دسته: مشاوره کودک و نوجوان

افت فشار خون کودک
افت فشار خون کودک

همه چیز در مورد افت فشار خون کودک 

فشار خون، در واقع به نیرویی اطلاق می شود که خون هنگام عبور از رگ ها و عروق، به دیواره آن ها وارد می کند. زمانی که فشار خون به زیر سطح نرمال برسد، اصطلاحا گفته می شود، فشار پایین است و یا افت فشار اتفاق افتاده است.

فشار خون نرمال به سن، جنسیت، قد، وزن افراد بستگی دارد؛ زمانی که فشار خون کودک در حالت انقباض به زیر ۹۰ میلی متر جیوه(عدد اول روی فشارسنج) و در حالت استراحت زیر ۶۰ میلی متر جیوه (عدد دوم روی فشارسنج) باشد، کودک دچار افت فشار خون می شود. اگر فشار خون کودک اکثر اوقات پایین باشد، باید حتما به آن توجه نمود.

فشار پایین در کودک به دلایل مختلفی رخ می دهد و فشار خون آن ها مقدار ثابتی نیست. پس در مواجهه با افت فشار خون کودک باید علت آن را شناسایی و رفع کنید. در ادامه این بخش از مشاورانه علت و علائم فشار پایین در کودکان را بیان خواهیم کرد، با ما همراه باشید.

پایین بودن و افت فشار خون کودک

فشار خون در کودکان نسبت به سن، جنسیت و قد آن ها متفاوت است، اما سه نوع کاهش فشار در کودکان وجود دارد که عبارتند از:

افت فشار وضعیتی

کاهش فشار خون به دلیل ایستادن طولانی مدت از نوع وضعیتی یا ارتواستاتیک می باشد، در این حالت افت فشار کودک همراه با علائمی مثل سردرد و مشکلات بینایی مثل سیاهی رفتن چشم همراه می باشد.

افت فشار عصبی

این نوع افت فشارعصبی که به سنکوپ نیز معروف است، به دلیل اختلال و اشکال در تعامل مغز و قلب رخ می دهد. در این حالت جریان خون به مغز قطع می شود، به همین دلیل هوشیاری فرد به طور ناگهانی از بین می رود. این اتفاق معمولا زمان های می افتد که کودک به مدت طولانی ایستاده است، یا زمان زیادی ورزش کرده باشد. زمانی که افت فشار عصبی اتفاق می افتد، کودک دچار سرگیجه، تهوع و غش می گردد.

افت شدید فشار خون کودک

کاهش فشار خون شدید، می تواند به دلایلی مثل عفونت های شدید، آلرژی شدید، از دست دادن مقدار زیادی خون، جراحت و آسیب دیدگی رخ دهد.

علت های افت فشار خون کودک

همان طور که گفته شد، دلایل زیادی می تواند باعث افت فشار خون در کودک شود، در زیر علت های رایج و عمومی تر را بیان خواهیم کرد.

 کم آبی بدن کودک

حجم خون، در واقع میزان مایعاتی است که در رگ ها در جریان است؛ برای این که خون به تمام بافت ها برسد، باید حجم طبیعی خون حفظ شود. وقتی که مایعات و آب بدن کم باشد، حجم خون کاهش پیدا می کند و این اتفاق می تواند منجر به افت فشار خون شود.

زمانی که مقادیر زیادی از مایعات از بدن کودک خارج می شود، برای مثال در طریق ادرار و عرق کردن زیاد هنگام فعالیت های جسمی و ورزش، و این میزان آب جبران نمی شود، در بدن کودک کم آبی اتفاق می افتد در نتیجه کودک دچار افت فشار خون می گردد.

 افت فشار خون کودک

 آلرژی

آلرژی به واکنش شدید سیستم ایمنی بدن به موادی که در واقع خطرناک نیستند گفته می شود، موادی مثل گرده گل، خوردن بعضی غذاها، زهر زنبور از جمله مواردی هستند که برخی افراد به آن آلرژی دارند. بروز آلرژی می تواند نشان هایی مثل التهاب، گیجی، عطسه، آبریزیش بینی و… داشته باشد. یکی از نشانه هایی که در موارد آلرژی شدید رخ می دهد کاهش فشار خون می باشد.

 عفونت خون

ورود عفونت به درون جریان خون، می تواند باعث کاهش فشار خون شود. زمانی که باکتری های به جای حضور در مکان همیشگی خود مثل ریه وارد جریان خون می شوند، سمی آزاد می کنند که بر روی جریان خون تاثیر می گذارد و سبب کاهش فشار خون می شوند. این نوع کاهش فشار خون می تواند خطرات جدی سلامتی را در پی داشته باشد.

کمبود آهن 

یکی از دلایلی که می تواند باعثافت فشار خون کودک شود، کمبود و فقر آهن است. در فقر آهن میزان اکسیژنی که خون حمل می کند بسیار کاهش پیدا می کند، در نتیجه می تواند باعث بروز مشکلاتی مثل سرگیجه، خستگی، تپس قلب در کودک شود، کاهش فشار نیز یکی از علائم کمبود آهن است.

 مشکلات قلب

یکی از دلایل دیگری که می تواند سبب افت فشار خون کودک شود، وجود مشکلی در سیستم خون رسانی بدن است. برای مثال یکی از نشانه های نارسایی و مشکلات قلبی، کاهش فشار خون می باشد. در این مشکلات تعرق زیاد، مشکلات رشدی و مشکلات تنفسی نیز بروز پیدا می کنند.

 وجود جراحت یا آسیب دیدگی

آسیب دیدگی هایی که با از دست رفتن میزان زیادی خون همراه باشند می تواند دلیلی برای افت فشار خون باشد. اگر کاهش فشار خون پس از وارد شدن ضربه شدید به بدن و یا تصادف اتفاق بیفتد و با دل درد شدید همراه باشد، می تواند نشان دهنده ی خونریزی داخلی باشد.

کمبود مواد معدنی و مغذی

هر نوع مواد مغذی که کمبود آن باعث کم خونی شود می تواند باعث کاهش فشار خون شود. موادی مثل فولیک اسید و ویتامین ب از این دست هستند.

افت فشار خون کودک به دلایل جسمی و محیطی

گاهی اوقات افت فشار خون در کودک به دلیل شرایط محیطی و فیزیکی اتفاق می افتد. زمانی که کودک مدت زیادی را در معرض آفتاب قرار دارد، یا فعالیت زیاد و ورزشی سنگین انجام می دهد یا به مدت طولانی در وضعیت ایستاده و یا نشسته قرار دارد و حتی گاهی استرس های روحی، می توانند باعث افت فشار خون کودک شوند.

تشخیص دادن علت کاهش فشار همیشه هم آسان نیست، اما آگاهی از علت آن می تواند در بسیاری از موارد مفید و کمک کننده باشد.

علائم افت فشار خون در کودکان

فشار خون پایین همراه با علائمی است که عبارتند از:

  • احساس گیجی
  • پایین آمدن تمرکز
  • تار شدن دید
  • احساس خستگی زیاد
  • احساس ضعف و بیماری
  • تنگی نفس و مشکلات تنفسی
  • در برخی موارد سردرد خفیف و خستگی مزمن نیز می تواند از علائم کاهش فشار خون در کودک باشد.

 مراحل معاینه و تشخیص فشار خون پایین توسط پزشک

پزشک برای تشخیص و بررسی فشار خون پایین و علت آن کودک مراحل زیر را انجام می دهد.

  • بررسی علایم: پزشک در مورد علائم کودک از والدین سوال می کند.
  • اندازه گیری فشار خون: فشار خون را به وسیله فشار سنج دستی یا دیجیتالی اندازه می گیرد.
  • میزان نبض: نبض دست کودک را می گیرد تا متوجه تعداد ضربان آن شود.
  • تست ECG: در صورت وجود هر گونه علائم غیر طبیعی، پزشک برای تشخیص بهتر چکاپ قلب از طریق دستگاهECG را تجویز می کند.

درمان افت فشار خون کودک

در صورتی که کاهش فشار خون به دلیل بیماری های جسمی مثل آلرژی، عفونت یا مشکلات قلبی باشد، پزشک داروهای مناسب را تجویز می کند.

راهکار خانگی برای افت فشار خون کودک یا فشار خون پایین

وجود یک رژیم غذایی مناسب و یک روتین مراقبتی در خانه می تواند در مدیریت فشار خون کودکان بسیار کمک کننده باشد و در برخی موارد سطح فشار خون کودک را به حد نرمال برساند.

یکی از عناصری که باعث بالا آمدن فشار خون می شود، سدیم است، استفاده از مواد غذایی سدیم دار می تواند به رسیدن فشار خون پایین به سطح نرمال کمک کند. تخم مرغ، نان، پنیر، سوپ و نمک مود غذایی حاوی سدیم هستند. بهتر است برای مصرف میزان سدیم با متخصص تغذیه مشورت نمایید تا میزان سدیم لازم با توجه به شرایط سنی و جسمی کودک تعیین شود.

مواد غذایی حاوی ویتامین ب و آهن نیز می تواند باعث بهبود فشار خون شود. مصرف مواد غذایی سالم مثل میوه، سبزیجات و آجیل به طور روزانه می تواند در این امر بسیار کمک کند.

جلوگیری از بروز کم آبی بدن نیز می تواند از کاهش فشار ناشی از خشکی بدن در کودک جلوگیری کند. باید مطمئن شوید کودکتان در طول روز به میزان کافی آب مصرف می کند، خصوصا زمانی که فعالیت هایی انجام می دهد که با تعرق زیاد همراه است.

بهتر است حرکات ورزشی کودکتان سبک تر شود و همچنین کودک زمان زیادی در حالت نشسته یا ایستاده قرار نگیرد. قرار گرفتن کودک در محیط های بیش از حد گرم نیز می تواند باعث کاهش فشار خون و حتی گرما زدگی کودک شود، در نتیجه کودک در این مکان ها نیز نباید قرار بگیرد.

عادت های سالم در تغذیه و زندگی می تواند در متعادل نگه داشتن فشار خون بسیار موثر باشد.

