نویسنده: سارا نظری مقدم

افسردگی کودکان
افسردگی کودکان

با افسردگی کودکان چه باید کرد؟

اگر در مورد اینکه والدین، چه چیزی را برای کودک خود می خواهند سوال شود، اکثریت آن ها جواب می دهند که من فقط شادی و خوشحالی کودکم را می خواهم. این اتفاق را می توان در یک سطح منطقی برای کودک رقم زد. قطعا روحیه ما در مواجهه با کودکی که غمگین است به هم می ریزد.

غم و ناراحتی کودکان برای والدین بسیار سخت است و احساسات و فکر آن ها را درگیر می کند. برای مثال وقتی والدین کودک خود را کلافه، ناامید یا مضطرب می بینند، نگران می شوند اما متوجه هستند که این احساسات موقتی است، اما قضیه در مورد کودکی که مدام غمگین است فرق می کند.

دنیای کودکان با بزرگسالان تفاوت های زیادی دارد، اما آن ها نیز در طول روز با مسائلی مواجه می شوند و طبیعی است که این اتفاقات و مسایل آن ها درگیر کند و به آن ها حس شادی یا غم بدهد؛ با این حال ممکن است گاهی این احساسات در کودک تبدیل به اختلال شود.

چه کودکانی بیش تر به افسردگی دچار می شوند؟

افسردگی در کودکان به علت ژنتیکی یا عوامل محیط یا هر دو رخ می دهد.

کودکانی در سن کم، تجربه جدایی اعضای خانواده، فقر، غصه ی بیماری جسمی، مشکلات مربوط به یادگیری دارند و یا هر گونه شرایط سخت و اتفاق ناخوشایندی را تجربه کرده اند، بیش از بقیه در معرض ابتلا به غم و افسردگی خواهند بود.

همچنین احتمال افسردگی و غمگینی مداوم در کودکانی که از نظر احساسی و روانی حساسیت بیش تری دارند، بیش تر خواهد بود. کودکان نسبت به بقیه احساسی تر هستند و واکنش آن ها نسبت به زندگی و اتفاقات نیز بسیار قوی تر می باشد. برای مثال بعضی از کودکان بسیار خلاق، باهوش و از نظر اجتماعی و عاطفی حساس هستند. کسانی که چنین فرزندانی دارند، قطعا متوجه منظور ما خواهند شد.

نشانه های افسردگی کودکان

وقتی کودکی دچار افسردگی می شود معمولاً نشانه هایی مثل گریه کردن در موارد کم اهمیت، علاقه نشان ندادن به فعالیت هایی که قبلا از آن ها لذت می برده و مشکل در دوست یابی و تعامل با دیگران را از خود بروز می دهد.

با این حال، برخی از نشانه های افسردگی کودکان به آسانی قابل درک نیست؛ اما موارد دیگری مثل احساس گناه، اعتماد به نفس پایین، غر و لند کردن و پرخاشگری و حتی شکایت از مشکلات جسمی مانند سردرد، دل درد و غیره نیز مواردی هستند که باید به آن ها توجه کرد و مورد ارزیابی دقیق قرار داد.

کارهایی که خانواده ها باید برای کودک افسرده خود انجام دهند.

اگر شما کودکی دارید که اغلب اوقات غمگین و ناراحت است، این مطلب را از دست ندهید. در ادامه کارهایی که لازم است انجام دهید را بیان خواهیم کرد.

  • توجه کنید که کودکتان، برای همیشه افسرده نخواهد ماند.

اینکه شما وقتی کودک تان غمگین و افسرده است، نگران باشید که این احساس همیشه با او خواهد ماند، کاملا طبیعی است. حتی ممکن است کودک تان نیز بگوید که “من همیشه غمگینم” اما باید بدانید که این جمله فقط برای بیان عقاید و احساسات منفی آن به بالاترین حد آن است. جمله ای که کودک می گوید، صد در صد حقیقت ندارد و فقط نوعی واکنش مغزی است.

