برچسب: اختلالات اضطرابی کودک

صحنه هایی که کودک زیر ده سال نباید شاهد آن باشد.
صحنه هایی که کودک زیر ده سال نباید شاهد آن باشد.

صحنه هایی که کودک زیر ده سال نباید شاهد آن باشد.

کودکان نباید شاهد این اتفاقات باشند

دیدن برخی از صحنه ها و اتفاقات توسط کودک باعث ایجاد آسیب های روانی و روحی زیادی در او می شود. از این رو برخی از کودکان نباید، تا سنین مشخصی نباید شاهد این صحنه ها باشند.

دوران کودکی تاثیر بسیار زیادی روی روحیه و آینده فرد دارد، به صورتی که بسیاری از مشکلات در بزرگسالی ریشه در دوران کودکی دارند. شیوه تربیتی و رفتاری، محیطی که کودک در آن رشد می کنند و صحنه هایی که با آن ها مواجه می شود و  غیره تاثیرات به سزایی بر روی سلامت روان و تکامل او خواهند داشت.

کودکان روحیه بسیار لطیف و حساسی دارند و از آن جا که از نظری روحی مانند بزرگسالان، رشد و تکامل نیافته اند، پس مشاهده و مواجهه با برخی صحنه ها و تصاویر می تواند تاثیر منفی زیادی روی کودک بگذارند که باعث ایجاد مشکلاتی مثل اضطراب، افسردگی و ترس در آن ها می شود.

در این مطلب به بیان برخی از این تصاویر و صحنه هایی که کودکان زیر ده سال نباید آن ها را ببینند، خواهیم پرداخت.

صحنه هایی که کودک زیر ده سال نباید شاهد آن باشد.

قربانی کردن حیوانات

از آنجا که تفکر کودک یک تفکر عینی است و فقط با دیدن رفتار والدین و اطرافیان و با مشاهدات، نتیجه گیری می کند، دیدن صحنه قربانی کردن حیوانات باعث می شود که این تفکر در آن ها شکل بگیرد که گرفتن جان دیگر موجودات اشکالی ندارد. این گونه مشاهدات می تواند حیوان آزاری را در کودک نهادینه می کند.

ذهن کودکان حوادث و اتفاقات روزمره را در خود بایگانی می کند و امکان مشاهده آن ها در خواب کودک زیاد است؛ وقتی کودک با صحنه ذبح روبرو  می شود نیز ممکن است دچار کابوس های شبانه یا حتی شب ادراری شود.

از عوارض دیگر دیدن صحنه ذبح حیوانات، ایجاد ترس و هیجان شدیدی است که کودک قادر به کنترل آن نبوده و می تواند باعث بروز مشکلاتی از جمله لکنت زبان، سردرد، ترس از خون و شب ادراری یا حتی از دست داد قدرت تکلم در وی شود.

پس بهتر است برای قربانی کردن حیوانات در مکان بهداشتی و به دور از چشم کودکان زیر ده سال، این عمل انجام شود و به والدین توصیه اکید می کنیم که از دیدن صحنه قربانی کردن توسط کودکان جلوگیری کنند. تفکر استدلالی پس از ۱۳ سالگی در افراد شکل گرفته و می تواند این گونه اقدامات و رفتارها را بهتر درک کنند.

صحنه هایی که کودک زیر ده سال نباید شاهد آن باشد.

مراسم خاکسپاری

به خاطر سهل انگاری بعضی از والدین، متاسفانه کودکان جسد بی جان عزیزان و اطرافیان خود را مشاهده کرده اند و این تصاویر در بسیاری از موارد تا بزرگسالی نیز همراه آنان خواهد بود.

از آن جا که کودکان درکی از مرگ و از دست دادن ندارند، نباید صحنه دفن شدن یک انسان و یا عزیزان خود مثل پدربزرگ و مادربزرگ خود را ببیند. دیدن این صحنه باعث ایجاد اضطراب و ترس از دست دادن پدر و مادر در آن ها می شود.

دیدن این صحنه که در کشور ما نیز مراسمی با بار عاطفی بسیار زیاد است باعث افزایش سطح اضطراب در کودک شده و میزان وابستگی کودک به اطرافیان را افزایش می دهد و منجر به ایجاد مشکلاتی مثل جویدن ناخن، شب ادراری و غیره در کودک می شود.

