برچسب: اصول تربیت

تربیت کودک مستقل و فرمانده
تربیت کودک مستقل و فرمانده

چگونه کودک مستقل و فرمانده تربیت کنیم.

یکی از مهم ترین اهداف تربیتی والدین، پرورش کودک مستقل و فرمانده است؛ کودکی که بتواند بدون نیاز به دیگران و مستقل زندگی کند. به بیان دیگر کودک باید یاد بگیرد که برای رفع نیازهایش متکی به دیگران نباشد.

چه کسی دوست ندارد فرزندی تربیت کند که از پس کارهای خودش بر می آید؟ کدام والدین را می شناسید که دوست ندارند فرزندشان متکی به دیگران نباشد و روی پای خودش نایستد؟ اما سوالی مهمی که مطرح می شود این است که والدین باید برای رسیدن به این خواسته چه کارهایی انجام دهند و رمز موفقیت والدینی که فرزندان مستقل دارند، چیست؟

البته باید این نکته را نیز را مدنظر بگیریم که ما برای برآورده کردن بعضی از نیازهایمان به دیگران نیاز داریم، اما این نیاز به صورت دو طرفه است، ما کاری برای کسی انجام می دهیم و او نیز کاری برای ما انجام می دهد، در این رابطه کسی متکی و نیازمند به دیگری نخواهد بود.

راهکارهای موثر و کاربردی برای تربیت کردن یک کودک مستقل و فرمانده و رئیس وجود دارد؛ کودکی که می تواند در گروه های دوستانه و یا کلاسی خود سرگروه یا رئیس باشد.

اگر روی تربیت کودک خود کار کنید و روش های درستی را اتخاذ کنید، می توانید از فرزند خود یک فرمانده بسازید. همه والدین دوست دارند که فرزندانی داشته باشند که در شجاعت و زیبایی از سایرین بالاترند.

باید این را بگوییم که این امکان پذیر است و والدین می توانند فرزند خود را به گونه ای آموزش دهند که آن ها هم در کودکی و هم در آینده مستقل باشند و توانایی رهبری گروه ها را در خود ببینند. در ادامه روش های عملی که فرزند شما را به یک فرد مستقل تبدیل می کند، بیان خواهیم کرد.

۷ راه کار کاربردی برای پرورش کودک مستقل و فرمانده

الگویی برای هوش هیجانی فرزندتان باشید:

هوش هیجانی هوشی است که تعیین می کند، در موقعیت های سخت چطور تصمیم بگیریم و چه تصمیمی بگیریم و چگونه با مدیریت اخلاق نتیجه مثبت بگیریم. از آن جا که کودکان در طول روز ساعات زیادی را با والدین خود سپری می کنند و تحت تاثیر رفتار و اخلاق آن ها هستند، این هوش را نیز از والدین خود یاد می گیرند.

افزایش سطح هوش هیجانی یکی از بزرگ ترین مراحل در رسیدن به فرماندهی است. افراد می تواند با استفاده از راه کارهای علمی و عملی، این هوش را در خود پرورش دهند و سطح هوش هیجانی خود را بالاتر ببرند.

خود را برای چیزهایی که می خواهید اذیت نکنید:

والدین فکر می کنند باید برای چیزهایی که می خواهند بسیار تلاش کنند و خود را اذیت کنند، چون این برای فرزندشان بهتر است. اما باید بدانید که تمرکز بیش از حد روی هدف یا موضوع دلخواهتان برای کودک مشکل آفرین است. در حقیقت وقتی می خواهید فرمانده شوید و فقط روی اهداف شخصی خود تمرکز کرده اید، تصمیمات اشتباهی نیز اتخاذ می کنید.

از فرزند خود بیش از حد تعریف و تمجید نکنید:

درست است که برای افزایش اعتماد به نفس در کودک باید او را تشویق کنید و از او تعریف نمایید، اما تعریف و تمجید افراطی و بیش از حد، تاثیری روی افزایش میزان اعتماد به نفس فرزند شما نخواهد گذاشت. کودکان نیاز دارند که توانایی های واقعی آن ها را باور کنید، این موضوع منجر به توانمند شدن در آن ها در امر رهبری و فرماندهی خواهد شد. بهتر است به فرزند خود نشان دهید که به صبوری و توانایی های او افتخار می کنید.

کودک مستقل و فرمانده

به فرزند خود فرصت اشتباه کردن و شکست خوردن بدهید:

موفقیت در زمینه های مختلف زندگی مثل تجارت، فقط با ریسک کردن امکان پذیر می شود. وقتی والدین به فرزند خود این اجازه را ندهند که در کارها اشتباه کنند یا شکست خوردن را تجربه کنند، فرصت یادگیری و ریسک کردن را از آن ها می گیرند.

یک رهبر تا زمانی که تلخی شکست را نچشیده باشد، چگونه می تواند جاده موفقیت را طی کند؟ وقتی مانع از اشتباه کردن و شکست خوردن کودکتان می شوید، چگونه می خواهید اعتماد به نفس انجام کارها و ریسک پذیری را در آن ها افزایش دهید. کودکان به حمایت و مراقبت بعد از شکست نیاز دارند.

“نه” گفتن را فراموش نکنید:

یکی از راه های مطمئن برای رسیدن کودکان به توانایی رهبر شدن، آزاد گذاشتن آن هاست. اما رهبر باید در عین حال توانایی تحمل در تاخیر لذت ها و سخت کوشی را داشته باشند. کودکان باید یاد بگیرند که صبور باشند و برای خود هدف گذاری کرده و برای رسیدن به آن ها تلاش کنند. پس گاهی لازم است برای این که صبوری کودک را بالا ببرید، به خواسته های آن ها پاسخ منفی بدهید، این کار در ابتدا برای آن ها ناراحت کننده است ولی به مرور به آن عادت می کنند.

به فرزندتان اجازه دهید مشکلاتش را حل کنند:

اگر همه کارهای فرزند خود را انجام دهید و مشکلاتش را همیشه شما حل کنید، مثلا اتاقش را همیشه شما مرتب کنید، آن ها هیچ فرصتی را برای مستقل شدن و روی پا خود ایستادن پیدا نخواهند کرد. کودکانی که همیشه کارهایشان فرد دیگری انجام می دهد، کارآمدی پایینی خواهند داشت در نتیجه نمی توانند گزینه خوب و مناسبی برای رئیس شدن باشند.

شکست های کودک را بزرگ نکنید:

مطمئنا کودکان اشتباهاتی مرتکب خواهند شد و در انجام بعضی کارها ناموفق خواهند بود و حتی ممکن است با این که شما به آن ها هشدار می دهید، باز آن اشتباه را تکرار کنندو شما نباید بر شکست های فرزند خود تمرکز کنید، باید اجازه دهید که او متوجه شود که چه کارهایی را بهتر می تواند انجام دهد.

او را به شکل فردی ناموفق نگاه نکنید، زیرا با این کار روی عزت نفس و اعتماد به نفس او اثر منفی زیادی می گذارید. شما می توانید به عنوان الگویی برای کودکان به آن ها بفهمانید که همه در زندگی اشتباه می کنند و با تکرار نکردن اشتباهات گذشته خود، این کار را نیز به او یاد بدهید.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

کودک مستقل و فرمانده

روش های تربیتی کودکان
روش های تربیتی کودکان

 روش های تربیتی کودکان که باید در سنین مختلف به آن توجه کنید.

