دسته: فرزندپروری

حرف های مردانه که باید پدران به پسران خود بگویند.
حرف های مردانه که باید پدران به پسران خود بگویند.

حرف های مردانه به پسرم. معمولا پسر بچه ها از ابتدای شروع آموزش خود از مهد تا مدرسه، با معلمان و مربیان زن در ارتباط هستند و به طور دائمی زنان را در کنار خود می بینند، در نتیجه از آموزش های مربوط به مردان دور می شوند. برخلاف باور برخی از افراد که گمان می کنند، فقط مادران در رشد و تربیت فرزندان نقش ویژه و مهمی دارند، اما این طور نیست. پدران نیز نقش بسیار مهمی در تربیت و رشد فرزندان، خصوصا پسران خود دارند.

زندگی مستقل فرزندان پیش از ازدواج، می تونی روی پای خودت بایستی؟
زندگی مستقل فرزندان پیش از ازدواج، می تونی روی پای خودت بایستی؟

زندگی مستقل فرزندان پیش از ازدواج، می تونی روی پای خودت بایستی؟

زندگی مستقل فرزندان معمولا از موضوعاتی می باشد که برای پدر و مادرها چالش هایی را ایجاد می کند. اگر فرزندانی را در خانه دارید که سنین جوانی را تجربه می کند به احتمال زیاد در مورد مستقل شدن او با دغدغه های زیادی رو به رو هستید زیرا مشخصه بارز سنین جوانی استقلال خواهی می باشد، این استقلال خواهی باعث می شود تا فرزند شما تمایل داشته باشد که زندگی مستقلی برای خود ایجاد کند و راهی جداگانه برای خودش در پیش بگیرد.

اما والدین می ترسند فرزندشان در این مسیر نتواند به خوبی تصمیم بگیرد و دچار لغزش شود به خصوص والدینی که فرزندشان خواهان زندگی مستقل پیش از ازدواج می باشند در مورد این مسئله نگرانی های زیادی را تجربه می کنند.

در صورتی که فرزندتان قصد این چنین کاری دارد باید به مشاور خانواده مراجعه کنید و این مسئله را با او مورد بررسی قرار دهید تا بتوانید در این خصوص تصمیم درستی بگیرید.

زندگی مستقل فرزندان: چه زمانی مناسب است؟

به طور معمول افراد بعد از این که دوره نوجوانی را پشت سر گذاشتن وارد دوره جوانی می شوند، یعنی در اواخر دهه دوم زندگی خود می توانند برای داشتن زندگی مستقل خودشان را آماده کنند، اما برای این که فرد زندگی مستقل و موفقی داشته باشد سن و سال عامل تعیین کننده و مهمی نمی باشد.

بیشتر از سن و سال، یاد گرفتن مهارت های زندگی برای فرزندان مهم می باشد و هم چنین آمادگی لازم برای کسب استقلال اهمیت دارد، تا زمانی که فرد نتواند روی پای خودش بایستد و از نظر شخصیتی به خانواده اش وابسته نباشد نمی تواند آمادگی استقلال داشته باشد و به همین دلیل باید در مراحل رشد فرزندان از مشاوران متخصص و با تجربه کمک گرفته شود، مشاور می تواند آن ها را با چالش ها و پیامدهای زندگی مجردی آشنا کند.

با قرار گرفتن افراد در مسیر جوانی میل به استقلال در آن ها  افزایش می یابد اما در برخی از مواقع فرد تعریف درستی از استقلال ندارد و پیش نیازهای لازم برای او فراهم نمی باشد و همین مسئله باعث می شود تا هزینه و آسیب های زیادی برای فرد به وجود آید.

برای این که فرزندتان در مسیر استقلال انتخاب های درستی داشته باشد و به خوبی این راه را پشت سر بگذارد باید تلاش کنید با فرزندتان گفت و گوی دوستانه داشته باشید و بتوانید پیش نیازهای زندگی مستقل را برای او مطرح کنید، تا جایی که فرزند شما خودش بتواند انتخاب کند آیا شرایط لازم برای جدا شدن از خانواده را دارد یا خیر.

در ادامه این مقاله به برخی از پیش نیازها اشاره می کنیم:

  1. زندگی مستقل فرزندان، استقلال همه جانبه

بسیاری از جوانان تمایل دارند تا از خانواده جدا زندگی کنند و نیاز به استقلال دارند، در واقع آن ها اعتقاد دارند که بزرگ شده اند و به تنهایی می توانند از پس کارهایشان برآیند، درصورتی که فکر می کنید هنوز فرزندتان برای زندگی مستقل اماده نشده است رفتارهای او را در سایر زمینه ها مورد بررسی قرار دهید و با او گفت و گو صمیمانه ای داشته باشید.

