تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

کودک ترسو

کودک ترسو

کودک ترسو

 

ترس انواع مختلفی دارد که بسیاری از افراد در جنبه های مختلف زندگی خود با آن مواجه می شوند. ترس از قرار گرفتن در یک محیط باز، ترس از قرار گرفتن در یک جمع، ترس از قرار گرفتن در محیط تاریک، ترس از برقراری ارتباط با جنس مخالف، ترس از قرار گرفتن در فضایی بسته و تنگ، ترس از سخنرانی در حضور جمع و هزاران ترس دیگر وجود دارند که بسیاری از افراد را در طول زندگی آزار می دهند. ترس تنها مختص بزرگسالان نیست بلکه در کودکان نیز می تواند به طور باورنکردنی وجود داشته باشد.

نکته بسیار مهم در مورد ترس این است که ترس فقط در صورتی که از حالت نرمال خود خارج شود ترس نامیده می شود به طور مثال اگر یک کودک از ارتفاع بالا در نوک یک قله بترسد نمی توان او را کودک ترسو نامید اما اگر یک کودک در حضور خانواده خود جرات رفتن به اتاق خودش را نداشته باشد و از تنهایی و تاریکی در اتاقش به شدت وحشت داشته باشد می شود او را در زمره کودکان ترسو قرار داد.

نکته مهم در کاهش ترس در کودک ترسو این است که باید او را به تدریج با این کار اشنا نمود مثلا اگر او از شنا کردن در عمق یک متری می ترسد ابتدا لازم است تا در عمق سی سانتی قرار گرفته و ارام ارام و با گذشت زمان از او انتظار قرار گرفتن در عمق یک متری را داشت و نه اینکه یکباره او را در درون عمق یک متری پرتاب کرد و گفت ایرادی ندارد و ترسش ریخته می شود! چرا که این کار می تواند بسیار خطرناک باشد و حتی منجر به مرگ نیز شود. باید برای کاهش ترس در کودکان ترسو با ان ها همراه شد مثلا در مثال بالا اگر پدر به ارامی دست فرزند خود را بگیرد و او را با محیط استخر و آب آشنا نماید کودک کم کم می تواند به  شرایط عادت کرده و ترسش فرو می ریزد اما تصور کنید که پدری به  جای این کار به یکباره فرزند خود را در درون اب بیندازد. در واقع در صورت بروز چنین اتفاقی کودک به پدر و یا مادر بی اعتماد شده و ترسی دیگر در او به وجود می آید که ترس از والدین است و اگر او به این مرحله برسد نه تنها بسیاری از ترس هایش خوب نمی شود بلکه بدتر نیز خواهد شد و دیگر به هیچ نحوی نمی توان به راحتی ترس ها را در او از بین برد و به او کمک کرد. استفاده از واژه های مثبتی مانند ” می دونستم که تو میتونی” مطمنم که تو شجاعی” و این قبیل عبارات می تواند اعتماد به نفس را در کودک افزایش داده و هم چنین مثالهایی از قهرمانان شخصیت هایی که فرزند در کارتون و فیلم و با داستان خوانده بسیار مهم می باشد. مثلا بگویید ” پسرم مثل فلان قهرمان شجاع است” البته این نکته را باید دقت نمود که کودک نباید حس کند که تحت فشار است بلکه به آرامی و ظرافت باید این موارد به او گفته  شود. نکته مهم بعدی این است که اگر کودک ترسو از مواجهه با ترس فرار کرد یک امر طبیعی است و نباید حمایت شما از بین رود چرا که در این صورت او احساس ترس بیشتری نموده و ممکن است که به طور کلی اعتماد به نفسش از بین برود پس نیاز است تا دائما او حس کند که شما به عنوان حامی و پشتیبان او هستید حتی اگر او هنوز آمادگی شکست ترس و مواجهه شدن با آن را به خوبی نداشته باشد.

نکته مهم دیگر این است که می بایست صبور باشد و فرصت های زیادی به فرزند خود بدهید مثلا اگر او نتوانست با ترسش مقابله کند به او بگویید” هیچ ایرادی ندارد هنوز هم فرصت داری” این جمله به او می فهماند که تسلیم شدن معنایی ندارد و همواره باید امیدوار بود. مورد مهم دیگر این است که هرگز نباید ترس ها را در یک کودک ترسو کم انگاشته و آن ها را مسخره نمود چرا که جنس ترس در آن ها با بزرگسالان متفاوت است مثلا نباید به او بگویید” تو که دیگر بچه نیستی، این که ترسی ندارد” و به جای آن می شود گفت” من هم از برخی چیزها می ترسم که شاید تو نترسی” اما ترس نمی تواند من را شکست دهد و نکته مهم هم همین است که کودک بفهمد که می تواند بزرگترین ترس ها را نیز شکست داده و راحت شود. در نهایت و در صورت رعایت موارد گفته شده اگر باز هم کودک ترس های زیادی دارد که روند زندگی اش را مختل نموده مشاوره با متخصصان روانشناسی می تواند بسیار مفید و راهگشا باشد.

 

هم چنین بخوانید:

تعریف اختلال هراس یا فوبی

انواع اختلال هراس یا فوبی

علل و درمان اختلال هراس یا فوبی

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی می توانید با متخصصان ما تماس بگیرید.

۱۰۶ نظر

  1. فریبا گفت:

    سلام مهمترین علل ترس در کودکان چیست؟

  2. زاهد گفت:

    برخی محققان عوامل زیستی را به عنوان علت برخی از ترس ها عنوان کرده اند.در برخی دیگر عوامل روانشناختی ، عوامل خانوادگی و سایر عوامل را مطرح کرده اند.در برخی اوقات ترسی که کودک از خود نشان می دهد به یک روانی ارتباط دارد.مثلا کودکی که ترس از مدرسه را نشان نی دهد ممکن است از لحاظ روانی وابستگی زیادی به پدر و مادر خود داشته باشد و ترس او در واقع ریشه در این وابستگی او دارد.

    گاهی اوقات یک تغییر در شیوه زندگی مثل تغییر محل سکونت ، جدا شدن از والدین و… صورت ترس از تاریکی ، ترس از حیوانات و خود را نشان می دهد.بنابراین می گفت برخی از ترس های مشخص و معین کودک می تواند ریشه روانشناختی داشته و مستقیما با موضوع آن ترس مرتبط نباشد.در برخی اوقات این خانواده است که مشکل ترس را در کودک به می آورد.مثلا مادر که از عنکبوت می ترسد این ترس خود را به کودک منتقل می کند.
    کودک با مشاهده رفتارهای مختلف می آموزد که چه چیزی ترسناک است و چه چیزی ترسناک نیست.گاهی اوقات ترس کودک ناشی از شیوه های زیستی غلط والدین است.والدینی که برای وادار کردن کودک به انجام کاری او را تهدید می کنند و یا از چیزی می ترسانند ، فشار روانی که به این طریق والدین به کودکان
    مختلف خود را بروزدهد.

    از جمله عوامل دیگر شرایطی است که کودک در محیط پیرامون ممکن است با آنها مواجه شود، مثل دیدن تصادف و دزد و …همینطور تماشای فیلم های ترسناک که با تاثیری که روی قدرت تخیل کودک می گذارد موجب وسعت یافتن این صحنه ها در ذهن آنها شده و ترس و وحشت زیادی را در کودک ایجاد می کند.

  3. قاسم گفت:

    بله به نظر من ترس انواع مختلفی دارد به نظر شما چه نوع ترس ها به توجه بیشتر و درمان نیاز دارند؟

  4. مشاور گفت:

    در وهله اول باید به سن کودک توجه کرد برخی از ترس ها در سنین خاصی طبیعی تر هستند.بنا براین اگر چنین ترس هایی بیش از دو سال دوام داشته باشد حتما به توجه و درمان نیاز دارنداصولا یک ترس عادی نباید چنین مدت زمانی طول بکشد . برای تشخیص ترس های غیر عادی باید به نوع ترس نیز توحع داشت.هر چند گاهی اوقات کودکان از چیزی میترسند ولی این ترس چندان وحشت زا نیست و مشکل خاصی در عملکرد روزانه کودک ایجاد نمی کند .اما زمانی که نوع ترس کودک غیر عادی است و نیاز به مداخلات درمانی دارد واکنش کودک به عامل ترس شدید بوده کودک بسیار وحشت زده می شودو رفتارهای از خود نشان می دهد که اغلب خارج از کنترل دیگران است.

