برچسب: اوتیسم کودکان

۱۰ نکات اساسی اوتیسم که نمی دانید + عاقبت کودکان اوتیسم
۱۰ نکات اساسی اوتیسم که نمی دانید + عاقبت کودکان اوتیسم

نکات اساسی اوتیسم، عمر کودکان اوتیسم و تکنیک های درمانی یکی از سوالات همیشگی والدینی می باشد که کودک اوتیسمی دارند. 

اگرچه اصطلاح “اوتیسم” برای اولین بار در حدود سال ۱۹۱۱ ظاهر شد، تا اواخر قرن بیستم، اطلاعات بسیار کمی در مورد اختلال طیف اوتیسم وجود داشت و اوتیسم جزو حوزه های پزشکی می باشد که هنوز در حال تحقیق و گسترش است بنابراین نکات اساسی اوتیسم یافته های مهمی است که محققان تاکنون به آن ها دست یافته اند.

اوتیسم چیست

اختلال طیف اوتیسم (ASD) یک ناتوانی رشدی است که می‌تواند باعث چالش‌های قابل توجه اجتماعی، رفتاری و ارتباطی شود. ولی شاید افراد مبتلا به  ASD با راههایی یاد بگیرند، رفتار کنند، تعامل کنند و ارتباط برقرار کنند که از اکثر دیگر مردم متفاوت هستند.

توانایی های تفکر، یادگیری، و حل مسئله افراد مبتلا به ASD از نظر استعداد م‌یتواند به شدت به چالش کشیده شود. برخی از افراد مبتلا به ASD به کمک بیشتری در زندگی روزانه شان نیاز دارند، و بقیه کم تر.

(بیشتر…)

آشنایی با ویژگی های کودک اوتیسم
آشنایی با ویژگی های کودک اوتیسم

اوتیسم یک اختلال ذهنی است که در دوران کودکی شروع می شود که با اختلالات مداوم در درگیر شدن در ارتباطات اجتماعی و تعامل با دیگران شناخته می شود. فرد مبتلا به اوتیسم اغلب رفتارهای محدود، الگوهای تکراری از رفتارها، علایق یا فعالیت ها را دارد. علائم اوتیسم از دوران کودکی شروع شده و زندگی روزمره ی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد.

اوتیسم چیست

اوتیسم به صورت طیفی می باشد. افرادی که مبتلا به اوتیسم شدید هستند ممکن است در انجام دادن فعالیت های روزمره مشکلات جدی را تجربه کنند که به طور مشخص عملکرد آن ها را محدود می کند. افراد با درجات پایین تر از اوتیسم ممکن است کاملا نرمال به نظر برسند مگر در موقعیت های اجتماعی خاص که در آن اختلال بیشتر خود را نشان می دهد. اوتیسم ممکن است همراه و یا بدون اختلالات روانی و زبانی باشد. برآوردها نشان می دهد که از هر ۱۰۰ کودک یک کودک مبتلا به اختلال اوتیسم است، اختلالی که منجر به اختلال در خانواده ها و زندگی ناکام در بسیاری از کودکان می شود. (بیشتر…)

شناخت اختلالات طیف اتیسم در کودکان
شناخت اختلالات طیف اتیسم در کودکان

به نقل از پیون و همکاران (۱۹۹۷) اصطلاح اختلال طیف اتیسم چتری است که سه اختلال اوتیسم، اسپرگر و اختلال فراگیر نا مشخص را از نظر سیر و سبب شناسی شباهت بیشتری با هم دارند، در بر می گیرد .اختلالی که در این طیف قرار دارند بر حسب مشکلات فراگیر خفیف تر و یا فقدان دتاخیر زبانی (اسپرگر) از یکدیگر متمایز می شوند. بسیاری از پژوهش های مبتنی بر تاریخچه خانوادگی و مطالعه دو قلو ها نشان داده داند که این سه اختلال، ریشه های ژنتیکی مشترکی دارند.

از آنجایی که این اختلالات، اختلالات تحولی هستند، تظاهرات رفتاری آنها براساس (بیشتر…)

تشخیص اوتیسم در کودکان

تشخیص اوتیسم در کودکان

 

تشخیص اوتیسم در کودکان

امروزه بیماری های زیادی کودکان را تهدید می کنند که تفاوت مهمی که در برخی بیماری ها وجود دارد این استکه برخی از بیماری ها به راحتی قابل تشخیص نیستند مثلا در یک فرد سرماخوردگی می تواند به راحتی تشخیص داده شود ولی برخی بیماری ها که بیشتر جنبه های روحی و اجتماعی فرد را با خود درگیر می کنند به سختی قابل شناسایی هستند و مسلما اولین راه برای درمانی اختلال شناخت آن در افراد است. مثلا اگر یک والدین نتوانند تشخیص دهند که کودک چه بیماری هایی ممکن است داشته باشد در نهایت نمی توانند با مراجعه صحیح به پزشک و یا روان شناس او را درمان کنند.

