تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

برچسب: فایل صوتی

رفتارهای جنسی نوجوانان

 

 

رفتارهای جنسی نوجوانان

 

رفتارهای جنسی نوجوانان

 

نوجوانان در جامعه ما به شدت در معرض خطر هستند چرا که یکی از تغیرات اساسی که در دوران نوجوانی در فرد رخ می هد بحث تغییرات هورمونی و ایجاد نیازها و جاذبه های جنسی است که در دوران بلوغ و نوجوانی در فرد به وجود می آیند. امروزه وسایل ارتباطی مانند ماهواره نیز به شدت بر میزان تمایلات و جاذبه های جنسی در میان نوجوانان افزوده و به آنان این گونه القا نموده که جاذبه و تحرکات جنسی جزو ارزش ها محسوب می شوند و به نوعی روح و روان و جسم نوجوانان با این موضوعات گره خورده است. در واقع می توان گفت که جوانان و نوجوانان در معرض بمبارانی از تحرکات و تبلیغات جنسی قرار دارند و تا زمانی که این مسائل رخ دهد نیاز است تا مراقبت های جدی تری از طرف جامعه و والدین نسبت به رفتارهای جنسی نوجوانان در این دوران حساس از زندگی شان رخ دهد چرا که اگر این اتفاق نیفتند خانواده درمسیر نابودی و در پی آن جامعه نیز نابود خواهد شد. ماهواره و موزیک و ویدئو ها تنها عاملان تخریب خواسته های نوجوانان و بروز مشکلات جنسی در آن ها نیستند بلکه عواملی مانند اینترنت که این روزها نیز به شدت و در هرجایی در دسترس کودکان و نوجوانان قرار دارد حتی می تواند سن بلوغ و نیازهای جنسی را تا میان سنین کودکان بکشاند و از این لحاظ به مراقبت های جدی نیاز دارد.

 

نوجوان امروزه زمان زیادی را در سایت های دوست یابی و اینترنت می گذارنند چرا که در این محیط ها هویت واقعی شان نیز کشف نشده و بدون هیچ گونه ترسی می توانند به یافتن روابط و اطلاعات جنسی بپردازند. همان گونه که اولویت در انحرافات جنسی کسب موارد و گونه ای اکتسابی است نوجوان با دیدن فیلم های هرزه نگاری می تواند آن را یاد گرفته و در آینده و سلامت جنسی و روابط خانوادگی او با همسرش بسیار تاثیر گذار خواهد بود.

 

از نظر روانشناسی فیلم های هرزه نگاری به حدی خطرناک است که می تواند تمایل نوجوان به برقراری رابطه در  قالب صحیح و با همسرش در آینده را به شدت تحت تاثیر قرار داده و با ایجاد تمایلات خشونت بار و غیر طبیعی در او خواسته های منطقی و غریزی اش را سرکوب کرده و به شکلی نامطلوب ارضا نماید. تاثیر روحی فیلم های هرزه نگاری بر رفتارهای جنسی نوجوان به حدی زیاد  است که احتمال تجاوز به کودکان و سایر موارد خطرناک دیگر در  میان نوجوانان جامعه را به شدت افزایش می دهد. البته یکی دیگر از مواردی که در میان نوجوانان رواج دارد خود ارضایی است که در  واقع عدم اطلاع رسانی صحیح و مراقبت های خانواده از رفتارها و تغییرات جنسی نوجوان می تواند زمینه ساز بروز و یا تشدید آن در نوجوانان شود که لازم اسن خانواده ها قبل از اینکه فرد به سن بلوغ برسد در مورد بسیاری از مواردی که شرایط به آن ها اجازه می دهد و قابلیت بیان نمودن دارند با نوجوانان خود صحبت نمایند. آمار ها نشان می دهد که بیشتر افرادی که در سالیان اخیر در جهان به بیماری ایدز و سایر بیماری های مقاربتی مبتلا گشته اند نوجوان و جوانان بین سنین 15 تا 25 سال هستند که این مسئله می تواند زنگ خطری برای خانواده ها و جامعه برای رسیدگی بهتر به موضوع را داشته باشد.

برنامه های آموزش های جنسی در مدارس می تواند تا حد زیادی از بروز مشکلات جنسی در سنین نوجوانی جلوگیری نماید اما روش هاس سنتی در آموزش تنها نوجوانان را با مسائل جنسی آشنا خواهد کرد و جلوی روابط خطرناک و غیر عادی را در آن ها نخواهد گرفت لذا جامعه در این موارد بسیار مسوول است. والدین با رعایت نکات زیر می تواند باعث جلوگیری از انحرافات جنسی در نوجوانان خود شوند: اولا بایستی روابطی گرم و صمیمانه میان خانواده ها و نوجوانان برقرار شود. والدین باید به فرزند اموزش دهند که تا زمان ازدواج از برقراری رابطه جنسی به شدت خودداری کنند. نوجوانان باید یاد بگیرند که روابط جنسی نیز چارچوب و قوانین خاص خود را، مانند بسیاری از کارهای دیگر دارد.

والدین باید از تنها گذاشتن نوجوانان در خانه به شدت جلوگیری نموده چرا که تنهایی نوجوان می تواند یکی از اصلی ترین عوامل وسوسه کننده نوجوانان برای انجام روابط جنسی خطرناک و یا انحرافاتی مانند خود ارضایی باشد. روش درست و فرهنگ استفاده از اینترنت و ماهواره و مواردی از این قبیل نیز از مواردی است که جامعه و خانواده هر دو در  قبال آن مسوول بوده و می بایستی به فرزندان خود آموزش دهند تا مشکلاتی برای آن ها پیش نیاید.

منبع:e-teb.com

تک فرزندی نوجوانان

 

 

تک فرزندی نوجوانان

 

تک فرزندی نوجوانان

 

 

بسیاری از خانواده ها تمایل دارند که به دلایل مختلف تنها یک فرزند داشته باشند. بسیاری از آن ها به خیال آنکه تک فرزندان می توانند به راحتی زندگی نمایند و بر بسیاری از مشکلات اقتصادی خود با استفاده از تک فرزندی فائق آیند، اقدام به آوردن تنها یک فرزند می کنند. تک فرزندان تا زمانی که در ابتدای راه زندگی قرار دارند می توانند مشکلات کمتری برای خانواده ها به بار بیاورند اما هنگامی که به دوران حساس نوجوانی برسند می توانند بسیار آسیب پذیر باشند. والدینی که تنها یک فرزند دارند نمی توانند استقلال فرزند خود در دوران نوجوانی را به خوبی درک کرده و بفهمند و هنوز از او انتظار دارند که مانند دوران کودکی همواره در کنار آن ها باشد، چرا که خود نیز تمام زندگی خود را در این تک فرزند می بینند و به شدت به او وابسته می شوند. در واقع این والدین نمی توانند قبول کنند که فرزندی که همواره در طول زندگی خویش با آن ها ارتباط صمیمانه داشته است قصد کسب استقلال را دارد و دیگر تمایل به جدا شدن از محیط خانواده و قرار گرفتن در جمع دوستان را دارد. والدین تک فرزند معمولا روش ها و اصول تربیتی فرزند خود را در دوران نوجوانی برای او تغییر نداده و با این کار باعث ایجاد فشار مضاعف بر او خواهند شد که این مسئله می تواند تاثیرات نامطلوبی بر او بر جای بگذارد.