زمانی که ما احساسات منفی و ناراحت کننده را تجربه می کنیم، مغزمان روی مشکلات تمرکز می کند. ذهن کودکان نیز به طور ناخودآگاه متوجه مشکلات و درگیری با احساس بد و منفی می گردد، اما این به معنی درستی حرف آن ها نمی باشد. در نتیجه موضوع مهم این است که بدانید این احساسات دائمی نیستند و به کودک خود نیز این را بگویید.

حتی اگر اکثر اوقات کودک شما غمگین است، باز لحظاتی وجود داشته که به خاطر انجام یک کار لذت بخش یا وقوع یک اتفاق، خوشحال باشد.

  • غم و ناراحتی کودک تان به مرور زمان کاهش می یابد.

باید این موضوع را در نظر داشته باشید که غمگین بودن و افسردگی بلند مدت در کودکان بسیار نادر بوده و این احساس به مرور زمان کم تر می شود. زندگی و ذهنیات کودک، به طور دائم در حال تغییرات است و شما می توانید با کمک کردن به او، هیجاناتش را بازیابی کنید؛ حتی در مواردی که منبع ناراحتی و غم او از بین نرود و تغییر نکند، آن ها یاد می گیرند که در مورد زندگی چگونه فکر کنند و راه کنار آمدن با غم و غصه و حل مشکلات را می آموزند.

  • به عنوان والدین می توانید به کودک افسرده خود کمک کنید.

ممکن است والدینی که کودک افسرده و غمگینی دارند، دچار ناامید شده و فکر کنند که هیچ کاری نمی تواند برای فرزند خود انجام دهند، اما این حقیقت ندارد. شما به عنوان والدین می توانید مانند یک مربی به کودک خود بیاموزید که چگونه می تواند حس منفی را در خود کم کرده و با سختی ها مواجه شده و با غم آن کنار بیاید. مطمئنا هیچ راه آسان و سریعی وجود ندارد ولی می توانید در طول زمان، تغییرات زیادی را به وجود بیاورید.

افسردگی کودکان

  • با آن ها همدل باشید

با او همدلی کنید و او را همراهی کنید. به او بگوید که به خاطر روزهای سختی که داشته چقدر متاسف هستید و از این که او غمگین است، بسیار ناراحتید.

  • باید تلاش کنید، صبر خود را بالا ببرید.

باید صبر خود را در برخورد با کودکان غمگین بالا ببرید. زیرا ممکن است زمان زیادی لازم باشد تا کودک شما بتواند مشکلات را بپذیرد و با احساس غم و ناراحتی کنار بیاید.

  • محرک های حس غم در کودک خود را پیدا کنید.

گاهی پیش می آید که کودک به دلیل افکار و اتفاقات موجود در اطرافش و یا بدون دلیلی خاصی غمگین می شود. بهتر است به او کمک کنید تا این لحظات را پیدا کند، سپس در مورد این که چگونه می تواند آن را مدیریت کند نیز راه حلی پیدا کنید.

  • از صحبت کردن مداوم و طولانی با کودک در مورد ناراحتی شان بپرهیزید.

درست که صحبت کردن در مورد ناراحتی کودک بسیار مهم و کمک کننده است، اما نباید خیلی طولانی و در هر ساعتی در مورد آن صحبت کنید. برای مثال صحبت کردن در مورد این موضوع، یک ساعت قبل از خواب شرایط را بدتر می کند. در این مواقع، بهتر است به او بگویید که الان این موضوع را کنار بگذاریم و با هم تلویزیون ببینیم یا کتاب بخوانیم، بعدا در مورد این موضوع صحبت خواهیم کرد.

  • کسی را مسئول افسردگی کودک ندانید.

بعضی از والدین، معلمان، پزشکان، والدین و کودکان دیگر را مسئول غمگینی کودک خود می داند و آن ها را سرزنش می کنند؛ اما باید بدانید که هیچکسی مسئول و مقصر غمگین بودن و مشکلات کودک شما نیست، پس نباید دیگران را به این خاطر سرزنش کنید.

