تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

دسته: مشاوره تحصیلی

با بیزاری نوجوان از مدرسه رفتن چگونه برخورد کنیم؟
با بیزاری نوجوان از مدرسه رفتن چگونه برخورد کنیم؟

ممکن است شما هم فرزند نوجوانی داشته باشید که از مدرسه گریزان شده است. آیا با مشکلاتی مثل این مواجه اید که او همه ی درس ها را بی فایده و مسخره می داند و یا از بودن در مدرسه لذت نمی برد؟

در چنین شرایطی ممکن است احساس کنید وضعیت خیلی وخیم است و یا افکاری مانند این را با خودنشخوار کنید که فرزندم به جایی نمی رسد، خیلی تنبل شده، خارج از کنترل من است و…

داشتن احساس هایی مثل نگرانی و اضطراب کاملا طبیعی است اما بد نیست بدانید که بی علاقه شدن به درس و مدرسه از بارزترین ویژگی های دوره ی نوجوانی است.

بهتر است آرام باشید و دایل بی علاقگی فرزندتان را دقیق تر بررسی کنید.

همچنین به شدت مراقب باشید تا این مساله از طریق گفتن جملات سرزنش آمیز و یا توام با تهدید و تحقیر، منجر به از بین رفتن و یا تخریب رابطه ی شما و فرزندتان نشود.

نکات زیر می تواند به شما کمک کند تا درک بهتری از وضعیت فعلی به دست آورید.

1. بدانید که فرزندتان با شما سر جنگ ندارد.

فکر اینکه فرزندتان عامدانه درس نمی خواند، تنبلی می کند و در حال مخالفت با شماست فکری کاملا بی پایه و اساس است.
وقتی فرزند شما در سن نوجوانی درس نمی خواند، شرایطی متفاوت با یک کودک را سپری می کند.

او در حال حاضر با تغیرات جسمی و ذهنی زیادی رو به روست و ممکن است دلایل زیادی مثل ترس از امتحان، مشکل در دوست یابی، احساس گیجی، نداشتن هدف و… منجر به درس نخواندن شود.

2. نحوه ی گفت و گو با فرزندتان را بازنگری کنید.

از خودتان بپرسید، آیا غالبا نوجوانم را سرزنش می کنم؟ آیا بیشتر اوقات در مورد مسایل مربوط به مدرسه صحبت می کنم؟ آیا من طوری صحبت می کنم که انگار سرگرمی ها و علایق نوجوانم اتلاف وقت هستند و یا اینکه برای پرت کردن حواسش از کارهای مدرسه خود را به آن ها مشغول می کند؟

آیا نوجوانم را با دوستان، عموزاده ها یا خواهر و برادرهایش مقایسه می کنم؟ آیا تاکید بیش از اندازه بر عملکرد خوب در مدرسه دارم؟ آیا معمولا برای انجام تکالیف مدرسه از خشونت و یا زور استفاده می کنم؟ آیا بدون جویا شدن نظرش، او را در کلاس ها یا برنامه ها ثبت نام می کنم؟

این دلایل می تواند باعث شده باشد تا مشاجرات شدیدی بین شما و فرزندتان ایجاد شود و به مرور احساس بد او در مورد مدرسه را تشدید کند.

3. باید و نباید ها را کنار بگذارید.

اگر از آن جمله والدینی هستید که ساعت های زیادی را به حرف زدن در مرود اهمیت درس و مدرسه اختصاص می دهید و هیچ کس نمی تواند شما را از منبر سخن پایین بکشد، لازم است بدانید که فرزندتان بیش از 2 دقیقه شنوای حرف تان نخواهد بود.

بهتر است خودتان را خسته نکنید و حرف های تان را مختصر تر کنید.

واقعیت آن است که نوجوان تان نیز به خوبی می داند که درس مهم است و اگر درس نخواند احتمالا به جایی نخواهد رسید. پس تکرار مکررات چه فایده ای خواهد داشت؟

بهترین کار این است که سکوت کنید و بشنوید. نگرانی ها، علایق و خواسته های نوجوان تان را گوش کنید و دنیای را از دریچه ی ذهن او ببینید تا احساس کند که کاملا درک شده است.

در چنین حالتی او به صورت خودکار شروع به تغییر رویه زندگی اش می کند . رفتارهای کارآمدتری را در پیش می گیرد.

4. . چه کسی گفته که مدرسه تا این حد مهم است؟

مدرسه مهم است اما مهم تر از ارتباط شما با فرزندتان نیست.
قطعا چیزهای مهم دیگری مانند ارتباط با دوستان، ورزش، موسیقی و فعالیت های مورد علاقه وجود دارند که به گفته ی بسیاری از نوجوانان از دید والدین شان کاملا مخفی است.

