1. 

   Hosna گفته:

   دسامبر 28, 2021 در 7:20 ب.ظ

   با سلام خانم مشاور من یک دختر ۱۴ ساله ام که به تازگی وارد سن ۱۵ سالگی شدم از تابستان تا الان افکارم به هم ریخته اصلا ارامش ندارم یک سری افکار های غیر قابل باور و غیر عادی دارم که اصلاا امکان نداره یک انسان با شرایط طبیعی بدونه که همچین افکاری هم وجود داره یه جوری شده که نمیدونم فازم چیه چی میخوام واسه چی ناراحتم برای مثال همش به مکالمه با دوستام فکر میکنم و همش به این فکر میکنم که چجوری با اونها برخورد کنم یا از این تعجب میکنم که چجوری دوستم یه ویس ۲ دقیقه ای میگیره و با تسلط کامل حرف میزنه میخنده یه جورایی برای همه چیز ترس دارم دیگه نمیتونم مثل قبلا با تسلط حرف بزنم یا صحبت کنم یا به عقیده خودم میتونم همه ی این کار ها رو انجام بدم اما ذهنم بهم میگه تو نمیتونی واقعا دیگه تحمل این افکار برام سخته مثلا وقتی تو یه جمعی میشینم همش با خودم میگم اینا چجوری حرف میزنن شاید به همون اندازه ام حرف بزنم ولی همش به این فک میکنم که چجوری دارم حرف میزنم یا الان طرف مقابل یه چیزی بگه من چی میخوام جوابشو بدم که ضایه نشم مثلا قبلا بدن اینکه فکر کنم یه حرفی رو میزدم ولی الان دیگه نمیتونم حتی برای اینکه مثلا به مادرم بگم فلان چیز رو به من بده هم اول تو ذهنم جمله سازی میکنم بعد میگم و حتی تلویزیون دیدن هم برام سخت شده و حتی باورشم برام سخت شده که بتونم مثل ادم های عادی صحبت کنم بازی کنم رفتار و احساسات نشون بدم درباره ی این موضوع کل روز ناراحتم و حتی یه لحظه ام ارامش ندارم تو این چن وقت یادم نمیاد یه بار از ته دل خندیده باشم همش فکر میکنم دارم نقش بازی میکنم نمیدونم که این دوران از کی و کجا شروع شد بدونه اینکه حتی کوچک ترین مشکلی تو زندگیم داشته باشم از لحاظ درسی عالی از لحاظ استعداد و توانایی هم همین طور شاید دوستام باعث شدن که انقدر افکارم به هم ریخته احساس میکنم دور از این فضاعم شرایط اینکه به روانشناسی برم یا به مادرم بگم من رو به روانشناسی ببره هم ندارم لطفا کمکم کنید خواهش میکنم ببخشید اگه پیامم طولانی شد
   من تمام چیز هایی که ذهنم میگه( نمیتونی اونهارو انجام بدی بهم ثابت شدست که میتونم و خدا به همه ی بنده های سلامتش این توانایی ها رو داده اما نمیدونم چرا چرا ذهنم نمی‌پذیره و واقعا از کنترل من خارج شده یکمم مغرورم و نمیتونم شکست رو بپذیرم

   پاسخ
   • 

     مشاور گفته:

