تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

راهنمای مادران کودک 3 ساله تا 5 ساله

۱۶۱ نظر
  1. مادر
    کودک سه ساله ای دارم که هنگام سوار شدن در ماشین دچار حالت تهوع و استفراغ شدید می شه.برای پیشگیری از این حالت چه کاری میتونم انجام بدم؟
    پاسخ آبان 17, 1395 در 4:26 ب.ظ
  2. مشاور
    به نظر می رسد این بیماری در اثر اختلال در سیستم تعادلی گوش می باشد که در اثر حرکت به وجود می آید و با بعضی اقدامات ساده می توان آن را کاهش داد. 1- با باز کردن یکی از شیشه های ماشین به برقراری جریان هوا کمک کنید. 2- هوای ماشین را طوری تنظیم کنید که زیاد گرم نباشد. 3- در طی سفر کودک خود را آرام نگه داشته و کمک کنید به راحتی بتواند استراحت کند. 4- در طول مسافرت اجازه ندهید کودکتان پرخوری کند و بخصوص قبل از سفر از مصرف غذاهای چرب و یا نوشابه پیشگیری کنید. 5- قبل از سفر مانع هیجان زیاد کودک خود بشوید. در صورتی که با هواپیما مسافرت می کنید : 1- با انجام بازی های سرگرم کنند در کودکان آنان را سرگرم کنید. 2- در مورد نوزادان هنگام بلند شدن هواپیما به آنها شیر بدهید. 3- برای پیشگیری از گوش درد هنگان بلند شدن و نشستن هواپیما کودک خود را وادار کنید چیزی بخورد و یا بمکد. در صورتی هم که فکر می کنید علائم بیماری در کودکتان شدید است قبل از سفر با مشورت پزشک می توانید از بعضی داروها کمک بگیرید.
    پاسخ آبان 18, 1395 در 9:50 ق.ظ
  3. کودک من
    با سلام پسرم وقتی شکلات میبینه خیلی دوست داره و زیاد میخوره بعدش من باهاش دعوا میکنم اونم غز میزنه چطور میتونم با غر زدن هاش بعد از دیدن شکلات مقابله کنم؟
    پاسخ آبان 19, 1395 در 11:31 ق.ظ
  4. زهرا صالحی
    سلام.امروزه بسیاری از سوپر مارکت ها تنقلات مضر را از قصد در ویترین یا جایی که قابل رویت باشد قرار می دهند.فروشندگان به منظور افزایش فروش محصولات خود چنین مکان هایی را برای نمایش این کالاها انتخاب می کنند.شما می توانید برای مقابله اقدامانی انجام دهید از جمله : سعی کنید از فروشگاه هایی که کنار صندوق آبنبات یا شکلات ها را قرار داده اند خرید نکنید.به فروشگاه نظر خود را در این رابطه بگویید..می توانید برای مدیریت فروشگاه یا مغازه نامه بنویسید.
    پاسخ آبان 21, 1395 در 6:13 ب.ظ
  5. محبوبه حسینی
    سلام دختر 5 ساله ام با خوردن شکلات دچار ضایعات قرمز رنگ برجسته ای روی تمام بدن خود شده که به شدت خارش دار است.به پزشک مراجعه کرده ام با تشیص کهیر ، شربت و پماد تجویز کرده است برای اینکه این حالت تکرار نشود چه کاری لازم است انجام شود.؟
    پاسخ آبان 22, 1395 در 5:52 ق.ظ
  6. مشاور
    کهیر ، ضایعات متورم قرمز و یا صورتی رنگ بر روی پوست است که در شکل ها و اندازه های مختلف ظاهر می شوند.اغلب دارای یک محوطه مرکزی رنگ پریده و برآمده اند که محدوده ای قرمز رنگ دور آنها قرار دارد و معمولا می خارند.کهیر ها شایع هستند اما واگیر دار نیستند.علل شایع کهیر عبارت است از : آجیل ها، بادام زمینی، ماهی ، شیر، توت های تازه یا فریز شده، گوجه فرنگی و برخی افزودنی ها و نگهدارنده های خاص غذایی موجود در انواع شکلات ها و آبنبات ها، گزیدگی و نیش حشرات ، داروها ، گرده گل ها، تماس با حیوانات، اگر می توانید علت بروز کهیر را شناسایی کنید سعی کنید کودکتان در آینده مجددا در معرض آن قرار نگیرد. اما اگر کودک شما علاوه بر کهیر دارای نشانه های مشکل تنفسی باشد و یا اگر اسهال یا استفراغ شدید دارد فورا با اورژانس و یا بیمارستان تماس بگیرید.همچنین اگر کهیر ها بیشتر از یک هفته باقی مانده یا مکررا ایجاد شود لازم است به پزشک مراجعه نمایید.
    پاسخ آبان 23, 1395 در 3:58 ب.ظ
  7. نگار
    دختر من 3 سال و نیم داره و هنوزم پستونک میخوره و بدون اون نمیخوابه چیکار کنم دیگه نخوره؟با تشکر
    پاسخ آبان 24, 1395 در 10:56 ق.ظ
  8. زاهد
    با سلام از آنجایی که مکیدن پستان به لحاظ تاثیر روی رویش و نظم دندان ها و همچنین آناتومی فک توصیه نمی شود.مکیدن آن در این سن اصلا توصیه نمی شود.لازم است ضمن صحبت کردن با کودک خود و ایجاد امنیت و آرامش ، پستانک را از او بگیرید و اگر موفق نبودید بهتر است با یک روانشناس کودک مشورت نمایید.
    پاسخ آبان 25, 1395 در 10:08 ق.ظ
  9. فرناز
    پسرم 4 سالشه و خیلی بد خوابه.هم کم می خوابه و هم نا آرومه.اصرار داره که در مهمانی ها تا زمانی که بزرگتر ها بیدارن اونم بیدار بمونه در حالی که کودکان همسالان او در مهمانی ها می خوابن.باید چیکار کنم؟
    پاسخ آبان 26, 1395 در 4:25 ب.ظ
  10. مشاور
    خواب کودکان هم همانند بزرگسالان ، متفاوت است .برخی کودکان خوش خواب تر و برخی بدخواب ترند.برخی محرک های محیطی برایشان مهم تر است و وقتی مهمام در منزل هست و اتفاقات جدید رخ می دهد دوست دارند بیدار باشند و تغییرات اطراف را ببینند.اما برخی کودکان اینطور نیستند و محرک های محیطی جدید چندان آنها را جلب نمی کند.به همین دلیل راحت تر می خوابند.همچنین برخی کودکان به سر و صدا حساس ترند و نمی تواننددر مهمانی بخوابند.در کل نمی توان از کودک انتظار داست که وسط یک مهمانی شلوغ و پر سر و صدا راحت بخوابد تا والدینش راحت باشند اگر می خواهید کودکتان زودتر و منظم تر بخوابد محیط را کمی آرام کرده و چراغ ها را خاموش کنید و خودتان هم در آرامش دراز بکشید و بخوابید. این کار به کودکتان احساس امنیت می دهد و کمک می کند تا با آرامش بخوابد.البته منظور این نیست که کودک را پهلوی خودتان بخوابانید این کار هم نادرست است.بلکه منظور این است که محیط آرام خانه می تواند به کودک کمک کند که راحت تر بخوابد نظم در ساعت و مکان خوابیدن نیز به کودک کمک می کند تا خواب آرام تری داشته باشد.گاهی هم علت بی خوابی یا بدخوابی کودک شما ترس و اضطراب است در این صورت ابتدا باید منشا ترس را از بین ببرید و سپس کودکتان را نزد روانشناس کودک ببرید تا راهنمایی لازم را بسته به عامل ترس یا اضطراب به شما بکند.
    پاسخ آبان 27, 1395 در 11:13 ق.ظ
  11. kimiya
    پسرم 3 سال و 4 ماهشه و در موقعیت های سخت خیلی سریع عصبانی میشه .چیکار میتونم بکنم که در برابر موقعیت های سخت صبور باشه؟
    پاسخ آبان 30, 1395 در 3:13 ب.ظ
  12. مشاور
    سلام.معمولا کودکان در این سن از رفتارهای والدین خصوصا والد همجنس خود الگو برداری می کنند.در روانشناسی این الگو برداری همانند سازی نامیده می شود.چون فرزند شما پسر اسن به احتمال زیاد این رفتار را از پدرس یاد گرفته است بنابراین اگر می خواهید پسرتان عملکرد مناسب تری در شرایط سخت داشته باشد. در ابتدا باید مادر و پدر عملکرد خوبی در شرایط سخت از خود نشان بدهند تا کودک همان را یاد بگیرد و تکرار کند.اگر رفتار مادر و پدر مناسب است و تنها کودک است که رفتار نامناسب در شرایط سخت دارد ممکن است ترس و اضطراب باعث این رفتار شده باشد بنابراین باید در شرایط سخت کودک را با ایجاد کمی آرامش و با دادن توضیح کافی و لمس و بغل کردن و ایجاد امنیت روانی برای او کمرنگ کنید.اگر شرایط چنان سخت است که برای کودک شوک آور است باید به کودکت حق بدهید که عصبی برخورد کند و حتما او را به روانشناس کودک نشان دهید تا به کمک متخصص بتوانید از ترس و نگرانی و اضطراب او بکاهید .موفق باشید.
    پاسخ آذر 1, 1395 در 10:33 ق.ظ
  13. هلنا
    با سلام دخترم از 5 ماهگی شروع به دندان اوردن کرده است.اکنون در سن 4 سال و 7 ماه یکی از دندان هایش لق شده و افتاده است و دندان دیگری نیز لق می باشد .آیا شروع ریختن دندان های شیری در این سن طبیعی است و آیا ممکن است دندان های شیری بر اثر ضربه مواد خوراکی سفت لق شده و بیفتد؟
    پاسخ آذر 6, 1395 در 8:02 ق.ظ
    • مژگان ن
      دوست عزیز نگران نباشید ریختن دندان ها در این سن غیر طبیعی نیستند و می توانند دلائل تغذیه ای و ژنتیک داشته باشند.. برای اطمینان حاصل کردن از سلامت دهان و دندان حتما به یک دندان پزشک مراجعه نمایید.
      پاسخ آذر 8, 1395 در 8:25 ب.ظ
  14. مشاور
    از 5 سالگی به بعد دندان های شیری ، شروع به افتادن می کنند.در بعضی از کودکان این اتفاق زودتر می افتد و در بعضی دیگر دیرتر.در نتیجه 6 ماه دیر افتادن یا 6 ماه زود افتادن دندان مهم نیست.اما از دست رفتن زود هنگام یا تاخیر در افتادن دندان شیری می تواند باعث صدمه به دندان دائمی جایگزین شونده شود و ناهنجاری هایی مثل اختلالات تکلمی ، نامرتبی دندان ها و مشکلات جویدن را به همراه داشته باشد. جوانه دندان های دایمی در زیر دندان های شیری قرار دارند و هر گاه زمان رویش آنها فرا برسد دندان های شیری تحلیل رفته ، لق می شوند و دندان های اصلی جایگزین آنها می گردند .اگر یک دندان شیری قبل از موعد مقرر از دهان خارج شود ، فضای مربوط به آن توسط سایر دندان ها اشغال می شود .در نتیجه برای دندان دایمی جایگزین جایی برای رویش باقی نمی ماند که این مساله ممکن است باعث نهفته ماندن آن دندان دایمی یا به هم ریختگی کل دندان ها شود.بنابراین توصیه می شود کودک دلبندتان را جهت نزد دندانپزشک ببرید.
    پاسخ آذر 6, 1395 در 8:14 ق.ظ
  15. حامی
    سلام و خسته نباشید پسرم 4 سالشه و بسیار لجبازه.خیلی اذیت میکنه و اصلا نمیفهمه که چه کاری خوبه و چه کاری بده.منم سریع از دستش عصبانی میشم دست خودم نیست اصلا هم نمیخوابه و این کاراش باعث ناراحتی من میشه و گاهی اوقات کتکش میزنم و بعد پشیمون میشم. از ساعت 12 ظهر تا 3 نیمه شب بیداره.منم خسته میشم.نمیدونم چیکار کنم؟.ممنون میشم راهنمایی کنید.
    پاسخ آذر 21, 1395 در 6:46 ق.ظ
  16. سجاد
    مادر عزیز این مشکل خیلی ازما بزرگتر هاست.البته اون بیچاره هم مشکلی نداره .رفتارهای غلط ما رو به مرور زمان تقلید کرده و الان داره همونایی رو که بهش یاد دادیم رو به کار میگیره.
    پاسخ آذر 21, 1395 در 8:15 ق.ظ
  17. هیدی
    سلام من و خانمم طبقه پایین خونه داداشم زندگی می کنیم.خانواده برادرم یه دختر 12 ساله و یه پسر 4 ساله دارند.دخترشون حسابی به درس چسبیده طوری که اصلا از اتاقش بیرون نمیاد و اصلا نمیزاره برادرش به اتاقش بره.داداش هم کارمند بانکه.تا ساعت 2:30 سرکاره و بعدش دانشگاه میره و کلاساش تا 7 شب ادامه داره وقتی میاد خونه آنقدر خسته است که حوصله بازی کردن با پسرش رو نداره و بایستی به درسهاشم برسه و بیشتر وقتش رو با مادرش میگذرونه بازیهای مامانش هم براش تکراری شده.به همین خاطر به ما خیلی وابسته شده و هر شب خونه ماست.ما هم خیلی دوسش داریم ،این وابستگی تا حدیه که اگه نذارن بیاد خونه ما به شدت گریه می کنه وقتی هم میاد خونه ما دوست نداره برگرده خونشون ، پیشنهاد مامانش اینه که به بهانه خواب رق ها رو خاموش کنیم این کار باعث ترسیدنش میشه..اما ما به چند دلیل نگران این قضیه هستیم : یکی اینکه این ترس عواقب بدی ممکنه براش داشته باشه. دوم اینکه دو نوع رفتار ناز کشیدن ما در مقایسه با محیط خانواده خودش که گاه سرده باعث دوری از خانوادش و وابستگی پیش از حد به ما باشد. به نظر شما چگونه می توان به صورتی منطقی این مشکل را حل کرد؟
    پاسخ آذر 28, 1395 در 1:51 ب.ظ
    • مرحمت
      بهترین کار اینه که وقتش رو پر کنه مادرش.با توجه به سنش مهد میتونه بره.نیمی از روز رو وقتش رو با مهد پر کنن بقیه اش رو هم خسته میشه معمولا.شما و خانمتون داستان هایی رو براش تعریف کنید که در مورد خانواده باشه این داستان ها میتونه ساخته ذهن شما باشه.مثلا یه پسر خوب مادرش رو تنها نمیزاره یا مثل مرد مواظب مادرشه.در قالب قصه توضیح بدین که اون ها یه خانواده ان و باید بیشتر وقتش رو با اونها بگذرونه.مثل غذا خوردن یا خواب.تاکید کنید که شما هم خیلی دوستش دارید ولی مثل پدر و مادرش نمیتونید دوستش داشته باشید.
      پاسخ آذر 28, 1395 در 4:13 ب.ظ
  18. هیدی
    ممنون از پاسختون متاسفانه به علت سردی هوا نمیشه بره مهد.پیشنهاد مامانش اینه که باهاش بازی نکنیم محلش نزاریم تا از محیط خونه ما هم زده بشه.دیشب همین کار رو کردیم هر کدوم به کارای خودمون مشغول شدیم و سرد برخورد کردیم اما عصبی شد و درها رو هم می کوبید دلش تنگ بود.خودمو زده بودم به خواب اومد رو سینم دیگه واقعا دلم نیومد بی محلش کنم.باز مجبور شدیم با خاموش کردم برقا مجبورش کنیم بره خونشون.از این برق خاموش کردن و ترسوندش اصلا خوشم نمیاد موندیم چکار کنیم .خواهشا اگر راه حلی به نظرتون میاد بفرمایید.
    پاسخ آذر 29, 1395 در 5:58 ب.ظ
  19. فاطمه
    سلام وقتی شبا میاد خونتون میتونین دستش را بگیرین و با هم برین خونشون و با خانواده داداشت بشینی به صحبت کردن تا اونم دیگه پیش شما نیاد و بگه لااقل پیش مامانم همون بازی تکراری میکنم.الان بازی های آموزشی و سرگرم کننده زیادی اومده اونا رو براش تهیه کنید و مادرش باهاش بازی کنه .هم چیزی یاد میگیره هم سرگرم میشه
    پاسخ آذر 29, 1395 در 6:28 ب.ظ
  20. کرانه آسمان
    بچه ها تشنه محبت هستند و اصولا هر جا که محبت و توجه بیشتری باشه جذب میشن.به نظر من چند بار که اومد خونتون نسبت بهش کمی بی محلی کنیدوتا وقتی خونه شما بهش خوش بگذره همین اش است و همین کاسه.
    پاسخ آذر 30, 1395 در 3:56 ب.ظ
  21. میترا
    خب وقتی کسی تو خونتون هم نباشه نمیاد.اون بچه تنهاس خب هوا سرد باشه تو مهد که تو حیاط نگهش میدارن.
    پاسخ آذر 30, 1395 در 4:10 ب.ظ
  22. Sam
    تو این سن نیاز به یه همبازی داره.100 درصد همسر شما محبتش جذاب بوده واسش که کشیده شده به سمتتون.به نظرم تنها راهش اینه که مادرش جذاب تر باشه واسش محبتاش تکراری نباشه بازی هاش تکراری نباشه.
    پاسخ دی 1, 1395 در 4:00 ب.ظ
  23. سرافراز
    سلام دختر۴/۵ساله دارم ۶ماهه کلاس موسیقی میره معلمش میگه فقط۱۰دقیقه اول حواسش به آموزش هست بقیه کلاس باید چند بار صداش کنم شیطونی نمیکنه ولی چشماش و حواسش جای دیگس .... و اینکه الان احساس میکنم با آیتم جایگذاری و همنشینی مشکل داشته باشه بااینکه همه ی بچه های کلاس همسنن همه یاد گرفتن جز دختر من میترسم این موضوع ادامه پیدا کنه تا سال های بعد....
    پاسخ دی 2, 1395 در 2:15 ب.ظ
  24. نیایش
    سلام دخترم 3 ساله و 7 ماهشه.بااینکه تو خونه سعی می کنم به حرف و عقیدش احترام بذارم تا اعتماد به نفسش رو بالا ببره ولی تو جمع بچه های فامیل پدریش خیلی کم رو ريال با اعتماد به نفس پایین و ترسوه.برا حتی از خود و نظر و خواستش میگذره و تابع و فرمانبردار محض اونا میشه.البته ازشون کوچیکتره.مثلا چند شب پیش وقتی داشتیم فیلم مهد دختر عموش که 1 سال و 3 ماه از دخترم بزرگتره رو میدیدم وقتی دخترم میخواست شعر ای ایران رو با بچه های توی فیلم بخونه دختر عموش با دست دهن دخترمو گرفت و نذاشت و دختر با ناراحتی و عصبانیت فقط نشست و تحمل کرد و متاسفانه منم ایستادم و هیچ واکنشی نشون ندادن فقط چند بار به دخترعموش گفتم دستتو بردار و اونم بر نداشت.از اینجور اتفاقها بین دخترم و این دختر عموش زیاد میفته و همیشه هم دخترم اذیت میشه و بازم دفعه بعد کوتاه میاد و تحمل میکنه.هر قدرم باهاش حرف میزنم نمیتونه سر موضوعات و مشکلات جدید با دختر عموش راه حلی خودش برا خودش پیدا کنه و از پسش بر بیاد تا اینقدر آزار نمبینه منم نمیتونم همیشه تو جمع ازش دفاع کنم که....
    پاسخ دی 4, 1395 در 4:51 ب.ظ
  25. مشاور
    برای کودکان کم جرات نخست از همه باید خانواده های شان کمک نمایند و انان را تشویق نمیایند که موفق هستند و توانایی های شان فوق العاده می باشد.در قدم دوم معلمان به کودکان برای غلبه بر کم جراتی می توانند کمک کنند.اما قراری که تجارب نشان داده روش های مختلفی برای کمک به کودکان برای غلبه بر کم جراتی شان وجود دارد.برخی از آن ها ممکن است برای بعضی کودکان موثرتر از بقیه باشد.یکی از راههای که کودکان را از کم جراتی نجات می دهد این است که پدر و مادر باید از گذشته ی خود برای کودکشان قصه کنند که در کودکی بی جرات بوده اند ، اما بعد ها خوب شده اند. یکی از دانشمندان روانشناسی گفته است : از آنجا که کودکان معمولا پدر و مادر خود را قوی و خداگونه احساس می کنند ، بدین ترتیب احساس بهتری نسبت به رفتارهای خجالتی خود پیدا می کنند.اگر پدر و مادر بعدا در مورد چگونگی رفع مشکل خودشان صحبت کنند، کودکان یک الگوی قوی برای دنباله روی پیدا خواهند کرد.موضوع دیگری که باعث تشویق اطفال به پیدا کردن جرات می شود این است که هنگامی که کودکان از تعامل با دیگران واهمه دارند پدر و مادر باید با آنان همدلی نشان دهند.چون یکی از روش های برای کمک به کودکان در زمینه ی کنترل ترس شان از برخی موقعیت های اجتماعی نشان دادن همدلی با آنان هنگامی که از تعامل با دیگران واهمه دارند می باشد.
    پاسخ دی 4, 1395 در 5:11 ب.ظ
  26. میترا
    اگر صحبت رو دخترتون نتونسته تاثیر بزاره تو جمع خانوادگی به دخترعموش و والدینش بگید که اینکارو نکنن و اینطور بگید که دخترم هر کی اذیت میکنه فقط بهش نگاه نکن شماها با هم دوستتو دختر عمویید ولی ...ممکنه بگید اینطور گفتن ممکنه باعث کدورت بشه ولی وقتی نمیتونید کاری کنید بهتره رک واقعیتو بگید ممکنه دفعه های بعدی تو جمع های دیگه کارای دیگه باهاش کنند و اینکه کم رو بودنشو میشه با مهد کودک و جمع دوستانه ای که خودش داره بهبود داد.
    پاسخ دی 5, 1395 در 2:08 ب.ظ
  27. فارا
    به نظرم نذارید متوجه بشه که شما اونو یه بچه خجالتی میدونید چون اون وقت خودش باور میکنه و این اعتماد به نفسش رو کمترمیکنه.برای افزایش اعتماد به نفسش به صورت غیر مستقیم توی جمع ازش تعریف کنید این کار رو میتونید اول جلوی باباش و بعدا خانواده خودتون و همسرتون انجام بدین و دقت کنین که از چیزای کلی تعریف نکنین بلکه دقیقا به رفتارایی که به انتخاب خودش و یا به عبارتی خود جوش انجام میده اشاره کنید.در مورد رفتار دختر عموش هم به نظرم به صورت مستقیم رفتار دخترتون رو محکوم نکنید بلکه در مورد رفتار دختر عموش با بچه های دیگه صحبت کنید.متوجه باشد که ایراد از دختر عموش نیست و اونم یه بچه ست با ایراد گرفتن از اون باعث کدورت با خانواده شوهرتون میشین و حتما اونا رو در دفاع از بچه خودشون دختر شما محکوم و متهم میکنن.موفق باشید.
    پاسخ دی 5, 1395 در 2:19 ب.ظ
  28. صنعتی
    سلام بنده 7 ساله ازدواج کردم و یه دختر 5 ساله دارم و همسرم به دلیل مشغله ی شغلی زیاد کمتر وقت خود را با من و دخترم میگذراند البته علی رغم ناراحتی ها و کشمکش هایی که پیرامون این موضوع داشتیم با زهم به کار خودش ادامه میده.من بیشترین دغدغه ی زندگیم در حال حاضر دخترم است ارتباط خوبی با پدرش ندارد و اصلا پدرش را به عنوان پدر قبول ندارد و پدر خودم را پدر خودش ی داند.لطفا راهنماییم کنید؟
    پاسخ دی 8, 1395 در 10:47 ق.ظ
  29. زاهد
    دوست عزیز در بیشتر خانواده های ایرانی اینچنین مشکلی وجود داره و یکی از عواملش هم مشکلات اقتصادیه.نتیجه دوری پدر از خانواده مشکلی به وجود میاره که پدیده فرزند سالاریه.در بررسی علل افزایش فرزندسالاری در خانواده های ایرانی عنوان می شود که مدت ارتباط پدر با فرزند در ایران فقط 20 دقیقه است.پدر های طی مدت 24 ساعت شبانه روز فقط 20 دقیقه را صرف بچه های می کنند این در صورتی است که فرزند کاملا سالم باشد، وگرنه فرزندان در مدت بیماری ارتباط کمتری با پدرانشان دارند.به گفته این استاد مدت زمانی که به طور مستمر از سوی مادر در شبانه روز صرف بچه ها می شود به طور متوسط 4 ساعت است.بنابراین نسبت ناعادلانه ارتباط پدر و مادر با فرزندان خانواده های امروز را با مشکلی روبه رو کرده که در آن پدر به راحتی از روند تربیت فرزند کنار زده می شود.در بررسی خانواده های ایرانی اشتغال پدر اختلاف والدین بی علاقگی پدر به فرزندان به کاهش ارتباط آنها دامن زده به طوری که هم اکنون در خیلی از خانواده ها فرزندان ترجیح می دهند پدر را نبینند.و تا این نقش در خانواده پررنگ نشه چنین مشکلاتی وجود داره و شما هم میتونید در مورد این نقش داشته باشید.با شوهرتون در این خصوص صحبت کنید تا در طول هفته وقتی رو برای بودن با فرزندتون قرار بده وگرنه اثرتش رو باید خودتون تحمل کنید.در این مورد می تونید از مشاوره هم کمک بگیرید.
    پاسخ دی 8, 1395 در 11:37 ق.ظ
  30. منتظر
    سلام دخترم 3 سال نیمشه و خیلی ضعیفه.اصلا غذا نمیخوره وزنش خیلی کنه.میترسم قدش کوتاه بمونه به تازگی مهد کودک ثبت نامش کردم و متوجه شدم بقیه بچه ها خیلی از دختر من چاق ترن و این باعث ناراحتی ام شده لطفا راهنمایی ام کنید.
    پاسخ دی 12, 1395 در 8:10 ق.ظ
    • مژگان ن
      حتما سعی کنید برای جذاب کردن غذا خوردن نزد کودکتان از تزئینات جذاب برای کودک استفاده نمایید. تا حد امکان غذا ها و خوراکی های متنوعی به فرزندتان بدهید تا متوجه علائق غذایی او بشوید. اگر خودتان غذایی را دوست ندارید، کودک را از مصرف آن محروم نکنید، همچنین در صورتی که بچه به غذای خاصی علاقه دارد آن را در رژیم غذایی وی بگنجانید. اجازه دهید، آنچه را که دوست دارد، بخورد و آنچه را که نمی خواهد نخورد و زمانین که غذایش را تمام کرد بدون هیچ صحبتی با اشاره ای ظرفش را بردارید. اگر نوع غذا را برای شما معین کرده که دوست ندارد. مثلا « من خورشت کرفس دوست ندارم» بحث نکنید احتمال اینکه این غذا را در آینده بخورد هست زیرا کودکان نوپا در مورد علاقه هایشان ثبات ندارند اما اگر شما رفتار مناسبی نداشته باشید این قبیل موارد در آنها تثبیت می شود ولی با رفتار مناسب اکثر این رفتارها به مرور زمان اصلاح می شوند. وقتی غذایی را خوب می خورد از وی بسیار تعریف کنید این کار باعث تشویق کودک می شود و بیشتر غذا خواهد خورد.
      پاسخ دی 14, 1395 در 12:32 ب.ظ
  31. زهرا صالحی
    دوست عزیز چون کودکان از نظر روحی و روانی بسیار حساس هستند باید در کنار انجام معاینات پزشکی توسط پزشک متخصص کودک در صورت نیاز مشاوره روانکاوی بشه تا بتونید با خیال راحت ادامه بدید.گاهی این ژنتیک فرزند شماست و بهتره در این مورد مشورت کنید تا به آرامش برسید
    پاسخ دی 13, 1395 در 10:52 ق.ظ
  32. منتظر
    مرسی از جوابتون من خودم هم که بچه بودم همین طور لاغر و کوچولو بودم.
    پاسخ دی 13, 1395 در 10:59 ق.ظ
  33. ناشناس
    عزیزم اگر پزشک کودکتان از وزن و قد کودکتون و نمودار رشدیش راضیه محبتی کنید اصلا و به هیچ وجه در مسئله خوردن کودکتان دخالت نکنید.
    پاسخ دی 13, 1395 در 11:00 ق.ظ
  34. یاس
    سلام پسر من 3 سال و 10 ماه داره و جدود دو سال و نیمه بود که از پوشک گرفتمش یکی دو ماه اول خوب بود ولی بعد متاسفانه شروه به نگه داشتن ادرارش کرد اوایل چند قطره توی لباس زیرش می کرد و سریع می گفت که جیبش داره ولی الان دیگه شلوارشم خیس میشه و بازم حاضر نیست بره دستشویی و سریع میگه اصلا حرفشم نزن و من با شوخی و بازی گاهی هم به روز می برمش دستشویی من واقعا دارم نگران میشم چون واسه کلیه هاشم خوب نیست که آنقدر خودش رو نگه می داره لطفا راهنماییم کنید.البته سه سالش بود که پسر دومم به دنیا اومد.
    پاسخ دی 18, 1395 در 6:39 ق.ظ
  35. سمیرا
    سلام بچه ها معمولا تو این سن اینکارو انجام میدن شما باید ترغیبش کنید برای رفتن به دستشویی.یکی از دوستای من توی دستشویی برچسب های بچه گانه چسبونده بود و چند تا ماشین کوچولو گذاشته بود و وقتی پسرش میرفت میزاشت با اونا بازی کنه و برچسب ها رو ببینه
    پاسخ دی 18, 1395 در 6:58 ق.ظ
  36. سمانه
    سلام.دختر من4 سالشه .خیلی به برخورد دیگران با خودش حساسه .خودش خیلی مهربونه و مدام به من یا هرکسی که باهاش بازی میکنه میگه بخند که مطمئن بشه ازش ناراحت نیستن.در برابر کوچکترین حرفی که بهش میزنم گریه میکنه و مدام سر هرچیزی میگه ببخشید.تو دعوای با بچه های دیگه اصلا از خودش دفاع نمیکنه و حتی اگه حق با اون باشه سریع کوتاه میاد.دختر آروم و عاقل و مسئولیت پذیریه.از همه جهات عالیه فقط این مشکل و داره که خیلی نگرانشم.
    پاسخ دی 18, 1395 در 9:40 ب.ظ
  37. اسما
    سلام چگونه میشود روابط عمومی کودک را بالا برد؟؟ کودکم پسری پنج ساله است
    پاسخ دی 23, 1395 در 8:15 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام، برای بالا بردن روابط عمومی کودکان قدم اول افزایش اعتماد به نفس کودک است. سعی کنید در محیط های مختلف به کودک اعتماد بدهید که اگر صحبتک ند کسی او را سرزنش نمی کند و این کار را از خانه شروع کنید. به کودک در برقراری تماس چشمی و افزایش لبخند زدن به دیگران در محیط های اجتماعی کمک کنید. می توانید از نقش بازی به صورت نمایش در خانه نیز کمک بگیرید. قدم بعدی اموزش تنظیم هیجانی و مدیریت احساسات در کودک است. زمانی که کودک عصبانی می شود یا ناراحت به او فرصت دهید که احساس خود بازشناسی کند ان را بیان کند و نام گذاری کند. این کار باعث می شود کودک احساسات را بشناسد و با انها ارتباط برقرار کند و هم چنین جلوی اینه گاهی هیجان ها را تمرین کنید تا مهارت های اجتماعی و شناخت هیجان در دیگران را بیاموزد. قدم های بعدی اموزش چگونگی معرفی خود به دیگران، دست دادن، سلام کردن و ... هستند که بسته به فرهنگی که در ان قرار دارید به کودک اموزش های لازم را بدهید.
      پاسخ دی 23, 1395 در 12:51 ب.ظ
  38. دریا
    سلام پسر من سه سال ویکماهشه خیلی گریه میکنه سر هرچیز کوچیکی که میخواد گریه میکنه حتی حاضر نیست بگه چی میخواد فقط گریه میکنه نمیدونم چیکارش کنم مشکل دیگه ای که دارم اینه که یه پسر عمو داره یکسال و نیمشه وقتی باهم بازی میکنن او به شدت پسر منو کتک میزنه و پسر من فقط گریه میکنه حتی حاضر نیست از خودش دفاع کنه وقتی هم گریه میکنه اون بیشتر میزندش باباشم دعواش میکنه میگه چرا از خودت دفاع نمیکنی تو هم بزنش اجازه نمیده منم کمکش کنم خواهش میکنم کمکم کنید نمیدونم چیکار کنم
    پاسخ بهمن 22, 1395 در 9:54 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      اینکه کودک شما در موقعیت های مختلف گریه می کند نشان می دهد که کودک یاد گرفته با گریه کردن حمایت شما را جلب کند و یا ناخواسته گریه کردن ها را تقویت کرده اید حتی با دعوا کردن هایی که پدرش انجام داده. از این به بعد هر زمانی که کودکتان بعد از یک رویداد گریه می کند سعی کنید تنها با یک جمله ارام و قاطعانه به وی بگویید که مثلا این مشکل توست، یا متاسفم نمی تونم کاری کنم و یا متاسفم نمی تونم برات تهیه کنم. تا انجا که می شود گریه های کودک را نادیده بگیرید و تنها با همین جملات پاسخ دهید و یا وجود اصرار مداوم کودک و گریه کردن بیشتر دیگر پاسخی ندهد.. کمی صبر و حوصله می خواهد اما در دراز مدت نتیجه می گیرید. سپس سعی کنید هر زمان که می توانید کودک را تشویق کنید که خودش با مسائلش روبرو شود. مثلا تو می تونی از خودت دفاع کنی. تو از پسش بر میای و ....
      پاسخ بهمن 23, 1395 در 8:45 ق.ظ
  39. فاطمه
    سلام، پسرمن سه سال و هشت ماهش هست، وقتي مي خوام باهاش حرف بزنم، خيلي نميشينه باهم حرف بزنيم، همش درحال پرش از اينور به اونوره و موقع حرف زدن جدي شروع ميكنه به اينكه هي بخنده، حرف هاي بي مفهوم بزنه و مثلا بپره روي من ، در اكثر اوقاتًت توخونه بچه خوبيه ولي وقتي بيرون ميريم اصلا حرف شنوي نداره، به خصوص كه خيلي مهربونه وهمش ميخواد همه بچه ها را محكم بغل كنه و ببوسه يا به صورتشون دست بزنه، قبل مهماني كه باهاش حرف ميزنم يكهو مثل ادم بزرگ ها ميشه وميگه مامان من اونجا اين كارهاراننيكنم ولي تو مهماني فقط به من ميگه نه و كارهايي ميكنه كه من باورم ننيشه و من مجبورم همش بهش تذكر بدم با عذاب وجدان.مثلا ميبينه يك بچه يكساله توپ راكرده دهنش اين هم همونكاررتكرارميكنه، لطفا راهنماييم كنيد ايالازم هست به روانشناس نشانش بدم؟
    پاسخ خرداد 3, 1396 در 4:59 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام انتظار نداشته باشید که یک بچه سه ساله به حرف های شما گوش بده و بعد هم عمل بکنه! بعلاوه همون طور که خودت میگی اول میگه چشم و بعد یادش میره... این خیلی طبیعیه برای این سن. مسئله بعد اینکه با تذکر دادن باعث تشدید رفتارهای کودک میشی و هیچ تاثیری نداره متاسفانه. در نهایت منجر به کاهش اعتماد به نفس وی هم خواهد شد. بعد تا حدودی شیطنت های کودک عادیه و جای نگرانی وجود نداره.
      پاسخ تیر 4, 1396 در 9:42 ب.ظ
  40. آرتین
    سلام من یک پسر 4 ساله دارم و یک پسر دوساله .پسر چهارساله ام چن وقتی هست مدام داد میزنه و کارهای میکنه که اذیت میشم مثلا دست به گاز می زنه خرابکاری می کنه لطفن بفرمائید چیکار کنم
    پاسخ خرداد 24, 1396 در 9:58 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام... هر گونه تغییر در رفتار کودک مخصوصا به صورت پرخاشگرانه و عصبی می تونه نشونه ای از یک تضاد عمیق و ناراحتی در کودک باشه. یکی از حدش هایی که میشه زد اینه که فرزند اولتون به خاطر کودک اول حسادت می کنه و اعتماد به نفسش پایین اومده. هم چنین ممکنه روی خلقش هم تاثیر گذاشته باشه. فراموش نکنید که علائم پرخاشگری ممکنه روشی برای برون ریزی ناراحتی ها باشند.
      پاسخ تیر 4, 1396 در 10:06 ب.ظ
  41. فرشته
    همسایه ما پسر بچه کوچولویی داره که 5 سالشه واقعا چه نوع تربیتی باید داشت؟ وقتی به حرف کسی گوش نمیده چطور میتونه چیزی یاد بگیره.من بهشون گفتم ببرنش مشاوره کودک...به نظرتون تاثیر داره؟
    پاسخ تیر 25, 1396 در 9:09 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. نباید انتظار داشت که کودک در زیر هفت سالگی فرمانبرداری کامل داشته باشد بخصوص اینکه کودک رفتارهای لجبازی هم دارد و این مسئله مزید بر علت می شود که نه تنها به حرف بزرگتر ها گوش نکند بلکه لجبازی هم نشان دهد و بر عکس رفتار کند. به هر صورت برای اینکه کودک مدیریت رفتارهای منفی خودش رو یاد بگیره. لازم است که والدین هم کمتر سرزنش و ایراد گیری انجام بدن، باید نقاط قوت کودک رو ببینند و تقویت کلامی رو ابراز کنند این مسئله باعث می شه کودک رفتارهای مثبت رو بیشتر تکرار کنه. بعلاوه نادیده گرفتن رفتارهای منفی هم باعث خاموشی این رفتارها میشه. باید وقت بازی با کودک بذارند و توجه و پذیرش بدون قید و شرط داشته باشند.
      پاسخ تیر 29, 1396 در 5:21 ب.ظ
  42. sasha
    سلام.من 32 سالمه و پسر 5 ساله ای دارم هر کاری میکنم نمیتونم باهاش خوب رفتار کنم.با تمام وجود ازش متنفرم شوهر م خیلی ناراحته و میگه این قضیه داره آزارش میده چیکار کنم؟
    پاسخ مرداد 25, 1396 در 7:20 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. برای بهبود این شرایط باید تمامی ارتباط های بین شما و کودک ترمیم شود و روش های فرزندپروری خود را تغییر دهید. اگر این شرایط ادامه پیدا کند، هم شما و هم کودک اسیب خواهید دید.
      پاسخ مرداد 26, 1396 در 8:22 ق.ظ
  43. آزاده
    سلام.دختر من۳ سال و نیمه .خیلی به برخورد دیگران با خودش حساسه .خودش خیلی مهربونه و مدام به من یا هرکسی که باهاش بازی میکنه میگه بخند که مطمئن بشه ازش ناراحت نیستن.در برابر کوچکترین حرفی که بهش میزنم گریه میکنه و مدام سر هرچیزی میگه ببخشید این ببخشید گفتن ها همراه با گریه رو اعصابم رفته، چه رفتاری باید بکنم ؟
    پاسخ مرداد 25, 1396 در 12:06 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      این رفتار دخترتون نشون میده که وابسته هست و برای ایجاد رضایت در دیگران هر کاری می کنه. هم چنین این رفتار ناشی از اعتماد به نفس پایینش هم هست. به نظر میاد در زمان کودکی هنگامی که اشتباه می کرد زیاد بهش می گفتید قهرم درسته؟ هم چنین اگر اشتباه می کرد ازش می خواستید بگه ببخشید تا اوضاع روبراه بشه.. اگر این رفتارهارو داشتید که بسیار بسیار نادرست هستند در مقابل کودکان، منجر به این حالت میشه.... از این به بعد در برابر اشتباهات دخترتون سرزنش و تهدید زیادی نکنید، سعی کنید نادیده بگیرید. مدام نکات و قوت و مثبت را ببینید و تشویق کنید.
      پاسخ شهریور 5, 1396 در 6:36 ب.ظ
  44. همیار
    من باور نمیکنم میدونید چرا.چون به ظاهر میگید ازش متنفرید شاید بخاطر اذیت هایی که میکنه.ولی فردا یه چیزیش بشه دور از چونش اولین کسی که قلش درد میاد خود شما هستید.به نظر من شما از بچتون متنفر نیستید از کاراش و رفتاراش متنفرید.بهتره اول خودتون پیش یه مشاور حضوری برید.بعد فرزندتون رو پیش مشاور کودک ببرید.
    پاسخ مرداد 26, 1396 در 8:32 ق.ظ
  45. امانی
    سلام همسرم کارش شیفتی هست.30 ساعت سرکار و 3 شب خونه هست.اما دقیقا بعداز اومدن به خونه پسر 4 سالمون شروع به لجبازی میکنه و نق میزنه طوری که پدرش از اومدنش به خونه پشیمون میشه اما در 30 ساعت نبودن پدرش پسرم با من هیچ مشکلی نداره و پسر خوب و خوش اخلاق هست و حالا با این اخلاق پسرم چیکار کنم؟
    پاسخ شهریور 3, 1396 در 4:46 ب.ظ
    • همیار
      سلام البته این طبیعیه که پسرتون همچین رفتاری رو داشته باشه چون پدرش ازش دوره و خیلی همدیگه رو نمیبینن هرجور باهاش رفتار کنین همونطور رفتار میکنه.به باباش بگین باهاش بازی کنه بهش محبت کنه یا براش اسباب بازی بخره.
      پاسخ شهریور 3, 1396 در 4:55 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. کودک زمانی که مدت زیادی از یکی از والدین دور باشد زمان دیدار بیشترین چیزی که نیاز دارد توجه طرف مقابل است و اینکه کودک گریه می کند خیلی رفتار غیر عادی ای نیست. پدر باید بدون قید و شرط وقت بگذارد و با کودک بازی کند و توجه غیر مشروط داشته باشد. بعلاوه زمانی که بدون دلیل گریه می کند بی توجه باشید و واکنشی نشان ندهید که عادت نکند با گریه کردن توجه بگیرد.
      پاسخ شهریور 17, 1396 در 12:09 ب.ظ
  46. ماهان
    سلام من یه پسر 3 سال و دو ماهه ای دارم که نسبت به خندیدن اطرفیان واکنش تند نشون میده مدام میگه نخندین الان یک ساله که این رفتار رو داره فکر میکردم به مرور زمان درست میشه ولی هر کاری میکنم این رفتاراش درست نمیشه وقتی با هم تنهاییم به تلویزیونم نمیتونم بخندم همش میگه نخند نمیدونم چیکار کنم لطفا راهنماییم کنید.
    پاسخ شهریور 21, 1396 در 8:56 ق.ظ
  47. بتول
    سلام دخترسه ساله دارم که همیشه میگه من پسرم لباس دخترونه نمیپوشه رفتارشم پسرونست راهنمایی کنید لطفا
    پاسخ شهریور 21, 1396 در 12:15 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام.... الان جای نگرانی ندارد که اگر رفتارهای دختر شما پسرانه است و ... فقط سعی کنید بابت دخترانه تر بودن کودک را وادار با انجام کاری نکنید و یا مجبورش نکنید که لباس خاصی بپوشد، گاهی بچه ها از سر لجبازی با والدین این گرایش ها را نشان می دهند و اگر حساسیت نشان ندهید رفع خواهند شد. بهر حال اوج نگرانی برای این مسئله در نوجوانی می باشد.
      پاسخ مهر 17, 1396 در 7:43 ب.ظ
  48. زهره
    سلام.من یک پسر چهارسالو نیمه ویک دختر یکسال ونیمه دارم.پسرم هنوز میترسه توی دستشویی پی پی کنه.نمیدونم چکار کنم.تمام مدت روز خودش رو نگه میداره تا نصفه شب توی تختش پی پی میکنه.هر تنبیه وتشویقی هم کردم فایده نداشته.ازمحیط دستشویی نمیترسه چون برای ادرارش میره دستشویی ومشکلی نداره.ازخودش میپرسم چرا میگه چون درد دارم.چندتا دکتر گوارش بردمش میگن مشکلی نداره.لطفا کمکم کنید.
    پاسخ شهریور 21, 1396 در 1:56 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      سلام زهره جان، این مشکل کودک بیشتر ناشی از لجبازی و منفی کاری کودک هست و گاها استرس هم می تواند منجر به این مسئله شود.. اگر به کودک زیاد امر و نهی می کنی و مخصوصا در مورد این مسئله بهش فشار میاری باید روشت رو تغییر بدی چون باعث ایجاد اضطراب و منفی کاری کودک می شی..
      پاسخ مهر 18, 1396 در 6:59 ق.ظ
  49. محبوبه
    سلام خدمت شما. منزل ما کنار منزل برادرشوهرمه.هر وقت برادر شوهرم میخواد وارد خونه اش بشه پسر من میدوه میره میگه عمو چی خریدی به منم بده بخورم.اون بنده خدا هم میده ولی من و پدرش خیلی زجر کشیدیم.به خدا همیشه هر چی خواسته براش فراهم کردیم.هر چی با محبت و جایزه ازش میخوایم که این کار رو نکنه باز ادامه میده.خیلی ناراحتم از رفتاراش خیلی
    پاسخ شهریور 27, 1396 در 7:32 ق.ظ
  50. همیار
    سلام این رفتار در یک کودک 4 ساله ططبیعی هست و اصلا ربطی به این موضوع ندارد که شما و همسرتان در رفع نیازهای پسرتان کوتاهی کردید.به جای اینکه به کودکتان صحبت کنید و متوسل به رشوه و پاداش شوید با برادر همسرتان صحبت کنید و بگویید در چنین مواقعی به کودکتان چیزی ندهند و با مهربانی بگویند شما باید خانه خودتان غذا بخوری.
    پاسخ شهریور 27, 1396 در 7:52 ق.ظ
  51. سارا
    با سلام پسر من 4/5 سالشه و حدود یک ماهه که به مهد کودک میره ولی تو مهد تنها نمیره و حتما باید با مادر یا مادربزرگش باشه.و بنظر اضطراب جدایی از مادر داره. چه پیشنهادی دارید؟
    پاسخ مهر 28, 1396 در 8:48 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام..... منشا اضطراب جدایی معمولا ترس از رهایی و تنها ماندن توسط مادر یا مراقب اولیه هست... بنابراین اولین قدم را خود شما باید بردارید. در تشویق ها و تنبیه های کودک خود دقت کنید... سعی کنید به کودک نشان دهید که بدون قید و شرط در کنار او هستید و چیزی باعث نمی شود او را ترک کنید (مثلا رفتار بد کودک... بعلاوه سعی کنید در برابر تمام رفتارهاش خوبش پاداش مثبت دهید و نشان دهید که رفتارهای مثبت او را می بینید. در کنار کودک ماندن و در آغوش گرفتن کودک در صورتی که تمایل به ماندن در کنار او دارید می تواند بسیار موثر باشد. سپردن کودک به کسانی که آشنا و نزدیک هستند و در واقع کودک با آن ها می تواند ارتباط نزدیک برقرار کند می تواند روشی موثر برای کم کردن اضطراب در کودک باشد. کمک گرفتن از یک پرستار خوب نیز می تواند سبب کاهش این اختلال در کودک باشد اما باید دقت نمود که تا مدتی باید در کنار پرستار و کودک ماند تا کودک به پرستار عادت نموده و در کنارش خو بگیرد.
      پاسخ دی 29, 1396 در 1:52 ب.ظ
  52. ژیلا
    با سلام یه پسره ۴ ساله دارم که فقط و فقط کارش شده ماشین لباسشویی صبح که از خواب بیدار میشه اولین چیزی که میگه پاشو بریم لباسشویی رو روشن کنیم میشینه جلوش اصلا نگاهی هم به داخلش نمیکنه فقط با صداش میرقصه میشینه روبه روش هی تکون میخوره جلو عقب میره وقتی هم میشینه دستاش همیشه و همیشه یه حالته امکان نداره حالتشو عوض کنه یا اسباب بازیه لباسشویی داره مدام با اونو بازیش والسلام هر از گاهی چیزهایه دیگه به چیزهایی هم که میچرخه علاقه زیاد داره ولی نه اینکه بخواد ۱ ساعت زل بزنه شدیدا لجبازه شدیدااااا شده چنبار من زدمش، یه بار داشت تلویزیونو پرت میکرد از ترس اینکه افتاد بدو بدو رفتم سمت تلویزیون نگه داشتم و اینو خیلی محکم زدم ، انتظار داشتم از گریه کبود شه دستشو گذاشت صورتش رفت سمت مبل یکمی نشست دوباره رفت سمت تلویزیون گفت بیا دوباره بزن هر موقع تنبیه کردمش به هیییچ عنوان گریه نمیکنه برعکس میخنده و عمدا یه کاری میکنه که من دوباره بزنمش واقعا موندم چیکار کنم شدیدا لجباز هست شددددید هر موقع هم میخوام قصه تعریف کنم همش میپره وسط حرفم میگه لباسشویی روشن کردم فلان شد یا هواپیما اومد اینجور شد اصلا نمیذاره چیزی تعریف کنم تورو خدا راهنماییم کنید
    پاسخ بهمن 28, 1396 در 10:29 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام مادر عزیز... با توجه به موضوعاتی که نام بردید ممکن است تشخیص های متفاوتی بگیره کودک.. من بهتون سفارش می کنم مراجعه حضوری به روان شناس داشته باشید
      پاسخ فروردین 16, 1397 در 5:14 ق.ظ
  53. ژیلا
    اینم یادم رف بگم که مثلا میگم چراغارو خاموش کن میگه نه تو خاموش کن من که خاموش نیکنم گرررریه داد که چرا حاموش کردی بذار من خاموش کنم روشن میکنم میگم بیا میگه نه باز تو دوباره همون کار تکررررار اصلا دوست ندارم بد رفتاری کنم باهاش ولی بعضا واقعا نمیکشه اعصابم
    پاسخ بهمن 28, 1396 در 10:33 ب.ظ
  54. پونه
    با سلام.من یه پسر سه ساله ویه پسر یه ماهه دارم پسر سه ساله ام هر جا میرم پشت سرم قایم میشه هنوز نمیتونه حرف بزنه فقط چند کلمه میگه فقط هم با منو باباش. با بچه ها نمیتونه ارتباط برقرار کنه خیلی نگرانم لطفاً راهنمایی کنیدحموم نمیره پارک میبرم بازی نمیکنه همش تو خودشه
    پاسخ خرداد 21, 1397 در 4:33 ب.ظ
    • wpadmin
      کودک خجالتی شما می‌توانید با یکسری بازی‌ها، هم او را سرگرم کنید، هم تجربه نقش‌های اجتماعی مختلف را به او بدهید . و هم مهارت‌های اجتماعی و ابراز وجود را در او پرورش دهید. ما در اینجا نمونه‌هایی از این بازی‌ها را به شما معرفی می‌کنیم. تئاتر خیالی : لباس‌های ویژه ای بپوشید و با فرزندتان یک نمایش را در مقابل تماشاچیان خیالی اجرا کنید. حتی می‌توانید عروسک‌های او را به عنوان تماشاچیان در گوشه ای بچینید. و برای آنها بازی و سخنرانی کنید یا برای عروسک‌ها روی صحنه ای خیالی، آواز بخوانید. معلم بازی : از فرزندتان بخواهید معلم شما شود و آنچه را که در کلاس یاد گرفته به شما یاد بدهد. یا از او بخواهید به عروسک هایش که بچه‌های تنبلی هم هستند، درس بدهد. خواهید دید که او با تصور کردن خودش در موقعیتی قدرتمند و اثرگذار، اعتماد به نفس بیشتری پیدا کرده و به خوبی از پس اجرای نقش برمی آید. بازی مصاحبه‌ : یک میکروفن خیالی جلوی فرزندتان بگیرید و با او مصاحبه کنید. نظر او را درباره رنگ لباسش، آب و هوا، غذای مورد علاقه‌اش و… بپرسید و تا می‌توانید این مصاحبه را طولانی کنید. با این کار فرزندتان هم ابراز نظر و عقیده‌اش را تمرین می‌کند و هم صحبت کردن مقابل جمعیت را یاد می‌گیرد. ضبط صدا : با فرزندتان حرف بزنید یا کتاب بخوانید، می‌توانید حتی نمایشنامه‌ای را اجرا کنید و در همین حال صدایتان را با تلفن همراه ضبط کنید و بعداً گوش دهید. شنیدن صدای خود می‌تواند باعث شناخت ضعف‌ها، برطرف کردن آنها و بالا رفتن اعتماد به نفس کودک برای صحبت در جمع شود. اجرای پانتومیم : یک کلمه یا مفهوم را انتخاب کنید و با اجرای پانتومیم سعی کنید آن را به دیگران بفهمانید. از کودکتان بخواهید با حرکات دست‌ها و بدن، این مفهوم را انتقال دهد. با این کار، او می‌آموزد که از بدنش برای برقراری ارتباط استفاده کند و مهارت‌های کافی را برای تقویت زبان بدن یاد می‌گیرد. خاطره گویی : شب‌ها در جمع خانواده، به جای آنکه هر کدام مشغول گوشی تلفن همراه یا تلویزیون باشید، به صحبت کردن با هم بپردازید. بهترین کار این است که خاطره بازی کنید. هر کدام یکی از خاطرات خوبتان را در جمع تعریف کنید یا اگر خاطره ای به ذهنتان نمی‌رسد، مسابقه شعر خواندن یا قصه خوانی بگذارید. در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22689558
      پاسخ مرداد 30, 1397 در 8:46 ق.ظ
  55. افسانه
    سلام .من یه دختر ۳ساله دارم.ک خیلی سریع باجنس مخالف خودش دوست میشه،و گاهی با خودش تو نقاط خصوصیش ، بازی میکنی ،دست میکشه،در صورتی ک من و پدرش تمامی شعونات را رعایت میکنیم،لطفا راهنمایم کنید
    پاسخ خرداد 23, 1397 در 8:45 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام.... بازی کردن کودک با اندام های جنسی در سنین 3 تا شش سالگی طبیعی است... اصلا دلیل بر مشکل داشتن کودکان نیست و جزئی از مراحل شناخت بدن خود است... درست مثل زمانی که در نوزادی به دهان خود بازی می کردند مثل مکیدن انگشت الان با اندام های جنسی بازی می کنند و از لمس انها لذت می برند.. این مسئله اصلا دلیل بر مشکل کودک نیست و جزئی از رشد است.. اگر بیشتر از سن شش سالگی ادامه یابد و یا حالت وسواسی و عادت زیاد بگیرد می تواند نشانه ای بر اضطراب باشد.
      پاسخ خرداد 26, 1397 در 12:02 ب.ظ
  56. نیکی
    فرزند شما به احتمال زیاد اوتیسم داره دوست عزیز حتما به مشاوره مراجعه کنید
    پاسخ خرداد 25, 1397 در 11:29 ب.ظ
  57. فرناز
    سلام من يك پسر ٣ساله دارم در استراليا زندگى ميكنيم.ما اينجا با كسى در ارتباط نيستيم حتى دوستى كه همسن فرزندم باشه نداريم، پسرم خيلى مهربون هست ولى هميشه هر كارى ميخواد انجام بده اجازه ميگيره تا من تاييدش نكنم انجام نميده،هميشه در حال تماشا كارتون هست و من چون احساس ميكنم حوصله اش سر رفته بهش اجازه ميدم، و هر كسى در محيط بهش ابراز محبت ميكنه داد ميزنه و گاهى گريه و خودش رو ميكوبه به در و ديوار…اين رفتار ش خيلى خجالت زده و ناراحتمون ميكنه به حدى كه ميخوام از شدت فشار گريه كنم… با همسن و سال هاى خودش كه ديگه بدتر فرار ميكنه و داد …واقعا خسته شدم از اين رفتاراش لطفا راهنمايى بفرماييد چيكار كنم
    پاسخ تیر 2, 1397 در 7:22 ب.ظ
    • wpadmin
      توانایی برقراري ارتباط در کودکان توانایی برقراري ارتباط و حضور در فعالیت‌های جمعی شاید واضح‌ترین و مشخص‌ترین مصداق برای تشخیص میزان اجتماعی بودن هر فردی باشد. موضوعی که زندگی فردی و اجتماعی همه انسان‌ها را تحت تاثير قرار می‌دهد. این درحالی است که در همه فرهنگ‌ها خانواده، عامل اصلی اجتماعی شدن فرزندان در دوران طفولیت است . البته در مراحل بعدی زندگی فرد عوامل دیگری مانند مدرسه، رسانه‌ها و گروه همسالان در این امر دخیل هستند. با این وجود نمی‌توان سهم خانواده را در این امر نادیده گرفت. كودكان و آموزش برقراري ارتباط اجتماعي مصداق بارز آن مشکلاتی است که جوامع مدرن به دلیل کاهش نقش خانواده‌ها در روند اجتماعی شدن فرزندان با آن مواجه هستند. مواردی چون بی‌توجهی به معیارها، ارزش‌ها و هنجارهای خانواده و حتی جامعه، تبعیت از گروه دوستان و کاربرد خرده‌فرهنگ‌های گروه‌های دوستی که با هنجارهای اجتماعی در تضاد است. در اینجا ذکر مثالی علمی‌ خالی از لطف نیست؛ «جنی» یکی از نمونه‌هایی است که گویای نقش والدین در اجتماعی کردن کودکان است. این دختر کالیفرنیایی از زمانی که حدود یک سال و نیم داشت تا 13 سالگی در اتاقی حبس شده بود. پدر، جنی را که از هنگام تولد نقصی در مفصل ران خود داشت دائم کتک می‌زد و از حدود 20 ماهگی او را در اتاقی با پرده‌های کشیده و دربسته رها کرده بود. او در طول 11سالی که در اتاق ماند سایر اعضای خانواده را تنها هنگامی ‌که برای غذا دادن به او می‌آمدند می‌دید. هنگامی‌ که در سال 1970 مادرش از خانه گریخت و جنی را با خود برد وی را به بخش نوتوانی یک بیمارستان سپرد. اگرچه در طول هفت سال آموزش‌هایی به وی داده شد تا بتواند مانند انسان راه برود. تا حدی سخن بگوید و رفتار متعادلی داشته باشد اما هرگز رفتار او از یک کودک سه یا چهار ساله فراتر نرفت. این در حالی بود که آزمایش‌ها نشان داد که جنی نه از نظر ذهنی عقب مانده بود و نه دچار هیچ گونه نقص مادر‌زادی دیگری بود. بنابراین برای پیشگیری از بروز مشکلاتی که دامنه آن همه عمر کودک ما را در بر می‌گیرد باید تدبیری اندیشید. توصیه‌هایی که می‌تواند به ما کمک کند تا فرزندی اجتماعی داشته باشیم. باید به خاطر داشته باشیم که کودک ما مانند همه افراد دوست دارد در خانه و محيط‌های ديگر، خود را عضوی فعال و موثر احساس کند. اینکه همه کارها را مادر و پدر انجام دهند به تدریج این حس را به او القا می‌کند که سربار است و باید گوشه‌ای بنشیند. كودكان و آموزش برقراري ارتباط اجتماعي چنین حالتی به تدریج توانایی او را در برقرار کردن ارتباط با دیگران و حضور در فعالیت‌های جمعی کاهش می‌دهد. بنابراین باید از شرکت دادن او در فعالیت‌های خانوادگی آغاز کنیم و نقش و مسئولیتی به او بدهیم تا از اين طريق احساس شخصيت کند. برای حاضر شدن در گروه‌ها نیز آماده شود، علاوه بر این، این کار وی را متعهد و مسئولیت‌پذیر بار خواهد آورد. نکته دیگری که به شما در حل این مشکل کمک می‌کند، این است که اگر می‌خواهید کودکی اجتماعی داشته باشید. باید عادت‌های اجتماعی فرزندتان را تقویت کنید. پس از شرکت دادن وی در فعالیت‌های خانوادگی در محیط خانه نوبت به گام دوم می‌رسد، باید به سراغ اجتماعات کوچک بروید. برای شروع، معرفی یک دوست جدید هم سن و سال به عنوان همبازی به فرزندتان کافی است. می‌توانید این دوست را به خانه دعوت کنید. این کار دو حسن دارد؛ اینکه بر نحوه مراودات آنها نظارت کامل داريد. و از سوی دیگر تعداد پديده‌های جدیدی که فرزندتان با آن روبه‌رو می‌شود، کم است و به عبارتی شما قدم به قدم پیش رفته اید. گام سوم، این است که دایره مراودات او را وسیع‌تر کنید. پس این بار فرزندتان را به خانه دوستش بفرستید. با توجه به اینکه شما شناخت کاملی از دوست او و خانواده اش دارید این کار مشکلی را ایجاد نخواهد کرد. پس با خیال راحت وی را از دایره ارتباطات در خانه خارج و به سمت اجتماع هدایت کنید. حال که فرزند شما توانسته با خوبی در خانه مسئولیت‌هایی را در حد توان خود انجام دهد، دوستی داشته باشد. و گاهی اوقات به خانه او نیز برود، باید برای ورود به اجتماعات بزرگ‌تر او را آماده کنید، برای این کار عضو جدیدی را وارد گروه دونفره دوستی‌اش کنید. سپس از والدین این کودک هم بخواهید تا اجازه دهند بچه‌ها به نوبت در خانه یکدیگر با هم بازی کنند. توجه داشته باشید به این ترتیب دایره دوستان فرزندتان وسعت می‌گیرد و گروه دوستی او بزرگ‌تر می‌شود. در این مرحله نوبت به حاضر شدن فرزندتان در جمع‌های بزرگ‌تر مي‌رسد. می‌توانید او را در یک کلاس ثبت‌نام کنید، توجه داشته باشید که براي این کار فعالیتی را انتخاب کنید که او به آن علاقه‌مند باشد. می‌توانید با والدین دوستان فرزندتان هم مشورت کنید تا اگر آنها هم مایل باشند، کودک خود را ثبت‌نام کنند. شاید اینگونه علاقه دختر یا پسر خود را برای حضور در چنین برنامه‌هایی افزایش دهید. كودكان و آموزش برقراري ارتباط اجتماعي * تا اینجا موفق عمل کرده‌اید، اما یادتان باشد، کودکان و نوجوانان نيز مانند افراد بزر‌گسال خانواده دوست دارند. در امور مربوط به آنها طرف مشورت شما باشند تا بتوانند نظرشان را نیز بگویند. از سوی دیگر حضور در تصمیمات خانوادگی و نظر‌خواهی از آنها می‌توانند به اعتماد به نفس‌شان بیفزاید. زیرا این شاخصه مهم‌ترین اصل در حضور او در جامعه و داشتن ارتباط موفق و اصولی با سایر افراد است. اگر نظر فرزندتان درست و منطقی بود، از او تشکر کنید و بگویید «چقدر خوب گفتی، آفرین» با این کار او مهارت ابراز نظر در جمع را پیدا می‌کند. اگر هم گفته وی قابل قبول نبود، با ملاطفت و به آرامی ‌او را متقاعد کنید و دلایل خود را برای او توضیح دهید. تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد؛ مادر بیشترین تاثیر را در اجتماعی کردن کودک دارد تا به آنجا که می‌توان گفت نقش وی در این زمینه 90درصد است. اما تاثیرگذاری پدر در این زمینه بسیار کمتر است. شاید دلیل آن حضور بیشتر مادر در کنار کودک و احساس وابستگی باشد که افراد در این گروه سنی خود به مادرانشان دارند. در واقع پدران و مادران نخستین مدل رفتاری برای کودکان خود هستند. نا‌توانی آنها در برقراری مراودات اجتماعی می‌تواند نتیجه نا‌مطلوبی را در شکل‌گیری این توانمندی در کودک داشته باشد. فراموش نکنید، این روزها مشغله زیاد بزرگسالان خانواده بیشترین آسیب را بر روند صحیح اجتماعی شدن کودکان دارد. این امر که خود معلول تغییر در نوع نیازهای افراد به تبع صنعتی شدن جوامع است. منجر به بروز مشکلات و معضل‌هایی چون فرار از خانه، اعتیاد به مواد مخدر و افزایش میزان جرم شده است. پس در میان همه مشغله‌های خود زمانی را به فرزند یا فرزندان‌تان اختصاص دهید. با او صحبت کنید و به اتفاق هم برای تفریح به خارج از خانه بروید. توجه داشته باشید که اگر چه افراد و نهادهايي مانند والدين، خواهر و برادران، دوستان، مدرسه، رسانه‌های جمعی و به ویژه تلويزيون . و امروزه کانال‌های ماهواره‌ای، سی‌دی‌های فیلم و بازی نقش موثری در فرآيند اجتماعی شدن فرد دارند و از طرق مختلف در كودك تاثير مي‌گذارد. اما با توجه به اینکه خانواده، مهم‌ترين بخش از محيط كودك است قوي‌ترين عامل اجتماعي كردن كودكان تلقي مي‌شود . و نقش کلیدی در شكل دادن به شخصيت، خصوصيات و انگيزه‌های افراد دارد. پس اگر قدم نخست را در خانه به درستی بردارید، نگرانی‌هایتان در این زمینه کم و کمتر خواهد شد.
      پاسخ مرداد 30, 1397 در 8:26 ق.ظ
  58. فریبا
    سلام من دوتا پچه ی دوقلو دارم یکی دختر یکی پسر پسرم خیلی آروم و تمیز و حرف گوش کن هست ولی دخترم هی تو خونه و یا تو کمد و اشپز خونه همه جا میشینه جیش میکنه پنج سالشونه هر جا میرم خونه ی فامیل هم میشینه جیش میکنه هرچقدر میگم این کارو نکن ادم باید بره دستشویی میگه چشم دیگه این کارو نمیکنم اما پنج دقیقه بعد میبینم بازم جیش کرده رو فرش یا کمد دیگه دارم دیوونت میشم چیکار کنم
    پاسخ تیر 3, 1397 در 7:05 ق.ظ
    • wpadmin
      مشاوره روانشناسي تلگرامي: http://t.me/kanonmoshaveran_bot در این مورد حتما با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-88422495
      پاسخ مرداد 30, 1397 در 8:21 ق.ظ
  59. فاطمه
    سلام من دخترسه سال ونيمه دارم كه از شش ماهگي صبح تاظهر خونه مادرشوهرم نگهداري ميشه وميرم سركار. قبلا دستشويي رفتنش رو ميگفت با ايجاد يه تنش چندروزه و استرسي كه توخونمون ايحاد شد الان به مدت پنج ماهه به هيچ وجه ستشويي رفتن رو نميگه واين همه مارو عذاب ميده. بخصوص خودم كه بايدمرتب لباس عوض كنم و لباسش رو بشورم. خيلي خجالت ميكشم ازاين كارلطفا راهنماييم كنيد
    پاسخ تیر 31, 1397 در 12:23 ب.ظ
    • wpadmin
      آموزش توالت رفتن به کودک 3 ساله آموزش توالت رفتن به كودكان را در ادامه برای شما والدین عزیز آماده کرده ایم. اگر می خواهید توالت رفتن را به کودک 3 ساله تان آموزش دهید با این پست سماتک همراه باشید. یکی از دغدغه‌های والدین گرفتن کودک از پوشک با روشی مناسب است. برای بیشتر کودکان یادگیری اصول اولیه پاکیزگی و توالت رفتن بسیار مشکل‌تر از پذیرش عادات مربوط به تغذیه یا خواب است. زیرا رعایت پاکیزگی برای آنها هیچ پاداشی به همراه ندارد. وقتی کودک از خواب بیدار می‌شود بلافاصله او را بر سر لگن می‌نشانیم و از او می‌خواهیم که خود را تخلیه کند و چون مثانه‌اش پر است خودبه‌خود تخلیه می‌شود. در صورت زمانبر بودن می‌توان وسایل سرگرمی او را مثل یک اسباب‌ بازی فراهم کرد. بعد از انجام او را مورد لطف و تشویق قرار داده و برای تشویق می‌توان از خوراکی مورد علاقه‌اش استفاده کرد یا مثلا برچسب‌های جذاب کودکانه به او جایزه داد. بعد از انجام، بیست دقیقه او را باز می‌گذاریم و دوباره پوشک می‌کنیم و دو ساعت بعد پوشک را باز می‌کنیم. اگر خشک بود دوباره کودک را بر سر لگن می‌نشانیم و همان مراحل قبل ولی اگر خیس بود یعنی کودک زودتر از دو ساعت اجابت مزاج می‌کند . که با چند بار امتحان زمان آن دستمان می‌آید و همان زمان کودک را باز می‌کنیم و بر لگن می‌نشانیم. اگر در لگن ادرار کرد دوباره بیست دقیقه باز و دوباره پوشک و همینطور تا آخر شب. کودکان ابتدا دستشویی رفتن را در روز و سپس در شب می‌آموزند لازم است . یک هفته قبل از آموزش اطلاعات نسبی از برنامه آموزش دستشویی رفتن کودک و فواصل زمانی ادرار و مدفوع کودک به‌دست آورید. نکته مهم این بخش این است که کودک فواصل بین دو تخلیه را باید پوشک باشد حتی با علم به اینکه در این فاصله ادرار نمی‌کند زیرا باید نتیجه بگیریم. که بعد از مدتی کودک در طول روز فقط وقتی که بازش می‌کنیم جیش می‌کند و پوشکش در طول روز خشک می‌ماند. این زمان در بچه‌ها متفاوت است ممکن است یک هفته تا سه هفته طول بکشد ولی رسیدن به این مرحله بسیار مهم و ضروری است. اگر از دست کودک در رفت، او را سرزنش نکنید و از او بخواهید قبل از خیس شدن اطلاع دهد. بعد از دیا سه هفته که زمان را کاملاً کنترل کردیم دیگر فواصل بین دستشویی‌ها کودک را پوشک نمی‌کنیم. لازم است از ابتدای آموزش به کودک حداقل یک کلمه، اشاره یا علامت در هنگام داشتن ادرار یا مدفوع یاد بدهید . و از او بخواهید تا قبل از خیس شدن به شما اطلاع دهد، البته باید صبور باشید. کودکان ابتدا پاک بودن را در روز و سپس در شب می‌آموزند. قبل از انجام هرگونه آموزش در زمینه توالت رفتن رعایت این نکته ضروری است که کودک در وضعیت استرس زا نباشد. مثلاً کودک در مرحله از شیر گرفتن یا در آستانه تولد نوزاد جدید یا خانه عوض کردن و… نباشد. همچنین علاوه بر آمادگی کودک آمادگی والدین نیز در تربیت توالت رفتن اهمیت دارد. به عنوان اولین قدم در تربیت توالت، فرزندتان باید احساسات خود را بشناسید. اگر احساسات شما منفی است، حداقل آن را در مرحله خنثی نگه دارید. هر وقت احساس خود را شناختید آماده‌اید.
      پاسخ مرداد 25, 1397 در 7:53 ق.ظ
  60. میرندا
    سلام منم یه سوال دارم چجوری با یه پسر ۱۰ حرف بزنیم که حرفمون رو قبول کنه من یه کاری از بچم دیدم که می خوام بهش بفهمونم کارش اشتباه ولی نمی دونم چجوری باهاش صحبت کنم
    پاسخ آبان 29, 1397 در 7:28 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز صحبت با فرزندان باید به دور از تنبیه یا تهدید باشد و شرایط آنها نیز کاملا درک شود و در نظر گرفته شود و بیان شود که نیازهای آنها را می دانید و به آن توجه دارید بعد در مورد آسیب آن کار با او صحبت کنید. در صورتی که مشکلو بیان کنید بیشتر میتونم راهنمایتون کنم شاد باشید
      پاسخ آذر 25, 1397 در 4:39 ب.ظ
  61. آرزو
    با سلام. دختر 3 سال و 11 ماهه من اصلا از مهمانی رفتن خوشش نمی آید و فقط دوست دارد با کسانی که هر روز آن ها را می بیند(خاله و مادر بزرگ و دختر خاله و پدربزرگش) رفت و آمد داشته باشد. موقع رفتن به مهمانی خیلی اصرار به نرفتن دارد و شدیدا برای نرفتن پافشاری می کند و تا حرف آن پیش می آید می گوید من که نمیام. رفتن به مهمانی را تنها در صورتی که دختر خاله 14 ساله اش هم همراهش باشد دوست دارد. البته لازم به ذکر است که کلا زیاد به مهمانی نمیرویم شاید هر 4 ماه یکبار شاید هم کمتر. لطفا راهنمایی بفرمایید. با تشکر
    پاسخ دی 29, 1397 در 5:41 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز 1. آیا دختر شما در جمع کسانی که می شناسد رفتار برون گرا و شلوغی دارد ؟ 2. روابط او با همکلاسیانش و در مدرسه به چه سبکی می باشد؟ در این سن ممکن است فرد از بودن در کنار افراد غریبه آرامش نداشته باشد و رابطه با همسالانش برایش از اهمیت بیشتری برخوردار باشد و این کاملا طبیعی می باشد اما اگر او نوعی ترس از برخورد با غریبه ها دارد و در مکانهای عمومی و مدرسه نیز آن را مشاهده می کنید نیاز به بررسی بیشتر داردو همچنین اگر در جمع های مختلف این بازخورد را نشان می دهد ممکن است در اعتماد به نفس کمی مشکل داشته باشد اما اگر این رفتار تنها با بعضی مکانها می باشد نیاز به نگرانی ندارد چون ممکن است برای او جذابیت لازم را نداشته باشد و از بودن در آنجا لذت نمی برد. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 02122354783 شاد باشید
      پاسخ دی 30, 1397 در 7:09 ق.ظ
  62. همراز
    سلام وقتتون بخير ببخشيد من يه پسر ٣/٥ ساله دارم جديدا خيلي داد ميزنه هر چي ميخواد با داد ميگه و خيلي هم فحش ميده بي دليل كه اين فحشا رو هم از پسر عموش كه ٧ سالشه ياد گرفته هر چي هم با قصه و شعر و جايزه تلاش كردم نتونستم اين مشكلشو حل كنم متاسفانه با خانواده همسرم تو يه اپارتمان زندگي ميكنيم و نميتونم مانع رفت و امد پسرم بشم اگه لطف كنيد راهنماييم كنيد ممنون ميشم
    پاسخ بهمن 1, 1397 در 9:31 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز بچه ها در این سن بعضی از حرفها را که واکنش دیگران را به همراه دارد را بدون دانستن معنی آن تکرا رمی کنند بهتر است در کمال احترام از آنها بخواهید که از بیان این موضوعات در جلوی فرزندتان خوداری کنند و همچنین خودتان دقت کنید که اصلا به این سبک رفتاری او واکنش نشان ندهید چه مثبت و چه منفی . داد زدن او را باداد پاسخ بدهید احتمال بدتر شدن آن وجود دارد حتی اگر چند روز یکبار یک رفتار مثبت در این زمینه دارد او را تشویق کنید و چیزی که دوست دارید را در خانه نگه دارید و به او بدهید همان موقع و بیان کنید که این به دلیل این رفتار درستش می باشد . برای رفتارهای او ستاره قرار بدهید که اگر در طول روز داد نزد یا حرف زشت نزند آخر شب می تواند یک ستاره به دیوار اتاقش بزند و اگر این تعداد ستاره ها به 5 تا رسید در اول باید زمان کم باشد می تواند از شما درخواست یک چیز خاص کند و یا خودتان بیان کنید که فلان چیز را برایت خواهم خرید. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 02122354783 شاد باشید
      پاسخ بهمن 2, 1397 در 7:06 ق.ظ
  63. علل و راه های جلوگیری از دست بزن داشتن در کودکان 2 ساله – کینگ
    […] راهنمای مادران کودک 3 ساله تا 5 ساله – کودک و نوجوان &#8… […]
    پاسخ اسفند 22, 1397 در 2:42 ب.ظ
  64. مبین
    با سلام پسر سه سال و سه ماهه دارم که تمام روز با همیم تا زمانی که شب پدرش از کار برگردد زمانی که در منزل هستیم رفتار خوب و با آرامشی داره ولی همین که خارج از منزل به مهمانی یا خرید و ...میرویم بسیار پر جنب و جوش و فعال و میشود به گونه ای که اصلن حرفهای ما را نمیشنود و در صورت تذکر دادن در مورد رفتارش میگه من تو رو دوست ندارم مامان.زمان قرار گرفتن در جمع بچه ها به صورت فرد به شدت لجباز و خود رای ظاهر میشه.نمیدونم چه کار کنم
    پاسخ اسفند 22, 1397 در 11:22 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز به نظر می رسد که فرزندتان از محیط بیرون استفاده می کند تا به خواسته های خود برسد بهتر است سعی کنید اگر رفتار نامناسب یا خواسته نامعقولی در جمع دارد تنها بخاطر اینکه گریه می کند و یا لجبازی می کند به رفتار او توجه نکنید او را از جمع خارج کنید تا دیگران اذیت نشوند و تا زمان آرام شدن و جایزین کردن رفتار مناسب او صبر کنید . بهتر است در منزل با او بازی کنید و برایش در مورد رفتارهای اشتباهش با قصه گفتن و بازی توضیح بدهید . دقت کنید که کودکان در جمع دوستان خود رفتار شلوغ بیشتری دارند چون می خواهند با همسالان خود بازی کنند و بازی کردن ممکن است با صدا و شلوغ کاری همراه باشد و فرزند شما ممکن است به علت تنهایی زیاد با شما از این فرصت برای تخلیه انرژی خود بیشتر استفاده می کند بهتر است او را به پارک ببرید و یا جاهایی که بتواند با همسالان خود رابطه داشته باشد چون هم به این مسیر برای رشد ذهنی خود نیاز دارد و هم هوش اجتماعی او بیشتر رشد می کند و همچنین از وابستگی و.... جلوگیری می شود. در صورتی که رفتار فرزندتان نرمال نباشد از نظرتان بهتر است به صورت حضوری با روانشناس کودکان صحبت کنید تا بررسی کامل تری صورت گیرد درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354282 شاد باشید
      پاسخ اسفند 25, 1397 در 8:01 ق.ظ
  65. زهرا
    سلام من يه خواهر ٣ ساله دارم كه نميتونه از خودش دفاع كنه يعني اگه بچه اي اسباب بازيشو ازش بگيره نميتونه پس بگيره يا اگه بچه اي سرش داد بزنه يا هولش بده نميتونه كاري كنه و ميره تو خودش،چيكار بايد كنيم؟
    پاسخ فروردین 16, 1398 در 8:34 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز نگرانی شما قابل درک می باشد اما اگر این رفتارها به گونه ای است که برای او دچار مشکل می شود بهتر است سعی کنید در رفتارهای خودتان با او کمی تجدید نظر کنید مثلا سعی کنید در زندگی روزانه به او حق انتخاب بدهید ، بگذارید کارهای شرا خودش انجام بدهد استقلال را در او شکل بدهید ، از اینکه از او بخواهید چون شماها بزرگ تر هستید پس حتما برایتان کاری انجام بدهد و یا اینکه به حرف های شماها گوش کند ، اگر اینها را از او بخواهید او به مرور زمان فکر می کند هرکسی می تواند به او زور بگوید و حق انتخابی ندارد . بهتر است سعی کنید برای او قصه بگوید و از او بخواهید که کمک کند شخصیت داستان بتواند مشکلش را حل کند سعی کنید بجای اینکه جواب های همیشه آماده را به او بدهید کاری کنید که او راحل های حل مسئله بیشتری بیاموزد و مشکلاتش را با منطق بیشتری حل کند . او را مجبور نکنید که وسایل شخصی خود را به کودکان دیگر بدهد چون فکر می کند منی در او وجود ندارد. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354304 شاد باشید
      پاسخ فروردین 17, 1398 در 8:24 ق.ظ
  66. مریم
    سلام و خدا قوت. ببخشید دختر ۲ سال و ۹ ماهه ای دارم که به شدت به خاله اش علاقه و وابستگی نشون میده. به طوری که وقتی میاد منزل ما یا خونه اونها فقط با او بازی میکنه و اصلا حتی اجازه نمیده من بهش غذا بدم یا دستشویی ببرم یا لباسشو تنش کنم. خلاصه طوری میشه که کلا از دست من خارج میشه و چون در زمان های دیگه رابطه اش با من خیلی خوبه این موضوع خیلی ناراحتم میکنه. طوری هست که فکر میکنم اگر حتی چند روز پیش اون بزارمش اصلا دلش برام تنگ هم نشه! این رو هم بگم قبلا با عمه هاش هم همینطور بود اما شاید چون روابطمون کمتر شده این حالتش هم با اونها کمتر شده. خلاصه این افراط ناراحتم میکنه حتی اجازه نمیده بغلش کنم. لطفا راهنمایی بفرمایید
    پاسخ فروردین 31, 1398 در 11:36 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که کودکان با افرادی که بتوانند آنها را بهتر درک کنند و با آنها بازی کنند رابطه بهتری برقرار می کنند و اینکه با خاله و یا عمه خود رابطه خوبی دارد نشان دهنده این نیست که شما را دوست ندارد و یا شما برایش اهمیت ندارید کودکی زمانی که از بودن و امنیت مادر خود اطمینان دارد بهتر به سراغ دیگران می رود و با آنها ارتباط برقرار می کند . اما اینکه چرا این افکار به ذهن شما می آید و باعث حساسیت شما به آن فرد می شود بهتر است مورد بررسی دقیق تر قرار بگیرد. و هم اینکه اگر رفتارهای دخترتان افراطی است بهتر است به صورت حضوری مراجعه کنید تا بررسی بیشتری شود . اکا دقت کنید که کودکان برای جلب توجه مخصوصا در سن فرزند شما سعی می کنند یک سری رفتارهای خاص انجام بدهند و در صورت حساسیت شما ممکن است بیشتر نیز شود. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354783 شاد باشید
      پاسخ اردیبهشت 2, 1398 در 5:54 ق.ظ
  67. فیزیک
    سلام ، روز بخیر، پسر 4 و نیم ساله ای دارم که بعضی از رفتارهاش منو نگران کرده اینکه مثلا در مهدکودک مدیر مهد میگفت جشن بوده من میرقصیدم چنان با دقت از سرتا نوک پاشونو ورانداز میکرده، یا اینکه رفته بودم خیابون یک مانکن خانم که چادر سرش بود ، چادر و زد کنار و اندامهای خانومه رو نشون میداد و می خندید (برای خنده و...) رقص خانوما هم در اینستا با من نیگامیکنه نظر هم میده قشنگ رقصید و ....لطفا راهنمایی بفرمایید.متشکرم
    پاسخ اردیبهشت 22, 1398 در 10:04 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز نگرانی شما قابل درک می باشد اما بهتر است دقت کنید که پسر شما در سنی قرار دارد که نسبت به جنسیت و اندام های جنسی حساسیت بیشتری نشان می دهد و در این مورد کنجکاوی دارد . بهتر است سعی کنید یک سری اطلاعات متناسب با سن او در اتیارش قرار بدهید البته دقت کنید که که در اول متوجه شوید که او به چه میزان آگاهی دارد مثلا بپرسید تو چی فکر می کنید در مورد زن ها و مردها و یا اینکه چه چیز این مانکن برای تو خنده دار است تا بتوانید اطلاعات متناسبی در اختیار او قرار بدهید . بهتر است خونسردی خودتان را حفظ کنید چون واکنش های منفی شما می تواند او را کنجکاو تر کند . بهتر است دقت کنید که فیلم های متناسب سن او را به او نمایش بدهید دیدن بدن های برهنه و نیمه برهنه می تواند در این سن سوالاتی برای او ایجاد کند متناسب با سن او نیست . اما در کل کنجکاوی او در حد نرمال طبیعی می باشد .اما نیاز است بدانیم که او چگونه فکر می کند تا بتوانید این مسیر را بهتر طی کنید. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 02122354783 شاد باشید
      پاسخ اردیبهشت 22, 1398 در 12:38 ب.ظ
  68. فرناز
    سلام خسته نباشید من یه دختر ۳ونیم ساله دارم همه اش از بچه هاکتک میخوره حتی از بچه یک ساله هرچی میگم از خودت باید دفاع کنی هیچ کاری نمیکه درجواب میگه اون بچه هستن بلد نیستن باهام بازی کنن یا میگه میخواست منو ناز کنه بلد نبود ‌از این حرفا کلا دخترم خیلی مظلوم هست هم بچه های بزرگ بهش زور میگن هم کوچک اصلا چیزی بهشون نمیکنه تنها بهشون میگه خیلی بچه بدی فقط همین ۰همه هم مسخره می‌کنن من موندم چیکار کنم که دخترم اینقدمظلوم نباشه لطفا راهنمایی کنید
    پاسخ اردیبهشت 25, 1398 در 7:06 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز احساسات شما قابل درک می باشد اما بهتر است دقت کنید که رفتار آن کودکان اشتباه است و فرزند شما رفتاری درستی در پیش دارد در این مواقع بهتر است فرزندتان را تشویق به کتک زدن آنها نکنید چون این رفتار یک الگو می شود برای او و در موقعیت های مختلف از ان استفاده می کند دقت کنید که اینکه دیگران رفتار دختر شما را مسخره می کنند نشان دهنده این است که آنها مشکل دارند در این مواقع کودک باید یاد بگیرد که به فرد مقابل بگوید تو حق نداری منو بزنی ، با اون بازی نکند ، اسباب بازیش را در احترام از فرد مقابل بگیرد و درصورتی که خود دوست داشت آن را به کودک دیگر بدهد و... در این مسیر بهتر است اگر در بازی دو طرفه بین خودتان و او شما نقش او را بازی کنید و در بازی یک مشکل با همین مضمون ایجاد کنید و سعی کنید با رفتار درست آن را از فرزندتان که نقش فرد دیگری را بازی می کند بگیرید تا به این طریق رفتار درست را آموزش ببیند و یا با قصه به او رفتار صحیح را آموزش بدهید تا بتواند از طریق درست حق خود را بگیرد. دقت کنید که همیشه دیدگاه دیگران درست نیس و به نظر می رسد که در زمان فعلی رفتار فرزند شما حتی از بعضی بزرگسالان نیز صحیح تر است. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685741 شاد باشید
      پاسخ اردیبهشت 26, 1398 در 8:59 ق.ظ
  69. سمانه
    سلام من به پسر 4ونیم ساله دارم هرکاری میکنم حرف من و گوش نمیکنه مثلا بهش میگم هرکاری میخوای کنی اجازه بگیر هرجا میخوای بری به مامان بگو اصلا گوش نمیده سرش و میندازه و میره نمیدونم چیکار کنم
    پاسخ اردیبهشت 28, 1398 در 3:27 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز منظور شما از هرکاری و هرجای بهتر است دقیق شخص شود . دقت کنید در کودکان در این سن عموما وقتی چیزی توجه آنها را جلب می کند تمرکزشان بر مسائل دیگر کاهش می یابد و سعی می کنند به سمت آن بروند مثلا اگر در شهر بازی قرار دارید ممکن است بخاطر دیدن شی خاصی به سمت آن برود بهتر است در اینگونه جمع ها بیشتر مراقب باشید . اما در منزل سعی کنید با بازی و قصه این موضوعات را به او آموزش بدهد مثلا به او بگوید که من نقش تو را بازی می کنم و تو نقش من را بازی کن و با هم به پاریک میروم و شروع به بازی کنید در زمان بازی سعی کنید برای انجام کارهایی از او که یعنی مادر شما می باشد اجازه بگیرید تا او این رفتار را با بازی آموزش ببیند . یا در قصه های او مثلا بگویید که حلال محد قصه ما وقتی دوست داره بره سوار او اسباب بازی بشه باید چیکار کنه فرزندتان را به چالش بکشید تا در مورد این مسائل و خطرات آن فکر کند البته او را نترسانید چون می تواند با واکنش های دیگری از او مواجهه شوید بگذارید مفهمید با این کار اطلاعات و دیدگاه او چیست تا بهتر بتوانید او را راهنمایی کنید. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354762 شاد باشید
      پاسخ اردیبهشت 29, 1398 در 5:17 ق.ظ
  70. فاطمه
    با سلام دختر سه ساله ای دارم که برای هرچیزی گریه میکنه هر خواسته یا حتی هر چیز کوچکی مثلا دختر عمش بگه باهات بازی نمیکنم فقط گریه میکنه که بگو باهام بازی کنه ....وچون نزدیک مامان بزرگاش هستیم .یه کمی لوس بار اومده....چیکار کنم گریشو ترک کنه اعصاب برا ادم نمیمونه سر هرچیزی داد و فریاد و جیغ.ممنون میشم کمک کنید
    پاسخ خرداد 28, 1398 در 8:21 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این مورد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا بیشتر این موضوع را بررسی کنیم. 1. چند مدت است از رفتارهایی چون گریه ، جیغ و.. برای رسیدن به خواسته های خودش استفاده می کند؟ 2. واکنش شما به رفتارهای او چگونه است؟ 3. او بیشترین تایم روزانه خود را با چه کسی می گذراند؟ 4. روابط او با کودکان دیگر چگونه است؟ 5. در گرفتن از شیر و بردن به دستشویی با مشکل خاصی با او مواجهه نشدید؟ 6. روابط شما و پدرش باهم چطور است و از چه سبک رفتاری برای صحبت و درخواست بهم استفاده می کنید؟
      پاسخ خرداد 28, 1398 در 8:31 ق.ظ
  71. فاطمه
    پنج یا شش ماهی میشه ولی الان شدید تر شده حتی سر چیزای کوچیک جیغ و داد و گریه....اگه منوتنها باشم سعی میکنم یا بی توجه بشم یا با یه چیز دیگه سرشو گرم کنم ولی از اونجایی که پیش پدرشوهرم اینا زندگی میکنیم میدونه که گریش بی جواب نمیمونه و به خواستش میرسه...بعضی روزا از بس سر چیزای بیخود گریه میکنه سرش داد میزنم که گریه نکن و حرفتو بزن .گاها هم نیبرمش تو اتاق درم قفل میکنم میشینم کنارش میگم هرموقع گریه ات تموم شد بیا حرف بزنیم.من و پدرشم مشکلی نداریم خیلی سخت پیش میاد که باهام بحث کنیم .پدرش راننده اس و یه روز در میون خونه اس و اکثرا من پیششم و خانواده همسرم.درمورد از شیر گرفتن هم نه به مشکلی بر نخوردم الان شیر گاو میخوره البته تو شیشه .درنورد دستشویی هم تا چند ماه بعد از پوشک گرفتنش شبا اگه بیدارش نمیکردم جاشو خیس میکرد ولی الان نه خود بیدارم نیکنه برا دسشویی...الان واقعا موندم چیکار کنم شما نطرتون چیه ؟
    پاسخ خرداد 28, 1398 در 9:00 ق.ظ
    • مشاور
      دقت کنید نیاز است که با خانواده همسرتان نیز صحبت کنید البته در احترام و بدون توهین و در اول به عنوان نوعی مشورت و درخواست کمک تا در یک مسیر همه شما گام بردارید از آنها بخواهید که رفتارهای درست او را پاسخ مثبت بدهند و به او اجازه دست زدن به هرچیزی را ندهند مثلا بگویند آشپزخانه مال مامان جون است و اگر چیزی می خواهی باید از ایشان اجازه بگیری و در منزل خودتان نیز سعی کنید اگر با گریه درخواستی را کرد به او بی توجهی کنید و به دنبال کار خودتان بروید و حتی زیر چشمی نیز او را دنبال نکنید تا راحل بهتری را در پیش بگیرد و از شما درخواست کند . سعی کنید صبر کردن را به او یاد بدهید مثلا اگر درخواست بستنی دارد به اوب گوید الان در حال آشپزش هستید بعد از اتمام آشپزی اگر صبر کند به او بستنیش را می دهید . دقت کنید که برای اینکه این رفتار در فرزند شما ترک شود نیاز است که هماهنگی در بین شما وجود داشته باشد تا بتوانید این رفتار را از او بگیرید . البته نیازی نیس که قانون های خشک بگذارید گاهی توجه پدر بزرگ و مادر بزرگ ها مهم نیست و بیشترین تاثیر رفتاری از سمت شما می باشد اما اگر آنها نیز با شما هماهنگ شوند نتیجه بهتری خواهید گرفت. سعی کنید او را به پارک و در بین همساالان ببرید و اجازه بدهید که با آنها بازی کند در این سن به مرور قوانین بازی را آموزش می بیند و مشکلات او کاهش می یابد . برای قصه های با همین موضوع بخوانید و اجازه بدهید او در قصه شرکت کند مثلا بگوید حالا مریم می خواد بره به مامانش بگه دلش بستنی می خواد به نظرت می تونه چطوری این کارو کنه . اگه مامان فعلا کار داشت باید چیکار کنه؟ و.... صبور باشید و سعی کنید خودتان از صدای بلند و تنبیه بدنی استفاده نکنید چون او به عنوان یک الگو از آن استفاده خواهد کرد.
      پاسخ خرداد 28, 1398 در 9:22 ق.ظ
  72. زهرا
    با سلام و خسته نباشید من ی دوختر دوسال و نیمه دارم که وقتی وارد جمع مهمونی میشویم شروع به گریه و جیغ و داد میکنه تازگیها هم سرش رو تو زمین می زنه ولی در صورتی که تو خونه با هم هستیم اروم بازی میکنه خیلی لجباز نیست.
    پاسخ تیر 23, 1398 در 5:38 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز لطفا اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید. 1. فرزندتان وقتی مهمان به خانه شما نیز می آید همین رفتار را دارند؟ 2. ارتباط او با همسالانش چگونه است؟ 3. چند مدت است این رفتار را دارد و اولین بار از چه زمانی شروع شد ؟ 4. واکنش شما در مقابل او چیست؟ 5. در همه محیط ها این واکنش را نشان می دهند؟ 6. رشد حرکتی و زبانی او نرمال بوده است؟
      پاسخ تیر 23, 1398 در 1:40 ب.ظ
  73. زهرا
    سلام ممنون از شما زمانی که ما به مهمانی بزرگ میروی مثال جشن نامزدی یا تولد ...این واکنش را از خود نشان میدهد 2- ارتباطش با بچه های دیگر بد نیست بچه ها رو دوست داره 3 - از شش ماهگی همینجوری بود مثلا کسایی که تن صدای بلندی دارند رو دوس نداره مثال خواهرشوهرم خیلی دوستش داره چون صدای بلندی داره ایشونو میبینه گریه میکنه ایشون هم چون میبینه گریه میکنه داد میزنه و دخترم بیشتر گریه میکنه و مادر شوهرم خیلی ارم وآهسته صحبت میکنه و زیاد باهاش تماس فیزیکی نداره باهاش بازی میکنه 4- من در اون موقعیت میبرمش ی جای خلوت اروم میشه باز دوباره برگردیم شروع میکنه به گریه کردن این واقعا ی مشکل شد برام 5- من شاغل هستم و خواهرم از دخترم نگهداری میکنه صبح ها که میبرمش خوارمومیبینه خوشحال و خواهرم دوتا بچه بزرگ داره اونا رو هم خیلی دوست داره و تا من برگردم اصلا گریه نمیکنه 6.رشد حرکتیش خیلی خوبه خیلی خوب را ه میره می دوه حتی اگر کارتونی ببینه کارکات ورزشی یا رقص داشته باشه مثل اون انجام میده حرف میزنه خیلی واضع ن ولی همی کلمه ها رو بلد حتی حرف لاتین وتا عدد ده پله ها رو میشموره هم به فارسی هم لاتین ولی دختر من الان دقیقا یک سال و 5 ماه است ولی هنوز موفق از گرفتن پوشکش نشدم
    پاسخ تیر 24, 1398 در 6:14 ق.ظ
    • مشاور
      دقت کنید که به نظر می رسد که او از مکان های شلوغ که صدای زیادی ایجاد می کند و افرادی که بازهم همین ویژگی را دارند دوری می کنند پس مشکل او با تن صدای بلند می تواند باشد . سعی کنید از خواهرتان بخواهید که زمانی که در کنار او حضور دارد بازی هایی انجام بدهد که یکدیگر را صدا می کنند و خودتان نیز سعی کنید با ایجاد موزیک در خانه و تشویق او به در آوردن یک سری حرکات که دوست دارد میزان تحمل او را افزایش بدهید . حضور او در جمع کودکان نیز می تواند کمک کننده باشد . ممکن است در سن پایین تر به صورت ناخواسته با صدای بلندی مواجهه شده است که برای او ایجاد ترس می کند و شما دادن احساس امنیت به او می توانید به مرور این موضوع را بهبود ببخشید . سعی کنید با قصه دلیل این مشکل را شناسایی کنید قصه ای شبیه به رفتارهای خودش ولی اسم شخصیت داستان عوض شود . مثلا می توانید به او بگوید که مریم می خواست بره مهمونی اونجا کلی آدم بزرگ بود و بچه اونجا بود و... سعی کنید رفتار های درست و شیوه ارتباط را به او در این قصه ها آموزش بدهید. در مورد از پوشک گرفتن او لطفا به صورت دقیق توضیح بدهید که چه موضوعی باعث می شود که او واکنش نشان بدهد و از چه روش هایی استفاده می کنید و به نظرتان کودک شما در این سن آمادگی گرفتن از پوشک را دارد؟
      پاسخ تیر 24, 1398 در 12:32 ب.ظ
  74. فرشته
    سلام و خسته نباشید پسرم سه سالشه و فوق العاده منطقی بزرگ شده هرکاری رو با دلیل بهش یاد دادم ولی چیزی که عذابم نیده اینه وقتی بچه ای میزنش فقط دستشو بالا میبره و میگه بزنمت درحد ترسوندنش این کارو انجام میده و نمیزنه اصلا میترسم تو این جامعه پراز گرگ نتونه از خودش دفاع کنه این شده خوره ذهنم نمیدونم چکارش کنم توروخدا کمکم کنید خیلی باهاش حرف زدم یادش دادم ولی حاضر نیست بزنه و دفاع کنه بتظرتون بفرستمش کلاس دفاع شخصی ؟؟؟
    پاسخ مرداد 16, 1398 در 4:38 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که زدن و یاد دادن این کار می تواند یک راحل اشتباه باشد که کودکان برای رسیدن به خواسته ها می توانند استفاده کنند و می تواند تا بزرگ سالی نیز ادامه پیدا کند . این یک رفتار اشتباه است که دیگر کودکان انجام می دهند و شما نیز او را به یادگیری یک رفتار اشتباه تشویق می کنید و این می تواند برای او در آینده مشکلاتی ایجاد کند. سعی کنید به او یاد بدهید راحل هایی چون صحبت کردن ، بازی نکردن با فرد مقابل و... استفاده کند و یا اینکه خودش در این مورد تصمیم گیری کند چون وقتی فردی احساس درد می کند یک واکنش از خود نشان می دهد. البته دقت داشته باشید که این به روابط شما و پدرشان نیز با او بستگی دارد اگر اجازه بدهید او کارهایی کند که دوست دارد و یا به او توضیح بدهید دلیل درخواست و کارهایتان را و بپذیرید که شما نیز گاهی اشتباه می کنید رشد او می تواند بهتر ادامه یابد.
      پاسخ مرداد 16, 1398 در 6:04 ق.ظ
  75. Sima
    سلام خسته نباشید من دوتا پسر 5و1ساله دارم پسر بزرگم خیل کار زشتی انجام میدهبا پسر عمه اش که یه سال از خودش کوچیکتره میرن زیر پتو شلوار همو.در میارن وبه اندام های جنسی هم دست میزنن یا پسرم شلوار داداشو میکشه پایین بهش میخنده یا مثلا تو اتاق کارتون نگاه میکنه به خودش دست میزنه خیلی باهاش حرف زدم تنبیه ش کردیم ولی فایده نداشت شما بگید چیکار کنم
    پاسخ شهریور 1, 1398 در 12:45 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که اینگونه رفتارها در ک.دکان با معنای جنسی که در ذهن شما وجود دارد متفاوت می باشد و بیشتر برای شناخت و از سر کنجکاوی صورت می گیرد و این باعث می شود که برای شناخت خودشان بیشتر این مسیر را طی کنند . در این مسیر بهتر است سعی کنید خونسردی خودتان را حفظ کنید و از تنها گذاشتن فرزند کوچکتان با او خوداری کنید و در هنگام عوض کردن کودکتان سعی کنید او را به اتاق ببرید و با فرزند بزرگ تر تان نیز رفتارهای با پرخاش نداشته باشید و سعی کنید با قصه حریم های شخصی را به او اموزش بدهید و در کنار آن نیز سعی کنید که علایق کودکتان را بشناسید و یک سری سرگرمی ها برای او ایجاد کنید تا در کنار شناخت جنسی خود تمرکز زیادی بر این موضوعات نداشته باشید و سرگرم بازی ها و علایق خود شود . 1. واکنش شما به اینکه او به خودش دست می زند چیست؟ 2. رابطه جنسی شما و پدرشان محافظت شده می باشد؟ 3. برنامه روزانه کودکتان چگونه می باشد؟ 4. چه میزان علایق او را می شناسید؟
      پاسخ شهریور 2, 1398 در 11:47 ق.ظ
  76. نسرین
    سلام من یه پسر ۳/۵ ساله دارم و حدود ۲ ماهه که از پوشک گرفتمش. و سعی کردم هیییچ فشاری برای از پوشک گرفتن بهش وارد نکنم. از اولم با جیش خیلی راحت کنار اومد ولی پی پی رو سخت میکرد. الان بدتر شده و موقع پی پی میدوعه و میگه نیاد. میگه بابا کمکم کن بگو پی پی نیاد. نمیخوام بیاد. یبوست نیست و خودشو منقبض میکنه تا نیاد. باهاش حرف زدم و گفتم که این جزو بذن تو نیست این یه آشغاله و مال بدنت نیست. میاد تو دستشویی کنارشم پشتشو ماساژ میدم و بغلش میکنم ولی فایده نداره یا مثلا هیچی نمیگم و فقط کنارش میمونم بازم فایده نداره.اینقدر این موضوع اذیتم میکنه که حد نداره به خاطر خودش دوست ندارم اینقدر عذاب بکشه. تو رو خدا بهم بگید چی کار کنم؟ اینم بگم که پدرش بسیار زود از کوره در میره و عصبانی میشه دعواش میکنه به خاطر کارای بچه گانش اون درکش نمیکنه و به خاطر آسیب زدن به وسایل خونه خیلی دعواش میکنه به خاطر داد زدن و بلند بلند حرف زدن دعواش میکنه و اینکه تو خانوادشون ضمینه وسواس خیلی دارن. حتی عموی پسرم که الان ۱۲ سالشه من یادمه موقع از پوشک گرفتن دقیقا همینطوری بود و از مدفوعش میترسید. پسر من نمیترسه و حتی بعد دفع میگه آخیش راحت شدما. ولی بازم دفعه بعد همینه و تمایل نداره بیاد. خواهش میکنم به من بگید چه کنم. ممنون از راهنماییاتون
    پاسخ شهریور 3, 1398 در 12:36 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که ارتباط شما و پدرشان در این زمینه می تواند کمک کننده باشد بهتر است سعی کنید که با آرامش این مسیر را طی کنید و سعی کنید از دستشوی کوچک کودکان استفاده کنید و آن را بیرون دستشویی و یا در داخل دستشویی در کناری قرار بدهید و به کودکتان بیان کنید که هروقت به دستشویی نیاز داشت می تواند از ان استفاده کند سعی کنید رد خرید این دستشویی او را با خود همراه کنید و بر عکس اینکه نشان بدهید این چیز بی ارزش است که پسرتان دفع می کند بهتر است از بازی استفاده کنید و بیان کنید که میخوایم یک دستشویی مخصوص پسرم براش بخریم که هرچی داره داخل اون بریزه و بعد با شوخی و خنده بیان کنید که دیگه حالا وقتشه که آب بزنیم که این برن . دقت کنید که حالت چهره شما و صحبت هایی که می کنید در روند دستشویی رفتن او تاثیر دارد . سعی کنید با پدرشان نیز صحبت کنید که اینگونه رفتارها می تواند آسیب هایی به همراه داشته باشد و از ایشان بخواهید که در این مسیر با شما همراه شوند.
      پاسخ شهریور 3, 1398 در 11:00 ق.ظ
  77. Sima
    پیش خودم تو اتاق می خوابند شبا خیلی دیر میخوابه من و باباش هم که پیش هم هستیم خیلی کنجکاوی میکنه چرا پیش همدیگه هستیم چرا بابایی بغلت کرده بهش توضیح میدم که همون جوری که تورو دوست دارم بابای رو دوست دارم که تو رو بغل می کنم بابا رو.هم بغل می کنم برنتمه ختصی هم نداره کارتون نگاه میکنه و بازی میکنه علایقش هم درمورد همه چیز میدونم
    پاسخ شهریور 3, 1398 در 2:58 ب.ظ
    • مشاور
      این کنجکاوی همانطور که اشاره کردم تا این سن طبیعی می باشد و از مدتی دیگر تا زمان بلوغ دوره نهفتگی را طی خواهند کرد البته اگر مشکلی در مسیر رشدیشان وجود نداشته باشد . او از این طریق سعی می کند به شناخت بیشتری نسبت به خودش و جنس مخالف برسد و بهتر است سعی کنید که روابط جنسیتان را خصوصی تر کنید و زماین که اطمینان از نبودن آنها و یا خواب بودنشان داشته باشید و صداهایتان را نیز بیشتر کنترل کنید و در کنار آن همانطور که گفتم از طریق قصه و بازی نقاط خصوصی را به او آموزش بدهید و رد کنار آن سعی نکنید این به این موضوعات واکنش های شدید نشان بدهید که کنجکاوی او را بیشتر کند و در کنار این موارد علایق و بازی هایی که برای او جذابیت بیشتری دارد را تهیه کنید تا به این سمت گرایش پیدا کند .
      پاسخ شهریور 3, 1398 در 3:34 ب.ظ
  78. Sima
    خیلی ازتون ممنونم که وقت گذاشتید وجواب منو دادید
    پاسخ شهریور 4, 1398 در 11:50 ب.ظ
  79. سعیده
    سلام وقتتون بخیر پسر دو سال و نه ماهه ای دارم که وقتی خاله یا عمه و... را میبیند به آن شخص تمایل زیاد نشان می دهد طوریکه دیگر اجازه نمیدهد من با او بازی کنم و پیش من نمی آید و جدیدا هم وقتی پدرش می آید خانه این کار را با من میکند طوریکه شبها قبلا بدون من نمی خوابید ولی چند وقت می گوید بابا منو بخوابونه و فقط بابا و یا بابا منو ببره بشوره و... و من خیلی حساس شدم به این مسئله و وقنی یک چیز براش میخریم به چشمش نمی آید ولی وقتی عمه یا شخص دیگری هدیه ای برایش میخریند یا کاری برایش میکنند اینقدر تکرار میکند که واقعا عصبیم میکنه ولی به روی خودم نمیارم و اینکه یک پسر ۹ ماهه هم دارم که به خاطر او نمیتوانم به پسر اولم توجه لازم را داشته باشم و اینکه پسر اولم خیلی پسر کوچیکم و میزنه و باعث میشه خیلی دعواش کنم و سرش داد بزنم
    پاسخ شهریور 12, 1398 در 11:40 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که این واکنش ها از سمت شما می تواند باعث کناره گیری بیشتر فرزندتان شود و این موضوع به معنای بی ارزش بودن شما برای او نیم باشد بلکه به نظر می رسد که او می خواهد از این طریق بیشتر توجه شما را به خودش جلب کند . 1. این رفتارها بیشتر از چهز مانی شروع شده است؟ 2. وقتی با او و برادرش تنها هستید چگونه رفتاری دارید؟ 3. میزان پرخاش او از زمان تولد و بارداری شما افزایش یافته است؟ 4. عکس العمل شما زمانی که اصرار دارد با پدرش بخوابد و دستشویی برود و... چگونه می باشد؟
      پاسخ شهریور 13, 1398 در 10:25 ق.ظ
  80. الینا
    باسلام خدمت مشاور محترم دخترم سه سالو یک ماهشه.موقع تعریف کردن گیر داره برا تعریف و تو جمله چند بار بعدا بعدا میگه و من ومن میکنه گیر میکنه یعنی راحت نمیتونه جملشو بیان کنه براگفتن یه جمله ممکنه چند دقیقه طول بکشه چیکارش کنم
    پاسخ شهریور 14, 1398 در 7:00 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که دختر شما سه سال دارد و اینکه بخواهد چندین جمله را با هم مربط کند و یک صحبت روان داشته باشد نیاز به تمرین او و رشد مغزی او دارد در این سن اینگونه صحبت کردن در بین کودکان زیاد مشاهده می شود مگر اینکه او با همسالان خود تفاوت های زیادی داشته باشد در این صورت نیاز به بررسی دقیق تر دارد . اما استفاده از کلماتی چون بعدا باعث می شود که او فرصتی برای فکر کردن به جمله بعدی داشته باشد .
      پاسخ شهریور 15, 1398 در 10:52 ق.ظ
  81. معصومه
    سلام خسته نباشیدمن یه خواهرزاده دارم که دخترو۵ساله ش همش میگه خاله من‌دوست دارم زودبزرگ شم وازدواج کنم بنظرتون دلیلش چی؟
    پاسخ شهریور 15, 1398 در 4:28 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این مورد این تخیل پردازی ها برای همه کودکان وجود دارد و طبیعی می باشد اما بهتر است دائم به او نگوید دیگر تو بزرگ شدی و یا اینکه اگر بزرگ شدی می توانی فلان کار را کنید و از او توقعاتی مخصوص به سن را داشته باشید تا بداند در همین سن و با همین ویژگی ها برای هریک از شماها با ارزش می باشد.
      پاسخ شهریور 15, 1398 در 10:49 ق.ظ
  82. حسین
    سلام پسربچه ای 5 ساله دارم متاسفانه خانومم اجازه میده که فیلمهای شبکه جم رو ببینه و صحنه هایی نظیر لب گرفتن داره متاسفانه و میگه مشکلی نداره و همه جای دنیا این صحنه ها رو می بینند من بهش میگم باعث بلوغ زودرس میشه ولی اون میگه که هنوز چیزی نمیفهمه... خواشمندم منو راهنمایی کنید
    پاسخ شهریور 16, 1398 در 11:02 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز کودک شما در فرهنگ ایران می باشد و اگر حتی در فرهنگهای دیگر این موضوع مشکلی ندشاته باشد در اینجا ممکن است برای کودک شما مشکلاتی ایجاد شود او می تواند محبت شما را به مادرش و محبت همسرتان را به شما در حد بغل کردن و بوسیدن نه لب گرفتن و رابطه جنسی مشاهده کند اما دیدن صحنه های جنسی برای او در این سن جایز نمی باشد و در هیچ کشوری هیچ کودکی حق دیدن فیلم های بالاتر از سن خود را ندارد و این یک اشتباه است که در بین مردم ما به وجود آمده است که با دیدن این صحنه ها کودکان رشد بهتری دارند رد صورتی که در کشورهای غربی نیز محدودیتی سنی برای هر برنامه وجود دارد. بهتر است این موضوعات را مد نظر قرار بدهید در سن او همینکه مشاهده کند شما و همسرتان با احترام با یکدیگر صحبت می کنید وحواستان به یکدیگر می باشد و گاهی همدیگر را می بوسید و در آغوش می گیرد برای آموزش کافی می باشد اما اینکه لب گرفتن شما ، مشاهده رابطه جنسی، هم آغوشی طولانی و... را مشاهده کند برای سن او و حتی بالاتر نیز مناسب نمی باشد.
      پاسخ شهریور 17, 1398 در 12:17 ب.ظ
  83. عاطفه
    با سلام.دختر چهارساله ای دارم که موقع بیرون رفتن از خانه استرس میگیرد و استفراغ میکند, از سه سالگی همینطور بوده و هربار که میخواستیم بیرون مثلا شهربازی یا پارک یا خونه فامیل بریم,همینکه دارم براش لباس میپوشم میگه حالم خوب نیست و بعد از چند دقیقه لباس پوشیدن استفراغ میکند! چیکار کنم؟ حتی به من میگوید لباس برام نپوش تا حالم بد نشه و با لباس خانه بروم بیرون..
    پاسخ شهریور 21, 1398 در 7:05 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز این موضوع نیاز به بررسی دقیق دارد بهتر است به صورت حضوری به روانشناس مراجعه کنید تا این علایم مورد بررسی دقیق قرار گیرد این علایم می تواند دلایل مختلفی دذاشته باشد که با بازی و نقاشی نیازاست که دلایل این سبک رفتار و واکنش شناسایی شود . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685741
      پاسخ شهریور 21, 1398 در 8:11 ب.ظ
  84. پریسا کوهی فایق
    با عرض سلام و خسته نباشید.دختر دوسال و ۲ماهه ای دارم که بشدت به من وابسته است و حتی هنگام بازی با هم سالانش میخواد من کنارش باشم و برای هرچیز کوچکی گریه میکند این رفتارها به تازگی در او شکل نگرفته و همیشه نا آرام بوده زمانی هم که پارک میبرمش از بچه ها میترسد که آسیبی به او نزنند و کنار می ایستد تا همه از پله ها بالا بروند بعد او میرود.من خانه دار هستم و تمام وقتم را صرف او میکنم با او بازی میکنم. پدرش در شهر دیگری مشغول بکار است و هر سه هفته یکبار به ما سر میزند از شما مشاور محترم سوال دارم که ایا این رفتار دخترم مربوط به دوری از پدرش است یا خیر و اینکه چگونه وابستگی او را به حد طبیعی برسانم؟
    پاسخ شهریور 23, 1398 در 2:32 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که کودکان از یک سال و نیمگی به بعد به سمت استقلال پیش می روند و نیاز است که والدین نیز به این استقلال و حس توانمندی آنها احترام بگذارند که مشکلات وابستگی در آنها شکل نگیرد . این موضوع می تواند به دلیل تنهایی زیاد شما دو نفر و سبک رفتاری شما و نبودن پدرشان باشد اما اینکه بخواهیم دنبال مقصر بگردیم مشکلی را برطرف نمی کند . بهتر است سعی کنید که یک سری مسئولیت ها را به خود او واگذار کنید و از خرابکاری و آسیب رسیدن نگران نباشید کودکی که نتواند خراب شدن و آسیب دیدن های اولیه مانند افتادن و یا خراب شدن عروسک و کتابهایش را تجربه کند برای آینده آمادگی لازم را بدست نمی /اورد . تا جایی که برای او خطری وجود ندارد به او استقلال بدهید مثلا در انتخاب لباس ، خوردن غذا ، انتخاب بازی ، کمک کردن در آشپزی به شما و.. سعی کنید زمانی که او را به پارک می برید با خودتان کتاب یا گوشی ببرید و رفتار او را مداوم چک نکنید و سعی کنید که اگر او به سراغ شما می آید در آرامش بیان کنید که فعلا مشغول کتاب خواندن هستید و بعد از کتاب با او صحبت می کنید سعی کنید زیر چشمی نیز رفتار او را کنترل نکنید به مرور او اطمینان بیشتری می کند که به سمت دیگر کودکان برود . سعی کنید میزان زمان تنهایتان را کاهش بدهید و او را با همسالان خود بیشتر مواجهه کنید . ار چک کردن مداوم او در خانه خوداری کنید و دائم همه موارد را به او گوشزد نکنید به مرور با این موارد می توانید نتایج بهتری بدست آورید.
      پاسخ شهریور 23, 1398 در 4:47 ب.ظ
  85. Asma
    سلام .خسته نباشید .دختر دو سال و شش ماهه دارم.دخترم در ۳۶ هفتگی بدنیا اومد از اون موقعه تا الان بشدت بی خواب و کم خوابه.مشکل فقط خواب ایشونه.دوسالگی از پوشک براحتی گرفتمش و چهار ماه بعد خودش دستشویی میره.تو کارا کمک میکنه دو زبان صحبت میکنه.این مواردی که امتحان کردم و نتیجه نداد::.تمام روز بیدار نگه داشتن بعد ساعت ۱۰ شب خوابوندن که ۱۲ شب بیدار میشه.حموم بردن و بازی کردن بازم ۴ ساعت شبانه روز شاید بخوابه.خانه بازی و شنا دریا به همین صورت.جدیدا سه شب میزارم به روال خودش بخوابه پنج صبح نهایتش ۷ بیداره.خواب روز هم نهایتش یک الی دوساعته نه بیشتر.ممنون میشم راهنمایی کنید
    پاسخ مهر 2, 1398 در 10:01 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شمت دوست عزیز با توجه به اینکه به نظر می رسد او از نظر رشد زمانی و حرکتی در میزان مناسبی نسبت به سن خود قرار دارد پس به نظر مشکلات رشدی ندارد اما اجازه بدهید این موضوع را دقیق تر بیان کنیم. 1. به صورت کلی او چند ساعت در طول شبانه روز می خوابد و در زمان نوزادی یعنی قبل از یک سالگی نیز همین روند را داشتند؟ 2. خودش مشکلی با سبک خوابیدن خود دارد؟ 3. این سبک خوابیدن تاثیری بر روند زندگی او یا مشا گذاشته است؟ 4. خود کودکتان مایل به آموزش دو زبان می باشند؟ 5. اضطرابی را در او مشاهده کرده اید و یا وابستگی ، احساس ترس و...
      پاسخ مهر 2, 1398 در 11:26 ق.ظ
  86. Asma
    ۱.در طول شب ۵ الی ۶ ساعت اکثر با دو سه بار بیدار باش بعد دوباره خوابوندن گاهی هم یکسره میخوابه در زمان نوازدی کمتر بود بیشترین زمان خواب یکسره شاید ۱ بود مرتب بیدار میشد میخوابوندم یا دیگه نمیخوابید. ۲.دخترم بعد از بیدار شدن سرحاله و شاداب کلی قربون صدقم میره که ناراحت نباشم از کمی خواب بازی میکنه تغذیه خوبه ۳.ولی من همیشه مریض میشدم و سیستم ایمنی ضعیف شده و فشارم ۶ بود. ۴.بله خود به خود از صحبت های من و پدرش و کارتون ها یاد گرفت در حال حاضر انگلیسی و فارسی صحبت میکنن انگلیسی:مثل اسامی حیوانات حروف الفبا و شمارش و اسم اشیا گاهی احوالپرسی شعرهای انگلسی.تا ۲ سالگی هم سه زبانه بودن کنار اینا عربی هم بود بخاطر جدایی از خانوادم عربی حرف نمیزنم دخترم فراموش کرده فقط چند کلمه یادشه ۵.اضطراب یا ترس در دخترم ندیدم.وابسته هست برا دستشویی یا هر جایی رفتن حتی تو اتاق دنبالمه و دوست نداره ازم فاصله بگیره .تازگیا نمیدونم بزرگتر شده ۱ ساعت ورزش رو میذاره انجام بدم و اذیتم نمیکنه بیا پیشم و حموم هم تازگی ها میتونم برم. با کسی بازی کنه یا شنا کنه یا خانه بازی شب بخوابه خواب میبینه و همونا رو با صدای بلند انجام میده و گاهی گریه میکنه اگه تو روز بچه ها با صداهای بلند باش بازی کرده باشن. از دو سالگی کارتوک زیاد نگاه میکنه فقط اموزشی فارسی و انگلیسی و چند تا کارتون. من واقعا دیگه نمیکشم و به خواب نیاز دارم ولی دخترم با تمام بازی ها باز سرحاله
    پاسخ مهر 3, 1398 در 11:08 ب.ظ
    • مشاور
      با توجه به اینکه دختر شما میزان عملکرد و رشد سالمی را طی می کنند نگران کننده نمی باشد . اما بهتر است سعی کنید که از بازی های هیجانی مخصوصا قبل از خواب خوداری کنید و سعی کنید که اجازه بدهید که خودش مشکلاتش را با دوستانش برطرف کند و میزان استقلال او را افزایش بدهید یعنی یک سری از کارهای او را به خودش واگذار کنید کارهایی که برای او آسیب زا نمی باشد مانند غذا خوردن ، انتخاب لباس و ... وقتی میزان وابستگی او به شما کاهش یابد شما می توانید به کارهای شخصیتان بیشتر رسیدگی کنید و رد کنار آن او نیز می تواند میزان وابستگی خود را به شما کاهش بدهید . در همه بازی های او شرکت نکنید و اجازه بدهید که خودش این مسیر را طی کند مثلا بدون نشستن در کنار او بگذارید با اسباب بازی هایش بازی کند و نقاشی بکشد . با افزایش سن او میخوان خواب او تنظیم تر می شود و اگر مسیر استقلال او درست طی شود میزان وابستگی او به شما نیز کاهش می یابد که شما نیز می توانید آرامش بیشتری کسب کنید . سعی کنید که در طول روز میزانی از زمان را به پدرش برای نگهداری او بسپارید و خودتان به کارهای شخصیتان برسید تا در آرامش شما و وابستگی او تعادل ایجاد شود و در صورت امکان زمانی را در طول هفته او را به مهد بگذارید برای بازی دقت کنید که اگر این میزان کم باشد نه برای او آسیبی دارد و در کنار ان نیز شما فرصت استراحت دارد. زمان نسبتا مشخصی را برای خوابیدن او انتخاب کنید و سعی کنید در آن زمان او را به رختخواب ببرید دادن شیر قبل از خواب به بهتر خوابیدن او کمک می کند مدت زمانی را اگر در این مسیر تداوم داشته باشید می توانید نتایج بهتری بدست آورید .
      پاسخ مهر 4, 1398 در 7:27 ب.ظ
  87. اصغر
    سلام دختر ۳/۵ نیم دارم که وقت مشغول برنامه کودک میشود یا بازی میکند ادرار خود را نگه میدارد و ما متوجه میشویم اما هر چه میگوییم جیش داری میگه ندارم تا تو شلوارش جیش میکنه باید چکار کنم دیگه جیش خودشو بگه و اگر جیش کرد دعواش کنم یا بهتر بگم چگونه باهاش برخورد کنم
    پاسخ مهر 4, 1398 در 10:43 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که بیشتر کودکان در زمانی که بر کارهای دیگر مخصوصا بازی تمرکز دارند ممکن است تمایل بیشتری برای از دست ندادن زمان بازی خود داشته باشند و دستشویی خود را نگه دارند . بهتر است سعی کنید که به او بیان کنید که هنگام بازی یادش باشد که دستشویی نیز برود و نیازی به تکرار مداوم این موضوع نمی باشد چون می تواند اعتماد به نفس او را در مقابل دوستانش کاهش بدهد و در کنار این موارد اگر او بازهم در لباس خود دستشویی کرد بهتر است از پرخاش و عصبانیت و تنبیه بدنی خوداری کنید و سعی کنید او را به محل مناسب ببرید لباس او را عوض کنید و بیان کنید که بهتر بود در کنار بازی به این موضوع نیز توجه می کرد . می توانید با بازی و قصه این موضوع را به او یاد بدهید مثلا وقتی با او همبازی می شود بیان کنید که دستشویی دارید و بعد از دستشویی بر می گردید و یا در قصه بیان کنید که شخصیت داستان الان نیاز به دستشویی دارد و دوست دارد به بازی خود هم ادامه بدهد حالا باید چیکار کنم و از او بخواهید که در این تصمیم گیری به شخصیت داستان کمک کند
      پاسخ مهر 6, 1398 در 10:18 ق.ظ
  88. مشاور
    با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که کودکان در زمان نوزادی از گریه برای ایجاد ارتباط استفاده می کنند اما با بزرگ تر شدن اگر رشد زبانی آنها نرمال جلو برود می توانند از ان برای ایجاد ارتباط استفاده کنند و میزان روابط خود را افزایش می دهند و با افزایش روابط در دوستی های خود قوانین بازی و استقلال را آموزش می بینند و این باعث می شود که به مرور رفتارهای مناسب تری را انجام بدهد. سعی کنید اگر درخواست کودکتان نامعقول می باشد به گریه های او توجهی نداشته باشید مسیر خودتان را طی کنید از عصبانیت و تنبیه بدنی نیز خوداری کنید و زمانی که او ارام تر شد به او توجه کنید . در کنار این موارد می توانید از قصه نیز استفاده کنید قصه ای را مشابه مشکلات کودکتان عنوان کنید و از او بخواهید به شخصیت داستان کمک کند تا وسایل خود را مثلا از دوستش بگیرد یا از مادرش بخواهد به او بستنی بدهد در صورتی که مادرش دارد آشپزی می کند و.. البته با وارد شدن به جمع کودکان از این سن به بعد قوانین را بهتر آموزش می بینند و این باعث می شود که عملکرد بهتری بدست آوردند.
    پاسخ مهر 8, 1398 در 11:28 ق.ظ
  89. نقی جلالی
    با سلام پسر بچه 5 اله ای دارم که در آبان ماه وارد 6 سال می شود ولی وابستگی به سینه مادر دارد و به هر بهانه ای می خواهد تا سینه مادر را لمس کند. گاها آن را می خورد و گاها با آن بازی و دوستی می کند. لطفا راهنمایی بفرمایید که چطور می شود با این مسئله کنار اومد و حلش کرد؟
    پاسخ مهر 13, 1398 در 2:45 ب.ظ
  90. نسیم
    سلام.من یک پسر 32 ماهه دارم که از وقتی که مادرم بیمار شدن و من مجبور شدم هم به ایشون برسم هم به خونه، به کارتون معتاد شده.الان که دیگه دوباره مادرم حالشون خوبه و من میخوام باهاش بازی کنم یا کتاب بخونم یا بیرون ببرمش دیگه اصلا تمایل نشون نمیده.ساعتها میتونه جلو تلویزیون بشینه و کارتون ببینه.هرچقدر محل نمیذارم به خواستش یا برق تی وی رو قطع میکنم بیشتر گریه و التماس میکنه.کمکم کنید.از چیزی که میترسیدم بالاخره سرم اومد.
    پاسخ مهر 13, 1398 در 8:13 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این نیاز است که شما سرگرمی های جذاب دیگری را تهیه کنید که بتواند جذابیت بیشتر از برنامه های تلوزیونی برای او داشته باشد و از سعی کنید میزان استفاده از تی وی را برای او مشخص کنید تا خودش انتخاب کند چه برنامه ای را می خواهد ببیند و در کنار این موارد با بردن او به پارک و ایجاد هیجان در بازی ها توجه او را جلب کنید . دقت کنید که ساتفاده خودتان و همسرتان نیز از تی وی و موبایل نیز می تواند در این مسیر تاثیر داشته باشد چون رفتار شما برای او یک الگو محسوب می شود . می توانید کتاب قصه ای را بردارید و بلند با جذابیت بخوانید تا توجه او جلب شود و یا بازی را شروع کنید که او نیز مشتاق تکرار آن باشد به مرور می توانید توجه او را به مسائل دیگر نیز جلب کنید. حضور او در اجتماع مثلا پارک و کنار همسالان بودن نیز می تواند کمک زیادی کند .
      پاسخ مهر 14, 1398 در 11:17 ق.ظ
  91. مليكا
    سلام من دختر سه ساله اي دارم كه حدود ٢ الي ٣ ماه است كه زياد دوست نداره كسي بوسش كنه حتي پدر و مادرش يعني وقتي نزديكش ميشيم بوسش كنيم يا نازش كنيم مدام پرخاشگري ميكنه و نميزاره همش ميگه برو عقب جلو نيا حتي گاهي به من كه مادرشم ميگه دوست ندارم البته خيلي هم بهم وابسته است اما نميدونم مشكل از كجاست كه اينجوري ميكنه لطفا راهنماييم كنيد
    پاسخ مهر 14, 1398 در 9:25 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز این رفتار می تواند دلایل مختلفی داشته باشد اما اینکه اگر رفتارها و واکنش های دیگری در او مشاهده نمی کنید جای نگرانی نمی باشد و بهتر است به درخواست او احترام بگذارید و به اجبار او را بوس نکنید . 1. رفتارهای دیگری مانند شستن دست و یا رفتارهای تکرای دیگری دارد؟ 2. خودش دلیل این موضوع را چه چیزی عنوان می کند؟ 3. رفتارهای نگران کننده دیگری را در او مشاهده کرده اید؟ 4. فرزند دیگری دارید؟ 5. روابط شما با همسرتان چگونه می باشد؟
      پاسخ مهر 14, 1398 در 11:06 ق.ظ
  92. مليكا
    ممنون از اينكه وقت گذاشتيد و جواب سوال مرا داديد راستش بله معمولا ٣-٤ مرتبه در روز ميخواهد كه دستانش را بشوييم گاهي پرخاشگري و جيغ زدن هم دارد معمولا در جمع بيشتر خجالتي است و در خانه بسيار شيطنت ميكند ،نه فرزند ديگري نداريم روابط من و همسرم هم خوب است گاهي بحث پيش مياد ولي معمولا جلوي دخترم رعايت ميكنيم
    پاسخ مهر 14, 1398 در 3:15 ب.ظ
    • مشاور
      اگر میزان دست شستن او به اندازه ای است که طبیعی نمی باشد و حالت وسواس گونه دارد ممکن است با بوسیدن او ارتباط داشته باشد و نیاز است که از این نظر برای بررسی دقیق تر به صورت حضوری او را به رواننشاس کودکان ارجاع بدهید تا بررسی بیشتری صورت گیرد .
      پاسخ مهر 14, 1398 در 4:00 ب.ظ
  93. علیرضا
    با سلام من پسرم تازه دو سالش تموم شده یکسری عادتهای بد داره مثلا انگشت دست من یا مامانش و میگیره میپیچونه بعضی موقعه ها یه گاز میگیره و وقتی این کار میکنه دندون قروچه میکنه بهش میگم این کار و دوست ندارم ولی توجه نمکنه در صورتی که میدونم متوجه میشه چون معنی اکثر کلمات میدونه بعضی وقتها هم وسایل و پرت میکنه نمیدونم علت این کاراش چیه لطفا راهنمایی کنید.
    پاسخ مهر 15, 1398 در 10:59 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این مورد بهتر است به رفتارهای اشتباه او توجهی نشان ندهید و این توجه نه توجه مثبت و نه توجه مفی را شامل می شود و بهتر است بدون توجه به مسیر خودتان ادامه بدهید و در کنار آن سعی کنید زمانی که رفتارهای مناسبی دارد به او توجه کنید تا به مرور این رفتارها کاهش یابد و از مسیر بهتری برای جلب توجه شما استفاده کند.
      پاسخ مهر 15, 1398 در 11:04 ق.ظ
  94. الهام
    سلام. پسرم الان سه سالشه و از وقتی که شروع کرده به حرف زدن(۲ سالگی) وسط حرف دو نفر شروع میکنه به حرف زدن. گاهی بهش توجه میکنم و جوابش رو میدم، گاهی میگم اجازه بده حرفشون تموم بشه، یا حرفک تموم بشه، بعد بهت گوش میدم. ولی اینقدر بعضی وقتا اصرار میکنه کا عصبانی میشم، یا اگه جوابش رو ندم خودم پشیمون و بعد ناراحت میشم. لطفا راهنماییم کنید که چه کاری درسته؟ آیا باید همیشه بهش توجه کنم و وسط حرف دیگران جواب پسرم رو بدم؟
    پاسخ مهر 17, 1398 در 1:05 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز کودکان در این سن می خواهند که در راس توجه قرار داشته باشند اما شما می توانید زمان هایی که این امکان برایتان وجود دارد این توجه را به او بدهید و به حرفهای او گوش کنید اما زمانی که با فرد دیگری صحبت می کنید بهتر است همین روند را ادامه بدهید و به او بیان کنید که به حرف او گوش خواهید کرد و در اولین فرصت بین مکالمیتان به صحبت او گوش بدهید . دلیل پشیمانی شما چیست ؟
      پاسخ مهر 17, 1398 در 10:46 ق.ظ
  95. سها
    دختر ۳ ساله ای دارم. پدرش اصرار دارد بدون من او را به کشور دیگری ببرد تا خانواده اش را ببیند. دخترم به صورت محدود مهد میرود و شاد است. ما ایران نیستیم. اخیرا در خانه بحث زیاد بوده و دخترم میخواهد به من بچسبد. با توجه به وضعیت حساس رابطه زناشویی چقدر جدی باید جلوی اینکار بایستم؟د
    پاسخ مهر 17, 1398 در 7:56 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم. 1. به چه دلیل در این سفر شما آنها را همراهی نمی کنید؟ 2. دخترتان می تواند تایمی را بدون شما و با پدرش تنها باشد؟ 3. نگرانی شما از چه جهاتی می باشد؟ 4. منظور شما از وضعیت حساس رابطه زناشویی چیست؟
      پاسخ مهر 17, 1398 در 10:32 ق.ظ
  96. الهام
    ممنون از راهنماییتون. دلیل پشیمانی من اینه که بعضی وقتها جوابش رو نمیدم و به حرفش توجه نمیکنم. واقعا نمیتونم همیشه حرف مخاطبم رو قطع کنم و جواب پسرم رو بدم.
    پاسخ مهر 17, 1398 در 4:42 ب.ظ
    • مشاور
      دوست عزیز این موضوع می تواند صبر کردن و احترام به طرف مقابل را به کودکتان آموزش بدهید و بهتر است شما از سرزنش کردن خودتان خوداری کنید چون در همه زمان ها نمی توانید در دسترس باشید . اما در زمان هایی که این امکان برایتان وجود دارد می توانید با توجه علاقه و محبت خود را به او نشان بدهید.
      پاسخ مهر 18, 1398 در 9:47 ق.ظ
  97. سها
    ممنون از پاسختون. چون همسرم میخوان که تنها باشن با خانواده شون و سفر هم کوتاه. حتی یک بحث مفصل داشته ایم اما فایده ای ندارد. به علت مشکلاتی که در یکسال گذشته پیش امده تا طلاق هم پیش رفته ایم. الان یه مدت کوتاه آرامش برقرار شده که مستلزم کوتاه آمدن من است. دخترم برای چند ساعت با پدرش یا مهد بوده و مشکلی هم ندارد. اما زمانی که من هستم اصلا تنهایم نمیگذاره.نگرانم دوری چند روزه باعث آسیب روانی بلند مدت شود.آیا مشکل جدی ایجاد نمیکند این سفر؟
    پاسخ مهر 17, 1398 در 5:56 ب.ظ
    • مشاور
      دوست عزیز در این مورد اگر شما مشکلی با تنها بودن همسرتان و فرزندتان ندارید می توانید در این مورد اقدام کنید و اگر وابستگی زیاد و افراطی به شما نداشته باشند و امکانات سرگرمی او محیا باشد احتمال آسیب تقریبا منفی می باشد و شما نیز می توانید از این فرصت برای بهبود شرایط روحیتان استفاده کنید . بهتر است از درگیری در این موارد خوداری کنید و در احترام دیدگاه و نگرانی های خود را عنوان کنید و صحبت های همسرتان را نیز بشنوید تا بتوانید تصمیم گیری بهتری داشتهب اشید.
      پاسخ مهر 18, 1398 در 9:53 ق.ظ
  98. الهام
    سلام.پسر ۳ ساله ام احساسش را بیان نمیکند. هیچوقت علت گریه یا نق زدنش را نمیگوید مگر اینکه خودم حدس بزنم. گاهی حتی فکر میکنم حرف در دهانش گذاشتم. مثلا وقتی سر سفره صبحانه نق میزند ازش سوال میپرسم که آیا شیرت کم است؟ آیا نان و پنیر میخواستی؟ عسل در لقمه ات زیا گذاشتم؟ بعضی وقتها یکی را میگوید و گاهی فقط به گریه ادامه میدهد و جواب نمیدهد. بعضی وقتها وقتی خودم عصبانی یا ناراحتم بهش میگم دلیل عصبانیتم فلان چیز است، ببین من دلیل ناراحتیم را گفتم، تو هم به من بگو، ولی باز کارساز نبوده. لطفا راهنماییم کنید چطور کمکش کنم؟ احساسش را بروز دهد.
    پاسخ مهر 20, 1398 در 11:48 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز بهتر است سعی کنید که با بازی و یا قصه این مورد را به کودکتان آموزش بدهید مثلا شکل های کتاب غصه را جلوی او بگذارید و یا صورت هایی با حالت های مختلف احساسی و از او بخواهید که حدس بزند /ان شکل چه احساسی دارد و از او بپرسد که چرا غمگین و یا خوشحال و عصبانی است و شما بجای ان شکل پاسخ بدهید و بعد جایتان را عوض کنید . دقت داشته باشید که پذیرش احساسات کودک در طول زندگی روازنه نیز اهمیت زیادی دارد و بهتر است زمان هایی به درخواست های او توجه کنید که آن را بیان می کند و از توجه و حدس زدن احساسات او خوداری کنید می توانید به او بگوید که من می دانم ناراحتی اما نمی توانم تا خودت با من صحبتی نکنید در این مورد برات کاری انجام بدهم .
      پاسخ مهر 21, 1398 در 10:39 ق.ظ
  99. سیاوش
    با سلام و احترام دختری 4 ساله دارم که در کلاسهایی که شرکت میکنه مثل (مهد و موسیقی) اصلا دقت و انگیزه نداره و شاد نیست برخلاف خانه، مشکل کجاست؟
    پاسخ مهر 23, 1398 در 2:11 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که دختر شما تنها 4 سال دارد و جدایی از شما و محیط خانه برای مدت طولانی می تواند برای او سخت باشد در کنار دقت به این موضوع نیاز است که توجه داشته باشید که کلاسها طبق علاقه و نیازهای او می باشد . 1. واکنش فرزندتان در این کلاسها چگونه می باشد و به این کلاس ها علاقه دارد؟
      پاسخ مهر 23, 1398 در 5:50 ب.ظ
  100. سیاوش
    سلام ممنون از پاسخگویی شما. تایم کلاسها 2 تا 3 ساعت در روز است و به موسیقی خیلی علاقه داره ، اما تو کلاسها اهل مشارکت و کار جمعی و پاسخ دادنبه استاد نیست بر خلاف دیگر بچه ها.
    پاسخ مهر 24, 1398 در 9:01 ق.ظ
    • مشاور
      در اول اینکه سبک شخصیتی افراد و کودکان با یکدیگر فرق می کند و بهتر است از مقایسه کردن خوداری کنید اما اگر میزان زمانی که در خانه تنها می باشد و ارتباط او محدود به شما و همسرتان می باشد برای او زیاد است می توانید با حضور بیشتر او در اجتماع و در کنار همسالان میزان مشارکت های اجتماعی و روابط با همسالان او را افزایش بدهید تا او عملکرد بهتر و قوانین بازی و روابط با همسالان را بهتر آموزش ببیند . اینکه او در کلاس پاسخ نمی دهد ممکن است ارتباطی با یادگیری او نداشته باشد و یادگیری او را می توانید در عملکرد او نسبت به آموزش هایی که دیده است مورد بررسی قرار بدهید .
      پاسخ مهر 24, 1398 در 10:56 ق.ظ
  101. سیاوش
    ممنون سپاشگزارم
    پاسخ مهر 24, 1398 در 12:00 ب.ظ
  102. نسترن
    با سلام و خدا قوت. برادرم دو فرزند دارد. دختر سه ساله. و پسرش 7 ماه .برادرم با ما در یک ساختمان ساکن هستیم با طبقات جدا گانه. بعضی مواقع دخترش را پیش ما می گذاشت. من و مادرم و خواهرم در یک طبقه همان ساختمان زندگی میکنیم. دختر برادرم به مرور زمان به ما خیلی عادت کرده. و متاسفانه زن برادرم بعضی مواقع مانع آمدن دخترش به خانه ما بود که باعث می شد بچه گریه و ناآرام بشه. وقتی بچه خیلی نآرام میشد و کم خوراک میشد مجددا پیش ما میاورد. چند وقت پیش خیلی گریه میکرد وقتی رفتم بیارم مادرش با پرخاشگری بچه را با خود برد و آنقدر بچه گریه کرد که تقریبا از حال رفت.لازمه بگم که بچه هنوز نمتونه خبر دستشویی رفتن خودشو اطلاع بده و ناخن جوی هم داره. میخواستم مرا راهنمایی کنید که با زن برادرم چگونه رفتار کنم که با پرخاشگری و ناراحتی باعث ایجاد تشنج در جو خانواده و استرس برای بچه ای خودش نباشه. و این موضوع را هم باید بگم که زمانی که برادرم منزلش نیست با بچه ها نه صحبتی میکنه نه کاری باهاشون داره . و خونه شون در سکوت مطلقه که انگار هیچکی نیست. به محض اینکه برادرم از سرکار میره خونه شروع می کنه به خوشامد گویی و با بچه ها حرف زدن و غذا دادن. من نمیدونم مشکل ما هستیم یا زن برادرم. خیلی نگران دختر برادرم هستم.
    پاسخ مهر 24, 1398 در 12:00 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این مورد بهتر است دقت کنید که از حساسیت به رفتارهای او نسبت به فرزندش خوداری کنید و سعی کنید در زمانی که او در کنار شما حضور دارد هریک از شما نقش خودتان را داشته باشید و از عمه و مادرجان بودن خارج نشوید و اصول تربتی او را به مادرش و پدرش واگذار کنید . ممکن است سبک تربتی ایشان مشکلاتی داشته باشد اما این چندگانگی می تواند برای او مشکلات بیشتری ایجاد کند بهتر است اجازه بدهید خود او اجازه آمدن و رفتن فرزندش را بدهد و زمان هایی که گریه می کند به سراغ او نروید تا این مشکلات در بین آنها برطرف شود و خودشان راحل هایی پیدا کنند . اگر ایشان از شما راهنمایی بخواهند می توانید در این مسیر دیدگاه خود را در احترام بیان کنید در غییر این صورت بهتر است در این مورد صحبتی نکنید .
      پاسخ مهر 24, 1398 در 2:02 ب.ظ
نظر دهید