نوجوان تک فرزند می خواهد که والدین با او مانند یک کودک رفتار نکرده و استقلال و بلوغ او را به رسمیت بشناسند و از طرفی دیگر خانواده ها می خواهند که مانند همان دوران کودکی رابطه ای گرم و صمیمی میان خود و نوجوان تک فرزندشان برقرار باشد و این باعث بروز مشکلاتی پیچیده خواهد شد. از آن جایی که والدین دوست دارند که مانند قبل ارتباط زیادی با تک فرزند نوجوان خود داشته باشند و نوجوان نیز به صورت طبیعی در این سن دوست دارد که بیشتر با دوستان خود همراه باشد تا والدینش، پس مشکلاتی پیش آمده و ممکن است هر دو طرف در این شرایط احساس نارضایتی کنند که البته این نارضایتی ها در خانواده بیشتر خواهد بود چرا که انتظار همان دوران قبلی و کودکی را از فرزند خود دارند. در ابتدای دوران نوجوانی نوجوان تمایل دارد که دیگر با او مانند یک کودک رفتار نشود و می خواهد به نوعی مانند باقی هم سن و سالان خود استقلال و کسب هویت را تجربه نماید و این شدت علاقه او در مقابل والدینی که دوست دارند کماکان مانند دوران کودکی رابطه ای صمیمی میان آن ها برقرار باشد، باعث به وجود امدن دعواها و مشاجره های بعضا خیلی جدی در میان خانواده ها و والدین و تک فرزند نوجوان شان می شود. اگر این تغییرات با بلوغ جنسی نیز همراه شود می تواند مشکلات بسیار بیشتری برای خانواده ها به همراه داشته باشد چرا که همین بلوغ جنسی می تواند سبب بروز بسیاری از پرخاشگری ها و ناسازگاری ها در نوجوان باشد که به این ترتیب امکان بروز رابطه ای بسیار نامطلوب میان خانواده و نوجوان تک فرزند را به شدت افزایش می دهد.

تک فرزندی نوجوان به شدت تمایل دارد که از دوران کودکی خود خارج شده و با کسب آزادی بیشتر به استقلالی که در فکرش است دست یابد و والدین مخالف با او ممکن است حسی را در او به وجود آورند که والدینش او را دوست ندارند و او پس از تصور این فکر، به خارج از محیط خانواده برای ارضای نیازهای عاطفی خود روی آورد و به این لحاظ نوجوانان تک فرزند بسیار بیشتر از دیگر نوجوانان در معرض خطر برقراری روابط جنسی خطرناک، گرایش به مواد مخدر، گرایش به مصرف الکل و مواردی از این قبیل هستند. والدین گاهی از تشخیص تغییرات خلقی، رفتاری و جسمی که در فرزند خود در دوران نوجوانی اتفاق می افتد ناتوان هستند و از این رو ممکن است حسی را در نوجوان خود به وجود بیاروند که او فکر کند که از طرف خانواده و پدر و مادرش درک نمی شود و این حس بد در دوران حساس نوجوانی و بلوغ می تواند به شدت مخرب و آسیب زننده باشد لذا والدین باید تلاش کنند طوری رفتار نمایند که نوجوان تک فرزندشان با وجود تمام مشکلات و تغییرات صورت گرفته در خودش، حس درک شدن را دریافت نموده و در این دوران حساس حس کند که خانواده اش به شدت حامی او هستند و او را بی نهایت دوست دارند. والدین همچنین باید تلاش کنند تا دانش خود را در مورد دوران بلوغ فرزندان و تغییراتی در که در این دوران به وجود می آید بالا ببرند.

منبع:مشاوره-خانواده.com

تشخیص اوتیسم در کودکان

 

تشخیص اوتیسم در کودکان

 

تشخیص اوتیسم در کودکان

امروزه بیماری های زیادی کودکان را تهدید می کنند که تفاوت مهمی که در برخی بیماری ها وجود دارد این استکه برخی از بیماری ها به راحتی قابل تشخیص نیستند مثلا در یک فرد سرماخوردگی می تواند به راحتی تشخیص داده شود ولی برخی بیماری ها که بیشتر جنبه های روحی و اجتماعی فرد را با خود درگیر می کنند به سختی قابل شناسایی هستند و مسلما اولین راه برای درمانی اختلال شناخت آن در افراد است. مثلا اگر یک والدین نتوانند تشخیص دهند که کودک چه بیماری هایی ممکن است داشته باشد در نهایت نمی توانند با مراجعه صحیح به پزشک و یا روان شناس او را درمان کنند.

یکی از بیماری ها و اختلالاتی که در میان کودکان رواج داشته و معمولا خانواده ها به سختی می تواند آن را تشخیص دهند اختلال اوتیسم در کودکان است که به دلیل اینکه این اختلال علائم کاملا واضحی مانند برخی دیگر از بیماری ها را ندارد نمی شود به راحتی آن را تشخیص داد. در این مقاله مواردی برای شناخت بهتر والدین از اختلال اوتیسم در کودکان مطرح شود که والدین می توانند در صورت مشاهده علائم آن در کودک خود سریعا  اقدامات لازم را برای درمان او انجام دهند. یکی از اصلی ترین مشکلات کودکان اوتیسم عدم توانایی آن ها در برقراری ارتباط اجتماعی درست است و در این راه کودکان مبتلا به اوتیسم نمی توانند با دیگران به خوبی تماس چشمی برقرار کنند مثلا اگر برای آن ها صحبت کنید متوجه می شوید که هرگز برای زمانی مناسب چشم در چشم شما نخواهند بود.

کودکان اوتیسم هم چنین از حالات چهره و ژست ها برای برقراری ارتباط با دیگران نمی توانند به خوبی استفاده کنند. والدین باید دقت کنند که درمان این اختلال از اوتیسم در کودک تا سن 3 سالگی می تواند به صورت خیلی مطلوب تری انجام گیرد لذا در صورت مشاهده موارد گفته شده باید سریعا اقدام نمایند. کودکان اوتیسم معمولا در پیدا کردن دوست و برقراری روابط اجتماعی به شدت دچار مشکل هستند و مثلا اگر آن ها را در هنگام بازی با دیگر هم سن و سالان شان مشاهده کنید متوجه خواهید شد که تمرکز مناسبی بر روی بازی نداشته و مرتبا حواس آن ها پرت می شود و شاید خود ندانند که دارند چه کار  می کنند.

کودکان مبتلا به اوتیسم از انجام یک سری کارهای تکراری و پشت سرهم و یا صحبت های تکراری مثلا صدا کردن یک واژه به صورت پیاپی لذت می برند. کودکانی که دارای اختلال اوتیسم هستند خیلی دیرتر از سایر هم سن و سالان خود به زبان می آیند و بنابراین این نیز می تواند یکی دیگر از علائم شایع برای شناخت این اختلال در کودکان مبتلا باشد گرچه صرفا با مشاهده یک علامت و نشانه هم نمی توان به اوتیسم کودکان پی برد و نیاز به آزمایشات بیشتر می باشد. کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است از تغییرات جزیی نیز ناراحت شوند مثلا دوست نداشته باشند که فلان لباس را بپوشند و یا اگر مبلمان و یا فرش های خانه نیز جابه جا شوند و تغییر کنند ممکن است واکنش نشان بدهند. کودک اوتیسمی معمولا به صداهای اطراف مثلا صدای اسم خودشان واکنش نشان نمی دهند و اگر مادر یا پدر او را صدا کند هیچ واکنشی نشان نمی دهند. کودکان اوتیسمی معمولا واکنشی به رفتارهای اجتماعی ندارد مثلا اخم و یا خنده دیگران و یا هر حالات دیگری نمی تواند به خوبی بر روی آنان تاثیر گذار باشد و انگار که آن ها به این موارد بی اعتنا هستند.

