دسته: آموزش کودک

جدا کردن اتاق کودک
جدا کردن اتاق کودک

چگونه کودک را با چالش جدا کردن اتاق کودک آماده کنیم؟

نکاتی در مورد جدا کردن محل خواب کودک از والدین

همه والدین در هر مرحله از رشد کودک با چالش های زیادی روبرو هستند،

چرا کودکان باید حتما نشسته دستشویی کنند؟
چرا کودکان باید حتما نشسته دستشویی کنند؟

همان گونه که باید روش درست غذا خوردن و راه رفتن به کودکان آموزش داده شود، روش دستشویی کردن نیز باید به آن ها یاد داده شود. سن مناسب برای آموزش دستشویی رفتن به کودکان بین ۲ تا ۴ سالگی است. یادگیری دستشویی رفتن نقطه عطفی در تکامل و رشد کودک است و زمانی رخ می دهد که مهارت های جدید فیزیکی، کلامی و حتی اعتماد به نفس در آن ها به سرعت در حال پیشرفت است.

آموزش مهارت های زندگی به کودکان ( ۶ مهارت ضروری)
آموزش مهارت های زندگی به کودکان ( ۶ مهارت ضروری)

آموزش مهارت های زندگی به کودکان ( ۶ مهارت ضروری)

پس از تامین نیازهای اولیه کودکان بسیار اهمیت دارد تا آموزش مهارت زندگی صورت گیرد و مهارت های زندگی از اولویت های تربیتی می باشند، یکی از مهم ترین وظایف والدین تربیت فرزندان می باشد کودکانی که امروزه در محیط امن خانواده و تحت مراقبت والدین شان هستند به زودی وارد اجتماع می شوند و خانواده را تشکیل می دهند.

در این شرایط والدین الگوی فرزندان می باشد و تمامی رفتار و کارهایشان در ذهن کودک ثبت می شود و تاثیر بسیاری بر روی شخصیت فرد می گذارد در این شرایط والدین باید با مهارت های زندگی و آموزش های لازم آشنا شوند تا بتوانند به کودکان تربیت صحیحی را آموزش دهند، تربیت کودکان بسیار مهم می باشد و امری تخصصی و پیچیده می باشد، بنابراین بهتر است در مواقع حساس از مشاوره کودک کمک بگیرید تا اطلاعات کافی را در اختیار شما قرار دهند.

آموزش مهارت های زندگی به کودکان، یک کار ضروری

در آموزش مهارت ها، نقش مشاور متخصص به عنوان مکملی در کنار پدر و مادر می باشد و انسان گاهی اوقات به خاطر مشکلات زندگی اش در شرایطی قرار می گیرد که احساس شکست و ناامیدی می کند و به همین دلیل فکر می کند که سختی ها و مشکلات زندگی فراتر از آستانه تحمل او می باشد و او نمی تواند از پس این مشکلات برآید.

در بسیاری از اوقات به خاطر ارتباط با دیگران و رفتارهای برخی از افراد دچار استیصال می شوند و رفتارهای عجولانه و شتاب زده ای نشان می دهند تمامی این مشکلاتی که به وجود می آید به خاطر عدم اطلاعات و آگاهی آن ها و هم چنین ناپختگی و عدم آموزش مناسب مهارت های زندگی به کودکان می باشد.

فرزندان همیشه در  محیط خانواده باقی نمی مانند و دیر یا زود وارد اجتماع شده و با مشکلات ریز و درشتی رو به رو می شوند پس باید همان ابتدا مهارت های زندگی به فرزندان آموزش داده شود تا در آینده زندگی بهتری را برای خودشان بسازند، هم چنین یک مشاور با تجربه می تواند به شما کمک کند تا استعداد های کودک تان را کشف نمایید و بهتر با او ارتباط برقرار کنید.

مهارت های زندگی و آموزش آن ها به کودکان

برای این که کودکان در آینده زندگی بهتری داشته باشند باید روانشناسی کودک را در همه مراحل زندگی آن ها در نظر بگیریم، مهارت های زیادی وجود دارد که باید به کودکان آموزش داده شود که در ادامه این مقاله به توضیح برخی از آن ها می پردازیم.

  1. آموزش مهارت ارتباط و تعامل با دیگران به کودکان

بچه ها به زودی بزرگ می شوند و وارد اجتماع شده و کار می کنند، ازدواج می کنند و با مسائل مختلفی رو به رو می شوند آن ها در صورتی می توانند به طور دقیق با مسائل و مشکلات کنار بیایند که از قبل برای آن ها آماده شده باشند در صورتی که کودک با خواهر و برادر و دوستانش تعامل داشته باشد در این حالت به صورت تمرینی و موثر خودش را برای مقابله و رویارویی با مشکلات آماده می کند.

کودکان باید بیاموزند در عین این که به دیگران احترام می گذارند و خودشان را کنترل می کنند باید حق دیگران را بگیرند و نظرشان را به راحتی بیان کنند، به طور مثال از کودکان بخواهید یکدیگر را نقاشی کنند و زمانی که یکدیگر را ناراحت کردند و او را رنجاندند قسمتی از نقاشی را پاره کنند در این حالت به آن ها می فهمانید که رنجاندن دیگران چه تاثیر بدی بر آن ها می گذارد و کودک تاثیر این کار را به خوبی متوجه می شود.

مهارت های زندگی به کودکان

  1. مدیریت زمان در فرزندان

یکی از مهارت های مهم و اساسی در دوران بزرگسالی مدیریت زمان می باشد، کودک باید مدیریت زمان در زندگی را یاد بگیرد و با فعالیت هایی مفید و بیهوده آشنا شود، مثلا او باید متوجه شود اگر بیش از اندازه تلویزیون مشاهده کند تاثیر بدی بر روی او و زندگی اش خواهد گذاشت.

زمانی که کودک بزرگ شد باید ساعت مخصوص برای خود داشته باشد و بداند که برای بیدار شدن از خواب باید تقلا کند، شما باید کودکتان را تشویق کنید تا کارهای مدرسه شان را دقیق و در زمان مقرر انجام دهند، حتی آن ها می توانند کارهای روزانه شان را یادداشت نمایند تا برنامه درست و خوب برای انجام آن ها داشته باشند، در صورتی که کودک برای انجام به موقع کارهایتان دچار اضطراب و استرس شدیدی می شود در این موقعیت باید راهی را پیدا کنید تا آرامشش را حفظ نماید.

  1. آموزش مهارت های زندگی به کودکان، مدیریت مالی

باید به کودک تان اجازه دهید تا تصمیم های مالی کوچک را خودش بگیرد، بچه ها با اشتباه کردن در موقعیت های کنترل شده، چیزهای زیادی را یاد می گیرند، شما باید برای کودک تان شرایط و مقررات خاصی را وضع نمایید تا بداند که چطور پولش را خرج نماید به طور مثال اگر ماهانه به او پول می دهید باید بداند که تا یک ماه آینده خبری از پول نیست و او باید پولش را مدیریت کند و برای نیازهای مختلف تقسیم بندی نماید و بتواند بخشی از آن را پس انداز کند، به این طریق آن ها یاد می گیرند که باید در قبال پولی که دریافت می کنند مسئولیت پذیر باشند و به طور صحیح آن ها را خرج کنند. با این کار کودک علاوه بر مدیریت پول، مسئولیت پذیری را نیز یاد می گیرد.

  1. مهارت های زندگی رعایت نظم

معمولا بچه ها برای بازی کردن انبوهی از وسایل بازی و خرده ریز برای خودشان دارند، والدین باید دسته بندی  و مرتب کردن وسایل آن ها را به خودشان بسپارند و کودک شان را تشویق کنند تا وسایل قدیمی را به دیگران ببخشد، شما می توانید برای آن که بچه ها نظم را یاد بگیرند صندوق های فانتزی و جذابی برای آن ها بخرید تا آن ها به مرتب کردن وسایلشان تشویق شوند.

  1. مهارت های خانه داری در زندگی

انسان هر شغلی که داشته باشد باید مهارت خانه داری را بیاموزد و بتواند کارهای خود و خانه اش را انجام دهد، می توانید در انجام کارهای کوچک مثل جدا کردن کاهو ها و چیدن نان ها از کودک تان کمک بگیرید و یا از او بخواهید لباس هایش را در ماشین لباس شویی قرار دهد هم چنین در هنگام خرید کردن کودکتان را با خود ببرید و او را با مواد غذایی و ملاحظات اقتصادی آشنا نمایید ، در صورتی که کودک تان به تدریج با کارهای خانه آشنا شوند در بزرگسالی می توانند به خوبی از عهده کارهای شخصی خانه شان بربیایند و به درستی آن ها را انجام دهند.

  1. آموزش مهارت های زندگی به کودکان، مهارت تصمیم گیری

یکی از مهم ترین مهارت های لازم برای زندگی، مهارت تصمیم گیری می باشد شما باید از فرزندتان بخواهید تا  اهداف خود را برای آینده بنویسد و در مورد کارهایی که باعث می شود تا او به اهدافش برسد صحبت کنید، هم چنین به او بیاموزید که برای رسیدن به اهدافش باید به شواهد و مدارک تکیه کند و به صورت صحیح و با اطمینان تصمیم بگیرد، و در صورتی که کودکتان تصمیمی را گرفت او را با معایب و مزایای تصمیم آشنا کنید و در انتها تصمیم نهایی را به عهده خودش بگذارید، هر چه قدر کودک شما بتواند تصمیم های صحیح و بیشتری بگیرد در این حالت اعتماد به نفس او افزایش خواهد یافت.

کلام آخر

والدین باید به این نکته توجه کنند که آموزش مهارت های زندگی به کودکان باید در راستای تربیت آن ها باشد در واقع هدف از این مهارت ها این است که فرزند شما به بهداشت جسمی و روانی دست یابد و بتواند در این زمینه شخصیت رشد یافته ای داشته باشد، در صورتی که کودک مهارت های مختلفی را در زندگی کسب کند می تواند در آینده و بزرگسالی شخصیتی موفق تر داشته باشد .