پس به هیچ وجه کودکان خود را به مراسم خاکسپاری نبرید.

صحنه های خودکشی

گاهی والدین در حضور کودکان خود فیلم هایی را تماشا می کنند که در آن صحنه ای از خودکشی وجود دارد. کودک به تمام این تصاویر فکر می کند و ممکن است که به خودکشی فکر کرده و به انجام آن تمایل پیدا کند.

همچنین بسیاری از والدین در هنگام بحث و دعوا با همسر خود، تهدید به خودکشی کرده و اصلا به حضور کودک و این که شنیدن این جمله و بازگو کردن آن چه آثار مخربی روی کودکشان دارد توجه نمی کنند.

کودکی که با این صحنه ها مواجه می شود، بسیار آسیب پذیر بوده و در موارد به مرحله ای می رسد که خود نیز تهدید به خودکشی و از بین بردن خودش می کند، در این حالت باید بدانید که کودک شدیدا مضطرب و آسیب دیده است. در رابطه با کودکان باید هرگونه مساله راجع به خودکشی را جدی بگیرید و هرگز به سادگی از کنار آن رد نشوید.

دعوای شدید و فیزیکی

بعضی از والدین در حضور فرزندان خود با هم دعوای شدیدی می کنند و حتی درگیری فیزیکی و زد و خورد دارند، دیدن این صحنه از رفتار والدین برای کودکان بسیار دردناک بود و در بلندمدت باعث ایجاد تنفر نسبت به والدین در آن ها می شود.

مشاهده این گونه رفتار والدین باعث ایجاد اضطراب، افسردگی و کاهش اعتماد به نفس در کودکان می شود و کودکانی که به صورت مدام و طولانی مدت در معرض دعوای فیزیکی و لفظی والدین خود هستند، می توانند به افرادی خشن و تهاجمی تبدیل شوند.

درگیری و مجادله والدین در عملکرد عاطفی، تحصیلی و اجتماعی کودکان تاثیر بسیاری می گذارد، پس در حضور کودک خود این کار را انجام ندهید.

صحنه هایی که کودک زیر ده سال نباید شاهد آن باشد.

فیلم های ترسناک

دیدن صحنه های ترسناک، دلخراش، ناراحت کننده یا صحنه هایی که به نوعی آزاردهنده هستند، می توانند ذهن و فکر کودک را تا مدت زیادی درگیر کند و بر خواب و اشتهای کودک نیز تاثر منفی زیادی بگذارد.

روحیه کودکان بسیار لطیف است و آن ها نیز تفاوت بین خواب و واقعیت را متوجه نمی شوند در نتیجه دیدن صحنه های ترسناک فیلم ها و دیدن این صحنه در خواب، می تواند اثرات مخربی بر کودک داشته باشد.

دیدن فیلم های ترسناک می تواند مشکلاتی مثل کابوس شبانه، شب ادراری، استرس، از خواب پریدن را برای کودکان ایجاد کند، هم چنین دیدن این فیلم ها می توان باعث ایجاد رفتار پرخاشگرانه و خشونت آمیزی در کودک شود، چون کودک از عواقب این رفتار در دنیای واقعی درکی ندارند.

روابط زناشویی

گاهی به دلیل غفلت والدین، کودکان، آن ها را حین رابطه جنسی مشاهده می کنند. دیدن رابطه جنسی پدر و مادر باعث ایجاد احساس ناامنی، خطر و تهدید در کودک می شود و این خاطرات تا مدت های زیادی در ذهن کودک می ماند.

مشاهده این صحنه می تواند منجر به بروز اختلالات اضطرابی و مشکلات روانی متعددی مانند اضطراب و افسردگی، ترس از تنهایی، شهوانی شدن کودک، اختلالات سادیسمی و مازوخیستی (آزارگری-آزارخواهی) در مورد رابطه جنسی، آسیب پذیری و غیره در کودک شود.

اگر کودک شما به هر دلیلی شاهد این رابطه بود، خونسردی خود را حفظ کرده و به جای سرزنش کودک که در او احساس گناه را ایجاد می کند، مسئولیت این اتفاق را به عهده بگیرید. کودکان درکی از این موضوع ندارند و این رفتارها را نوعی خشونت تلقی می کنند، باید به کودک خود این اطمینان را بدهید که اوضاع خوب است و در کنار پدرش احساس خوبی دارید.