برخی از کودکان مبتلا به اوتیسم دچار تشنج نیز می شوند که این مورد نیز باید مورد توجه خانواده ها قرار گیرد. کودکان درگیر با این اختلال معمولا مشکلات عضلانی نیز دارند مثلا در هنگام راه رفتن و با انجام کارهای دیگر عضلات پا و یا دست آن ها به خوبی آن ها را یاری نمی کند. معمولا بیماری اوتیسم در کودکان تا زمانی که آن ها به مدرسه می روند شناخته نمی شود که این می تواند برای آن ها بسیار بد باشد چرا که اگر زودتر شناخته شود فرایند درمان می تواند بهتر  و تاثیر گذار تر بوده و نتیجه مطلوب تری بر جای بگذارد به همین دلیل نیاز است تا در سنین پایین آزمایشات لازم در بین کودکان انجام شود. محققان هنوز علت قطعی برای بروز بیماری و اختلال اوتیسم در کودکان نیافته اند و در عین حال روش درمانی خاص و یکسانی نیز برای درمان اختلال اوتیسم وجود ندارد و این روانشناسان و پزشکان هستند که پس از مشاهده کودک می توانند بهترین راه درمان برای او را تشخیص دهند و استفاده نمایند.

منبع:مرکزمشاوره ستاره ایرانیان

بلوغ زودرس دختران

 

بلوغ زودرس دختران

بلوغ زودرس دختران

 

چند سالی است که بسیاری از والدین از بروز بلوغ زودرس در فرزندان دختر خود بسیار نگران هستند چرا که مسلما هیچ پدر و مادری نیستند که بخواهند خیلی زود فرزندشان از دوران کودک قدم در دنیای بزرگسالی بگذارد. منظور از بلوغ دوره ای است که در آن انسان توانایی تکامل و تولید مثل پیدا می کند و این توانایی چه در دختران و چه در پسران با تغییراتی همراه است. می توان گفت ژنتیک افراد مهم ترین عامل تعین کننده زمان بلوغ در افراد است اما مسلما عوامل تاثیرگذار دیگری نیز در این بین وجود دارند که از جمله آن ها می توان به محیط و تغذیه اشاره نمود.

 

سن بلوغ بسته به شرایط جغرافیایی می تواند تغییر کند مثلا در کشورهایی که به خط استوا نزدیک تر هستند سن بلوغ پایین تر است هم چنین در جوامع شهری نسبت به جوامع روستایی سن بلوغ پایین تر است که می تواند ناشی از تغذیه مناسب تر باشد چرا که در جوامع پیش رفته نیز سن بلوغ پایین تر می باشد. تکامل بلوغ در دختران چند سالی طول می کشد و پس از اولین نشانه ها و علائم بلوغ که در واقع رشد ناگهانی می باشد و پس از پایان یافتن و اواخر دوره رشد عادت های ماهیانه در دختران به وجود خواهد آمد. بیش تر مطالعاتی که در مورد سن بلوغ و ویژگی های آن در دختران صورت گرفته مربوط به جوامع غربی است که در آن سن بلوغ دختران را حدود 9 تا ده سالگی می داند. برخی عادت دارند که برخی از مشکلات به وجود آمده در دوران بلوغ را غیر طبیعی می دانند مثلا تغییراتی مانند کم خونی، آکنه و جوش های بدن و صورت و مواردی از  این قبیل از نظر آن ها غیر طبیعی است اما این اتفاقات در نتیجه تغییرات به وجود آمده در سیستم  و سطح هورمون های فرد افتاده است. روانشناسان اعتقاد دارند که تغییرات به وجود آمده در دوران بلوغ می تواند باعث زمینه سازی و شیوع اختلال افسردگی در دختران شود. بسیاری از دختران هستند که از تغییرات جسمانی و فیزیکی به وجود آمده در پی بلوغ ناراضی هستند و مواردی مانند نازیبایی صورت و جوش و آکنه فراوان و نیز تغییرات و بزرگ شدن سینه و باسن آن ها را به شدت ناراحت می کند و تا مرز افسردگی می کشاند و در این بین دخترانی که به بلوغ زودرس گرفتار می شوند بیشتر از سایر دختران در معرض خطرات روحی و روانی و افسردگی قرار دارند.

هر بلوغی در دختران خطرناک نیست بلکه فقط بلوغ های زود هنگام در این بین نیاز به بررسی و مراقبت های لازم را دارند که باید گفت بر اساس علم پزشکی سنین میان 9 تا 10 سالگی به عنوان سن بلوغ در میان دختران شناخته می شود و هر گونه علائم و نشانه هایی از بلوغ قبل از سن هشت سالگی به عنوان بلوغ زود رس شناخته می شود.

مهم ترین عوارض بلوغ زودرس در میان دختران یکی مشکلات و اختلالات روانی است که برای آن ها به وجود می اید و یکی دیگر کوتاه ماندن قد و رشد نکردن مناسب که هر کدام از مشکلات می تواند زمینه ساز بروز بیماری و اختلال افسردگی در میان دختران نوجوان باشد. پزشکان اعتقاد دارند از آن جایی که اولین علائم بلوغ در دختران جوانه زدن پستان های آنان است پس خانواده ها و خود نوجوان باید مراقب باشد که در صورت دیدن هر گونه علائمی از بلوغ که در زیر سن 8 سالگی اتفاق افتاده باشد باید به پزشک مراجعه کند چرا که در این مرحله می شود با کنترل نمودن بلوغ جلوی عوارضی مانند کوتاه ماندن قد و مواردی مانند افسردگی را گرفت اما اگر این سنین بگذرد و کاری برای درمان نوجوان دختر انجام نشود صفحات رشد استخوانی او بسته خواهد شد و پس از آن دیگر نمی شود کاری برای دختر کرد و ممکن است سبب کوتاه ماندن قد او و برخی از علائم ثانویه دیگر می شود. خانواده ها و دخترانی که در سنین حساس هستند باید به نحوی آموزش ببینند که بسیاری از مشکلات به وجود آمده در این دوران حساس از زندگی شان را به خوبی از پیش رو برداشته تا در آینده آن ها خدشه ای وارد نشود چرا که بلوغ زودرس علاوه بر موارد گفته شده می تواند خطراتی مانند خود ارضایی در دختران و پسران را به همراه داشته باشد که این خود ارضایی نیز خود از عوامل اصلی افسردگی در میان نوجوان دختر و پسر خواهد بود.

منبع:فارس پاتوق

بلوغ زود رس پسران

 

بلوغ زود رس پسران

 

 

بلوغ زود رس پسران

 

بلوغ فرایندی در چرخه رشد و تکامل انسان است که در پی تغییراتی که در سیستم جسمی  هورمونی فرد به وجود می آورد تغییراتی در نیاز های جنسی، ویژگی های جسمانی و خلق وخو و و رفتارهای نوجوان شکل خواهد گرفت. بلوغ در پسران و دختران شامل مواردی است که ابتدا تغییراتی در سیستم مغزی و غدد فوق کلیوی و هیپوفیز فرد اتفاق افتاده و پس از آن با تغییراتی که در غدد جنسی فرد اتفاق می افتند تغییراتی در سیستم جسمانی فرد رخ میدهد. نخستین علامتی که در بلوغ پسران اتفاق می افتند رشد و بزرگ شدن بیضه ها و در نتیجه آن بزرگ شدن آلت تناسلی و رویش موهای بالای آلت است که به آن زهار گفته می شود. تغییرات بلوغ در پسران معمولا از سن ده سالگی آغاز شده و تا سن 12 الی 15 سالگی به اوج خود رسیده و کامل می شود بنابراین به بلوغ و تغییراتی که در کمتر از سن 9 سالگی در فرد اتفاق بیفتد بلوغ زود رس گفته می شود. اگر حس کنیم که پسر قبل از سن نه سالگی به علائم مذکور رسیده است باید ارزیابی هایی برای تشخیص و اثبات دلایل انجام شود. در اولین اقدام باید سطح هورمونی پسر مورد ارزیابی قرار گیرد و برای آن با بررسی های غده هیپوفیز توسط پزشکان ایرادات احتمالی و ترشحات هورمونی بیش از حد مشخص خواهد شد. در دومین حالت در صورتی که مشکلی در غدد مغزی فرد وجود نداشته باشد بایستی به بررسی دلایل دیگری مانند بزرگی مادرزادی غدد فوق کلیه مشکل را بررسی نمود.