دست از صحبت های افراطی در مورد اهمیت مدرسه بردارید و ابعاد دیگر زندگی فرزندتان را نیز ببینید.

در این صورت به مرور نگرش های او در مورد مدرسه نیز متعادل تر می شود و احتمال افزایش رغبت نسبت به درس و مدرسه در او بیشتر می شود.

5. آیا احتمال افسردگی و مشکلات روحی را در نظر گرفته اید؟

بی رغبتی دایم فرزندتان در مورد مدرسه تنها یک دلیل ندارد. این وضعیت می تواند نشانه ای از مساله ی جدی تری مانند افسردگی، حملات وحشت زدگی و اختلالات اضطرابی هم باشد.

در اینجا لازم است وجود این علایم را مورد توجه قرار دهید: احساس خستگی در بیشتر اوقات، ضعف تمرکز، احساس بی ارزش، احساس نفرت، تغییرات اشتها، تحریک پذیری، غم و اندوه پایدار، صدمه به خود، افکار خودکشی، از دست دادن علاقه به سرگرمی، تغییر در عادات خواب، گریه های مکرر، از دست دادن دوستان و خانواده و فقدان انگیزه.

اگر نوجوان شما چندین مورد از این علائم را نشان دهد، لازم است در جست و جوی کمک صحیح از یک مشاور یا روانشناس باشید.

6. آیا مهارت های مطالعه ی فرزندتان قوی است؟

بسیاری از این نوجوانان یاد نگرفته اند که چگونه به نحو موثری اولویت بندی، برنامه ریزی، سازماندهی، مدیریت زمان و مطالعه داشته باشند.
اگر موارد ذکر شده، نوجوان شما را توصیف می کند، تشویقش کنید اما تلاش نکنید تا او را مجبور به یادگیری مهارت های ذکر شده کنید.

برای یادگیری، او می تواند منابع مرتبط را بررسی کند و در برنامه های آموزشی ثبت نام کند و زمانی که
دانش آموزان مهارت های سازمانی و تحصیلی خود را رشد دهند، از مدرسه لذت بیشتری خواهند برد.

7. پیشرفت فرزندتان را ببینید و تشویق کنید.

بسیاری از نوجوانان معتقدند که والدین شان بی نظمی، تنبلی و بی رغبتی آن ها را می بینند اما تلاش و کوشش شان را نه.
آن ها به نحو قابل توجهی دلسرد و نیازمند توجه هستند.

از همین امروز تصمیم بگیرید تا به جای تمرکز بر نمرات نوجوان تان بر تلاشش تاکید کنید.

هر گاه رفتار مثبتی در او مشاهده کردید آن را تحسین کنید. این عمل ساده، برای او معنای زیادی خواهد داشت و به او یادآوری خواهد کرد که تلاش او در طول این سفر، مستحق دریافت جایزه است نه صرف رسیدن به مقصد.

از این طریق می توانید انگیزه ی فرزندتان برای حرکت و فعالیت را بیشتر و بیشتر کنید.

8. آیا محیط خانه ی تان حمایت کننده و مثبت است؟

در خانه ای که فرزند نوجوان به خاطر ویژگی هایش دایما مورد تحقیر، توهین و یا سرزنش قرار می گیرد کاملا طبیعی است که به اتاقش پناه ببرد و ارتباطش را با محیط سرزنشگر اطرافش کمتر کند.

تنها نتیجه ی محیط ناامن خانواده این خواهد بود که فرزندتان در مورد مسایل مدرسه با هیچ کس گفت و گویی نخواهد داشت و برای مقابله با مسایلش تنهاتر می شود.

بنابراین تلاش خود را نشان دهید تا محیطی مملو از قدردانی، احترام و مهربانی در خانه ایجاد کنید. فراموش نکنید که هر عضو خانواده همواره باید پذیرش بی قید و شرط دریافت کند و در این صورت است که می توان گفت محیط زندگی شما امن و حمایتگر است.

شناخت اختلال یادگیری در کلاس درس
شناخت اختلال یادگیری در کلاس درس

ویژگی های مربوط به ناتوانایی های یادگیری که ممکن است در یک وضعیت ساده و قابل تشخیص مخفی شده باشند

در اغلب مواقع، معلمان اولین کسانی هستند که متوجه اختلال یادگیری کودکان می شوند.

در برخی مواقع به راحتی می توان علائم را متوجه شد – برای مثال، کودکی که در خواندن پیشرفت ندارد.

یا یک کودکی که با وجود تلاش هایی که انجام می دهد، نمی تواند بر اساس جدول زمانی پیشرفت کند.

ولی علائم موجود همواره مشخص نمی باشند و اکثر کودکان به دلیل مشکل داشتن با مواردی که برای سایر کودکان آسان می باشد، خجالت می کشند و به همین دلیل سعی می کنند که مشکلاتشان را مخفی نگه دارند.