بهترین روش های تربیتی کودکان

روش های تربیتی متفاوتی برای کودکان وجود دارد و والدین می توانند با آشنایی با این روش ها، بهترین روش تربیتی که متناسب با خلق و خو و شخصیت کودکشان است را پیدا کنند و از آن برای تربیت فرزند خود استفاده نمایند. هیچ روش قطعی و یکسانی برای تربیت همه کودکان وجود ندارد، زیرا هر کودک شخصیت و رفتار منحصر به فردی دارد.

چگونگی رفتار والدین با کودکان

رفتار والدین با کودک روش مستقیمی برای تربیت او است؛ میزان عشقی که کودک از والدین دریافت می کند و همچنین محدودیت هایی که والدین برای کودک تعیین می نمایند می تواند تاثیر زیادی در تربیت کودک داشته باشد.

دریافت عشق و محبت از سمت والدین باعث ایجاد آرامش و حس امنیت در کودک می شود و همچنین رابطه ی او با والدینش را بهبود می دهد. همچنین تعیین محدودیت برای کودک باعث می شود که رفتار او در چارچوب خاصی صورت گیرد و در نتیجه والدین کم تر در معرض رفتارهایی قرار گیرند که ممکن است واکنش تند و نامتعادل آن ها را برانگیزد.

واکنش تند والدین می تواند به تنبیه بدنی و یا سرزنش کردن کودک منجر شود که هیچ گونه تاثیری مثبتی در تربیت کودک ندارد و برعکس اثرات مخربی بر روان او خواهد گذاشت؛ ایجاد محدودیت ها باعث می شود احتمال بروز چنین واکنش هایی از سوی والدین کم شود و در نتیجه والدین می توانند با واکنش های طبیعی و به دور از پرخاش به نتیجه دلخواه خود در تربیت کودک برسند.

والدین باید روش ها و الگوهای مختلف تربیتی را بشناسند و متناسب با کودک خود، این روش ها را به کار ببرند. والدین باید در عین حال که به کودک خود عشق می ورزند و به آن ها محبت می کنند، برای قرارگیری در مسیر تربیتی درست، برای کودک خود محدودیت هایی نیز تعیین کنند.

 روش های تربیتی کودکان

روش ها و الگوهای تربیتی کودکان

چهار روش تربیتی رایج در تربیت کودکان به صورت زیر می باشد.

  • محدودیت کم کودک، محبت زیاد 
  • محدودیت کم کودک، محبت کم
  • محدودیت زیاد کودک، محبت زیاد 
  • محدودیت زیاد کودک، محبت کم

والدینی که از روش محبت کردن زیاد در تربیت کودک استفاده می کنند باید وقت بیشتری را به کودک خود اختصاص دهند و با آن ها بیشتر حرف بزنند.

روش محبت کم و محدودیت کم می تواند باعث شود که در کودک شخصیتی پایین شکل گیرد. برخی از والدین کودک خود را آزاد می گذارند و هیچ محدودیتی برای آن ها قائل نمی شوند و تصور می کنند نباید کاری به کار کودکشان داشته باشند، اما این روش تربیتی بسیار ناکارآمد است.

استفاده از محدودیت زیاد باعث رفتارهای سلطه جویانه و دیکتاتوری والدین می شود و در نتیجه نمی تواند روش صحیحی برای تربیت کودک باشد. روش تربیتی درست باید به کودک نحوه ی تصمیم گیری، احترام متقابل و غیره را بیاموزد و او را برای ورود به اجتماع و ارتباط اجتماعی سالم آماده کند؛ استفاده از روش تربیتی دیکتاتوری باعث می شود کودک به فردی منفعل تبدیل شود که قدرت تصمیم گیری و انتخاب ندارد و فقط از دیگران پیروی می کند.

با این حال روش محبت و محدودیت زیاد نسبت به محبت و محدودیت کم می تواند بهتر و موثرتر باشد، زیرا در این روش هم کودک محبت کافی را از والدین خود دریافت می کند و هم محدودیت هایی دارد و به حال خود رها نشده است و نمی تواند هر کاری می خواهد انجام دهد.

تحمیل زور و اجبار غیرضروری به فرزندان فقط باعث می شود که آن ها از نظر روانی خسته شوند و حتی گاهی دست به رفتارهایی برای مخالفت با والدین خود بزنند. محبت کردن زیاد به کودک می تواند جایگزینی مناسب تری برای زورگویی و اجبار باشد و نتیجه ی بهتری نیز خواهد داد.

تا جایی که می توانید به کودک خود عشق بورزید و او را از محبت خود لبریز کنید، از روش هایی سلطه جویانه فقط زمانی استفاده کنید که کودکتان در خطر جانی و یا خطرات جدی سلامتی است.

هر پدر و مادری باید روش تربیتی مناسب را پیدا کند. برخی از والدین شیوه تربیتی والدین خود را قبول دارند و آن را موثر می دانند ولی برخی دیگر از والدین نیز، اصلا با روش تربیتی والدین خود موافق نیستند و به هیچ وجه از آن استفاده نمی کنند. در هر حال والدین باید الگوهای تربیتی مختلف را بشناسند و در مواقع مختلف از آن ها بهره ببرند.

استفاده درست از رفتارهای متعادل، منفعل و سلطه جویانه در مواقع مناسب می تواند شیوه ای صحیح در تربیت کودک باشد. برای مثال زمانی که کودک آب دهانش را به بیرون می ریزد بهتر است والدین واکنشی منفعلانه داشته باشند و به این رفتار کودک توجهی نکنند، زیرا هر واکنشی مثل داد زدن و یا امر کردن به کودک که این کار را نکند، می تواند باعث شود کودک این رفتار را دوباره تکرار کند؛

زمانی که کودک باید کاری را انجام دهد، برای مثال قبل از خواب مسواک بزند و یا در ساعتی خاص به رخت خواب برود نیز باید رفتاری متعادل نشان داد؛ رفتار سلطه جویانی نیز باید زمانی اتخاذ شود که ممکن است خطری کودک را تهدید کند.

به این نکته بسیار مهم نیز باید توجه شود که کودکان امروزی بر خلاف کودکان قدیم، شنیدن نصیحت و اندرز را دوست ندارند پس باید با شیوه ی رفتاری مناسب خود، آن ها را در مسیر تربیتی قرار دهید.

 روش های تربیتی کودکان

نکات مهم در تربیت کودک

در تربیت کودک باید به موارد زیر بسیار دقت کنید.

شخصیت کودک احترام بگذارید.

احترام به شخصیت کودک باعث ایجاد محبت و مهر او به والدین می شود و او را به فردی سازگار در اجتماع و خانواده تبدیل می کند. کودکی که مورد احترام والدین است، نسبت به والدینش رفتاری محترمانه خواهد داشت. پس برای اینکه احترام بین والدین و فرزند حفظ شود باید با کودک خود محترمانه رفتار کنید و به شخصیت او احترام بگذارید.

صبور باشید.