  • باید به کودکتان یاد بدهید که چگونه بالا و پایین احساسات خود را بشناسد.

باید به کودک خود یاد بدهید که احساسات خود را بشناسد و روی حالت غمگین خود تمرکز نکند. برای مثال وقتی کودک تان می گوید من همیشه غمگینم، لحظاتی را که احساس خوبی داشته را به او یادآوری کنید و به او بگویید که این احساس غم دائمی نیست.

  • به کودکتان یاد بدهید که جنبه های مثبت زندگی را ببیند.

باید توجه کودک خود را به جنبه های مثبت زندگی و لحظات شاد آن جلب کنید. برای مثال به او یادآوری کنید که چه کارهای هیجان انگیزی در طول هفته انجام داده و اتفاقات خوش گذشته را با او مرور کنید.

  • روی ارتباط اجتماعی اش کار کنید.

زمانی که کودک شما تنها است و یک منبع دوستی مثبت ندارد، کم کردن ناراحتی و حس غم او بسیار سخت خواهد بود. بنابراین بهتر است که روابط اجتماعی خود را گسترش داده تا روند کنار آمدن با غم و بهبود افسردگی در کودکتان سرعت گیرد.

  • به کودک خود کمک کنید تا اعتماد به نفسش را بازیابی کند.

همه کودکان، در انجام دادن برخی از کارها بسیار خوب عمل می کنند و مهارت ها و استعدادهایی دارند. بسیار مهم است که با تمرکز روی این توانایی ها و تشویق کودکتان، اعتماد به نفس او را افزایش دهید.

  • به فعالیت فیزیکی، خواب و تغذیه کودک دقت کنید.

وقتی کودکی از لحاظ جسمی سالم است و فعالیت دارد، تحمل ناراحتی برایش آسان تر خواهد بود. خواب کافی و تغذیه مناسب نیز فاکتور مهمی است که باید به آن دقت کنید و هرگز این موارد را نادیده نگیرید.

شما باید مراقب خودتان باشید، چون زمانی که حال روحی شما مساعد نبوده و احساس خوبی ندارید، نمی توانید به کودک خود کمک کنید، پس لازم است روی سلامتی، تغذیه، ورزش و کاهش استرس خود نیز کار کرده و به آن ها  توجه کنید.

در نهایت علاوه بر رعایت موارد گفته شده در بالا، باید با مشاور و متخصص کودک نیز در این باره مشورت کنید.

نویسنده: “کودکانهسایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

افسردگی کودکان

افت فشار خون کودک
افت فشار خون کودک

همه چیز در مورد افت فشار خون کودک 

فشار خون، در واقع به نیرویی اطلاق می شود که خون هنگام عبور از رگ ها و عروق، به دیواره آن ها وارد می کند. زمانی که فشار خون به زیر سطح نرمال برسد، اصطلاحا گفته می شود، فشار پایین است و یا افت فشار اتفاق افتاده است.

فشار خون نرمال به سن، جنسیت، قد، وزن افراد بستگی دارد؛ زمانی که فشار خون کودک در حالت انقباض به زیر ۹۰ میلی متر جیوه(عدد اول روی فشارسنج) و در حالت استراحت زیر ۶۰ میلی متر جیوه (عدد دوم روی فشارسنج) باشد، کودک دچار افت فشار خون می شود. اگر فشار خون کودک اکثر اوقات پایین باشد، باید حتما به آن توجه نمود.

فشار پایین در کودک به دلایل مختلفی رخ می دهد و فشار خون آن ها مقدار ثابتی نیست. پس در مواجهه با افت فشار خون کودک باید علت آن را شناسایی و رفع کنید. در ادامه این بخش از مشاورانه علت و علائم فشار پایین در کودکان را بیان خواهیم کرد، با ما همراه باشید.