به طور مثال جوان باید بداند که استقلال به معنی تنها زندگی کردن و جدا کردن خانه از خانواده اصلی نمی باشد بلکه نیاز به تلاش و پرورش مهارت های گوناگونی دارد، زمانی که فرد تمایل دارد به استقلال برسد باید این توانایی ها را در خود پرورش دهد، یکی از ابعاد مهمی که فرد باید آن را کسب کند توانایی استقلال مالی می باشد، اگر فرد به طور جداگانه از خانواده اش زندگی کند ولی از نظر مالی وابسته به خانواده باشد نمونه ای از زندگی مستقل نیست و باعث به وجود آمدن مشکلات خانوادگی خواهد شد.

  1. توانایی مدیریت کردن امور خانه

بسیاری از جوانان در مورد زندگی مستقل در خانه جداگانه، تصور دقیقی ندارند، چون کارهای آن ها توسط پدر یا مادر انجام شده ممکن است آن ها تصور ساده انگارانه ای از زندگی داشته باشند، به همین دلیل با وظایف زندگی مستقل آشنا نیستند و وظایفی که باید در زندگی انجام دهند باید به طور کامل به آن ها توضیح دهید.

زندگی مستقل فرزندان

شاید آن ها به برخی مسائل مانند خرابی لوله ها، سوختن لامپ ها، بیرون بردن زباله ها، پرداخن قبوض و غیره توجه نداشته اند که چه کسی آن ها را انجام داده است، برای این که فرزندتان به استقلال برسد و روی پای خود بایستد باید در مورد وظایف و کارهای پیش رو آگاهی بیشتری کسب کند تا در مستقل شدن، موفق باشد.

  1. زندگی مستقل فرزندان، توانایی مدیریت امور مالی

برخی از افراد بعد از ورود به زندگی مستقل به شدت در مدیریت هزینه ها با مشکلاتی رو به رو می شوند زیرا قبل از شروع زندگی مستقلانه نسبت به هزینه ها تصور دقیقی نداشته اند به همین خاطر دچار دردسرهای زیادی می شوند، برای این که بعدا با فرزندتان در مورد این مسائل دچار بحث و مشکل نشوید باید به طور واضح و دقیق با او گفت و گو کنید.

  1. توانایی نه گفتن

در صورتی که فرزندان با مهارت نه گفتن آشنا باشند به آن ها در طول زندگی کمک بسیاری خواهد کرد به خصوص زمانی که فرد تصمیم به زندگی جداگانه داشته باشد به میزان زیادی به این مهارت نیاز پیدا می کند، فرد می تواند مهارت نه گفتن یا همان جرات ورزی را از طریق مطالعه، رفتن به کلاس های مهارت آموزی و جلسات مشاوره با روانشناس پرورش دهد و آن مهارت ها در خودش تقویت نماید.

زمانی که فرزندتان می خواهد تنها زندگی کند با مسائل مختلفی رو به رو می شود که بسیاری از آن ها برای او جدید هستند و او مهارت های لازم برای برخورد با این مسائل را نداشته است و به سادگی دچار دردسر می شود، به طور مثال ممکن است دوستانش از او توقعاتی داشته باشند مانند این که خانه را برای مدتی در اختیار آن ها قرار دهد یا این که دوستانش دائما در خانه اش باشند.

برای این که مسائل این چنینی مدیریت شود باید فرد به خوبی مهارت جرات ورزی را یاد بگیرد و والدین در آموزش و تقویت این مهارت در فرزندشان نقش به سزایی دارند.

زندگی مستقل فرزندان، مزایای زندگی مستقل

زندگی مستقل فرزندان چالش ها و پیامدهای بسیاری را به همراه خواهد داشت و در کنار این چالش ها مزایایی نیز دارد، زندگی مستقل این امکان را به فرزندتان می دهد تا قبل از ازدواج با مسئولیت ها و سختی های زندگی تا حدودی آشنا شوند و برای زندگی تمرین کنند، هم چنین بعد از مستقل شدن وابستگی کمتری نسبت به دیگران دارند و اعتماد به نفس آن ها تا حدودی افزایش می یابد .

زمانی فرزند مستقل می شود که تجربه های جدیدی در زندگی کسب کند و در تصمیم گیری و خلاقیت بهتر عمل کند، پس اگر فرزندتان قصد مستقل شدن دارند بهتر است ویژگی های آن ها را مورد بررسی قرار دهید و با کمک روانشناس بهترین تصمیم را برای او بگیرید.

سخن آخر

اگر در زمینه زندگی مستقل فرزندتان با چالش ها و درگیری هایی رو به رو هستید باید توجه داشته باشید که به روابط صمیمانه شما آسیبی وارد نشود و تحت تاثیر این مسائل آسیب نبینید، در صورتی که نمی توانید با فرزندتان گفت و گوی موثری داشته باشید باید مهارت های ارتباطی را یاد بگیرید تا بتوانید به خوبی با جوانان تان وارد بحث و گفت و گو شوید، در صورتی که رابطه شما به خاطر این بحث ها با آسیب های جدی رو به رو شده است توصیه می شود تا از روانشناس خانواده کمک بگیرید تا برای رفع مشکل اقداماتی را انجام دهد.

