کودک بی قرار
کودک بی قرار
بی قراری در کودکان یکی از مشکلات رایج کودکان می باشد که در سنین مختلف و در پی مشکلات و اختلالات متفاوت ممکن است در کودکان به وجود آید. دلایل متفاوتی برای بروز بی قراری در کودکان وجود دارد که می توان از داشتن خواب نامناسب تا تغییر در رژیم غذایی آن ها را نام برد. گاهی بی قراری در کودکان می تواند به علت داشتن اختلال و یا عارضه ای مانند انگل و خارش در کودک به وجود اید که ممکن است کودک به علت ترس از پزشک آن را بیان نکرده و بی قرار شود.
کودک بی قرار هم چنین ممکن است ریشه و بنیانی مادزادی داشته باشد که کودک به علت داشتن یک عارضه روحی و یا جسمی خاص از کودکی دچار بی قراری گردد. برخی از بی قراری ها نیز ممکن است صرفا برای جلب توجه والدین و یا سایر اطرافیان صورت گیرد.
برخی از روانشناسان اعتقاد دارند که کودک بی قرار می تواند نشان از هوش بالای او داشته باشد مثلا معلم در کلاس درس یک موضوعی را مطرح می کند و این کودک دارای هوش بالا سریعا موضوع را گرفته و می فهمد اما بقیه هم کلاسی هایش آن را نمی فهمند و در این حالات معلم مجبور است بارها آن را برای دیگران توضیح دهد که کودک باهوش بی حوصله شده و خسته می شود و ممکن است دچار بی قراری گردد. برخی از بی قراری ها در کودکان می تواند به علت معاشرت کودک و یا خانواده کودک با افراد شلوغ و جنجالی بوده که کودک مانند یک ضبط رفتارهای آن ها را تکرار می کند. هم چنین دیدن فیلم های خشن و مواردی که استرس و اضطراب را در کودکان افزایش می دهد نیز می تواند یکی از دلایل اصلی افزایش بی قراری در کودکان باشد.
وجود اختلافات در خانواده ها و مشاجره میان اعضای خانواده و پدر و مادر نیز یکی دیگر از دلایل افزایش استرس در کودک و بی قراری در او می شود که نیاز است تا خانواده ها این موارد را در حضور کودک به هیچ وجه انجام ندهند. در هنگام بی قراری در کودکان روش های متفاوتی می توان اتخاذ نمود که هر کدام از آن ها می تواند موثر و مفید واقع شود مثلا راه رفتن یکی از راه های آرام نمودن کودک است که اگر کودک نمی تواند راه برود همراه شدن با او و کمک نمودن برای راه رفتن او می تواند کمک خوبی برای آرام نمودن او داشته باشد. دویدن و بالارفتن از پله نیز راهی مناسب برای آرام نمودن کودکان بی قرار است ولی در هر صورت تنبیه کودک برای اینکه او را آرام کنیم نه تنها روشی کاملا غلط است که بسیار نابه جا بوده و می تواند مشکلات روحی و روانی متعددی برای کودک به بار بیاورد. تماشای اشیا و یا اسباب بازی های معلق و یا چیزهای که مانند کره چرخان هستند نیز راه مناسبی برای حواس پرتی در کودک بی قرار و آرام نمودن او است که مثلا می توان کره ای را چرخاند و به او گفت تا زمانی که کاملا بی حرکت نمانده به آن نگاه کنیم.
بازی با برخی اسباب بازی ها و مثلا بغل نمودن اسباب بازی های عروسکی و حیوانات می تواند کمک مناسبی به آرام نمودن کودکان بی قرار نموده و هم چنین بازی با خمیرهای بازی و مجسمه سازی نیز روشی مناسب است که والدین باید آن را مد نظر قرار دهند. یکی دیگر از راه هایی که می تواند باعث ایجاد آرامش در کودک بی قرار شود استفاده از توپ است در واقع کودکان با فشار دادن توپ می توانند ارامش بگیرند که البته نیاز است تا توپ باد نسبتا کمی داشته باشد و نرم باشد.
نقاشی کردن یکی دیگر از راه های خوب برای ایجاد آرامش در کودکان بیقرار است و در واقع در سنین مختلف متفاوت است مثلا فرزندی که هنوز توانایی رنگ امیزی درست ندارد می تواند با خط خطی کردن یک کاغذ با استفاده از مداد شمعی به آرامش برسد و کودکی که می تواند بهتر نقاشی کند با رنگ امیزی یک حیوان و یا درخت می تواند آرام شود. یکی دیگر از راه های موثر برای کاهش بی قراری در کودکان استفاده از گل و گیاهان است چرا که گیاهان بسیاری وجود دارند که استشمام آن ها می تواند موجب کاهش بی قراری در کودکان شود مثلا گیاه اسطوخودوس بسیار در این زمینه مفید است. گوش دادن به داستان از طریق فایل های صوتی نیز یکی دیگر از راه کارهای کاهش بی قراری در کودک است که می شود فایل صوتی را حتی برای چندین بار تکرار نمود.