پایین بودن و افت فشار خون کودک

فشار خون در کودکان نسبت به سن، جنسیت و قد آن ها متفاوت است، اما سه نوع کاهش فشار در کودکان وجود دارد که عبارتند از:

افت فشار وضعیتی

کاهش فشار خون به دلیل ایستادن طولانی مدت از نوع وضعیتی یا ارتواستاتیک می باشد، در این حالت افت فشار کودک همراه با علائمی مثل سردرد و مشکلات بینایی مثل سیاهی رفتن چشم همراه می باشد.

افت فشار عصبی

این نوع افت فشارعصبی که به سنکوپ نیز معروف است، به دلیل اختلال و اشکال در تعامل مغز و قلب رخ می دهد. در این حالت جریان خون به مغز قطع می شود، به همین دلیل هوشیاری فرد به طور ناگهانی از بین می رود. این اتفاق معمولا زمان های می افتد که کودک به مدت طولانی ایستاده است، یا زمان زیادی ورزش کرده باشد. زمانی که افت فشار عصبی اتفاق می افتد، کودک دچار سرگیجه، تهوع و غش می گردد.

افت شدید فشار خون کودک

کاهش فشار خون شدید، می تواند به دلایلی مثل عفونت های شدید، آلرژی شدید، از دست دادن مقدار زیادی خون، جراحت و آسیب دیدگی رخ دهد.

علت های افت فشار خون کودک

همان طور که گفته شد، دلایل زیادی می تواند باعث افت فشار خون در کودک شود، در زیر علت های رایج و عمومی تر را بیان خواهیم کرد.

 کم آبی بدن کودک

حجم خون، در واقع میزان مایعاتی است که در رگ ها در جریان است؛ برای این که خون به تمام بافت ها برسد، باید حجم طبیعی خون حفظ شود. وقتی که مایعات و آب بدن کم باشد، حجم خون کاهش پیدا می کند و این اتفاق می تواند منجر به افت فشار خون شود.

زمانی که مقادیر زیادی از مایعات از بدن کودک خارج می شود، برای مثال در طریق ادرار و عرق کردن زیاد هنگام فعالیت های جسمی و ورزش، و این میزان آب جبران نمی شود، در بدن کودک کم آبی اتفاق می افتد در نتیجه کودک دچار افت فشار خون می گردد.

 افت فشار خون کودک

 آلرژی

آلرژی به واکنش شدید سیستم ایمنی بدن به موادی که در واقع خطرناک نیستند گفته می شود، موادی مثل گرده گل، خوردن بعضی غذاها، زهر زنبور از جمله مواردی هستند که برخی افراد به آن آلرژی دارند. بروز آلرژی می تواند نشان هایی مثل التهاب، گیجی، عطسه، آبریزیش بینی و… داشته باشد. یکی از نشانه هایی که در موارد آلرژی شدید رخ می دهد کاهش فشار خون می باشد.

 عفونت خون

ورود عفونت به درون جریان خون، می تواند باعث کاهش فشار خون شود. زمانی که باکتری های به جای حضور در مکان همیشگی خود مثل ریه وارد جریان خون می شوند، سمی آزاد می کنند که بر روی جریان خون تاثیر می گذارد و سبب کاهش فشار خون می شوند. این نوع کاهش فشار خون می تواند خطرات جدی سلامتی را در پی داشته باشد.

کمبود آهن 

یکی از دلایلی که می تواند باعثافت فشار خون کودک شود، کمبود و فقر آهن است. در فقر آهن میزان اکسیژنی که خون حمل می کند بسیار کاهش پیدا می کند، در نتیجه می تواند باعث بروز مشکلاتی مثل سرگیجه، خستگی، تپس قلب در کودک شود، کاهش فشار نیز یکی از علائم کمبود آهن است.

 مشکلات قلب

یکی از دلایل دیگری که می تواند سبب افت فشار خون کودک شود، وجود مشکلی در سیستم خون رسانی بدن است. برای مثال یکی از نشانه های نارسایی و مشکلات قلبی، کاهش فشار خون می باشد. در این مشکلات تعرق زیاد، مشکلات رشدی و مشکلات تنفسی نیز بروز پیدا می کنند.

