تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی کودک یک ساله تا 22 ماهگی

روانشناسی کودک یک ساله تا 22 ماهگی

روانشناسی کودک یک ساله تا 22 ماهگی : همزمان با افزایش سن کودک، کودک به قدری سریع رشد می کند که به سختی متوجه تغییرات وی می شوید.

تماشای رشد و پرورش کودک و نیز  دیدن اینکه شخصیت کودک در حال پدیدار شدن است بسیار دلچسب است و این که شما بخواهید در این روند به او کمک کنید بسیار طبیعی است.

ولی آیا می دانید کودک اکنون باید قادر به انجام چه کارهایی باشد و شما چگونه می توانید به او کمک کنید؟

روانشناسی کودک یک ساله تا 22 ماهگی

در واقع قبل از اینکه کودک اولین کلمه را بگوید، با استفاده از لبخند، نگاه کردن، حرکات و صداها مکالمه با شما را شروع کرده است.

کودکان با نرخ متفاوتی رشد می کنند، اما اغلب قادرند امور مشخصی را در سنی مشخص انجام دهند.

در ادامه این مقاله برخی نقاط عطف رشدی آورده شده اند. به یاد داشته باشید که این فقط یک راهنما می باشد.

اگر هر گونه سوالی در مورد رشد کودک خود دارید، از متخصص کودک خود بپرسید.

مخصوصا در زمانی که یک تاخیر رشدی وجود دارد مداخله اولیه می تواند یک تفاوت اساسی را ایجاد کند.

اغلب کودکان یک ساله می توانند:

  • به دنبال منبع صدا بروند و می توانند تشخیص دهند صدا از کجا می آید.
  • زمانی که صدایشان می زنید به شما پاسخ دهند.
  • بای بای کنند.
  • زمانی که به جایی اشاره می کنید و می گویید “اینو ببین ….” نگاه می کنند.
  • سخن نامفهوم با تن خاص دارند (وقتی در قالب جمله صحبت می کنند، صدا کوتاه و بلند می شود).
  • زمانی که با آنها صحبت می کنید صبر می کنند و به آنچه می گویید توجه کرده حتی سعی می کنند با کلام نامفهوم خود پاسخ دهند.
  • ماما برای اشاره به مادر و بابا را برای اشاره به پدر استفاده می کنند.
  • حداقل یک کلمه را می توانند بگویند.
  • به اشیایی که می خواهند اما در دسترس انها نیست اشاره کرده و با صدا اشاره میگویند که می خواهند.

روانشناسی کودک یک ساله تا دو سال

  • دستورات ساده را دنبال کنند، اول باید جملات به همراه حرکات بدن باشند، بعد از آن کلمات دستوری را به تنهایی می فهمند.
  • زمانی که از آنها بخواهید، اشیا را از اتاق دیگر می آورند.
  • اشاره به اندام های بدن، زمانی که آنها را اسم می برید.
  • به رویداد ها و یا اشیای جالب اشاره می کنند تا شما هم به آنها نگاه کنید.
  • اشیا یا چیزهایی که به نظرشان جالب می آیند نزد شما می آورند تا شما هم ببینید.
  • به اشیا اشاره می کنند تا شما نام آنها را بگویید.
  • اسم تصاویر یا اشیایی را که به آنها نشان می دهید می گویند.
  • وانمود کردن، نقش بازی و تقلید را دوست دارند (برای مثال ژست آشپزی کردن را می گیرند و وانمود می کنند که دارند غذا را هم می زنند).
  • حرکات و ژست های نقش را در بازی با شما یا با عروسک و حیوان مورد علاقه اش استفاده می کند.
  • حدود سن یک و نیم تا دو سالگی، تقریبا هفته ای یک کلمه را یاد می گیرند.

در سن دو سالگی یا 22 ماهگی اکثر کودکان می توانند:

  • بسیاری از اشیا و اعضای بدن را نام ببرند.
  • تصاویر داخل کتاب ها را بشناسند.
  • دستورات تک مرحله ای را بدون زبان بدن دنبال کنند، مثلا “لیوانت رو روی میز بگذار”.
  • قادرند 50 تا 100 کلمه را بگویند.
  • می توانند چندین جمله دو کلمه ای بگویند مثلا “بابا رفت، عروسک منه، به به بده”.
  • دیگران اکثر اوقات منظور آنها را می فهمند.

تحریک پذیری ذهنی کودک در یک سالگی

کودک در یک سالگی تحرک بیشتری نسبت به چند ماه پیش خواهد داشت. اگر هنوز توانایی راه رفتن نداشته باشد، می تواند بر روی قسمت تحتانی بدنش به اطراف بچرخد و تغییر جهت دهد.

احتمال زیادی دارد که کودک بتواند در این دوره سنی بدون اینکه به زمین بخورد، بایستد و بنشیند.

راه پله ها برای او بسیار جذاب خواهد بود. کودک تا قبل از اینکه بتواند مفهوم خطر را درک کند نیازمند مراقبت مستمر است.

او برای برداشتن و نگه داشتن اشیاء ازهر دو دست خود استفاده می کند و حتی ممکن است نشان دهد استفاده از یکی از دستها برای او راحت تر است ولی با این وجود تا مدت زمان زیادی نمی‌توان تشخیص داد که کودک راست دست یا چپ دست است.

او از دستانش مثل یک گازانبر برای چنگ زدن و برداشتن اشیاء کوچک استفاده می کند و آنها را درون جعبه قرار می دهد.کودک می تواند با چنگ زدن به کمک سه انگشت اصلی اشیاء را نگه داشته و به هم بزند.

ممکن است در این سن ممکن است متوجه این موضوع شده باشید ( و یا نشده باشید) که کودک در می یابد پرتاب کردن اسباب بازی ها سرگرم کننده است.

احتمالا در این سن قدرت بینایی کودک به خوبی قدرت بینایی شماست. او مدت زمان زیادی را به تماشای محیط پیرامونش اختصاص می دهد.

مردم، حیوانات و حرکت اشیاء به طور ویژه برایش جذاب خواهد بود.