تربیت کودکان مهم ترین و سخت ترین مسئولیت والدین نسبت به فرزندانشان است. ممکن است استفاده از یک روش تربیتی برای کودک شما نتیجه ندهد، در این مواقع باید صبور باشید و مایوس نشوید. قواعد و قوانین خود را حفظ کرده و آن را ادامه دهید.

روش تربیتی مناسب کودکتان را پیدا کنید.

همانطور که قبلا نیز گفته شد، برای تربیت کودک باید خلق و خو و شخصیت او را در نظر بگیرید و متناسب با آن روشی را اتخاذ کنید. باید منظور خودتان را به طور واضح و ساده به کودک بفهمانید و توقعات خود را متناسب با سن کودک خود تنظیم کنید. گاهی اوقات والدین بدون این که منظور خود را به درستی به کودک فهمانده باشند، از او توقع دارند که خواسته آن ها را برآورده کند و یا حتی انتظارات بیش از حد و غیر عادی از او دارند.

دلیل بدرفتاری کودک خود را شناسایی کنید.

گاهی اوقات بدرفتاری کودک به دلیل خاصی انجام می گیرد، اتفاق یا واقعه ای که کودک را متاثر کرده و باعث شده که کودک با رفتاری نادرست و غیرقابل توجیه نسبت به آن واکنش دهد. برای مثال ممکن است کودک برای دریافت محبت از والدینش از روش هایی مثل دروغ گویی یا غیبت کردن و غیره استفاده کند. ریشه یابی رفتارهای نادرست می تواند قدم بزرگی در رفع و تغییر آن رفتار در کودک باشد.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

روش های تربیتی کودکان

تربیت فرزندان موفق، چگونه فرزندان موفقی داشته باشیم؟
تربیت فرزندان موفق، چگونه فرزندان موفقی داشته باشیم؟

تربیت فرزندان موفق، چگونه فرزندان موفقی داشته باشیم؟

یکی از مهم ترین دغدغه های والدین تربیت فرزندان موفق می باشد، کدام پدر و مادری هست که دلش نخواهد فرزندش آینده ای سرشار از موفقیت و خوشبختی داشته باشد؟ موفقیت فرزندان با اصول تربیتی والدین رابطه مستقیمی دارد، همه افراد دوست دارند تا فرزندانشان فوق العاده باشند و هر کدام از آن ها با توجه به اصول خود، راه و روش صحیحی برای تربیت فرزندشان در نظر می گیرند.

والدین با توجه به شرایطشان و تجربه و دانش قبلی تصمیم می گیرند که چه راهی را برای تربیت فرزندشان در نظر بگیرند و فرزند موفق و کاملی داشته باشند، برخی از مهارت ها یادگیری آن ها بسیار مهم می باشد و باید به کودکان آموزش داده شود و این مهارت ها پایه ای برای موفقیت در آینده آن ها به حساب می آید.

در این مقاله در مورد تربیت فرزندان موفق مطالبی را بیان می کنیم و در این خصوص اگر با مساله ای رو به رو شده اید می توانید از مشاور خانواده و کودک کمک بگیرید.

تربیت فرزندان موفق، والدین موفق چه می کنند؟

تربیت فرزندان موفق همانند سرمایه گذاری برای آینده می باشد، ممکن است والدین در این خصوص سوالات و ابهامات زیادی داشته باشند به عنوان مثال از چه سنی می توان تربیت کودکان را آغاز کرد؟

تربیت فرزندان موفق باعث می شوند تا والدین در آینده ارتباط صحیح و خوبی با فرزندشان داشته باشند و فرزندانی متعهد و سالم به جامعه تحویل دهند در این صورت والدین ارتباط قوی و عمیقی با فرزندشان خواهند داشت و تلاش می کنند تا نیازهای آن ها را به خوبی بشناسند، والدین از نیاز های فرزندشان به خوبی حمایت می کنند و سعی می کنند در رسیدن به اهدافشان به آن ها کمک کنند هم چنین والدین در صورتی که نیاز باشد از تنبیه کردن کودکان کوتاهی نمی کنند، انجام برخی از کارها در موفق بودن فرزندان تاثیر بسیاری دارد.

در ادامه این مقاله به بررسی این راه ها  می پردازیم و والدین موفق می توانند فرزندانی موفق داشته باشند و به درستی آن ها را تربیت نمایند در زیر مواردی از ویژگی های والدین موفق ذکر شده است که عبارت اند از:

  • به مهرورزی به فرزندان و ارتباط حسی و فیزیکی بسیار اهمیت می دهند.
  • در قوانین و مقررات تربیتی خانواده ثبات دارند.
  • خودشان رفتار درستی دارند و تنها حرف نمی زنند.
  • موفق بودن را تمرین می کنند و به فرزندان نشان می دهند.
  • سلامتی و نشاط فرزندان برای آن ها مهم می باشد.

راه های تربیت فرزندان موفق

والدین موفق به والدینی گفته می شود که به یادگیری مهارت های فرزندپروری و سبک های فرزندپروری اهمیت می کنند و آن ها را یاد می گیرند، توجه داشته باشید که تربیت فرزند کاری تخصصی می باشد، به همین دلیل در مورد مسائل چالش بر انگیزی که در خانواده دارند باید از مشاور متخصص کمک بگیرند، در این مقاله اصول تربیتی را در نظر می گیریم که آن ها را به عنوان پایه و اساس موفقیت کودکان شما در آینده به حساب می آوریم.

اهمیت دادن به نقش فرزندان

یکی از مهم ترین اصول تربیتی، اهمیت دادن به نقش فرزندان و جایگاه آن ها در محیط خانواده می باشد کودکان در ابتدا توانایی این را ندارند که جایگاه خود را در خانواده شان به اثبات رسانند و نقش فرزندان باید توسط پدر و مادر تقویت شود، والدین باید به فرزندشان اهمیت دهند و به نظر و عقیده آن ها احترام بگذارند و همچنین در گرفتن تصمیم های کوچک که مربوط به خود و خانواده شان می باشند فرزندشان را سهیم کنند، کودکان باید باور داشته باشند که در خانواده اهمیت بسیاری دارند و به نقش آن ها در خانواده اهمیت بسیاری داده می شود.

تربیت فرزندان موفق

تربیت فرزندان، افزایش تمرکز

کودکان دوست دارند به فعالیت مورد علاقه شان بپردازند و والدین در صورتی که زمینه های علاقه مندی کودک را شناختند می توانند تمرکز آن ها را در آن زمینه تقویت نمایند، به طور مثال اگر فرزندتان به نوشتن و نقاشی کشیدن علاقه مند می باشند می توانید وسایل مورد نیاز مثل تخته وایت برد یا بوم نقاشی را برای او تهیه نمایید تا با علاقه و تمرکز بیشتری، فعالیت های مورد علاقه اش را انجام دهد، این کارها باعث افزایش تمرکز در کودکان می شود و در این زمینه کمک بسیاری به یادگیری مهارت آن ها می شود.