 وجود جراحت یا آسیب دیدگی

آسیب دیدگی هایی که با از دست رفتن میزان زیادی خون همراه باشند می تواند دلیلی برای افت فشار خون باشد. اگر کاهش فشار خون پس از وارد شدن ضربه شدید به بدن و یا تصادف اتفاق بیفتد و با دل درد شدید همراه باشد، می تواند نشان دهنده ی خونریزی داخلی باشد.

کمبود مواد معدنی و مغذی

هر نوع مواد مغذی که کمبود آن باعث کم خونی شود می تواند باعث کاهش فشار خون شود. موادی مثل فولیک اسید و ویتامین ب از این دست هستند.

افت فشار خون کودک به دلایل جسمی و محیطی

گاهی اوقات افت فشار خون در کودک به دلیل شرایط محیطی و فیزیکی اتفاق می افتد. زمانی که کودک مدت زیادی را در معرض آفتاب قرار دارد، یا فعالیت زیاد و ورزشی سنگین انجام می دهد یا به مدت طولانی در وضعیت ایستاده و یا نشسته قرار دارد و حتی گاهی استرس های روحی، می توانند باعث افت فشار خون کودک شوند.

تشخیص دادن علت کاهش فشار همیشه هم آسان نیست، اما آگاهی از علت آن می تواند در بسیاری از موارد مفید و کمک کننده باشد.

علائم افت فشار خون در کودکان

فشار خون پایین همراه با علائمی است که عبارتند از:

  • احساس گیجی
  • پایین آمدن تمرکز
  • تار شدن دید
  • احساس خستگی زیاد
  • احساس ضعف و بیماری
  • تنگی نفس و مشکلات تنفسی
  • در برخی موارد سردرد خفیف و خستگی مزمن نیز می تواند از علائم کاهش فشار خون در کودک باشد.

 مراحل معاینه و تشخیص فشار خون پایین توسط پزشک

پزشک برای تشخیص و بررسی فشار خون پایین و علت آن کودک مراحل زیر را انجام می دهد.

  • بررسی علایم: پزشک در مورد علائم کودک از والدین سوال می کند.
  • اندازه گیری فشار خون: فشار خون را به وسیله فشار سنج دستی یا دیجیتالی اندازه می گیرد.
  • میزان نبض: نبض دست کودک را می گیرد تا متوجه تعداد ضربان آن شود.
  • تست ECG: در صورت وجود هر گونه علائم غیر طبیعی، پزشک برای تشخیص بهتر چکاپ قلب از طریق دستگاهECG را تجویز می کند.

درمان افت فشار خون کودک

در صورتی که کاهش فشار خون به دلیل بیماری های جسمی مثل آلرژی، عفونت یا مشکلات قلبی باشد، پزشک داروهای مناسب را تجویز می کند.

راهکار خانگی برای افت فشار خون کودک یا فشار خون پایین

وجود یک رژیم غذایی مناسب و یک روتین مراقبتی در خانه می تواند در مدیریت فشار خون کودکان بسیار کمک کننده باشد و در برخی موارد سطح فشار خون کودک را به حد نرمال برساند.

یکی از عناصری که باعث بالا آمدن فشار خون می شود، سدیم است، استفاده از مواد غذایی سدیم دار می تواند به رسیدن فشار خون پایین به سطح نرمال کمک کند. تخم مرغ، نان، پنیر، سوپ و نمک مود غذایی حاوی سدیم هستند. بهتر است برای مصرف میزان سدیم با متخصص تغذیه مشورت نمایید تا میزان سدیم لازم با توجه به شرایط سنی و جسمی کودک تعیین شود.

مواد غذایی حاوی ویتامین ب و آهن نیز می تواند باعث بهبود فشار خون شود. مصرف مواد غذایی سالم مثل میوه، سبزیجات و آجیل به طور روزانه می تواند در این امر بسیار کمک کند.

جلوگیری از بروز کم آبی بدن نیز می تواند از کاهش فشار ناشی از خشکی بدن در کودک جلوگیری کند. باید مطمئن شوید کودکتان در طول روز به میزان کافی آب مصرف می کند، خصوصا زمانی که فعالیت هایی انجام می دهد که با تعرق زیاد همراه است.