در این خصوص شاید کودکان در یادگیری مهارت ها با مشکلاتی رو به رو شوند و والدین نتواند به درستی مهارت ها را به آن ها آموزش دهند در این شرایط باید از مشاور کودک استفاده کنید تا به شما کمک کند آموزش های لازم را به کودک تان بدهید، مرکز ستاره ایرانیان به صورت تلفنی و حضوری آماده خدمت رسانی به شما می باشد تا برای حل مشکلات و مسائل راهکارهای صحیح در اختیار شما قرار دهد.

نویسنده: “کودکانهسایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

آموزش کودک

آموزش صحبت کردن به کودکان
آموزش صحبت کردن به کودکان

آموزش صحبت کردن به کودکان

آموزش صحبت کردن در کنار اینکه یک فرایند معمول می باشد اما نیاز به یک سری آموزش ها نیز در این مسیر دارد فرآیندی است که از بدو تولد کودک و با تجربه استفاده از اصوات مختلف توسط کودک آغاز می ‎شود و به صورت مرحله ای رخ می دهد. معمولا تا ۲ سالگی، بیشتر کودکان واژگان زیادی آموخته و می ‎توانند کلمات را به منظور ابراز نیازهای خود بیان کنند .

آموزش صحبت کردن – از تولد تا ۳ ماهگی

در این مرحله کودک صدای شما را می ‎شنود و سعی در تکرار این اصوات دارد. شما می‎ توانید در انجام این کار به او کمک کنید :

در مرحله تولد تا سه ماهگی کودک هر گاه شاد است و می خندد، شروع به حرف زدن می کند. اصواتی شبیه غان غان را تلفظ می کند.

در این گام کودک با صدای گریه به شما می فهماند که گرسنه است یا خوابش می آید. حرف زدن نوزاد در این مرحله به این صورت است که برای هر درخواستی صدای گریه متفاوتی از خود در می آورد

راه حل های آموزش صحبت کردن به کودکان

با راه حل های زیر می توانید به رشد زبانی بهتر کودک کمک کنید.

۱.برای کودک خود آواز بخوانید :

شنیدن صداهای اطراف از اهمیت زیادی برخوردار می باشد و ما می توانیم با آواز خواندن برای کودک حتی از قبل از تولد نقش زیادی در عادت دادن گوش او به شنیدن صداهای مختلف دارد زیرا او حتی در داخل شکم شما نیز صدای تان را می ‎شنود پس ایجاد ارتباط کلامی از اهمیت زیادی برخوردار می باشد.

۲.با کودک خود و یا در حضور او با سایر افراد اطرافتان صحبت کنید

درست است که او معنی دقیق کلمات را درک نخواهد کرد اما با این حال شنیدن صدای شما و دیدن لبخندتان او را هیجان زده خواهد کرد و او همچنین از شنیدن و دیدن افراد دیگر نیز لذت خواهد برد. مشاهده هیجان و بیان احساسات یک مسیر ارتباطی می باشد که به کودک کمک می کند تا دنیای اطرافش را بهتر درک کند در کنار اینکه امنیت برای حرکت و رشد را به کودک می دهد.

۳.محیطی ساکت و آرام برای فرزند خود ایجاد کنید  در کنار محرک های شنیداری لازم

نوزادان به بازی کردن و ایجاد سر و صداهای مختلف در محیطی عاری از هرگونه سر و صدای تلویزیون، رادیو و یا ضبط نیازمند هستند و همیشه قرار نیست که محرک یک انسان در یک تعامل مستقیم باشد پس بهتر است که با آهنگ ها و برنامه های مناسب کودک به او کمک کنید تا اصوات مختلف را بشنود.

از ۳ تا ۶ ماهگی

 

در این دوره فرزند شما سعی در درک نحوه ارتباط های کلامی افراد با یکدیگر دارد و این تعامل برای او لذت بخش می باشد. شما با انجام این کارها می‎ توانید به او در صحبت کردن کمک کنید :

  • ارتباط چشمی از اهمیت زیادی برخوردار می باشد، کودک خود را در فاصله نزدیک به خود نگه دارید تا بتواند به چشمان شما خیره شود .
  • با او همراه با لبخند حرف بزنید و دقت کنید که قرار نیست همیشه ما حضور داشته باشید اما زمان بودنتان ایجاد تعامل از اهمیت زیادی برخوردار می باشد مخصوصا برای مادرانی که شاغل هستند.

سر و صداهایی که فرزندتان از خود در می ‎آورد را تکرار کنید

در ماه چهارم

نوزاد کمی فراتر از غان غان کردن می رود.صدا ها و حروف را با فتحه یا ساکن به کار می برد.مثلا مداوم می گوید: مممممم یا ب ب ب.

در ماه پنجم

نوزاد حرف زدن را با بالا و پایین بردن صدایش قدرت می دهد. یعنی در حال گفتن ر گاهی آن را محکم تر از قبلی ها ادا می کند و این نشانه خوبی است.

در ماه ششم

اگر نوزاد تا شش ماهگی هیچ صدایی از خود در نیاورد باید با پزشک متخصص مشورت کنید.

  • در صورت تلاش او برای تکرار کلمات شما، کلمه مورد نظر را دو مرتبه تکرار کنید .

از ۶ تا ۹ ماهگی

کودک شما در این دوره سعی در ایجاد صداهای مختلف و بازی با اصوات گوناگون دارد و شروع اولیه رشد زبانی را از نظر تکلم شما مشاهده می کنید. برخی از این کلمات عبارتند از “بابا” یا “دادا”. کودک با شنیدن صدای شاد شما لبخند زده و با شنیدن صدای عصبانی، گریه می ‎کند و یا ناراضی به نظر خواهد رسید و هیجانات مختلف را نشان می دهد و از شما نیز می خواهد که هیجان نسبت به این کلمات واکنش نشان بدهید این رفتار باعث تقویت صحبت کردن می شود.

در این مرحله شما با انجام این کار ها می‎ توانید به فرزند خود در درک بهتر کلمات کمک کنید (حتی اگر هنوز نتواند آن ها را به زبان بیاورد):

  • به او کمک کنید تا دست خود را به همراه موسیقی نواخته شده، روی صفحه حرکت دهد و یا استفاده از بازی های که صدا تولید می کند می تواند کمک کننده باشد
  • به فرزندتان اسباب بازی بدهید و چیزی در مورد آن به او بگویید یعنی توضیح بدهید که چه کار می تواند کند و اجازه بدهید آن را تجربه کند .
  • او را مقابل آینه قرار دهید و از او بپرسید “این کیه؟” ؛ سپس نام او را تکرار کنید او می تواند خودش را بشناسد سعی کنید که در آرامش و لبخند با تصویر او برخورد کنید در کنار اینکه می توانید از بازی هایی که تولید صدا می کند در مقابل آینه استفاده کنید .
  • از فرزند خود سوال بپرسید. برای مثال از او بپرسید ” گربه کجاست ؟”؛ اگر واکنشی نشان نداد، به او نشان دهید که گربه عروسکی او کجاست و یا واقعی او به مرور می تواند اسم اشیاء، حیوانات، انسان ها را حتی اگر نتواند بیان کند درک کند.

از ۹ تا ۱۲ ماهگی

 

کودک شما در این دوره شروع به درک کلمات ساده خواهد کرد . اگر در حین انجام کاری به او بگویید “نه نه”، متوقف شده و به شما خیره خواهد شد . اگر کسی از او بپرسد “بابا کجاست ؟”، او به دنبال بابا خواهد گشت . او با اشاره و زبان بدن خود سعی در انتقال پیامی به شما خواهد داشت .

برای مثال وقتی به شما نگاه می‎ کند و دستان خود را بالا می ‎برد ، سعی در انتقال این پیام که می ‎خواهد بغلش کنید به شما خواهد داشت. شما می ‎توانید با تکان دادن دست خود به او بیاموزید که چگونه با شما خداحافظی کند به مرور زبان بدن را در کنار زبتن گفتاری یاد می گیرد و این مسیر تعاملی را بهتر می کند اما دقت کنید که زبان بدن نباید جایگزین زبان کلامی شود .

در این سن که در حدود همان یک سالگی کودک است، کودکتان ممکن است بالاخره اولین کلمه‌اش را به زبان ‌آورد را واضح تر به زبان بیاورد. او احتمالاً یک یا چند واژه دیگر را هم آن‌قدر خوب می‌داند که بتواند از آنها استفاده کند.

اما دقت کنید که این زمان ها نسبی هست و ممکن است مقداری براساس شرایط کودکان جابه جا شود

از ۱۲ تا ۱۵ ماهگی


نوزادان در این دوره شروع به استفاده از کلمات می‎ کنند. آن ها صحبت کردن را با استفاده کلمات ساده ای مانند “بابا” و یا “دَدَ” برای رفتن به گردش، آغاز می ‎کنند. در این دوره بیشتر بچه ها توانایی استفاده از ۱ یا ۲ کلمه را دارند و بیش از ۲۵ کلمه را درک می ‎کنند .دقت کنید که درک کلمات از اهمیت زیادی برخوردار می باشد در کنار اینکه نیاز است که شنوایید او نیز چک شود چون اگر مشکلی در شنوایی وجود داشته باشد اما نمی تواند در این مسیر خوب پیش برود.