روانشناس خانواده در مورد این آسیب شناسی ها به شما کمک می کند تا به خوبی مشکل تان را حل کنید و هم چنین مهارت های ارتباطی را پرورش و تقویت می نماید و از این طریق طرفین می توانند از آسیب های بعدی که بر روی زندگی آن ها تاثیر می گذارند پیشگیری کنند.

نویسنده: “کودکانهسایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

فرزندپروری

با خجالتی بودن کودکان چه کنیم؟
با خجالتی بودن کودکان چه کنیم؟

با خجالتی بودن کودکان چه کنیم؟

هر کدام از ما انسان ها با یک سری از ویژگی های ذاتی به دنیا می آییم که اکثر آن ویژگی ها را در دو سال اول زندگی خود نشان می دهیم.

معمولا این ویژگی های ذاتی در آینده به ویژگی های شخصیتی تبدیل می شوند.

کودک خجالتی

خجالتی بودن یکی از همان ویژگی های ذاتی است که تقریبا ۱۰ تا ۱۵ درصد از کودکان از همان ابتدا جزء این دسته قرار دارند‌.

پس می توان گفت که خجالتی بودن ریشه ژنتیکی دارد و ممکن است پدر یا مادر و یا هر دو، این ویژگی را داشته باشند و کودک آن را به ارث برده باشد.

همان طور که گفتیم ویژگی های ذاتی معمولا در آینده به ویژگی های شخصیتی تبدیل می شوند، پس ممکن است  کودکان خجالتی امروز، در آینده به افراد آرام و درون گرا تبدیل شوند.

علاوه بر این که خجالتی بودن یک ویژگی ذاتی است الگوهای  رفتاری پدر و مادر نیز در بهبود و یا تشدید آن تاثیر بسیاری دارد.

به عنوان مثال در بسیاری از موارد با توجه به رابطه مادر- کودک، کودک دچار دلبستگی نا ایمن اجتنابی می شود و دنیا را نا امن و غیرقابل اعتماد می بینند و با وجود این که دوست دارند با دیگران ارتباط برقرار کنند به دلیل ترس از طرد شدن از دیگران کناره گیری می کنند.

کودکان از نظر سرشتی به ۳ گروه تقسیم می شوند:

  1. کودکان راحت
  2. کودکان دشوار
  3. کودکان دیرجوش

در این تقسیم بندی ها کودکان خجالتی در دسته کودکان دیر جوش قرار می گیرند.

ویژگی کودکان دیرجوش

  • در حضور دیگران و هم سن و سال هایشان سعی می کنند به زمین نگاه کنند.
  • به نظر میرسد که از نزدیک شدن به افراد می ترسند.
  • هنگام بازی کردن دیگران به جمع آنها ملحق نمی شوند و بازی آنها را از دور تماشا می کنند ویا خود به تنهایی بازی می کنند.
  • در حضور غریبه ها ساکت هستند و انگیزه ای برای صحبت کردن ندارند.

آیا خجالتی بودن خوب است ؟

همه ما در، درون خود یک طیفی از ویژگی های رفتاری، شخصیتی داریم، مثل برونگرایی، درون گرایی، خجالتی بودن و….

این که هر کدام از رفتارهایی که ما از خود بروز می دهیم در کدام نقطه از طیف رفتاری قرار گیرد تعیین کننده این است که آیا به مداخله و توجه نیاز داریم یا خیر.

خجالتی بودن نیز یک واکنش سازگارانه است که بسیاری از کودکان در فرآیند رشد طبیعی خود تجربه می کنند.

بنابراین خجالتی بودن به خودی خود یک نقص نیست، بلکه یک ویژگی شخصیتی است.

خجالتی بودن می تواند مزایایی نیز داشته باشد:

از مزایای خجالتی بودن می توان گفت که کودکان خجالتی اکثراً متکی به خود هستند، متفکر اند، موُدب اند، این کودکان بهتر گوش می دهند و شنونده خوبی اند، در دوستی های خود محتاط تر هستند.

این سوال پیش می آید چه زمانی خجالتی بودن کودک می تواند مشکل ساز باشد؟

چنان چه خجالتی و کمرو بودن کودک در حدی باشد که باعث ناتوانی کودک در برقراری ارتباط با دیگران، در دوست یابی، در زندگی روزمره  شود، در این صورت لازم است که برای کاهش خجالتی بودن کودک اقدام کرد.

برخی مواقع خجالتی بودن به حدی زیاد می شود که نشان دهنده یک مشکل است مثلا ممکن است کودک با دیگران با خشم و عصبانیت برخورد کند.