     دسامبر 29, 2021 در 11:55 ق.ظ

     سلام به شما عزیزم
     این افکار و احساساتی که شما تجربه می کنید می تواند نشان از سواس فکری و یا نشخوار داشته باشد با توجه به شدتی که وجود دارد در این مسیر نیاز است که شرایط شما به صورت دقیق بررسی شود تا بتوانید در این مسیر به شما کمک کنیم در طی شرایط بهتری مسیر رشدی خود را طی کنید.
     وسواس های فکری عمدتا ناخواسته و مزاحم هستند در حالی که نشخوار ذهنی یک روش پاسخ به اضطراب می باشد که شامل تمرکز تکراری علل و پیامدهای علائم می باشد.
     معمولا افراد از افکار در حال گذار از ذهن خود آگاه نیستند. خیلی مهم است که ببینید چه نوع فکری با چه محتوایی در حال عبور است. با این روش برچسب خوب یا بد زدن به افکار دردی دوا نمی‌کند. شما فقط ببیننده یا مشاهده کننده بی قضاوت افکارید. افکار را مانند ابرهایی ببینید که ازآسمان ذهن شما می‌گذرند. مشاهده صرف افکار که به آگاهی از آن‌ها منجر می‌شود یکی از بهترین روش‌ها برای کاهش نشخوارهای ذهنی است اما عزیزم با توجه به اینکه احتمال وسواس فکری برای شما وجود دارد خب این روش ها درمان محسوب نمی شود و شاید کمی کمک کند تا بتوانید در شرایط بهتری روند درمانی خودت را طی کنی.
     بهتر است برای زندگی روزانه خودت برنامه ریزی داشته باشیدهر گاه در طی روز متوجه حضور نشخوار ذهنی شدید کمی درنگ کنید و به افکارتان بگویید که الان وقت ندارید؛ مثلا راس ساعت ۹ شب به آن‌ها توجه خواهید کرد. این روش باعث می‌شود به جای این که ذهن کنترل افکار و رفتار شما را به دست بگیرید تحت اختیار و تربیت شما قرار گیرد.

     پاسخ
2. 

   یاسین گفته:

   دسامبر 28, 2021 در 10:01 ب.ظ

   سلام من یاسینم ۱۴ سالمه و قدم ۱۵۵ و هنوز صدام دو رگه نشده وموهای زیر بقلم در نیومده ولی موهای زیر شکمم در اومده هنوز با اینکه ۱۴ سالمه ولی بلوغ نشدم همش استرس دارم که نکنه همینحوری بمونم چون به خاطرش خیلی مسخرم شدم به ۲ ، ۳ سال پیش مشکلی نداشتم تو مدرسه چون همه که بلوغ نشدن همه مثل خودم مشکلی نداشتم بعد کرونا اومد دیگه با هیچ کسی حرف نمیزدم دیگه امسال کلاس نهمم ۸۶ درصد بچه های مدرسه صداشون دو رگه شده قدشون بلند شده وبقیه که دیگه کاملا صدای کلفتی دارن . توی کلاسای مجازی که صدامو مسخره میکنن الانم که چون کلاس نهم سال اخر برای انتخواب رشته نزدیک ۱ ماه باید برم مدرسه الان رفتم مدرسه همه مسخرم میکنن جوری مسخرم میکنن انگار فکر میکنن من انگار ادم نیستم من اخا چه گناهی کردم الان دوستام اندازه یک کله از من بزرگترن با اینکه ههمون متولد یک سالیم ۱۴ سالنونه ولی من صدام دو رگه نشده و قدمم اندازه یک کله کوتاه ازشون قد ۱۵۵ غیر عادیه تو سن ۱۴ سالگی؟ خیلی خیلی مسخرم میکنن همین چند روز پیش به خاطر صدام بهم گفتن فکر کنم تو دو جنسه مرد نیستی مدرسه دخترونه همین بقله واقعا خیلی بهم بر خورد احساس غریبی و تنهایی از همون موقعه بهم دست داد خیلی خیلی تنهام هیچ دوستی ندارم همش مسخرم میکنن مگه من چیم مگه منم ادم نیستم. کلاس هفتم بودم کرونا اومد کلاسا مجازی شد دیگه توی شاد تا میخواستم با دوستام حرف بزنم مامانم گیر میداد با اینکه خودش دوستامو میشناخت و کاری نداشت دیگه تا الان که کلاس نهمم و ۱۴ سالمه و رفتم مدرسه احساس غریبی میکنم . من از ۶ سالگی بازی کامپیوتری میکردم تا اینکه دیگه شد سن ۱۲ سالگی که دیگه از مدرسه میومدم تا درسامو میخوندم خیلی خیلی زیاد بازی میکردم و خیلی بی تحرک پشت میزم میشستم تا ساعت ۱۰ موقعه غذا خوردن دیگه بازیو ول میکردم کلاسا هم مجازی شد دیگه از ۱۲ ظهر تا ساعت ۱۰ شب بازی میکردم به کوب بازیایی که بازی میکردم از این جدیدا بود که گرافیکش زیاده خیلی شبیه واقعیته و بازیای خشنی بود ولی ترسناک نبود روحیم خراب شه و ساعت ۱۲ یا ۱ میخوابیدم ولی تا ساعت ۴ توی تختم بیدارم و خوابم نمیره ممکنه این دلیلا باعث بلوغ نشدنم شده اگه هم بازیا نکنم حوصلم سر میره افسرده میشم مثل معتادا حتما باید بازی کنم و با هیچ کسی حرف نمیزنم مادرمم چون سر درد های میگرنی داره حوصله حرف زدن نداره بابام یک عالمه بازی دو نفره میریزم بازی نمیریزم که دوست نداشته باشه بازی کنه بهش میگم باهام بازی کن حتا دسته دسته بازی دو نفره دارم ولی میگه باشه میره بازی نمیکنه برای همین با هیچ کسی نه توی خونه بیرون حرف نمیزنم مدرسه هم جز غم برام نیست به خاطر مسخره شدنام ایا به خاطر این دلیلا بلوغ نشدم احساس تنهایی و غریبی میکنم مسخره هم که میکنن دیگه کلا فکر میکنم من چقدر بدبختم اخه باید چیکار کنم در کل مامانم باهام حرف نمیزنه بابام باهام بازی کامپیوتری نمیکنه میگه باشه بازی میکنم نه حرف میزنه نه بازی میکنه دوستامم که دیگه اندازه یک کله بزرگتر شده از من صداشونم تقیر کرده دیگه دوست ندارم باهاشون باشم بقیقه بچه های مدرسه خیلی مسخرم میکن و متلک هایی میندازن که واقعا تا عمق جون میسوزونه با کسی نمیتونم حتا تو شاد حرف بزنم مادرم نمیزاره مانیتور کامپیوترم هم اول مهر سوخت دیگه نمیشه بازی کنم از فکر این چیزا در بیام الان هم که به بازی معتاد شدم واقعا دیگه بازیم نمیتونم بکنم احساس تنهایی میکنم با کسی نمستونم حرف بزنم بازی نمیتونم بکنم دوستی ندارم بازی کنم مسخره میشم به خاطر بلوغ نشدنم استرس اینکه همینجوری بمونم هم دارم احساس بدبختی میکنم بعضی وقتا به خود کشی فکر میکنم