آموزش صحبت کردن به کودکان

برای مثال اگر از او اسباب بازی خاصی که آن را می شناسد بخواهید، برای شما خواهد آورد. او می‎ تواند بدون استفاده از کلمات و تنها با استفاده از دستان خود و ادای برخی اصوات، چیزی از شما بخواهد. شما با انجام کارهای زیر می ‎توانید به او در بیان کلماتی که توانایی تلفظ آن ها را ندارد کمک کنید :

  1. در مورد اشیائی که از آن ها استفاده می ‎کنید با کودک خود صحبت کنید و به او فرصت دهید تا نام آن ها را تکرار کند .در این مسیر بازی هایی چون گذاشتن اشیاء مشابه کنار هم از و یا اینکه کلمه ای را بگوید مثلا بگوید گربه ها و یا خرگوش ها و پیدا کردن آنها می تواند هم دقت را بیشتر کند و هم درک او را از کلمات افزایش بدهد.
  2. از کودک خود درباره اشکال موجود در نقاشی های کتاب داستان سوال کنید و به او فرصت دهید تا نام آن را بگوید مثلا بپرسید به نظرت خرسی کجای تصویر هست، بابایی داره چیکار میکنه، به نظر می یاد خرگوش گرسنس و غیره
  3. وقتی کودکتان موفق به بردن نام اشیا می ‎شود به او لبخند بزنید و برایش دست بزنید. چیزی درباره آن شیء به کودکتان بگویید. برای مثال ” اون خرگوش رو ببین ! چقدر بزرگه ! دمشو نگاه کن “هیجان داشته باشید این هیجان کمک میکند تا او تشویق به انجام و تکرار شود.
  4. در مورد چیز هایی که فرزندتان علاقه بیشتری به آن ها نشان می ‎دهد با او صحبت کنید. به او فرصت دهید تا کلمات شما را تکرار کند دائم در حال غلط گرفتن نباشید تا اعتماد به نفس او کم نشود در کنار اینکه خودتان کلمات را به درستی بیان کنید.
  5. در مورد کارهای روزمره خود با او صحبت کنید . برای مثال “دوست داری کدوم لباستو بپوشی ؟”، “آب یا شیر می ‎خوری ؟” دوست داری باهم بریم پارک و غیره
  6. در مورد کلمه هایی که کودکتان از آن ها استفاده می ‎کند، صحبت کنید. برای مثال وقتی می گوید عروسک، شما بگویید ” اون عروسک بزرگ و قرمز مال توئه “
  7. عروسک ها و اسباب بازی های مورد علاقه کودکتان را در مکالمه هایتان دخیل کنید. برای مثال بگویید ” دوست داره با ما بازی کنه. به نظرت بلده برامون غذا درست کنه، اسمشو دوست داری چی بزاریم و غیره

از ۱۵ تا ۱۸ ماهگی

خب حالا کودک شما در این دوره از حرکات پیچیده تری برای ایجاد ارتباط با شما استفاده خواهد کرد و به تلاش خود در ساخت واژگان بیشتر ادامه خواهد داد و روز به روز ممکن است شما کلمات جدیدتری را از او بشنوید. او ممکن است دست شما را بگیرد، با شما به سمت قفسه عروسک ها برود و به یک عروسک خاصی اشاره کند تا با یکدیگر با آن بازی کنید. .شما با انجام کارهای زیر می ‎توانید به فرزندتان در برقراری ارتباط با خودتان کمک کنید :

  • وقت آن شده که او اعضای بدنش را بشناسد می توانید به آنها اشاره کنید با بازی و یا شعر و بعد بدون سرزنش غلط یا درست بیان کردن به او بگویید “چشمتو به من نشون بده “؛ سپس به چشم خود اشاره کنید. این کار را در مورد انگشتان دست، پا، چشم، زانو و غیره نیز انجام دهید .
  • یکی از اسباب بازی های کودکتان را پنهان کرده و از بخواهید که آن را پیدا کند . به او در انجام این کار کمک کنید و در این لذت شریک شوید .بازی های پیدا و پنهان جز بازی های جذاب این سن می باشد.
  • وقتی کودکتان به شما چیزی داد، در رابطه با آن با او صحبت کنید، مثلا اگر به شما کتابی داد از او تشکر کنید و عکس های آن را به او نشان دهید  و سعی کنید که در مورد آنها باهم داستان بسازید و یا براساس تصویرها داستان بیان کنید.

کودک حالا واژه‌نامه‌ای متشکل از ۱۰ تا ۲۰ لغت دارد که شامل اسم‌ها مثل «مامان»، فعل‌ها مثل «خوردن» و صفت‌ها مثل «سرد» است. همچنین امکان دارد کودکتان از عبارات و جمله‌‌هایی معمولی برای درخواست کردن آب یا غذا استفاده کند.

از ۱۸ ماهگی تا ۲ سالگی


کودک شما در این دوره قادر به دنبال کردن دستورالعمل ها بوده و می ‎تواند کلمات را در کنار هم قرار دهد مانند “اسب برو” یا “شیر بده” . او همچنین در این دوره شروع به انجام بازی هایی می‎ کند که باعث توسعه زبان گفتار او می ‎شوند. با انجام کارهای زیر می ‎توانید به تقویت مهارت های ارتباطی کودک خود کمک کنید:

  • از فرزند خود کمک بخواهید. برای مثال از او بخواهید که لیوانش را روی میز بگذارد یا کیفش را نزد شما بیاورد .
  • برای فرزند خود شعر بخوانید و از او بخواهید که آنچه که در محیط اطراف خود می ‎بیند را برای شما نام ببرد جملات را درست بیان کنید.
  • کودک خود را تشویق کنید تا در مورد اسباب بازی های خود با سایر هم سن و سالانش صحبت کرده و ارتباط برقرار کند. تشویق به اینکه بگوید شکل های کتابش در حال چه کاری هستند کمک زیادی می کند.
  • با فرزند خود عروسک بازی کنید ، برای عروسک هایش غذا درست کنید و تلفنی حرف بزنید یا سایر عروسک ها را به مهمانی دعوت کنید .بازی های معمول با تعامل و همراهی او با همسالانش می تواند کمک زیادی به رشد او کند.

از ۲ تا ۳ سالگی

 

مهارت های ارتباطی کودکتان از ۲ تا ۳ سالگی با تقویت لب های او توسعه پیدا خواهد کرد و او می‎ تواند کلمات بیشتری را برای ایجاد جملات ساده در کنار هم قرار دهد. برای مثال او می‎ تواند بگوید “مامان خداحافظ” .

او همچنین در این دوره قادر به پاسخگویی به سوالات ساده مانند “خرست کجاست ؟” نیز می ‎باشد. تا ۳۶ ماه آینده فرزندتان توانایی پاسخگویی به برخی سوالات پیچیده تر مانند “وقتی تشنه ای چه کاری انجام می ‎دی ؟” را کسب خواهد کرد. او در این دوره بازی های خیالی بیشتری انجام می دهد، مانند رفتن به محل کار، تعمیر ماشین اسباب بازی و مراقبت از عروسک ها.

در این سن‌ها کودک می‌تواند درباره چیزی در محیط یعنی چیزی که تازه اتفاق افتاده است گفت‌وگوی ساده‌ای انجام دهد و اغلب سؤالات ساده‌ای می‌پرسد. از عبارات سه کلمه‌ای به جملات شش کلمه‌ای می‌رسد و واژه‌نامه او به ۲۰۰ تا ۳۰۰ کلمه خواهد رسید که شامل فعل‌های زیادی است. او از فعل‌های گذشته استفاده می‌کند و کلمات را جمع می‌بندد، همچنین ضمایر را درست استفاده می‌کند.

به یاد داشته باشید اگر کودک دو یا سه ساله شما به جای پاسخ به سؤالات تان گاهی سؤالات شما را به عنوان بخشی از جواب تکرار می‌کند جای نگرانی نیست، اما اگر همیشه سؤال شما را تکرار می‌کند، بهتر است با پزشکش مشورت کنید، زیرا این موضوع می‌تواند نشانه اولیه‌ تأخیر در رشد اجتماعی یا زبانی باشد مگر اینکه این تکرار ادامه یابد و ریتمیک باشد که در این صورت بهتر است بررسی انجام شود مثلا کودکی که به صورت مکرر بیان می کند من، من، من، من و یا هر کلمه دیگری

رشد زبانی کودکان و آموزش صحبت کردن به آن ها

شما در این دوره با انجام کارهای زیر، قادر به کمک به فرزندان در ساخت جملات پیچیده تر و کارهای مهم تر خواهید بود و آمادگی زیادی از نظر رشدی برای جمله بندی و درک کلمات بیشتر دارد در کنار اینکه ممکن است مشاهده کنید کلمانی که بزرگسالان می گویند حتی نادرست را تکرار می کند پس نیاز است مراقب صحبت های خودمان هم باشیم:

  1. به فرزندتان نام و نام خانوادگی اش را بیاموزید او دیگر می تواند خودش را جز خانواده بزرگتری بداند و بهتر بشناسد.
  2. در رابطه با تعداد، اندازه و شکل اشیاء مختلف از او سوال کنید و با بازی هایی چون وزن کردن این مسیر را طی کنید مثلا دو شی را انتخاب کنید و به او بیان کنید به نظرش کدوم یکی سنگین تره و غیره
  3. از فرزند خود سوالاتی بپرسید که جواب آن ها “آره” و یا “نه” نباشد . برای مثال بگویید ” وای چقدر سگ اینجاست ! چندتا سگ اینجاست ؟ اونا دارن کجا می ‎رن ؟” سپس صبر کنید و منتظر شنیدن جواب او باشید. در صورت لزوم می ‎توانید بگویید “من ۵ تا سگ می ‎بینم. به نظرت اونا می ‎خوان برن پارک یا مغازه ؟” او را سرزنش نکنید او قرار نیست همه چیز را بداند پس صبور باشید.
  4. از فرزندتان بخواهید تا داستان کتاب برایتان تعریف کند. از او بپرسید “چه اتفاقی برای او ۳ تا خرس کوچولو افتاد ؟” خواندن کتاب به توسعه زبان گفتار کودکتان کمک خواهد کرد. او را به کتابخانه ببرید و به سلیقه خودش برایش کتاب بخرید. او از انجام این کار با شما لذت خواهد برد .دقت کنید که به دلیل تمایل به تسلطی که دارند ممکن است بارها یک داستان را از شما بخواهند که بخوانید و یا خودش تعریف کند پس به این موضوع احترام بگذارید و نگران نباشید این کار باعث می شود اعتماد به نفس داشته باشد و لذت ببرد .
  5. فراموش نکنید که فرزندتان هنوز به محیطی آرام نیازمند است که این موضوع فقط مختص زمان خواب او نیست. تلویزیون و رادیو را خاموش کنید و بگذارید کودکتان از بازی کردن، آواز خواندن و صحبت کردن با شما در محیطی آرام لذت ببرد به او فرصت آرامش بدهید دقت کنید که قرار نیست او دائم در حال آموزش و یادگیری باشد. ایجاد یک محیط مناسب و شناخت شرایط سنی در این مسیر کافی می باشد.