  5. ناشناس گفت:

    یعنی ترس کودکان درمان هم دارد ؟؟؟

    • زاهد گفت:

      ترساندن کودک به هر نوعی که باشد درست نیست ، ترساندن کودک به معنی دعوات آن به نجام کار مخفی است.مثلا والدین وقتی می گویند : اگر این کار را بکنی تنبیه خواهی شد کودک مورد توجه قرار می گیرد.تا حدودی ترس طبیعی است با افزایش سن کاهش می یابد .نحوه برخورد والدین ، معلم و حتی دیکران مث تعریف کردن جن و دیو و …در ترسیدن خیالی کودک موثر می باشد.
      ترس از وسایل دفاعی موجود زنده در برابر خطر می باشد.بنابراین مقدار متعادل و منطقی آن برای کودکان ضروری است.وقتی مادری کودک خردسالش را از خطر آتش آگاه می کند بسیار طبیعی است که از آن به بعد کودک بترسد و خودش را از آتش دور نگه دارد.

  6. زاهد گفت:

    بله سان برای کاهش ترس های کودک راههای زیاد را توصیه می کنند .آنها در وهله اول به والدین توصیه می کنند که در رفع مشکل کودک عجولانه عمل نکنند .تعجیل و شتابزدگی آنها در کاهش ترس کودک می تواند به جای درمان ، اضطراب و ترس را افزایش دهد.این ترس معمولا به تدریج از بین می رود و لازم است والدین با خونسردی و آرامش اقدام به کاهش این ترس ها نمایند .توصیه بعدی روانشناسان این است که هرگز کودکان را به خاطر ترسی که دارند تحقیر و سرزنش نکنیم هر چند دلیل ترس از نظر ما بزرگتر ها کاملا غیر منطقی و معقول باشد اما خود کودک چنین احساسی ندارد و نمی تواند غیر منطقی بودن ترس خود را درک کند و سرزنش به او کمکی نخواهد کرد.

    بازی موقعیت مناسبی است که ترس کودک را از بین می بریم.مثلا کودکی که از آمپول می ترسد می توانیم یک بازی خوب برای او ترتیب دهیم که در آن کودک آمپول زدن تمرین کند.در مراحل دیگر می توان با مراجعه به یک روانشناس و درمان های رفتاری او می تواند اقدام به حل مشکل کودک نمود.

  7. مشاور گفت:

    راههای درمان ترس کودک
    ۱- به کودک توجه ولی مهربانانه داشته باشید.
    ۲- با کودک خود صحبت شود که بسیاری از ترس ها خیالی هستند.
    ۳- به خاطر نترسیدن از چیزی مورد تشویق قرار بگیرد.
    ۴- کارهایی که مورد علاقه کودک است به او محول شود.
    ۵- به وسیله کنترل والدین با عوامل ترس مواجه شوند.همچنین گاهی به مدت کوتاه او را تنها در منزل بگذارید ولی بگویید چه وقت می روید و چه وقت بر می گردید و به قولتان عمل کنید.

  8. شکیب گفت:

    من که میگم ترس ذاتی و اونایی که ترسو هستن ذاتا ترسو هستن از بچگی تا بزرگی این ترس همراهشونه

  9. زاهد گفت:

    ترسو بودن کودک علل مختلفی دارد از جمله :
    ۱- احتمالا والدین کودک را ترسانده باشند و یا خودشان ترسو باشند.ممکن است این ترساندن با سخن گفتن نباشد ، بلکه با حالت چهره مادر باشد زیرا حالت عاطفی مادر در کودک تاثیر دارد.

    ۲- ممکن است کودک در خانواده بیش از حد تنبیه شده باشد.

    ۳- به اندازه کافی از محبت برخوردار نشده باشد.

    ۴- محرومیت های اجتماعی ، وضعیت های جدید و تغییر در محیط خانواده هم عوامل دیگری هستند.

    ۵- حادثه ی غم انگیزی ، مثل تصادف ، مرگ نزدیکان و طلاق والدین را دیده باشد.

    ۶- از طرف مدرسه یا همبازی ها ، تهدید شده باشد.

    ۷-کار کردن با وسیله ای ، با زی با حیوانی یا اسباب بازی به کودک یاد داده نشده باشد.

  10. حسین گفت:

    سلام
    من الان ۱۱ سالمه و هنوز از جن و روح میترسم آیا من مشکل خاصی دارم؟

  11. زاهد گفت:

    برخی از این نوع ترسها از نگرش غلط و غیر واقعی و باورهای نادرست ناشی می شود که در طول زندگی برای شما شکل گرفته است.شما تصویری صحیح از ماهیت جن و چگونگی تاثیر آن در ذهن خود ندارید و این مجموعه شناخت های غلط موجب ترس در شما گردیده است.
    گاهی اوقات ترس از جن و غیره اکتسابی و یاد گرفته شده است یعنی به خاطر تلقین دیگران و یا ترس و دلهره آنها از نیز تاریکی و غیره به تدریج شما نیز از آن ترسیده اید و ترس در فکر و اندیشه شما لانه کرده است.
    گاهی ممکن است چنین ترسهایی به خاطر حادثه و اتفاقی ناگواز و وحشتناکی است که در گذشته دور یا نزدیک در تاریکی و تحت تاثیر خیالات و گمان تاثیر جن و روح ، رخ داده و از آن زمان و حادثه ناگواز به بعد به خاطر همراه بودن حادثه ناگوار با
    تاریکی و با یاد روح و جن و …ترس شما تعمیم یافته و از هر جای تاریکی ترس و دلهره پیدا کرده اید.

  12. مشاور گفت:

    “ترس معقول” ترسی است که در آن ، احتمال وقوع یک خطر واقعی وجود داشته باشد.در این نوع ترس ، هیچ گونه سرزنشی متوجه شخص نیست بلکه از این جهت که از یک امر خطرناک ترسیده و پرهیز نموده است مورد تاییددیگران است.برای مثال اگر کسی از ترس مواجهه با یک حیوان درنده خطرناک ، از رفتن به بیابان یا جنگل خودداری کند، هیچ کس او را بابت این ترس سرزنش نمیکند.بلکه اگر او به این ترس خود اعتنا نکند و خود را در موضع خطر قرار دهد، مورد سرزنش افراد عاقل قرار می گیرد.
    در مقابل ” ترس موهوم” قرار دارد،یعنی ، در واقع خطر انسان را تهدید نمی کند ولی توهمات او به گونه ای است که خود را مواجه با خطر می بیند.مانند شخصی که از تاریکی میترسد و گمان می کند در حالی که می داند در آن مکان تاریک، چیز خطرناکی وجود ندارد.این ترس مرهوم ” جبن” نامیده میشود و چیز خوبی نیست و انسان باید آن را از خود دور کند تا بتواند شجاعت لازم را در زندگی داشته باشد.

  13. blizka گفت:

    سلام دوست عزیز

    همه موجودات مخلوق خداوند و مقهور نیروی او می باشند و خداوند قدرت مطلق و بی انتهاست..اگر انسان با اعتقاد در زندگی به خدا تکیه کند و به او پناه ببرد هیچ موجودی نمی تواند به او ضرر یا آسیبی برساند.
    شما باید به خود تلقین کنید ” من هچگونه هراسی از جن ندارن و آنها نمی توانند در من تاثیر بگذارند ”
    صبح ها به تدریج زمان بیدار شدن خود را زودتر قرار دهید و سعی کنید روزی یکی دو دقیقه زودتر از شبهای دیگر از خواب بیدار شوید و تاریکی را بیشتر لمس و احساس کنید.

  14. هستی گفت:

    سلام آیا ترس در کودکان در سنین مختلف ، متفاوت است و یا اینکه در همه سنین یک نوع ترس وجود دارد؟

  15. مشاور گفت:

    ترس کودکان در سنین مختلف
    ترس نوزادان : نوزادان از صدای بلند و از دست دادن تعادل یا سطح اتکا می ترسند و ترس خود را با جیغ و گریه و جمع کردن دست و پا نشان می دهند.به این نوع ترسها،ترسهای اولیه می گویند که به مرور زمان برطرف می شود.

    ترس های معمول کودکان : در اغلب کودکان در سنین ۶ تا ۸ ماهگی ، ترس از افراد بیگانه دیده می شود و ممکن است تا ۱۸ ماهگی نیز ادامه یابد، ولی با بالا رفتن سن کودک، نوع ترس ها نیز تغییر می کند.ترس از تاریکی و تنهایی و ترس از حیوانات ، بین ۲ تا ۵ سالگی در کودکان ظاهر می گردد.ترس از مدرسه به ویژه با آغاز دوره دبستان در برخی از دانش آموزان دیده می شود.

    ترس نوجوانان : در دوران بلوغ بر اثر تغییرات جسمی و عاطفی، ترسهای موهومی نظیر ترس از اشباح و چیزهای غیر واقعی و اتفاقات غیر منتظره مثل وقوع سیل و زلزله و …در نوجوانان ظاهر می شود.