در اینجا یک سری از نشانه های مربوط به اختلال های یادگیری غیر مشهود در کودکان بیان می شوند که در کلاس درس وجود دارند.

استفاده نکردن کامل از توانایی ها

در صورتی که شما متوجه شوید که یک کودک می تواند در درس هایش موفق شود، ولی موفق نمی شود

– چه در یک درس خاص و چه در کل عملکرد مدرسه ای خودش – این وضعیت می تواند نشان دهنده یک اختلال یادگیری باشد.

این مورد در اغلب مواقع به عنوان یک تفاوت مابین توانایی و استعداد تعریف می شود.

در واقع یک شکافی است که بین مواردی که به نظر می رسد کودک می تواند قادر به انجام دادن آن باشد و مواردی که در واقعیت قادر به انجام دادن آن می باشد، وجود دارد.

چند مثال در رابطه با نحوه بروز این شکاف در کلاس درس عبارتند از:

  • یک دانش آموزی که مقاله های قابل توجهی می نویسد، ولی یک سری مشکلات جدی در انجام دادن تکالیف مبنایی و ساده ریاضیاتی دارد، یا بالعکس.
  • یک کودکی که عملکرد فوق العاده ای در پاسخ دادن به سوالات مطرح شده در کلاس درس دارد، ولی نمی تواند در امتحان کتبی نمره مناسبی به دست بیاورد.
  • یک دانش آموزش که هوش وی به صورت شخصی مشخص می باشد، ولی این هوش در کارت گزارش وی مشاهده نمی شود.

نداشتن سخت کوشی کافی

کودکانی که عملکردشان در مدرسه مطابق با انتظار نمی باشد، ممکن است که تنبل به نظر برسند یا اینگونه به نظر برسد که از خودشان کار نمی کشند، در حالی که ممکن است در واقعیت آنها دارای یک اختلال یادگیری باشند.

در رابطه با افراد بالغی که در آنها اختلال یادگیری وجود دارد، قبل از تشخیص این اختلال در آنها، به آنها گفته می شد که به اندازه کافی تلاش نمی کنند.

کودکانی که به نظر می رسد تلاش نمی کنند، ممکن است در واقعیت سخت تلاش بکنند، ولی شکست بخورند یا اینکه بخواهند یک نقص خجالت آور را از سایر افراد مخفی نگه دارند.

عدم توانایی برای دنبال کردن

در صورتی که یک دانش آموز همواره نیاز داشته باشد که کار بعدیش به وی یاد آوری شود، شاید این تفکر در مورد وی وجود داشته باشد که به اندازه کافی توجه نمی کند.

این مورد می تواند نشان دهنده یک مشکلی باشد که “حافظه کاری[1]”  نام دارد – عبارت از نگه داری، پردازش و ایجاد اطلاعات جدید می باشد.

این مورد در بین کودکان دارای اختلال های یادگیری رایج می باشد.

سایر علائمی که باید تحت نظر قرار بگیرند، عبارتند از:

  • مشکل داشتن در دنبال کردن راهنماها – به خصوص در صورتی که کودک برای اولین بار اطلاعات را بشنود یا برای یاد آوری یک مورد، چند مرحله وجود داشته باشد
  • خیال بافی کردن
  • مشکل داشتن در کپی کردن موارد روی تخته بر روی کاغذ
  • مشکل داشتن در یادآوری تکالیف درسی و انجام دادن صحیح آنها

یک دیگر از اختلال یادگیری در کلاس درس، مخفی کردن است

کودکان دارای اختلال های یادگیری در اغلب مواقع تلاش می کنند تا چالش ها و مشکلاتشان را از معلمان و همتایان مخفی نگه دارند.

حتی در صورتی که آنها بخواهند با تلاش اضافی از کار مدرسه ای اجتناب کنند، این مورد می تواند آسیب قابل توجهی بر روی عزت نفس آنها وارد کند.

در صورتی که یک دانش آموز در طول کلاس بیش از حد خجالتی باشد .

عدم تمایل به پروژه های گروهی، نشستن در ردیف عقب، یا انجام دادن هر چیزی بر مبنای قدرت خود و به منظور اجتناب از صدا شدن در وسط کلاس – ممکن است تلاش کند که مشکل یادگیری خودش را مخفی نگه دارد.


[1] Working memory


خود سری کردن

نکته مهم دیگری که باید یادآوری شود عبارت از این مورد می باشد که مخفی کردن همواره به شکلی که وجود دارد، به نظر نمی رسد.

در واقع، این مورد برای برخی از کودکان به صورت معکوس به نظر می رسد.