اهیمت بلوغ زود رس پسران این است که اگر حس کنیم که کودک در سن کمتر از نه سالگی به بلوغ رسیده است و این نکته توسط بررسی ها اثبات شود  بایستی با استفاده از حتی دارو روند را کند کرده تا پسر در سنین کودکی با اطراف خود مطابقت بیشتری داشته و با این تاخیر سن بلوغ در او به سن نرمال و دیگر هم سن و سالان خود نزدیک شود. درست است که در بلوغ زود رس پسران به یکباره قد کشیده و بلند می شوند ولی در این حالت در نهایت خیلی زودتر صفحات رشد استخوان فرد بسته شده و در نهایت قد نوجوان از سایر هم سن و سالان خود و از آنچه پدر و مادر انتظار داشته اند کوتاه تر می شود. اگر به مشکلات این گونه از پسران که تقریبا در سنین کودکی به بلوغ می رسند رسیدگی نشود بیشترین مشکلات برای آن ها به وجود خواهد آمد که به خصوص در محیط مدرسه معلمان و آموزگاران فرد می توانند نقش مهمی در کاهش مشکلات روحی فردی که به بلوغ زود رس رسیده است را داشته باشند. البته نقش والدین به عنوان کسانی که کودک و نوجوان بیشتین زمان خود را با آنان می گذراند غیر قابل انکار و بسیار مهم می باشد. والدین باید در نهایت صمیمیت و دوستی به فرزند خود بفهمانند که این بلوغ در چه سنینی طبیعی است و حالا که برای فرزندشان زودتر اتفاق افتاده است او می تواند چه کارهایی برای بهبود شرایط خود داشته باشد. در این حالت برقراری و داشتن یک رابطه خوب و صمیمی بین خانواده و والدین فرد با مدیران و معلمان فرد در مدرسه می تواند باعث ایحاد شرایطی بهتر و مناسب تر برای فرزند شده و صمیمیت و رابطه میان کودک با والدین و نیز معلمان را بهبود ببخشد. یک سری از نکات می تواند زمینه ساز جلوگیری از بلوغ زود رس در پسران باشد که از جمله آن می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • اولین نکته این است که زمان خواب نوجوان باید زمانی باشد که او خسته است و انرژی ندارد.
  • قبل از خواب باید همواره نوجوانی که در سنین بلوغ قراردارد دوش بگیرد.
  • محیطی که کودک و نوجوان در سن بلوغ در آن استراحت می کند باید کاملا خنک بوده و هرگز گرم نباشد.
  • تشکی که برای او در نظر گرفته می شود باید حتما نازک باشد.
  • بالشی که برای خواب نوجوان در سنین بلوغ در نظر گرفته می شود باید حتی المقدور سفت باشد.
  • کامپیوتر و وسایلی که می توان با آن ها به اینترنت و سایت های نامناسب و یا فیلم های نامناسب دست یافت باید حتما در جاهای از خانه قرارداده شود که به آن نظارت وجود داشته باشد.
  • باید حتما پیامد و تبعات روابط اجتماعی ناسالم به فرد گوشزد شود و در عین حال مراقبت های بهداشتی باید به پسران در سن بلوغ یاد داده شود.
  • اشاره به موضوع خود ارضایی برای نوجوان در حد حرف کافی می باشد و نباید زیاد آن را شرح و بسط داد.

منبع:مشاورکو

استقلال طلبی در نوجوانان

 

 

 

استقلال طلبی در نوجوانان

 

استقلال طلبی در جوانان

 

نوجوانی دوره ای ویژه با شرایط و خصوصیاتی منحصر به فرد در طول زندگی هر فردی است که به دلایل مختلف ویژگی خاصی برای این دوره به وجود خواهد امد. نوجوانان در این دوره با ویژگی های مانند تغییرات هورمونی، تغییرات در روابط عاطفی و جنسی، و تمایل به استقلال طلبی مواجه می شوند که نیاز به توجه خانواده ها به نوجوانان خود در این دوره بسیار بیشتر می شود. یکی از مهم ترین ویژگی های دوره نوجوانی استقلال طلبی نوجوان است و نوجوان در این دوره زمانی از زندگی خود تمایل دارد که قدرت و استقلال خود را در معرض نمایش گذاشته و خود را از برخی جهات به دیگران اثبات نماید. نوجوان با استقلال طلبی خود می خواهد که بدون تکیه به اطرافیان خود و پدر و مادرش کارش را انجام دهد.

در واقع استقلال طلبی در نوجوان پیش زمینه ای برای ورود آن ها به درون اجتماع و آمادگی آن ها برای پذیرفتن مسوولیت های اجتماعی می باشد. تا قبل از اینکه فرد در دوره نوجوانی پا بگذارد و در واقع زمانی که او هنوز یک کودک است والدین را به عنوان قدرتمند ترین افراد شناخته و سعی می کند که در تمامی کارها به آن ها به عنوان حامیان اصلی خود تکیه نماید اما به محض اینکه فرد وارد دوران نوجوانی می شود این تمایلات در او کاهش یافته و ضمن تمایل به نشان دادن قدرت خود دوست دارد تا استقلالی در کارهای خود داشته باشد که در واقع این استقلال طلبی می تواند از سطوح پایین یعنی استقلال طلبی نسبی در برخی افراد تا سطوح بالاتر یعنی استقلال طلبی مطلق در برخی دیگر متفاوت باشد و در واقع منظور از این بحث این است که درجه تمایل به استقلال در نوجوانان متفاوت است برخی از آن ها دوست دارند که کاملا و در تمامی کارهای خود مستقل باشند و برخی از نوجوان به صورت ملایم تری تمایل دارند که در انجام برخی از کارهای خود مستقل باشند و برخی دیگر از کارهای خود را با حمایت خانواده و پدر و مادر انجام دهند. نوجوان دوست دارد تا در ضمن استقلال طلبی، کارها و فعالیت هایش را بدون حضور خانواده و در جمع هم سن و سالان خود انجام دهد که در این بین نیاز دارد که والدین به او اعتماد نموده و اجازه این استقلال را به او بدهند که لازم است والدین تا حدی این استقلال را در اختیار نوجوان خود قرار دهند و در عین حال کاملا نیز او را به حال خود رها نکرده و در واقع استقلالی همراه با نظارت در خانواده ها نیاز مبرم برای برخورد با استقلال طلبی در دوره نوجوانی می باشد. والدین ضمن آشنایی با ویژگی های این دوره باید تلاش کنند که از استقلال طلبی در نوجوان خود در جهتی مثبت و سازنده استفاده نمایند مثلا به او اجازه دهند در یک کار و یا شغل مناسب وارد شود.

منبع:ساینس دیلی

استرس در نوجوانی

 

 

 استرس در نوجوانی

استرس در نوجوانی

 

همان طور که همه ما می دانیم دوران نوجوانی به دلیل وجود شرایط ویژگی های خاصش می تواند یکی از حساس ترین و در واقع مهم ترین نقطه زندگی هر فردی باشد. در دوران نوجوانی فرد شخصیت او تحت تاثیر عوامل مهم و مختلفی قرار می گیرد و تغییراتی اساسی در خلقیات و رفتارهای نوجوان به وجود می اورد که در نتیجه آن یکی از مهم ترین اختلالاتی که می تواند برای نوجوان پیش بیاید  می باشد. اگر والدین فرد در این دوران حساس توانایی درک و شناخت تغییرات رفتاری و ویژگی های نوجوان شان را نداشته باشند باعث به وجود آمدن تنش ها و مشکلات بیشتری در او می شوند که در این حالت دانش و آگاهی والدین می تواند جلوی بسیاری از مشکلات دوران نوجوانی را گرفته و از میزان استرس فرد نوجوان به شدت بکاهد.