تربیت فرزندان موفق، اعتماد به نفس و خوداتکایی

روانشناسان کودک روش های موثری را برای تقویت اعتماد به نفس فرزندان در نظر می گیرند و در اختیار والدین قرار می دهند، در صورتی که فرزندان یاد بگیرند که کارهایشان را به درستی انجام دهند و تا حد زیادی استقلال داشته باشند اعتماد به نفس و خوداتکایی آن ها زیاد می شود و راحت تر وارد اجتماع و جامعه می شوند، هم چنین به راحتی می توانند با محیط اطرافشان در تعامل باشند و موفقیت بیشتری را کسب کنند، زمانی که اعتماد به نفس کودکان افزایش یابد روی پای  خودشان می ایستند و وابستگی کمتری نسبت به والدینشان خواهند داشت.

به طور مثال به فرزندتان اجازه دهید خودش لباس هایش را بپوشد و بند کفش هایش را ببندد، در صورتی که کاری را با خطا و اشتباه انجام می دهد او را مورد سرزنش و تحقیر قرار ندهید و اجازه دهید تا مسائل را به تدریج یاد بگیرد در این صورت اعتماد به نفس بیشتری خواهد داشت، در صورتی که به این نکات تربیتی حساس باشید کودکتان رشد و پیشرفت بهتری خواهد داشت و از سلامت جسمی و روانی خوبی برخوردار خواهد بود.

ارتباط با دیگران و عضو تیم بودن

کودکان باید یاد بگیرند که عضو تیم های مشخصی باشند و رفتار در گروه را تمرین کنند، کودکان خیلی زود وارد اجتماع می شوند اما باید والدین، به خوبی فرزندانشان را تربیت کنند تا فرزندشان برخوردی درست با دیگران داشته باشد و در رفتاری های گروهی به خوبی عمل کنند، هم چنین والدین باید فرزندشان را تشویق کنند تا وارد تیم شوند و در مورد وظایف و مسئولیت هایشان به آن ها هشدار دهند، باید این نکته را در نظر بگیرید که آموزش های فرزندتان در مقابل دوستانش نباشد و هرگز او را با دوستانش مقایسه نکنید، در صورتی که فرزندتان بیش از اندازه درون گراست و از جمع می گریزد حتما این مسئله را با روانشناس خانواده در میان بگذارید.

تربیت فرزندان، آموزش زبان دوم

لازم است کودکان علاوه بر زبان مادری، به زبان دیگری مسلط باشند و در بسیاری از مواقع خانواده ها، زبان انگلیسی را به عنوان زبان دوم انتخاب می نمایند ولی این انتخاب با توجه به شرایط و اهداف شما ممکن است متفاوت باشد، با توجه به این که زبان دوم اهمیت بسیاری دارد یادگیری آن برای رسیدن به موفقیت لازم و ضروری می باشد.

تربیت فرزندان موفق، آزادی برای انتخاب مسیر

والدین نباید مسیر و اهداف فرزندشان را بر اساس عقاید و اهداف خودشان در نظر بگیرند زیرا این کار مانعی برای رسیدن آن ها به موفقیت در آینده می شود، در صورتی که مسیر و هدف فرزندتان از قبل مشخص شده باشد دید و نگرش او را محدود می کنید و دیگر فرصتی برای شکوفایی پیدا نخواهد کرد، تا حد امکان به فرزندتان اجازه دهید تا متناسب با سنش تجربه هایی را کسب کند و با مشورت شما، راه خود را پیدا کرده و آن را پیش ببرد.

تربیت فرزندان، برخورد با شکست

شکست بخشی از زندگی و لازمه رسیدن به موفقیت می باشد، کودکان باید این مسئله را یاد بگیرند که همیشه امکان رسیدن به موفقیت وجود ندارد و اگر در مسیری با شکست رو به رو می شوند باید با آن کنار بیایند و برای رسیدن به موفقیت بعدی شان تلاش نمایند.

در صورتی که فرزندتان با شکست های کوچکی رو به رو شد او را سرزنش نکنید و به او بگویید مشکلی نیست و می تواند دفعه بعد تلاش کند و به موفقیت برسد، زمانی که به موفقیت رسید او را تشویق کنید و تا حد امکان شکست های قبلی اش را به خاطرش نیاورید.

نقش روانشناس کودک در تربیت فرزندان

روانشناس کودک مانند پلی میان فرزند و والدین می باشد و مهارت های فرزندپروری را به والدین آموزش می دهد تا در تربیت فرزندان به آن ها کمکی کرده باشند، هم چنین روانشناس کودک سعی می کند با استفاده از روش ها و رویکردهای مختلف، جنبه های روحی و روانی و رفتاری و شناختی کودکان را به تعالی برساند  و مهارت هایی مانند مهارت حل مسئله، افزایش تاثیرات مثبت فردی و افزایش ارزش های انسان دوستانه را در کودکان تقویت نمایند.

در این خصوص مرکز مشاوره ستاره ایرانیان از متخصصین و مشاورانی تشکیل شده است که به والدین و کودکان کمک کنند با دریافت مشاوره اصول و روش های تربیتی صحیح را بیاموزند و کودکی سالم از نظر اخلاقی و رفتاری تربیت نمایند، این مرکز با توجه به شرایط فرهنگی و اجتماعی و فردی هر خانواده راهکارهای گوناگونی را در اختیار شما خواهند گذاشت.

نویسنده: “کودکانهسایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

تربیت فرزندان موفق

تفاوت های تربیتی پسران و دختران
تفاوت های تربیتی پسران و دختران

تفاوت های تربیتی پسران و دختران

به طور کلی می توان تربیت را به معنی کمک و راهنمایی فرزندان برای شناخت و بروز استعدادها، ظرفیت‌ ها، قابلیت ‌ها و توانایی‌ هایی است که موجب رسیدن به کمال آن ها می ‌شود. از آن جا که پسر و دختر به لحاظ جسمی و روحی با هم متفاوت هستند، رفتارهای کاملا متفاوتی نیز دارند؛ به عنوان مثال پسران تمایل چندانی به صحبت کردن ندارند و بیشتر علاقه مند با بازی های حرکتی و پر جنب و جوش هستند، در حالی که یک دختر میل شدیدی به هم ‌صحبتی با والدین و تعریف جزئیات مسائل خود را دارد. در نتیجه والدین باید در برخورد با هر یک شیوه تربیتی متفاوتی را به کار ببرند. در این بخش تفاوت های دختر و پسر را بررسی و نکات تربیتی مربوط به هر کدام را نیز بیان خواهیم کرد.

تفاوت های تربیتی پسران و دختران – عواطف و احساسات 

تفاوت های آشکاری در عواطف و احساسات پسر و دختر وجود دارد. پسران احساسات خود را کم تر بروز داده و از گفت و گو و تبادل نظر صرفا به عنوان وسیله ای برای انتقال پیام استفاده می کنند. پسرها بیشتر توجه و تمرکز خود را بر ارتباط های فعال می گذارند و انرژی خود را صرف دنیای بیرونی می کنند. اما دخترها نسبت به تغییرات احساسی و عاطفی بسیار حساس بوده و آن را سریع تر حس می کنند و به راحتی می توانند افکار و احساسات خود را با دیگران در میان بگذارند. نشان دادن عواطف در زن بسیار قوی بوده و آن ها از گفت و گو و تبادل نظر برای برقراری ارتباط عاطفی و ایجاد همدلی استفاده می کنند.