نویسنده: “کودکانهسایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

آموزش کودک

آموزش توالت رفتن به کودکان
آموزش توالت رفتن به کودکان

آموزش توالت رفتن به کودکان – زمان مطالعه ۴ دقیقه – آموزش توالت رفتن یک مرحله مهم برای کودکان و همینطور والدین است.

راز گذر از از این مرحله چیست؟ وقت گذاشتن و صبوری به خرج دادن.

موفقیت در آموزش توالت رفتن منوط به آمادگی جسمی و هیجانی می باشد و وابسته به سن خاصی نیست.

 

آموزش توالت رفتن یک مرحله مهم برای کودکان و همینطور والدین است. راز گذر از از این مرحله چیست؟ وقت گذاشتن و صبوری به خرج دادن.

موفقیت در آموزش توالت رفتن منوط به آمادگی جسمی و هیجانی می باشد و وابسته به سن خاصی نیست.

بسیاری از کودکان از سن ۲سالگی علاقه مند به آموزش توالت رفتن می باشند در حالی که برخی دیگر تا سن دو و نیم سالگی یا حتی بیشتر (بیشتر…)

آموزش توالت رفتن به کودک
آموزش توالت رفتن به کودک

آموزش توالت رفتن به کودک و چگونه کودک را به دستشویی رفتن عادت دهیم – زمان مطالعه ۴ دقیقه است.

راهبردهایی برای آموزش به کودک

بر اساس گزارش آکادمی کودک آمریکا (۱۹۹۹)، آمادگی برای توالت رفتن در کودکان برای هر کس منحصر به فرد است، اما به صورت کلی در حدود ۱۸ تا ۳۰ ماهگی روی می دهد.

بسیاری از والدین در گرفتن پوشک از کودکان بسیار عجله دارند، اما این انتقال از پوشک به شورت های بزرگسالی چندان هم راحت نیست. برخی از نشانه های آمادگی توالت رفتن به شرح زیر هستند:

  • کودک وسایل را در جایی که باید می گذارد.
  • استقلال خود را با نه گفتن نشان می دهد.
  • علاقه خود را به توالت رفتن به تنهایی نشان می دهد ( مثلا شما را تا دستشویی دنبال می کند تا ببیند چه می کنید)
  • کودک می تواند راه برود و برای نشستن آماده است.
  • کودک می تواند نشان دهد که ادرار یا مدفوع او دارد می آید یا آمده است.

آموزش توالت رفتن به کودک

کودک می تواند لباس خود را دربیاورد یا بپوشد.

اگر کودک شما به این نقاط عطف دست یافته است، احتمالا زمان آن رسیده که آموزش توالت رفتن را شروع کنید.

در این مقاله برخی نکات آورده شده اند تا بتوانید در این کار موفق شوید.

از آنجایی که این راهنمایی ها کلی هستند، اگر به نظرتان اینها مفید نیستند، به یاد داشته باشید که هیچ کودکی شبیه دیگری نیست، و شاید نیاز باشد که با متخصص کودک و روانشناسی مشورت کنید که برای این مسئله آموزش دیده است.

از مقایسه کردن کودک با دیگر کودکان خودداری کنید

آموزش توالت رفتن از لحاظ رشدی متفاوت است.

  1. سعی کنید استانداردهای دوستان خود و یا دیگر فرزندانتان را برای کودک فعلی در نظر نگیرید.
  2. نقاط عطف رشدی در تعیین سن دقیق توالت رفتن مستقل کودک خیلی دقیق نیستند.
  3. اگر در سنین بالای ۴ یا ۵ برای توالت رفتن مستقل کودک نگران هستید، با متخصص کودک خود صحبت کنید.
  4. بهتر است که تعدادی از دلایل را در مورد این قضیه لیست کنید.
  5. هم چنین سعی کنید مطمئن شوید که دلایل پزشکی پشت این قضیه نباشد و معاینه و  چکآپ لازم را انجام دهید.

پوشک‌ها را کنار بگذارید.

اولین قدم در توالت رفتن موفق اینست که کودک را وادار کنید لباس زیر بزرگسالان را بپوشد.

اگر می خواهید توالت رفتن را به کودک بیاموزید، آماده باشید که کودک بدون پوشک در خانه باشد (حداقل در ساعات روز).

به منظور اینکه کودک بتواند از خشک یا خیس بودن پوشک خود آگاه شود، باید قادر به احساس کردن رطوبت روی پوستش باشد.

پوشک مانع این احساس می شد زیرا رطوبت را جذب می کند.

زمان بندی مهم است

در فرآیند آموزش توالت رفتن به کودک مهم است که دریابید چه زمانهایی معمولا کودک دفع دارد (به توالت می رود).

الگوی طبیعی دستشویی کردن کودک را زیر نظر بگیرید و یک زمانبندی منظم و روزانه را تهیه کنید.

برای مثال، برخی کودکان معمولا صبحها که بیدار می شوند و یا بعد از وعده های غذایی گرایش به توالت رفتن دارند.

یک برنامه زمان بندی شده را تهیه کنید تا کودک را عادت دهید به طور منظم توالت برود.

آموزش توالت رفتن به کودک توالت فرنگی

مثبت باشید و از نظرات مثبت بپرهیزید.

هیچ کس یک رئیس منفی را دوست ندارد! هنگامی که کودک خود را خیس می کند از غر زدن و استفاده از کلمات خشن به کودک خود بپرهیزید.

اکثر کودکان بصورت ارادی و خودخواسته خود را خیس نمی کنند.

کودک را تشویق کنید که برای خشک نگه داشتن خود نهایت تلاشش را بکند.

استفاده از پاداش نیز برای نگه داشتن خود و استفاده از توالت می تواند مفید باشد.

آموزش توالت رفتن را سرگرم کننده کنید.

روش های زیادی وجود دارند که آموزش توالت رفتن سرگرم کننده به نظر برسد.

اول از همه، پاداش دادن به کودک برای خشک ماندن و استفاده از توالت مناسب است. پاداش دهی می تواند مادی باشد.

مثل شکلات یا برچسب دادن، یا اینکه تشویق کلامی باشد مثل من بهت افتخار می کنم، تو از پسش برمیای و … دوم اینکه، می توانید با رنگ آمیزی یا تغییر دکور توالت، محیز بهتری ایجاد کنید تا کودک از توالت رفتن نترسد.

روش دیگر اینست که هنگامی که کودک بر روی توالت نشسته است با او آواز بخوانید، موسیقی بگذارید یا کتاب مورد علاقه اش را بخوانید.

با این روش ها می توانید پاسخ چگونه کودک را به دستشویی رفتن عادت دهیم را دریافت کنید.

آموزش توالت رفتن سرگرم کننده برای کودک

آموزش توالت رفتن به کودک به صورت تصویری

تصویری با عنوان سرگرمی آموزش توالت را برای پسر خود قدم 1

۱- پسر ۱-۲ ساله خود را با پیراهن بلند بپوشانید تا رانهای او را بپوشاند. با این روش هوا گردش می یابد تا به او اجازه دهد قسمت های خصوصی خود را احساس کند. همچنین باعث می شود او بخواهد ادرار کند برایش راحتر باشد.

که در آموزش توالت رفتن به کودک بسیار مهم است.

تصویری با عنوان سرگرمی آموزش توالت را برای پسر خود قدم 2

۲ یک سطل نیم پر آب را در دستشویی قرار دهید.

تصویری با عنوان سرگرمی آموزش توالت را برای پسر خود قدم 3
۳ مقداری غلات را در توالت ریخته و از کودک بخواهید تا با ریختن آب روی آن  یا بهتر است با یک آب پاش این کار صورت گیرد.
تصویری با عنوان سرگرمی آموزش توالت را برای پسر خود قدم 4
۴ از سرویس بیرون بیایید و مجدد با کودک به آنجا بروید و آب سطل را روی مواد داخل توالت (غلات) ریخته و به او یادبدهید که از سیفن یا این روش برای شستشو استفاده کند.
اجازه دهید کودک نوپای شما تماشای غلات را کاهش دهد.
تصویری با عنوان سرگرمی آموزش توالت را برای پسر خود قدم 5
۵ سطل نیمی از آب آن را پر کنید و مقداری غلات را داخل آن بریزید.
پیراهن پسرش را بلند کنید و به او بگویید که غلات را غرق کنید.
او احتمالاً فوراً آن را دریافت می کند و وقتی غلات را غرق می کند، لذت می برد.
تصویری با عنوان سرگرمی آموزش توالت را برای پسر خود قدم 6
۶ به او کمک کنید تا سطل را داخل توالت ریخته و مجدداً به او اجازه دهید پایین رفتن آن را تماشا کند.

این برای یک کودک نو پا کوچک بسیار جالب است.

تصویری با عنوان سرگرمی آموزش توالت را برای پسر خود قدم 7
۷ سطل پر آب را هر دفعه پر کرده و  ۱/۲ فنجان غلات را برای دستشویی در توالت قرار دهید.
تصویری با عنوان سرگرمی آموزش توالت را برای پسر خود قدم 8

آموزش توالت رفتن به کودک

۸ به فرزندتان اجازه دهید هر روز چند ساعت با پیراهن بلند لخت به آنجا برود.

هر نیم ساعت او را داخل دستشویی کنید تا ببینید آیا او نیاز به استفاده دارد یا خیر.
هر بار که او این کار را انجام دهد – که به احتمال زیاد از انجام آن خوشحال می شود و در صورت توالت به او پاداش می دهید.

اگر او در حین انجام دچار مشکل شد و یا آب را ریخت – هرگز او را نترسید – فقط بگویید: “اوه اوه باید با دقت تر بازی کنی”

تصویری با عنوان ایجاد آموزش سرگرم کننده توالت برای پسر شما مرحله 9

۹ پس از هر دفعه قبل از ادرار، نوشیدنی تهیه کنید.

به پسرت چیزی بدهید که بنوشید، از این طریق فرصتی خواهید داشت که قبل از اینکه مجدداً ادرار کند، او را تماشا کنید.
اگر متوجه شدید او در حال لمس کردن خود است.
 او را به دستشویی ببرید.
تا چند وقت باید نظارت کنید و برخی اوقات همسراهش باشید.
تصویری با عنوان سرگرمی آموزش توالت را برای پسر خود قدم 10

آموزش توالت رفتن به کودک

۱۰ این روند را برای او تجربه مثبتی بسازید و به زودی او به راحتی به دستشویی می رود.