در جاهایی که دانش آموزان عقب می کشند، امیدوارند که مورد توجه قرار نگیرند، سایر کودکان خودسری می کنند .

از طریق تبدیل شدن به دلقک کلاس، منجر به بی توجهی به کمبودهایشان می شوند، حالت دفاعی به خودشان می گیرند یا وانمود می کنند که بیش از حد خونسرد هستند و هیچ نوع دلواپسی بابت کارهایی که در مدرسه انجام می دهند، ندارند.

انجام ندادن تکالیف خانگی

کودکان دارای اختلالهای یادگیری، در اغلب مواقع در رابطه با انجام دادن به موقع تکالیف مشخص شده مشکل دارند – یا در همه مواقع مشکل دارند.

مشکلات مربوط به تکالیف خانگی به دلایل مختلفی می تواند صورت بگیرد که عبارتند از:

  • شاید یک کودک از انجام دادن کاری که ممکن است نادرست یا ناتمام باشد، خجالت بکشد.
  • کلا فراموش کنند. کودکانی که در رابطه با حافظه و سازمان دهی مشکل دارند، ممکن است که کلیه تکالیف درسی مشخص شده را فراموش کنند.
  • گم یا فراموش کردن! حتی در صورتی که تکالیف درسی انجام شوند، این تکالیف باید از خانه به مدرسه آورده شوند.

هر کودکی حداقل یک بار تکالیف خودش را انجام نداده است، ولی در صورتی که یک دانش آموز به صورت روتین نتواند تکالیف خودش را انجام دهد، در این شرایط باید وضعیت وی به دقت مورد بررسی قرار بگیرد.

مشکلات زمان بندی

کودکان دارای ناتوانایی های یادگیری در اغلب مواقع با مدیریت زمان، مراحل انتقالی و سازمان دهی مشکل دارند.

این مشکلات زمان بندی می توانند منجر به ایجاد مشکلاتی در خانه و مدرسه شوند. علائم هشدار دهنده که باید نسبت به آنها هوشیار بود، عبارتند از:

  • کودکی که همواره به نظر می رسد برای انجام دادن وظایفش، به زمان خیلی طولانی نیاز دارد – از کارهای مربوط به تکالیف درسی تا پوشیدن کفش هایش بعد از باشگاه.
  • کودکی که والدینش گزارش کرده اند که ساعت های طول می کشد تا در طول شب بتواند تکالیفش را انجام دهد.
  • یک کودکی که برای مدرسه رفتن، بیش از حد دیر می کند (من نتوانستم به اتوبوس برسم – برای بار هزارم!) یا شخصی که به نظر می رسد همواره از یک کلاس خاص یا برخی کلاس ها فرار می کند.

استرس امتحان

یکی دیگر از اختلال یادگیری در کلاس درس ، استرس امتحان است.

اکثر کودکان در حال حاضر و بعد از این هم دارای استرس امتحان خواهند بود، ولی در صورتی که مشکل یک کودک فراتر از حد مورد انتظار باشد، این مشکل می تواند نشان دهنده یک اختلال یادگیری باشد.

برخی از علائم هشدار دهنده عبارتند از:

  • یک کودکی که برای پایان دادن به امتحان در زمان مشخص شده، همواره با چالش مواجه است – یا همواره نمی تواند در محدوده زمانی تعیین شده امتحانش را به پایان برساند – و به هشدارهای مراقبان توجهی نمی کند.
  • شخصی که در حین کار کردن بر روی تکالیف زمان بندی شده، همواره به عنوان نفر آخر کارش را تمام می کند.
  • داشتن یک دست خط کاملا ناخوانا
  • اضطراب قابل توجه قبل از آزمون
  • دانش آموزشی که با وجود داشتن مطالعه مناسب، در اکثر امتحان ها مردود می شود.

عاطفی

مدرسه می تواند یک میدان مین عاطفی برای دانش آموزان دارای اختلال یادگیری باشد.

چالش های مربوط به همراه بودن با همتایان تا صرف نظر کردن از کارهای مدرسه عبارت از فرصت هایی می باشند که در آنها، داشتن یک احساس بد نسبت به خود می تواند برای این دانش آموزان ناامید کننده باشد.

کودکان دارای اختلال های یادگیری در اغلب مواقع با احساس خجالت، شرمساری و عزت نفس پایین چالش دارند.

در صورتی که به نظر برسد یک کودک همواره نسبت به خودش عصبی می باشد، یا افسرده می باشد.

یا اینکه در محیط مدرسه نا امید می باشد، ممکن است که یک اختلال یادگیری تشخیص داده نشده به بروز این مشکل موجود در وی منجر شود.

کودکان دارای اختلال یادگیری می توانند به یک اضطراب جدی مربوط به مدرسه دچار شوند.

به خصوص قبل از اینکه این اختلال ها تشخیص داده شوند  و این افراد ندادند که به چه نحوی در کنار همتایان خودشان بمانند.

علاوه بر این، کودکان دارای اختلال یادگیری در اغلب مواقع نسبت به خود نظم دهی مشکل دارند؛

به این معنا که این کودکان فاقد ابزارهای لازم برای مدیریت و پردازش عواطفشان هستند و به راحتی ناامید می شوند – این مورد می تواند به بروز اضطراب منجر شود.

برای مثال، کودکی که در زمانیکه از وی خواسته می شود تا بر روی صندلیش بشیند، بیش از حد عصبی می شود، یا زمانی که از وی خواسته می شود یک تکلیف درسی مشکلی را انجام بدهد، شروع به گریه کردن می کند.

کودکان دارای اختلال های یادگیری در اغلب مواقع با احساس خجالت، شرمساری و عزت نفس پایین چالش دارند.

در صورتی که به نظر برسد یک کودک همواره نسبت به خودش عصبی می باشد، یا افسرده می باشد، و یا اینکه در محیط مدرسه نا امید می باشد.

ممکن است که یک اختلال یادگیری تشخیص داده نشده به بروز این مشکل موجود در وی منجر شود.

کودکان دارای اختلال یادگیری می توانند به یک اضطراب جدی مربوط به مدرسه دچار شوند.

به خصوص قبل از اینکه این اختلال ها تشخیص داده شوند  و این افراد ندادند که به چه نحوی در کنار همتایان خودشان بمانند.

علاوه بر این، کودکان دارای اختلال یادگیری در اغلب مواقع نسبت به خود نظم دهی مشکل دارند؛

به این معنا که این کودکان فاقد ابزارهای لازم برای مدیریت و پردازش عواطفشان هستند و به راحتی ناامید می شوند – این مورد می تواند به بروز اضطراب منجر شود.

برای مثال، کودکی که در زمانیکه از وی خواسته می شود تا بر روی صندلیش بشیند، بیش از حد عصبی می شود، یا زمانی که از وی خواسته می شود یک تکلیف درسی مشکلی را انجام بدهد، شروع به گریه کردن می کند.

کودکان دارای اختلال های یادگیری در اغلب مواقع با احساس خجالت، شرمساری و عزت نفس پایین چالش دارند.

در صورتی که به نظر برسد یک کودک همواره نسبت به خودش عصبی می باشد، یا افسرده می باشد، و یا اینکه در محیط مدرسه نا امید می باشد.

ممکن است که یک اختلال یادگیری تشخیص داده نشده به بروز این مشکل موجود در وی منجر شود.

کودکان دارای اختلال یادگیری می توانند به یک اضطراب جدی مربوط به مدرسه دچار شوند.

به خصوص قبل از اینکه این اختلال ها تشخیص داده شوند  و این افراد ندادند که به چه نحوی در کنار همتایان خودشان بمانند.

علاوه بر این، کودکان دارای اختلال یادگیری در اغلب مواقع نسبت به خود نظم دهی مشکل دارند؛

به این معنا که این کودکان فاقد ابزارهای لازم برای مدیریت و پردازش عواطفشان هستند و به راحتی ناامید می شوند – این مورد می تواند به بروز اضطراب منجر شود.

برای مثال، کودکی که در زمانیکه از وی خواسته می شود تا بر روی صندلیش بشیند.

بیش از حد عصبی می شود، یا زمانی که از وی خواسته می شود یک تکلیف درسی مشکلی را انجام بدهد، شروع به گریه کردن می کند.

اجتناب

کودکان دارای اختلال یادگیری در اغلب مواقع برای اجتناب از موقعیت مدرسه ای که منجر به ایجاد اضطراب یا استرس در آنها می شوند، دست به هر کاری می زنند.

برخی از نشانه های اجتناب که باید مور توجه قرار بگیرند، عبارتند از:

  • غیبت بیش از حد
  • در خانه ماندن به عنوان “بیمار” در روزهایی که امتحان دارد یا تکالیف درسی مهمی باید انجام بدهد
  • امتناع از شرکت کردن در فعالیت های چالش زا
  • رفتن بیش از حد به حمام یا درخواست برای مراجعه به پزشک در زمانی که تکالیف درسی یا آزمون های استرس زایی دارد
  • وسط کلاس بیرون آمدن یا کلا نرفتن به کلاس

کمک به کودکان دارای ناتوانایی های یادگیری شامل ارائه توجه و حمایت مورد نیاز به آنها می باشد تا در نتیجه آن بتوانند وظایف خودشان را بهتر انجام دهند .

در سال های آینده یک احساس بهتری نسبت به درس و منافع آن برای خودشان – هم در مدرسه و هم در بیرون از آن – پیدا کنند.

نویسنده : کودک و نوجوان

تنظیم هیجانات کودک
تنظیم هیجانات کودک

بازگشت به موفقیت دوران تحصیلی: به کودکان خود بیاموزید تا احساسات خود را تعدیل کنند، برای مادرانی که ناامید شده اند.

علی که هفته اول کلاس پنجم خود را می گذراند، با یک پروژه بزرگ به خانه آمد. معلم او از کودکان خواسته بود تا ارائه ای در رابطه با اینکه می خواهند به کدام دانشگاه بروند، داشته باشند. از آنها خواسته شده بود تا رشته، دلیل انتخاب دانشگاه مد نظر و الزامات برای رفتن به آن دانشگاه، هزینه ها و هر جزئیات دیگری که آن دانشگاه را از دیگر موراد متمایز می کند را بیان کنند. تمامی این موراد علی را تحت استرس قرار داد و زمانی که او به خانه (بیشتر…)

ایجاد اشتیاق در بچه ها برای مدرسه رفتن
ایجاد اشتیاق در بچه ها برای مدرسه رفتن

6روش برای اینکه بچه های شما در مورد مدرسه هیجان زده نگه داشته شوند.

این یک واقعیت است: بچه هایی که در مورد یادگیری هیجان زده می شوند، در مدرسه و در زندگی بهتر عمل می کنند. یکی از بهترین هدایایی که ما می توانیم به بچه هایمان دهیم، این است که آن ها را در مورد همه ی آنچه که مدرسه ارائه می دهد، مشتاق کنیم.

به یاد داشته باشید: هر کودک برای یادگیری متولد می شود. در مورد همه چیزهایی که نوزاد در چند سال اول می آموزد فکر کنید:

چگونه نیازهای آدم بزرگ ها را برآورده کند؛ چگونه راه رفتن و صحبت کردن، لبخند زدن و اخم کردن؛ خواب شب و بازی در طول روز را انجام دهد. چگونه دست بزند و بازی کند، خود را تغذیه کند، و هر دو این ها را با دیگران انجام دهد. زمانی که کودک 4 یا 5 ساله باشد، بیشتر آنها (بیشتر…)

کمک به کودکی که تازه خواندن را می آموزد
کمک به کودکی که تازه خواندن را می آموزد

 

کودکان خواندن با سرعت های بسیار مختلف را یاد می گیرند. برخی در کودکستان به طور مستقل توانایی خواندن را دارند برخی دیگر نیازمند گذراندن یک سال تمام یا آموزش بیشتری برای مهارت های کلمه سازی و آوایی هستند. اگر کودک شما از مشاهده کردن خواندن خود ناراحت است بهترین روش برای گفتن زمانی است که متوجه می شوید کودک شما مشکل دارد. به خاطر داشته باشید که (بیشتر…)

تعامل مدیران و والدین در انضباط مدرسه
تعامل مدیران و والدین در انضباط مدرسه

اگر تجربه یک مدیر مدرسه را داشته باشید، حتما متوجه می شوید قضاوت کردن در اختلافات کودکان تا چه حد سخت است، و از آن سخت تر منضبط کردن کودکان است. بعلاوه والدین نیز در قبال منضبط کردن کودک در مدرسه وظایفی دارند و نقش اصلی را ایفا می کنند. در این مقاله شما را با نکاتی در این زمینه آشنا خواهیم کرد.

شما باید رویکرد تأدیبی خود را بفهمید

تحقیقات نشان می دهد که یکی از مؤثرترین راهبردهای انضباطی، قاطعیت است؛ واضح و قاطع، همراه با واجب ترین مقررات و حامی احساسات کودکان. با اجتناب ناپذیر بودن پیامدهای رفتار، کودکان از کودکانی که آرام وسازگار هستند بهتر یاد (بیشتر…)

مفهوم کم آموزی در کودکان
مفهوم کم آموزی در کودکان

واژه ” عقب افتادگی ” پیشرفت آموزشی را به سن زمانی کودک مربوط می سازد و از این رو سطح پیشرفت تحصیلی کودک را با اکثریت همسالان او مقایسه می کند ؛ کم آموزی یا کم کاری ، به ظرفیت فردی دانش آموز مربوط می شود. در مورد اول ؛ هنجار گروهی به عنوان معیار عمل می کند ، و در مورد دوم ؛ توانایی یادگیری هر کودک خاص مورد بحث قرار می گیرد .