اگر کودک شما، افت فشار خون ناگهانی به همراه علائم غیرطبیعی مثل سر درد شدید و یا درد در قفسه سینه را تجربه می کند، حتما باید برای تشخیص علت آن به پزشک مراجعه کنید.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

افت فشار خون کودک

 

کم پشتی موی کودکان
کم پشتی موی کودکان

دلایل کم پشتی موی کودکان

یکی از مسائل نگران کننده برای والدین، کم پشت یا کرکی بودن موی نوزادشان است و معمولا دیگران، استفاده از تقویت کننده یا تراشیدن موی سر با تیغ را به آن ها پیشنهاد می کنند. کرکی و کم پشت بودن موی کودک تا سن ۵ سالی طبیعی بوده و جای هیچ نگرانی نیست، اما با رعایت برخی اصول مراقبتی می توان موها را تقویت کرد. سوالات مهمی که ذهن والدین را در این زمینه درگیر می کند عبارتند از:

آیا ریزش موی نوزاد ۶ ماهه طبیعی است؟ چه اتفاقی باعث ریزش مو در ۶ ماهگی می شود؟ آیا تکه های طاسی روی سر کودک دو ساله عادی است؟ دلایل ریزش مو و راه های تقویتی آن کدامند؟

به همین دلیل این بخش از مشاورانه را به بررسی علل ریزش موی کودک، راه های درمانی موثر بر تقویت مو اختصاص داده ایم.

علت ریزش و کم پشتی موی کودکان

دلایل پزشکی و غیرپزشکی زیادی می تواند در ریزش موی سر کودک نقش داشته باشد که در ادامه برخی از آن ها را عنوان خواهیم کرد:

  • علل غیرپزشکی ریزش مو

برخی مواقع کودکان موی خود را به دلایل غیرپزشکی از دست می دهند. این دسته از دلایل شامل موارد زیر می باشد:

  • ریزش طبیعی مو در ۶ ماهگی

اغلب نوزادان در ۶ ماهی دچار ریزش مو می شوند، ریزش مو به دلیل جایگزینی و رشد موهای بالغ صورت می گیرد. این ریزش کاملا طبیعی بوده و جای هیچ گونه نگرانی ندارد، پس والدین می توانند منتظر چنین اتفاقی در شش ماه اول زندگی نوزاد خود باشند.

کودک در درون رحم مادر از سطح بالایی از هورمون ها برخوردار بوده است، با تولد و قطع این ارتباط مستقیم خونی با مادر، میزان هورمون ها افت شدیدی پیدا می کند و باعث می شود که موهای نوزاد وارد فاز استراحت شده و دیگر رشد نکنند و یا حتی دچار ریزش شوند، بنابراین از دست دادن موهای اولیه در شش ماه اول زندگی کاملا عادی و طبیعی است.

  • ریزش به دلیل کشش زیاد

یکی از دلایل ریزش مو در کودکان، به خصوص دختران، کشیدن مو می باشد. بستن مدام مو یا کشیدن زیاد آن باعث ضعیف شدن ریشه مو و در نتیجه کاهش رشد یا حتی ریزش مو می گردد.

کشیدن مو در حالت های مختلف باعث واردشدن آسیب به فولیکول های مو می گردد خصوصا زمانی که موی بلندی داشته باشید، کشش مو به خاطر وزن مو تشدید می شود و این آسیب نیز افزایش می یابد. نهایتا آن بخش از مو که مدام در حالت کشیدگی است، به مرور زمان سست می شود و شروع به ریزش می کند.

  • ریزش مو به علت سایش

گاهی ساییده شدن مدام مو به بالش یا تشک باعث ریزش و نازک تر شدن مو می شود. برای همین لازم است به وضعیت کودک خود در هنگام خواب توجه کنید، برای مثال اگر کودک تان همیشه به چپ می خوابد و یا عادت دارد که سرش را بالش یا تشکش بمالد، موهای آن طرف سرش طاس یا نازک می شوند.

ادامه دار شدن این وضعیت خواب باعث ایجاد تکه های بی مو و کچلی روی سر کودک می شود و وقتی کودک بزرگ تر شد در موقع خواب این تکه ها مشخص می گردند.

  • استفاده از مواد شیمیایی

نباید برای کودکان، از محصولات شیمیایی مثل رنگ مو، بی رنگ کننده ی مو و یا مواد شیمیایی برای صاف یا فر کردن موهایشان استفاده کرد، زیرا اغلبِ این مواد شیمیایی بسیار قوی بوده و منجر به آسیب زدن به ساقه و ریشه مو خواهند شد که نهایتا باعث نازک شدن و ریزش مو می گردند.

  • محکم شانه زدن مو

یکی از دلایل دیگر ریزش موی، شانه زدن محکم موی سر کودکان است. بهتر است والدین موی نوزاد نوپای خود را شانه نکنند و یا از برس های موی نرم و طبیعی برای این کار استفاده کنند و حتما دقت کند که مو کاملا بدون گره باشد تا هنگام شانه کردن کشیده نشود.

کم پشتی موی کودکان

  • خشک کردن موها

استفاده از سشوار برای خشک کردن یا صاف کردن موی کودکان باعث آسیب به موی کودک و ریزش آن می شود. برخی از والدین از سشوار برای خشک کردن موی کودک خود استفاده می کنند تا کودک سرما نخورد. اما باید به این نکته دقت کنید که برای استفاده از سشوار باید کم ترین گرمای آن را انتخاب کنید و نباید هر روز موی کودک خود را سشوار کشید.

 

  • دلایل پزشکی ریزش و کم پشتی موی کودکان

از دلایل پزشکی ریزش مو می توان به دلایل زیر اشاره کرد:

  • عفونت قارچی در پوست سر

عفونت قارچی یکی از دلایل ریزش موی کودکان است، عفونت قارچی سر پهن نوعی از عفونت قارچی است که منجر به ریزش موهای پشت سر کودک می شود. این بیماری زمانی پیشرفت بیشتری می کند که کودک از وسایلی مثل شانه و کلاه دیگران استفاده می کند. موی افراد مبتلا به این بیماری در قسمت های از سر ریخته و در این قسمت ها لکه های سیاه رنگی مشاهده می شود و همچنین در این نواحی پوست قرمز، برآمده و پوسته پوسته خواهد شد.

این بیماری ممکن است علایمی مانند تب و تورم غدد لنفاوی داشته باشد، برای درمان این نوع عفونت قارچی از داروهای خوراکی ضد قارچ به مدت هشت هفته و همچنین شامپوی ضد قارچ استفاده می گردد.

  • زمینه های ژنتیکی

کم پشتی و نازک بودن مو در دوران کودکی امری املا طبیعی است اما تداوم این طاسی ممکن است دلایل دیگری داشته باشد که نیاز به بررسی پزشکی دارد. برخی از کودکان به دلایل ژنتیکی و ارثی با موی پرپشت و ضخیم به دنیا می آیند و برخی نیز با موهای کم پشت و نازک.

  • تلوژن افلوویوم

رشد موها معمولا شامل دو دوره است، یک دوره استراحت و یک دوره رشد که معمولا دوره رشد حدود سه سال و فاز استراحت سه ماه به طول می انجامد.

یکی از مراحل طبیعی رشد مو تلوژن است و رشد مو زمانی که به این بخش از چرخه ی رشد خود می رسد، متوقف می شود. در این مرحله با ریزش موهای قدیمی، امکان رشد برای موهای جدید فراهم می شود. حدود ۵ درصد از موهای شما به طور همزمان در فاز استراحت خواهند بود.

در کودکان مبتلا به توژن افلوویوم تعداد پیازهای مویی که در فاز استراحت قرار می گیرند بیش از حد معمول است. در نتیجه این کودکان به جای ۱۰۰ تار مو در روز، ۳۰۰ تار موی خود را از دست می دهند. ممکن است این میزان از ریزش مو برای شما محسوس نباشد یا این که شما بتوانید، قسمت های خالی شده را روی سر کودک خود مشاهده کنید. استرس، تغییرات هورمونی و تب از دلایلی هستند که می توانند باعث افزایش تعداد مویی شوند که قرار است وارد فاز استراحت گردند.

  • آلوپسی آره آتا (طاسی سکه ای)

یکی از علت های شایع ریزش مو بیماری، آلوپسی آره آتا است که معمولا باعث ایجاد نواحی گرد طاس روی پوست سر می شود، آلوپسی یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن فولیکول های مو را خودی تشخیص نداده و به همین جهت به آن حمله کرده و منجر به ریزش موی سر می شود. این اختلال باعث ریزش تکه ای مو روی پوست سر می شود. این نوع بیماری براساس الگوی ریزشی که دارد به انواع مختلفی تقسیم می شود:

  • آلوپسی آره آتا که در آن بخش هایی از سر فرد طاس می شود.
  • آلوپسی توتالیس که در آن همه ی موی سر دچار ریزش می شود.
  • آلوپسی یونیورسالیس که باعث ریزش موی کل بدن می شود.

برای تشخیص این بیماری باید به پزشک مراجعه کرد، پزشک با معاینه پوست سر کودک می تواند این بیماری را تشخیص دهد. در بیشتر کودکان مبتلا به آلوپسی آره آتا، درمان دارویی صورت گرفته باعث رشد موی سر طی یک سال می گردد. معمولا در درمان این بیماری از لوسیون، کرم و یا پماد کورتیکواستروئید، محلول ماینوکسیدیل، شامپو ماینوکسیدیل، پماد آنترالین به مدت یک سال استفاده می شود.

  • اختلال موکَنی

اختلال موکنی نوعی اختلال روانی است که در دسته وسواس های فکری- عملی قرار می گیرد، در این نوع اختلال فرد برای رسیدن به آرامش به خصوص در مواجهه با موقعیت های استرس زا، شروع به کندن موهای سر و بدن خود می کند.

این اختلال در کودکان به سبب بروز عوامل استرس زا در زندگیش مثل از دست دادن فرد محبوب و یا به دنیا آمدن نوزاد جدید اتفاق می افتد و در آن موهای کودک به صورت تکه های نامنظمی خالی از مو می شود. کودکانی که به این اختلال دچار هستند معمولا روی سر خود تکه های بی مو و یا با موهای نصفه دارند.