منبع: کودک و نوجوان
سلام
به نظر شما بهترین روش برای آرام کردن یک کودک بی قرار چه روشی است؟
سلام
صحبت کردن با کودک در مکانی آرام حتی اگر نیاز باشد چندین بار تکرار کنیم .
راه رفتن روش خوبی برای آرام کردن کودک است.نیازی به تنبیه کردن او نیست تنها کافی است او را به راه رفتن تشویق کنید.از طرفی بالا رفتن از پله دویدن و … برای چند دقیقه می تواند اثر خوبی داشته باشد
تماشای اشیای شناو؛ اسباب بازی های متنوع مانند کره برفی ، اکلیل های شناور که با تکان دادن به حالت شناور در می آید ، است.پس از تکان دادن کره ، از کودک بخواهید تا زمان بازگشت برق ی سرجای خود آرام بماند .این کار باعث می شود تا توجه او به این اسباب بازی جلب شود.
نقاشی کردن : رنگ کردن شکل ها پیچیده می تواند برای کودک بزرگتر آرام بخش باشد و برای بچه های کوچک تر نیز خط خطی کردن با مداد شمعی جالب است.
استشمام گل های خوشبو ؛ این کار روش موثری برای آرام کردن کودک است.و گوش دادن به نوار داستان حتی اگر چند بار تکرار شود در آرام کردن او موثر است.
سلام پسر ۵ ساله من خیلی بی قراری میکنه و مدام گریه میکنه نمیدونم باید باهاش چطور برخورد کنم؟
– به کودک پاداش ندهید .نباید تسلیم گریه های کودک بشوید و خواسته های نادرستش را برآورده کنید این روش به او یاد می دهد تا با این شیوه کارهایش را پیش ببرد.
– وقتی کودکتان خوشرو و خوش خلق است به او توجه بیشتری کنید و خواسته های درست و مناسبش را برآورده کنید.
– کودکتان را با بازی ها و فعالیت های مناسب سرگرم کنید.
– به کودکتان توضیح دهید که چرا همه خواسته هایش را برآورده نمی کنید “الان نمیتونی شیرینی بخوری چون باید نهار بخوری ” ، ” الان وقت تماشای کارتون نیست چون باید بخوابی و فردا صبح زود بری مهد کودک”.
– گریه های کودکتان را در یک دسته بندی ها قرار دهید و متناسب با آن رفتار کنید : گرسنگی ، خستگی و بی حوصلگی.
– به خواسته های منطقی کودک سریع پاسخ دهید و اجازه ندهید کودکتان به خاطر انتظار کشیدن گریه و زاری کند.
با سلام
کودک سه ساله من هم خیلی راحت و به خاطر موضوعات کوچک و بی اهمیت گریه می کند به خاطرهمین همه او را بچه ای نق نقو می شناسند و حتی اگر دلیلی برای گریه هایش داشته باشد کسی به آن اهمیت نمی دهد چطور می این عادتش را تغییر بدهم؟
درباره اش فکر کنید : وقتی کودک شما یک نوزاد بود یا گریه هایش توجه شما را جلب می کرد.او هنوز یاد نگرفته است که به چه شیوه های عاقلاته و بهتری می تواند این توجه را از اطرافیانش بخواهد .به کودک کمک کنید تا خواسته هایش را با شیوه های مناسب دیگر بیان کند.
دستور ندهید : نگویید “دیگه گریه نکن”چون کودک دستورتان را جرا نمی کند وقتی با تحکم و عصبانیت شما روبرو می شود بیشتر و بلند تر گریه می کند.از او بپرسید “چی میخوای ؟” ، ” چرا گریه می کنی “، به من بگو چی شده ” همین جملات شما مثبت ، مهربانانه و تسکین دهنده باشند کودکتان گریه را فراموش می کند.
پاسخ ندهید :
اگر گریه های کودک برای رسیدن به خواسته های نا معقول است مثلا برای خرید بستنی بیشتر یا لجبازی های دیگر کودکانه نباید به آن توجه کنید.بدون نگرانی از کودکتان فاصله بگیرید و به گریه هایش توجه نکنید.