یکی از بیماری ها و اختلالاتی که در میان کودکان رواج داشته و معمولا خانواده ها به سختی می تواند آن را تشخیص دهند اختلال اوتیسم در کودکان است که به دلیل اینکه این اختلال علائم کاملا واضحی مانند برخی دیگر از بیماری ها را ندارد نمی شود به راحتی آن را تشخیص داد. در این مقاله مواردی برای شناخت بهتر والدین از اختلال اوتیسم در کودکان مطرح شود که والدین می توانند در صورت مشاهده علائم آن در کودک خود سریعا  اقدامات لازم را برای درمان او انجام دهند. یکی از اصلی ترین مشکلات کودکان اوتیسم عدم توانایی آن ها در برقراری ارتباط اجتماعی درست است و در این راه کودکان مبتلا به اوتیسم نمی توانند با دیگران به خوبی تماس چشمی برقرار کنند مثلا اگر برای آن ها صحبت کنید متوجه می شوید که هرگز برای زمانی مناسب چشم در چشم شما نخواهند بود.

کودکان اوتیسم هم چنین از حالات چهره و ژست ها برای برقراری ارتباط با دیگران نمی توانند به خوبی استفاده کنند. والدین باید دقت کنند که درمان این اختلال از اوتیسم در کودک تا سن ۳ سالگی می تواند به صورت خیلی مطلوب تری انجام گیرد لذا در صورت مشاهده موارد گفته شده باید سریعا اقدام نمایند. کودکان اوتیسم معمولا در پیدا کردن دوست و برقراری روابط اجتماعی به شدت دچار مشکل هستند و مثلا اگر آن ها را در هنگام بازی با دیگر هم سن و سالان شان مشاهده کنید متوجه خواهید شد که تمرکز مناسبی بر روی بازی نداشته و مرتبا حواس آن ها پرت می شود و شاید خود ندانند که دارند چه کار  می کنند.

کودکان مبتلا به اوتیسم از انجام یک سری کارهای تکراری و پشت سرهم و یا صحبت های تکراری مثلا صدا کردن یک واژه به صورت پیاپی لذت می برند. کودکانی که دارای اختلال اوتیسم هستند خیلی دیرتر از سایر هم سن و سالان خود به زبان می آیند و بنابراین این نیز می تواند یکی دیگر از علائم شایع برای شناخت این اختلال در کودکان مبتلا باشد گرچه صرفا با مشاهده یک علامت و نشانه هم نمی توان به اوتیسم کودکان پی برد و نیاز به آزمایشات بیشتر می باشد. کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است از تغییرات جزیی نیز ناراحت شوند مثلا دوست نداشته باشند که فلان لباس را بپوشند و یا اگر مبلمان و یا فرش های خانه نیز جابه جا شوند و تغییر کنند ممکن است واکنش نشان بدهند. کودک اوتیسمی معمولا به صداهای اطراف مثلا صدای اسم خودشان واکنش نشان نمی دهند و اگر مادر یا پدر او را صدا کند هیچ واکنشی نشان نمی دهند. کودکان اوتیسمی معمولا واکنشی به رفتارهای اجتماعی ندارد مثلا اخم و یا خنده دیگران و یا هر حالات دیگری نمی تواند به خوبی بر روی آنان تاثیر گذار باشد و انگار که آن ها به این موارد بی اعتنا هستند.

برخی از کودکان مبتلا به اوتیسم دچار تشنج نیز می شوند که این مورد نیز باید مورد توجه خانواده ها قرار گیرد. کودکان درگیر با این اختلال معمولا مشکلات عضلانی نیز دارند مثلا در هنگام راه رفتن و با انجام کارهای دیگر عضلات پا و یا دست آن ها به خوبی آن ها را یاری نمی کند. معمولا بیماری اوتیسم در کودکان تا زمانی که آن ها به مدرسه می روند شناخته نمی شود که این می تواند برای آن ها بسیار بد باشد چرا که اگر زودتر شناخته شود فرایند درمان می تواند بهتر  و تاثیر گذار تر بوده و نتیجه مطلوب تری بر جای بگذارد به همین دلیل نیاز است تا در سنین پایین آزمایشات لازم در بین کودکان انجام شود. محققان هنوز علت قطعی برای بروز بیماری و اختلال اوتیسم در کودکان نیافته اند و در عین حال روش درمانی خاص و یکسانی نیز برای درمان اختلال اوتیسم وجود ندارد و این روانشناسان و پزشکان هستند که پس از مشاهده کودک می توانند بهترین راه درمان برای او را تشخیص دهند و استفاده نمایند.

منبع:مرکزمشاوره ستاره ایرانیان