شما برای رفع این مشکل باید در ابتدا عامل اصلی اضطراب و استرس کودک را شناسایی کنید و دقت کنید که سرزنش کودک به حل این مشکل کمکی نمی کند. زمانی که این اختلال در کودک رفع شود، موی او دوباره شروع به رشد می کند.

می توانید از درمان شناختی- رفتاری برای کودک استفاده کنید تا کودک دلیل انجام کار خود را درک کند و بتواند این رفتار را ترک نماید.

برخی از این کودکان، موهای کنده شده ی خود را می خورند و در نتیجه امکان دارد که توده ای از موهای هضم نشده در شکم آن ها تشکیل شود. پس باید این رفتار کودک را جدی بگیرید و برای حل آن اقدام نمایید.

گاهی اوقات که موهای کودکان را سفت می بندید، کودک موهای خود را می کشد، بهتر است در این مواقع موهای او را شل کنید تا کمی احساس راحتی کند و از کشیدن موی خود دست بردارد.

  • کمبودهای غذایی

کمبود برخی از مواد معدنی و ویتامین ها در بدن می تواند باعث ریزش مو در فرد شود. کمبود شدید آهن، روی و حتی پروتئین می تواند از دلایل ریزش و کم پشتی موی کودکان باشد. زمانی که بدن کودک مواد معدنی و ویتامین و پروتئین مورد نیاز خود را از طریق رژیم غذایی دریافت نکند و یا میزان جذب این مواد در بدن کودک پایین باشد، ریزش مو در آن ها اتفاق می افتد.

رژیم های غذایی ناسالم یا رژیم های کم پروتئین یا گیاه خواری و همچنین اختلالات عصبی مثل پرخوری عصبی نیز می توانند در بروز این مشکل نقش داشته باشند. والدین می توانند با مراجعه به یک متخصص اطفال و دریافت برنامه ی غذایی مناسب و مکمل های مورد نیاز، کمبودهای بدن کودک خود را رفع کنند.

تیروئید غده ای است که با ترشح هورمون ها به کنترل متابولیسم بدن کمک می کند. کم کاری و پرکاری تیروئید می تواند باعث بروز مشکلاتی در بدن گردد. به زمانی که غده ی تیروئید به اندازه ی کافی هورمون تولید و ترشح نمی کنند، کم کاری تیروئید اطلاق می شود.

یکی از نشانه های کم کاری تیروئید ریزش موی کل سر می باشد. در کودکان نیز کم کاری غده تیروئید باعث ریزش مو می شود. برای درمان کم کاری تیروئید باید به پزشک مراجعه کرد و پزشک درمان دارویی با دورهای هورمونی را شروع می کند که این باعث توقف ریزش مو می شود و همچنین پس از چند ماه مصرف دارو، موها دوباره شروع به رشد خواهند کرد.

شیمی درمانی به درمان دارویی گفته می شود که در آن از مواد شیمیایی قدرتمند برای از بین بردن سلول هایی که رشد سریعی در بدن دارند، استفاده می گردد. این درمان ریشه ی مو را نیز تحت تاثیر قرار می دهد و باعث ریزش مو می شود. در کودکان و افرادی که برای درمان از این روش استفاده می کنند، موها دچار ریزش می شود ولی بعد از طی دوره ی درمان دوباره موی سر رشد خواهد کرد.

کم پشتی موی کودکان

روش های افزایش رشد موی کودک

والدین برای افزایش رشد موی فرزند خود باید به نکات زیر دقت کنند.

  • درمان را جدی بگیرید.

باید علت ریزش موی کودک خود را شناسایی کنید و برای رفع آن اقدام نمایید. اگر ریزش موی کودک شما به دلایل پزشکی و به خاطر بیماری، کمبود مواد معدنی، کم کاری تیروئید، کم کاری غده هیپوفیز و غیره باشد می توان از طریق آزمایش خون آن را تشخیص داد و به کمک پزشک آن را معالجه کرد.

در کودکان نوپا ریزش مو امری عادی است اما اگر نگران ریزش موی کودک خود هستید می توانید به پزشک مراجعه کنید و از طبیعی بودن و حل مشکل به مرور زمان اطمینان حاصل کنید.

  • توجه به رژیم غذایی کودک

عوامل زیادی از جمله تغذیه می تواند بر سلامتی و رشد مو تاثیرگذار باشد. برای تحریک رشد مو لازم است که مطمئن شوید که کودک شما رژیم غذایی سالم و مناسبی دارد و کمبود مواد مغذی بر بدن کودک فشار وارد نمی کند. در تغذیه کودکان نکات زیر را در نظر بگیرید.

  • مراقب باشید که کودک غذای ناسالم مصرف نکند.

استفاده از مواد غذایی ناسالم در برنامه غذایی و انتخاب نوشیدنی ها کربناته باعث ترد و شکننده شدن موهای فرزند شما می شود. پس لازم است به این موارد ناسالم در برنامه غذایی کودک دقت کرده و میزان مصرف آن را به حداقل برسانید.

  • استفاده از سبزیجات و میوه جات

یکی از راه های رشد موی سالم، تغذیه سالم می باشد و استفاده از میوه و سبزیجات در برنامه غذایی باعث تقویت و کاهش ریزش مو می گردد، زیرا این مواد خوراکی سرشار از مواد معدنی و مغذی است که بر سلامت بدن و رشد مو تاثیر زیادی دارند.

  • مصرف ویتامین ها

سبزیجات نارنجی و زردرنگ به دلیل این که سرشار از ویتامین A هستند در بهبود سلامتی غدد پوست سر مفید خواهند بود.

مرکبات، توت فرنگی و سبزیجات تیره و گوجه فرنگی حاوی مقدار زیادی ویتامین ث هستند که در تقویت مو و جلوگیری از ریزش آن نقش به سزایی دارد.

وجود ویتامین E کافی در رژیم غذایی کودک به بهبود کیفیت موی او کمک می کند. پس مطمئن شوید که این ویتامین به مقدار کافی به بدن کودکتان می رسد.

 

سیلیس موجود در سبزیجات پر شاخ و برگ سبز مثل یونجه و چغندر، در استحکام بخشیدن به مو بسیار تاثیرگذار است. پس مصرف این مواد غذایی حاوی سیلیس را در برنامه غذایی کودک خود بگنجانید.

  • مصرف غذاهای سرشار از پروتئین

کمبود پروتئین معمولا باعث ایجاد مشکلاتی در مو و ناخن که از پروتئین ساخته شده اند، می گردد. پس لازم برای جلوگیری از ریزش مو مطمئن شوید که پروتئین به اندازه کافی در برنامه غذایی کودک وجود دارد.

می توانید برای تامین پروتئین کودک، صبحانه به او تخم مرغ بدهید. تخم مرغ و مواد پروتئینی دیگر باعث جلوگیری از قرار گرفتن مو در فاز استراحت می گردند. تخم مرغ منبعی غنی از ال- سیستئین می باشد که نوعی آمینواسید مهم در حفظ سلامت مو است. همچنین تخم مرغ حاوی منگنز و ویتامین Bمی باشد که به جلوگیری از ریزش مو کمک می کنند.

گوشت گوساله، مرغ و ماهی انتخاب های خوب و مناسبی برای تامین میزان پروتئین مورد نیاز کودک شما می باشند.

  • استفاده از غلات کامل در برنامه غذایی کودک

غلات کامل دارای خانواده ای از ویتامین B مانند بیوتین هستند که برای تولید کراتین ضروری می باشد. کراتین نام پروتئین سازنده ی مو می باشد. همچنین غلات دارای اینوزیتول فسفات هستند که از کیسه های ترشحی مو حفاظت می کنند. پس لازم است این مواد غذایی نیز در برنامه غذایی کودکتان گنجانده شود.

  • مصرف ماهی حداقل دوبار در هفته

ماهی های چرب دارای مقدار زیادی امگا ۳ که نوعی چربی ضروری است، می باشد. اسیدهای چرب ضروری برای سلامتی مو بسیار حائز اهمیت هستند. این اسیدها معمولا به محصولات مراقبتی مو افزوده می شوند. اسیدهای چرب امگا ۶  را از گوشت های ارگانیک و اسیدهای چرب امگا ۹ را از روغن زیتون می توان دریافت کرد.

  • میزان روی و آهن کودک را برسی کنید.

یکی از علل رایج ریزش مو کمبود آهن و روی در بدن می باشد. برای مواد غذایی حاوی روی می توان به گوشت گاو، مرغ، ملاس، میکروب گندم، دانه های آفتابگردان، سبوس و جو دو سر اشاره کرد، همچنین سبزیجات پر شاخ و برگ، کدو حلوایی، شیره قند، ملاس، غلات، گوشت و منابع سرشار از آهن هستند.

  • آموختن روش های مراقبت از موی کودک

برای داشتن موهای با کیفیت و سالم باید از آن ها مراقبت کرد. شما باید تکنیک های مراقبت از مو را به کودک خود بیاموزید تا از آسیب زدن به موهای او جلوگیری شود. نباید موهای خیس را با شدت و فشار حوله خشک کرد. از نرم کننده برای ساقه موها استفاده کنید، از کش های مو مناسب استفاده کنید و برای شانه کردن مو از برس های نرم استفاده نمایید.

روش های خانگی برای تقویت موی کودک

در زیر چند روش خانگی موثر در تقویت موهای کم پشت کودکان آورده شده است.

کم پشتی موی کودکان

  • استفاده از ماست

یکی از روش های خانگی برای درمان ریزش مو استفاده از ماسک ماست است. در این روش باید یک فنجان ماست را به خوبی هم بزنید و آن را روی موی کودک خود بمالید. پس از نیم ساعت که ماست خشک شد، موها را بشویید. این کار را می توانید هر روز انجام دهید و از نتیجه آن شگفت زده خواهید شد.

  • استفاده از زرده تخم مرغ

تخم مرغ منبع غنی از پروتئین است اما بسیاری از کودکان تمایلی به خوردن آن نشان نمی دهند. تخم مرغ برای تغذیه  ضخیم شدن مو بسیار مفید است.

برای استفاده از ماسک تخم مرغ باید زرده تخم مرغ را بزنید و به مدت یک ساعت روی پوست سر کودک خود بگذارید، سپس با شامپو ملایم و آب آن را بشویید.