   پاسخ
   • 

     مشاور گفته:

     دسامبر 29, 2021 در 11:25 ق.ظ

     سلام به شما آقا یاسین
     در اول اینکه خب ممکن است سن وارد شدن به بلوغ برای افراد متفاوت باشد اما ممکن است شما با بلوغ دیررس روبرو باشید پس بهتر است بجای سرزنش کردن خود از مادر بخواهید شرایط مراجعه شما به متخصص غدد را ایجاد کنند چون بهتر است شرایط شما تحت نظر متخصص بررسی شود و تا زمانی که امکان رشد قدی برای شما وجود دارد کمک شود تا رشد قدی بهتری را تجربه کنید.
     اقدامات و روش های متعددی جهت درمان بلوغ دیررس وجود دارد. مراجعه به متخصص غدد و انجام بررسی های هورمونی یکی از اصلی ترین روش های درمان بلوغ دیررس می باشد. به طور مثال استفاده از داروهای هورمونی حاوی استروژن برای ۴ تا ۶ ماه در خانم ها و استفاده از داروهای هورمونی حاوی تستسوسترون برای ۴ تا ۶ ماه برای مردان، جهت درمان بلوغ دیررس تجویز می‎گردد و در صورت عدم بروز بلوغ، استفاده طولانی مدت داروهای هورمونی توصیه می شود اما این مسیر نیاز است که تحت نظر متخصص طی شود.
     بلوغ در پسران می تواند با این نشانه ها همراه باشد .رشد موهای ناحیه تناسلی و رشد موهای صورت و زیر بغل‌ رخ می‌دهد. بیضه‌ها و آلت تناسلی آنها بزرگتر می‌شود. شانه‌های پسران پهن‌تر شده، بدن آنها عضلانی‌تر می‌شود و جهشی در رشد آنها اتفاق می‌افتد در صورت مشاهده این علایم و حتی مشاهده نکردن با توجه به شرایط سنی و قدی بهتر است تحت نظر متخصص پیش بروید و خب تا زمانی که صفحه رشدی شما باز باشد به شما کمک می شود تا رشد بهتری را تجربه کنید.
     اما در کنار مراجعه به متخصص غدد برای رشد قدی بهتر نیاز است که به یک سری موارد دیگر هم توجه کنید از جمله خواب، تغذیه و ورزش اما بازهم بیان می کنم این موارد در کنار مراجعه به متخصص غدد چون برای شرایط شما مراجعه اهمیت زیادی دارد.
     تغذیه:نخوردن صبحانه مناسب و مصرف فست فودها و نوشابه های گازدار می تواند موجب اختلال رشد در دوران بلوغ گردد. نوجوانانی که در سنین رشد هستند و افزایش قد خوبی ندارند می توانند با مصرف مکمل ویتامینها و املاح ، طبق دستور و مصرف هفتگی آهن ، رشد قدی شان را بهبود بخشند. پس توصیه می شود کسانی که می خواهند قد بلند تری داشته باشند هفته ای یکبار جگر و دو بار غذای دریایی میل کنند وهر روز چند عدد ، بادام ، بادام زمینی وگردو بخورند.
     خواب: این موضوع برای شما از اهمیت زیادی برخودار هست با توجه به اینکه بیان می کنید گاهی زمان بیداری شما طولانی می شود.
     به طور معمول کم خوابی و داشتن خواب نا متناسب در بلند مدت در رشد قد افراد تاثیری ندارد اما اگر نوجوانان کمتر از مقدار مورد نیاز بدنشان خواب مناسب داشته باشند، این امر ممکن است باعث به وجود آمدن مشکلاتی در میزان رشد آن ها شود. علت این امر آن است که بدن در هنگام خواب هورمون HGH یا همان هورمون رشد را آزاد می کند و اگر خواب به اندازه کافی نباشد، تولید این هورمون و سایر هورمون ها کاهش می یابد. دقت کنید که این نمی تواند عامل اصلی تاخیر در بلوغ شما باشد اما می تواند تشدید کننده آن باشد.
     ورزش:ورزش روزانه و منظم فواید زیادی دارد، ماهیچه ها و استخوان های شما را تقویت می کند، به شما در داشتن تناسب اندام و وزن ایده آل کمک می کند و تولید هورمون رشد یا HGH را افزایش می دهد. کودکان باید حداقل یک ساعت در روز ورزش کنند، البته ورزش در بزرگسالی نیز مزایای بسیاری دارد و علاوه بر کمک به حفظ سلامت بدن، می تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان را نیز کاهش دهد. یک نکته بسیارمهم در افزایش قد ، انجام فعالیت های ورزشی است . هر چه تحرک ما بیشتر باشد گردش املاح استخوانی بیشتر خواهد بود و این مساله به رشد قدی کمک خواهد کرد. ورزشهایی مثل بسکتبال، والیبال، شنا، بدمینتون و تنیس برای کمک به افزایش قد بسیار مفید اند.

     پاسخ
3. 

   emadakbari گفته:

   ژانویه 7, 2022 در 5:05 ب.ظ

   سلام خسته نباشید من ۱۴ ساله هستم یک دختری رو خیلی دوست دارم تو شهرستان است و سالی ۲ ماهی می بینم اون را ، یک بار جلو پدر و مادرم هم از دهنم پرید و گفتم که خیلی دوستش دارم ، با هم هیچ ارتباطی هم نداریم ، اما من یک جور هستم که با همه شوخی می کنم ، هر روز به اون دختر فکر میکنم ، تازه ۲۰ روزی که وارد ۱۴ سالگی شدم .
   آیا میتوانم بهش بگم دوست دارم ؟
   آیا می تونم به پدر و مادرم بگم که من اون دختر را دوست دارم ؟
   اون دختر ۱ سال با از من کوچک تر است ، من هر روز خود ارضایی می کنم نمی دونم چرا !!..
   من ۲ سال پیش بود که یک نفر دیگر رو دوست داشتم اما ۱ سالی می شه که یک دفعه این دختر دل من را برد ، من می خوام به پدر و مادرم بگم که این دختر را دوست دارم تا یک وقت دلم پیش یکی دیگر نره .
   در ضمن هر موقع خواسم میر پیش اون دختر حواسم به طور کامل پرت میشه ، بدنم شر می کنه به لرزش و استرس می گیره من رو.
   لطفا راهنمایی بکنید به طور واضح تر

   پاسخ
4. 