صحنه هایی که کودک زیر ده سال نباید شاهد آن باشد.

مراسم قمه زنی

مراسم قمه زنی، نوعی مراسم مذهبی و عزاداری است که در آن افراد با زدن اشیا تیز و برنده ای مثل قمه به سر و بدن خود، دچار جراحت و خونریزی می شوند. این نوع عزاداری نیز با هدف ابراز علاقه در مراسم عزاداری امام حسین توسط افراد انجام می گیرد.

از آنجا که برخی از علما انجام این عمل را مجاز می دانند، این مراسم در برخی نقاط کشور ما نیز اجرا می شود و والدین نیز فرزندان را همراه خود به این مراسم می برند.

این رفتار ممکن است توسط کودکان روی خود و یا اطرافیانشان اجرا شود و آسیب زا باشد. همچنین این صحنه ها می تواند باعث مشکلاتی مانند ترس، اضطراب، کابوس های شبانه در کودک شود. به هیچ وجه اجازه ندهید،کودکانتان این صحنه های خشونت آمیز را ببینند.

صحنه های تصادف

یکی از رفتارهای ما ایرانی ها در مواجهه با صحنه تصادف این است که، همراه کودک خود به کنکاش ماجرای تصادف رفته و بر سر صحنه تصادف حاضر می شویم. دیدن صحنه تصادف برای کودک مناسب نبوده و تصویر آن در ذهن کودک می ماند و می تواند عواقب زیادی برای کودک داشته باشد.

در مواجهه با صحنه تصادف، بهترین کار این است که کودک خود را از صحنه دور کرده و اگر نمی توانید به مصدومان کمکی کنید فقط با اورژانس تماس بگیرید.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

صحنه هایی که کودک زیر ده سال نباید شاهد آن باشد.

اضطراب و استرس در کودکان
اضطراب و استرس در کودکان

اضطراب و استرس در کودکان

یکی از اولویت های امروز جوامع مختلف جهان، پرورش کودکانی سالم در بعد جهانی و روانی است.

رفتار کودک از ابعاد مهم سلامت روان وی محسوب شده و پیامدهای قابل توجهی در زندگی آینده ی وی خواهد داشت.

در دنیای مدرن امروز، تحولات اپیدمیولوژی، اجتماعی و دموگرافیکی همراه با تغییرات محیطی و رفتاری ناشی از ماشینی شدن، شهرسازی، مهاجرت و تاثیر رسانه ها، سبب رشد روز افزون مشکلات رفتاری در کودکان شده است.

دسته بندی مشکلات رفتاری

مشکلات رفتاری به دو دسته ی بزرگ مشکلات درون ریز و مشکلات برون ریز تقسیم می شوند.

  • رفتارهای برون ریز

این گونه رفتارها معطوف به بیرون هستند و قابل مشاهده می باشند، مانند پرخاشگری، تکانشگری و …

  • رفتارهای درون ریز

معطوف به درون هستند، رفتارهای بیش از حد کنترل شده  همراه با تعارض های روانی و هیجانی هستند.

از جمله مشکلات رفتاری درون ریز مانند افسردگی، اضطراب و استرس.

مشکلات درون ریز ممکن است از چشم اطرافیان به دور بماند و تا مدت ها مداخلاتی برای آنها صورت نگیرد.

در این مقاله قصد داریم به یکی از مشکلات درون ریز کودکان از جمله اضطراب و استرس کودکان بپردازیم.

البته که اضطراب و استرس دو مقوله ی جدا هستند ولی به سبب همپوشانی بسیار زیاد این دو در یک مقاله به بررسی هر دوی آنها پرداخته ایم، ولی قبل از شروع بحث تعریف مختصری از هر کدام ارائه می دهیم:

استرس

استرس یکی از مکانیسم های بدن برای کنترل و سازگاری بدن با رویداد های دشوار و موقیعت های مشکل زاست و می تواند مثبت باشد.

ولی زمانی که میزان استرس شدید شود، به آن استرس منفی می گویند و می تواند مخرب باشد و زندگی آینده ی کودک را تحت تاثیر قرار دهد.