از آن جا که تخم مرغ بوی نامطبوعی دارد ممکن است کودک از استفاده از آن خودداری کند، برای از بین بردن بوی بد تخم مرغ می توانید یک قاشق سوپ خوری از اسانس روغن های خوشبو مثل روغن یاسمن یا چوب صندل به تخم مرغ اضافه کنید.

برای استفاده از این ماسک باید ژل آلوئه ورا را از برگ های آن جدا کرده و به طور مستقیم روی موی کودک استفاده کنید. این ژل علاوه بر افزایش رشد مو باعث خنک شدن و مرطوب شدن پوست سر می شود. همچنین از شوره سر جلوگیری کرده و از آسیب هایی مثل شکسته شدن مو نیز جلوگیری می کند.

  • استفاده از آب لیمو

آب لیمو باعث براق و ضخیم شدن و سالم ماندن موی سر می شود. می توانید برای جلوگیری از خشکی پوست سر آب لیمو را روی پوست سر کودک بمالید.

  • استفاده از شیر نارگیل

شیر نارگیل یکی از مواد عالی برای تغذیه موهای خشک آسیب دیده می باشد. برای استفاده از آن باید بعد از شستن موها، شیر نارگیل را به پوست سر مرطوب کودک خود ماساژ دهید.

  • استفاده از ترکیب آب لیمو و روغن نارگیل

یک از روش های قدیمی برای حفظ مو، ضخیم شدن و درخشش آن، ماساژ روغن نارگیل به سر می باشد. می توانید روغن نارگیل را هر روز یا چند روز در هفته، قبل از شست و شوی موها روی پوست سر بمالید و آن را ماساژ دهید. بعد از نیم تا یک ساعت موهای کودک را بشویید.

روش دیگری که می توانید استفاده کنید، ترکیب روغن نارگیل و یک قاشق سوپ خوری آب لیمو می باشد. این ترکیب را روی موهای کودک خود بگذارید و کمی ماساژ دهید و اجازه دهید یک شب روی سر کودک بماند و صبح روی بعد آن را با آب گرم بشویید.

کم پشتی موی کودکان

  • استفاده از دانه های شنبلیله

خاصیت ضدباکتری شنبلیله باعث جلوگیری از شوره سر و عفونت پوست سر می شود، همچنین شنبلیله باعث درخشان شدن و حفظ سلامت مو می گردد.

در روش اول می توانید دانه های شنبلیله را یک شب در آب خیس کنید و روز بعد از آن ماسکی نرم تهیه کنید که می توانید آن را روی سر کودک خود اعمال کنید.

در روش دیگر می توانید دانه های شنبلیله را با ژل آلوئه ورا ترکیب کنید، استفاده از این ترکیب باعث افزایش رشد مو و حفظ رنگ طبیعی موها کودک می شود.

  • ماساژ روغن روی سر کودک

ماساژ پوست سر با روغن بادام، نارگیل و زیتون برای مو بسیار مفید است. شما می توانید یکی از این روغن ها که با پوست کودک شما سازگاری دارد را انتخاب کرده و آن را روی موی کودک بمالید و کمی ماساژ دهید و نتایج شگفت انگیز آن را مشاهده کنید.

از ترکیب زیر می توانید سه بار در هفت روی موهای کودک خود ماساژ دهید.

یک فنجان روغن نارگیل خالص،۱ قاشق چای خوری دانه زیره ی سبز، ۱ قاشق چای خوری دانه ی شنبلیله، ۲ قاشق چای خوری روغن آملا، نصف فنجان گل بامیه را با هم ترکیب کرده و آن ها را روی شعله ملایم بگذارید، تا به ۱حجم آن به یک سوم مقدار اولیه، کاهش یابد، سپس بگذارید ترکیب به دست آمده خنک شود و آن را فشار دهید تا روغن آن بیرون بیاد، روغن را در بطری تمیزی بریزید و از آن استفاده کنید.

با استفاده از این روغن ترکیبی در عرض مدت کوتاهی شاهد افزایش حجم موی کودکتان خواهید شد.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

کم پشتی موی کودکان

رفتارهای مخرب با کودکان
رفتارهای مخرب با کودکان

رفتارهای مخرب با کودکان که صدمه های جدی به کودک و شما وارد می کند.

روش های مخرب محبت کردن به کودکان

یکی از نیازهای مهم انسان به خصوص در دوران کودکی، نیاز به دریافت عشق و محبت است. اما در همین محبت کردن نیز باید اصول و حدودی رعایت شود، تا هم کودک محبت کافی دریافت کند و هم این که بتواند مستقل بار بیایند.

گاهی برخی والدین برای محبت کردن، رفتارهایی انجام می دهند که باعث می شود کودک به فردی وابسته و ضعیف تبدیل شود.

در این قسمت در مورد رفتارهای مخربی که با هدف محبت به فرزند انجام می شوند را معرفی خواهیم کرد.

رفتارهای مخرب با هدف محبت به فرزند

غذا دادن با اجبار به کودک

تغذیه خوب و مناسب برای هر کودکی لازم است و یکی از حساسیت ها و خواسته های والدین نیز این است که کودکشان به خوب غذا بخورد؛ برخی از والدین تصور می کنند که اگر کودکی غذایی را دوست ندارد، بد غذا است پس به زور این غذا را به او می دهند تا از این عادت دست بردارد و یا اگر کودک تمام غذایی که برایش آماده کرده اند را نخورد، می پندارد که مواد مغذی بدنش تامین نخواهد شد، چون کودکشان کم غذا می خورد.

شما نباید برای غذا دادن به کودک، دنبال او راه بیافتید یا التماس کنید که غذایش را بخورد، این کار اصلا درست نیست و باعث می شود کودکتان لوس شود. بهتر است به کودک خود حق انتخاب دهید و برای او غذایی آماده کنید که به آن علاقه دارد و اگر کودکتان موقع غذا خوردن بازی می کند و یا میلی به خوردن ندارد، اجازه دهید تا او به بازیش ادامه دهد و او را تنها بگذارید، هر زمان که گرسنه شد، خودش برای غذا خوردن پیش شما بیاید.

به هر قیمتی کودک را نابغه کردن

یکی از وظایف والدین این است که کودک خود را برای کشف توانایی و استعدادهایش کمک کنند تا آن ها در آینده فردی توانمند شده و احساس خوشبختی داشته باشند. اما متاسفانه برخی از والدین در کودک خود به دنبال آرزوهای نرسیده خود می گردند و او را مجبور به انجام کارهایی می کنند که خودشان در کودکی به هر دلیلی نتوانسته اند، انجام دهند.

برخی والدین نیز برای اینکه کودکشان را به هر قیمتی موفق کنند، اجازه انتخاب مسیر را به او نمی دهند و خودشان برای او تصمیم می گیرند، برای مثال کودک آن ها استعداد هنری دارد ولی خانواده از او می خواهند پزشک یا مهندس شوند، بنابراین او را در کلاس مختلف ثبت نام می کنند تا به خواسته و انتظارات خود برسند و در پاسخ به اعتراض فرزند خود می گویند در آینده از من تشکر خواهی کرد.

والدین باید فرزند خود را به عنوان فردی جدا با هویتی مستقل قبول کنند و بدانند که هیچ فرزندی مسئول برآورده کردن آرزوهای آن ها و طی کردن مسیر دلخواه آن ها نیست، پس باید این رفتار را کنار بگذارند. تلاش برای تربیت فرزند بی نقص، کمالگرایی و آرمان گرایی والدین باید کنار گذاشته شود و در عوض روی شناخت کودک و توانایی های او سرمایه گذاری شود.

خرید بیش از حد اسباب بازی

یکی از موارد لازم برای کودک بازی کردن و داشتن اسباب بازی است اما نباید در خرید اسباب بازی نیز افراطی رفتار کرد. کودکانی که اسباب بازی های زیادی دارند لذت کمتری از بازی کردن با آن ها می برند و همچنین پریشان تر هستند، در حالی که کودکانی که اسباب بازی محدودی دارند، از بازی با آن لذت بیشتری می برند و قدر آن ها را بیشتر می دانند، این کودکان خلاقیت بسیار بالاتری نیز خواهند داشت.

برخی از والدین خرید اسباب بازی را جایگزین زمانی می کنند که باید با کودکان خود سپری نمایند و با آن ها بازی کنند و یا خرید اسباب بازی زیاد را نشان دهنده ی محبت خود می دانند، اما این کار تاثیر منفی بر کودک می گذارد و همانطور که گفته شد نه تنها این کودک از این اسباب بازی های بی شمار لذتی نمی برد بلکه خرید آن ها باعث می شود که او به فردی متوقع تبدیل شود.

رفتارهای مخرب با کودکان

جدا نکردن اتاق خواب کودک

برخی از والدین تصور می کنند که جدا کردن اتاق خواب کودک، بی محبتی و ظلم به او است به همین دلیل کودک را در اتاق خودشان می خوابانند. اما جدا نکردن اتاق خواب کودک باعث ایجاد وابستگی بیمارگونه به والدین می شود و همچنین می تواند مشکلات دیگری برای آن ها ایجاد کند.

حس استقلال طلبی در کودکی که در اتاق جدا می خوابد، افزایش می یابد و کودک بدون حضور والدین نیز احساس امنیت خواهد کرد زیرا به آن ها وابستگی کم تری دارد، همچنین جدا خوابیدن کودک در اجتماعی شدن آن ها نیز نقش موثری ایفا می کند.

انجام تمام خواسته های کودک

برخی از والدین برای نشان دادن محبت خود به کودک، تمام خواسته های آن ها را برآورده می کنند تا کودکشان سختی و ناراحتی حس نکند.

اما کودک باید از همان سنین کم برای ورود به دنیای واقعی آماده شود، در دنیای واقعی همیشه اتفاقات مطابق میل افراد نیست، خواسته های افراد نیز همیشه عملی نمی شود و همچنین لازم است که برای رسیدن به اهداف و خواسته ها تلاش کرد؛ کودک باید این موضوع را درک کند تا در هنگام ورود به اجتماع و به دور از خانواده دچار مشکل نشود.

رفتارهای مخرب با کودکان

بنابراین برآورده کردن خواسته های کودک اصلا محبت نیست. کودک باید سختی های زندگی را درک کند و همچنین عواقب رفتارهای خود را نیز متوجه شود.