   عماد اکبری گفته:

   ژانویه 7, 2022 در 7:02 ب.ظ

   سلام من ۱۴ ساله هستم ، یک دختری را دوست دارم ، و نمی دونم چطوری بهش بگم ، هر روز میادین توی فکر من ، نمیدانم چه کار کنم ، واقعا سخته ،
   لطفا راهنمایی کامل بکنید

   پاسخ
   • 

     مشاور گفته:

     ژانویه 8, 2022 در 1:28 ب.ظ

     سلام به شما آقا عماد
     تجربه احساس دوست داشتن در سن شما کاملا طبیعی هست اما در این مسیر در احترام به احساسات بهتر است که به شرایط سنی و رشدی خودت هم توجه کنی چون اگر شما و این خانم در در زمان فعلی بیش از اندازه درگیر این روابط شوید خب این باعث می شود که رد شدت بیشتری این احساسات را تجربه کنید و خب می تواند بر تصمیم گیری و اولویت های زندگی شما در مسیر درسی هم تاثیر بگذارد.
     بهتر است برای پاسخ به این نیازها به خودت زمان بیشتری بدهی تا بتوانی در آینده شرایط بهتری را تجربه کنی.

     پاسخ
5. 

   A گفته:

   ژانویه 19, 2022 در 3:47 ب.ظ

   باسلام…
   من یه دختر۱۴ساله هستم؛یه مدتی هست که احساس میکنم به فردی علاقه مندشدم وحتی توی ذهنم آیندموهم باهاش تصورمیکنم امانمیدونم اون فردبهم علاقه داره یانه؟یانمیدونم که آیااحساسمونسبت بهش بگم یانه؟…درکل نمیتونم احساسمونسبت بهش،بگم.
   لطفاراهنمایی کنید. باتشکر

   پاسخ
   • 

     مشاور گفته:

     ژانویه 20, 2022 در 10:39 ق.ظ

     سلام به شما دوست عزیز
     ببین عزیمز احساس دوست داشتنی که تجربه می کنی قابل احترام هست اما در این مسیر در کنار احترام به احساسات خودت نیاز است که به شرایط سنی و رشدی که داری هم توجه کنی اگر بخواهی دائم خودت را با خیالپردزای و یا حدس زدن احساسات فرد مقابل و… درگیری کنی خب سرمایه گذاری روانی زیادی بر این موضوع گذاشته می شود که می تواند انرژی شما را از مسائل مهم دیگری که در زندگی و شرایط سنی فعلی دارید دور کند.
     بهتر است در این مسیر سعی کنی به خودت فرصت بیشتری برای تجربه کردن بدهی و دقت داشته باش که تجربه هر احساسی قرار نیست با رفتار خاصی همراه شود .

     پاسخ
6. 

   amir گفته:

   ژانویه 28, 2022 در 2:29 ق.ظ

   سلام من ۱۴ سالمه پسرم نمیدونم احساساتم به کی بگم پدرم که رانندس هر ماه یبار میاد خونه وقتاییم که خونس همش سرش تو گوشیه هرچقدرم صداش میکنم اصن انگار صدام نمیشنوه بهم اهمیت خاصی نمیده مادرمم که خیلی سخت گیره اگه یزره احساسم بهش بگم پارم بعضی وقتا فک میکنم من از سنی که دارم بزرگتر چون طرز حرف زدنم فکر کردنم حتی قیافم بزرگت از سنم اصن هیچ رفیقی ندارم البته اینم بگم دوست زیاد دارم ولی رفیق نه همشون در حد دوست هستن و فقط وقت میگذرونم باهاشون احساس میکنم اصن ازم خوششون نمیاد مجبوری باهام دوستن اصن از قیافه خودم خوشم نمیاد یعنی انگا جوش بودم صورت در توردم صورتم انقد جوش داره که نگو از خودم بدم میاد زیاد اهنگ گوش میدم و کل روز سرم تو گوشیه خستم از این زندگی دیگه ب درد نمیخوره احساس اضافه بودن دارم و حس میکنم هیچ گوهی نمیشم و شکست میخورم نمیدونم چرا و اینکه زیاد به خوانندگی علاقه دارم دوس دارم بهترین r&b خوان شم همه بهم توجه کنن همه اهنگا من گوش بدن منم پول پارو کنم و هرچی دلم میخواد بدون اینکه به مبلغش نگا کنم بخرم انقد پولدارشم که دهن همه فامیلا کونیم وا بمونه خدا شانس بده از فامیلم خوبش نسیب نشد کونیا خیلی عقده این هر تحمتی به من و خانوادم زدن هم طرف پدری هم مادری اصن هیچ رفت و امدی نداریم و کلا خونه نشینیم کلا زندگی تخمی دارم میخوام زودتر ۱۸ سالم بشه بعد تکستامو بخونم رو بیت بدم بیرون به امید اینکه همه بشنون کلی تکست نوشتم ولی بنظرم تکستا باحالی نیست ولی حرف دلمه بنظرم بچه اوردن کار اشتباهی حدقل بچه میاری همه جوره بهش توجه کن یشب از رو حوسش میزنه تو بعد من میشم بعد انتظارم دارن هرچی میگن بگم چشم همین گوشی که دستمه یسال التماس گریه کردم که بگیره هیچ دیگه تموم همین عا اینم بگم که بشدت خودارضایی میکنم اصلا نمیتونم خودم کنترل کنم اگر هم خودارضایی نکنم مایه خودش میریزه تو شرتم کصافت کاری میشه ی راه حلی بگین من خودم کنترل کنم تو این سنم که زن نمیگیرن میگن سنت کمه خب نیازم چجور برطرف کنم لاقل یدونه مصنوعیش بخرن بگن بیا با این خودت کنترل کن راحت شو بنظرشما مصنوعی باهاش چیز کردن حرامه هیچی دیگه تموم یکم زود جواب بدین ممنون میشم

   پاسخ
   • 

     مشاور گفته:

     ژانویه 29, 2022 در 4:35 ب.ظ

     سلام به شما آقا امیر
     اینکه شما بخواهید احساسات خود و نیازهایتان را با پدر و مادر در میان بگذارید و یا روابط بیشتری با دوستان خود داشته باشید اصلا چیز بدی نیست اما در این مسیر خب شما تا میزانی که به تلاش خودتان بستگی دارد می توانی گام بردارید اما بیش از آن ممکن است امکان پذیر نباشد اما شما بهتر است که برای صحبت با پدر و مادر و دوستان اقدام کنید در این حالت می توانید نتیجه گیری بهتری در مسیرهای ارتباطی خود داشته باشید.
     اما در مورد شرایط روحی شما بهتر است که به صورت حضوری به روانشناس مراجعه داشته باشید تا بتوانیم در این مسیر به شما کمک کنیم در شرایط روحی بهتری در کنار داشتن برنامه برای زندگیتان در مسیر رشدی گام بردارید.
     یک سری تغییرات جسمی به این دلیل که شما در دوران بلوغ هستید یک امر طبیعی هست مثل جوش زدن و یا بهم خودن تناسب در دست و پا و… بهتر است به خودت فرصت بیشتری بدهی با گذشت زمان این تغییرات با ثبت تر می شود و شما از نظر ظاهری به شکل با ثبات تری می رسید.
     اما در همین جهت هم توجه به تغذیه و ورزش از اهمیت برخودار می باشد.