در واقع آگاهی از اینکه به چه علت نوجوان به اختلال استرس مبتلا شده است می تواند کمک موثری برای یافتن راه حل مطلوب و در  نهایت کاهش استرس نوجوان بکند. استرس اختلالی است که در نتیجه وجود فشارها و تنش ها در زندگی شخص برای او به وجود می آید که در حالت عادی و در زمانی که فرد تنها در موارد خاص به آن مبتلا شود زیاد نگران کننده نیست اما اگر زمانی طولانی به این اختلال مبتلا شویم لازم است اقدامات لازم برای بهبود آن را در دستور کار قرار دهیم. استرس حالت و واکنشی است که در مقابله با فشارها و تنش های موجود در محیط زندگی کار و تحصیل و یا هر محیط دیگری برای فرد به وجود می آید. البته عوامل درونی نیز می تواند از عوامل اصلی بروز استرس در نوجوان باشد مثلا تمایل به پذیرفته شدن توسط دیگران که در دوران نوجوانی نیز به شدت افزایش می باید یکی از دلایل اصلی است. استرس تا حدی برای بدن نیاز است و در واقع فردی که هیچ گونه استرسی در زندگی تجربه نکند در واقع نرمال نمی باشد ولی اگر استرس در یک شخص هم از حد مجاز و بازه زمانی مجاز فراتر رود نگران کننده خواهد بود و نیاز به درمان دارد.

استرس در دوران نوجوانی طی تغییراتی که در سیستم بدن رخ می دهد می تواند به شدت افزایش یابد. از عوامل اصلی که می توان برای افزایش تنش و استرس در زندگی نوجوان نام برد بلوغ، یافتن هویت و استقلال طلبی هستند که در زیر در مورد هر یک از آن ها توضیح داده خواهد شد. بلوغ باعث به وجود آمدن تغییراتی در بدن و روح فرد نوجوان خواهد شد که این تغییرات معمولا یکباره و ناگهانی نیز هستند که نوجوان را با دنیای جدیدی رو به رو خواهند کرد که اگر آگاهی های لازم در مورد این دوران به نوجوان داده نشود باعث بروز اختلالاتی مانند استرس و اضطراب برای او خواهد شد. در دروان بلوغ نشانه هایی وجود دارد که لازم است تا فرد و والدین آن ها را بدانند. در دوران بلوغ نوجوان دوست دارد که همه چیز را بفهمد و کشف کند و بسیار کنجکاو خواهد شد و در واقع او می خواهد تغییرات جسمی خود را به سرعت کشف کند. فرد در این دوران دچار هیجانات عاطفی و رفتاری می شود که از جمله آن ها می تواند به خشم و پرخاشگری اشاره نمود. در دوران بلوغ فرد تمایل دارد که به یک جمع خاص مثلا جمع دوستانش تعلق داشته بشد و کمی از جمع خانواده فاصله بگیرد.

گاهی نوجوان در سن بلوغ به مورادی مانند افسردگی و اضطراب و استرس مبتلا می شود که در برخی موارد بسیار خطرناک و نگران کننده هستند. مورد دیگری که در در کنار بلوغ در افزایش استرس نوجوان تاثیر گذار است هویت یابی در او است. در واقع نوجوان دوست دارد که در زمینه های مختلف درسی، تحصیلی، کاری، خانواده، مذهبی و مواردی از این قبیل کسب هویت نماید که در این راه باید تلاش و کوشش زیادی نماید و ممکن است این دغدغه ها باعث افزایش استرس در دوران نوجوانی فرد گردد. مورد بعدی در افزایش استرس نوجوانی استقلال طلبی خواهد بود. در واقع نوجوان تمایل دارد که از خانواده تا حدی فاصله بگیرد و با کسب آزادی بیشتر استقلال و جدایی خود از خانواده را اعلام نموده و اعلان قدرت نماید. البته این امر در مورد همه نوجوانان صدق نمی کند و این کاملا به خلق وخو و ویژگی های شخصیتی نوجوان بستگی دارد اما در بسیاری از نوجوان کسب استقلال فراگیر خواهد بود. عوامل دیگری مانند  درگیری و مشاجره پیاپی در خانواده ها، نبود روابط صمیمی در بین اعضای خانواده و مواردی از این قبیل نیز می تواند زمینه ساز بروز و افزایش استرس در نوجوانان باشد.

منبع:مشاوره-ازواج.com

ناخن جویدن در کودکان
ناخن جویدن در کودکان

 

مقدمه

اکثرکودکان در جریان روند رشد، حداقل یک رفتار تکراری ِثابت را که مشخصا نیز ارادی نیست ازخود نشان می دهند. ناخن جویدن در اکثر کودکان، پاسخی به نیازهای جسمی یا هیجانی گذرا  است که کمک می کند با استرس های روزمره کنار بیایند. ناخن جویدن معمولاً مدتی پدیدار می شود و بعد از مدتی نیز رفع می گردد. ناخن جویدن اختلالی می باشد که بیشتر در سنین کودکی و اوایل نوجوانی اتفاق می افتد . ولی می توان جویدن ناخن را در همه ی گروه های اجتماعی مشاهده کرد . این عادت نشانه ی تهاجم است و اغلب کودکان فقط زمانی که فشار و اضطراب درونی آن ها زیاد است به جویدن ناخن می پردازند و بعضی ها هم بدون دلیل مشخصی دائماً به این کار مبادرت می کنند(نجاتی، 1373).

توصیف ناخن جویدن

ناخن جویدن شاید یکی از فراوان ترین واکنش های نورتیک و اختلالات عادتی ارضاء کننده است که در کودکان و بزرگسالان مشاهده می شود. جویدن ناخن برخلاف مکیدن انگشت در سر فرصت انجام نمی گیرد، بلکه نشانه دلواپسی، اضطراب، ترس از امتحان، تنبیه و غیره است. دیده شده که کودکان قبل از امتحان و بزرگسالان مثلاً در اتاق انتظار یا پیش آمدی ناخن هایشان را می جوند یا گوشه های ناخن را می خورند. کودکانی که انگشتان خود را می مکند اکثراً آرام و بی خیال می باشند، اما آنان که انگشتان خود را می جوند بی قرار، مضطرب و دارای انرژی زیاد هستند و حتی در خواب نیز آرامش ندارند، جنب و جوش زیادی دارند، دندانهایشان را به هم می سایند، فریاد می کشند و خشم و غیظ در انها به مراتب زیاد دیده می شود.

این عمل هنگام ناراحتی و نگرانی تشدید می شود و معمولاً با دیگر مشکلات نظیر شب ادراری و پرخوری همراه است. ناخن جویدن وسیله ای برای کاهش فشار روانی است و در بزرگسالانی هم با اضطراب و تنش همراه است در حالیکه مکیدن انگشت تقریباً یک عادت دوره کودکی است و با لذت و آرامش توام است.

ناخن جویدن را حرکتی برای تخلیه ی هیجانات می دانند. گاهی کودک، جویدن ناخن را از والدین خود یاد می گیرند و چون می بینند آنها در مواقع ناراحتی این عمل را انجام می دهند، لذا او برای رفع ناراحتی به این عمل مبادرت می ورزد.

ناخن جویدن عکس العملی است که غالب اوقات با انگشت مکیدن کاملاً تفاوت دارد. زیر بر خلاف انگشت مکیدن یک عادت نیست، بلکه وسیله ای است که کودک برای پایین آوردن فشار درونی خود به کار می برد(احدی، بنی جمالی، 1373). مکیدن شست اساساً یک عمل لذت بخش و تسکینی است در صورتی که جویدن ناخن بیشتر نشانه ی تهاجم است. این عادت در بچه های بزرگتر شایع تر است و کودک بدینوسیله تمایلات تهاجمی خود را کنترل می کند (گیتی حیدری 1372).