برای مثال اگر کودک تکلیف خود را انجام نمی دهد، نباید شما این کار را برای جلوگیری از تنبیه شدنش انجام دهید، بلکه باید اجازه دهید کودک بدون تکلیف خود به مدرسه برود و حتی اگر لازم است توسط معلم تنبیه شود، تا عواقب کارش را بفهمد؛ بدین ترتیب او مسئولیت پذیری را نیز می آموزد.

تن دادن به همه خواسته های کودک فقط باعث پرورش فردی خودخواه و متوقع می شود که توانایی انجام کاری را ندارد.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

رفتارهای مخرب با کودکان

گریه های کودک
گریه های کودک

دلایل گریه های کودک قبل از خواب

نوزادی که تا پیش از تولد، در رحم زندگی کرده و در آن جا هر چیزی که به آن نیاز دارد به صورت خودکار برایش فراهم است، پس از تولد و در زندگی خارج از رحم برای مشکلی که خلاف آرامش قبلی شان باشد منجر به گریه کردنشان می شود.

به همین دلیل ولدین باید با از بین بردن این مشکلات و فهمیدن دلیل گریه نوزاد، محیطی امن و راحت برای او فراهم کنند، اما گاهی با وجود همه تلاش والدین، نوزاد باز هم گریه می کند. در این مطلب قصد داریم علت گریه قبل از خواب نوزاد را بررسی کرده و راه حل آن را بیان کنیم.

عادت نداشتن به چرخه خواب

خوابیدن در ساعات مشخصی از شب برای نوزاد یه کار غیرمعمول است و برای این که به این چرخه عادت کند نیاز به زمان دارد، نوزد در جریان تلاش برای عادت به چرخه خواب، با گریه به این امر غیرمعمول واکنش نشان می دهد. خوابیدن برای کودک کار مشکلی نیست، اما احتمالا خوابیدن در یک ساعت مشخص از شبانه روز برای کودک دشوار است و  این موضوع او را به گریه می اندازد.

برای این که نوزاد، خواب راحتی داشته باشد، نیاز است که تمام اندام ها و سیستم بدن با سیستم خواب در هماهنگی باشند و تا زمانی که این هماهنگی ایجاد نشود، نوزاد آرامش نداشته و گریه می کند، اما به تدریج بدن نوزاد شروع به سازگاری با چرخه خواب و هماهنگ شدن می کنند و معمولا این اتفاق پس از گذشت سه ماه می افتد.

گریه های کودک

وجود ناراحتی جسمی در نوزاد

تنها راه ارتباطی نوزاد با والدین از طریق گریه کردن است، پس هر زمان که نیاز به انتقال چیزی باشد، گریه می کنند. اکثر زمان ها کودک به دلیل وجود چیزی آزاردهنده شروع به گریه و فریاد می کند. این شرایط ممکن است پیش از خواب نیز رخ دهد،

به عنوان مثال گرما یا سرما آزار دهنده در هنگام خواب، می تواند باعث گریه کردن او شود، عواملی دیگری مثل گرسنگی یا وجود هر نوع بیماری نیز می تواند، او را بیدار نگه دارد و حتی گاهی نیاز به بازی قبل از خوابیدن دارد، همه این دلایل می توانند منجر  به گریه نوزاد قبل از خواب می شوند.

 تلاش برای برقرار کردن رابطه با شما

یکی از دلایلی که باعث می شود کودک قبل از خوابیدن گریه کند، می تواند نیاز به توجه و تمایل کودک به برقراری رابطه با شما باشد. از آن جا که کودک متوجه می شود که دز زمان خاصی که همه می خوابند، مادر خود را نمی بیند، شروع به گریه کردن می کند.

در طول روز نوزاد با والدین خود در ارتباط ست، هم چنین تحرکات و سر و صداهای زیادی در اطرافش وجود دارد، پس سکوت شب و هنگام خواب می تواند برای او، امری خسته کننده باشد ،به همین دلیل با ساکت شدن محیط نوزاد شروع به گریه کردن می کند.

راه حل های آرام کردن  نوزاد قبل از خواب

آرام کردن نوزد قبل از خواب می تواند برای والدین بسیار طاقت فرسا باشد، زیرا باید کودک خود را بغل کنند و تا زمانی که نوزاد گریه می کند، والدین نمی توانند بخوابند. در ادامه نکاتی که اکثر مواقع در آرام کردن کودک و آمادگی او برای خواب موثر است را آورده ایم.

گریه های کودک

ایجاد محیط مساعد برای خواب

برای این که کودک به راحتی بخوابد و خواب آرامی داشته باشد باید دمای محیط مطلوب باشد. برای تنظیم دما می تواند دمای معده یا پشت کودک را اندازه گیری کرد. متناسب با فصل برای کودک لباس انتخاب کنید و از پوشاندن بیش از حد کودک با پتو خودداری کند زیرا این کار ممکن است باعث خفگی یا مرگ ناگهانی او شود.

قنداق کردن

قنداق کردن روش است که می تواند حرکات ناگهانی اندام کودک باعث بیدار شدن او از خواب می شود، جلوگیری کند و هم چنین پیچیدن قنداق دور کودک، حس در آغوش گفتن مادر را برای کودک تداعی می کند و این باعث ایجاد حس امنیت و آرامش در نوزاد می شود.

از پارچه های سبکی و نخی برای  قنداق کردن کودک استفاده کنید و از پوشاندن چانه، سر و گوش نوزاد در قنداق خودداری کنید. برخی از نوزادان علاقه ای که قنداق ندارند، پس اگر بستن قنداق باعث گریه او می شود، از این روش صرف نظر کنید.

استفاده از لباس مناسب برای خوابیدن

نوزادان نسبت به همه عواملی که با آن در ارتباطند حساس هستند و هرگونه ناخوشایندی باعث دشواری در خوابیدن آن ها می شود. به همین جهت باید در انتخاب لباس برای آن ها نیز دقت زیادی داشت.

حتی اگر در طول روز برای زیبایی و برحسب سلیقه خود کودک را لباسی که کمی جذب تنش است، می پوشانید، در هنگام خواب از لباس آزادتر استفاده کنید. همچنین لباس را به صورت لایه ای به کودک بپوشانید، زیرا این کار تنظیم لباس کودک را آسان میکند،

برای مثال در هنگامی که کودک حس سرما دارد می تواند یک لایه به لباسش اضافه کنید یا در هنگام گرما تعداد لایه ها را کم کنید.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

گریه های کودک

مراقبت از کودکان و نوجوانان در برابر حوادث
مراقبت از کودکان و نوجوانان در برابر حوادث

آیا کودک یا نوجوان شما ضربه روحی تجربه کرده است؟در این مقاله به علائم حوادث و آسیب های دوران کودکی، تشخیص، درمان و نظرات روانشناسان در این زمینه پرداخته شده است.

مقابله با پرخاشگری کودک و کنش نمایی
مقابله با پرخاشگری کودک و کنش نمایی

عمل کردن به عنوان رها شدن انگیزه های پرخاشگرانه یا جنسی خارج از کنترل به منظور رهایی از تنش یا اضطراب تعریف می شود. چنین انگیزه هایی اغلب منجر به رفتارهای ضد اجتماعی یا بزهکارانه می شود. این اصطلاح همچنین گاهی اوقات در رابطه با آزادسازی روان درمانی احساسات سرکوب شده استفاده می شود، همانطور که در سایکودرام اتفاق می افتد.

روانشناسی کودک دو تا سه ساله
روانشناسی کودک دو تا سه ساله

آنچه باید در مورد روانشناسی کودک دو تا سه ساله خود بدانید: (راهنمای دو تا سه سالگی)

یکی از بزرگترین لذت ها برای پدر و مادر تماشای یادگیری وترقی کودکشان است. ولی آیا می دانید به کدام سمت می رود و چه نقاط عطف رشدی دارد؟ آیا می دانید برای کمک به کسب اعتماد به نفس از توانمندی هایش جهت رفتن به مرحله بعدی زندگی چه کاری از شما ساخته است؟

در سه سالگی، کودک نسبت به چند ماه قبل تحرک و بی پروایی بیشتری دارد. هنگام دویدن و راه رفتن کنترل بیشتری بر مسیر حرکتش دارد. و ممکن است بتواند روی انگشت یک پا راه برود و یا لی لی کند. او می تواند در هر گام به کمک یک پا از راه پله بالا برود و حتی ممکن است چنان به خود مطمئن باشد که بتواند بدون گرفتن جایی از راه پله استفاده کند. اغلب اوقات او می تواند توپ را از پایین به بالا پرتاب کند و یک توپ بزرگ را در بین دست های کشیده اش (بیشتر…)

نق زدن کودک و مقابله با آن
نق زدن کودک و مقابله با آن

نق زدن کودک و مقابله با آن

نق زدن کودکان یکی از مشکلات رایج در بین آن ها ست که به مرور باعث کلافه شدن و سردرگمی والدین می شود. برخورد و کنار آمدن با کودکی که به هر دلیل کوچک و بزرگی شروع به گریه کردن و جیغ زدن می کند و قصد آرام شدن هم ندارد بسیار مشکل و دشوار می باشد.

کودکان به علت های متفاوتی شروع به نق زدن می کنند. اغلب مواقع زمانی که بخواهند جلب توجه کنند، این رفتار را انجام می دهند و با بالا بردن تن صدای خود، اطرافیان را متوجه خود می سازد.

در اصل کودک زمانی که احساس ضعف، ناراحتی، عصبانیت و یا ناکامی را تجربه می کند، شروع به نق زدن می کند تا پاسخی دریافت نماید، حتی اگر این پاسخ منفی باشد.

مشکل اصلی والدین این است که نمی دانند در این شرایط باید چه رفتاری داشته باشند و چگونه با کودک خود برخورد نمایند تا آرام شود تا کودک در آینده نیز با مشکلات رفتاری مواجه نشود.

آیا باید با او رفتاری مهربانانه تر داشته باشند یا با عصبانیت و قهر با او برخورد کنند تا ساکت شود؟ این دو راه حل مناسب و کاربردی نخواهند بود و باعث ایجاد مشکلات رفتاری در کودک می شود که مانند کلافی بی سر و ته خواهد بود که باز کردنش کار هر کسی نیست.