استرس واکنشی است نسبت به فشارهای محیطی و ناتوانی در برابر رفع آنها

اضطراب

اضطراب عبارت است از یک احساس منتشر، ناخوشایند و مبهم هراس و دلواپسی با منشاء ناشناخته که فرد تجربه می کند و آن شامل عدم اطمینان، درماندگی و برانگیختگی فیزیولوژیکی است.

استرس در کودکان

انواع اضطراب

  • اضطراب جدایی

نوعی ترس شدید که کودک هنگام دوری از والدین خود تجربه می کند.

  • فوبیا

داشتن ترس بیش از حد درباره ی یک شیء یا شرایط خاص، همچون سگ ها، حشرات یا رفتن به دکتر

  • اضطراب اجتماعی

ترس شدید از رفتن به مدرسه و یا دیگر مکان های عمومی که تعداد افراد زیادی در آن جا قرار دارند.

  • اختلال پنیک

تجربه ی دوره های تکراری از ترس ناگهانی، غیر منتظره و شدید که با علائمی مثل تپش قلب، مشکل تنفسی، احساس سرگیجه، لرز و عرق همراه است.

علت ایجاد اضطراب و استرس در کودکان

به طور کلی ژن ها – ساختار مغزی – خلق و خو- عوامل محیطی و ضربه های روحی در گذشته در پدید آیی اضطراب نقش دارند ولی در زیر تعدادی از موارد را برای آشنایی بیشتر شما نام بردیم:

  • خشونت فیزیکی و عاطفی
  • بیماری
  • والدین بی توجه
  • اتفاقات غیر قابل پیش بینی
  • مورد زور واقع شدن در مدرسه
  • قوانین سخت و غیر قابل انعطاف والدین
  • فیلم ها یا کتاب هایی با محتوای ترسناک
  • بی ثباتی والدین (پول و نگرانی های شغلی، آشفتگی خانوادگی، هیجان والدین)
  • تغییرات اساسی در خانواده
  • فوت یکی از والدین یا اعضای خانواده
  • جدایی و طلاق والدین
  • همنشینی با افراد مضطرب
  • تولد خواهر یا برادر جدید
  • رویدادهای فاجعه آمیز در اخبار
  • فشار آکادمیک (تمایل به خوب انجام دادن تکالیف به طوری که کودک هر گونه اشتباه را بد بداند و تمایل داشته باشد هر کاری را به بهترین وجه و به نحو احسن انجام دهد).

علائم استرس و اضطراب در کودکان

همانطور که قبل تر اشاره شد، استرس و اضطراب از جمله مشکلات رفتاری درون ریز هستند که معطوف به درون هستند.

بنابراین گاهی به دلیل اینکه کودکان به سختی در مورد احساسات خود صحبت می کنند تشخیص این اختلالات در کودکان کمی سخت خواهد بود.

با این حال با توجه به تغییرات در خلق و خوی کودک می توانیم تا حدودی به وجود اضطراب و استرس در کودکان پی ببریم.

اضطراب و استرس می تواند خود را، هم به صورت جسمی و هم به صورت عاطفی نشان دهد.

نشانه های عاطفی اضطراب

  • واکنش های تکانه ای پرخاشگرانه و شدید (حمله، گاز گرفتن، گریه و جیغ و داد در مقابل مشکلات کوچک و کم اهمیت)
  • تغییرات رفتاری (زودرنجی، کج خلقی، لجبازی، رفتار بی ثبات، پرخاشگری، اعصاب ضعیف یا چسبندگی)
  • بی خوابی
  • شب ادراری
  • کابوسهای شبانه و پریدن از خواب
  • کاهش اشتها
  • امتناع از رفتن به مدرسه
  • جمع کردن چیزهای غیر عادی و بی ارزش
  • ناتوانی در استراحت کردن
  • بوجود آمدن ترس های جدید یا بازگشت ترسهای گذشته (ترس از از تاریکی، تنها بودن، ترس از غریبه ها)
  • خارج شدن از خانواده یا دوستان
  • سختی در تمرکز
  • ناتوانی کلی در کنترل پاسخ های احساسی و عاطفی

نشانه های جسمانی استرس و اضطراب

  • سردرد
  • حالت تهوع
  • دل درد
  • بیمار شدن های پی در پی به علت ضعف سیستم ایمنی (در هنگام اضطراب و استرس به دلیل ترشح مکرر هورمون کورتیزول که هورمون استرس است به مرور بدن دچار ضعف سیستم ایمنی می شود، به همین دلیل کودکان استرسی سیستم ایمنی ضعیفی دارند و مدام مریض می شوند)

تاثیر استرس بر مغز در دوران کودکی

مغز در دوران کودکی در حال رشد است و استرس می تواند در روند رشد اختلال ایجاد کند.