علایق و گرایش ها

پژوهش ها نشان داده است که علایق زیباشناختی، دینی و اجتماعی دختران بیشتر از پسران است. زنان به مسایل اخلاقی تمایل بیشتری نشان می دهند. دخترها با اشتیاق بیشتری به بی عدالتی اعتراض می کنند و هم چنین آن ها نسبت به قوانین و سنت های اجتماعی تلقین پذیر هستند. دخترها علاقه و تمایل زیادی به زیبایی، امکانات خانه و زندگی و زیورآلات دارند، این ویژگی در پسرها بسیار کم تر است. مردان بیشتر به جنبه های سیاسی و نظری علاقه مند هستند و علاقه به زیبایی در مردان کمتر است.

خودآرایی، خودنمایی، علاقه به دوستی ها، پوشیدن لباس های توجه انگیز، تجمل گرایی در امور زندگی و حتی در چیدن سفره و پخت غذا، از جمله گرایش ها و علایقی است که در بین دختر و پسر تفاوت های آشکاری دارند.

تفاوت در نوع بازی

تفاوت دیگری که بین پسر و دختر وجود دارد، نوع بازی هایی است که هر کدام انجام می دهند. دخترها معمولا بازی های آرام مثل عروسک بازی را ترجیح می دهند، در حالی که پسرها  پرجنب و جوش تر هستند و به بازی هایی تمایل دارند که در آن هیجان، سر و صدا و حرکت باشد، به همین دلیل اغلب اوقات در پارک ها، پسران را در مشغول دویدن، توپ بازی کردن و پریدن می بینید. پسرها در حین بازی معمولا خرابکاری هم می کنند که اغلب غیر عمد و تصادفی است اما از آن جا که پسرها کمی بی احتیاط تر هستند باید والدین نظارت بیشتری بر بازی آن ها داشته باشند.

تفاوت های گفتاری

به علت تفاوت های روانی و ذهنی که بین دختر و پسر وجود دارد، دختران زودتر از پسران حرف زدن را یاد می گیرند. آن ها سریع تر شروع به حرف زدن می کنند و علاقه زیادی به حرف زدن نیز دارند، دختران همه چیز را با جزئیات آن تعریف می کنند. در حالی که پسران معمولا کم تر از دختران به حرف زدن تمایل دارند، آن ها به جواب های کوتاه چند کلمه ای که بتواند اصل قضیه را برساند، اکتفا می کنند و ترجیح می دهند که بیشتر شنونده باشند.

تفاوت های تربیتی پسران و دختران

تفاوت از لحاظ اعتماد به نفس

تفاوت دیگری که بین دختر و پسر وجود دارد به میزان اعتماد به نفس در آن ها مربوط می شود. دختران در سنین کم تری با مسائل مربوط با اعتماد به نفس درگیر می شوند، این نگرانی ها را می توان از سن ۵ سالگی در دختران مشاهده کرد. در حالی که پسران تا سن بلوغ مشکل چندانی با این مساله ندارند و مشکلات کاهش اعتماد به نفس در آن ها با ورود به سن بلوغ آغاز می گردد، اما به دلیل حساسیت کم تری که نسبت به خودشان دارند راحت تر از دختران با این قضیه کنار می آیند و  معمولا اعتماد به نفس خوبی دارند.

تفاوت در یادگیری

بخش مربوط به حافظه و بخش کلامی در دختران فعال تر از پسران است و در پسران نیز آن قسمتی از مغز که به فعالیت های مکانیکی و فضایی مربوط است فعال تر از دختران است، به همین دلیل قدرت تکلم در دخترها زودتر از پسرها رشد می کنند و پسران هم فعالیت فیزیکی بیشتری دارند. در نتیجه بهتر است که برای آموزش دختران از شیوه کلامی و برای یاد دادن مطالب مهم به پسرها از تصاویر کمک گرفت.

تا این جا تفاوت های روانشناختی بین دختر و پسر را بررسی کردیم، در ادامه نیز نکات مهم تربیتی که باید در ارتباط با هر یک از آن ها دقت شود را بیان خواهیم کرد.

نکات مهم در تربیت دختران

  • دختران تمایل زیادی به هم صحبتی با والدین و تعریف جزئیات مسائل دارند، در نتیجه باید با فرزند دختر خود بیش تر صحبت کنید.
  • دختران به محبت زیادی احتیاج دارند، به آن ها اجازه بروز احساساتش را بدهید و آن ها را مورد مهر و نوازش قرار دهید.
  • باید فرزندان خود را آن طور که هستند بپذیرید، نه آن گونه که شما می خواهید یا می توانند باشند.
  • مادر یک دختر نوجوان باید دیدگاهی وسیع و صبر و شکیبایی زیادی داشته باشد.
  • باید کنترل کردن خشم را به دختر خود بیاموزید.
  • در برخورد با دخترتان به جای رفتارهای مقتدارنه از رفتارهای دوستانه استفاده کنید.
  • آزادی بیش تری را به دخترتان بدهید و به آن ها مسئولیت های جدید واگذار نمایید.
  • به دخترتان اعتماد به نفس بدهید.
  • او را بیش از حد نصیحت نکنید و به او اجازه دهید که گاهی نیز اشتباه کند.

نکات مهم در تربیت پسران

  • برای نوجوانتان الگوی رفتاری مناسبی باشید.
  • از رفت و آمد با دوستان یا اقوامی که در حضور اعضای خاواده از مواد مخدر استفاده می کنند، خودداری کنید.
  • تنها وظیفه شما، راهنمایی کردن او برای شناخت راه های صحیح و غلط و مشاوره دادن به او در مورد علاقه مندی هایش است، بنابراین بهتر است انتخاب نهایی را به عهده فرزندتان بگذارید.
  • بیش از حد او ر نصیحت نکنید، زیرا نصیحت بیش از حد به معنی عدم اعتماد خانواده و تحقیر آن ها است.
  • پیشنهاد می شود، برای این که تسلط بیشتری بر روابط دوستانه فرزند خود داشته باشید، هر از گاهی مهمانی دوستانه ای ترتیب دهید و دوستان فرزندتان را همراه با خانواده هایشان به صرف یک عصرانه ساده دعوت کنید.
  • از تحقیر، توهین یا مقایسه کردن پسرتان با دیگران به شدت بپرهیزید.
  • مسئولیت انجام بعضی از کارهای خانه را به عهده پسرتان بگذارید.
  • با پرخاشگری و توهین فرزندتان را از تغییر ظاهرش منع نکنید.
  • نباید به او آزادی بیش از حد بدهید و تام نیازهای او را در هر زمینه ای برطرف کنید زیرا در این حالت از او، فردی متکبر و خودخواه خواهید ساخت.
  • باید پسرتان را با نحوه صحیح پول خرج کردن، مسائل و مشکلات مالی و حساب و کتاب آشنا کنید.
  • پسرها هم به اندازه دخترها به حمایت عاطفی و محبت خانواده شان نیاز دارند، پس به همه فرزندان به یک اندازه عشق بورزید.
  • یک ساعت در روز را به پسرتان اختصاص داده و به او در پیدا کردن را حل مشکلاتش کمک کنید.
  • حساب دخل و خرج او را داشته باشید و دورادور بدانید که او پول هایش را چه طور خرج می کند.
  • اعتماد به نفس فرزندتان را بالا ببرید و به او حس مفید بودن القا کنید.
  • قوانین خانواده را بنویسید و به دیوار اتاقش بچسبانید و حتماً ساعات ورود و خروج را طبق مقررات خانواده در آن بنویسید.
  • تصمیم گیری برای رنگ اتاق، نوع لباس و ظاهر و نوع تغذیه را به عهده خودش بگذارید.

