تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

پرخاشگری در کودکان

پرخاشگری در کودکان

پرخاشگری در کودکان

 

مواردی زیادی در دنیای خاتواده ها سبب بروز مشکلات رفتاری و ایجاد اختلال در روابط مثبت و مناسب میان والدین و کودکان می شود. پرخاشگری یکی از مشکلات شایع در میان کودکان است که بسیاری از خانواده ها و پدر و مادر هایی که فرزندان کودک پرخاشگر دارند مشکلات زیادی برای درمان و بهبود این اختلال در او دارند. پژوهش ها اثبات نموده است که بسیاری از نوجوان و جوانانی که در اواسط زندگی خود پرخاشگر هستند و به نوع با اختلالات پرخاشگری درگیر هستند در دوران کودکی خود از والدین خود پرخاشگری دیده اند. به صورت کلی نمی شود برای پرخاشگری تعریف خاص و دقیق اراده نمود اما پژوهش های روانشناسی  و پزشکی نشان می دهد که پرخاشگری به نوعی رفتاری است که در آن شخص پرخاشگر می خواهد و قصد دارد تا با صدمه زدن به فرد دیگر از لحاظ جسمی و روحی به هدف خود برسد. در واقع می شود گفت که شخص پرخاشگر می خواهد تا با استفاده از پرخاشگری خود موجبات آزار و اذیت دیگری را فراهم نماید.

در جوامع مختلف کودکان زیادی هستند که با مشکل و اختلال پرخاشگری مواجه هستند که دلایل زیادی برای آن وجود دارد. یکی از مهم ترین عواملی که سبب بروز پرخاشگری در کودکان می شود تنبیه و صدمات جسمی است که از جانب والدین به آن ها وارد می شود که این نوع پرخاشگری حتی می تواند در بزرگ سالی نیز ناشی از همین تنبیه های دوران کودکی بوده و تاثیرات خود را نشان دهد لذا والدین باید دقت نمایند که تنبیه بدنی کودک به هیچ وجه قابل قبول نیست و روشی تربیتی کاملا اشتباه و رد شده می باشد. یکی از عوامل مهم دیگر که، البته باید اذعان داشت که تاثیر آن به اندازه تاثیر مورد اول یعنی تنیبه های والدین نیست، عوامل و دلایل فرهنگی است که می تواند سبب بروز اختلالات پرخاشگری در کودکان شود.

به نظر می رسد که در نهایت عوامل اکتسابی و محیطی که بیشتر در محیط خانواده رخ می دهد بیشترین تاثیر را در پرخشاگری کودکان داشته باشد و با توجه به این موضوع اصلاح رفتاری والدین و اینکه والدین طوری محبت نموده و برخورد نمایند تا کودک مهربانی و منطق را جایگزین پرخاشگری  رفتار بد نماید بسیار مهم است. مثلا می توان گفت که اگر کودک درخواستی نامعقول داشت مطلوب است تا والدین به جای اینکه با عصبانیت و پرخاش با کودک رفتار نمایند، با رفتاری مطلوب و به جا کودک را قانع نمایند که درخواستش مناسب نیست و یا کاری که کرده منطقی نمی باشد. والدین همچنین نیاز است تا در حضور دیگران با کودک خود با مهربانی و محبت کردن رفتار نمایند چرا که این کار سبب افزایش حس اعتماد کودک به والدین و افزایش حس دوستی در بین آن ها می شود.

اگر فردی در خانواده و محیط پرتنش زندگی کند احتمال اینکه در دسته افراد پرخاشگر باشد بیشتر می شود رفتار و نحوه برخورد والدین به عنوان الگوی کودک بسیار مهم است یعنی اگر والدین با دوست و یا اطرافیان خود و در حضور کودک رفتاری پرخاشگرانه و نا مناسب داشته باشند کودک به صورت خودکار این کار و رفتار آن ها را ثبت و ضبط نموده و از آن الگو می گیرد و مسلما در آینده خود نیز همان رفتارهای بد را به کار خواهد برد. درصورتی که موارد گفته شده رعایت می شود و باز هم از جانب کودک خود شاهد رفتارهای پرخاشگرانه هستید یکی از مهم ترین و بهترین راه کارها مراجعه به مشاور کودک و روانشناس ماهر و حاذق می باشد چرا که می تواند کودک را فهمیده و ریشه اصلی پرخاشگری در کودکان دریابد و مشکل او را درمان نماید.