افراد آشنا را تشخیص می دهد و به سمت کسی که اسم او را صدا بزند می چرخد. او می‌تواند به جستجوی اشیاء گمشده بپردازد و در ک  کند وقتی شی ای از دید او خارج می شود لزوما به این معنا نیست که دیگر وجود ندارد.

رفتار با کودک یک ساله و نیم

یک سالگی تا دو سالگی زمان مناسبی برای تمرکز روی بازی هایی است که به تقویت مهارت های حرکتی کودک کمک می کند.

مهارت های حرکتی درشت کودک با هرکاری که موجب شود خودش را حرکت دهد و یا اشیاء بزرگتر از خودش را جابه جا کند بهبود می یابد.

برای کسب این مهارت، هل دادن و انداختن اسباب بازی‌هایی که موجب تحرک بیشتر در کودک شود بسیارموثر است.

انباشته کردن اسباب بازی ها و شکل دادن به جورچین  به کودک اجازه می‌دهد.

توانایی انجام کارهای دستی را درخود تقویت کرده ونیز به او این فرصت داده می شود که توانایی حل مساله را تمرین کند و بتواند درک وسیع‌تری از مفاهیمی مانند شکل، رنگ، حجم و  اندازه به دست آورد.

حدود سن یک و نیم تا دو سالگی، تقریبا هفته ای یک کلمه را یاد می گیرند.

هرکاری که کودک را نیازمند استفاده از دستانش برای چنگ زدن و گرفتن  نماید برای داشتن مهارت های عالی حرکتی بسار مفید است. با این وجود ضروری است که به کودک بیاموزید مهارت چنگ زدن را بر روی دیگران تمرین نکند.

مهارت های کودک در این دوره

کودک در این دوره سنی از نقاشی و رنگ آمیزی لذت می برد و صرفا بر روی کاغذی که در اختیارش گذاشته اید نقاشی نمی کند (ممکن است روی هر وسیله و دیوار و کف نقاشی کند).

زمانی که کودک نقاشی را یاد می‌گیرد، تمرین جهت نگهداری و استفاده از مداد شمعی برای شما خرج زیادی به بار می آورد.

از نظر روانشناسی کودک یک ساله ، آشنا کردن کودک با کتاب در این سن به نظرزود می رسد ولی در واقع اینطور نیست  (یچ وقت زود نیست).

بهتر است در ابتدا کتاب هایی با جلد مقاوم انتخاب کنید چون ممکن است در ابتدای آشنایی با کتاب جویدن آن  مثل یک اسباب بازی برایش جذاب تر باشد.

خواندن کتاب و صحبت کردن درباره عکس ها به او کمک می کند تا ریتم و الگوهای زبان را یاد بگیرد، دایره لغاتش وسیع شود و خلاقیت و تخیلش پرورش یابد.

به این صورت زیرساختی سالم برای نیازهای آینده کودک فراهم می شود.

باید توجه داشت که یادگیری این مهارت ها نیازمند گذر زمان است.

زمانی  که کودک در اولین، دومین و حتی سومین تجربه در انجام کاری با شکست روبه رو می شود دچار نا امیدی میشود که  تشویق کردن و اطمینان خاطر دادن به کودک نقش موثری در از بین بردن این احساس دارد.

اکنون زمانی است که کودک به سمت راه رفتن پبش می رود  و شما به عنوان پدر ومادر نقش مهمی در کمک به او دارید تا به صورت یک کودک سالم و شاد رشد یابد.

 

مطالب مرتبط

پیش به سوی دو سالگی:  انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید

پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید

پیش بسوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید

منبع:سامانه پرسش و پاسخ مشاور

سوالات متداول

1 - با لجبازی کودک یک ساله و عصبانیت او چه باید کرد؟

کودک نو پا می تواند هنگام مواجهه با یک چالش عصبانی شود یا برای جلب توجه لجبازی کند، قادر به برقراری ارتباط با خواسته های شما نیست و یا از یک نیاز اساسی محروم شده است. برخی از محرک های متداول برای بروز طغیان ها یا تنش های عصبانی ممکن است شامل موارد زیر باشد: عدم توانایی در برقراری ارتباط نیازها یا احساسات. بازی با یک اسباب بازی یا انجام فعالیتی که درک آن دشوار است.

2 - قد و وزن کودک یک ساله چقدر باید باشد؟

در پانزده ماه، دختر متوسط حدود 10.5 کیلوگرم وزن دارد و تقریبا 77 سانتی متر قد دارد. متوسط پسر وزن آن در حدود 11 کیلوگرم و قدش 78 سانتی متر است. طی سه ماه آینده، آنها هر یک تقریباً 0.7 کیلوگرم وزن اضافه می کنند و حدود 2.5 سانتی متر رشد می کنند.

3 - آیا یک کودک 1 ساله می تواند احساس عشق کند؟

پاسخ بله است. بیشتر کودکان از همان سنین پایین پیوندهای عمیق و دوست داشتنی با والدین و دوستان خود برقرار می کنند.در زمانی که نوزادان در رحم هستند، صدای مادران خود را می شنوند، احساس می کنند و حتی بوی را حس می کنند، بنابراین باور کردن این که درست از بدو تولد عشق را درک می کنند، دور از انتظار نیست.

4 - رفتار عادی برای یک ساله 1 چیست؟

رفتار کودک نو پا: احساسات، سرگرمی ها و زبان. این درست است: یک سالگی کودکان مانند توله سگ هستند. آنها تنها احساسات را در اشکال ساده درک کرده و قادر به عکس العمل در برابر تجربه انواع ابتدایی از محبت، حسادت، همدردی، و اضطراب هستند. آنها، کنترل عاطفی زیادی ندارند.

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی در زمینه تربیت کودک می توانید با متخصصان ما با شماره های 02122247100و 02122354282تماس بگیرید.
۳۷ نظر
  1. mahta
    سلام دخترم 6 ماهشه و بسیار به من وابسته است طوریکه هیچ کاری نمیتونم بکنم.تو خونه به هیچ کاری نمیرسم.وقتی بیداره فقط باید پیشش باشم باید حتا منو ببینه وگرنه گریه میکنه.هر جا هم میرم با گریه و زاری پشست سرم راه میفته.چیکار کنم باهاش؟
    پاسخ دسامبر 11, 2016 در 6:44 ق.ظ
  2. زهرا صالحی
    این موردی که گفتین خیلی طبیعیه و تا دو سالگی این مورد تو بچه ها دیده میشه.بچه های در این سن تا دو سالگی وابستگی عاطفی شدیدی به پدر و مادرشون دارن.خصوصا مادر باید خیلی صبور باشید وقتی از نظرش دور میشید دخترتون درک نمیکنه شما هنوز حضور دارید فقط دیده نمیشید.بازی دلی خیلی به بچه های تو این دوران بهشون کمک میکنه.بچه های تو این سن باید احساس امنیت کافی داشته باشن.سعی کنید تا قبل از دو سالگی از خودتون جداش نکیند.بچه هایی که دو سال اول زندگشون همیشه کنار مادر هستن از سلامت روحی و عاطفی بالایی برخوردارند.نگران نباشید با گذشت زمانی این مشکل حل خواهد شد.
    پاسخ دسامبر 11, 2016 در 7:24 ق.ظ
  3. mahta
    سلام.ممنون از راهنمایی خوبتون.راستش چون تا جایی که من دیدم همه بچه ها اینطوری نیستن ، ترسیدم نکنه یه وقت این ترس همیشه باهاش بمونه یا به قول معروف ناز نازی بار بیاد.
    پاسخ دسامبر 11, 2016 در 9:06 ق.ظ
  4. زهرا صالحی
    البته منظور من این نبود برای خودتون وقت ندارید به هر حال خودتون هم نیازهایی دارید و علاقه مندی هایی که باید بهش توجه کنید.شاید بعضی هاش رو بشه موکول کرد به چند سال دسگه ولی بعضی هاش که نمیشه.
    پاسخ دسامبر 11, 2016 در 9:14 ق.ظ
  5. ماریاخانزاده
    سلام دخترما 7ماهشه , امابه هیچ وجه بااسباب بازی وعروسک سرگرم نمیشه حتما باید یکی باهاش بازی کنه یابغلش کنه واقعا باهمسرم ازکارو زندگی افتادیم لطف میکنیدراهنمایی کنید
    پاسخ دسامبر 22, 2016 در 11:53 ب.ظ
    • مژگان ن
      با سلام.. رفتارهای دلبستگی و چسبیدن بیش از حد به والدین مخصوصا مادر در سنین 6 ماهگی تا یک سالگی جزو رفتارهای نرمال کودکان محسوب می شوند. سعی کنید برای در اغوش کشیدن و نیازهای کودک حضور متناسب داشته باشید یعنی بیشتر به کیفیت حضور خود توجه داشته باشید تا کمیت ان. حضور خود را بر اساس نیازهای کودک تنظیم گنید مثلا نگام گشنگی، بغل خواستن و ... هر کدام هم پاسخ های مخصوص خود را نیازمندند. مسئله بعدی اینست که یادتان باشد کودک شما هفت ماهه است و هنوز دور بازی ها و مخصوصا بازی های نمادین و سرگرم شدن طولانی مدت با اسباب بازی ا نیست.. سعی کنید روزانه ساعت مشخصی را برای بازی کودک بگذارید و در این حالت هم متعادل باشید و همواره یکسان عمل کنید.
      پاسخ دسامبر 23, 2016 در 1:53 ب.ظ
  6. مادراحمق
    سلام.من یه مشکل خیلی بزرگ دارم اونم اینکه مادر عصبی هستم.پسرم الان دقیق یک سالش هست ازوقتی یادمه همش سرش داد زدم حتی وقت عصبانیتم هم دست روش بلندکردم هلش دادم ولش کردم...درحالی که بچه خوبیه..من بدم..من احمق..خیلی پشیمون میشم بعدش..به خودم لعنت میفرستم من مادر خوبی نیستم..توروخدا بگین چیکارکنم!!!چجوری عصبانیم رو کنترل کنم..!!
    پاسخ ژانویه 29, 2017 در 8:15 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. خشم و عصبانیت هیجان های طبیعی هستند. همه ما با وجود راه اندازهای محیطی عصبانی میشویم. مسئله مهم اینست که بیاموزیم چگونه آنها را مدیریت کنیم. جای نگرانی وجود ندارد. تمرین کنید راه اندازهای محیطی که باعث شروع خشم شما میشوند را شناسایی کنید و از این طریق می توانید با ظهور آنها خود را آماده مقابله کنید. هم چنین برخی روش های ذهن آگاهی به شما کمک میکنند. از ورزش دور نشوید و سعی کنید فعال باشید تا احساس بطالت و بیهودگی نکنید. اگر مسئله ای در خانواده و محیط وجود دارد که باعث خشم شما میشود را باید در اولین فرصت حل کنید یا مدیریت کنید. هم چنین از همسر خود و دیگر اطرافیان کمک و حمایت بطلبید. بهتر اینست که حتما به یک روانشناس و یا مشاور مراجعه نمایید. روش های عصبی از جمله نورو فیدبک نیز توصیه میشوند.
      پاسخ ژانویه 30, 2017 در 7:48 ب.ظ
  7. لادن
    سلام اگر مجبور باشم کودک یک ساله خود را برای مدت یک ماه تنها بگذارم ایا بعد از دیدن او مرا خواهد شناخت؟
    پاسخ جولای 27, 2017 در 2:31 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. اگر امکانش هست این کارو نکنید. اگر سفر ضروری نیست دور نشید. در این سن دوره حساس شکل گیری دلبستگی در کودک است. دوری از شما اون هم به مدت طولانی و بیشتر از سه روز منجر به شکل گیری دلبستگی ناایمن در کودک میشه و این پایه اضطراب در اینده خواهد شد متاسفانه. مقالات دلبستگی رو در سایت ما حتما مطالعه کنید.
      پاسخ آگوست 2, 2017 در 7:10 ب.ظ
  8. فلاحی
    سلام کودک 10 ماهه من بسیار کنجکاور است و باهوش کارهایی انجام میدهد که همسنهایش هنوز قادر نیستند انجامش دهند اما برادر بزرگترش بیماری پی کیو دارد و ناتوان ذهنی است و خیلی زیاد با او حسادت می کند و همیشه دنبال موقعیتی میگردد تا به او آسیب بزند و صدایش را در بیاورد رفتار او باعث شده تا بچه نسبت به برادرش حساس شده و تا برادرش به او دست میزند جیغ میکشد و غر غر می کند نمی دانم چگونه با آنها رفتار کنم لطفا راهنماییم کنید.
    پاسخ آگوست 26, 2017 در 5:30 ب.ظ
    • babak
      قاعدتا در شرایط فعلی نه به کودک بزرگتر میتونید توضیح بدید که چه رفتاری مناسبه و نه کودک کوچک تر رو می تونید متوجه مشکل برادر بزرگترش کنید فاعدتا مراقب از کودک کوچکتر بیش از اندازه هم موجبات حساسیت برادر رو بیشتر فراهم میکنه و ممکنه حتی آسیبی بهش برسونه باید باید با نشان دادن علاقه به برادر بزرگتر تا جایی که ممکن هست موجبات برخورد این دو با هم کمتر فراهم بشه درسته که در جاهایی امکان پذیر نیست.وبه علت هم خانه بودن برخورد خواهند داشت ولی برخورد های غیر ضروری یا درکنار هم بودنها غیر ضروری تا جایی که امکان داره حذف بشه یا حداقل المقدور در صورت توان مالی میتونید برای یکیشون از مهد استفاده کنید.
      پاسخ آگوست 27, 2017 در 7:35 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام.. کودک ده ماهه شما در این سن بسیار به احساس امنیت در محیط نیاز دارد و اگر متغیری درمحیط به وی اضطراب دهدکودک دچار احساس ناایمنی می شود. پاسخی که می دهد طبیعی است چون احساس خطر می کند. به همین دلیل سعی کنید رفتار کودک بزرگتر را کنترل کنید. اگر پرخاشگری یا اضطراب بروز می دهد با مراجعه به کاردرمانی و روانپزشک این حالت ها را کم کنید. برای کودک بزرگتر جلسات کاردرمانی و مشاوره با روانپزشک نیاز است.
      پاسخ سپتامبر 13, 2017 در 7:33 ب.ظ
  9. mahboobe
    سلام پسر من 10 ماهشه.ارتباط چشمیش کمه.بیش از حد معمول تحرک داره. از اینکه تو بغل باشه و نوازش بشه بدش میاد.اصلا دوست نداره رو کمر باشه حتی نمیذاره تعویض شه.چهار دست.پا میره ولی با شتاب.کلا سرعت و شتابش خیلی بالاست.هنوز رو پاهاش مستقل وای نمیشه حتی چند ثانیه علتش چی میتونه باشه؟
    پاسخ سپتامبر 25, 2017 در 11:02 ق.ظ
    • همیار
      سلام دوست عزیز توصیه میکنم حتما فرزندتون رو برای ارزسابی و تشخیص مناسب نزد یک کار درمان و یا روانشناس کودک ببرید بهتره فرزندتون از نزدیک مورد ارزیابی قرار بگیره اگر ارزیابی کنیم بهتر میتونیم نظر بدیم.با یک جلسه ارزیابی کار درمانی علت مشخص میشه.
      پاسخ سپتامبر 25, 2017 در 11:10 ق.ظ
  10. mahdavii
    سلام کودک پنجاه روزه ای داریم که نارس به دنیا اومده میخواستم بدونم نوزادان در این سن چه حرکاتی انجام میدن فرزند ما اصلا نمیخنده هیچ صدایی هم به غیر از گریه کردن از خودش درنمیاره به نظرتون مشکلی داره.
    پاسخ اکتبر 17, 2017 در 12:08 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. اگر کودک شما هفت ماهه به دنیا امده نگران نباشید و خیلی از رفتارهای مهم ارتباطی کودکان که به موقع به دنیا می ایند تقریبا از سن دو الی سه ماهگی بروز پیدا می کنند.
      پاسخ ژانویه 2, 2018 در 12:38 ب.ظ
  11. Tala96
    سلام و خسته نباشید.کودک من یا سال و بیست روزه اس.از دیروز همش دستشو میکنه تو سوراخ دماغش.نمی دونم چیکار کنم.شوکه شدم.هر چی هم دستشو میکشم و حواسشو پرت میکنم فایده نداره.خواهشا کمکم کنید.برای من این ی فاجعس از این سن همچین رفتاری بگیره.ممنونم واقعا
    پاسخ آگوست 1, 2018 در 2:59 ق.ظ
    • wpadmin
      ترک عادت در کودکان این رفتار که کودکان هر زمان که دوست داشته باشند، انگشت های خود را داخل سوراخ های بینشان کنند، اتفاق بسیار شایعی است. بینی وجود دارد و زمانی که کودکتان خسته شده باشد. گزینه ایده آل او برای سپری کردن زمان، دست در بینی کردن است. این تنها یک بخشی از عادت خود اکتشافی است. زمانی که کودکتان این عمل را انجام می دهد، این بدین معنی نیست که او اضطراب دارد و یا عصبی است. در حقیقت این رفتار زمانی در کودکان مشاهده می شود که مخاط بینی دارند و احساس گرفتگی در ناحیه بینی خود می کنند. از این رو، کودکان به احتمال زیاد، برای آن که بفهمند چه چیزی درون بینیشان وجود دارد، دست در بینی خود می کنند. کودک شما بسیار مجذوب بدن خود است و خود کنترلی کمی دارد. مهم تر از همه این که، کودکتان تنها به دلیل این که همه چشم ها به او نگاه می کنند، این رفتارش را متوقف نمی کند. بهترین واکنش والدین جهت متوقف سازی این رفتار: هنگامی که می بینید کودکتان انگشتش را داخل بینی اش می کند، به او یک دستمال کاغذی و یا یک دستمال مرطوب بدهید و به او بگویید: «می خواهی فین کنی؟» این کار باعث می شود، حواسش از انجام آن کار پرت شود. همچنین، بسیار عادی با این موضوع برخورد کنید. اگر شما عصبانی بشوید و یا کودکتان را سرزنش کنید، او ممکن است به منظور تحریک شما، رفتارش را متوقف نکند. کودکان بسیار کنجکاو هستند و دوست دارند همه چیز را تجربه کنند و از احساساتی مانند خجالت و سرافکندگی به دور هستند. بنابراین اگر دیدید که کودکتان انگشتش را داخل بینی خود می کند، بهترین روش خودداری کردن از تنبیه و عیب جویی کردن است. همچنین وارد جنگ قدرت نشوید. هنگامی که با کودکتان تنها هستید، به او آموزش دهید که چگونه در جمع رفتار کند. منبع: برگرفته از وب سایت being the parent
      پاسخ آگوست 16, 2018 در 6:51 ق.ظ
  12. Hhmmnori
    سلام خسته نباشین ببخشین دختر من از هفت هشت ماهگی که الان ۱۱ ماهشه همش با پشت سر خیلی محکم میخورد زمین درسته بالا نیاورد و بی حال نشد ولی من برای آیندش خیلی نگرانم میترسم خدایی نکرده تو آینده یا ناتوانی ذهنی باشه یا صرع و اینا بیاد همش نگران و مضطربم شبامو با گریه میگذرونم که من مادر خوبی نیستم نتونستم مواظبش باشم به نظر شما ممکنه که تو آینده مشکلی داشته باشه؟
    پاسخ ژانویه 1, 2020 در 5:19 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز با توجه به علایم کودکتان نیاز است که برای مراجعه هم به متخصص کودکان مراجعه کنید تا آزمایشات و و نوار مغزی گرفته شود تا بتوانیم در این زمینه نظر دقیقی بیان کنیم . تا زمانی که این بررسی صورت نگیرد نمی تواند نظر دقیقی بیان کرد و در صورت بروز مشکل می توان از عوارض ان جلوگیری کرد و مشکلات او تحت کنترل قرار گیرد و در دیگر عملکردهای او تاثیر کمتری داشته باشد .
      پاسخ ژانویه 1, 2020 در 1:56 ب.ظ
  13. مامانی
    سلام وقت بخیر می‌بخشید پسر یکساله من هر چی که روی زمین باشه رو میکنه دهنش و میخوره. من باید چیکار کنم که این عادتش ترک بشه؟
    پاسخ ژوئن 21, 2020 در 12:42 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز قابل درک هست که این مسیر برای شما با سختی بیشتری همراه می باشد اما دقت کنید که او تنها یک کودک یک ساله می باشد و تنها مسیر شناختی او دهانش هست و همین موضوع باعث می شود که هر چیزی را که می بیند به دهان ببرد تا بتواند آن را بشناسد و با افزایش سن و رشد بیشتر او این رفتار کاهش می یابد و می تواند از مسیر های دیگری چون لامسه و یا حرف زدن و حرکت کردن و... می تواند به شناخت خود ادامه بدهد . سعی کنید اشیاء ریز را که خطرناک می باشد را از دسترس او خارج کنید و توپ های بزرگ و اشیاء بزرگ را تمیز بشورید و رد دسترس او قرار بدهید و برای اینکه کثیف نشود او را روی پارچه مخصوص به خودش قرار بدهد تا بتوانید با اطمینان بیشتر به او آزادی شناخت بدهید .
      پاسخ ژوئن 21, 2020 در 11:20 ق.ظ
  14. Mohi
    سلام پسر من یک سال و سه ماهه است به هیچ عنوان تنهایی بازی نمی کنه و حتما باید کنارش باشیم و برای هر بازی نهایتا پنج دقیقه وقت می گذارد در ضمن دایره لغاتش فقط سه کلمه است و حرف دیگه ای نمی زنه و اینها واقعا من رو نگران کرده
    پاسخ ژوئن 23, 2020 در 9:36 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز ماهگی کودکاندر 18ماهگی کلماتی متشکل از ۱۰ تا ۲۰ لغت دارند که شامل اسم‌ها مثل «مامان»، فعل‌ها مثل «خوردن» و صفت‌ها مثل «سرد» است. همچنین امکان دارد کودکتان از عبارات و جمله‌‌هایی معمولی برای درخواست کردن آب یا غذا استفاده کنند. بین ۱۸ تا ۲۴ ماهگی یا همان دو سالگی، کودکان ممکن است برای اهداف جدیدتر عبارات و جمله‌های دو کلمه‌ای مثل «بابا بیرون» یا «شیر دوست» می‌سازند. و با توجه به این جدول زمان بندی کودک شما میزانی عقب می افتد که نیاز است که به صورت حضوری برای بررسی شرایط جسمی و رشدی او به روانشناس مراجعه کنید تا در صورت نیاز از خود او نیز تست هایی گرفته شود و مسیر رشدی ، زایمان، سبک تربیتی ، عوامل محیطی ، بیماری های احتمالی و... بررسی شود . البته بعضی از كودكان با این كه رشد مغزی طبیعی دارند و روند تكاملی آن‌ها به‌صورت معمول ادامه دارد، ممكن است دیرتر از دیگران شروع به صحبت كردن كنند. درصد زیادی از این كودكان حداكثر با چند ماه تاخیر خود را به وضعیت طبیعی می‌رسانند و این عقب ماندگی كوچك را جبران می‌كنند اما بدون بررسی نمی توانیم نظری را بیان کنیم و در این مسیر اگر مشکلی وجود داشته باشد هرچقدر که زودتر متوجه شوید می توانید این مشکلات را بهتر برظرف کنید در کنار اینکه اگر مشکلی وجود نداشته باشد و فرایندی رشدی کودکتان کم تر باشد با کمک گفتار درمانگر و آموزش هایی که به خودتان داده می شود می توانید نتیجه گیری بهتری داشته باشید . کودکان در این سن عموما به دنبال مادر و پدر هستند و کمتر به صورت تنهایی بازی می کنند اما بازهم نیاز است که نحوه روابط و میزان وابستگی به شما و همچنین روابط اجتماعی او با همسالان و بزرگتر ها و همچنین میزان تمرکز او مورد بررسی دقیق قرار گیرد تا بتوانیم در این مسیر به او کمک کنیم . در اتاق بازی درمانگر می تواند این فرایند های رفتاری را مشاهده کند و نتیجه گیری داشته باشد . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 02122354783
      پاسخ ژوئن 23, 2020 در 9:59 ق.ظ
  15. Shayan
    سلام... پسر من یک سال و ۲۰ روزشه و خیلی علاقه به اینکه بقیه را بزنه و چنگ بزنه و مو بکشه داره...البته وقتی طرف رو دوست داره و ذوق میکنه براش این کار ها رو انجام میده... خیلی نگرانم چه کنم؟
    پاسخ جولای 19, 2020 در 6:16 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آقا شایان در این مورد دلایل مختلفی برای این سبک رفتاری وجود دارد كشيدن مو، در كودكان، مانند لگد زدن، گاز گرفتن، نيشگون گرفتن و زدن، يكى از راه‌هايى است كه كودك به وسيله آن سعى در كنترل محيط اطرافش دارد. دلايل زيادى براى اين رفتار‌ها وجود دارد، اما واضح‌ترين آن‌ها اين است كه كودك فهميده كه چه كارهايى واكنش ديگران را به همراه دارد و یا از این شیوه برای جلب توجه و همچنین ارتباط با دیگران استفاده می کند و عموما اینگونه رفتارها در کودکانی که به رشد زبانی لازم هنوز نرسیده اند بیشتر دیده می شود . مهارت‌هاى شناختى كودك، در حال رشد است و او محیط اطراف خود را بیشتر آنالیز می کند او با اين كار شرايطى را كه برايش پيش آمده كنترل مى‌كند. صحنه‌اى را تصور كنيد كه کودکی دیگر و یا خواهر و برادر و...یک اسباب بازی و یا یک تغذیه را بر می دارد و كودكتان با كشيدن موى او صداى جيغش را در مى‌آورد. به احتمال زياد شما وارد عمل مى‌شويد و کودک و یا برادر وخواهر بزرگتر را مجبور مى‌كنيد، شيرينى‌اش را با او تقسيم كند. احتمالاً دفعه بعد، خواهر بزرگتر قبل از اينكه آخرين شيرينى را بردارد كمى فكر مى‌كند و کودک شما نیز می داند که با جیغ کشیدن می تواند شی که می خواهد را بدست بیاورد پس این مسیر به معنای تفکر کودک می باشد و یا زمانی که جیغ می کشد شما به او توجه کنید بجای اینکه در زمان های دیگر به او توجه داشته باشید ممکن است از این رفتار برای جلب توجه شما استفاده کند و در عموما کودکان این مسیر رشدی وجود دارد و جای نگرانی نمی باشد . سعی کنید که به او در شرایط سنی خودش توجه کنید و توقع یک کودک که می تواند نیازها و احساساتش را بیان کند را از او نداشته باشید اما بهتر است در اینگونه موراد وقتى كودك موى كسى را مى‌كشد، ابتدا مشتش را باز كنيد و فرد قربانى را نجات دهيد. سپس دستش را محكم بگيريد و بگوييد: " ما، مو نمى‌كشيم! مو كشيدن درد دارد" سعی کنید که احساسات او را بیان کنید مثلا بیان کنید که می دانید به زمین خوردن درد دارد و او را در آغوش بگیرید ، می دانید که او عصبانی هست و یا ناراحت از رفتن مامان ولی او زود بر می گردد و شما تا آن زمان بازی می کنید و..سعی کنید از دیگران چیزی را نگیرید و به او ندهید و در این مسیر با بازی و یا اسباب بازی های دیگر او را سرگرم کنید چون اگر دائم این کار را کنید او فکر می کند می تواند با گریه ، جیغ ، چنگ زدن و... همه چیز را بدست بیاورد اما بهتر است چیزهایی را که برای او خطرناک نیست و یا نمی خواهد از کسی بگیرید را در اختیار او قرار بدهید چون او با کنجکاوی زیادی در مورد محیط اطرافش روبرو هست پس سعی کنید محیط مناسبی برای رشد او محیا کنید . به مرور با رشد زبانی و شناختی او می تواند ارتباط بهتری را تجربه کند البته این موراد با تربیت و الگوهای رفتاری مناسب نیاز است که همراه باشد به عنوان مثال رفتارهای شما و همسرتان با یکدیگر اولین الگوهای او می باشد و البته رفتارهای هریک از شما با خود او.
      پاسخ جولای 19, 2020 در 10:37 ق.ظ
  16. مجتبی
    سلام ،ببخشید من پسر ۱۷ ماهه ای دارم که می‌خوام از سلامت روانیش و رشدش تا الان مطمئن بشم،باید به کجا مراجعه کنم،چون به یه کلینیک روانشناسی کودک زنگ زدم گفتن ما زیر دو سال ویزیت نمیکنیم،بردم پیش روانپزشک کودک ،ایشونم گفت باید پیش روانشناس ببرید چون ما به سن کم دارو نمیدیم.رفتارهاش هم گفت چون سنش کمه نمیتونم بگم بیش فعالی هست یا نه.ولی من می‌خوام مطمئن بشم،پسرم تقریبا تحرکش زیاده و مثلا همون نیم ساعت که تو اتاق دکتر بودیم کاملا به همه جای اتاق رفت و فقط راه رفت،برگه های روی میز دکتر رو برداشت.البته بچه خوش اخلاقیه و اکثرا لبخند میزنه،اما دکتر گفت بی‌دلیل لبخند میزنه و این عادی نیست،اما من می‌دونم که چون خوشحال بود از اینکه آزادانه داره همه جا رو چک می‌کنه لبخند میزد،وقتی باهاش شوخی میکنیم یا شکلک در میاریم می‌خنده باهامون. همش دوست داره بره بالای مبل یا بالای میز و ما همش باید بیارمش پایین چون ممکنه بیوفته پایین( چند بار افتاده). می‌ره روی صندلی یا اسباب بازی های بزرگ خودش و سعی می‌کنه به پریز برق یا تابلوهای روی دیوار دست بزنه.اسباب بازی های موزیکال رو دوست داره،همش دکمه شو میزنه،تا آهنگش تموم میشه دوباره میزنه و به بازی خودش میرسه،یا کنترل تلویزیون رو دوست داره چون دکمه میزنه و میبینم صفحه تلویزیون تغییر کرده،اما اگه حین بازی با کنترل یا بالا رفتن از میز صداش کنیم یا منعش کنیم اصلا به طرف ما برنمی‌گرده و توجه نمیکنه اما مثلا همون حین بهش بگیم بای بای کن،بای بای میکنه،یا بگیم خداحافظ ،دست تکون میده . کلا از لحاظ دستور،فقط بای بای میکنه،دست میزنه،با بشین پاشو رو انجام میده،اما بگیم توپتو بیار ،نمیاره،انگار متوجه نمیشه.کلمه هم فقط بابا و ماما رو میگه که البته فکر کنم معنیشم نمیدونه،بهش میگیم دست بزنه،دست میزنه و همزمان میگه نانا،فک کنم منظورش از نانا دست باشه لطفاً راهنمایی کنید در تهران پیش کدوم دکتر باید ببرم( ترجیحا شرق تهران)
    پاسخ جولای 27, 2020 در 10:24 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مورد مشکل جدی در زمان فعلی در کودک شما مشاهده نمی شود و در این مورد بهتر است اگر می خواهید به صورت دقیق در این مورد کودکتان را مورد بررسی قرار بدهید می توانید از مرکزی که در زیر بیان می کنم مراجعه داشته باشید تا بتوانیم در این زمینه به شما کمک کنیم . در این مورد برای ضریب هوشی دو سال به بالا مورد توجه می باشد در کنار اینکه این علایمی که شما بیان می کنید برای یک کودک نرمال می باشد و حرکت های غیر نرمالی در او مشاهده نمی شوداما بازهم برای اینکه بتوانیم به این نگرانی شما پاسخ بدهیم نیاز است که در اتاق درمان رفتارهای کودکتان با بازی و نقاشی و... مورد بررسی قرار گیرد . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685741
      پاسخ جولای 27, 2020 در 11:19 ق.ظ
  17. مجتبی
    بینهایت ممنونم از شما
    پاسخ جولای 27, 2020 در 12:10 ب.ظ
  18. Ati banoo
    سلام وقتتون بخیر پسر من ده روز دیگه یه سالش میشه یه ماهیه برای چیزایی که میخواد و نه میشنوه بهش نمیدیم اون وسیله رو یا کلا ازش میگیریم به شدت گریه میکنه.منم چندباری سرش داد زدم بخاطر این رفتارش. میشه کمکم کنید که چه جوری میتونم کاری کنم که این رفتارشو فراموش کنه و مثل حدودا یه ماه پیش که میگفتیم نه قبول میکرد بشه نکنه این داد زدنای من عصبی و لجبازش کرده؟؟ممنون میشم راهنماییم کنید
    پاسخ جولای 29, 2020 در 2:53 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در اول دقت کنید که بهتر است به دنبال مقصر نباشید و در این مسیر اگر فکر می کنید رفتار شما درست نمی باشد بدون سرزنش کردن خودتان آن را اضلاح کنید توجه کنید که داد زدن شما رفتاری مشابه رفتار خود کودکتان می باشد و این یعنی تایید رفتارهای نادرست او و در کنار اینکه او زیاد متوجه این موضوع نمی شود چون تنها 12 ماه دارد و هنوز برای بررسی کردن شرایط محیطی کوجک می باشد . سعی کنید که در این مسیر چیزهایی که برای او خطر دارد را از دسترس دور کنید و در کنار آن اگر چیز خطرناکی می خواهد به او بیان کنید که این وسیله خطر دارد و می توانید بجای آن چیز دیگری را به او بدهید و یا با یک بازی هیجانی و یا یک وسیله او دوست دارد سرگرمش کنید و در کنار این موراد بهتر است سعی کنید که او را با کودکان بزرگ تر و حتی هم سن های خودش مقایسه نکنید و سعی کنید که متناسب با شرایط سنیش با او رفتار کنید . دقت کنید که کودکان در این سن از گریه ، جیغ زدن ، حتی چنگ زدن برای ایجاد ارتباط استفاده می کنند و هرچقدر که رشد زبانی و حرکتی آنها بهتر شود می توانند از شیوه تعامل های دیگر نیز استفاده کنند . بهتر است سعی کنید خودتان نیز ارامش بیشتری داشته باشید و در این مسیر با بیان احساساتتان پیش بروید البته نه با سرزنش کودک به عنوان مثال بیان کردن اینکه تو پسر بدی هستی و من ناراحت شدم و یا من دیگر مامانت نیستم و... بلکه با بیان اینکه من خیلی تو را دوست دارم اما الان از دستت ناراحت شدم و...
      پاسخ جولای 29, 2020 در 5:40 ب.ظ
  19. مریم کلهر
    سلام خسته نباشید، دخترم ۱۳ ماهشه و از وقتی یادم میاد نق میزده با وسایل خونه و داخل کابینت ها بازی میکنه اما نهایتا ۵ دقیقه بعدش باز بهانه گیری و نق زدنش شروع میشه چیکارش کنم واقعا کلافه ام و خسته
    پاسخ آگوست 4, 2020 در 2:47 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما مریم جان ببین عزیزم کودک شما تقریبا یک سال دارد و در این مسیر به این دلیل که کودک هنوز نمی تواند به درستی صحبت کند ممکن است از گریه و یا جیغ زدن و... بیشتر استفاده کند در کنار اینکه قرار نیست ساعت ها درگیر یک بازی بماند . بهتر است سعی کنید که بازی های مناسب سن او را بشناسید و محیطی را در منزل ایجاد کنید که او بتواند با آنها سرگرم شود البته دقت کنید که بازی باید با علایق او همخوانی داشته باشد تا بتواند برایش جذابیت ایجاد کند. کودکان خردسال تقریبا از شروع یک سالگی وارد مرحله آگاهانه زندگی خود می ‎شوند و در این دوران افکار و علایق آن ها دائما در حال تغییر و گسترش پیدا کردن است پس نیاز است به این موضوع توجه کنید . در تهیه بازی ها دقت کنید که تمایلکودکان در این سن به قرار دادن اشیاء مختلف در دهان و بینیشان است و بنابراین اندازه و جنس مواد اولیه اسباب بازی از اهمیت بالایی برخوردار است و نیاز است در تهیه اسباب بازی به این موضوع توجه کنید. استفاده از موزیک و یا شعر می تواند توجه کودکتان را به خودش جلب کند در کنار اینکه بازی های که به اسباب آشپزخانه نیز شباهت داشته باشند می تواند برای او جذابیت ایجاد کند در کنار پازل های مناسب سنش و یا خانه سازی و... اما در اینجا موضوع پر اهمیت دیگری نیز وجود دارد شما بیان می کنید از وقتی یادتان می آید او نق می زده است البته شما معنای نق زدن را بیان نکردید اما اگر او بیقراریی مداوم دارد و یا خواب خوبی ندارد ، گریه های بی دلیل دارد ، سازگاری خوبی با شما و همسرتان و یا همسالان ندارد نیاز است که به صورت دقیق تر توسط روانشناس با حضور خودش علایمش بررسی شود.
      پاسخ آگوست 4, 2020 در 10:14 ق.ظ
  20. مرجان
    سلام.کودک ۱۸ ماهشه.ولی هنوز صحبت نمیکنه در حد سه کلمه مامان بابا نمیگه...ولی فک کنم بشناسمون مطمین نیستم چون بعضی موقع ها میگم برو پیش بابا میره بعضی موقع هام نه...در کل شناختش نسبت به اشیا کمه...مثلا در حد شناخت توپ برق لیوان در همین حد ولی بقیهرو نمیدونه...کلا خیلی بی توجه..سعی در اموزشش میکنم اصلا توجه نمیکنه...صداش میکنم بعضی موقع بر میگرده بعضی موقع ها نه..خیلی علاقه به پرتاب اسباب بازیاش داره و اغلب اونارو میندازه پشت مبل.با کودکان هم سالش بازی نمیکنه ولی از بازی کردن اونا لذت میبره..ولی ارتباطش با بزرگا خوبه..رابطه چشمیش خوبه مشکلی نداره...ولی کلید برق و زیاد خاموش روشن میکنه....
    پاسخ اکتبر 12, 2020 در 10:55 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما مرجان جان در این مسیر نیاز است که به صورت حضوری برای بررسی دقیق شرایط فرزندتان او را به روانشناس بالینی کودک ارجاع بدهید تا در اتاق ردمان شرایط او مورد بررسی دقیق قرار گیرد و در صورت نیاز به کمک های حرفه ای در این زمینه در همین سن به او کمک کنید تا مسیر رشدی خودش را بهتر طی کند . او در این سن نیاز است که مفهوم کلمات عامیانه و شما ، پدر را بشناسد و وقتی صدایش می کنید واکنش نشان بدهد در کنار اینکه ازنظر رشد زبانی نیز در یک سال و نیمگی، بیشتر کودکان دو جین کلمه یا بیشتر را به طور واضح بیان می‌کنند. علاوه بر «ماما» و «بابا» بیشترین کلمات مورد علاقهٔ آنها، «بای‌بای»، «شیر»، «ماشین» و «مال من» و یا وسایلی که زیاد در دسترس آنها بوده است و ارتباط زیادی با ان داشته اند. بسیاری از کودکان نوپای ۱۸ ماهه همچنین می‌توانند دو کلمه را با هم ترکیب کنند تا جملاتی ساده و ابتدایی بسازند. مثلاً کودکتان ممکن است بگوید: «من بغل»، «آب خواست» یا «من توپ و... تربتی کلمات اهمیت ندارد اما بیان آنها مد نظر می باشد . کودک ۱۸ ماهه‌ٔ شما احتمالاً هنوز هم با تقلید از گفت‌وگوهایی که از بزرگسالان می‌شنود، غان و غون زیادی می‌کند. اما با افزایش فرکانس صدایش، شما کلمات واضحی هم در میان صحبت هایش هرچند که واضح نباشد می‌شنوید. اگر فرزندتان تا این سن هنوز نمی‌تواند حداقل دو کلمه را بگوید نیاز است که حتما بررسی دقیق صورت گیرد. سعی کنید که محرک های محیطی بیشتری را با آهنگ ، شعر و بیان کلمات و همچنین تشویق او استفاده کنید در این سن بهتر است به جای تلاش برای تصحیح اشتباهاتش، هر چیزی را که کودکتان می‌تواند بگوید، تحسین کنید. به عنوان مثال، اگر فرزندتان می‌گوید «شوپ من»، آن را با گفتن «نه، بگو توپ من» اصلاح نکنید، بلکه بگویید: «بله، اینم یه کلوچه توپ» مدل‌سازی استفاده‌ٔ صحیح از یک کلمه بیشتر از تصحیح اشتباهات آنها به یادگیری سریع بچه‌ها کمک می‌کند و اینکه دائماً صحبت‌های یک کودک ۱۸ ماهه را غلط‌گیری نکنید، به تقویت اعتماد به نفس و افزایش اشتیاق او برای یادگیری و امتحان کردن کلمات جدید کمک خواهد کرد فرم صورت و واکنش های بدنی شما نیز اهمیت زیادی دارد و می تواند در روند اشتیاق او به صحبت کردن تاثیر زیادی داشته باشد البته همه این موراد بعد از بررسی دقیق می تواند کارکرد داشته باشد و شاید نیاز باشد که کودک شما دوره های گفتار درمانی و رفتار درمانی را تجربه کند و همچنین نیاز است که از نظر سنج گوش نیز تست شود تا مشکل جسمی وجود نداشته باشد . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-88472864
      پاسخ اکتبر 13, 2020 در 12:40 ب.ظ
  21. مرجان
    میخاستم بدونم دچار مشکل یا تاخیر هست یا نه؟
    پاسخ اکتبر 12, 2020 در 10:56 ب.ظ
نظر دهید