با خجالتی بودن کودکان چه کنیم؟

کمک هایی که پدر و مادر می توانند در مقابل خجالتی بودن کودک خود کنند:

  1. از به کار بردن برچسب (خجالتی) برای کودک خود اجتناب کنید، این کار باعث می شود کودک حس کند چیزی غیر طبیعی در وجودش هست و باعث شرمنده شدن کودک می شود و کودک احساس گناه می کند.
  2. کودک را برای برقراری سریع ارتباط تحت فشار قرار ندهید، مثلا زمانی که وارد جمع می شوند به فرزند خود نگویید سلام کردی؟ خاله را بوس کردی؟
  3. کودک خود را به خاطر ناتوانی در برقراری ارتباط مواخذه نکنید.

چند راه کار برای کاهش خجالتی بودن کودکان

  • باید با کودک خود همدلانه رفتار کنیم و او را در مقابل خجالتی بودنش سرزنش نکنیم و در جبهه مقابل او نباشیم، به کودک خود نشان دهید که اورا درک می کنید.

مثلا زمانی که وارد یک جمعی می شود و خجالت می کشد به او بگویید می دانم از این که وارد جایی شوی که شلوغ است و پر از سر و صدا برایت مشکل است، گفتن این حرف به کودک نشان می دهد که شما او را درک کرده اید و حتی ممکن است این حرف شما باعث شود او راحت تر برخورد کند.

  • برای کودک خود از خجالتی بودن خود بگوییم در این صورت کودک از قضاوت شدن نمی ترسد.

زیرا ترس از قضاوت شدن و اضطراب ناشی از آن باعث می شود کودک حس حقارت کند و دلیلی است بر خجالتی بودن آن و کناره گیری از افراد.

  • برای کودک خود موقعیت هایی را ایجاد کنیم که او با هم سن و سال های خودش تعامل اجتماعی داشته باشد مثلا ثبت نام در کلاس های اموزشی رده سنی کودک خود.

ترجیحاً از موقعیت هایی با جمعیت کمتر شروع کنید تا برای کودک ساده تر باشد.

باید خاطر نشان کرد که خجالتی بودن کودک نباید مانعی برای ثبت نام کردن او در کلاس شود، در حین این که نباید به کودک فشار آورد نباید حامی خجالتی بودن او نیز بود.

  • تلاش کودک را در بر قراری ارتباط با دیگران مورد تشویق و توجه قرار دهید.
  • از قصه درمانی استفاده کنید، مثلا درباره کودکی قصه بگوییم که خجالتی بوده و به خاطر این خجالتی بودن با چه چیز هایی مواجه شده و پس از بر قراری ارتباط با دیگران چه چیز هایی را بدست آورده.

مادر سعی کند در بازی های دو نفره با فرزند خود نقش هایی را ایجاد کند و در قالب آن نقش ها، سلام کردن، لبخند زدن، اظهار نظر کردن و برقراری ارتباط را به کوک خود آموزش دهد.

و در کلام آخر اگر میخواد فرزندی خجالتی را به بار آورید این گونه عمل کنید !

  • کودک خود را به کودکان دیگر مقایسه کنید و عزت نفس را از او بگیرید.
  • توقع بیش از اندازه از کودکان خود داشته باشید و باعث شوید سرخورده شوند.
  • نسبت به کودک خود پرخاشگر باشید .
  • در روابط بین خود و همسرتان خشمگین و عصبانی باشید.

نویسنده: سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

سایر اختلالات کودکی

 

پنج نکته برای ساختن یک ارتباط سالم با نوجوان
پنج نکته برای ساختن یک ارتباط سالم با نوجوان

پنج نکته برای ساختن یک ارتباط سالم با نوجوان

همانطور که همه والدین می دانند یا حداقل به آنها هشدار داده شده است، نوجوانی می تواند سخت ترین دوره رشدی باشد.

طوفان بلوغ، هورمون ها، سال های دبیرستان و رشد نیاز به استقلال می توانند برای هر والدی چالش باشند.

در زندگی با یک نوجوان، هر چیزی می تواند به یک جنگ یا دعوا ختم شود، گاهی خردترین موضوعات.

به عنوان والدین، دوست دارید توانایی عشق ورزی و هدایت فرزند خود را داشته باشید، اما باید بدانید که همراه با تغییراتی که دارند ارتباط شما با آنها نیز تغییر می کند.

این سالها برای آنها بسیار مهم است، بنابراین بهتر است که بدانند والدین همیشه در کنارشان هستند، و مشتاقند دریابند نوجوانی دارند که شایسته احترام و راهنمایی است.

