما در موارد زیر شکایت کنید:

  1. غر بزنید و از تمیز نبودن اتاق،
  2. نامرتب بودن وسایل،
  3. پخش و پلا بودن لباس ها روی مبل ها ،
  4. سر و صدا

لازم است بدانید که مهم ترین عامل ایجاد مشکل خود شما هستید و نه فرزندتان.

بسیاری از والدین با این شکایت مواجه اند که:

  • فرزند نوجوانم کفشش رو در نمیاره، شوت میکنه.
  • لباس را روی جالباسی نمیزاره بلکه اون رو پرت میکنه.
  • از کنار خواهر یا برادرش رد میشه در حالیکه او را اذیت می کند،پ.
  • در مدرسه دوستانش را اذیت می کند،
  • دایما با خواهر و برادرش درگیره و باعث آزار و اذیت همه شده”.

در چنین شرایطی نوجوان تان هیچ مشکلی ندارد بلکه نیازمند شور و نشاط و فعالیت است.

مهم ترین کار این است که برای او فضایی را ایجاد کنید تا بتواند آزادانه و به دور از تهیدید و مشاجره، فعالیت کند و انرژی اش را تخلیه کند.

مثلا می تواند در خانه بازی ای را ترتیب دهید و همه در آن مشارکت کنید.

اگر پدر خانواده یک لیوان آب می خواهد می تواند به جای انکه به نوجوان بگوید ” برام آب بیار” لیوان یک بار مصرف را روی هوا برای او بیندازد تا او هم روی هوا لیوان را گرفته و آب بیاورد.

از طریق ایجاد شور و نشاط در خانه می توانید از انرژی تخلیه نشده ی نوجوان استفاده ی مثبت ببرید و مشکلات رفتاری کمتری را مشاهده کنید.

از این نکته غافل نشوید که توجه به ارزش ها، استعدادها و توانایی های نوجوان، توجه به ویژگی های مثبت و مفیدش و ارزش و بها دادن به آن ها نیز بسیاری از نیازهای روحی فرزندتان را ارضا می کند.

همه ی افراد و به ویژه نوجوانان بسیار تحت تأثیر توجه مثبت اطرافیان و به ویژه والدین خود قرار می گیرند و در نظر گرفتن آن می تواند روابط تان را متحول کند.

۷. تصمیم گرفتن به جای نوجوان

درست است که در دوران کودکی شما اولین و مهم ترین بخش زندگی فرزند خود هستید.

او برای هر چیزی از جمله غذا خوردن ، لباس پوشیدن و حتی حرف زدن به شما وابسته بوده است.اما امروز او فقط به تصمیمات خود اهمیت می دهد و نظر شما برایش مهم نیست.

اگرچه این وضعیت در ابتدا سخت به نظر می رسد اما بخشی از مراحل رشدی فرزندتان است. بهتر است میل به استقلال خواهی را در او بپذیرید و به خواسته ها، علایق و تصمیمات او احترام بگذارید.

شما بیش از هر چیز نیازمند آن هستید تا با خود و فرزندتان صادق و مهربان باشید.

در این وضعیت می توانید در مورد موضوعات مختلف با هم صحبت کنید و تصمیم گیرنده ی نهایی فرزندتان خواهد بود

نویسنده : سایت کودکانه

تشویق بچه ها به مرتب کردن اتاقشان
تشویق بچه ها به مرتب کردن اتاقشان

نکاتی برای واداشتن بچه ­ها به مرتب کردن اتاق­شان

هر صبح جمعه و روزهای تعطیل بر سر این موضوع جنگ به پا می­شود. چه­بسا مادر و پدر یا هردو برای اولین بار با ملایمت بگویند که: «خیلی خب بچه­ها وقتشه که اتاق­هاتون رو تمیز کنید». بچه­ها نق می­زنند، وقت تلف می­کنند، گیج می­شوند، یا یکباره دست از کار می­کشند. بچه­ها اول صبح باتذکر با صدای بلند و اصرار والدین­شان عصبانی می­شوند. «چند بار باید بهت بگم این آشغال­ها رو جمع و جور کنی؟ یا همین حالا انجامش می­دی یا هیچ­وقت!»

والدین احساس می­کنند برخی قانون­ها را باید تحمیل کرد. بچه­ها می­خواهند اتاق­شان قلمروی -بهم ­ریخته­ ی- خودشان باشد. این موضوع (بیشتر…)

ده روش برای پدر بهتری شدن
ده روش برای پدر بهتری شدن


۱۰ روش برای اینکه پدر بهتری بشوید

  • چه چیزی در حال اتفاق افتادن است؟

کودکان به هر دوی والدین نیاز دارند. پدران متعهد می توانند به کودکان کمک کنند تا زندگی شادتر، سالم تر و موفق تری داشته باشند. پدرانی که زمانی را با کودکان خود می گذرانند، شانس اینکه کودکشان در مدرسه موفق تر عمل کنند، مشکلات رفتاری کمتری داشته باشند و عزت نفس و رفاه بیشتری را (بیشتر…)