بهتر است حرکات ورزشی کودکتان سبک تر شود و همچنین کودک زمان زیادی در حالت نشسته یا ایستاده قرار نگیرد. قرار گرفتن کودک در محیط های بیش از حد گرم نیز می تواند باعث کاهش فشار خون و حتی گرما زدگی کودک شود، در نتیجه کودک در این مکان ها نیز نباید قرار بگیرد.

عادت های سالم در تغذیه و زندگی می تواند در متعادل نگه داشتن فشار خون بسیار موثر باشد.

اگر کودک شما، افت فشار خون ناگهانی به همراه علائم غیرطبیعی مثل سر درد شدید و یا درد در قفسه سینه را تجربه می کند، حتما باید برای تشخیص علت آن به پزشک مراجعه کنید.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

افت فشار خون کودک

 

تربیت کودک مستقل و فرمانده
تربیت کودک مستقل و فرمانده

چگونه کودک مستقل و فرمانده تربیت کنیم.

یکی از مهم ترین اهداف تربیتی والدین، پرورش کودک مستقل و فرمانده است؛ کودکی که بتواند بدون نیاز به دیگران و مستقل زندگی کند. به بیان دیگر کودک باید یاد بگیرد که برای رفع نیازهایش متکی به دیگران نباشد.

چه کسی دوست ندارد فرزندی تربیت کند که از پس کارهای خودش بر می آید؟ کدام والدین را می شناسید که دوست ندارند فرزندشان متکی به دیگران نباشد و روی پای خودش نایستد؟ اما سوالی مهمی که مطرح می شود این است که والدین باید برای رسیدن به این خواسته چه کارهایی انجام دهند و رمز موفقیت والدینی که فرزندان مستقل دارند، چیست؟

البته باید این نکته را نیز را مدنظر بگیریم که ما برای برآورده کردن بعضی از نیازهایمان به دیگران نیاز داریم، اما این نیاز به صورت دو طرفه است، ما کاری برای کسی انجام می دهیم و او نیز کاری برای ما انجام می دهد، در این رابطه کسی متکی و نیازمند به دیگری نخواهد بود.

راهکارهای موثر و کاربردی برای تربیت کردن یک کودک مستقل و فرمانده و رئیس وجود دارد؛ کودکی که می تواند در گروه های دوستانه و یا کلاسی خود سرگروه یا رئیس باشد.

اگر روی تربیت کودک خود کار کنید و روش های درستی را اتخاذ کنید، می توانید از فرزند خود یک فرمانده بسازید. همه والدین دوست دارند که فرزندانی داشته باشند که در شجاعت و زیبایی از سایرین بالاترند.

باید این را بگوییم که این امکان پذیر است و والدین می توانند فرزند خود را به گونه ای آموزش دهند که آن ها هم در کودکی و هم در آینده مستقل باشند و توانایی رهبری گروه ها را در خود ببینند. در ادامه روش های عملی که فرزند شما را به یک فرد مستقل تبدیل می کند، بیان خواهیم کرد.

۷ راه کار کاربردی برای پرورش کودک مستقل و فرمانده

الگویی برای هوش هیجانی فرزندتان باشید:

هوش هیجانی هوشی است که تعیین می کند، در موقعیت های سخت چطور تصمیم بگیریم و چه تصمیمی بگیریم و چگونه با مدیریت اخلاق نتیجه مثبت بگیریم. از آن جا که کودکان در طول روز ساعات زیادی را با والدین خود سپری می کنند و تحت تاثیر رفتار و اخلاق آن ها هستند، این هوش را نیز از والدین خود یاد می گیرند.

افزایش سطح هوش هیجانی یکی از بزرگ ترین مراحل در رسیدن به فرماندهی است. افراد می تواند با استفاده از راه کارهای علمی و عملی، این هوش را در خود پرورش دهند و سطح هوش هیجانی خود را بالاتر ببرند.