فواید فرزندپروری مثبت

به عنوان والدین، بدون شک در سالهای اولیه کودکی بخوبی از او مراقبت کردید. اکنون که یک نوجوان هستند، در جستجوی استقلال و آزادی خود هستند تا بتوانند انتخاب خود را داشته باشند.

همچنان که کودک بزرگ می شود استقلال بیشتری بدست می آورد و این مسئله بخش طبیعی رشد نوجوان است.

با وجود این، در کنار افزایش استقلال آنها، لازم است که ارتباط خود را مانند کودکی نزدیک نگه داریم.

آنها هنوز به عشق ورزیدن، راهنمایی و تفریح با ما نیاز دارند.

همچنان که نوجوان خواستار کنترل کردن زندگی خود است، به عنوان والدین باید مقداری اقتدار و راهنمایی را اعمال کنید.

اگرچه نوجوان این طور فکر می کند که همه چیز را می داند، و به اندازه کافی برای تصمیم گیری بزرگ شده است، فقدان تجارب زندگی می تواند مانع تصمیم گیری درست شود.

این مسئله باعث ترس بسیاری از والدین می شود که مبادا فرزندشان آلوده رفتار مخرب نشود.

نوجوانان تمایل دارند که محدودیت ها و تجارب خود را بیازمایند، همچنین مستعد فشار همسالان نیز هستند.

با این وجود شما نمی توانید همیشه در حال چک کردن و پایش نوجوان خود باشید، بیشتر می توانید یک فرد مقتدر باشید، همچنین کسی که به او قوت قلب می دهد.

فقط باید اطمینان داشته باشید که با نوجوان خود ارتباط برقرار می کنید ، و هر گونه نگرانی که به وجود آمده از عشق  است و به نفع خودشان می شود.

نشان دادن اینکه استقلال فرزند خود را به رسمیت می شناسید اما هم چنان در خانه صاحب اقتدار هستید برای ایجاد محدودیت های سالم مهم است و یک ساختار خانوادگی محکم را فراهم می آورد.

هدف اینست که نوجوانی را پرورش بدهیم که سالم و متعادل است و خوب را از بد تشخیص می دهد، به دیگران اهمیت می دهد و به خود و توانایی هایش افتخار می کند.

ممکن است اینها خیلی زیاد به نظر برسند، اما دوره نوجوانی بهترین زمان برای شروع است.

ساختن یک ارتباط سالم با نوجوان

مهارت های ارتباط با نوجوان

در اینجا پنج شیوه که به شما کمک می کند ارتباط خود را با نوجوان قوی و شاد نگه دارید آورده شده اند:

  1. با یکدیگر وقت بگذرانید.

زمانی که کودک شما وارد نوجوانی می شود، به طور ناگهانی کمتر از بیرون رفتن با والدین استقبال می کند.

با این وجود، یک ساختار خانوادگی تشویق کننده می توانند حمایت لازم را فراهم آورد و احساس بهزیستی را برای نوجوان ایجاد کند.

از جمله فعالیت های خانوادگی می توان به خوردن وعده های غذایی با یکدیگر، انجام کارهای منزل، بازی های خانگی و کارهای داوطلبانه اشاره کرد.

بهر حال، می توانید به نوجوان خود نشان دهید که می توانید او را شاد کنید و با هم لحظات خوشی را داشته باشید.

  1. مثال مناسبی را فراهم کنید.

نیازی نیست که حتما یک قدیسه باشید، اما سعی کنید الگوی مناسبی باشید تا نوجوان نیز با الگوگیری از شما رفتار بهتری نشان دهد.

حواستان باشد که چه کارهایی را در مجاور نوجوان خود انجام می دهید، مثل سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل. آنها هر رفتاری را در خانه به عنوان یک عادت قابل قبول تقلید می کنند.

  1. محدودیت ها را تعیین کنید.

درست است که نوجوان هم به جمع بزرگترها اضافه شده، اما باید بداند که همچنان فقط یک بزرگ در خانواده وجود دارد که بیشتر محدودیت ها و قوانین را وضع می کند.

وضع کردن این محدودیت ها نباید به گونه باشد که نوجوان بیش از حد احساس فشار کند و یا برعکس خیلی آزاد نباشد.

  1. محترمانه رفتار کنید.

با شیوع زورگویی و قلدری در فضای مجازی، نوجوانان بیش از هر زمان دیگری نگران مورد انتقاد قرار گرفتن هستند.

نوجوان خود را دست نیندازید و او را مسخره نکنید، هم چنین از کلمات منفی و لقب دادن به آنها بپرهیزید.

شنیدن اینها از سوی والدین ممکن است به عزت نفس او صدمه بزند، و باعث احساس ناکامی و ناایمنی در آنها شود.

  1. نشان دهید که مراقب هستید و اهمیت می دهید.

چه با یک نهار مخصوص چه با فرستادن پیام های محبت آمیز، مهم است که محبت و حمایت خود را نسبت به نوجوان ابراز کنید.