آیا دلیل وجود دارد : اگر گریه های کودک به دلیل خواب ، بیماری ، خستگی و … است تنها راه درست برای آرام کردن او فراهم کردن نیازهای کودک است.اگر همیشه مطابق با برنامه های روزانه پیش بروید بهانه گیری و گریه های بی وقفه کودک را متوقف می کنید.
سخت گیری نکنید : اگر احساس می کنید کودکتان روحیه حساس دارد اصول تربیتی سخت گیرانه را کنار بگذارید .برای این دسته از کودکان تن صدای معمولی برای فهماندن یک موضوع کافی است و نیازی نیست صدایتان را بلند کنید.چند تذکر ساده برای کودک شما کافی است و نیازی به هیچ سطحی از خشونت و تهدید ندارد.
سلام
دختر من ۹ سالشه و همیشه درحال گریه است واقعا خسته شدم هر بار به بهانه اینکه معلمش دعوایش می کند و یا دوستانش اذیتش کرده اند و یا به هر بهانه ای دیگر شروع به داد و دعوا و گریه و زاری می کند.وقتی خیلی بچه تر بود این مساله باعث نگرانیم نبود چون به نظرم طبیعی بود یک بچه نوپا برای ابراز ناراحتی اش گریه کند اما حالا که به مدرسه می رود از این است که دیگران او را یک بچه نق نقو کن بشناسند.شما میگید من با این موضوع چطور برخورد کنم؟
اگر کودکتان همشه در حال گریه کردن است ممکن است بیمار با مضطرب باشد .خستگی بیش از اندازه در کودکان می تواند بهانه گریه باشد.
همینطور گرسنگی زیاد ، درس خواندن کم خوابی و بی تحرکی و و رزش نکردن می توانند کودک را حساس کنند.کودکی که ورزش می کند ، به اندازه کافی می خوابد و بیش از اندازه خودش را خسته نمی کند، معمولا انرژی کافی برای کنترل احساساتش دارد.
جابه جایی نقل مکان خانه،مشکلات اقتصادی خانواده ، مرگ عزیزان و اختلافات خانوادگی نیز کودک حساس می کنند.اختلالا ت هورمونی در این سنین دلیل حساست کودک باشند زیرا به طور طبیعی هورمون های جنسی در این سنین فعال نیستند.
با این حال باید در نظر بگیرید بعضی از کودکان به شدت احساساتی هستند و آنها را ابراز می کنند .هر وقت احساس خشم ، افسردگی ، نا امیدی، یاس و تنهایی کنند ممکن است بدون اینکه هیچکدام از مشکلات گفته شده را داشته باشند یکهو شروع به گریه زاری کنند.
همدردی کنید خیلی راحت به او بگویید احساساتش را درک می کنید : ” من خوب میفهمم که تو خیلی ناراحت هستی به خاطر کاری که خواهرت کرد خیلی عصبی شدی ” به او راه نشان بدهید و بگویید چه کارهایی می تواند به جز گریه کردن انجان بدهد تا ناراختی اش را ابراز کند .یادش بدهید که مثلا قبل از اینکه بغضش بترکد تا ۱۰بشمارد
نفس عمیق بکشد و یک لیوان آب خیلی خنک بنوشد.یادش بدهید تا هر زمان ناراحت شد خودش را با کاری مشغول و سرگرم کند و اشکهایش را کنترل کند.هرگز کودک را به خاطر گریه کردنش سرزنش نکنید.نگویید ” مردها گریه نمی کنند ” ” باز هم مثل بچه ها زدی زیر گریه ” ” تو بزرگتر از ونی که اینطوری گریه کنی “.هیچ وقت با انتقادهایتان درد جدیدی برای کودکتان فراهم نکنیدو باعث کریه بیشتر او نشوید.همین احساس درد نشدن می تواند ناراحتی کودک را چند برابر کند.
یادتن باشد که گریستن یک واکنش طبیعی است اما اگر احساس می کنید گریه های کودکتان همراه با افسردگی ، ناامیدی و اضطراب است باید برای درمان از مشاورها و رفتار درمانگر ها کمک بگیرید.
به نظر من مردها هم گریه می کنند و افسرده می شوند.شما دیگر باید این دیدگاه سنتی را کنار بگذارید و اجازه بدهید که پسر شما گریه کند شاید یک مرد بهتر احساساتش را از یک زن بهتر مدیریت کند.اما این اصلا به این معنا نیست که هیچ وجح نباید گریه کند.شما باید اشک های پسر۹ ساله تان را طبیعی بدانید و تابوهای پوسیده را کنار بگذارید.