چگونه با کودک نق نقو برخورد کنیم؟!

ممکن است برخی والدینی با نق زدن کودک خود مشکلی نداشته باشند و با این رفتار او کنار بیایند، اما دوستان این کودک با دیدن این رفتارها، از او دور می شوند زیرا هنگامی که چیزی مطابق میل این کودک نباشد شروع به گریه کردن و صدا زدن مادر خود می کنند.

بچه های دیگر به ندرت با این رفتار کنار می آیند و دیگر با او بازی نخواهند کرد. در نتیجه لازم است برای حفظ ارتباط اجتماعی و جلوگیری از مشکلات بیشتر این رفتار در کودکان اصلاح شود.

سن سه و نیم سالگی، اوج نق زدن کودکان است، متخصصان معتقدند این رفتار به دلایلی مثل نگرانی، حس ناامنی، نابالغ بودن و گاهی لوس شدن اتفاق می افتد.

ما در این بخش در مورد علت هایی که باعث نق زدن کودک می شوند بحث نخواهیم کرد، بلکه به روش ها و راهکارهایی مناسب اشاره می کنیم که می تواند نق زدن کودک را متوقف کرد؛ پس با ما همراه شوید.

کودک را سرگرم کنید.

اولین راه کار پیشگیری است، باید قبل از این که کودک بخواهد نق زدن را شروع کند از آن جلوگیری کنید. اغلب زمانی که کودکان بیکار و خسته هستند، شروع به گریه کردن می کنند، پس بهتر است آن ها را سرگرم کنید تا فرصتی برای نق زدن پیدا نکنند.

نق زدن کودک

می توانید به او مسئولیتی در خانه واگذار کنید، بازی های جدیدی به او یاد دهید، برای او فعالیت های جدید دست و پا کنید یا حتی با او آشپزی کنید.

این کارها علاوه بر این که باعث افزایش مهارت و یادگیری کودکتان می شود، او را سرگرم کرده و از نق زدن او جلوگیری می کند. البته نباید از کودک خود انتظارات بیجا و زیادی در انجام فعالیت و مسئولیت ها داشته باشید و بخواهید که تمام خواسته های شما برآورده سازد.

هرجایی برای کودک مناسب نیست.

هرجایی مناسب کودک نیست و برای کودک جذابیت ندارد. برای مثال مهمانی بزرگسالان برای کودک هیچ جذابیتی ندارد.

در این مواقع کودک خسته و بی حوصله می شود و شروع به گریه کردن و نق زدن می کند بنابراین بهتر است زمانی هایی که به این گونه مهمانی ها دعوت هستید، کودک را به یکی آشنایان قابل اعتماد که کودک هم با او راحت است بسپارید.

برای کودکتان وقت کافی بگذارید.

کودکان نیازمند توجه والدین خود هستند و برای اینکه توجه و محبت آن ها را داشته باشند به هر کاری دست می زنند.

اگر شما زمانی روزانه زمان خاصی را به کودک خود اختصاص دهید و با او به انجام فعالیت هایی که دوست دارد بپردازید، او دیگر برای جلب توجه شما به رفتارهایی مثل نق زدن و ایجاد سر و صدا روی نخواهد آورد.

در اسرع وقت به او پاسخ دهید.

کودک شما زمانی شروع به نق زدن می کند که شما به او توجهی ندارید و او می خواهد توجه شما را به خودش جلب کند، پس در صورت امکان زمانی که درخواستی از شما دارد و یا دارد با شما حرف می زند، سریع به او پاسخ دهید و او را منتظر نگذارید.

اگر در آن زمان به هیچ وجه قادر به پاسخ گویی به او نیستید باید با علامتی به او بفهمانید که باید کمی صبر کند، این گونه او متوجه می شود که شما صدای او را شنیده اید و حواستان به او هست، فقط کمی وقت لازم دارید تا برای شنیدن حرف هایش آماده شوید.

برای مثال با انگشت به او نشان دهید که “یک دقیقه صبر کن” یا با کلام به او بگویید که “صدایت را شنیدم، لطفا کمی صبر کن” و سپس بعد از انجام کارتان، سریع به سراغ او بروید و از او بابت این که صبر کرده است تشکر کنید و دلیل او را برای صدا زدنتان جویا شوید.

با این روش شما کودک خود را زمان زیادی منتظر پاسخ خود نمی گذارید در نتیجه او نیز برای جلب توجه و دریافت پاسخ شما، کارهای ناخوشایند انجام نخواهد داد.

کودکتان را تشویق کنید.

بهتر است زمانی که کودکتان بدون اینکه نق بزند با شما حرف می زند، او را تشویق کنید و به او بگویید که این گونه سوال پرسیدن هایش را خیلی دوست دارید.

حتی کودک دو ساله نیز می تواند بیاموزد که نباید حرف شما را قطع کند و اگر لازم است حرف مهمی بزند و حرف شما را قطع کند، بگوید «ببخشید» و منتظر بماند تا شما برای پاسخ دادن به او آماده شوید.

 اجازه ندهید با نق زدن به خواسته هایش برسد.

اگر کودکی متوجه شود که با روش هایی مثل گریه کردن، نق زدن و سر و صدا کردن می تواند به خواسته های خود برسد، به طور مداوم از آن روش برای رسیدن به خواسته هایش استفاده خواهد کرد.

زمانی که کودک درخواستی از شما دارد و با پاسخ منفی مواجه شده است، شروع به گریه کردن و نق زدن می کند، نباید به او توجهی کنید و کافی است به او بگویید که «جواب درخواستت را قبلا گرفته ای، هرچقدر دوست داری می توانی گریه کنی» و یا اگر کودکتان کم سن تر است می توانید او را به جایی دورتر از خود ببرید تا حس تبعید شدن داشته باشد.

ولی کودک باید در دید شما قرار داشته باشد سپس به او بگویید« هر وقت نق زدن و گریه ات تمام شد می توانیم با هم صحبت کنیم» هنگامی به او اجازه دهید که به آغوشتان بازگردد که گریه اش تمام شد و یا بنظرتان می آید که دارد سعی می کند گریه اش را تمام کند.

روش صحیح درخواست کردن را به او بیاموزید.

شما باید به کودک خود فرق بین نق زدن و گریه کردن و صحبت کردن معمولی را بیاموزید. برای آموزش این موضوع می توانید از بازی کردن، قصه تعریف کردن استفاده کنید.

بعد از اینکه کودکتان مفهوم نق زدن را به خوبی درک کرد می توانید در مورد ناخوشایند بودن نق زدن به او توضیح دهید، صدای نق زدنش را ضبط کنید و آن را برای خودش پخش کنید تا او را متوجه ناخوشایند و اشتباه بودن این رفتارش کنید.

قوانینی برای خانه تعیین کنید.

مشخص کردن قوانین خانه می تواند از نق زدن های بی مورد کودک جلوگیری کند. زمانی که شما برای کودک قانونی را تعیین می کنید و در اجرای آن نیز ثابت قدم و قاطع عمل می کنید، به کودک خود می فهمانید که نمی تواند با گریه کردن یا نق زدن نظر شما را عوض کند.

برای مثال وقتی قانون شما برای خانه این است که در زمان صرف غذا نباید تلویزیون روشن باشد، کودکتان هرگز برای روشن کردن تلویزیون و دیدن کارتون در این زمان ها تلاشی نخواهد کرد، چون می داند با گریه کردن و نق زدن فقط خودش را خسته می کند بدون آن که نتیجه ای داشته باشد.

برای بیان خواسته اش به او کمک کنید.

کودکان گاهی در بیان احساسات خود ناتوان هستند به خاطر همین شروع به نق زدن و گریه کردن می کنند. بهتر است در این زمان ها به کودک خود در ابراز احساسات و بیان خواسته اش کمک کنید.

برای مثال به او بگویید که « آیا به خاطر این ناراحت است که کسی الان نمی تواند با او بازی کند»؛ با این روش می توانید به او کمک کنید تا حرفش را به شما بفهماند. نباید در این زمان شروع به نصیحت کردن کودک کنید.

اجازه دهید تا کودک آرام شود و سپس در موقعیتی مناسب در مورد ناخوشایند بودن این رفتار به او توضیح دهید و به او بگویید که این راه مناسبی برای رسیدن به خواسته هایش نیست و باعث می شود که شانس کمتری برای رسیدن به خواسته اش داشته باشد.

 روش مودبانه بیان خواسته را به کودکتان بیاموزید.

باید نحوه مودبانه مطرح کردن درخواست را به کودک یاد بدهید؛ همچنین زمان هایی که کودک با روش هایی بی ادبانه مثل گریه کردن و نق زدن درخواست غیر موجه یا حتی موجه خود را مطرح می کند، نباید به هدف خود برسد.

در این زمان ها باید به او بگویید که «من صداهای بلند را نمی شنوم، تا زمانی که نق بزنی متوجه حرف هایت نمی شوم، اگر با من صحبتی داری باید مودبانه و آرام با من صحبت کنی تا بتوانم به حرف هایت گوش کنم» و تا زمانی که کودک لحن و روش خود را عوض نکرده است به او توجه نکنید و تسلیم نشوید؛

با این رفتار قاطعانه به او بفهمانید که با این روش به هیچ جایی نمی رسد.

از یک روش تربیتی هماهنگ استفاده کنید.

یکی از مهم ترین کارهای که والدین باید انجام دهند، گفت و گو و تصمیم گیری در مورد روش تربیتی است که می خواهند کودک خود را مطابق با آن پرورش دهند.

استفاده از روش های تربیتی متفاوت می تواند باعث ایجاد مشکلات زیادی شود، به خصوص که این روش های متفاوت و متناقض باشند.

زمانی که کودک نق می زند به او توجه نکنید.

گریه کردن و داد زدن کودک فقط برای جلب توجه شما صورت می گیرد و زمانی که کودک با این کار به هدف خود می رسد، این رفتار به صورت عادت در او می ماند؛

پس شما نباید اجازه دهید او به هدف خود برسد، باید گریه کردن، اشک ها و صداهای او را نادیده بگیرید و روش خاموشی را به کار ببندید. با این روش می توانید از تکرار این کار کودک جلوگیری کنید.