اگر گاهی با او دعوا کردید یک زمان جدا بگذارید و از او معذرت خواهی کنید و تاکید کنید که او را دوست دارید خارج از هر مسئله ای که رخ می دهد.

روی عشق قوی و بدون قید و شرط خانواده تاکید کنید، و نوجوان خود را نیز تشویق کنید که بخشی از آن باشد.

والد یک نوجوان بودن همیشه آسان نیست، اما وقت گذاشتن برای پرورش یک ارتباط سالم که عشق و احترام را به همراه دارد با ارزش است.

درست است که هر نوجوانی متفاوت است، اما ضروری است که والدین حداکثر حمایت و توجه خود را در این دوران داشته باشند.

نوسنده: “کودکانهسایت کودک و نوجوان

  مقالات مرتبط

فرزندپروری

۱۲ توصیه جهت آموزش دستشویی رفتن به کودکان
۱۲ توصیه جهت آموزش دستشویی رفتن به کودکان

۱۲ توصیه جهت آموزش دستشویی رفتن به کودکان و علت مقاومت کودک برای دستشویی رفتن بدانید. نکات زیر می توانند در روند آموزش توالت رفتن به کودک شما موثر باشند:

آموزش دستشویی رفتن به کودکان

۱. به کودکتان فرصت دهید

برای آنکه کودک توالت‌رفتن را بیاموزد ابتدا باید مغز او تکامل یابد و سیستم عصبی مرکزی بتواند مثانه او را کنترل کند.

وقتی هنوز مغز کامل نیست، کودک بدون اختیار ادرار می‌کند یعنی مثانه یا روده‌ها به محض پرشدن، خالی می‌شوند. تقریبا در تمام کودکان از ۲۸ ماهگی به بعد، مغز تکامل پیدا می‌کند و می‌توانند ادرارشان را کنترل کنند. (بیشتر…)

آموزش توالت رفتن به کودکان
آموزش توالت رفتن به کودکان

آموزش توالت رفتن به کودکان – زمان مطالعه ۴ دقیقه – آموزش توالت رفتن یک مرحله مهم برای کودکان و همینطور والدین است.

راز گذر از از این مرحله چیست؟ وقت گذاشتن و صبوری به خرج دادن.

موفقیت در آموزش توالت رفتن منوط به آمادگی جسمی و هیجانی می باشد و وابسته به سن خاصی نیست.

 

آموزش توالت رفتن یک مرحله مهم برای کودکان و همینطور والدین است. راز گذر از از این مرحله چیست؟ وقت گذاشتن و صبوری به خرج دادن.

موفقیت در آموزش توالت رفتن منوط به آمادگی جسمی و هیجانی می باشد و وابسته به سن خاصی نیست.

بسیاری از کودکان از سن ۲سالگی علاقه مند به آموزش توالت رفتن می باشند در حالی که برخی دیگر تا سن دو و نیم سالگی یا حتی بیشتر (بیشتر…)

بازی درمانی در کودکان: تکنیک ها، سرگرمی ها و فعالیت ها
بازی درمانی در کودکان: تکنیک ها، سرگرمی ها و فعالیت ها

در این مقاله به معرفی بازی درمانی به عنوان یکی از روش های مهم و موثر در درمان کودکان در حیطه های مختلف می پردازیم. و در ادامه به شما نشان خواهیم داد که می توانید با بکار گیری برخی روش های ساده بازی درمانی را در خانه اجرا کنید.

 

بازی درمانی چیست؟

از دیرباز تاکنون بازی به عنوان یک ابزار درمانی جایگزین برای درمان نشانه های کودکان دارای مشکلاتی مانند اختلال نقص توجه، افسردگی بالینی و اختلالات اضطراب به کار برده شده است. روان شناسان و روانپزشکان کودک همواره اعتقاد داشته اند که بازی می تواند در (بیشتر…)

شیوه هایی که در ارتباط با نوجوان موثر نیست!!
شیوه هایی که در ارتباط با نوجوان موثر نیست!!

به عنوان والدین دارای فرزند نوجوان، ممکن است تاکنون مطالب وکتاب های زیادی را در ارتباط با نوجوان خوانده باشید و یا صفحات مجازی زیادی را پیگیری کرده باشید.

در این مطلب قصد داریم تا شما را با مهم ترین روش های مخرب و رایجی که در ارتباط با نوجوان نتیجه بخش نیستند، بیشتر آشنا کنیم.

در پایان می توانید از طریق انجام خودارزیابی به این سوال پاسخ دهد که:

من از روش های تخریبی ارتباط با نوجوان تا چه حد استفاده می کنم؟

و چگونه می توانم آن ها را اصلاح کنم؟ “.