مطالب مرتبط برای شما:

نکات زیر می توانند در روند آموزش توالت رفتن به کودک شما موثر باشند: ۱. به کودکتان فرصت دهید: برای آنکه کودک توالت‌رفتن را بیاموزد ابتدا باید مغز او تکامل یابد و سیستم عصبی مرکزی بتواند مثانه او را کنترل کند. وقتی هنوز مغز کامل نیست، کودک بدون اختیار ادرار می‌کند یعنی مثانه یا روده‌ها به محض پرشدن، خالی می‌شوند. تقریبا در تمام کودکان از ۲۸ ماهگی به بعد، مغز تکامل پیدا می‌کند و می‌توانند ادرارشان را کنترل کنند.

بازی هایی برای افزایش خلاقیت کودکان
بازی هایی برای افزایش خلاقیت کودکان

بازی هایی برای افزایش خلاقیت کودکان و چندین نمونه بازی و کاردستی برای بهبود خلاقیت کودک – مدت زمان مطالعه ۵ دقیقه.

خلاقیت کودکان

بازی های خلاق آن دسته از بازی های هستند که کودکان اگر به حال خود رها شوند به کرات انجام می دهند.

بازی های خلاق بسیاری وجود دارند که می توانید با تقویت و تشویق کودکان، میزان آنها را افزایش دهید.

همه کودکان اگر به آنها فرصتی داده شود خلاق بودن را دوست دارند، چه نقاشی و ترسیم و کاردستی باشد، چه بازی های وانمودی و نقش بازی.

فواید رشدی زیادی ناشی از بازی های خلاقانه بود دارند، بنابراین چرا به بهتر شدن آنها کمک نکنیم؟!

فواید بازی های خلاق کدامند؟

در حالیکه اکثر والدین ترجیح می دهند بچه ها بازی های خلاق و بهم ریختن اسباب بازی ها را در مهد و مدرسه انجام دهند، باید بدانند که کودکان از بازی های آزاد و خلاق در خانه سود بیشتری می برند.

هم چنین، ایجاد علاقه به بازی های خلاق و فرآیند خلاقیت کودک شما را در آینده کاری فردی خلاق خواهد کرد.

در واقع تفکر و حل مسئله خلاق در حال حاضر به عنوان یکی از مهارتهای مهمی شناخته می شوند که کارفرماها به دنبال آنها هستند.

مدارس این مسئله را می دانند و سعی دارند تا حدودی آن را در برنامه درسی خود جای دهند.

اما تقویت آن را تا هنگام مدرسه رفتن کودک به تعویق نیندازید.

تمرین این مهارت ها را در خانه شروع کنید، و کودک را برای یک شروع احتمالی خوب در آینده آماده کنید.

در ادامه مقاله این فواید را با هم بررسی خواهیم کرد.

بازی هایی برای افزایش خلاقیت کودکان

  1. فواید هوشی و ذهنی

بازی های خلاقانه به رشد مهارت های ریاضی پایه از جمله هندسه در سنین پایین کمک می کند (مثل اندازه و شکل)، اندازه گیری و طبقه بندی.

هم چنین، هنگامی که کودک سعی دارد آنچه در سرش است را به روی کاغذ بیاورد، مقدار زیادی از مهارت های حل مسئله و تمرکز را به کار می گیرد.

در سالهای پایین، کودک از خود سوال های پایه و ساده را می پرسد، مثل اینکه آیا این چسب به اندازه کافی قوی هست یا خیر، یا اینکه چجوری رنگ کنم که بیرون نزند، در فرآیند حل این مسائل آنها در مورد فرآیند تفکر خلاقانه یاد می گیرند.

همچنان که کودکان بزرگتر می شوند، هنرها و کاردستی های مختلف مهارت های تفکر پیچیده تر را نیازمند می شوند، و بسیاری از فعالیت ها نیازمند شناخت مفاهیم علمی پایه هستند تا قابل اجرا شوند.

کارهایی مثل ترکیب کردن رنگهای خاص یا ایجاد الگوهای موزاییکی جدید جزو فعالیت های خلاقانه هستند، اما بدون یک مولفه ذهنی خلاقیت ضعیف خواهد شد.

از آنجایی که کودک این مهارت ها را در یک محیط خلاق یاد می گیرد، می تواند آنها را به محیط های دیگر نیز انتقال دهد.

بازی هایی برای افزایش خلاقیت کودکان

  1. فواید فیزیکی و جسمی

نقاشی کردن، رنگ آمیزی، بریدن و چسباندن کاغذ همگی به بهبود مهارت های حرکتی ظریف کمک کرده، و در مقابل فرد را برای مهارتهای نوشتن در دوران مدرسه آماده می کنند.

کودکان با مداد در دست متولد می شوند، بنابراین زمان می برد تا مهارت های لازم برای انجام یک کار را بیاموزد.

بازی خلاقانه به رشد این مهارت ها کمک می کند.

به یاد داشته باشید که توانایی نوشتن در کودک شما بازنمایی یک نقطه عطف بزرگ در رشد فیزیکی اوست.

همچنین حواستان باشد کودک دوره قبلی را پشت سر گذاشته است و تا همین یکی دو سال پیش حتی نمی توانست مداد را بخوبی دست بگیرد یا چیزی روی کاغذ بکشد. بنابراین چه پیشرفت سریعی داشته است و این باور نکردنیست.

برای عملی کردن این کار، سعی کنید به کودک کمک کنید تا مداد شمعی را بین دو دوستش بگیرد.

قدرت و هماهنگی بین مهارت های ظریف نیاز است، و برای کودکان زمان می برد تا اینها را یاد بگیرد.

حتی خط کشیدن اولیه نیز یک نقطه عطف است. هم چنان که کودک بزرگتر می شود، فعالیت های خلاقانه به آنها کمک خواهد کرد که مهارت های ظریف حرکتی را رشد دهند، هم چنین هماهنگی بین چشم و دست را بهبود ببخشند.

بازی هایی برای افزایش خلاقیت کودکان

  1. فواید هیجانی و اجتماعی

واضح است و اصلا عجیب نیست که فعالیت های خلاقانه روزنه ی مثبتی را برای کودکان فراهم می کنند (هم چنین بزرگسالان) تا هیجانات خود را ابراز کنند و این مسئله در سنین خیلی پایین شروع می شود.

فراهم کردن لوازم در دسترس برای کودک خود، به این معناست که ابراز خلاقانه به اندازه مسواک زدن عادی است.

با بزرگ شدن کودک، هنر و کاردستی روشی برای اجتماعی شدن با دیگران را برای کودک فراهم می کند.

به جای فقط در کنار هم بودن، بچه ها می توانند با هم کار دستی بسازند و یا چیز جدیدی ابداع کنند.

  1. مهارت های ارتباطی

بازی خلاقانه روشی فوق العاده برای بهبود مهارت های ارتباطی در محیطی شاد و حمایتی می باشد.

زمانی که کودکان با مواد انتخابی خود درگیر می شوند درمی یابید که در مورد آنچه در حال وقوع است با خود حرف می زنند.

در مقابل این کار باعث بهبود مهارت های کلامی و رشد تصویر سازی می شود.

بازی هایی برای افزایش خلاقیت کودکان

چه لوازمی برای بازی خلاقانه لازم هستند؟

برای تقویت بازی های خلاق در کودک لازم نیست که لوازم گران قیمت خریداری کنید، بلکه مهم است که برخی لوازم در دسترس را برای او فراهم کنید.

چیزهایی مثل مداد رنگی ها، لوازم نقاشی، کاغذ زنگی، قیچی و چسب لوازم پایه برای این کار هستند، اما علاوه بر اینها بسیاری لوازم دیگر هستند که می توانید مورد استفاده قرار دهید.

فروشگاه های لوازم التحریر، دانشکده ها و فروشگاه های اسباب بازی آموزشی خوب همه می توانند لوازم هنری متنوعی را در اختیار شما قرار دهند، و این شگفت آور است که کودکان با استفاده از مواد روزمره در اطراف شما می توانند خلاقیت را تمرین کنند.

بازی هایی برای افزایش خلاقیت کودکان

بازی هایی برای افزایش خلاقیت کودکان

بازی هایی برای افزایش خلاقیت کودکان

برخی از اقلام و لوازم که می توانید برای کودک خود فراهم کنید در زیر لیست شده اند:

  • مداد رنگی – مومی ، پلاستیک و روغن
  • رنگها – آب ، اکریلیک
  • رنگ های پودری
  • مدادهای رنگی و قلمهای نمدی
  • برس و اسفنج
  • الگوهایی برای رس و خمیر بازی
  • تجهیزات چاپخانه و پرینت کردن
  • قیچی
  • تمبر و پانچ
  • کاغذ و مقوا
  • مواد کلاژ
  • چسب مایع و نوار چسب
  • کیت های صنایع دستی
  • قالب و قاب
  • پیش بندها و لوازم جانبی
  • روبان
  • قطعات بزرگی از مواد برای بازی های وانمودی
  • دکمه های زنگی لباس
  • چوب بستنی
  • ظروف یک بار مصرف

بالاتر از همه اینها، به کودک خود زمان و فضا دهید تا کارهای خلاقانه انجام دهد.

جعبه ای پر از اشکال ریز و درشت دم دستی نگه دارید، و سعی کنید در مورد بهم ریخته شدن خانه استرس کمتری داشته باشید.

بازی های خلاقانه تنها بازی های ازاد برای سرگرمی نیستند، همانطور که گفته شد به رشد ذهنی، فیزیکی و اجتماعی کودک شما کمک می کند و بالاتر از همه او را برای یک زندگی خلاق در آینده آماده می سازد.

بازی هایی برای افزایش خلاقیت کودکان

کاردستی های خلاقانه برای کودکان

کاردستی های خلاقانه برای کودکان.