به کودکتان باج ندهید.

شما نباید در زمان هایی که کودکتان نق می زد، خواسته اش را برآورده کنید، چون این کار می تواند کودک را بدعادت کند و باعث شود که کودکتان در مواقعی که خواسته ای دارد با نق زدن و گریه کردن به خواسته هایش برسد.

کودکان بسیار باهوش هستند و می دانند چگونه از فرصت ها استفاده کنند.

برای مثال کودک می فهمد که اگر در جایی شلوغ شروع به گریه کردن و نق زدن کنند، احتمالا شما برای ساکت کردن او به خواسته هایش تن می دهید، اما شما باید در این مواقع مهم نیز به قانون خود پایبند باشید و به او نشان دهید که تحت هیچ شرایطی قوانین خود را زیر پا نمی گذارید و به او باج نمی دهید.

رفتار درست را به کودک یاد دهید.

نق زدن برخی از کودکان در تعامل با هم سن و سال های خود و تحت تاثیر رفتار دیگر کودکان است. برای مثال کودک این رفتار را از دوست خود که با نق زدن و گریه کردن به خواسته هایش می رسد، یاد گرفته است.

پس لازم است تفاوت رفتار خوب و بد را به روش های اصول و مناسب به کودک خود بیاموزید، در این صورت او کمتر تحت تاثیر رفتار کودکان دیگر قرار می گیرد و حتی برای تغییر و اصلاح رفتار خودش نیز تلاش می کند.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

مشاوره کودک و نوجوان

مشاوره کودک و نوجوان

ایمنی نوزاد و کودک | معرفی وسایلی که به امنیت بیشتر فرزندتان کمک می کند
ایمنی نوزاد و کودک | معرفی وسایلی که به امنیت بیشتر فرزندتان کمک می کند

ایمنی نوزاد و کودک، معرفی وسایلی که به امنیت بیشتر فرزندتان کمک می کند

داشتن فرزند یکی از اتفاقات شیرین زندگی می باشد اما به طور معمول والدین در مورد ایمنی نوزاد و کودک خود بسیار نگران هستند و سعی می کنند بیشتر از او مراقبت کنند تا آسیبی به او وارد نشود.

به همین دلیل ممکن است به کودک شان اجازه ندهند که بسیاری از کارها را انجام دهد و او را سرگرم کارهای بی خطر کنند البته توجه داشته باشید که کودک شخصیتی کنجکاو داشته و دوست دارد تجربه های متفاوتی را به دست آورد و ممکن است هر چیزی را لمس کند و در مورد آن ها کنجکاوی نشان دهد.

بنابراین والدین باید مواظب کودک شان باشند و با وسایلی که امنیت کودک را بیشتر می کند استفاده کنند تا تجربه خوبی را به دست آورند، زمانی که والدین از این وسایل استفاده کنند نگرانی و دغدغه های او کمتر می شود و باعث می شود آسوده تر باشند.

در ادامه این مقاله وسایلی که امنیت کودک و نوزاد را بیشتر می کنند می پردازیم هم چنین در این خصوص باید آگاهی خود را افزایش دهید و از مشاور کودک کمک بگیرید تا بتوانید بهترین تصمیم را بگیرید.

امنیت نوزاد و کودک در خانه

زمانی که نوزادان رشد می کنند کنجکاوی آن ها بیشتر می شود و دوست دارند تا وسایل مختلف در خانه را بردارند و کاربرد آن ها را کشف کنند به همین دلیل ممکن است کارهای خطرناکی را انجام دهند در ادامه این مقاله وسایلی را معرفی می کنیم که تهیه آن ضروری می باشد و باید مورد توجه قرار گیرند.

وسایل ضروری برای ایمنی نوزاد و کودک در خانه

پوشش سوکت:

پوشش سوکت وسیله ای کاربردی برای جلوگیری از قرار دادن انگشت در پریز برق می باشد و این وسیله باعث می شود که کودک دچار برق گرفتگی و شوک الکتریکی نشود.

نرده محافظ:

برای جلوگیری از سقوط کودک از پله ها و ورود او به مکان های ناامن از نرده های محافظ استفاده می کنند، این نرده ها به گونه ای طراحی شده اند که مانع از افتادن کودک می شوند.

محافظ لبه:

محافظ لبه از فوم ساخته شده است و بسیار نرم و انعطاف پذیر می باشد و این محصول باعث می شود تا از آسیب ناشی از برخورد با لبه های تیز و خطرناک جلوگیری شود و هم چنین از ایجاد ضربه به سر نوزاد و کودک جلوگیری می شود.

محافظ گوشه های تیز:

این محافظ در گوشه هایی که تیز و پر خطر هستند نصب می شوند و باعث می شوند گوشه های برنده و تیز برای کودکان نرم و ایمن شود.

محافظ انگشتان دست:

این وسیله خلاقانه از قرار گرفتن و ماندن دست بین در جلوگیری می کند و آن را بالای دستگیره در نصب می کنند. به طور معمول نوزاد در زمان سینه خیز رفتن بسیار نسبت به وسایل کنجکاو است و دوست دارد به آن دست بزند بنابراین این وسیله می تواند ایمنی آن ها را تامین کند.

سنسور دود:

یکی دیگر از وسایلی که ایمنی نوزاد و کودک را تضمین می کند سنسور دود می باشد زمانی که محیط خانه پر از دود است و آتش سوزی می شود سنسور دود با آژیر اعضای خانواده را در جریان می گذارد این سنسور در محیط های مختلفی مانند آشپزخانه، اتاق خواب، اتاق نشیمن و راهروها قابل نصب می باشد.

سنسور نشت گاز مونوکسید کربن:

این سنسور در فصل های سرد سال زمانی که از وسایل گرمایشی استفاده می شود کاربرد دارد و از اهمیت بسیاری برخوردار است زیرا آمار تلفاتی که از طریق گاز مونوکسید مسموم می شوند، افزایش پیدا کرده است. این کالا یک دستگاه الکترونیکی برای افزایش امنیت در محیط های مسکونی نسبت به نشت گازهای خطرناک می باشد.

ایمنی نوزاد و کودک

 

توجه داشته باشید که دود سیگار هم برای نوزاد به اندازه نشت گاز خطرناک می باشد به خصوص برای نوزادانی که نارس هستند و یا اختلالی در دستگاه تنفسی آن ها وجود دارد.

قفل پنجره:

با این وسیله می توان پنجره ها مخصوصا در آپارتمان را قفل کرد و با استفاده از این وسیله نیازی نیست پنجره ها را بسته نگه دارید بلکه به حالت باز می توانید از سقوط ناخواسته فرزندتان جلوگیری کنید.

چسب ایمنی شیشه:

این چسب ها بر روی شیشه چسبانده می شوند و در صورتی که شیشه شکست از خرد شدن آن جلوگیری می کنند و مانع از ریختن خرده شیشه ها بر روی زمین می شوند.

در واقع والدین باید نسبت به امنیت جسمانی کودک شان حساس باشند زیرا یکی از نیازهای اولیه و اساسی کودکان می باشد که باید مورد توجه والدین و مربیان مهدهای کودک قرار بگیرد.

ایمنی در آشپرخانه

زمانی که مادران در آشپزخانه هستند کودکان تمایل دارند تا در کنار مادرشان باشند و آن ها هم در آشپزخانه برای خود کاری انجام دهند اما این نکته را در نظر داشته باشید که حضور نوزادان  و کودکان در آشپرخانه بسیار خطرناک است و سعی کنید آن ها را از محیط آشپرخانه دور کنید.

هم چنین دقت داشته باشید زمانی که به کودکتان فرصت تجربه کردن می دهید نباید با خطرات جسمی و جانی همراه باشد در این شرایط باید به نکات ایمنی توجه کنید و آن ها را به درستی رعایت کنید، که در زیر نمونه هایی از آن را بیان می کنیم:

  • نوشیدنی و غذاهای داغ را دور از دسترس کودکتان قرار دهید.
  • زمانی که از وسایل برقی استفاده نمی کنید آن را از برق بکشید تا کودک آن را روشن نکند.
  • بعد از اتمام آشپزی از خاموش بودن شعله ها مطمئن شوید.
  • وجود کپسول آتش نشانی در آشپزخانه ضروری است، حتما آن را تهیه کنید.
  • وسایل خطرناک را از کودک دور کنید و دور از دسترس او قرار دهید.

در ادامه این مقاله وسایلی که باعث امنیت بیشتر در فرزندتان می شود را بیان می کنیم:

قفل کمد و کشو:

این قفل ها U شکل هستند و می توان در آشپزخانه، حمام و اتاق خواب نصب شوند و از دسترسی آسان کودکان به کمد، کابینت و کشو جلوگیری می کند.

نرده محافظ در گاز و فر:

زمانی که در حال آشپزی کردن هستید با استفاده از وسیله کاربردی می توانید مانع از دسترسی فرزندتان به اجاق گاز شوید، بعد از اتمام آشپزی می توانید این وسیله را به سمت پایین بیاورید و بر روی دستگیره ها قرار دهید تا کودک تان به دستگیره های گاز دسترسی نداشته باشد و از وقوع نشست گاز و سوختگی به شدت جلوگیری می کند و مانع از آسیب به کودک می شود.

ایمنی نوازد و کودک در حمام

یکی از تفریحات کودکان در حمام آب بازی می باشد اما توجه داشته باشید که حمام کردن در عین لذت بخش بودن می تواند برای کودک و نوزاد خطراتی داشته باشد، خطراتی مانند غرق شدن و خفه شدن نوزاد در عمق ۵ سانتی متری، سوختگی بر اثر داغ بودن آب، آسیب ناشی از لیز خوردن و مسائل این چنین می تواند بسیار خطرناک باشد.

به همین دلیل هرگز به کودک تان اجازه ندهید تا قبل از پنج سالگی به تنهایی حمام برود حتما یک نفر باید همراه او باشد، هم چنین برای شستن نوزاد باید ایمنی کودک را به طور کامل رعایت کنید و به مسائل ایمنی توجه داشته باشید در زیر لوازم ضروری برای حمام کردن کودک بیان شده است:

دماسنج حمام:

 با دماسنج حمام می توانید دمای آب وان را اندازه گیری کنید و از آسیب دیدن پوست نوزاد در اثر قرار گرفتن زیر آب داغ جلوگیری کنید دمای مناسب در حمام باید بین ۳۴ تا ۳۷ درجه سانتی گراد باشد.

کفپوش ضد لغزش حمام:

 زمانی که زمین خیس است احتمالا این که در حمام دچار لغزش شوید بسیار زیاد است در این حالت باید از کفپوش ضد لغزش حمام استفاده کنید تا از لغزش کودکان و نوزادان جلوگیری شود.

محافظ شیر آب حمام:

زمانی که فرزند خود را در وان آب حمام می کنید مراقب سرش باشید تا با شیر آب برخوردی نداشته باشد برای جلوگیری از آسیب دیدن سر ناشی از برخورد با شیر آب سعی کنید از محافظ شیر آب استفاده کنید این وسیله به دلیل جنسی که دارد شدت ضربه را کاهش می دهد.

کلاه حمام:

یکی از وسایلی که برای ایمنی نوزاد و کودک در حمام لازم است کلاه حمام نام دارد که ورود شامپو به چشمان کودک جلوگیری می کند و هم چنین از این کلاه می توانید در مکان های باز استفاده کنید و از برخورد نورآفتاب با چشمان کودک جلوگیری کنید.

سایر لوازم ایمنی نوزاد و کودک

برخی از وسایل هستند که برای خود کودک و نوزاد مورد استفاده قرار می گیرند و از آن ها محافظت می کنند، این وسایل شامل موارد زیر می شوند:

محافظ سر کودک:

 زمانی که کودک شروع به راه رفتن می کند نمی تواند تعادلش را حفظ کند و سریع زمین می خورد در این حالت با استفاده از محافظ سر کودک می توانید در هنگام زمین خوردن از آسیب دیدن سر او جلوگیری کنید و اجازه ندهید به سر کودک تان آسیب وارد شود.

مچ بند نگهدارنده کودک:

با استفاده از مچ بند می توانید در مکان های شلوغ و پرتردد اطمینان حاصل کنید که کودکتان نزدیک شما است و زیر نظر شما می باشد، یک سر این وسیله به دست کودک بسته می شود و سر دیگر به دست والدین و این مچ بند تا اندازه ۱۷۰ سانتی متر کش می آید.

قفل توالت فرنگی:

 زمانی که تصمیم دارید آموزش های دستشویی رفتن را به کودک تان بدهید سعی کنید بعد از استفاده از توالت فرنگی آن را قفل کنید زیرا کودک در این سن بسیار کنجکاو است و تمایل دارد با توالت فرنگی کار کند و این اقدام او بسیار خطرناک است زیرا ممکن است باعث خفگی و شکستگی لگن او شود. به وسیله این قفل می توانید مانع این کار شوید و تا زمانی که توسط بزرگ ترها باز نشود کودک به آن دسترسی ندارد.

شلوار محافظ کودک:

 شلوار محافظ کودک باعث می شود زمانی که کودک چهار دست و پا راه می رود مانع از اصطکاک زانوی کودک با فرش شود و کودک درد کمتری را احساس کند.

محافظ تخت:

با استفاده از محافظ تخت می توانید ایمنی نوزاد و کودک را در هنگام خواب به وجود آورید و هم چنین مانع از افتادن و آسیب دیدن کودک شوید.

سخن پایانی

در صورتی که نکات ایمنی را در مورد کودکان رعایت نکنید حوادث ناگواری ممکن است رخ دهد، اما این دلهره و نگرانی والدین مسلما منجر به کنترل بیش از حد کودک خواهد شد  و این عامل ممکن است مانع از افزایش اعتماد به نفس کودک شود و مانع سد بزرگ جلوی اعتماد به نفس او را بگیرد.

در واقع شهامت و جسارت از همان کودکی در انسان ها به وجود می آیند و امر و نهی های مکرر والدین می تواند در کسب این مهارت، کودک را دچار تضعیف کند در این خصوص باید اطلاعات خود را افزایش دهید و از روانشناسی کودک کمک بگیرید تا آگاهی شما را ارتقا بخشند. در این راستا مرکز مشاوره ستاره ایرانیان  خدماتی را به صورت حضوری و تلفنی ارائه می دهد.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

ایمنی نوزاد و کودک

گفتن واقعیت به فرزند خوانده
گفتن واقعیت به فرزند خوانده

گفتن واقعیت به فرزند خوانده

یکی از سخت ترین کارها گفتن واقعیت به فرزندان نا خوانده است که دیر یا زود خانواده هایی که فرزندی را به سرپرستی گرفته اند با آن روبه رو می شوند.

بیشتر این سرپرستی ها تا قبل از ۳ سالگی انجام می شود و معمولاً کودکان تا قبل از آن را به یاد نمی آورد واز آن باخبر نیستند اما پس از گذشت سالها و بزرگتر شدن فرزندشان دغدغه مهمی برای آنها به وجود می‌آید و دائم نگران مطرح کردن این موضوع هستند.

آنها می‌دانند که بالاخره روزی باید این مسائل را بگویند و از گفتن آن می‌ترسند و به دنبال یک زمان مناسب هستند.

طبیعی است که فرزند شما با گفتن حقیقت به مشکل بربخورد و از لحاظ روحی روانی کمی به هم بریزد  و میتوانید با کمک یک مشاور و روانشناس این کار را انجام دهید بدون اینکه آسیبی به فرزندتان برسد.

پنهان کردن فکر مناسب نیست .

پنهان کردن فرزند خواندگی کار درستی نیست و ممکن است فرزندتان این حقیقت را از زبان دیگران بشنود چون دیگران هم از این موضوع خبر دارند وقتی به گوش فرزند شما برسد نسبت به شما بی اعتماد می شود و از آنجایی که ناگهانی این خبر را شنیده دچار مشکلات روحی و روانی شود.

 گفتن واقعیت به فرزند خوانده در چه سنی مناسب تر است ؟

بهترین سن برای گفتن حقیقت به این فرزندان را بین ۸ تا ۱۰ سال می دانند آن ها معتقدند که در سن پیش دبستانی گفتن این موضوع نمی تواند برای آنها قابل هضم باشد و درکی ازاین موضوع ندارند.

اما در سنین بلوغ که نوجوان از لحاظ فکری رشد می کند زمان مناسب برای گفتن واقعیت است و اگر به صورت ناگهانی واقعیت را بفهمند به دلیل ویژگیهای این سن ممکن است دچار آسیب شوند.

 چه کسی واقعیت فرزندخواندگی را بگوید؟

در این زمینه می توانید از کمک یک مشاور استفاده کنید اما در نهایت حقیقت ماجرا را باید از زبان شما بشنود.

بنابراین می‌توانید در جلسات مشاوره با راهکارهای داده شده واقعیت را به صورت منطقی توضیح دهید حتماً باید پدر و مادر در جلسه حضور داشته باشند.

او را از دوست داشتن خودتان نسبت به آنها مطمئن کنید.

 چطور واقعیت فرزندخوانده بودن را بگوییم؟

به یک باره گفتن میتواند شوک عاطفی به فرزند وارد کند به خصوص اگر با مفهوم فرزندخواندگی آشنایی نداشته باشد .

باید کودکتان بداند که شما اورا مثل فرزند واقعی خودتان دوست دارید.

گفتن واقعیت به فرزند خوانده

  • داستان بگویید.

می توانید از داستان ها برنامه کودک هایی که در آن شخصیت های فرزندخواندگی وجود دارد استفاده کنید البته باید حتماً پدر و مادرهای داستان فرزندشان را دوست داشته باشند و رفتاری مهربان داشته باشند.یک یا دو سال قبل از گفتن واقعیت به فرزندتان از داستان ها می توانید استفاده کنید

به سوال هایی که ذهن اورا درگیر کرده است پاسخ دهید بعد از او بخواهید که خودش را جای یکی از شخصیت‌های داستان بگذارد و از او بپرسد چرا این شخصیت داستان را دوست دارد؟

جستجوی پدر و مادر واقعی

بعضی از کودکان علاقه دارند که پدر و مادر واقعی خودشان را بشناسند و با آنها دیدار داشته باشد و از آنها بپرسند که علت کارشان چیست؟ اگر پدر و مادر آنها را نمی‌شناسید نباید برای آنها داستان غیر واقعی تعریف کنید یا به شدت بدگویی آنها را کنید که فرزندتان از آنها بیزار شوند و یا آنقدر از آنها تعریف کنید که فکر آنها را درگیر کنید زیرا همانطور که گفته شد فرزندتان ممکن است پدر و مادر واقعی خود را پیدا کنند و از آنها واقعیت را بپرسند و اگر شما به آنها دروغ گفته باشید نسبت به شما بی‌اعتماد شوند.

نکته مهم این است که متناسب با سن آنها واقعیت را به آنها بگویید از آنها بخواهید خودشان تصمیم بگیرند که دوست دارند در کنار شما زندگی کنند یا در کنار پدر و مادر واقعی خود.

 چقدر طول میکشد تا به شرایط عادی باز کردیم؟

مدت زمانی طول می کشد که کودک واقعیت را بفهمد و با آن کنار بیاید سوال هایش را به بپرسد معمولا بین چند ماه تا یک سال طول می کشد .حتی ممکن است فرزند شما دچار افسردگی شود اما شما نباید وقتی حقیقت را به او گفتید عشق و محبت و دوست داشتن تان نسبت به او کم شود.

البته ممکن است بعد از گفتن حقیقت این رفتار از دید او مصنوعی باشد.

چون فرزند شما وقتی واقعیت را میفهمد در سن مدرسه است ممکن است در درس خواندن او هم تاثیر داشته باشد و باعث افت تحصیلی می شود پس سعی کنید حقیقت را اوایل تابستان  یا بعد ازتمام شدن امتحانات بگویید تا آسیب کمتری به درس او وارد شود.

همانطور که گفته شد گفتن واقعیت به فرزندان کار سخت و دشواری است اما پنهان کردن آن باعث بی اعتمادی فرزندانتان به شما خواهد شد برای همین برای گفتن واقعیت طبق اصول پیش روید و از کمک یک روانشناس و مشاور استفاده کنید.

نویسنده: “کودکانهسایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

فرزندپروری