۱. تشویق مداوم و بی دلیل

اگر از جمله والدینی هستید که دایما فرزندتان را مورد تشویق و توجه قرار می دهید و بدون در نظر گرفتن رفتارهای او، بازخوردهای مثبت زیادی ارایه می دهید به این امید که عزت نفس و اعتماد به نفسش مخدوش نشود، باید بدانید که شیوه ی نادرستی را انتخاب کرده اید.

شیوه ی جایگزین در نحوه ی رفتار با نوجوان آن است که سعی کنید ابتدا او را به صورت مداوم به خاطر رفتارهای مطلوبش مورد تحسین و ستایش قرار دهید و سپس در مواجهه با رفتارهای نامطلوب، او را از توجه و تحسینی که ارائه می کردید محروم سازید.

در این صورت فرزندتان درخواهد یافت که هر رفتاری نتیجه ی مثبت را به همراه نخواهد داشت و در نتیجه برای دریافت توجه و تشویق شما سنجیده تر رفتار خواهد کرد.

۲. اصرار و پافشاری مدام

اصرار و پافشاری بیجا می تواند جایگاه شما به عنوان یک والد را مخدوش کند و شما را به عنوان یک تذکر دهنده و یا ناظم تنزل دهد.

تمرین کنید تا به عقاید نوجوان تان به عنوان یک انسان احترام بگذارید تا او نیز حرمت شما را حفظ کند.

به این منظور برای هر اشتباه کوچکی جایگاه والدگری خود را برای جدل با او خدشه دار نکنید. از تذکرهای کوتاه و تاثیرگذار استفاده کنید و قاطعیت و اصرار خود را برای مسائلی که از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند هزینه کنید.

۳. نظارت مستقیم و مداوم

نظارت دایم می تواند احساسی از تحت کنترل بودن ایجاد کند که برای هیچکس خوشایند نیست.

بهتر است نظارت دورادور خود بر روابط عاطفی، اجتماعی و مجازی او را تداوم دهید تا چنانچه با مشکلی مواجه شد بتوانید به موقع او را راهنمایی کنید ولی از نظارت مستقیم و اعمال کنترل دوری کنید.

۴. پیشگویی و سرزنش

موقعیتی را تصور کنید که فرزندتان شروع به صحبت در مورد ارتباط دوستانه اش با نوجوان می کند و دردسرهایی که با آن ها مواجه شده است را تعریف می کند.

لزومی ندارد در آن لحظات شروع کنید به پیش بینی هایی که از این رابطه کرده بودید، اینکه این رابطه از اول اشتباه بوده است و…

در چنین موقعیتی مهم ترین رفتار آن است که پذیرش داشته باشید.

پذیرش یعنی اینکه آرامش خود را در مواجه شدن با برخی اتفاق های فرزندتان بالا ببرید.

نوجوانی که با مسئله ای روبرو شده است، خود به اندازه کافی دچار استرس و تنش است.

بنابراین بهتر است شما با آرامش رفتار کنید و وضعیت روانی فرزندتان را بیشتر دچار تنش نکنید.

به عبارت دیگر لازم است تا جو حمایتی خانواده را به گونه ای پیش ببرید که فرزندتان به خانواده اعتماد کند.

به قدری پذیرش داشته باشید که نوجوان تان بتواند اتفاق های عجیبی که برایش افتاده را با شما در میان بگذارد و شما را به عنوان اولین حریم امن خود در نظر داشته باشد.

۵. صحبت در زمان و مکان نامناسب به منظور ارتباط با نوجوان

در صورتی که فرزندتان رفتار نامناسبی را بروز می دهد و یا شما را ناراحت و پریشان کرده است، صحبت کردن در شرایطی که هر دوی شما خسته و آشفته هستید، موقع غذا خوردن، در حین دیدن فیلم و.. به هیچ وجه کارساز نیست.

زمان و مکانی را انتخاب کنید که می توانید با او بی سر و صدا صحبت کنید.

این مکان باید جایی باشد که صحبت تان قطع نشود. هنگامی که هر دوی شما و به ویژه فرزندتان آرام هستید، با او مکالمه ای مثبت را شکل دهید و احساسات خود را بیان کنید.

در این مکالمه می بایست کاملاروشن و واضح باشد که شما از چه چیز ناراحت هستید و چه انتظار جدیدی دارید. در غیر این صورت مکالمه تان به سوی دعوا، تنش و یا گله و شکایت می رود و بی ثمر خواهد بود.

راه موثر و غیر موثر ارتباط با نوجوان و فرزندان

۶. غر زدن و قانون گذاری در ارتباط با نوجوان منفی می باشد.

اگر عادت دارید تا در ارتباط با نوجوان دایما در موارد زیر شکایت کنید:

  1. غر بزنید و از تمیز نبودن اتاق،
  2. نامرتب بودن وسایل،
  3. پخش و پلا بودن لباس ها روی مبل ها ،
  4. سر و صدا

لازم است بدانید که مهم ترین عامل ایجاد مشکل خود شما هستید و نه فرزندتان.