     پاسخ
7. 

   amir گفته:

   ژانویه 28, 2022 در 4:16 ق.ظ

   سلام با عرض پوزش ی موضوعی یادم رفت بگم در ادامه مطلب اینکه من رفیق هم دارم ولی ۷ سال از من بزرگترن و تقریبا ۲ ساله که باهم رفیقیم از هر نظر هم عقیده ایم با اونا بیشتر بهم خوش میگذره و احساس میکنم که وقتی من با اونام خوشحال میشن برعکس هم سنام و اینکه دوستای مجازی بیشتر از دوستای غیرمجازی دارم نمیدونم چرا همه روم فاز بد دارن یجوری باهام رفتار میکنن که انگار باباشون کشتم و دلیل اینکه رو پیشونیم خط افتاده چیه طبیعیه یا باید نگرانش باشم و نوک بعضی از موهام هم سفیده طبیعیه یا چی نیازی به پزشک هست که من ببینه و ۲ سالیه که گوشه گیر شدم صبح تا شب دراز میکشم ی گوشه همینطو واس خودم تو گوشی میچرخم شبارو هم اصن خوابم نمیاد تا یاعت ۶ بیدارم صبح هم زود بیدار میشم یعنی ۶ میخوابم ساعت ۱۱ بیدار میشم دلیل خاصی داره یا بده لطفا زود جواب بدین

   پاسخ
8. 

   نگار گفته:

   ژانویه 29, 2022 در 12:05 ق.ظ

   سلام خسته نباشید من یک دختر ۱۴ ساله ام و از ۱۲ سالگی برای خودم دوستان خیالی و زندگی خیالی ساختم و حدودا یک سال هست که کم حرف شدم با خانواده ام حرف زیاد میزنم اما با فامیل و دوستان اصلا یا خیلی کم حرف میزنم و دارم دوستانم رو از خودم دور میکنم ، می‌خوام بدونم اینا عادی هست یا نه؟

   پاسخ
   • 

     مشاور گفته:

     ژانویه 29, 2022 در 4:19 ب.ظ

     سلام به شما نگار جان
     ببین عزیزم داشتن خیالپردازی در مسیر زندگی یک امر طبیعی هست اما در این مسیر نیاز است اگر دائم بخواهی زمان خود را صرف خیالپردازی کنی این باعث می شود که مسیر رشدی خودت را نادیده بگیری و خب عموما در شرایط روحی بهم ریخته تمایل به خیالپردازی بیشتر می شود پس این کم حرف شدن، دوری از فامیل و… ارتباط زیادی با خیالپردزای دارد و بهتر است شرایط شما تحت نظر یک روان درمانگر مورد بررسی قرار گیرد.

     پاسخ
9. 

   Nasim گفته:

   فوریه 19, 2022 در 3:22 ب.ظ

   سلام عرض ادب و احترام.
   دختری ۹ ساله دارم،چند باره دیدم که هی میگه خدایا دوس دارم بمیرم،(دخترم خیلی بچه دوست داره،و من ۸ ماه پیش بچه ام سقط شد،بعد از اون مدت خیلی ناراحت شد،)امشب اخر شب دیدم داشت گریه میکرد،خیلی وقتا بدون دلیل گریه میکنه،گفتم مامان چی شده چرا ناراحتی اولش گفت هیچی یه حرفی هست بین من و خدا نمیخام کسی بدونه،بعد دوباره چند بار ازش پرسیدم گف مامان متم میخام خودکشی کنم ،یعنی اینو شنییدم وقتی سکته کنم نمیدونستم چی بش بگم ،گفتم مامان چرا گفت چون نمیخام زنده باشم،گفتن اخه بدن ما امانته خدا هستش نمیشه که به وسیله ایی که امانته دست بزنی و خودت بخوای بش آسیب بزنی و خدا بدش میاد اینجوری حرف بزنی،راستش نمیدونستم چی بگم کلی باش حرف زدم دیگه سرحال شد و گف مامان دویت دارم و بعدش خوابید،تو رو خدا بهم کمک کنید این دختر تنها دارایی من از زندگیه،ضمن اینکه من و باباشم رابطه خوبی با هم داریم.و محیط خونه محیط آرومیه،ولی خیلی به دخترم میگیم چکار کن چکار نکن،اینکارو کن اونکارو نکن،یا خیلی بش میگیم تکالیفت رو بنویس، وقتی داریم مثلا از کسی که درسش زرنگه حرف میزنیم میگه عه یعنی من تنبلم همه زرنگن،تو رو خدا راهی رو جلو پام بزارید،این فکر دخترم میتونه خطرناک باشه؟
   درسشم تقریبا خوبه