  16. ناشناس گفت:

    اصلا چرا ترس در کودکان به وجود می آید؟؟؟

  17. مشاور گفت:

    ترس از نظر علمی ، یک مقوله تو ی است که آن را به کودکان و فرزندان خود منتقل می کنیم .وقتی نوزادی به دنیا می آید ،هیچ برداشت خاصی از واکنشی به نام ترس ندارد.به همین دلیل از تنهایی، تاریکی و مسایلی مانند آن نمی ترسد و به راحتی این شرایط را می پذیرد اما به تدریج ، با رشد و تکامل ،داده هایی به وسیله والدین در ذهن او جای می گیرد یا خودش از محیط دریافت می کند که پس از مدتی باعث ایجاد ترس می شوند.

    • ناشناس گفت:

      یعنی ترس های واقعی وجود ندارد؟

      • مشاور گفت:

        واکنش به چیزی که وجود خارجی ندارد، مثل ترسیدن بچه از لولو یا حتی ترس از چیزی که واقعیت دارد، مثل ترسیدن از یک حیوان وحشی، مطابق سیستم طبیعی بدن نیست.یعنی اگر حتی با یک حیوان درنده روبرو شویم، واکنش های طبیعی ما ( اعم از فرار، دفاع، حمله یا شوکه شدن ) به هیچ وجه مانند ترس نخواهد بود و اصلا با ترسی که یک عمر از احتمال مواجهه با این وضعیت داشته ایم، مطابقت ندارد.

  18. ندا گفت:

    با سلام
    من یک پسر ۷ ساله دارم که متاسفانه حدود یک سال است که به هبچ وجه خاضر نمی شود تنها در خانه بماند بارها دلیل ترسش را غیر مستقیم جویا شدم و از حرف زدن در این مورد امتناع می کند فقط یک بار گفت فیلمی دیده که در آن باد شدیدی شده و بچه که خودش تنها در خانه بوده را باد برده و از مادرش جدا کرده .طی این یک سال سعی کردم هر جایی رفتم با خودم ببرمش ولی فایده نداشته و هنوز حاضر نیست تنها در خانه بماند.لطفا راهنمایی بفرمایید.

  19. مشاور گفت:

    متاسفانه کودکان زیر ۱۰ سالی که شاهد اینگونه فیلم ها هستند با خطرات جدی روبرو هستند.چون کودکان در این رده سنی قادر به درک انی منتقل شده در فیلم نیستند.علاوه بر این کودکان دنبال الگو پذیری هستند و وقتی با چنین صحنه های مهیجی روبرو می شوند رفتار قهرمانان فیلم را الگو برداری می کنند و در زندگی روزمره خود به کار می گیرند.در واقع نوعی کپی برداری از رفتار قهرمانان فرضی خود انجام می دهند.
    تماشای فیلم های ترسناک و صحنه های دلخراش موجب ایجاد هیجان عاطفی کاذب در کودک می شود.تاثیر منفی تماشای چنین صحنه هایی ممکن است تا مدتی طولانی در ذهن کودک باقی بماند.به همین دلیل لازم است خانواده ها مانع تماشای فیلم ها و صحنه های ترسناک و خشن از سوی کودکان شوند.
    این کار نه تنها باعث ایجاد ترس و کابوس شبانه در فرزندان می شود بلکه در برخی موارد باعث افت تحصیلی کودکان نیز خواهد شد.البته تماشای فیلم های ترسناک در تنهایی تاثیر مخرب تری نسبت به تماشای آن در جمع دارد. نه تنها در مورد فیلم های ترسناک بلکه در موارد دیگر نیز والدین همیشه باید کنار کودک خود باشند و با او فیلم یا انیمیشن های مورد علاقه اش را تماشا کنند.حتی برخی از انیمیشن ها به توضیح والدین نیاز دارد تا مفاهیم درست در زهن کودک جا بیفتد.

  20. زاهد گفت:

    – در انتخاب فیلم مناسب برای مشاهده کودکان در منزل باید همانند مشاهده فیلم در سینما دقت به خرج داد.
    – اگر صحنه غیر منتظره ترسناکی در فیلم وجود داشت باید به کودک درباره آن توضیح داد.یکی از توضیحات می تواند این باشد که گرچه در فیلم هنر پیشه ای که مورد خشونت واقع شده کشته شده یا صدمه جدی به او وارد شده اما در دنیای واقعی چنین نیست.
    – اگر فیلمی فرزند ما را ترساند بهتر است آن را خاموش کرده یا سالن سینما را ترک کنیم
    – بهتر است در اتاق خواب کودک تلویزیون یا دستگاه پخش ویدئو از هر نوع وجود نداشته باشد.مشاهده فیلم در هر سنی به نظارت والدین نیاز دارد.در صورت مشاهده صحنه خشونت آمیز باید توضیح داد خشونت بهترین روش برای حل مشکل نیست.

  21. nazanin گفت:

    سلام پسرم ۷ سالشه و امسال مهر باید به مدرسه برود بسیار به من وابسته است.نگران این هستم که از مدرسه بترسد و با مدرسه رفتنش مشکل داشته باشم به نظر شما چیکار کنم؟

  22. مشاور گفت:

    گاهی اوقات کودک قبل از مدرسه رفتن شدیدا حساس ترس می کند و حاضر نیست به مدرسه برود.این ترس در اوایل دوره دبستان در کودکان؛ به ویژه کودکانی که هرگز به کودکستان نرفته اند، به وجود می آید.علت آن ممکن است از خانه باشد، یعنی دوری از شما باعث وحشت او می شود شاید از دربان مدرسه یا یکی از معلمان یا همکلاسی مردم آزارش می ترسد.شاید هم از فرد غیر عادی که در راه مدرسه می بیند وحشت دارد.
    برای رفع این مشکل ، ابتدا باید علت را شناسایی کنید سپس اقدام به برطر ساختن آن نمایید .گاه اوقات کودک برای مدت کوتاهی دچار این وضع می شود.سپس به حالت عادی برمیگردد.باید با کودک خیلی جدی باشید ولی خشونت نکنید، به هیچ وجه با ماندنش در خانه موافقت ننمایید.چون به این کار عادت میکند.از سرزنش و تنبیه او بپرهیزید.او را تا مدرسه همراهی کنید.و او را مطمئن سازید که در خانه منتظرش خواهید ماند.سعی کنید هنگامی که به خانه باز میگردد در صورت امکان برای آوردن او به خانه به دنبالش بروید.

  23. sahand گفت:

    چرا بیشتر افراد از همان دوران کودکی از چیزهای متفاوتی می ترسند.؟

  24. مشاور گفت:

    ترس در مفهوم کلی به تجاربی که شخص از محیط به دست آورده یا به واسطه افراد دیگر به او منتقل شده بستگی دارد.متاسفانه معمولا ترس هایی را که در کودکان به وجود می آید و تا مدت ها باقی می ماند، معمولا خانواده ها و والدین به کودک منتقل می کنند.

  25. sahand گفت:

    یعنی والدین به عمد یک خصیصه منفی در کودک ایجاد می کنند؟

  26. مشاور گفت:

    بله، اینکه چرا والدین تا این حد ترس را در فرزندان خرسال خود تقویت می کنند و آنها رو از موضوعات مختلف می ترسانند، ریشه در نگرش تربیتی آنها دارد.والدین گمان می کنند می تواند با ترساندن ، کودک خود را تربیت کرد.ترساندن کودکان از موضوعات مختلف ریشه در ناآگاهی خانواده ها از روش صحیح مقابله با حوادث و موضوعات مختلف دارد.وقتی پدر و مادر نمی دانند در مقابله با این وضعیت چگونه فرزند خود را توانمند کنند ترجیح می دهندصورت مساله را حذف و با ایجاد ترس ، او را از آن موضوع دور کنند.

  27. ناشناس گفت:

    برای جلوگیری از ایجاد این ترس ها اقدامی هم می توان انجام داد؟

  28. مشاور گفت:

    در مورد ترس کودکان، بیش از اینکه نیاز باشد روی کودکان کار کنیم باید والدین را توجیه کنیم.همیشه والدین ترس را در کودکان ایجاد می کنند.و این مساله ریشه در فرهنگ و رسوم هر جامعه دارد.پدر و مادرها به دلیل اینکه نگران فرزندان خود هستند و دنیای پیرامون خود را دنیای نا امنی می دانند، این موضوع را اصل در نظر می گیرند و ترس را در ذهن کودک متبلور می کنند غافل از انیکه مفاهیمی که در ذهن او شکل می گیرد ، با آنچه در ذهن ماست، تفاوت دارد

  29. ناشناس گفت:

    پس والدین برای آگاه کردن فرزندان از خطر های مختلف باید چه کار کنند؟

  30. زاهد گفت:

    والدین باید توجه داشته باشند که ایجاد ترس در ذهن کودک با هشدار دادن به او تفاوت دارد.وظیفه خانواده ها هشدار دادن در مورد مسایل مختلف و خطرناک است ولی نباید درباره آن مسایل در ذهن کودک ترس ایجاد کرد.ما آنچنان این حریم ها و حفاظ ها را سخت و نفوذناپذیر می کنیم که کودکی که در آن قرار دارد، گمان می کند انگار واقعا یک جای کار طبیعت درست نیست و مساله دار است و نمی داند توهمی که در ذهن او ایجاد شده است ،اشتباه است.