مقالات مرتبط با خلاقیت کودکان

مقالات خلاقیت کودک

تصویر ذهنی درست از بدن دختر – اصول تربیتی دختران
تصویر ذهنی درست از بدن دختر – اصول تربیتی دختران

نحوه کمک کردن به دخترتان تا بتواند یک تصویر بدنی سالمی داشته باشد

این کار آسان نمی باشد، چرا که وی در رابطه با کاملا لاغر و جذاب بودن، با فشار زیادی مواجه است

دخترانی که در قرن بیست و یکم بالغ می شوند، فرصت بیشتری نسبت به نسل های جلوتر خودشان دارند.

ولی همچنین آنها با یک سری از فشارهایی مواجه هستند که قبلا وجود نداشته است.

از دختران انتظار می رود که مدیران اجرایی و جراحان مغز و رئیس محاکمات قضایی باشند، ولی همچنین از آنها انتظار  می رود که زیبا باشند – میزان این انتظارات بیشتر از گذشته می باشد.

این مورد منجر به افزایش چالش مربوط به تربیت کردن دختران زیبا و سالم می شود.

ما به عنوان والدین، مطلع هستیم که ایجاد یک تصویر بدنی مثبت، برای کمک به سالم بودن و رشد مناسب دخترانمان مفید می باشد.

ولی جامعه ما از نظر جوانی و زیبایی، بیشتر از هر زمان دیگری متمرکز و دارای وضعیت بهتری می باشد.

همچنین زیبایی بیشتر از هر زمان دیگری به صورت کوچک بودن تعریف شده است.

یا در صورتی که دقیق تر باشیم، کوچک به علاوه جذاب بودن – به همین دلیل حتی فردی که به صورت قابل توجهی لاغر می باشد.

در صورتی که همچنین ثروتمند نباشد (در جاهایی که به عنوان یک عامل در نظر گرفته می شود)،  می تواند در شرایط ناایمنی قرار بگیرد.

اختلال های تغذیه ای ناشی از تصویر ذهنی غلط

من بیشتر در رابطه با دخترانی صحبت نمی کنم که دچار اختلال های تغذیه ای می شوند، که شامل یک تصویر بدنی اختلال یافته جدی می باشد.

من در رابطه با یک گروه بزرگتری از دختران صحبت می کنم که احساسس می کنند نمی توانند خوشحال و پذیرفته شده باشند.

چرا که آنها با وجود داشتن بهترین وضعیت ممکن از نظر نمرات کلاسی و استعداد های فوق العاده، این تفکر را ندارند که دارای بدن مناسبی می باشند.

متاسفانه، آنها احساس می کنند که بدن “فرض شده” یک مورد ایده آلی است که در مجله ها و در تلویزیون مشاهده می شود و ۹۰% از زنان نمی توانند به آن دست پیدا کنند.

البته یک سری دختران کوچکی هم وجود دارند – به دلیل اینکه آنها از نظر ژنتیکی چنین وضعیتی دارند یا به دلیل اینکه خودشان تلاش کرده اند تا چنین فیزیکی به دست بیاورند – که به یک لاغری فوق العاده به علاوه یک بدن کاملا جذاب دست پیدا می کنند.

ولی این مورد برای اکثر دختران یک هدف واقعی یا مطلوب نمی باشد.


تصویر مجموعه از بدن

دختران می توانند خودشان را به عنوان یک مجموعه ای از بخش های بدن در نظر بگیرند – سینه ها، لب ها، پاها، ران ها، باسن – که یک قضاوت خشن و ناعادلانه ای نسبت به آنها دارند.

و البته هیچکدام از این موارد بیان کننده مواردی نمی باشند که در شخصیت درون شان وجود دارد یا بر روی عملکردشان تاثیر گذار می باشد.

بنابرای باید پرسید که تصویر بدنی سالم چیست و ما به چه نحوی می توانیم این مورد را در دخترانمان تقویت کنیم؟

خواسته ما از آنها تا یک حدی واقعی می باشد

یک دید منطقی از یک بدنی که جذاب و سالم می باشد.

این مورد تا یک حدی تجسمی می باشد – این درک که ظاهر آنها فقط یک جنبه می باشد و در رابطه با شخصیتی که دارند و مواردی که به سایر افراد ارائه می دهند، اهمیت زیادی ندارد.

به طور ساده می توان گفت که: آنها نیاز دارند که احساس کنند دارای ظاهر مناسبی می باشند و اجازه ندهند که ظاهر آنها بر روی عزت نفس شان تاثیر زیادی داشته باشد.

تصویر ذهنی درست از بدن دختر

ما به چه نحوی به این شرایط می رسیم؟

تلاش برای وانمود کردن این مورد که هیچ نوع فشاری برای تبدیل شدن به یک مدل لاغر و دارای جذابیت فوق العاده وجود ندارد یا سخنرانی برای آنها در رابطه با ظاهری که نمی توانند کاری در رابطه با تغییرش انجام دهند، یک تلاش بی فایده ای می باشد.

آنها به این نتیجه دست یافته اند که شما کاملا نسبت به این موضوع بی اطلاع هستید. بنابراین ممکن است از خودتان بپرسید که چه کاری باید انجام بدهید؟


همدلی کردن

کاری که در این شرایط مناسب می باشد عبارت از گوش دادن به نگرانی های دخترتان، تایید کردن واقعی بودن احساسات وی و اجازه دادن به وی برای شناخت این موضوع می باشد .

شما خودتان هم با احساس مربوط به نداشتن یک بدن ناکامل مواجه بوده اید و این موارد می توانند مفید باشند – “بله، ببین من هیچ وقت ران های خودم را دوست نداشتم.”

شما به صورت ضمنی یا آشکار می خواهید این پیام را برسانید که در حالیکه خود شما هم از این موضوع آسیب دیده اید.

ولی این مورد بر روی زندگی شما مسلط نبوده است یا از طریق تبدیل شدن شما به فرد مورد نظرتان یا انجام دادن کار دلخواه تان، از بین رفته است.

مدل راحت برای بدن

البته این بدان معنا است که در صورتیکه شما نسبت به بدن خودتان اضطراب زیادی داشته باشید، احتمالا بتوانید اضطراب موجود در دخترتان را از بین ببرید.

بخش زیادی از درک دختران نسبت به این شرایط، از مادرشان یاد گرفته می شود: در صورتی که مادر وی در هر زمانی نسبت به یک قسمت از لباس شکایت می کند که منجر به ایجاد ظاهر چاق برای وی می شود، یا نگرانی زیادی در رابطه با ظاهر جذاب تر دارد، دختر وی هم چنین ویژگی هایی پیدا خواهد کرد.

مادران به مدل نیاز دارند و تا اندازه ای به راحتی بدن، پذیرش و قدردانی از مواردی نیاز دارند که بدنشان اجازه می دهد تا انجام دهند.

این مورد چیزی فراتر از غذا خوردن می باشد – زمان های مربوط به وعده های غذایی باید لذت بخش، زمان مربوط به خانواده و در رابطه با تغذیه باشد.

شما باید دخترتان را تشویق کنید که غذای سالمی بخورد و در رابطه با سالم بودن دیدگاه مثبتی داشته باشد.

ولی در صورتی که شما در رابطه با نحوه بد بودن در صورت خوردن یک کیک کوچک صحبت کنید یا بیان کنید که “بسیار خوب، این غذا به صورت مستقیم به باسن من می رود” – و من زنانی را می شناسم که در تمامی زمان ها این مورد را می گویند – این مورد برای آنها فایده ای نخواهد داشت.

در نظر داشتن پدر

دختران نیاز دارند که بازخوردهای مثبتی را از پدرشان دریافت کنند؛ این بازخوردها نه تنها باید در رابطه با زیبایی آنها باشد، بلکه همچنین باید در رابطه با ویژگی هایی باشد که برای آنها اهمیت دارند.

همچنین دختران نیاز دارند که حمایت پدرشان از همسرانشان را ببینند و این کار با تا توجه به تمام ویژگی هایی که این زنان دارند، انجام بدهند.

البته والدین شرایط بسیار سختی در این مرحله سنی دخترانشان دارند، چرا که دخترانشان در حال رشد می باشند و آنها در این مرحله نیاز دارند که مورد تشویق قرار بگیرند.

بنابراین من نمی خواهم بگویم که انجام دادن این کارها آسان می باشد. این کار سخت است، ولی به طور قطع قابل اجرا می باشد.

اجتناب کردن از داشتن ویژگی های جنسی

یک بخش دیگری که در رابطه با تصویر بدنی مثبت – و در واقع برای داشتن یک تصویر کلی مثبت – مفید می باشد.

عبارت از محافظت کردن از دخترانتان برای به دست آوردن ویژگی های جذاب بیش از حد و قرار گرفتن تحت تاثیر بخش های مربوط به فرهنگ می باشد که منجر به اذیت شدن بدن دختران می شود.

این مورد شامل هر چیزی می باشد و از زیر پوش هایی که برای دختران کوچک فروخته می شود و کارداشیان[۱] در برنامه تلویزیونی و نمایش ها، آنها را به عنوان “آبدار” بیان می کند.

در حالی که این مورد برای شما زیان دارد، تا مواردی که شما به لب های خودتان تزریق می کنید، یا مواردی که شما به دلیل داشتن چهره جذاب می توانید به آن دسترسی داشته باشید را شامل می شود.

من معتقد نیستم که “از موارد نشان داده شده در کانال های دیزنی به صورت اکید اجتناب کنید”، ولی در صورتی که دخترتان به همراه دوستانش چنین مواردی را می بیند.

شما باید به همراه دخترتان این برنامه ها را ببیند و به آنها بفهمانید که لباس های پوشیده شده توسط آنها چقدر احتقانه می باشد – در صورتی که ناراحت کننده نباشد.

“واه، این زن واقعا از پشت، یا بخاطر مو یا هر چیزی اذیت می شود. آیا این وضعیت ناراحت کننده نمی باشد؟ آیا فکر می کنید که این زن دارای یک ذهن عقلایی می باشد؟”


[۱] Kardashian

ایجاد حالت انعطاف پذیری

زندگی بر روی همه تاثیر می گذارد و در برخی مواقع این تاثیر مشهود می باشد.