عوارض

ناخن جویدن گاهی به یک عادت خاص که رفته رفته به پاسخی خودکار و غیر ارادی است تبدیل می شود. ناخن جویدن یکی از عاد تهای شایع در بین کودکان می باشد  که  می تواند این مسئله به یک مشکل جدی تبدیل شود. این امر ممکن است به یک احساس خجالت تبدیل شود یا این که به خاطر ناخن جویدن شدیدا مورد توجه قرار گیرد و ا حساس شرم کند.

در کنار این خجالت زدگی، ممکن است کودک به ناخن ها و انگشتان خود آسیب برساند. ناخن جویدن علاوه بر آن که شکل ظاهری ناخن ها را بد شکل می کند، باعث زخم شدن و عفونت نیز می گردد. ناخن جویدن هم چنین مشکلات دندانی نیز در کودکان ایجاد می کند.  ناخن جویدن باعث کوتاه شدن ریشه دندان ها بر اثر فشار زیاد می شود.

ناخن ها علاوه بر زیبایی انگشتان به منزله ی یک وسیله ی مکانیکی نیز اعمال زیادی در بدن انجام می‌دهند . اما مهم ترین وظیفه ی آن ها پوشاندن بافت نرم انگشتان پولپ است که گرفتن اشیای ریز و کار کردن با آن ها را برای ما ممکن می سازد. جویدن ناخن علاوه بر صدمه رساندن به صفحه ی ناخن و تغییر شکل آن ها قدرت انجام دادن بسیاری از کارهای ظریف را از انسان سلب می کند، همچنین بزاق دهان نقش مخربی بر ناخن و بافت های اطراف آن داشته و رطوبت ناشی از آن مکان مناسبی را برای رشد باکتری ها و قارچ ها فراهم می آورد. از طرف دیگر به علت جمع شدن میکروب ها در زیر ناخن مقداری از آن هنگام جویدن ناخن بلعیده می شود. این امر ممکن است به ناراحتی های جسمانی از قبیل دل درد ، تهوع ، داشتن انگل و … منجر شود ( فرهادی ثابت ، 1372).

هرچند در ابتدا کودک با ناخن جویدن به دنبال کسب آرامش است و انجام این کار باعث کاهش اضطراب در او می شود، ولی بعدها باعث ایجاد و تشدید اضطراب، افسردگی، کاهش اعتمادبه نفس، گوشه گیری و کاهش عملکرد ذهنی، اجتماعی و در سنین بالاتر شغلی می شود. عوارض جسمی این اختلال نیز شامل خونریزی، عفونت مکرر دور انگشتان و در موارد شدید تغییر شکل ناخن ها و انگشتان می شود.

عفونت های گوارشی و ابتلا به انگل نیز در مواردی دیده شده است. در برخی موارد هم که کودک به بیماری های جسمی مانند کم خونی مبتلاست، ابتلا به بیماری می تواند این اختلال را ایجاد کند. معمولا ناخن جویدن هنگام تماشای فیلم های ترسناک یا بازی های مهیج و انجام فعالیت های فکری مانند درس خواندن تشدید می شود.

بر اساس پژوهش گیل (1998) مساله ساز ترین اثر جانبی جویدن ناخن، محرومیت از حقوق اجتماعی است. چون ممکن است کودک توسط همسالانش مورد تمسخر قرار بگیرد و بزرگسالانی که یک کودک را هنگام ناخن جویدن مشاهده می کنند این گونه نتیجه گیری کنند که او نامطمئن و یا تحت فشار است. هم چنین ممکن است برخی منظره ناخن جویده شده را ناخوشایند بدانند و ویژگی منفی دیگری به دانش اموز دارای این رفتار نسبت داده شود.

علل

برخی تئوری‌ها عنوان می‌کنند که این عادت با ژنتیک افراد مرتبط است درحالیکه تئوری‌های دیگر باور دارند که اختلالی وسواسی-جبری است. همچنین مشاهده شده است که برخی افراد از روی گرسنگی یا بی‌حوصلگی ناخن‌هایشان را می‌جوند. در برخی کودکان، جویدن ناخن با مکیدن شست دست مرتبط است اما لزوماً تمامی کودکانی که شست دست‌هایشان را می‌مکند، به جویدن ناخن هم روی نمی‌آورند. ازآنجاکه این عادات بعنوان رفتارهای تکرارشونده متمرکز بر بدن طبقه‌بندی می‌شوند، زیر‌گروه اختلالات وسواسی-جبری نیز می‌باشند. اما برخی متخصصین سلامتی بر این عقیده هستند که این عادات را نمی‌توان جزء اختلالات وسواسی-جبری تلقی کرد. هنوز تحقیقات زیادی در این زمینه در دست انجام است.

به طور کلى، عصبانیت بیش از حد ناشى از فشارهاى روحى و اضطراب براى تسکین ناراحتی ها، تضادهاى فکرى، قرار گرفتن در موقعیت هاى حساس، بلاتکلیفى به خاطر درگیرى با والدین، امتحانات، پاسخ دادن به معلم، تماشاى فیلم هاى ترسناک، تقلید از دیگران، هیجان بیش از حد و عکس العمل هاى خصومتى در مقابل والدین و معلم، ریشه هاى حسادت و ناامنى در خانواده و جل بتوجه، از علل جویدن ناخن محسوب می شوند.

شریعتی رودسری عوامل موثر در پیدایش ناخن جویدن را به شرح زیر بیان کرده است:

–    توجه افراطی والدین به نوزاد تازه متولد شده

–    احساس تنهایی فرد و بی توجهی اولیا و دیگران به او

–    تماشای فیلم های مهیج و ترسناک ، مخصوصاً به طور تنها و به ویژه در شب

–    دعوا و مطرح کردن اختلافات والدین در حضور کودک و نوجوان

–    خستگی و بی حوصلگی کودک و نداشتن سرگرمی مناسب

–    انتظار کشیدن بیش از حد برای بر آورده شده توقعات یا چیزی و یا در جایی

–    انجام ندادن و حاضر نکردن تکالیف مربوط به مدرسه و وظایف محوله دیگر .

–    توقعات بیش از حد و خارج از توانایی والدین از کودک و نوجوان

–    تنبیه و سرزنش شدن مکرر توسط والدین و دیگران

–    عدم تشویق در کارها و در نظر گرفتن توانایی ها و خلاقیت ها و ابتکارات وی ( شریعتی رودسری ، 1380 ص 33-32 ).

به طوری کلی مهم ترین علت های ناخن جویدن به شرح زیر است:

فشار روحی و اضطراب

روان شناسان مهم ترین عامل موثر در ناخن جویدن را اضطراب و فشارهای روحی می دانند و معتقدند این عادت نیز مانند انگشت مکیدن ، روشی برای تسکین ناراحتی ها و عصبانیت هایی است که از یک موقعیت اضطراب زا و فشار آور بوجود می آید . زیرا دیده شده افرادی که ناخن خود را می جوند از افراد عادی مشوش ترند . ( فرهادی ثابت 1372 ص 89 ).

تقلید

چنانچه یک یا هر دو والدین کودکی ، عادت به ناخن جویدن داشته باشند ؛ احتمال آن که کودک آن‌ها نیز به این عادت مبتلا شود بیشتر از کودکانی است که والدین آن ها دچار این اختلال نیستند ، زیر در بعضی موارد ، کودک ناخن جویدن را از والدین می آموزد چون می بیند والدینش به هنگام ناراحتی این عمل را انجام می دهند . ( فرهادی ثابت ، 1372)

نارسایی های قبل و بدو تولد

مهمترین تاثیرات منفی جنسی عبارتند از: رادیوگرافی، استعمال دخانیات و مشروبات الکلی، انواع ضربه ها، تصادفات، سوء تغذیه مادر، اختلالات کروموزومی، خواسته یا ناخواسته بودن کودک، نگرش والدین مخصوصاً مادر به جنین، دعوا و کشمکش های بین والدین و دیگر عوامل اصلی و جنسی دیگر که هر کدام به یک نسبتی می توانند کودک را تحت تاثیر قرار داده و زمینه فراهم شدن انواع اختلالات را به وجود آورند.