   پاسخ
   • 

     مشاور گفته:

     فوریه 20, 2022 در 4:10 ب.ظ

     سلام به شما نسیم جان
     نگرانی شما برای فرزندتان قابل احترام هست در اینگونه مواقع سعی کنید که آرامش خودتان را حفظ کنید و نترسید اما در هرصور وقتی او را بارها در حال گریه و یا بیان این صحبت ها در مورد مرگ و یا خودکشی مشاهده می کنید بهتر است که به او فرصت صحبت کردن و بیان کردن احساساتش را بدهید بدون اینکه به او احساس گناه بدهید و یا او را سرزنش کنید در این مسیر ممکن است که سقط جنین تاثیر زیادی بر این موضوع و شریاط روحی دخترتان داشته باشد و خب احتمال اینکه او خودش را مقصر بداند و یا همانندسازی کند و …. وجود دارد اما در هرصورت برای بیان هر نظری نیاز به صحبت با خود کودکتان می باشد .
     پس بهتر است که در این مسیر با او صحبت کنید که میخواهیم بریم پیش کسی که بهش میگن روانشناس و اون به ما کمک میکنه تا اگر سوالی داشتیم و یا احساسات خوبی نداشتیم شرایط بهتری رو تجربه کنیم و به صورتی که متوجه شود بهتر است این مسیر را برایش توضیح بدهید تا نگران نشود و نترسد و این مسیر را به کمک روانشناس برای بهبود شرایط روحیش طی کنید.
     در مورد بکن و نکن های مداوم خب در هرصورت دختر شما ۹ سال دارد و میتواند برای خودش تصمیم گیری هایی داشته باشد پس بهتر است بجای بکن و نکن های مداوم در مورد مسائل مختلف سعی کنید از تعامل و صحبت استفاده کنید و تا جایی که او میتواند و برایش آسیب زا نیست اجازه بدهید خودش در مورد مسائلی که دارد تصمیم گیر کند.
     مثلا در مورد درس خواندن بجای بکن و نکن و یا مشخص کردن زمان بدون انعطاف پذیری به خودش کمک کنید تا برنامه نویسی داشته باشد و شما در این راه تنها کمک کننده باشید در این حالت میتوان امیدوار بود که شرایط او از نظر درسی و انجام کارهایی که دوست دارد و یا برنامه های دیگر کلاسیش بهتر پیش برود.
     اما در مورد این شرایط روحی بهتر است که چند جلسه روان درمانگر او را ملاقات کند.

     پاسخ
10. 

    امیر گفته:

    مارس 8, 2022 در 11:37 ب.ظ

    سلام پسری ۱۴ساله هستم وعاشق دختر ۱۱ساله که یک و نیم ساله که هم دیگرو خیلی خیلی دوست داریم ویک پسر دایی دارم که داییم بعداز چندروز هی بهم میگه پسرم اون دختر رو دوست داره و هی منو اذیت میکنه میگه اونو نگیری و اون دختر یک خواهر داره و داییم هی میگه دختره رو نگیری برو خواهرشو بگیر و پسرم اون دختر رو میخواد باهاش عروسی کنه داییم از وقتی که بچش که ۳سال ازم کوچیکه بدنیا اومد هی منو اذیت میکنه یبار به خاطرجریانی جشن تولد م رو نگرفیم و داییم روز بعد که من رفتم پیش پسرداییم گفت از کیک تولدت برام بیار با اینکه خودش باعث شده تولدم خراب بشه و هر روز منو اذیت میکنه مادرم هم روانشناسه بالینی هست ولی با داییم سرمشکلی ازبچگی تاحالا قهر هستند بگید چیکار کنم تا از آزار های داییم درامان باشم و هرچی میگم هی منو مسخره میکنه

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید