مشاوره عشق نوجوانی
مشاوره عشق نوجوانی – روانشناسی عشق در نوجوانی – مدت زمان مطالعه ۳ دقیقه
کی نیاز به مشاوره عشق نوجوانی دارید؟
ممکن است شما در نگاه اول والدین خوش اخلاقی به نظر برسید، اما به محض اینکه اولین تماس های نوجوان خود را با جنس مخالف می بینید از کوره در می روید.
مدام نگران این هستید که آنها به راه خطا نروند ( اگر آسیب ببینند و شکست بخورند، یا باردار شوند).
برای اطمینان از اینکه غریزه حمایت گر شما، باعث نمی شود که به یک والد وحشتناک تبدیل شوید، در اینجا ۵ روش برای بهبود این مسئله آورده شده اند:
محدودیت بگذارید
نوجوان شما نیاز دارد از قوانین آگاهی یابد، و بدانید شما تا چه حد رفتارها را تحمل می کنید.
اگر نوجوان را در جریان فرآیند قانون گذاری قرار دهید، با احتمال بیشتری آنها را می پذیرد.
در واقع، بهترین روش اینست که محدودیت ها به وسیله هر دو طرف یعنی والد و نوجوان تعیین شوند، بدین ترتیب هر دو طرف نگرانی ها و استدلال طرف دیگر را درک می کنند و می فهمند.
در مورد مسائل جنسی با وی صحبت کنید.
با اینکه کار خستیست، اما مهم است که صحبت های مناسب سن را با کودک خود داشته باشید.
این مسئله بهر حال بحثی است که نوجوان شما در آینده مطرح خواهد کرد، ولی ممکن است دیر باشد، زمانی که به مشکل خورده است.
نوجوان نیاز دارد از کسی مشاوره بگیرد برای هیجانها و پیچیدگی های زندگی.
خوش رو باشید.
اگر نوجوان سعی کرد بین شما و طرف مقابلش ارتباطی برقرار کند، با خوشرویی قبول کنید.
این مسئله به شما کمک می کند در جریان ارتباط قرار بگیرید و آن را مانیتور کنید، و متوجه شوید که آیا برای کودک شما سالم است یا خیر.
این مسئله همچنین به طرف مقابل کمک می کند قوانین و محدودیت های شما را بفهمد.
با مثال زدن راهنمایی کنید.
به نوجوان خود نشان دهید که یک ارتباط سالم چگونه است و الگوهایی از احترام، مصالحه، و عشق را به عنوان صفاتی از ارتباط سالم نشان دهید.
مطالعات نشان داده اند نوجوانان ابتدا از والدین خود می آموزند قبل از اینکه تحت تاثیر دوستان و رسانه قرار بگیرند.
هم چنین نوجوانانی که از والدین خود تقلید می کنند همانهایی هستند که والدین با خوشرویی به آنها اجازه صحبت کردن می دهند.
قضاوت کردن را کنار بگذارید.
ممکن است وسوسه شوید که نوجوان خود اذیت کنید یا عشق او را ناچیز بچه گانه بشمارید، اما هرگز این کار را نکنید.
عشق اول هر فردی به شدت قوی است، و هرگز در طول عمر از یاد نمیرود.
در عوض، کنار بکشید، حمایت کنید، و به یاد داشته باشید که احساس خودتان در این دوران چگونه بوده است.
منبع: سایت کودکانه: کودک و نوجوان
مقالات مرتبط با نوجوان ۱۵ و ۱۶ ساله
[shortcode_blog title=’نوجوان ۱۵ ساله’ cols=’2′ cats=’%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%86%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a7%d9%86′ postspp=’4′ usecarousel=’1′ img_popup=’1′ /]
مقالات مشاوره جنسی بلوغ
[shortcode_blog title=’مشاوره جنسی بلوغ’ cols=’2′ cats=’%d8%a8%d9%84%d9%88%d8%ba-%d9%88-%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84-%d8%ac%d9%86%d8%b3%db%8c’ postspp=’4′ usecarousel=’1′ img_popup=’1′ /]
سوالات متداول
۱ - چرا نوجوانان اینقدر سریع عاشق می شوند؟
عاشق شدن یک تحرک عاطفی است که در هر سنی رخ می دهد، اما برای نوجوانان کنترل احساسات حتی سخت تر است. تغییرات هورمونی، ناشی از تحولات مغز و بدن، به شدت در ایجاد احساسات شدید و جذابیت جنسی و عاشق شدن نوجوان نقش دارد.
۲ - رابطه نوجوان چه مدت طول می کشد؟
اکثریت این زوج ها برای تنها چند هفته با هم هستند و برخی هشت ماه و برخی دیگر تا حدود یک سال طول می کشد. این در نمونه های اندک چند سال. دلیل مهم عدم آشنایی کامل و عدم شناخت است. دو زوج با ورود به مرحله جوانی خواسته هایشان تغییر کرده و نظرشان نسبت به زوجشان تغییر می کند
۳ - رابطه عادی نوجوان چیست؟
اما در اینجا برخی از میانگین ها وجود دارد: از ۹ تا ۱۱ سال، فرزند شما ممکن است استقلال بیشتری را از خانواده نشان دهد و علاقه بیشتری به دوستان داشته باشد. از ۱۴-۱۶ سال، فرزند شما ممکن است بخواهد زمان بیشتری را در گروه های جنسیتی مختلط بگذراند، که در نهایت ممکن است به یک رابطه عاشقانه ختم شود. یا حتی با جنس مخالف در فامیل رابطه برقرار می کند. در این دوره صحبت با یک مشاور می تواند او را از این بحران رهایی دهد و در تصمیم گیری به او کمک کند. ممکن است او واقعا زوج خوبی را پیدا کرده است ولی نیاز است هر دو آموزش ببیند و در مورد آینده بیشتر فکر کنند.
بسیار عالی بود . ممنون از وب سایت خوبتون
چرا میگین توی سن پانزده و شانزده سالگی نهایتا یک سال رابطه هست؟
دلیلش
چیه
عاخه مگه میشه تغیر کنه علایق عاشقا؟
علشق که باشی که عوض نمیشه نظرت!
اون عشق نیس بینخیلیایی که شما مشاوران عزیز دیدین!
سلام به شما دوست عزیز
ببینید زمان مشخصی برای دوست داشتن وجود ندارد اما موضوعی که اهمیت دارد این است که در سن نوجوانی بیشتر تصمیم گیری ها هیجانی و بدون در نظر گرفتن شرایط سنی و رشد اجتماعی ، عاطفی ، اقتصادی و… می باشد و مدت زمان زیادی با خیالپردازی هایی که هردو نوجوان دارند نمی توانند این رابطه بدون هدف مشخص در زمان فعلی را ادامه بدهند و تمرکز زیادی که از آنها می گیرد و آسیب های خانوادگی و درسی که مشاهده می کنند می تواند باعث شود که یک رابطه را رها کنند در کنار اینکه این انتخاب و دوست داشتن شناخت بیشتری بعد از یک مدت برای آن ایجاد می شود و مانند اول آن بر پایه ظاهر نمی باشد و همین موضوع باعث می شود که انتخاب تغییر کند و در کنار همه این موارد شماها در این سن در حال کسب هویت و شناخت بیشتر خودتان هستید به همین دلیل ممکن است عقاید و باورهای دینیتان مداوم تغییر کند ، سبک لباس پوشیدن متفاوتی را امتحان کنید ، به رشته ها و شغل های متعددی گرایش داشته باشید و… تا به نقطه تعادل برسید و خودتان و نیازها و علایقتان را بشناسید و در این زمان می توانید بر مبنای معیارهای با ثباتی با شناخت فرد مقابل برای آینده خود تصمیم گیری کنید.
سلام خدمت شما بزرگواران مریم هستم ۱۵ سالمه از اصفهان. حدود یک سال پیش با یک پسر که اونم ۲۰ سالش هست آشنا شدم رابطمون بیشتر مجازی بود اما گاهی همدیگه رو می دیدیم خیلی دوستش داشتم و احساس میکنم اون هم من رو دوست دارد اما قبلا نامزد داشته و نامزدیش بهم خورده اما میگفت که خیلی دوستم داره و ازم خوشش میاد به تازگی سربازی رفته میخواستم بدونم که آیا اگه منتظرش باشم در آخر به هم میرسیم یا باید فراموشش کنم ممنون میشم اگر پاسخ سوالم رو بدید
سلام خسته نباشید من ۱۵ سال سن دارم و عاشق دختر خاله ام که حدودا ۴ سال از من بزرگتر است شدم و واقعا خیلی خیلی عاشقش هستم چند باری به خودش گفتم ولی واکنش تندی بهم نشون نداد ولی خب قبول نکرد خب البته حق داره چون من هنوز وسایلی و چیز هایی که برای یک زندگی مشترک نیاز هست رو ندارم و اینکه هنوز نمیتونم خوشبختش کنم ولی خب برنامه ریزی ام عالی هست من تو درس فوق العاده خوب هستم و قطعا درسم رو عالی پیش میبرم و در المپیاد هم شرکت میکنم و در اقتصاد هم خوب هستم در واقع من برنامه دارم برای ازدواج من واقعا عاشق هستم اونقدر که حتی شب ها خوابش رو میبینم و تفاوت سنی ما هم خیلی زیاد نیست و مطمئن هستم مشکل ساز نه خواهد شد من از سر هیجان عاشقش نشدم و خیلی ملاک در نظر داشتم و روز به روز دارم به عاشق شدم مطمئن تر میشم البته اینم بگم پدر و مادر من و پدر و مادر اون خبری از این ماجرا ندارند البته فکر کنم اون هم بر این باوره که عشق من هیجانی هست ولی خب من اصلا هیجانی فکر نمیکنم و قرار هم تا نتونم پیشرفت کاملی داشته باشم به اون هیچ درخواستی ندم شناختی که ازش دارم اینه اون فمینیست هست و دوس داره از این کشور بره و عاشق جهانگردی هست و من هم تلاش میکنم که بتونم تمام این شرایط رو براش ایجاد کنم من خیلی روییایی فکر نمیکنم و میدونم که عاشقشم البته اینم بگم من نزدیک ۲ ساله که عاشقش هستم لطفا خواهش میکنم التماس میکنم که به من بگین چی کار کنم تا بهش برسم من پیش ۵ تا مشاور دیگه هم رفتم که چندتاشون گفتن این عشقت هیجانی و تمسخرم کردن ولی دو تاشون گفتن این عشقت واقعی و سعی کن که حفظ کنی گفتن شاید دیگه تو زندگی به اندازه این کسی که الان عاشقش هستی نتونی عاشق بشی و برات مشکل ساز بشه در کل گفتن چون تو برنامه ریزی داری و اینکه خیلی به فکرشی و چند تا دلیل دیگه عشقت واقعیه و دستش نده امید وارم شما هم طوری کمکم کنید که مورد تمسخر قرار نگیرم لطفا نصحیت هم نکنید بهم راهکار بدین با تشکر
سلام به شما آقا مهدی
ببین احساساتی که داری قابل احترام هست و در این مسیر اما نیاز است که شما تصمیم گیری را به آینده واگذار کنید چون در زمان فعلی تمرکز بر این موضوعات کمکی به شما نمی کند و نیاز است که در آینده در شرایط سنی و رشدی مناسب زمانی که به هویت کامل رسیدید در این مسیر تصمیم گیری کنید.
اگر بخواهید مداوم به آینده فکر کنید و به احساساتی که دارید و با خیالپردازی و یا مرور کردن علایق و رفتارهای فرد مقابلتان مسیر رشدی خود را طی کنید امکان وابستگی برای شما بیشتر می شود و این وابستگی می تواند باعث شود که شما تایم زیادی را به فکر کردن به این احساس اختصاص بدهید در صورتی که همه زندگی شما را در بر نمی گیرد و نیاز است که شما به علایق دیگرتان نیز توجه کنید و در زمان مناسب نیز براساس شرایط خودتان و فرد مقابل در این مورد تصمیم گیری کنید.
سلام خدمت شما مشاورین عزیز مریم هستم ۱۵ سالمه از اصفهان. حدود یک سال پیش با یک پسر که اونم ۲۰ سالش هست آشنا شدم رابطمون بیشتر مجازی بود اما گاهی همدیگه رو می دیدیم خیلی دوستش داشتم و احساس میکنم اون هم من رو دوست دارد اما قبلا نامزد داشته و نامزدیش بهم خورده اما میگفت که خیلی دوستم داره و ازم خوشش میاد به تازگی سربازی رفته میخواستم بدونم که آیا اگه منتظرش باشم در آخر به هم میرسیم یا باید فراموشش کنم ممنون میشم اگر پاسخ سوالم رو بدید
سلام به شما مریم جان
ببین عزیزم احساساتی که داری قابل احترام هست اما بهتر است در این سن برای ازدواج تصمیم گیری نداشته باشید و اجازه بدهید در آینده در شرایط سنی و رشدی مناسب و با کسب هویت کامل وارد اینگونه تصمیم گیری ها شوید چون در سن شما تصمیم گیری بر مبنای هیجان و خیالپردازی زیاد می باشد و در ـآینده با مشکلاتی چون پشیمانی بیشتر روبرو می شوید .
اینگونه روابط در سن شما وابستگی و درگیری فکری زیادی را ایجاد می کند که حتی می تواند بر روند درسی شما و دیگر علایقتان نیز تاثیر بگذارد .
بهتر است از روابط طولانی مدت به امید اینکه آینده همه چیز آنگونه که شما می خواهید شود پیش نروید و اجازه بدهید در مورد ازدواج در زمان مناسبی و بر مبنای شرایط همان زمان فرد و خودتان تصمیم گیری کنید.
الان من خب واقعا عاشقش هستم و این عشقی که نسبت بهش دارم منو از زندگی عقب نمی اندازه بلکه بیشتر بهم امید میده و بهم کمک میکنه که زودتر درباره ی آینده ام تصمیم بگیرم و بیشتر به تحصیلم بپردازم و برخی از رفتار هام رو تغییر بدم و سعی کنم وقتی چند یال دیگه میخوام یهش بگم نقطه ضعف یا اخلاق بدی نداشته باشم که باعث بشه از من بدش بیاد در کل سوالم این آیا این تفاوت سنی مشکلی ایجاد میکنه یا با چیز های دیگه جاش پر میشه البته خیلی هم زیاد ۴ سال بزرگتره و با خم تو یک دهه هستیم که بعید میدونم مشکلی داشته نظر شما چیه؟
ببینید آقا مهدی در اول نیاز هست که هردوی شما به هویت کامل برسید و شرایط سنی دوران نوجوانی را طی کنید و از اون خارج بشید در آینده این اختلاف سنی نیاز است که با تست و بررسی بالینی مورد بررسی دقیق قرار گیرد تا بتوانیم با بررسی سن تقویمی و رشدی در این مسیر نظری بیان کنیم.
ببینید من عاشق پسری شدم که همسنه خودمم اوایل خیلی نگاه های عاشقانه میکرد اما حالا عوض شده خودایی منم فقط نگاش میکردم رو نمیدادم ولی کمتر میاد جایی که من هستم.
عاشق یکی دیگه شده؟؟
تازه گیا هم خیلی به خودش میرسه حدودا نود و پنج روز میگذره که عاشقش هستم
سلام به شما ستایش جان
ببین عزیزم با توجه به تایپیکی که در آن سوال خود را مطرح کردید شما در سن نوجوانی قرار دارید دقت کنید که در آن گرایش به جنس مخالف بیشتر می شود اما عزیزم دقت داشته باش که در سن شما این گرایشات یک امر طبیعی هست اما دقت کنید که نمی توان بر مبنای نگاهای یک فرد در مورد علاقه او تصمیم گیری کرد و بیشتر این برداشت بر گرفته شده از احساس خود شما می باشد .
بهتر است در این مسیر در کنار احترامی که برای احساسات خودتان قائل هستید اجازه بدهی در آینده در شرایط سنی و رشدی بهتر هم شما و هم این آقا با تشکیل هویت کامل و داشتن شرایط اجتماعی و اقتصادی و رشدی بهتر در مورد این احساسات تصمیم گیری کنید .
در زمان فعلی اگر بخواهید تمرکز زیادی بر این احساسات و پاسخ های بیرونی بگذارید می تواند شما را از مسیر اصلیتان خارج کند بهتر است از خیالپردازی و بزرگنمایی احساسات و حدس زدن احساسات فرد مقابل خوداری کنید و سعی کنید تصمیم گیری را به آینده واگذار کنید .
سلام من۱۵ سلام هست و حدود شش ماه هست که عاشق یک دختر شدم که اونم هم سن خودم هست من اون رو داخل شهرستانمون دیدم البته این رو هم بگم با هم فامیل هستیم اما فامیل دور به خاطر همین رفت وآمد خانوادگی نداریم فقط در سال میتونم اون را داخل شهرستان ببینم
شش ماه پیش که دیدمش چیزی بهش نگفتم ولی الان خیلی پشیمونم و دفعه بعد که ببینمش بهش میگم چیزی می خوام بگم این هست که لطفا نگیر فراموشش کن الان خیلی زوده این حرف ها رو نزنید من نمیتونم فراموشش کنم تازه من از همین الان برای ایندمون تصمیم گرفتم در ضمن اصلا که این عشق های دوره نوجوانی کوتاه نیست من واقعا عاشقش شدم و تا آخر عمرم هم عاشقش هستم فقط یه سوال داشتم وقتی ببینمش چه چیزی بهش بگم چجوری بهش بفهمونم عاشقش هستم
سلام به شما دوست عزیز
احساساتی که داری قابل احترام هست اما دقیقا چیزی که باعث می شود که این احساسات در دوران نوجوانی نگران کننده باشد این است که شما تنها براساس یکبار دیدن و بدون شناخت تصمیم به آینده ای نامعلوم گرفته اید و فکر می کنید که احساسات شما با دیگران متفاوت هست چیزی که عموما در سن شماها همه بیان می کنند .
در این مسیر شما می توانید احساسات خود را بیان کنید اما این مسیر به هیچ یک از شما کمکی نمی کند چون در سالهای آینده و تشکیل هویت و وارد شدن به اجتماعات بزرگ تر و شرایط اجتماعی و اقتصادی تضمینی وجود ندارد که هیچ یک از شما دو نفر همین احساس را داشته باشید و در زمان فعلی بخاطر خیالپردزای های خود فکر می کنید که اینده به سمت چیزی که شما فکر می کنید پیش می رود .
بهتر است به خودتان فرصت بیشتری بدهید و در کنار احترام به احساسات اجازه بدهید که در زمان بهتری در شرایط سنی و رشدی بهتر زمانی که بتوانید در مسیر دوست داشتن خود اقدامی کنید در این مورد با فرد مقابل صحبت کنید .
عرض سلام و وقت بخیر،سپاس از سایت خوبتون، من مصطفی هستم ۲۱ سالمه و دانشجوی دانشگاه فرهنگیان، یکسال قبل با یه دختر از طریق انستا گرام آشنا شدم و اونم دانشجو دانشگاه فرهنگیان بود، شهر امون هم حدود ۳۰ دقیقه از هم فاصله داره، بعد ۲ ماه آشنایی و حرف زدن باهم کم کم عاشق هم شدیم و رابطه مون جدی شد و هدف نهایی هردومون اذدواج بود، بعد من این موضوعو با خانواده درمیان گذاشتم، مادرم به دلایلی ناراضی بود مانند کم سن بودن من و موژگان دور بودن شهرمونو همین طور شاید اینکه به انتخاب من اعتماد نداشت، بعد من و تحت فشار گذاشت که باید و باید با موژگان قطع رابطه کنم و من هم راستش در اون شرایط نمیدونم چرا ولی شوکه شده بودم و همه چیز مثل خواب بود برام، و اینکه با موژگان قطع رابطه کردم و بعد از این موضوع من خیلی چیزا رو در زندگی تغییر دادم رابطه م با دوستامو محدود کردم و اینکه جدی تر شدم در زندگیم و… ، راستش حدودا یه سالی گذشته و الان خیلی خیلی خیلی پشیمونم از این که چرا با موژگان قطع رابطه کردم و اینکه باید روی تصمیم خودم استوار می بودم و همین موقع با خونواده منطقی تر صحبت میکردم و الان چند روزی هست با خونواده نشستم و اروم و منطقی باهاشون حرف زدم اونا هم راضی شدن و میگن اگه تو موژگان و میخوای خب ما میریم خواستگاری، الان هم سوالم اینه آیا کار درستی هست که دوباره برگردم به رابطه و اگه برگردم ارزش خواهد داشت و اینکه امکان داره موژگان منو ببخشه و آیا این سن برای اذدواج زود هست، آیا میتوان این رابطه رو نگه داشت تا از دانشگاه تموم میشیم و بعد اذدواج کنیم در کل نظرتون راجع به این موضوع چیه ممنون از پاسختون
سلام به شما آقا مصطفی
احساسات شما قابل احترام هست اما دقت کنید که نگرانی های خانواده شما بی مورد نمی باشد چون اگر شماها شرایط اجتماعی با باثباتی نداشته باشید و هنوز در شرایط درس خواندن باشید و یا سربازی نرفته باشد و از نظر اقتصادی نیز وابسته به خانواده باشید هرچند که خانواده در این مسیر بتوانند به شما کمک کنند اما بازه می توانید در مسیر ازدواج با مشکلات بیشتری نسبت به زمانی که شرایط با ثبات تری دارید و استقلال بیشتری دارید تصمیم گیری داشته باشید .
بعد مسافت بین شما زیاد نمی باشد اما دقت کنید که شماها براساس دو ماه آشنایی آن هم در دنیای مجازی تصمیم گیری برای موضوع مهمی چون ازدواج داشته اید و این می تواند آسیب های زیادی را به دنبال داشته باشد چون شناخت در دنیای مجازی ناقص می باشد و نمی توان براساس آن تصمیم گیری کرد .
اگر فکر می کنید آمادگی شروع مسئولیت زندگی مشترک را دارید و از نظر اقتصادی و اجتماعی نیز شرایط نسبی مناسبی دارید در این مسیر می توانید بدون رابطه مجدد به صورت مجازی در احترام بخواهید که شماره منزل را بدهند تا خانواده شما تماس بگیرند و هردوی شما براساس شناخت در دنیای واقعی در این مورد تصمیم گیری داشته باشید .
بیان شرایط قبلی و نگرانی ها می تواند در این مسیر به این خانم نیز جهت تصمیم گیری مجدد کمک کند بهتر است برای تصمیم گیری همه جوانب را مد نظر قرار بدهید .
با عرض سلام خدمت مشاور عزیز این سایت
من ۱۶ سالمه و یک سال است که عاشق یک پسر شدم که ۲۰ سالشه حدودا و اینکه من دارم حس شدید و علاقه بسیار زیاد بهش رو پنهون میکنم (بگذریم که تو این یه سال چه روزای سختی رو گذروندم با پنهون کردم حسم ) و اینکه من همه ی احساساتم نسبت به این شخص رو دارم نادیده میگیرم و این یه جوارایی سرکوب کردن عواطف نامیده میشه
نمیدونم چی راهی هست که میشع کمک کنه به من در بیان احساساتم جدا از ازدواج که امکان پذیر نیست میخوام حداقل متوجه این احساسات من بهش رو بفهمه میشع راهنمایی کنید من چیکار میتونم بکنم
سلام به شما مهسا جان
احساساتی که داری قابل احترام هست اما دقت کنید که شما در سن نوجوانی قرار دارید و در این سن تجربه این احساسات یک امر طبیعی هست اما دقت کنید که شنیدن این احساس از سمت این فرد نیز نمی تواند به شما کمکی کند اگر این فرد نیز احساس مشابهی داشته باشد که خب وارد شدن به یک رابطه دوستی در این سن از شما تمرکز زیادی می گیرد و این باعث می شود که شما تمرکزتان از مسیر اصلی خارج شود و اگر با پاسخ منفی نیز روبرو شوید نیز احساسات ناخوشایند بیشتری را ممکن است تجربه کنید .
در این مسیر بهتر است در کنار احترام ب احساسات خود به شرایط سنی و رشدی نیز توجه داشته باشید و اجازه بدهید در آینده در شرایط سنی و رشدی مناسب در مورد این احساسات بر مبنای شناخت در دنیای واقعی تصمیم گیری کنید .
اگر بخواهید دائم با خیالپردازی و بزرگنمایی این احساسات پیش بروید تمرکز شما زا موضوعات مهم دیگری چون علایق دیگر و درس کاهش می یابد .