در سال های اخیر ؛ به نیاز های کودکانی که از نظر آموزشی عقب افتاده یا کند آموز (بیشتر…)

معلم و کودک خجالتی در کلاس
معلم و کودک خجالتی در کلاس

برای معلمان: 

معلم چگونه می تواند به کودک خجالتی کمک کند؟

داشتن طیف وسیعی از انواع شخصیت و خلق و خو در کلاس خیلی خوب است، اما طبیعتا معلمان و والدین اگر کودکی همیشه ساکت باشد نگران می شوند. در این جا راه هایی برای کمک به کودک خجالتی ارائه شده تا بتواند در کلاس بدرخشد. خیلی از این نکات در موارد دیگر نیز کاربرد خواهد داشت.

برای مطالعه بیشتر:

کودک خجالتی

علل کمرویی و خجالت کودک ۱

  • دریابید دانش آموزان خجالتی شما به چه چیز علاقه مندند. می توانید از آنها بپرسید، از پرسشنامه ی رغبت سنج استفاده کنید، توجه کنید که چه می پوشند (لباس ورزشی؟ تیشرت با تصویر دایناسور در جلو؟)، از آنها بخواهید کتابی راجع به خودشان بنویسند، از خانه تصاویری به همراه بیاورند. یا امثال اینها… . از اطلاعاتی که کسب کردید برای شروع مکالمه یا فعالیت های آموزشی استفاده کنید.

(بیشتر…)

اشتباهات باعث بهبود یادگیری کودک می شوند
اشتباهات باعث بهبود یادگیری کودک می شوند

بگذارید کودکتان اشتباه کند!
هر شخصی در زندگی خود مرتکب اشتباهاتی می‌شود. کودکان نیز از این امر مستثنی نیستند. چیزی که اهمیت دارد این است که چگونه باید از اشتباهات درس بگیریم.

در عین حال کودکان در جامعه ای زندگی می کنند که برای کامل بودن و باهوش بودن به آنها فشار وارد می‌کند. کسب بالاترین رتبه ها در آزمون های استعداد تحصیلی، به دست آوردن کمک هزینه تحصیلی ( بورسیه ) و قبول شدن در بهترین دانشگاه ها از جمله مواردی هستند که جامعه از آنها انتظار دارد.

والدین نیز با مخفی کردن اشتباهات کودکان، تصحیح تکالیف آن ها برای تجدید نشدن در مدرسه و یا تکرار درس ها برای آنان تا زمانی که کاملا آن درس را را یاد بگیرند این فشار را تقویت می‌کند.

وقتی کودکان دائما به خاطر هوش خود مورد تحسین قرار می‌گیرند، استرس در آنها افزایش پیدا می‌کند.

این تمرکز بر کامل بودن و باهوش بودن چقدر بر یادگیری تأثیر می‌گذارد؟ و چگونه می توانیم به کودکان و نوجوانان کمک کنیم که با پذیرفتن اشتباهات خود و آموختن از آن ها، به خودباوری برسند.

یک مقاله علمی آمریکایی جدید به نام : اشتباه کن روش های شگفت انگیزی برای یادگیری ارائه می دهد و از نظریه های یادگیری و رشد پشتیبانی می کند.

از نظر تاریخی بسیاری از معلمان شرایطی را برای یادگیری ایجاد می‌کردند که جایی برای اشتباه کردن کودک وجود نداشت و والدین نیز همین شرایط را ایجاد می‌کردند.

برای مثال اگر یک مسئله ریاضی را بارها و بارها به کودک بگوییم تا کاملا یاد گرفته و دچار اشتباه نشود، او بالاخره پاسخ را به خاطر می‌سپارد و اگر خوش شانس باشد، در امتحان نیز پاسخ را به خاطر می آورد.

در این رویکرد یادگیری فرض می‌شود که اگر به کودکان اجازه داده شود که اشتباه کنند، آن ها نمی توانند اطلاعات صحیح را یاد بگیرند. اگرچه تحقیق اخیر نشان داده است که این فرضیه غلط می باشد.

در واقع مطالعات نشان می‌دهد که وقتی کودکان دچار اشتباه می‌شوند، یادگیری افزایش پیدا می کند.

در مورد انجام صحیح تکالیف، عمیق تر شدن روابط دوستانه و یا بازی کردن فوتبال به طرز صحیح، با اشتباه کردن یادگیری بیشتری اتفاق می‌افتد.

اشتباه کردن قسمتی از این چالش برای کودکان است که چگونه کارها را به طرز متفاوت انجام دهند و باعث انگیزش آن ها برای امتحان کردن رویکرد های جدید است.

کارول داوک استاد دانشگاه استنفورد، اهمیت به چالش افتادن کودکان را مورد مطالعه قرار داد، حتی اگر آن ها دچار اشتباه می شدند. تحقیقات او نشان داد که تحسین کودکان در مورد باهوش بودن آن ها در واقع احتمال این که آن ها بتوانند در برابر چالش ها مقاومت کنند را کاهش می دهد.