  31. نسترن گفت:

    با سلام.دختر یک و نیم ساله ای دارم در حین بازی با کودکان دیگه اگه کوچکترین برخوردی باشه میترسه مثلا اگر بچه ای مقابلش وسیله بازی رو ازش بگیره انگار میترسه یا دستی روش بلند کنه به شدت میترسه و ترس تو چهره ش لحظه ای نمایان میشه از صدا و جیغ ناگهانی بچه ها هم همینطور.لطفا منو راهنمایی کنید.

  32. هاشم گفت:

    سلام آیا عوامل ژنتیکی هم در انتقال ترس از والدین به فرزندان دخالت دارد؟

    • مشاور گفت:

      تجربه نشان داده است که ژن ها هم می توانند در انتقال ترس از والدین به فرزندان موثر باشند و در این موارد والدین ترس را از طریق دو مکانیسم به فرزند خود منتقل می کنند؛ یکی از طریق ژن و دیگری از طریق آمیزش و اکتساب.کودکان از این نظر با هم تفاوت های بیساری دارند ولی نکته بارز این است که حتی اگر ژن حالت های اضطرابی و ترس در کودک وجود داشته باشد ، اگر والدین و به خصوص مادر کفایت لازم در تربیت فرزند را داشته باشند، دلیلی برای بروز حالت های اضطرابی در او نیست.

  33. ناشناس گفت:

    یعنی این ترس ها در کودکان می توانند حالت بیماری نیز پیدا کنند؟

    • زاهد گفت:

      بله ممکن است

      • ناشناس گفت:

        والدین چطور میتوانند متوجه این مساله شوند؟

        • مشاور گفت:

          برای اینکه متوجه شویم چه موقع ترس های کودک از حالت معمول خارج شده و به درمان نیاز دارد ، باید به عملکرد کودک توجه کرد.در مواردی که ترس به وجود آمده در کودک در عملکرد تحصیلی ( مانند ناتوانی در پاسخ گویی به پرسش های معلم در صورتی که پاسخ را بلد است) ، عملکرد ارتباطی و اجتماعی مانند ( ناتوانی شرکت در بازی های گروهی با دوستان،ترس از خارج شدن از منزل) و پرداختن به امور شخصی مانند ( به تنهایی حمام کردن، استفاده از سرویس بهداشتی، خوابیدن) تاثیر دارد، باید برای درمان اقدام شود.

  34. ناشناس گفت:

    اگر پسر ۱۶ ساله از تاریکی بترسه باید چیکار کنه؟؟

    • زاهد گفت:

      موفق ترین راه برای مبارزه بااین خاطره بی اعتنایی به فکر و برعکس انجام دادن آن است . لذا همانکاری که از آن می ترسید را انجام دهید و بر عکس ندای درون خود عمل کنید.مثلا اگر از تاریکی می ترسید سعی نمایید در مکان های تاریک قدم بزنید و یا گاهی فضای اتاق را تاریک نمایید و لحظاتی فکر کنید در این تاریکی چه اتفاقی می افتد و چه تغییراتی ممکن است صورت بگیرد.

  35. ناشناس گفت:

    کسی که از تاریکی میترسه باید اون تاریکی رو به خدمت بگیره یعنی از اون برای چیزهای خوب و عالی استفاده کنه.من خودم از تاریکی نمی ترسم چون با او خو گرفتم تاریکی کیتونه باعث باز شدن مغز شما بشه یعنی فکر میکنید که چرا از تاریکی میترسید که در این مورد باید تامل و تفکر بیشتری کنید تا با تاریکی خو بگیرید و ترس از بین بره.البته این فقط نظر من بود

  36. ناشناس گفت:

    برای جلوگیری از به وجود آمدن ترس در کودکان ، اقدام خاصی هم می توان انجام داد؟

  37. مشاور گفت:

    بله ، هرگز نباید برای تربیت کودکان آنها را ترساند چون این کار درست مانند تنبیه بدنی در تربیت مضر است.مادر باید همراه کودک باشد و بتواند خود را با شرایط کودک وفق دهد.پدر و مادر در این زمینه کار چندان دشواری نخواهند داشت .مادر باید در مورد کودکی که خود مستعد حالت های اضطرابی و ترس است، جسورانه تر عمل کند، به کودک اجازه تجربه بدهد و این تجربه ها را ارزشمند بداند و فرزندش را به این کار تشویق کند تا در شرایط مطلوب تری قابلیت های خود را بروز دهد .در مورد کودکان کنجکاو و فعال هم فقط کافی است از آنها در برابر خطر ها محافظت شود و درباره خطرها هشدار داد، نه اینکه آنها را ترساند.

  38. ریحانه گفت:

    سلام پسر ۷ ساله ای دارم که خیلی ترسو است مثلا یک بار بازار رفتیم برای اینکه گم نشه مرتب دست منو محکم می گرفت و حتی گاهی به چهره ام نگاه می کرد که مبادا اشتباهی دست کس دیگری را گرفته باشد یا اینکه یک روز او را به همراه برادر کوچکترش داخل ماشین گذاشتم تا ازمغازه روبرو خرید کنیم اما گریه می کرد که من میترسم و میخواست همراه ما بیاید.حتی تنهایی از خونه بیرون میره تا با دوستاش بازی کنه .ضمنا بگویم که یکبار با همدیگر به مراسمی رفته بودیم در حد ۵ دقیقه من رو گم کرد که خودش به پلیس مراجعه کرده بود و شماره باباش رو داده بود زنگ بزنند و من همان موقع پیداش کردم.خلاصه خیلی هم خودش رو عذاب میده و هم منو لطفا منو کمک کنید.

  39. Belizka گفت:

    به نظر من این عکس العمل فرزندتون به کنش های بیرونی مب باشد ببینید در گذشته با ترسهای فرزندتون روبرو شدید و یا چقدر اون رو از گم شدن ترسوندین و یا چقدر محیط امن و بدون تنشی در خانه براش فراهم کردید ؟آیا با کلام تهدید با فرزندتون تا به حال صحبت کردید ؟تهدید ترک کردن و یا یک موجود ترسناک و….فرزندتون چه مدت هست که این رفتار رو دارند و آیا بعد از اون گم شدن شروع شده؟

  40. ایلیا گفت:

    هر آدمی باید با ترسش روبرو بشه باید یه بار تو خونه تنهاش بزارین برای چند دقیقه و بش بگین که چند دقیقه دیگه میاین یه بار ترس بهتر از یه عمر ترسیدنه

  41. ریحانه گفت:

    سلام با تشکر از راهنماییتون.بیشتر ترس الانش مربوط به جریان بعد از گم شدنش بوده بعضی وقت ها آنقدر لج آدم رو درمیاره که ناخودآگاه سرزنش میکنی.هر چی باهاش حرف میزنم از ترس های خودم و دیگران می گم و این که باید چیکار کنیم فایده نشده باز هم نیاز به کمک و مشورت شما دارم

  42. زهرا صالحی گفت:

    سلام پسر دوم چند سالشه؟آیا دقت میکنی در محبت کردن بین هر دو فرزندان عدالت را برقرار کنی.آیا بعد از تولد فرزند دوم توجهت کم نشده به اون؟به نظر میاد این ترسش نوعی دیگر باشد ترس از دست دادن شما ترس بی حمایتی کم توجهی ترس تنها شدن.فرزند کوچک به مراتب کار بیشتری دارد غذا میخواد پوشک یا نمیتونه خودش به دستشویی بره فرزند بزرگت این را درکت نمیکنه به دلیل سنش و توقع داره مثل قبل براش باشی.برنامه ریزی کن تا بتونی به هر دو برسی

  43. ریحانه گفت:

    پسر دومم ۳ سال و نیم کوچکتره و الان ۴ سال و نیمشه.اما اینطور نیست که زیاد به دومی توجه کنم ضمن اینکه شاغل هستم و فرصت کمتری دارم تا به بچه ها برسم در خصوص اینکه گفته بودی میخواد همیشه با مامان باشه تقریبا همین طوریه و دائما به من وصله بازم از راهنمایی شما ممنونم.

  44. ناشناس گفت:

    سلام من یه پسر ۹ ماهه دارم که کوچکترین صدایی بلند یا خنده میترسد و گریه می کند و جدیدا هم در حالت خواب و بیداری مثل تشنج بدنش می لرزد و من نگران شدم.لطفا در این مورد راهنماییم کنید.

  45. زاهرا صالحی گفت:

    ابتدا او را نزد پزشک ببرید تا از او چکاپ خون به عمل آید …ترس یکی از عوارض کمبود آهن می تواند باشد بخصوص ترسهای ناگهانی یعنی غیر اکتسابی …لذا قدم اول بردن کودک نزد پزشک عمومی و چکاپ هست.

  46. مریم گفت:

    سلام نوزاد وقتی به دنیا میاد یه سری رفلکس ها یا بازتاب های غیر ارادی داره.یک مورد همین بازتاب یکه خوردن یا مورو هست این بازتاب در چهار ماهگی از بین میره.موندگار شدنش ممکنه چندین دلیل داشته باشه.در مورد لرزش در خواب و بیداری ، لرزش در بیداری در بیشتر در چانه و زانو در نوزادی طبیعی هست چون هنوز سیستم عصبی نوزاد هنوز تکامل پیدا نکرده ولی اگه در حالت آرام و خواب باشه این لرزش ها نیاز به بررسی توسط متخصص اطفال داره لذا توصیه می شود که حتما به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید.

  47. مشاور گفت:

    لرزش تا حدود شش ماهگی طبیعی هست.اگه پسرتون رو در این حالت یعنی لرزش بگیرید بغل ، لرزش باید از بین بره.ولی اگه طولانی بشه و تکرار بشه نیاز به بررسی داره..باید به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید.

  48. ناشناس گفت:

    من پسرم رو کتر برد گفتن طبیعیه نگران نباش البته دیگه اونطوری نمیشه منتها وزنش رو گفت باید بیشتر بشه به غیر از شیر روزانه ۷۰۰ کالری باید بخوره که نمیخوره

  49. فهیمه گفت:

    سلام دختر بچه من از شب میترسه چه کمکی میتونم بهش کنم تا بر ترسهای شبانه ش غلبه کنه؟

  50. زاهد گفت:

    -در ساعات قبل خواب روحیه اش را با داستان یا فیلم شاد کنید.موقع خواب یک سری کار های آرامش بخش را انجام دهید مثل حمام، داستانی لطیف یا چند قطعه شعر و آواز یا خواندن دعای شبانه با یکدیگر در کنار تخت کودکتان.

    – یک ورد شبانه همیشگی که نقش طلسم را بازی کند و آدم های بد و افکار بد را براند.به خواب عمیق کمک می کند.یک چراغ خواب در شب هم ممکن ایت موجب شود که فرزندتان بیشتر احساس امنیت کند.همچنین در اتاق خواب را نیم باز گذاشتن ، روشن کردن نوار داستان یا موسیقی ملایم و تشویق کودک به این که با اسباب بازی یا پتویی که دوست دارد بخوابد.ممکن است مفید باشد.اگر فرزندتان خواهر ، برادر یا حتی حیوان خانگی دارد، موافقت با خوابیدن آنها در کنار هم می تواند باعث شود ترس های شبانه به همان سرعتی که ظاهرا شدند ناپدید شوند.

    – بعضی از کودکان مدرسه ای به تجسم و دیگر تکنیک های تمدد اعصاب به خوبی جواب می دهند و این زمان مناسبی است که این مهارت را به او آموزش دهید بگویید که چشمانش را ببندد و از طریق بینی اش نفس عمیقی بکشد و آن را از دهانش بیرون بدهد.از او بخواهید که در خیالش به زیباترین و ارام ترین جایی که تا به حال دیده سفر کند.به او بگویید که هر وقت بخواهد می تواند در خیالاتش به این محل برود.چه شب که از چیزی نگران است یا در مدرسه که به خاطرامتحان اضطراب پیدا کرده است.قبل از خاموش کردن چراغ ها ، شاید در حالی که در رختخواب کودکتان را بغل میکنید سعی کنید او را به صحبت کردن در مورد چیزهایی که در سرش می گذرد تشویق کنید.

  51. فهیمه گفت:

    از کجا بدانم که ترس های شبانه کودکم غیر طبیعی است یا خیر؟

  52. مشاور گفت:

    اگر هر کاری که از دستتان بر آمده انجام داده اید و با این وجود هنوز هم شدیدا نگران است.ممکن است که ترس هایش از حد طبیعی گذشته و ترس مزمن یا اضطراب در کار باشد که دراین صورت لازم است از مشاوره و یا روانشناس کمک بگیرید .نشانه های مهم ترس مزمن عبارتند از گریه کردن مکررکه بیشتر از چند دقیقه طول بکشد و خارج شدن ترس از حالت طبیعی .
    اگر کودکتان دست به هر کاری می زند تا از مواجه شدن با یک ترس دوری کند ، اگر در تختخوابش نمی ماند و نمی تواند بخوابد دلیل واقعی این است که ترسیده است.ممکن است یک مشکل عاطفی اساسی داشته باشد و نیاز به رسیدگی داشته باشد. مشاور مناسب میتواند کمک زیادی به شما کند از این کمک نهایت استفاده را ببرید حتی اگر ذهنیت مثبتی به آن ندارید.افکار تازه و کمی توجه ممکن است تمام آن چیزی باشد که شما و فرزندتان نیاز دارید.

  53. همایون گفت:

    سلام خیلی از کودکان از تاریکی میترسند به نظر شما دلیل اصلی این ترس چیست؟

  54. زاهد گفت:

    ۱- تلویزیون : تصویر و صدای تلویزیون، باعث تحریک بیش از حد مغز کودکان به خصوص قبل از چهارده سالگی می شود.
    ۲- داستان های قبل از خواب : داستان های ترسناک و پر از موجودات خیالی که والدین، قبل از خواب برای کودک تعریف می کنند، دلیل دیگر ترس کودکان است.
    ۳- والدین: عجیب است اما والدین با گفتن جملاتی « اگه اتاقت رو مرتب نکنی شب آقا غوله میاد میبردت».باعث ترس کودک از تاریکی می شوند.

  55. ناهید گفت:

    با سلام و خدا قوت
    دختر من۲سال و ۳ماهشه. ۵روز پیش از تاب افتاد زمین، خداروشکر شکستگی و در رفتگی و آسیب جدی ندید. اما از همون اول حاضر به راه رفتن نشد و تا میخوایم جابجاش کنیم، جیغ و داد و گریه سر میده، که پام درد میکنه.حتی موقع دستشویی رفتن، میخواد همون حالتی و که داره حفظ کنه، وقتی میبرمش دستشویی از روی صندلیش هم نمیخواد بلند شه و الکی میگه کار دارم. وقتی در حالت ایستاده نگهش میدارم پای آسیب دیده رو شل و دیگری و سفت میگیره و حاضر به راه رفتن نیست، همش میخواد بخوابه.مطمئن هستم دردش در حدی که نتونه راه بره، نیست.
    البته وقتی واکسن میزد و یا سرما خوردگی شدید هم میگرفت، فقط میخواست بخوابه و راه نره، بعد از خوب شدنش من تازه شروع به کمکش میکردم تا راه بیفته
    و اینکه وقتی حالش خوبه به سختی میخوابه، مگر اینکه خیلی خسته شده باشه
    و در آخر مادر بزرگش در سال گذشته دو بار جراحی زانو داشته و مرتب ناله میکردند که پام درد میکنه، کمرم درد میکنه و دخترم هر لحظه که میدیدشون میپرسید، پاتون درد میکنه، کمرتون درد میکنه.
    من فکر میکنم با افتادن از تاب ترسیده و درد پاشم اونو تشدید کرده
    حالا نمیدونم دقیقا چه رفتاری داشته باشم تا بهتر از این وضعیت خارج بشه؟
    ممنون از توجه شما

  56. ladan sohrabi گفت:

    سلام پسرم ۵ سالشه و از آرایشگاه رفتن می ترسه هر بار که قرار است او را به آرایشگاه ببریم خیلی میترسه چطور میتونیم این ترس را در او کاهش بدهیم؟

  57. زاهد گفت:

    – قبل از بلند شدن موهای او ابتدا او را چند بار فقط برای تماشای کوتاه کردن موهای خود به آرایشگاه ببرید و بگذارید با دنیای درون آرایشگاه و اعمالی که انجام می شود آرام آرام آَشنا شود.در خانه بازی کوتاه کردن مو راه بیندازید و با آبپاش و شانه و قیچی سباب بازی یا حتی شکل شانه و قیچی در آوردن انگشتان دستتان ، حیت بگو بخند به موهای او یا همسر و بچه های دیگر آب بپاشید و به گونه ای آنها را کوتاه کنید که تقلید کار آرایشگر باشد و رفتار خاص کوتاه کردن مو را درآورید.

    – هنگام خستگی،بی حوصلگی، بهانه گیری، کلافگی، خواب آلودگی و گرسنگی او را به آرایشگاه نبرید.بچه ها علاقه ای به کشف و بررسی مسائل جدید دارند.از همین رو معمولا امکان ثابت نگه داشتن سر را از آرایشگاه می گیرند.به آرایشگاهی بروید که آرایشگر حوصله بیشتری برای وقت گذاشتن و کوتاه کردن موی سر کودکتان ، حداقل در دفعات اولیه داشته باشد.

    – به آرایشگر بسپارید با آرمش بیشتر کار کند و حتما مراقب باشد موهای کودک هنگام شانه زدن ویا قیچی کردن کشیده نشود.

  58. میترا گفت:

    به نظر من وقتی او را به آرایشگاه می برید و سایل و اسباب بازی های مورد علاقه اش را به او بدهید تا با آنها سرگرم شود.اگر موقعیتی پیش بیاید که همسن و سالان آرام خود را حین کوتاه کردن موهایش ببیند خیلی بهتر است.
    و هر گاه متوجه شدین که کودکتون خسته شده و یا ترسیده و ناآرامی می کند باید کار کوتاه کردن مو را متوقف کنید.تا حوصله و آرامشش بازگردد.اگر ادامه دهید این کار سبب دلزدگی و نفرت او از آرایشگاه می شود.

  59. صبور گفت:

    سلام زمانی که کودکمان می ترسد چگونه می توان آرامش را به او برگردانیم؟

  60. زاهد گفت:

    – اعتدال را رعایت کنید، همچنان که کودکتان را در آغوش گرفته اید ، دوستان و بستگان نا آشنا را وادارید که با او «بگو و بخند» کنند.
    – بنگرید و بیاموزید.مثلا ترس بچه از اصلاح سر ، با دیدن بچه های بزرگتر که آرام در صندلی آرایشگر می نشینند و دست آخر جایزه ای هم می گیرند ، از بین می رود.
    – راستگو باشد ، نگویید که آمپول درد نمی آورد ، چرا که درست نیست.در عوض به وی اطمینان بدهید که این درد ، موقتی است و به زودی حالش بهتر می شود.به این ترتیب پیام می دهید که او می تواند با عوامل نگرانی زا به مقابله برخیزد.
    – دست به آزمایشی بزنید .شی آرام بخش همچون عروسک یا پتوی دلخواه ، می تواند در لحظات تنش زا، خاطر کودک را جمع کند.
    – بگذارید بچه خوش باشد.منظور کودکان از بازی این است که بر اوضاع ترسناک غلبه کنند.وسایل پرشکی به فرزندتان کمک می کند تا بداند موقع معاینه ، چه چیزهایی را خواهد دید.

  61. farbod گفت:

    شما بیشتر چه رفتارهایی را برای مقابله با ترس کودک پیشنهاد می دهید؟

  62. مشاور گفت:

    ۱- کودک خود را با تهدید های ترسناک یا تنبیه و مجازات نترسانید و مانع اقدام او نشوید.
    ۲- ترس ها و نگرانی های کودک خود را جدی بگیرید.به او نشان دهید که ترس های او را درک کرده و می فهمید.
    ۳- از همان کودکی ، فرزند خود را مطمئن سازید که در امنیت کامل بوده و از او محافظت می کنید.
    ۴- همه ی مشکلات را از پیش پای کودک برندارید.بهتر است در پیروزی بر مشکلات به او کمک کنید.
    ۵- در انجام نستقل وظایف دشوار نیز به توانایی های کودک خود اعتماد کنید.
    ۶- برای رشد و تکامل و شکوفایی شایستگی کودک به او فرصت و فضای لازم بدهید.
    ۷- با به خرج دادن کوشش زیاد و داشتن صراحت ، نقطه اتکایی برای فرزند خود باشید و با این وسیله خود را دوست و رفیقی محکم و پابرجا نشان دهید.
    ۸- موضوعات و موقعیت های ترسناک را به گونه ای برای کودک خود توضیح دهید که قادر به درک آنها باشد.
    ۹- در دل گرمی دادن و تشویق کودک خست به خرج ندهید .تایید و به رسمیت شناختن کودک توسط والدین ، اعتماد به نفس او را تقویت می کند.
    ۱۰- به کودک خود فرصت و امکان دهید تا درباره ی ترس خود صحبت کند.سپس به زبان کودکانه به بحث و اظهار نظر در مورد نگرانی ها و نارحتی های او بپردازید.

  63. اسما@ گفت:

    سلام من یک دختر یک سال و نیمه دارم باهوش و اجتماعیه.از هیچ چیز نمیترسه نه تاریکی و نه حیوانات و نه هیچ چیز مگر صداها .اوایل از صدای جاروبرقی ..سشوار ، لباسشویی میترسید.الان این ترس گستره بیشتری پیدا کرده و هر صدای نامتعارفی اونو میترسونه.مثلا صدای ماشین از بیرون میاد می ترسه و میدوه بغل من یا پدرش.یا حتی صدای در همسایه روبروی که میاد استرس میگیره و میدوه.اگه من یا پدرش نزدیکش نباشیم شروع میکنه به گریه کردن.جو خونه ما خیلی ارومه و حتی اگر من و شوهرم با هیجان و با صدای بلند در مورد موضوعی صحبت کنیم دخترم نگران میشه و مدام تکرار میکنه که نکن..بابا نکن.مامان نکن.ااین در حالیه که ما حتی یک بار هم با هم دعوا و کشمکش نداشتیم تو خونه.این نسئله خیلی نگرانمون کرده.لطفا راهنمایی کنید.

    • روان شناس کودک و نوجوان گفت:

      با سلام
      دوست عزیز احتمالا یک رویداد نامتعارف یا ترسناک برای کودک شما همراه با صدای بلند رخ داده است، و هر صدای بلندی برای کودک شما تداعی همان رویداد می شود. در تفسیری دیگر اگر علائم دیگر مانند کابوس شبانه یا بی قراری هنگام جدایی را بروز دهد دلبستگی نا ایمن در کودک وجود دارد که اگر کاهش نیابد احتمال بروز مشکلات اضطراب جدایی در اینده زیاد خواهد شد. کاری که شما می توانید انجام دهید ایجاد یک فضای ایمن و توجه بدون قید و شرط برای کودک است. حضور متناسب شما برای بازی و تعامل به صورت روزانه با کودک بسیار ضروری می باشد. برای کمک بیشتر و بهبود وضعیت کودک حتما به مشاور و روان شناس کودک مراجعه نمایید.

    • baran گفت:

      این ترس به دلیل اقتضای سنیش می باشد.سعی کنید در جمع های شلوغ ببریدش مثل مسجد تا برایش عادی شود.ممکن است زمانی شما نبودی از یک صدای بلند ترسیده باشد باهاش صحبت کنید توضیح دهید که مهم نیست.

  64. شکوه گفت:

    دختر من چهار سال و سه ماهه است دو شب است که با ترس از خواب بیدار میشه و از یک موجودی که او را اذیت می کرده حرف می زنه مثلا میگه کف پام را اذیت می کرد. چه عکس العملی باید داشته باشم.

    • روان شناس کودک و نوجوان گفت:

      خواب ها و رویاهای کودک می توانند بازتاب یک نگرانی و یا اضطراب بیرونی باشند که به صورت ناهوشیار در خواب بروز می کنند. حتما بگذارید کودک از کابوس خود صحبت کند، با او همدردی کنید مثلا بگویید “واقعا وحشتناک بوده، می فهممت”.. بعد حرف را عوض کنید مثلا بگویید “وای صورتشو ببین بیا بریم صورتتو بشورم خوشگل تر بشی” …. اگر در نیمه شب کودک از خواب پریده به او کمک کنید تنفس عمیق شکمی را تمرین کند و چند بار ارام هوا را از بینی به داخل ریه ها ببرد و از دهان خارج کند.. این تمرین به ارام تر شدن کودک کمک می کند. گاهی به کودک کمک کنید تا یک تصویر زیبا را در ذهن تصور کند مانند دریا و یا هر جای دیگری که دوست دارد… در ادامه فراموش نکنید که به دنبال رویدادی که ممکن است پشت این کابوس یا رویای ترسناک شبانه کودک است باشید.

  65. شیما گفت:

    با سلام
    لطفا بفرمایید چه ترس هایی در دوران کودکی طبیعی و چه ترس هایی غیر طبیعی محسوب می شود؟

  66. مشاور گفت:

    قبل از اینکه ترس ها را به دو نوع طبیعی و غیر طبیعی تقسیم کنیم بهتر است بگوییم از نظر تحولی ترس هایی وجود دارد که از ابتدای زندگی هستند و تا آخر عمر هم ادامه می یابند مثل ترس از صدای بلند.همان طور که یک فرد بزرگسال نسبت به صدای بلند واکنش نشان می دهد یک نوزاد هم باشنیدن این صدا چشمانش را می بندد ، عضلاتش را جمع می کند و اگر دستش باز باشد آن را مشت می کند…برخی از ترس ها با افزایش سن به طور طبیعی ایجاد می شوند یا از بین می روند.برخی ترس ها هم در ابتدا هستند و با توجه به توانمندی های فرد به مرورکم می شوند.این ترس ها طبیعی محسوب می شوند اما ترس هایی که نیستند و یکدفعه ایجاد می شوند و ترس هایی که دیر از بین روند از جمله ترس هایی هستند که نگران کننده اند و باید درمان شوند. به این ترس ها ترس ثانویه می گوییم و شامل ترس از تاریکی ، تنهایی و مکان ها و موقعیت های خاص است.

  67. شیما گفت:

    دلیل بروز ترس های ثانویه چست؟؟؟

  68. زهرا صالحی گفت:

    ما در موقعیت هایی که احساس ناامنی کنیم، می ترسیم وقتی متوجه دلیل آن می شویم.از دلیلش می ترسیم .اگر تاریکی باعث این احساس شود از تاریکی می ترسیم و… اما گاهی نمی دانیم که از چه چیزی احساس ناامنی می کنیم.اسم این ترس اضطراب است.ویژگی عجیب این ترس ها این است که خیلی سریع به موضوع های جدید ربط پیدا می کنند.یعنی فردی که از رانندگی می ترسد ، کم کم از خیابان هم می ترسد و از ماشین های دیگر هم وحشت پیدا خواهد کرد.

  69. شیما گفت:

    بله، گاهی می بینیم که کودک از مانتویی که به چوب لباسی اویزان شده وحشت دارد .دلیل این ترس ، همان ناامنی است؟

  70. زاهد گفت:

    بله ، همانطور که گفتم تاریکی ، تنهایی و مکان ها و موضوع های خاص در کودکان باعث ایجاد احساس اضطراب می شود.به عنوان مثال ، اضطراب جدایی ممکن است باعث می شود کودک از صدا هواکش آشپزخانه یا هود یا منتوی مادر که به چوب لباسی آویزان است و شکل خاصی پیدا کرده بترسد یا کودک از باز کردن در کمد بترسد چون داخل آن تاریک است و…

  71. شیما گفت:

    حال چطور باید با آنها برخورد کنیم؟

  72. زاهد گفت:

    مهم این است که در این شرایط واکنش ما واکنش هیجانی نباشد .اگر ترس کودک ما را خیلی نگران یا عصبانی کند، خطرناک است و ممکن است باعث تقویت این ترس ها در کودک شود.باید به کودک اجازه دهیم ترسش را ابزار کند و بعد بدون اینکه خیلی با او حرف بزنیم و سعی کنیم با حرف ، ترسش را کم کنیم عملا او را در موقعیت ارامش قرار دهیم.مثلا اگر کودک از تاریکی می ترسد به جای توضیح دادن این مساله که تاریکی ترس ندارد، می توانید همراه او به اتاق بروید و وقتی ارسش شروع شد به او نشان دهید، می تواند برق را روشن کند.اگر می ترسد از آلوده شدن پاهایش در دستشویی و با این همه پایش خورد به کف دستشویی به جای آنکه مدام بگویید اشکال ندارد یا آب بگیر ، خودتان پایتان را کف دستشویی بزنید و آب بگیرید و بگویید مشکلی نیست اینکه کودک ببیند این مسائل چندان نگران کنند نیستند موثرتر است.

  73. شیما گفت:

    چرا نباید واکنشمان هیجانی باشد؟

  74. مشاور گفت:

    چون نه فقط ترس بلکه واکنشی که رنگ و بوی هیجانی داشته باشد مسری است.فکر کنید هوا تاریک باشد با در خانه اید و برق می رود اولین واکنش مادر این است که دخترم نترسی ، یعنی قاعدتا باید بترسی! پس خودمان ترس را القا می کنیم.او تجربه ای ندارد و چشمش دنبال واکنش ماست.باید به او نشان دهیم که این مساله ترس ندارد .یا فرض کنید در خانه اید و زنگ در زده می شود.اگر مادر بگوید : « ای وای کیه » یا یک دفعه از جا بلند شود و به سمت آیفون بدود تا ببیند چه کسی پشت در است، انگار که اتفاق عجیبی افتاده، این حس را القا می کند که ترسیده! با این کار کودک نگرانی را می آموزد.گاهی ما اضطراب را جایگزین تعجب می کنیم.نباید کاری کنیم که جایی که کودک باید تعجب کند، مضطرب شود و بترسد و جایی که باید نگران شود به هم بریزد.نباید به کودک نشان دهیم که این دنیا ناامن و پیش بینی ناپذیر است.

  75. mankavi گفت:

    لطفا از اشتباه هایی برایمان بگویید که معمولا والدین حین برخورد با ترس کودک مرتکب آن می شوند.

  76. مشاور گفت:

    در بیشتر اوقات می بینیم وقتی کودکی دچار ترس می شود والدین نگرانند اما سعی می کنند نگران نبودنشان را به کودک منتقل کنند در حال که کلامشان پر از نگرانی است.جالب است بدانید توضیح شفاهی نترسیدن اثری وارونه روی کودک دارد مثل اینکه کودکم پرخاش کند، من سرش داد بزنم که داد نزن.او قبل از اینکه محتوای کلام من را درک کند، شکل کلام را درک می کند.به جای حرف زدن در مورد ترس ها باید به کودک نشان دهیم دنیا، امن است.قبل از نوجوانی مداخله برای درمان ترس کودکان کاملا باید غیر مستقیم باشد.بهترین اقدام این است که اضطراب والدین کنترل شود تا کودکان اول از والدین نترسند و احساس کنند کنار آنها دنیا امن است.

  77. mankavi گفت:

    ممکن است ترس نشانه بیماری باشد؟

  78. زاهد گفت:

    بله، ترس گاهی نشانه ای از مشکل دیگری اند.مثلا ترس از تغییر ناگهانی و واکنش های تند نشانه اختلال هایی مثل اوتیسم است.البته به شرطی که مجموعه دیگری از نشانه ها هم وجود داشته باشد.در این شرایط درمان ترس دیگر هدف اصلی نیست.

  79. ناشناس گفت:

    این مادر است که بچه را ترسو می کند و گرنه بچه نه از تاریکی میترسد و نه از موش و سوسک و مارمولک مادر از هر چه بترسد بچه را همانطور بار می آورد طوری جیغ میکشد که بچه فکر میکند سوسک هیولاست

  80. ناشناس گفت:

    به نظر من خلق و خوی بچه هر چی هست مقصر خانواده ها هستند

  81. سما گفت:

    فرزندم بسیار ترسو است .به حدی که در کنار ما و در اتاق نیز به خصوص در شب ها می ترسد.هر چه برای او توضیح می دهم و چراغ ها در شب روشن میکنم قانع نمی شود .مرا راهنمایی کنید.

  82. مشاور گفت:

    کودکان معمولا تا دو سالگی در مقابل اشخاص بیگانه، چیز های تازه، اشیا، صداهای ناگهانی و امور غیر منتظره احساس ترس می کنند.آنان تا قبل از ورود به مدرسه از مشاهده حیوانات دچار ترس می شوند.از دیگر ترس ها در این دوره می توان به ترس از دست دادن مادر، پرستار، تاریکی، آتش، اتومبیل، رعد و برق و باد شدید اشاره کرد.در سنین مدرسه کودکان با یادگرفتن مهارت های بدنی و شرکت در بازی ها به تدریج حالت ترس را از دست می دهند.

  83. یوسفی گفت:

    من یه دختر ۱۳ ماهه دارم که خیلی ترسو هست وقتی جاروبرقی یا سشوار یا ماشین لباسشویی روشن بشه و من کنار نباشم حسابی وحشت میکنه و میزنه زیر گریه من در این رابطه خیلی کارها انجام دادم مثلا سوار جاروبرقی کردمش ولی می ترسه و هیچ فایده ای نداشته لطفا در این مورد کمکم کنید

  84. مامان روشا گفت:

    دختر منم مثل فرزند همین مادر از همه وسایل صدا دار میترسید.از آلارم یخچال گرفته که خیلی ضعیفه تا سشوار و جاروبرقی.منم دقیقا همونطوری که شما اینجا توضیح دادید یک دفعه فرزندم رو با اون وسیله روبه رو نمیکردم مثلا جاروبرقی رو به صورت خاموش از هم باز میکردم و هر دفعه با یه قسمتش بازی میکردم بعد دو تا دو تا کنار هم گذاشتم و با اون بازی کردیم بعد تمام این قطعات رو مثل برس و لوله خرطومی و..تبدیل به جاروبرقی شدن و بدون صدا با اون بازی کردیم بعدشم که جارو رو راه انداختم آروم از لباس دخترم شروع کردم و اون مکش رو بوس تلقی کردم . گفتم چه مهربونه لباس روشا رو بوس میکنه و بعد لباس تو تنش و… همین طور ادامه دادم تا ترسش ریخت

  85. مشاور گفت:

    به این دلیل در مورد قبل از شش ماهگی حرف نزدیم که اصولا بچه ها تا شش ماهگی چندان بین غریبه و خودی تفاوتی قایل نیستند که بخواهند از چیز یا آدم غریبی بترسد.اما بعد از شش ماهگی ترس از آدم های غریبه و موقعیت های نا آشنا ترسی طبیعی است.اما اگر ترس بیش از حد و خاص باشد، مثلا ترس از صدای جاروبرقی یا ترس از توپ ها و اسباب بازی های پشمالو، بهتر است درمان شود.زیرا این ترس ها مانع خلاقیت کودک می شوند.در این سنین کودک کنجکاو است و می خواهد با چشم و دست و دهان، محیط اطرافش را بشناسدواین ترس های غیر طبیعی باعث می شود میزان این کنجکاوی ها کمتر شود و در نتیجه خلاقیت کودک کاهش یابد.
    ترس از صداها ی بلند و گوش خراش ، هیولاها و غریبه ها و یا سایر چیز ها و اتفاقات قسمتی از کودکی به شمار می آیند.اما از آنجا که این ترس ها موجب استرس کودکان و نیز ناراحتی والدین می شود نمی توان آنرا دست کم گرفت.ترس به عنوان مرحله ای طبیعی از رشد کودک اهمیت زیادی دارد.زیرا این ترس نشان دهنده گستره شناخت کودک از دنیای اطراف است.کودک کم کم دنیا را می بیند و تحلیل می کند و در نتیجه نسبت به دنیا و تغییرات آن واکنش نشان می دهد.یکی از این واکنش ها نسبت به دنیا حس ترس و واهمه است.خوشبختانه اکثر ترس ها قابل پیش بینی و در مراحل پایین هستند و با اندکی ملاحظه و دقت می توانید به کودکتان کمک کنید تا مراحل ترس را پشت سر گذاشته و کودکی را با آرامش بیشتر بگذراند.

  86. سلوا گفت:

    سلام
    دختر من سه ونیم سالشه از ابتدا که در جمع همسالان وبچه ها قرار میگرفت ترس داشت،فکر میکردم بزرگتر که بشه این ترسش از بین میره،ولی الان که سه سالونیمشه پارک که میبرم سر وسایل بازی که شلوغ باشه وبچه ها بازی کنن نمیره،وسایل بازی رو دوس داره که تنهایی بازی کنه،منم زیاد بهش فشار نمیارم وراحتش میزارم ولی از طرفی خیلی نگران این رفتارشم،البته با دختر خاله ها ودختر داییهاش راحت وبا شور وهیجان بازی میکنه،فقط پارک که میبرم انگار خیلی مضطربه،لطفا راهنمایی کنید

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. این رفتار کودک شما نسبت به غریبه ها جای نگرانی خیلی زیادی نداره. می تونه تا حدی مربوط به شخضیتش باشه و کودک درون گرایی باشه و دیر تر از بقیه کودکان با غریبه ها ارتباط برقرار کنه. گاهی هم ممکنه به دلیل اعتماد به نفس پایین باشه. گاهی هم اضطراب اجتماعی عامل رفتارهای خجالتی کودکان در محیط های اجتماعی هست. اگر اضطراب باشه در موقعیت های دیگه هم خودشو نشون میده و بصورت کناره گیری بیشتر خواهد بود.

  87. nasim گفت:

    سلام من مربی قطع پیش دبستانی هستم.والدین یکی از کودکان در مورد ترس فرزندشان می گفتند که پسر من از شیطان می ترسد و تحمل یک لحظه دوری از من را ندارد این ترس بعد از دیدن یک فیلم به وجود آمده به گفته مادر کودک فیلم مناسب با رده سنی فرزندش بود.من چیکار می توانم برای کمک به ایشون انجام بدم؟

  88. کاظم گفت:

    با سلام به دوستان عزیز
    فرزند پسری دارم ۵ ساله که از نوزادی بسیار از تاریکی و صدای بلند میترسید اما با حیوانات حتی دوست و با آنها بازی می کند و در عین حال بسیار زیاد تحرک دارد ولی مشاور مهدشان بیش فعالی را تایید نکرده است فقط در زمان نگاه کردن کارتنهای حیوانات بازی گوش آرام است اگر راهنمایی برای بهتر برخورد کردن با چنین کودکانی را دارید خوشحال میشم بدانم …منظورم ترس و تحرک زیاد است.

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. ترس در دوران قبل از دبستان به عنوان یک ویژگی عادی در کودکان شناخته شده است. تمامی کودکان در این سنین موضوعات مختلف برای ترسیدن دارند. مهم ترین مسئله اینست که به کودک فرصت دهید خودش با ترس هایش روبرو شود و این امر گامی در جهت رشد بزرگسالی و قوی تر شدن کودک است. در مورد تحرک هم به تنهایی نمی توان گفت که کودک بیش فعال است و علائم دیگری نیز لازمه تشخیص بیش فعالیست. میزانی از تحرک برای تمام کودکان لازم است و گاهی کودکان از اضطراب بالا تحرک زیاد نشان می دهند که در این شرایط باید ر.ی اضطراب کار کرد. بعلاوه بازی های مفرح ب کودک فراهم کنید و با وی زیاد تعامل کنید.

  89. پارسیا گفت:

    با سلام پسرم دو سال نیمه است و از همه چیز می ترسد و حتی از چیزها یا کارهایکه تا کنون تجربه نکرده مثلا میگم برو فلان کار رو انجام بده سریعا پاسخ میده میترسم مثلا از دکتر آرایشگاه ، حمام، عکاسی و … خیلی ترس داره.نمیدونم کلمه میترسم رو چطور یاد گرفته؟

    • همیار گفت:

      با سلام فرزند دلبند شما احتمالا دچار دو نوع ترس شده که به علت نادانی در اصول پرورش و تربیت از طرف شما و همسرتان رخ داده.

      ۱- اضطراب جدایی
      ۲- ترس از غریبه ها
      حتما باید بیشتر باهاش باشید و بازی قایم با شک رو حتما خودتون به کرات باهاش بازی کنید تا اضطراب جداییش کاهش پیدا کنه.بیشتر با خودتون نه به تنهایی تو جمه آدمهایی تازه ببریدش تا متوجه بشه که خطری تهدیدش نمیکنه.بیشتر با بچه های دیگر هم سن خودش که این ترس ها رو ندارن باشه تا همگامسازی کنه خودش رو با اونها.
      موفق باشید.

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. ترس بچه ها در این سنین از خیلی از موضوعات عادیه…. اصلا نگران نباشید. بچه ها تازه تخیلشون رشد کرده و مدام موجودات مختلف رو تو ذهنشون می سازن… اما زمانی که مثلا در انجام کاری از ترسیدن نام می بره می خواد بیشتر از زیر بار مسئولیت فرار کنه… و شما اهمیت ندین و باور نکنید

  90. یاسر گفت:

    سلام با تشکر از سایت خوبتون

    من یه دختره هفت ساله دارم که شبها میخواد مخصوصا مادرش پیشش بخوابه ولی نمیگه میترسه و مادرش رو کنارش میخواد
    در طول شب به دفعات مامانش میخوابوندش تو اتاقش و دوباره بیدار میشه میاد دنبال مامانش
    از چیزهای مختلفی میگه میترسه مثلا در کوهنوردی میگه الان اگه کوه بریزه سرمون چکار کنیم روی پل در حال رد شدن میگه الان اگه پل خراب شه بیفتیم پایین چکار کنیم یه مدت توهم اینو داشت اگه غذاشو بالا بیاره ممکنه خفه بشه بعد اینها جدی میشن واسش شروع میکنه گریه که فکش میلرزه
    لطفا راهنمایی کنید . در ضمن خودش میره مدرسه و میادش درسش خوبه تو دوست پیدا کردن ضعیفه و تندی قهر میکنه با همه اگه به میلش رفتار نکنن یه برادر هم داره سه سال از خودش بزرگتره

    با تشکر دوباره

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. این علائم نشون می دن که دختر شما اضطراب بالایی داره که بهاختلال اضطراب فراگیر معروف است و ترس از مرگ در وی زیاد شده.. گاهی این مسئله ترس از مرگ به دلبستگی ناایمن زیاد کودک هم بر می گرده که مدام می ترسه دنیا جای ایمنی نباشه… بعلاوه باید روی اعتماد به نفس کودک هم کار بشه.

نظر دهید

سوال امنیتی *