همچنین رویارویی با استرس در دوران کودکی سبب می شود مدارها و انتقال دهنده های عصبی مرتبط با اضطراب در فرایند رشد، دچار حساسیت افراطی  شوند.

چگونه با اضطراب و استرس کودکان مقابله کنیم؟

  • دلسوز خود باشید و این را بدانید که شما دلیل اضطراب کودکتان نیستید، بنابراین از سرزنش کردن خودتان خودداری کنید و با آرامش خاطر برای بهبود فرزندتان برنامه ریزی کنید.
  • نیاز است که محیط آرام و بدون تنشی را برای خودمان و کودک فراهم کنیم.
  • مراقب فعالیت های روزانه ی خودتان و همچنین آرامش خودتان باشید، کودکان به پدر و مادر خود به عنوان الگو نگاه می کنند، بنابراین شرایط روحی شما تاثیر زیادی در وضعیت روانی کودکتان دارد.
  • با کودک خود همدلی کنید.
  • از موقیعت های استرس زا اجتناب نکنید، در طولانی مدت، اجتناب از موقیعت های اضطراب آور به تشدید این مشکل کمک می کند بنابراین سعی کنید کودک را به طور تدریجی با ترس هایش مواجه کنید.
  • به جنبه های مثبت کودک توجه کنید و محبت و تشویقتان را در اختیار کودک قرار دهید.
  • در هر شرایطی به کودک خود توجه نشان دهید و به او بفهمانید که کنارش هستید و از او مواظبت می کنید.
  • انتظارات واقع بینانه از کودک خود داشته باشید.
  • کودکتان را به ورزش کردن تشویق کنید.
  • ساعات خواب خود و کودکتان را تنظیم کنید.
  • کودکتان را تشویق کنید تا در مورد احساسات خود صحبت کند (از او بپرسید چه چیزی تو را مضطرب و نگران می کند، سپس درباره ی آن موضوع صحبت کنید).
  • در مورد احساسات خود با کودک صحبت کنید (من به تو حق می دهم از دست دوستانت ناراحت باشی).
  • به کودک خود برای حل مشکلاتش کمک کنید (کودک را به ارائه راه حل تشویق کنید، این کار باعث می شود کودک در رفع مشکلاتش مشارکت کند و این مشارکت میزان اعتماد به نفس کودک را افزایش می دهد).
  • درست کردن جعبه ی نگرانی (برای نوشتن نگرانی ها و تجربه کردن نگرانی ها)
  • با کودک خود تمرین های ریلکسیشن را برای کاهش و درمان استرس، انجام دهید.

با استفاده از راه های ذکر شده می توان میزان اضطراب و استرس کودکان را کنترل کرد ولی در مواقع شدید نیاز هست که حتما به روانشناس کودک مراجعه کنیم تا شرایط ارزیابی دقیق کودک را فراهم کنیم.

نویسنده:سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

استرس

انتقال اضطراب از والدین به فرزندان
انتقال اضطراب از والدین به فرزندان

چگونه والدین به فرزندان خود یاد می دهند که مضطرب شوند؟

اضطراب در خانواده گاها به دلیل عوامل ژنتیک بروز می‌کند. اما عامل ژنتیکی تمام داستان نیست. بدون تشخیص اضطراب، والدین می‌توانند با الگو سازی رفتار های مضطرب، اضطراب را به کودکان خود انتقال داده و به کودکان خود یاد دهند تا از دنیای اطراف خود بترسند.

اخیرآ یک گروه از روانشناسان کودک از هلند، یک گزارش در مورد آنچه که پژوهش می تواند به ما در رابطه با نحوه آموزش (بیشتر…)