سخن آخر :

والدین نباید بدون در نظر گرفتن ویژگی های دختران و پسران آن ها را با هم مقایسه کنند، زیرا این کار باعث آسیب بزرگی به آن ها می شود. هم چنین والدین باید در رفتارها و شیوه تربیتی، جنسیت فرزند خود را مدنظر قرار دهند، رفتار پسرانه با فرزند دختر و یا برخورد دخترانه با فرزند پسر، سبب بروز مشکلات ارتباطی و اجتماعی در آینده خواهد شد و آن ها با هم جنسان خود نمی توانند ارتباط اجتماعی موفقی داشته باشند.

نویسنده: “کودکانهسایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

تربیت کودک

۱۴ نکته برای تربیت کودک
۱۴ نکته برای تربیت کودک

۱۴ نکته برای تربیت کودک

حتی موفق ترین والدین هم هنگام تربیت کودکان به مشکل بر می خورند. اگر برای تربیت کودک خود نیاز به کمک دارید استفاده از راهکارهایی که در ادامه ذکر می کنیم می تواند کمکتان کند.

منظور ما از تربیت کردن وضع قوانین و مقرراتی است که کودک شما را از انجام رفتار های پرخاشگرانه (ضربه زدن و گاز گرفتن)، خطرناک (مانند بازی با گاز) و نامناسب ( پرت کردن وسایل) باز دارد.

به یاد داشته باشید که این کار به معنای دعوا و مجازات بچه نیست. در اینجا چهارده راهکار برای جلو گیری از رفتار نامطلوب کودک ذکر شده است.

خط قرمز های خود را تعیین کنید

پیرسون نویسنده معروف می گوید ” اگر همیشه به فرزند خود نه بگویید فرزندتان هیچ وقت اولویت های شما و کار زشت خودش را درک نمی کند، به علاوه شما نمی توانید تمام رفتار کودکتان را کنترل کنید.

اولویت های خود را دنبال کنید و عواقب زیر پا گذاشتن آن ها را به کودکان خود گوش زد کنید، سعی کنید نسبت به چیز هایی که مهم نیستند سخت گیری نکنید.

الیزابت برگر نویسنده و دکتر کودکان می گوید” برقراری یک رابطه سالم و خوب با کودکتان بسیار مهم تر از مجبور کردن او به انجام کاری است که دوست ندارد.”

شما ممکن است نگران باشید که با این کار کودکتان را لوس بار می آورید ولی جای نگرانی نیست.

کودک خود را بشناسید

بعضی از رفتار های کودکان کاملاً قابل پیشبینی است پس پیشاپیش می توانید از این رفتارها جلو گیری کنید مثلاً اگر کودک شما علاقه به نقاشی کردن روی دیوار دارد، زمانی که پیشش نیستید مداد رنگی را در کشو بگذارید تا کم کم این عادت را ترک کند.

اگر کودک ۲ ماهه شما از مغازه ها خوراکی بر میدارد با خودتان عروسک ببرید و سرش را گرم کنید.

یا اگر کودکتان عادت دارد خانه را پر از دستمال کاغذی کند کافی است بسته دستمال کاغذی را بالای کمد بگذارید.

از رفتار های بد کودک پیشگیری کنید

هاروی کاپ نویسنده کتاب شادترین کودکان می گوید ” ممکن است بعضی اوقات کودکتان از روی خستگی گریه کند یا جیغ بکشد.

اگر کودکتان صبح ها پر انرژی است اما بعداز ناهار خسته و غیر قابل کنترل می شود سعی کنید او را بیرون از خانه ببرید، می توانید از دکتر وقت بگیرید و با دکتر درباره وضعیت کودکتان مشورت کنید.

همچنین می توانید با گفتن” اسباب بازی هارو که جمع کنیم میریم مهمونی.” کودکان را آماده اتفاقات بعدی کنید اینگونه کودکتان آرام تر می شود.

قاطع باشید

کلر لنر متخصص کودکان می گوید: “در سنین ۲ تا ۳ سالگی کودکان سعی دارند تأثیر عملکر خودشان بر محیط را درک کنند.

اگر واکنش شما نسبت به یک رفتار کودک عوض شود کودک سیگنال های متفاوتی دریافت می کند و نمی تواند تشخیص دهد شما از او چه می خواهید.”

هیچ زمان مشخصی برای از بین رفتن رفتار بد کودکتان وجود ندارد. اما اگر همیشه یک واکنش نسبت به رفتار ناپسند او داشته باشید  احتمال یادگیری کودک بالا می رود.

این قاطعیت برای سارا مادر ساشا مهم بود هر بار که او کار اشتباهی می کرد سارا با صدای بلند به او هشدار می داد و چون سارا معمولا آرام حرف می زد این قاطعیت و بلندی صدای سارا به ساشا یاد می داد که نباید آن رفتار را تکرار کند.

دقت کنید که در حدود دو سالگی کودکان سعی می کنند با ناز کردن یا بامزه بودن شما را گول بزنند پس فریب کارهای آنان را نخورید.

احساساتی نشوید

مطمئنا این که کودکتان از مسواک زدن فرار می کند یا به حرف شما گوش نمی دهد می تواند عصبانیتان کند.

اما اگر فریاد بزنید همه چیز بدتر می شود.

دکتر ویلیام کالمن، استاد دانشکده پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی توصیه کرد” هنگامی که با فریاد چیزی را از کودک خود می خواهید کودک متوجه خواسته شما نمی شود و فقط فریاد شما را می شنود.

در واقع فریاد زدن شما باعث می شود کودکتان سرگرم بشود و بیش تر لذت ببرد.

بنابراین در برابر بالا بردن صدای خود مقاومت کنید.

نفس عمیق بکشید و تا سه بشمارید.

هنگام اخطار دادن به کودکتان سریع، محکم، جدی و سختگیر باشید.

به جای کنترل کودکان سعی در کنترل موقعیت داشته باشید.

بهتر است انتظارات خود را از سطح صبر و توانایی کودکتان پایین بیاورید این گونه شرایط بهتری  را تجربه خواهید کرد.

14 نکته برای تربیت کودک

گوش دهید و تکرار کنید

بچه ها وقتی که شنیده می شوند احساس بهتری دارند، بنابراین برای جواب دادن به کودک از حرف های خودشان استفاده کنید.

اگر او در فروشگاه های مواد غذایی گریه می کند زیرا به او اجازه نمی دهید خوراکی ها را باز کند، چیزی مثل این را بگویید: به نظر میرسه از دستم عصبانی چون نمی ذارم خوراکی هارو باز کنی ولی این جزو قوانین مغازه است که باید صبر کنی تا از مغازه بیرون بریم.

این حرف خواسته او را برآورده نمی کند ولی باعث کاهش عصبانیت او می شود.