بسیاری از والدین با این شکایت مواجه اند که:

  • فرزند نوجوانم کفشش رو در نمیاره، شوت میکنه.
  • لباس را روی جالباسی نمیزاره بلکه اون رو پرت میکنه.
  • از کنار خواهر یا برادرش رد میشه در حالیکه او را اذیت می کند،پ.
  • در مدرسه دوستانش را اذیت می کند،
  • دایما با خواهر و برادرش درگیره و باعث آزار و اذیت همه شده”.

در چنین شرایطی نوجوان تان هیچ مشکلی ندارد بلکه نیازمند شور و نشاط و فعالیت است.

مهم ترین کار این است که برای او فضایی را ایجاد کنید تا بتواند آزادانه و به دور از تهیدید و مشاجره، فعالیت کند و انرژی اش را تخلیه کند.

مثلا می تواند در خانه بازی ای را ترتیب دهید و همه در آن مشارکت کنید.

اگر پدر خانواده یک لیوان آب می خواهد می تواند به جای انکه به نوجوان بگوید ” برام آب بیار” لیوان یک بار مصرف را روی هوا برای او بیندازد تا او هم روی هوا لیوان را گرفته و آب بیاورد.

از طریق ایجاد شور و نشاط در خانه می توانید از انرژی تخلیه نشده ی نوجوان استفاده ی مثبت ببرید و مشکلات رفتاری کمتری را مشاهده کنید.

از این نکته غافل نشوید که توجه به ارزش ها، استعدادها و توانایی های نوجوان، توجه به ویژگی های مثبت و مفیدش و ارزش و بها دادن به آن ها نیز بسیاری از نیازهای روحی فرزندتان را ارضا می کند.

همه ی افراد و به ویژه نوجوانان بسیار تحت تأثیر توجه مثبت اطرافیان و به ویژه والدین خود قرار می گیرند و در نظر گرفتن آن می تواند روابط تان را متحول کند.

۷. تصمیم گرفتن به جای نوجوان

درست است که در دوران کودکی شما اولین و مهم ترین بخش زندگی فرزند خود هستید.

او برای هر چیزی از جمله غذا خوردن ، لباس پوشیدن و حتی حرف زدن به شما وابسته بوده است.اما امروز او فقط به تصمیمات خود اهمیت می دهد و نظر شما برایش مهم نیست.

اگرچه این وضعیت در ابتدا سخت به نظر می رسد اما بخشی از مراحل رشدی فرزندتان است. بهتر است میل به استقلال خواهی را در او بپذیرید و به خواسته ها، علایق و تصمیمات او احترام بگذارید.

شما بیش از هر چیز نیازمند آن هستید تا با خود و فرزندتان صادق و مهربان باشید.

در این وضعیت می توانید در مورد موضوعات مختلف با هم صحبت کنید و تصمیم گیرنده ی نهایی فرزندتان خواهد بود

نویسنده : سایت کودکانه

تشویق بچه ها به مرتب کردن اتاقشان
تشویق بچه ها به مرتب کردن اتاقشان

نکاتی برای واداشتن بچه ­ها به مرتب کردن اتاق­شان

هر صبح جمعه و روزهای تعطیل بر سر این موضوع جنگ به پا می­شود. چه­بسا مادر و پدر یا هردو برای اولین بار با ملایمت بگویند که: «خیلی خب بچه­ها وقتشه که اتاق­هاتون رو تمیز کنید». بچه­ها نق می­زنند، وقت تلف می­کنند، گیج می­شوند، یا یکباره دست از کار می­کشند. بچه­ها اول صبح باتذکر با صدای بلند و اصرار والدین­شان عصبانی می­شوند. «چند بار باید بهت بگم این آشغال­ها رو جمع و جور کنی؟ یا همین حالا انجامش می­دی یا هیچ­وقت!»

والدین احساس می­کنند برخی قانون­ها را باید تحمیل کرد. بچه­ها می­خواهند اتاق­شان قلمروی -بهم ­ریخته­ ی- خودشان باشد. این موضوع (بیشتر…)

ده روش برای پدر بهتری شدن
ده روش برای پدر بهتری شدن


۱۰ روش برای اینکه پدر بهتری بشوید

  • چه چیزی در حال اتفاق افتادن است؟

کودکان به هر دوی والدین نیاز دارند. پدران متعهد می توانند به کودکان کمک کنند تا زندگی شادتر، سالم تر و موفق تری داشته باشند. پدرانی که زمانی را با کودکان خود می گذرانند، شانس اینکه کودکشان در مدرسه موفق تر عمل کنند، مشکلات رفتاری کمتری داشته باشند و عزت نفس و رفاه بیشتری را (بیشتر…)