خانواده و تاثیرات انها

رفتار و روش نامتناسب والدین اختلالاتی در کودکان آنها ایجاد می کند که منجر به بدرفتاری و ضد اجتماعی شدن و یا گوشه گیری و افسردگی می شود. مثلاً والدینی که بیش از حد کودکان خود را حمایت می کنند و کودکان انان بسیار خودمختار می شوند ولی والدینی که کودکان خود را طرد می کنند و یا توجهی به آنها نمی کنند، فرزندانشان با رفتارهای ضد اجتماعی عکس العمل نشان می دهند، خانواده کودکانی که مشکلات ضذ اجتماعی دارند و فاقد اتحاد و هماهنگی بوده و والدین، محبت و علاقه کمتری به کودکان خود نشان می دهند و گاهی سخت و جدی و گاهی نرم و ملایم با کودکان خود رفتار می کنند. والدین بازدارنده صاحب فرزندانی خواهند بود ترسو، بدون اعتماد به نفس، گوشه گیر و منزوی و والدین پرخاشگر کودکان و نوجوانی پرخاشگر و ضد اجتماعی خواهند داشت.

درمان

اغلب کودکان به دلیل ناخن جویدن تنبیه می شوند یا موادی با طعم های بَد و یا فلفل به انگشت های انان مالیده می شود تا رفتار ناخن جویدنشان متوقف شوند. اما این درمان ها به ندرت کارساز می باشند.  زیرا معمولا ترک  این رفتار ا ز کنترل کودک خارج است. والدین  با کمک کودک می توانند این عادت را در کودک  تغییر دهند. والدین ممکن است ناامید شده باشند اما تکنیک های قطعی و ثابت شده ای برای تغییر ا ین نوع عادت ها وجود دارد.

برای درمان ناخن جویدن، رویکردهای رفتاری زیادی وجود دارد که از آن جمله می توان به وارونگی عادت بر تاکید بر خود آگاهی و رفتار رقیب مانند مشت کردن ا نگشتان یا محکم گرفتن یک شی در دستان در زما ن هایی که کودک می خواهد ناخن خود را بجود از موثرترین درما نها نام برد.

توصیه هایی برای والدین

برای درمان عادات ناپسند و اختلالات کودکان، باید ابتدا انگیزه ها و علل آنان مشخص گردد، پس درمان شروع شود. مهم آنکه هیچ گاه نباید برای درمان ناخن جویدن، از زور و کتک و فشار استفاده شود. پیشگیری از اختلالات و عادات ناپسند باید مقدم بر درمان باشد، یعنی والدین باید از همان آغاز، مراقب و مواظب رفتارها و حرکات کودکان خود باشند و هر عمل نامناسب را خیلی زود و به طور مناسب برطرف سازند . راهکارها و پیشنهاداتی برای رفع ناخن جوی در کودکان در ادامه مشاهده خواهید کرد:

–    سعی کنید همیشه کودک را با اشیاء مورد علاقه اش سرگرم کنید ( معتمدی، 1372)

–    سعی کنید وقت بیشتری را به او اختصاص دهید تا زیاد تنها نماند ( همان )

–    می توانید چسب زخم رنگی به دستانش بزنید و یا دستکش های رنگی به او بپوشانید ( مظلوم ، 1389 ص 45 )

–    حواس کودک را پرت کنید و از او کارهایی بخواهید که مجبور شود از انگشتان استفاده کند مثل درست کردن کار دستی، کشیدن نقاشی و بازی با اسباب بازی های مورد علاقه اش (همان)

–    از روش تغییر رفتار (دادن ستاره یا بر چسب های عروسکی) استفاده کنید . هر روز که کودک ناخن هایش را نجود ستاره می گیرد و در صورتی که ستاره ها به اندازه ای معین برسد، پاداش خواهد گرفت. شاید بهترین پاداش برای دختران خردسال ، مرتب کردن ناخن ها و لاک زدن یا ستاره زدن روی ناخن ها باشد . (همان)

–    هنگام گوش دادن به درس یا تماشای تلویزیون دست های خود را زیر چانه یا کنار گوش خود نگذارید. یا دست های خود را مشغول کنید یا روی نشیمنگاه بنشینید و دست ها را دور پاها در هم قفل کنید (بشیری، 1387)

–    شخصی را بخواهید تا هر گاه مشاهده کرد شما به این عادت مشغول شده اید دست شما را بگیرد و یا با یک روش آزار دهنده (مانند فشار دادن به دست شما) رفتار شما را کنترل کند . کافی است چندین روز این عمل را انجام دهید تا این عادت فراموش گردد ( همان )

نکته: تلخ کردن انگشت او و یا فلفل زدن آن که سبب می شود این حالت در کودک اثری نامناسب بر جای بگذارد

مهم است توجه کنید که؛ درمان اساسی با شناخت علت بیماری و رفع اضطراب ، هیجان و ناراحتی بیمار عملی خواهد بود و معمولاً از طریق روان درمانی و دارو درمانی اجرا می شود بدین منظور متخصصین کودک و نوجوان ما برای ارائه خدمات درمانی لازم در خدمت والدین عزیز هستند.

 

منبع:مشاورانه

 

 

 

موسیقی درمانی در کودکان
موسیقی درمانی در کودکان

 

موسیقی درمانی در کودکان

 

امروزه در حوزه پزشکی و روانشناسی درمان ها از طرق مختلف صورت می گیرد و دیگر مثل گذشته درمان ها صرفا با استفاده از داروها و گیاهان دارویی صورت نمی گیرد. موسیقی و بازی از مواردی هستند که در درمان بسیاری از اختلالات روحی و روانی کودکان موثر خواهند بود. موسیقی کمک قابل توجهی برای درمان بسیاری از اختلالات کودکان در زمینه های رفتاری، اجتماعی، اخلاقی و هوش خواهد کرد و مزیت آن نسبت به سایر روش های درمانی این است که هیچ گونه خطری نمی توان برای آن برشمرد. موسیقی درمانی در کودکان سبب تغییرات خلق و خو و آداب اجتماعی گشته و با این تغیرات زمینه بهبود رفتارهای فردی و اجتماعی در آنان و تاثیر در هوش آن ها خواهد شد. موسیقی می تواند سبب بهبود ارتباطات کودک با دیگر هم سن و سالان خود و نیز خانواده و اطرافیان او شود. این ارتباطات در واقع با نفوذ موسیقی در روح و روان انسان تسهیل شده و بهبود می یابند. نکات مثبت بسیار در زمینه موسیقی درمانی قابل شناسایی است که برخی از آن ها را در زیر ذکر می کنیم

اول اینکه موسیقی درمانی باعث تحریک تمامی حواس انسان و کودک شده و از این طریق می تواند سبب افزایش هوش آن ها شود.

دوم اینکه تاثیر موسیقی درمانی در کودکان زمانی افزایش چشمگیر خواهد یافت که به کودک اجازه دهیم خود در اجرا و انجام موسیقی دخیل شود و کمک نماید مثل نوازندگی و غیره

موسیقی در کودکان و سایر افراد ضمن اینکه می تواند سبب افزایش هیجان شود، در عین حال آرامش بخش نیز بوده و از ان برای درمان بیماری و اختلالات بی قراری در کودکان می توان استفاده نمود.