اکثر ماها مواردی که از دست دادیم را دوست نداریم، ولی همچنان با آن سر و کار داریم (و در برخی مواقع از جراحی پلاستیک استفاده می شود، حداقل تا زمانی که دخترتان به سن بلوغ برسد و خودش برای خودش تصمیم گیری کند).

شما می توانید از طریق همدلی به وی کمک کنید، ولی مطمئن باشید مواردی که وی در مورد خودش دوست ندارد، غیر قابل برطرف شدن هستند.

شما از وی می خواهید که هر دو مورد موجود در تفکرش را به کار بگیرد:”اوه، این سخت است، این جالب نمی باشد.

” ولی همچنین این مورد را هم در نظر بگیرید که “من قوی هستم و یک راه حلی برای مقابله با آن پیدا خواهم کرد.”

حرکت دادن بدن

به دلیل اینکه شما نمی خواهید دخترئان این طرز تفکر را داشته باشد که بدنش را به عنوان مبنایی برای جذب پسران در نظر بگیرد، انجام دادن فعالیت فیزیکی لذت بخش نقش مهمی خواهد داشت.

شما می خواهید که به تجربه وی کمک کنید و ورزشها و فعالیت های متفاوتی را امتحان کنید، تا در نتیجه وی بتواند مورد مناسبی را برای خودش انتخاب کند؛

ولی همچنین وی می تواند به این شناخت دست پیدا کند که استقامت داشتن و عضلانی بودن بدن منجر به افزایش جذابیت فرد می شود.

این مورد صرفا به دلیل ظاهر نمی باشد، بلکه به دلیل درک و احساس وی می باشد.

همچنین ورزش یک عامل فوق العاده ای برای وضعیت روانی می باشد و عامل مهمی در کاهش استرس و اضطراب است.

عادت کرن به یک ورزش می تواند مورد فوق العاده ای در زندگی فرزند شما باشد. این یک مهارت زندگی می باشد.

ورزش و تصویر ذهنی دختر

این مورد برای برخی از کوکان سخت تر می باشد، به دلیل اینکه آنها به صورت طبیعی و بدون هیچ نوع زحمتی نمی توانند به یک ورزشکار تبدیل شوند، یا ممکن است که این فعالیت را زیاد دوست نداشته باشند.

ولی آنها مجبور نیستند که این فعالیت را دوست داشته باشند. از کودکان انتظار می رود که یک سری موارد دیگری را که دوست ندارند را انجام دهند؛

این فعالیت ها از بیرون انداختن آشغال تا انجام دادن تکالیف خانگی متغیر می باشند.

ولی شما نیاز دارید که یک مدلی برای این وضعیت باشید. بنابراین در صورتی که شما با بسته چیپز خودتان، وسایل موجود بر روی نیمکت را به هم بریزید، شاید این مورد کارایی نداشته باشد.

ولی در صورتی که شما کودکتان را در فعالیت هایتان درگیر کنید، یا حداقل نقش یک مدل را داشته باشید، “من می خواهم به باشگاه بروم”، یا “من می خواهم که بدوم”، در واقع شما یک بخش مهمی از زندگی را به وی نشان خواهید داد.

در نظر گرفتن محدودیت هایی برای لباس پوشیدن (یا نبود لباس مشابه)

البته شما می خواهید دخترتان را تشویق کنید که عقاید و خصوصیات خودش را بیان کند، ولی من معتقد هستم که اکثر والدین آنقدر کارهای اشتباهی انجام می دهند که به دخترشان اجازه می دهند تا لباس های تحریک آمیزی بپوشیند.

مشکل این نحوه لباس پوشیدن عبارت از این مورد می باشد که ممکن است این وضعیت یک پیامی داشته باشد که مورد هدف دختر نیست – و سریع تر از زمانی که آمادگیش را داشته باشند، آنها را در موقعیت های جذاب قرار می دهد.

منظور من این نیست که دختر شما باید همانند یک راهبه لباس بپوشد، ولی منظور من این است که وی نباید یک لباس جذاب برای مدرسه اش بپوشد.

جذابیت دختر و نگرش تربیتی

زمانی که یک دختر به دلیل جذاب بودن، بیش از حد مورد توجه قرار می گیرد.

کاری که وی انجامم ی دهد عبارت از ارزش گذاری کردن خودش بر اساس بزرگی سینه هایش می باشد یا بر مبنای دراز بودن پاهایش.

بنابراین در صورتی که من تلاش کنم و بحث های بیشتری در ریاضی یاد بگیرم، چه کسی به این موضوع اهمیت خواهد داد.

من معتقد هستم که زنان از تمایلات جنسی خودشان لذت می برند.

ولی دختران حداقل تا نیمه دوم دوره دبیرستان، شرایط مناسبی برای این کار ندارند.

همچنین آنها نیاز دارند که بر روی سایر موارد متمرکز شوند.

بنابراین شما می خواهید پیام های جنسی را که از طریق همتایان یا فرهنگ موجود به دختران انتقال می یابد را معتدل کنید.

بنابرین بهبود یک تصویر بدنی مثبت به معنای کمک کردن به دختران برای داشتن یک احساس کلی زیبا بودن – بر اساس ویژگی های کلی که دارد – و در همین زمان، تاکید عمیق بر روی زیبایی و تمایلات جنسی به عنوان ویژگی اصلی هویت وی می باشد.

دخترانی که اعتماد به نفس دارند، و به عنوان یک فرد معمول و نه به عنوان یک هدف جنسی به خودشان مطمئن هستند.

نه تنها منتظر داشتن رابطه جنسی نیستند، بلکه همچنین توانایی بیشتری برای دستیابی به اهداف خودشان در یک محیط دخترانه را دارند که متاسفانه نیاز دارند در آن زندگی کنند و پیشرفت داشته باشند.

نویسنده : کودک و نوجوان

مشکلات یادگیری در کودکان – روش حمایتی و مادرانه
مشکلات یادگیری در کودکان – روش حمایتی و مادرانه

نحوه پیدا کردن یک متخصص مناسب برای کار کردن بر روی کودک تان

در شرایطی که کودک شما در مدرسه با چالش هایی مواجه باشد، افرادی که در مدرسه هستند و همچنین والدین این کودکان به دنبال پیدا کردن موثرترین روش درمان مفید برای این کودک خواهند بود.

مشکلات یادگیری در کودکان

برخی از کودکان احساس می کنند که با وجود تلاش های صورت گرفته، همچنان در پشت سر همتایانشان قرار دارند، چرا که آنها به دلیل اختلال های تغذیه ای دچار ناامیدی می شوند.

برخی از آنها به دلیل شرایط سخت تمرکز بر روی یادگیری، از هدف خودشان عقب نشینی می کنند یا برای انجام تکالیف خودشان، یک سری تلاش های سازمان یافته ای را انجام می دهند.


روش حمایتی و مادرانه پاسخگو است؟

برخی از کودکانی که با چالش مواجه هستند، به یک سری حمایت هایی دسترسی خواهند داشت که توسط متخصصان موجود در مدرسه، در کلاس ها یا در دوره های خارج از کلاس ارائه می شود.

ولی والدین زیادی بعد از کلاس درس، برای دستیابی به کمک اقدام می کنند.

ممکن است که یک سری مواردی حواس پرت کننده باشند: آیا شما به دنبال یک معلم خصوصی، کمک کننده تکالیف خانگی، یا یک درمانگر آموزشی هستید؟ این مورد بستگی به نیاز کودک دارد.


حمایت درسی

در صورتی که فرزند شما در یک درس خاصی افتاده باشد، یک معلم خصوصی می تواند همان چیزی باشد که فرزندتان به آن نیاز دارد.

شناخت معلم خصوصی و کاری که انجام می دهد، به راحتی امکان پذیری می باشد: این فرد یک فرد باهوش و مطلعی در حوزه درسی خاصی می باشد و از طریق تکمیل کردن اطلاعات پس زمینه ای که ممکن است کودکتان آن را از دست بدهد .

از طریق ارائه توضیح و تمرین بیشتر برای کمک به دانش آموز به منظور دستیابی به مهارت های مورد نیاز، می تواند احتمال موفق دانش آموز را افزایش دهد.

حمایت مربوط به تکلیف خانگی

در صورتی که چالش کودک تان یک موضوع خاصی نباشد، ولی مشکل موجود به خودی خود کاهش یافته و از بین می رود، یک کمک کننده تکلیف خانگی می تواند یک ترفندی برای این شرایط باشد.

کاری که یک کمک کننده تکلیف خانگی انجام می دهد صرفا عبارت از این است که: از طریق تکلیف خانگی و ایجاد ساختار و حمایت مناسب کمک می کند.

والدین زیادی این نقش را برای کودکشان دارند و زمانی که کودکشان سردرگم یا بدون تمرکز می شود، حضور پیدا می کنند و یک سری پشتیبانی هایی بعمل می آورند.

ولی زمانی که کودک شما یک سری مشکلات غیر معمول در رابطه با کارش داشته باشد و تکلیف خانگی به یک حوزه تضاد عمده ای تبدیل شود.

داشتن یک کمک کننده تکلیف خانگی حرفه ای در این مورد می تواند یک عامل حمایت کننده مهمی برای والدین و کودکان باشد.

دکتر متئو کروگر[۱]، به عنوان یک رئیس مرکز رشد و یادگیری موسسه ذهن کودک، معتقد است .

این روش یک نوع روش درمان نمی باشد، ولی نتایج آن می تواند درمان بخش باشد: می تواند به یک کودک کمک کند که تکالیف خانگیش را به صورت موفقی انجام دهد و بدون استفاده از مادر یا پدر، مقدار زیادی از استرس موجود در محیط خانگی را از بین ببرد.


[۱] Dr. Matthew Cruger

حمایت یادگیری

در مورد کودکانی که دارای مشکلات یادگیری جدی می باشند، یک درمانگر آموزشی به منظور ارائه یک تکلیف خانگی به عنوان ابزاری برای تقویت مهارت هایی که وی نیاز دارد داشته باشد، زیاد با وی کار نمی کند.

درمانگران آموزشی با داشتن یک سری پس زمینه های تخصصی، از آموزش خاص سخنرانی و زبان درمانی تا روان شناسی، این حمایت را ارائه می دهند.

ویژگی رایج آنها عبارت از این مورد می باشد که آنها سبک یادگیری کودک را می شناسند و بعد از آن به وی کمک می کنند تا مهارت ها و استراتژی هایی ایجاد کنند .

آنها را قادر خواهد ساخت که نقاط قوتشان را تقویت کنند و نقاط ضعفشان را جبران کنند.

برای مثال در مورد یک کودک مبتلا به خوانش پریشی، کمک کردن در رابطه با خواندن و همچنین استراتژی های جبرانی برای مشکلات مربوط به خواندن مفید خواهند بود.

برای یک کودکی که چالش وی تمرکز بر یادگیری می باشد، درمانگر از طریق استراتژی های مربوط به شروع کردن، شروع کردن یک پروژه، یادآوری اطلاعات و مهارت های تمرینی به وی کمک خواهد کرد.

درمانگران آموزشی تایید می کنند کودکانی که نمی توانند در مدرسه شرایط مناسبی داشته باشند، در اغلب مواقع مضطرب و ناامید هستند، به همین دلیل ماموریت این متخصصان ایجاد اعتماد به نفس و همچنین تقویت مهارت های درسی این دانش آموزان خواهد بود.

کارولین میلر[۱]– مترجم :کودک و نوجوان


[۱] Caroline Miller

پسرم برای رفتن به دستشویی مقاومت می کند
پسرم برای رفتن به دستشویی مقاومت می کند

یکی از مشکلات شایع در طی مراحل مختلف آموزش توالت رفتن به کودکان، مقاومت آن ها در برابر دفع است.

این حالت که جزء اختلالات دفعی دوران کودکی محسوب می شود، ممکن است از حدود ۲ سالگی آغاز شود و حتی تا سنین دبستان نیز ادامه یابد.

لازم است بدانید هرچه مشکل در سنین پایین تری رخ دهد، درمان آن راحت تر است درحالیکه مشکلات دفعی در کودکان دوران دبستان نیاز به ریشه یابی مسایل روانی بیشتری از جمله اضطراب، خشم و مشکلات خانوداگی خواهند داشت.

دلیل مقاومت کودک چیست؟

داشتن کودکی که به صورت مداوم مدفوع خود را نگه می دارد، می تواند برای شما به عنوان والد بسیار نگران کننده باشد و حتی شما را سردرگم گند.

کودکان به دلایل مختلفی تصمیم می گیرند مدفوع خود را نگه دارند.

بر اساس رویکرد روانکاوی فروید، نگه داشتن مدفوع به دلیل داشتن حس مالکیت کودک نسبت به آن است و کودکان دارای این رفتار، در بزرگسالی نیز شخصیتی محتکر، نگه دارنده، صرفه جو و گاها خسیس خواهند داشت.

اما در رویکرد رفتاری اعتقاد بر این است که کودک مدفوعش را نگه می دارد، چون برای تخلیه ی آن آموزش صحیحی ندیده است.

بر اساس این دیدگاه ممکن است کودک از رفتن به دستشویی ترسیده باشد، ممکن است محیط دستشویی برایش ناخوشایند باشد.

یا از این طریق موفق به جلب توجه والدین حتی به صورت منفی (تهدید و عصبانیت و…) شده باشد.

در رویکرد سیستمی خانواده اعتقاد بر این است که احتمالا در خانواده ی کودک نگه دارنده ی مدفوع، ارتباطات به گونه ای پیش می رود که کودک دچار اضطراب، خشم و کمبود توجه است.

او از این طریق سعی می کند خشم خود را تخلیه کند، نظر دیگران را به خود جلب کند و به والدین نشان دهد که علی رغم کوچکی اش، می تواند در جنگ قدرت مخفیانه برنده باشد


بهترین راهکار حل مشکل چیست؟

تا به اینجا با مهم ترن دیدگاه های روانشناسانه ی مربوط به اختلالات دفعی کودک آشنا شدید.

اما از این نکته نیز غافل نشوید که ممکن است مشکلات کودک تان منشا عضوی یا بدنی نیز داشته باشند.

به عنوان مثال ممکن است استفاده از رژیم غذایی نامناسب و فاقد فیبر، منجر به ایجاد یبوست مزمن در او شده باشد.

در این حالت دیواره ی روده دچار اتساع شده و عصب های روده ای، حساسیت خود را در برابر احساس دفع از دست می دهند.

در ادامه ی این وضعیت، کودک با تاخیر بیشتری نیاز به دفع را احساس می کند و مشکل در چرخه ای بی پایان ادامه می یابد.

بنابراین در گام اول لازم است مشخص کنید که مشکلات فرزندتان ناشی از مساله ای عضوی، بدنی، تغذیه ای است یا منشا روانی دارد؟

در صورتی که منشا مساله، غیر روانی باشد، می توانید از طریق تغییر در عادات غذایی، اضافه کردن مواد حاوی فیبر و سوپ های ملین مشکل را رفع کنید. اما در صورتی که مشکل دارای منشا روانی است چه باید کرد؟


ساده ترین تکنیک های درمانی برای اختلالات دفعی با منشا روانی

در اینجا ساده ترین و کاربردی ترین روش های درمان بر اساس رویکرد رفتاری معرفی خواهند شد.

در آموزش های مربوط به توالت رفتن تجدید نظر کنید.

در صورتی که آموزش های شما توام با خشونت، ایجاد ترس، تنبیه و یا وسواس نسبت به پاگیزگی باشد، کودک می تواند در برابر رفتن به دستشویی مقاومت کند.

در اولین گام آموزش ها را مورد بازبینی قرار دهید.

علاوه بر رفتار خود، بررسی کنید که آیا کودک نحوه ی صحیح دفع را آموخته، محل قرار گرفتن ادرار و مدفوع را می داند؟ و از نحوه ی استفاده از سیفون آگاه است؟

سیستم بدن را به زبان ساده تشریح کنید.

ممکن است دلیل مقاومت فرزندتان، احساس مالکیت نسبت به مدفوع باشد.

برای اصلاح  این باور، بدن و کارکد آن را به زبان ساده و داستان گونه برای کودک توضیح دهید.

می توانید از انواع فیلم ها مانند فیلم کاربردی ” بدن من چگونه کار می کند؟ ” و یا پارک هایی که به تشریح کارکرد بدن می پردازند نیز استفاده کنید.

محیط دستشویی را به جایی مطلوب تبدیل کنید.

برای این کار می توانید در دستشویی، عروسک یا وسیله ای جالب قرار دهید تا کودک برای رفتن به دستشویی ترغیب شود.

  • در صورت مقاومت کودک، بی توجهی کنید.

ممکن است کودک قصد داشته باشد از طریق این رفتار شما را کنترل کند.

واکنش هایی مانند تنبیه، دعوا، نگرانی و اصرار بیش از حد از جانب شما می توانید برای کودک جالب و تقویت کننده باشد و منجر به ادامه ی رفتار شود.

بنابراین بهتر است رفتار دستشویی نرفتن کودک را نادیده بگیرید و در صورتی که خودبه خود به دستشویی رفت او را تشویق کنید.

مشکلات ارتباطی خانواده را شناسایی و رفع کنید.

در بسیاری از موارد، اختلالات دفعی کودکان ریشه در وجود یک مشکل خانوادگی دارد.

در صورتی که مسایلی از قبیل مقایسه فرزندان با هم، بی توجهی به کودک، تنبیه، سرزنش، بدرفتاری والدین با یکدیگر و مسایلی از این قبیل وجود داشته باشد، کودک سطح زیادی از اضطراب و خشم را تجربه خواهد کرد.

این حالت خود را به شکل اختلالات دفعی نشان می دهد.

برای رفع مشکل لازم است سیستم ارتباطی حاکم بر خانواده را تغییر دهید. در برخی موارد نیز لازم است به روانشناس یا مشاور مراجعه کنید تا در تغییر این سیستم به شما کمک کند.

ارتباط خود با کودک را بهبود دهید.

در پس رفتار لجبازانه ی کودک شما، نیاز زیادی به توجه و نوازش نهفته  است.

بهتر است برای رفع مشکل در ارتباط تان تجدید نظر کنید. به فرزندتان توجه کنید، او را تشویق کنید، ویژگی های مثبتش را بازخورد دهید و از تغییرات رفتاری او شگفت زده شوید.

کودک تان برای دریافت نوازش و پذیرش بی قید و شرط از جانب شما، در حال بروز رفتار نشانه دار (مشکلات دفعی) است.

در صورتی که نیاز او به نوازش و تایید را برطرف کنید، نشانه ی بیماری (مقاومت در برابر دست شویی رفتن) نیز خود به خود حذف خواهد شد.

در کودکان پیش دبستان و دبستان، محیط مدرسه را بررسی کنید.

در صورتی که تمامی موارد گفته شده را بررسی کردید و در کودکان سنین دبستان، مشکل همچنان ادامه داشت، محیط مدرسه را بررسی کنید.

تجربه ی شرایط تنش زا در محیط مدرسه به ویژه در سال های اولیه ی دبستان می تواند منجر به اختلالات دفعی شود.

در این زمینه لازم است با مشاور مدرسه نیز مشورت کنید.

آیا کودک لجباز مستحق سرزنش است؟

بر اساس آنچه در این مطلب مطالعه کردید، رفتاری مانند مقاومت در برابر دفع، می تواند علل متعدد و پیچیده ای از دلایل جسمی تا روانی داشته باشد.

در هیچ یک از این موارد کودک، مقصر نخواهد بود.

در حقیقت فرزند شما در حال نشان دادن واکنشی است که برآمده از سیستم خانواده است.

بنابراین تحت هیچ شرایطی، فرزندتان را به خاطر این رفتار، سرزنش، تنبیه کلامی و یا بدنی نکنید.

لازم است بدانید، رفتارهای از این قبیل می تواند مشکل را بسیار وخیم تر کند و درمان را سخت تر و طولانی تر نماید.

بهترین راهکار آن است که عوامل ایجاد کننده ی مشکل را بررسی کنید و در جهت رفع آن ها اقدام کنید تا مشکل در کوتاه ترین زمان ممکن برطرف شود.

نویسنده : کودک و نوجوان