کوتاه و ساده بگویید

اگر در حال تربیت فرزند اول خود هستید ممکن است زمان زیادی را برای توضیح  کار زشت او و تهدید کردنش بگذرانید.

اما با توجه به گفته دکترها کودکان در این سن صحبت های پیچیده را متوجه نمی شوند پس سعی کنید منظور خود را کوتاه و در قالب جملات ساده بیان کنید تا برای کودکتان قابل درک و جالب باشد.

سعی کنید جملات خود را چند بار تکرار کنید، به طور مثال اگر کودک ۱۸ ماهه شما دست شمارا گاز بگیرد  با صدای رسا بگویید” نه.دست مامان درد میگیره. نه درد می گیره” برای کودک ۲ ساله می توانید جمله را کمی پیچیده تر کنید مثلا بگویید” نه، روی مبل نپر.

خطرناک است. ممکن است سقوط کنی” کودک ۳ ساله می تواند علت و معلول را پردازش کند بنابراین می توانید به او بگویید” دندان ها نیاز به مسواک زدن دارند.

تو باید مسواک بزنی یا من می توانم این کار را برایت انجام بدهم. اینجوری لازم نیست هر ماه دکتر بریم. ”

به او گزینه پیشنهاد کنید

وقتی کودک از انجام کاری خودداری می کند ( یا انجام کاری را متوقف می کند) سعی کنید به او  قدرت انتخاب بدهید.

به او دو گزینه بدهید تا یکی از آن ها را انتخاب کند این گونه کودک احساس می کند که به کاری مجبور نشده است مثلا به او بگویید” کدام یک را دوست داری اول جمع کنی کتاب هایت را یا وسایل نقاشی ات را؟”

اطمینان حاصل کنید که گزینه های شما محدود، خاص و قابل قبول است. مثلاً جمله ” از کجا می خواهی شروع کنی؟” برای کودک شما نامفهوم است.

پس سعی کنید گزینه هایی که انتخاب می کنید برای کودکتان قابل قبول باشند.

مواظب کلماتی که استفاده می کنید باشید

سعی کنید در جملات خود به جای استفاده از فاعل تو از فاعل من استفاده کنید مثلا به جای گفتن” تو آنقدر خودخواهی که حتی اسباب بازی های خود را با بهترین دوست خود به اشتراک نمی گذاری” بگویید  “خیلی خوش حال می شوم وقتی می بینم بچه ها اسباب بازی های خود را به اشتراک می گذارند.”

یک تکنیک خوب دیگر تمرکز بر روی  کلمه انجام دادن است نه انجام ندادن.

مثلا اگر کودکان دوچرخه خود را جابه جا نمی کند به جای این که به او بگویید و استدلال کنید که نمی تواند دوچرخه اش را در راهرو رها کند به او بگویید” اگر دوچرخه ات را جابه جا کنی کم تر لگد می خورد”

مواظب لحنتان باشید کودکتان نباید احساس کند که بخاطر رفتارش اورا دوست ندارید از جملاتی مانند ” وقتی خونه رو بهم میریزی دوست ندارم” یا ” وقتی اینجوری رفتار می کنی نمی تونم تحملت کنم” استفاده نکنید کودک شما باید متوجه شود که شما دوستش دارید و تنها یک رفتار اورا دوست ندارید .

همدلی را به او یاد بدهید

به ندرت یک کودک ۳ ساله متوجه می شود که چرا کاری که برایش لذت بخش است را نباید انجام دهد.

سعی کنید به او بگویید که کارشان باعث آزار بقیه می شود با این روش می توانید در او حس همدلی را ایجاد کنید، اگر کودکی را گاز می گیرند خیلی ساده به آن ها بگویید” این کار تو باعث آزار دیدن بقیه می شود.

“یا” وقتی اسباب بازی کودکان دیگر را می گیری باعث می شوی ناراحت شوند چون هنوز می خواهند بازی کنند.”

این به فرزند شما کمک می کند تا ببیند که رفتار او مستقیماً روی افراد دیگر تأثیر می گذارد و به او آموزش می دهد که اول از همه باید درباره عواقب کارهایش فکر کند.

 به او مهلت بدهید

اگر توبیخ های مکرر، راهنمایی و تنبیه کردن باعث از بین رفتن رفتارهای بد کودکتان نشده است، با توجه به سنش به او برای کارش زمان بدهید.

این کار برای کودکانی که  خیلی طول می کشد تا کاری را انجام دهند، مناسب است. قبل از وقت دادن جدی به او نگاه کنید و بگویید” تا سه می شمارم واگر درست رفتار نکنی به اتاقت خواهی رفت” اگر او گوش نکرد به مکانی که قول داده بودید ببریدش و برایش زمانی مشخص کنید پس از آن از او بخواهید که بخاطر رفتار زشتش معذرت خواهی کند و اورا در آغوش بکشید و به او بگویید که دیگر عصبانی نیستید.

در حقیقت کودک دوست ندارد از والدینش و اسباب بازی هایش جدا شود و این کار موجب می شود عمل زشتش را دیگر تکرار نکند.

به او گزینه دیگری بدهید

اگر کودک شما از رفتارش دست نمی کشد به او گزینه جانشین بدهید مثلاً به او بگویید “ضربه زدن به بالش یا ضربه با چکش اسباب بازی” او باید یاد بگیرد که در حالی که احساسات و انگیزه های او قابل قبول هستند،  بعضی روش ها برای بیان این احساسات قابل قبول نیستند.

همچنین به این صورت کودک یاد می گیرد تا مشکلش را خودش حل کند.

شما می توانید از او بپرسید” چگونه می توانی کاری کنی سارا اسباب بازی هایش را با تو به اشتراک بگذارد” در جواب دادن به او کمک نکنید و بگذارید خودش برای مشکلش فکر کند.

برای رفتار خوبش به او پاداش بدهید

بسیار کم پیش می آید که کودک به همه حرف های شما گوش دهد، اگر این طور نباشد عجیب است.

بچه ها معمولاً در برابر خواسته های والدینشان مقاومت می کنند.

پس وقتی که به حرف شما گوش می دهند جایزه دادن می تواند به شما کمک کند.

در پاداش دادن حد اعتدال را رعایت کنید.

این کار نشان می دهد که شما به عملکرد فرزندتان احترام می گذارید.

مثبت فکر کنید

هرچقدر هم از رفتار کودکتان نارحت هستید، ناامیدی خود را بروز ندهید.

اگر کارمندان یک کارخانه بشنوند رئیسشان می گوید: از کار خسته شدم و نمی دانم چگونه کارها را اداره کنم.

شما احترام خود را نسبت به او از دست می دهد.

همین امر وقتی ناامیدانه یا منفی صحبت می کنید برای کودکتان اتفاق می افتد.

با این وجود ممکن است خسته شوید و یا اوضاع از کنترلتان خارج شود اگر احتیاج به کمک مشاور داشتید کافی است با شماره ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ تماس بگیرید و از کمک مشاوران متخصص در این زمینه بهره مند شوید.