کارول و همکارانش صدها نفر از کودکان پایه‌ پنجم را در مدارس شهر نیویورک مورد بررسی قرار دادند. در حالی که یک گروه برای هوش خود مورد تحسین قرار می‌گرفتند، گروه دیگر برای تلاش شان مورد تعریف و تمجید قرار گرفتند.

وقتی که دانش آموزان پایه پنجم با آزمون کاملاً دشواری که برای دانش آموزان پایه هشتم طراحی شده بود به چالش کشیده شدند، نتیجه ی شگفت انگیزی حاصل شد.

دانش آموزانی که برای تلاش خود تحسین شده بودند به سختی تلاش می‌کردند، حتی اگر داشتند اشتباهات زیادی را مرتکب می شدند. کودکانی که به خاطر باهوش بودن مورد تمجید قرار گرفته بودند، دلسرد شده بودند و اشتباهات خود را نشانه ای از شکست می دانستند.

تست هوش برای کودکانی که برای تلاش ‌شان مورد تحسین قرار گرفته بودند، ۳۰ درصد افزایش پیدا کرده بود. در حالی که برای کودکانی که برای باهوش بودن مورد تحسین قرار گرفته بودند، ۲۰ درصد کاهش پیدا کرده بود.

این نتایج در کتاب روانشناسی نوین موفقیت تشریح شده است که به والدینی که معتقدند اشتباه و خطا برای رشد کودک مضر است، نشان می‌دهد که این طرز تفکر صحیح نمی‌باشد.
عجله کردن در مورد تحسین به اندازه تصحیح اشتباهات تکالیف که خود می تواند فرصتی برای یادگیری بیشتر کودک باشد، مضر باشد.

کودکان اشتباهات زیادی را مرتکب می شوند. برخی از اشتباهات مانند فراموش کردن انجام تکالیف و یا مطالعه نکردن برای یک امتحان مهم عواقب مورد انتظار و واضحی دارند.

اشتباهات دیگری مثل دروغ گفتن، تقلب کردن، و یا کارهایی که به طور منفی بر روابط دوستانه تاثیر می‌گذارند، دلایل پیچیده تری دارند و برای اصلاح شدن سخت تر هستند.

ولی تمامی اشتباهات پایه ای برای یادگیری هستند.

۱۰ توصیه به والدین که با استفاده از آن به کودکان کمک کنند از اشتباهات خود درس بگیرند.

با علم بر این که از کودک نباید انتظار کامل بودن داشته باشید، کاری کنید که آن ها بدانند عشق شما بدون قسد و شرط است، بدون توجه به اشتباهات آن ها و قضاوت در مورد اعمال شان.

کودکان را از اشتباهاتشان نجات ندهید، در عوض به آن ها کمک کنید به راه حل فکر کرده و بر روی آن تمرکز کنند.

مثال هایی از اشتباهات خود برای آنها ذکر کنید و بگویید که این اشتباهات چه عواقبی داشتند و چه چیز هایی از آن اشتباهات یاد گرفته اید.

آن ها را تشویق کنید که در قبال اشتباهات شان مسئولیت ‌پذیر باشند و دیگران را مقصر اشتباهات خود ندانند.

از اشاره کردن به اشتباهات قبلی شان خودداری کنید. در عوض به اشتباه فعلی تمرکز کنید.

آن ها را به خاطر توانایی شان جهت پذیرش اشتباه تحسین کنید.

آن ها را برای تلاش و شجاعت شان برای غلبه بر نقص های شان تشویق کنید.

به آن ها آموزش دهید که وقتی اشتباهاتشان باعث ناراحتی دیگران می‌شود، چگونه باید معذرت خواهی کنند.

به آن ها کمک کنید که به جنبه مثبت اشتباه کردن که همان تجربه کسب کردن می باشد، توجه کنند.

منبع:سامانه پرسش و پاسخ مشاور

درست نشستن برای مطالعه
درست نشستن برای مطالعه

دانش‌آموزان بی‌آنکه اصول صحیح درس خواندن را فرا بگیرند؛ با خم نشستن به گردن و کمر خود آسیب میزنند.

آیا می دانید کتابیار چه فوایدی دارد؟

🔺اصلاح وضعیت نشستن و بخصوص وضعیت
🔺قرارگیری سر نسبت به بدن
🔺اصلاح زاویه و فاصله کتاب با چشم و پرهیز از
🔺خستگی چشم
🔺دقت و تمرکز مطالعه
🔺جلوگیری از انعکاس نور
🔺جلوگیری از ورق خوردن کتاب
🔺آماده سازی کتاب و استفاده از زمان
🔺تسلط بر کتاب
🔺خوشایندی مطالعه و احساس شخصیت مثبت داشتن

منبع:مشاوره-آنلاین.com