موسیقی می تواند  سبب افزایش اعتماد به نفس در کودک شده و بر همین اساس نیز بسیاری از موسیقی هایی که در مهد کودک ها اجرا و یا پخش می شود برای نشان دادن و تحریک موفقیت و حس کامیابی و پیروزی در کودکان طراحی می شوند

موسیقی می تواند میزان تحمل درد در کودکان را افزایش داده و برای درمان بسیاری از بیماری هایی که دردناک هستند مفید و موثر خواهد بود.

موسیقی درمانی در کودکان سبب افزایش تعاملات اجتماعی آن ها و ایجاد و افزایش تمایل در آنان برای بهبود روابط اجتماعی آن ها با دیگران شود.

موسیقی درمانی در کودکان باعث می شود که هوش کودک افزایش یابد چرا که هنگام شنیدن موسیقی هر دو قسمت مغز به کار افتاده و با یکدیگر هماهنگ تر خواهد شد و از طرفی موسیقی می تواند در درمان لکنت زبان در کودکانی که به این اختلال گرفتار هستند کمک می نماید. متخصصان در زمینه موسیقی درمانی کودکان را با انواع مختلف فعالیت ها در زمینه موسیقی نظیر نوازندگی، اجرا، رقص و غیره آشنا می نمایند تا بدین ترتیب با استفاد از تجربیات قسمت های مختلف بسیاری از امور و مشکلات در آن ها بهبود یابد.

یک درمانگر در طول درمان کودک با نکاتی که از ویژگی های کودک در می یابد می فهمد که کدام الت موسیقی بهتر می تواند با خلقیات او هماهنگ بوده و برای درمان روحی و روانی او موثر تر واقع گردد. لذا برای درمان کودک با استفاده از موسیقی درمانی تنها وجود یک موسیقی دان کافی نیست و در این بین یک پزشک و متخصص روانشناسی و کودک برای کمک و دریافت و فهم هر چه بهتر وضعیت روحی و روانی کودک و نیازهای او نیاز است. پس از فهم و دریافت موارد گفته شده آن ها موسیقی و الات موسیقی مورد نیاز کودک که خانواده او باید برای او رفاهم نمایند را به  آن ها معرفی خواهند کرد.

درمانگران این حوزه پس از ارتباطاتی که با کودک برقرار می کنند و بر مبنای شناخت او در زمینه های مختلف جسمی روحی اخلاقی اجتماعی و غیره برنامه مورد نیاز را به والدین او انتقال داده و آن ها باید به دقت موارد خواسته شده را انجام دهند تا در بهترین وضعیت ممکن به خواسته شان برسند. امروزه ثابت شده است که موسیقی تاثیرات فراوانی برای درمان بسیاری از  بیماری ها در کودکان دارد که از جمله اختلالاتی که با استفاده از موسیقی می توان درمان کرد، بیماری هایی مانند اوتیسم، بی قراری و بیش فعالی را می توان نام برد که هر کدام از این بیماری ها امرزوه بسیاری از کودکان را مبتلا نموده است. لذا خانواده ها باید به موسیقی درمانی به عنوان راهی برای درمان بسیاری از اختلالات کودکان خود دقت نموده چرا که درمان با استفاده از این روش هیچ گونه عارضه جانبی در بر نخواهد داشت و این نکته می تواند مزیت مهم این روش نسبت به روش هایی مانند دارو درمانی باشد.

منبع:مشاوره-آنلاین.com

مهارت توجه به کودکان
مهارت توجه به کودکان

 

مهارت توجه به کودکان

 

توجه به کودکان یک تکنیک حیاتی و مهم در تـربیت کودکان است و لازم است تا خانواده ها و والدین تکنیک ها و سبک های درست تـوجه به کودکان را بیاموزند. اگر پدر و مادرها بتوانند به خوبی از روش های توجه به کودکان بهره بگیرند می توانند مشکلات بسیاری را در روابط میان خود و کودکان خود حل نموده و کاهش دهند و موجبات افزایش اعتماد و حس اعتماد به نفس را در کودکان از همان دوران کودکی فراهم نمایند چرا که ثابت شده است که افزایش اعتماد به نفس در افراد باید در همان دوران کودکی آن ها اغاز شود.

والدین بیشتر اوقات خیال می کنند که به اندازه کافی به کودکان خود توجه می نمایند اما در عین حال گاهی یا اوقات زیادی از کودک می شنوند که مثلا ” شما به من توجهی نمی کنید” شاید والدین حتی از این صحبت کودک خود  گله مند شده و ناراحت شوند. در واقع می شود گفت که توجه کردن به کودکان یعنی توصیف رفتارهای خوب در آنان به گونه ای که کودک حس نماید که رفتارهای خوبش و ویژگی های مطلوبش مورد توجه والدین قرار گرفته است و در واقع این کار فواید زیادی دارد چرا که وقتی والدین به رفتار مثبت کودک واکنش نشان داده و به آن توجه می کنند کودک می فهمد که رفتار مطلوبش مورد توجه خانواده بوده و تلاش می کند تا ان را بهبود داده و پر رنگ تر نماید.

توجه مناسب به کودک و مهارت توجه والدین فواید زیادی داشته و سبب بهبود بسیاری از ویژگی های  رفتاری و اجتماعی در کودکان می شود. اولین و مهم ترین تاثیری که توجه به کودکان داده این است که کودک تلاش می کند تا رفتارهای مقبول و مورد پسند خود را افزایش داده و رفتارهای بد را کاهش دهد.

دومین تاثیر مهم توجه به کودکان این است که رابطه ای مناسب بین کودک و والدین شکل گرفته و در واقع مشکلات موجود در رابطه ها تا حد زیادی کاهش می یابد. تکنیک ها و نکات مهم زیادی برای توجه بهتر والدین به کودکان وجود دارد که چند مورد را در ادامه ذکر می کنیم.

اولین نکته مهم این است که پدر و مادر سعی کنند که دقیقا همان رفتاری که کودکان از خود نشان می دهد را بازگو نمایند و این می تواند تاییدی برای کودک باشد و به او بفهماند که تمام حواس والدین به صورت خوب و تمام و کمال به او هست.  پس لازم است تا والدین در هر زمان که توانستد و در هر فرصتی کارهایی که کودک انجام داده است را به صورت کامل بازگو کنند و با این کار نشان دهند که توجه و حواس آن ها به صورت کامل به فرزندشان هست.

می توان گفت که توجه نمودن به کودکان و مهارت توجه در واقع به نوعی شبیه به گزارشگری ورزشی مثلا در ورزش فوتبال می باشد که فرد گزارشگر تمام موارد را بازگو می کند پس والدین نیز به همین صورت وقتی که کودک در حال انجام کاری هستند باید آن ها را با تمام وجود زیر نظر گرفته و پس از آن موارد را به صورت کامل بازگو نمایند مثلا اگر کودک در حال بازی با مکعب های خودش است باید کنارش نشسته و رفتارها و کارهایش را کامل بازگو نمایند به طور مثال بگوید که تو داری مکعب های زرد را با قرمز کنارهم می چینی و یک خانه زیبا می سازی و یا اگر در حال نقاشی است مثلا بگوید که تو داری یک خانه زیبا با رنگ آبی می کشی… پس توجه نمودن به کودکان تنها یک صحبت صرف نیست و تنها با حرف زدن نمی توان به کودک ثابت کرد که به او توجه می شود بلکه نیاز است با رفتار و اعمال خود توجه به او را به او ثابت نماییم و نشان دهیم. روشی دیگر برای توجه نمودن، تقلید کارهای کودک است. می توان در زمان توجه کنار کودک بوده و کارهای او را دقیقا تقلید کرد. کشیدن یک نقاشی یا ساختن یک مجسمه با خمیر بازی یک نمونه و مثال خوب است. توجه کنید که می بایست به صورت دائمی از این روش استفاده نمود.

منبع:مقالات کانون مشاوران ایران