نویسنده: کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

تربیت کودک

چگونه نوجوانی موفق پرورش دهیم؟ اصول تربیت دموکراتیک نوجوانان
چگونه نوجوانی موفق پرورش دهیم؟ اصول تربیت دموکراتیک نوجوانان

تربیت دموکراتیک چیست و چگونه نوجوانی موفق پرورش دهیم؟ این اولین سوال هر پدر و مادر است.

ورود به سن نوجوانی می تواند برای همه ی والدین سخت و پرفشار باشد.

ممکن است احساس کنید که کاملا سردرگم هستید و رفتارهای تازه ی فرزندتان شما را کلافه و خسته کرده است.

در چنین شرایطی، کمک گرفتن از دیدگاه های تخصصی مشاورین حوزه ی کودک ونوجوان به شما کمک می کند تا بتوانید شرایط را مدیریت کنید و جوی توام با آرامش و رضایت ایجاد کنید.

تربیت دموکراتیک نوجوانان

در این مطلب قصد داریم تا خلاصه ای ازمهم ترین نکات تربیتی نوجوانان را بر اساس کتاب “تربیت دموکراتیک نوجوانان” نوشته ی پرل کاسل و کورسینی در اختیار شما قرار دهیم.

با ادامه ی مطلب همراه باشید.

اصول تربیت دموکراتیک نوجوانان - تربیت نوجوان سالم

  1. با نوجوان تان همدلی کنید.

با نوجوان تان همدلی کردن به معنای آن است که خودتان را به جای او قرار دهید.

والد همدل تلاش می کند تا خودش را به جای نوجوان بگذارد، مسایل را دقیقا از زاویه ی دید او ببیند و شرایط او را درک کند.

به طور خلاصه، انگار که شما شخص دیگری شده اید و می توانید با کفش های او راه بروید.

به خاطر داشته باشید که اگر قصد کمک به فرزندتان را دارید، بدون همدلی هرگز موفق نخواهید شد.

شما باید بتوانید برادری تان را ثابت کنید تا نوجوان پذیرای شما و کمک های تان شود.

بنابراین تمرین کنید تا دنیای را از زاویه ی دید فرزندتان ببینید و دست از توصیه و نصیحت و ترس و واهمه های بی ثمر بردارید.

 

  1. قضاوت یک طرفه در تربیت دموکراتیک ممنوع 

اگر شما به عنوان والدین فقط با احساسات، ارزش ها و خواسته های شخصی خودتان سروکار داشته و درکی از نوجوانان نداشته باشید، به گونه ای اجتناب ناپذیر درگیری های میان شما افزایش می یابد.

برای تعامل صحیح و موفق با یک مشتری، کارمند و ناظر لازم است که طرف مقابل را بفهمیم و درک کنیم و این موضوع در مورد نوجوانان هم صدق می کند.

هر نوجوان شخصی منحصربه فرد و چیزی که ممکن است نوجوان را آزار دهد، ممکن است چیزی باشد که دیگران از آن آگاه نباشند.

بنابراین قبل از هر چیز تلاش کنید تا از ارزش ها و خواسته های شخصی خودتان آگاه شوید و آن ها را به نوجوان تان تحمیل نکنید.

بپذیرید که او فردی مستقل است و می تواند ارزش ها و انتخاب های شخصی خود را داشته باشد.

چگونه با کمک اصول تربیت دموکراتیک نوجوانی موفق پرورش دهیم؟

چگونه با کمک اصول تربیت دموکراتیک نوجوانی موفق پرورش دهیم؟

  1. دلایل سکوت

شناخت فرزندتان در تربیت دموکراتیک بسیار حیاتی است.

سکوت کردن و فرورفتن در غار تنهایی در بسیاری از نوجوانان دیده می شود.

در چنین شرایطی بسیاری از والدین شروع به برچسب زنی کرده و جملاتی از قبیل ” همش توی اتاقتی. افسرده ای. معلوم نیست اون تو چکار می کنی و..” را به کار می برند.

قبل از به کار بردن این جملات لازم است تا دلایل سکوت فرزندتان را بهتر درک کنید.

گاهی علت اصلی سکوت او، عدم درک موقعیت توسط شماست.

شما او را درک نمی کنید و با تندی واکنش نشان می دهید.

در مقابل، فرزندتان نیز سکوت را به عنوان رفتاری برای اعتراض به قدرت انتخاب می کند.

ممکن است بگویید در بسیاری از موارد، آنچه فرزندتان مطرح می کند بیش از حد مسخره و یا احمقانه است اما هیچ یک از این عبارات نمی تواند بی اهمیتی به فرزندتان را توجیه کند.

به خاطر داشته باشید که او دغدغه ها و نگرانی های متناسب با سنش را دارد هر چند ممکن است شما آن ها را مسخره بدانید.

اصول تربیت دموکراتیک نوجوانان

 

  1. رابطه ای دوستانه با نوجوان برقرار کنید.

ممکن است در وهله ی اول، برقراری ارتباط دوستانه کار ساده ای به نظر برسد اما اینطور نیست.

برقراری رابطه دوستانه کار آسانی نیست و تغییر دیدگاه فرزندان نوجوان ممکن است خیلی سخت باشد، مخصوصا زمانی که پیش از این احساس می کرده والدینش او را درک نمی کنند.

فرآیند برقراری رابطه ی دوستانه شامل:

۱.  تلاش درک او توام با بردباری،

۲. اشتیاق برای گوش دادن به او

۳.  تحمل ترک نقش مربی گری و تمایل صادقانه برای مشورت دادن است.

به عنوان یک والد لازم است بدانید که خودرأیی نوجوان تان پوششی است برای اینکه احساس حقارت  وکم بودن را مخفی کنند.

تمامی این کارها تلاشی برای برتری و روی پای خود ایستادن و دیده شدن است.

این درست است که نوجوان به توصیه و راهنمایی نیاز دارد، اما هنگام تلاش برای فرار از نظارت های سفت و سخت والدین ممکن است به خود یا دیگران آسیب برساند.

در این دوره او به راهنمایی و مشورت نیاز دارد، اما نه به صورت دائمی، بلکه گاهی باید به او مشاوره ی صادقانه دهید.

  1. یک اردو یامسافرت مناسب ترتیب دهید.

برای داشتن رابطه ای دوستانه با نوجوانان راه های بسیاری وجود دارد.

یکی از این راه های موثر، در اصول تربیت دموکراتیک برنامه ریزی یک اردوی ۱۰روزه پدر و پسری یا خانوادگی و فرزندی است.

در این صورت حتی اگر رابطه دوستانه ای در میان شما و فرزندتان برقرار باشد، این ارتباط مستحکم تر می شود.

در مورد روابط پدر- پسری ساختن یک قایق و در مورد مادر – دختری دوختن یک پیراهن با همکاری هم می تواند کمک بسیار موثری باشد.

باید به علایق فرزند خود توجه کنید شاید دختر شما قایق سازی دوست دارد و برای او برنامه با استعداد و خواستش تنظیم کنید.

برای رابطه مادر و پسری نیز در دسترس بودن برای گفتگو و درددل کردن می تواند بسیار موثر باشد.

لازم است شما تلاش کنید تا ارتباطی توام با احترام با فرزندتان برقرار کنید به گونه ای که در او احساس رضایت و درک شدن ایجاد شود.

نویسنده: کودک و نوجوان : “کودکانه

نوجوان