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی می توانید با متخصصان ما تماس بگیرید.

۵ نظر

  1. arezoom می‌گه:

    سلام من یک برادر سه ساله دارم که دائم پرخاشگری میکنه و بچه های دیگر را می زند.در منزل مدام وسایل رو پرت می کند وقتی فرد غریبه ای به خانه ما می آید این کار را بیشتر انجام می دهد و دائم گریه می کند و حرف های زشت می زند.لطفا مرا راهنمایی کنید که با او چگونه رفتار کنم؟

  2. مرحمت می‌گه:

    شما چند سالتونه؟تحصیلاتتون چیه؟شما چند تا بچه هستید؟برادرتون در چه موقعیت هایی بیشتر این رفتارها رو نشون میدن؟شما در مقابل این رفتارهاش چگونه باهاش رفتار می کنید؟

  3. زهرا صالحی می‌گه:

    سلام.در خانواده شما فرزند جدیدی متولد نشده؟ در سال های پیش از مدرسه شاید این اندازه پرخاشگری صرفا نشان دهنده این باشد که کودک می خواهد انواع مختلف کنش متقابل اجتماعی را داشته باشد.همچنین برای درمان پرخاشگری ایشون باید ابتدا نوع پرخاشگری ایشون مشخص بشه.آیا در خانه به ایشون کم توجه میشه و ایشون از این طریق به اهداف اشون میرسن.پرخاشگری وسیله ای یعنی کودک پرخاشگری را وسیله ای قرار می دهد برای رسیدن به اهداف اش که در این موارد برای حذف رفتار منفی کودک اطرافیان باید به کودک کم توجهی نشون بده یعنی تا بچه جیغ و داد زد سعی نشه که اون وسیله را به کودک بدهیم تا آروم بشه.بلکه با یک اخم ، محل را ترک کنیم تا کودک متوجه بشه که از طریق پرخاشگری نمیتونه به خواسته هاش برسه اگر پرخاشگری ، پرخاشگری الگویی باشه یعنی کودک این رفتار را در محیط خانواده یاد گرفته است باید اطرافیان رفتارشون را تصحیح کنند تا کودک هم یاد بگیرد در برخی مواقع هم کودک دارای اضراب یا افسردگی هست که این تعارضات درونی را با پرخاشگری نشون می دهند شما ابتدا سعی کنید نوع پرخاشگری ایشون را بشناسید بعد سعی در رفع آن داشته باشید.

  4. arezoom می‌گه:

    سلام من فرزند اولم ۲۱ سالمه و خواهرم ۱۸ سالشه و برادرم فرزند آخر خانواده است.من و خواهرم دانشجوی کارشناسی هستیم.تقریبا همه ی اعضای خانواده به جز پدرم سعی می کنن که با او مدارا کنن ولی گاهی اوقات که واقعا با کارهایش اعصاب همه را خر می کند تنبیه می شود.برادرم بیشتر زمانی که مهمان داریم یا زمانی که پدرم از سرکار به منزل می آید این رفتار ها را نشان می دهد و حرف های بد می زند.
    من و خواهرم سعی میکنیم که او را با اسباب بازی و بازی کردن ، نشان دادن کارتون های جدید سرگرم کنیم ولی زود از این کارها خسته می شود و به کارهایش ادامه می دهد و وقتی او به پارک یا جایی می برم که به بچه های دیگر بازی کند آنها را می زند و اسباب بازیهایش را بچه های دیگر نمی دهد.

  5. arezoom می‌گه:

    برادرم فرزند آخر است و تقریبا می توان گفت که پرخاشگری وسیله ای است.ولی وقتی به در مقابل جیغ زدن های او بی توجهی نشان می دهیم دست بردار نیست و تقریبا دو سه ساعت گریه می کند همه وسایل خانه را به هم می زند وسایل را می شکند.

نظر دهید

سوال امنیتی *