خود را برای چیزهایی که می خواهید اذیت نکنید:

والدین فکر می کنند باید برای چیزهایی که می خواهند بسیار تلاش کنند و خود را اذیت کنند، چون این برای فرزندشان بهتر است. اما باید بدانید که تمرکز بیش از حد روی هدف یا موضوع دلخواهتان برای کودک مشکل آفرین است. در حقیقت وقتی می خواهید فرمانده شوید و فقط روی اهداف شخصی خود تمرکز کرده اید، تصمیمات اشتباهی نیز اتخاذ می کنید.

از فرزند خود بیش از حد تعریف و تمجید نکنید:

درست است که برای افزایش اعتماد به نفس در کودک باید او را تشویق کنید و از او تعریف نمایید، اما تعریف و تمجید افراطی و بیش از حد، تاثیری روی افزایش میزان اعتماد به نفس فرزند شما نخواهد گذاشت. کودکان نیاز دارند که توانایی های واقعی آن ها را باور کنید، این موضوع منجر به توانمند شدن در آن ها در امر رهبری و فرماندهی خواهد شد. بهتر است به فرزند خود نشان دهید که به صبوری و توانایی های او افتخار می کنید.

کودک مستقل و فرمانده

به فرزند خود فرصت اشتباه کردن و شکست خوردن بدهید:

موفقیت در زمینه های مختلف زندگی مثل تجارت، فقط با ریسک کردن امکان پذیر می شود. وقتی والدین به فرزند خود این اجازه را ندهند که در کارها اشتباه کنند یا شکست خوردن را تجربه کنند، فرصت یادگیری و ریسک کردن را از آن ها می گیرند.

یک رهبر تا زمانی که تلخی شکست را نچشیده باشد، چگونه می تواند جاده موفقیت را طی کند؟ وقتی مانع از اشتباه کردن و شکست خوردن کودکتان می شوید، چگونه می خواهید اعتماد به نفس انجام کارها و ریسک پذیری را در آن ها افزایش دهید. کودکان به حمایت و مراقبت بعد از شکست نیاز دارند.

“نه” گفتن را فراموش نکنید:

یکی از راه های مطمئن برای رسیدن کودکان به توانایی رهبر شدن، آزاد گذاشتن آن هاست. اما رهبر باید در عین حال توانایی تحمل در تاخیر لذت ها و سخت کوشی را داشته باشند. کودکان باید یاد بگیرند که صبور باشند و برای خود هدف گذاری کرده و برای رسیدن به آن ها تلاش کنند. پس گاهی لازم است برای این که صبوری کودک را بالا ببرید، به خواسته های آن ها پاسخ منفی بدهید، این کار در ابتدا برای آن ها ناراحت کننده است ولی به مرور به آن عادت می کنند.

به فرزندتان اجازه دهید مشکلاتش را حل کنند:

اگر همه کارهای فرزند خود را انجام دهید و مشکلاتش را همیشه شما حل کنید، مثلا اتاقش را همیشه شما مرتب کنید، آن ها هیچ فرصتی را برای مستقل شدن و روی پا خود ایستادن پیدا نخواهند کرد. کودکانی که همیشه کارهایشان فرد دیگری انجام می دهد، کارآمدی پایینی خواهند داشت در نتیجه نمی توانند گزینه خوب و مناسبی برای رئیس شدن باشند.

شکست های کودک را بزرگ نکنید:

مطمئنا کودکان اشتباهاتی مرتکب خواهند شد و در انجام بعضی کارها ناموفق خواهند بود و حتی ممکن است با این که شما به آن ها هشدار می دهید، باز آن اشتباه را تکرار کنندو شما نباید بر شکست های فرزند خود تمرکز کنید، باید اجازه دهید که او متوجه شود که چه کارهایی را بهتر می تواند انجام دهد.

او را به شکل فردی ناموفق نگاه نکنید، زیرا با این کار روی عزت نفس و اعتماد به نفس او اثر منفی زیادی می گذارید. شما می توانید به عنوان الگویی برای کودکان به آن ها بفهمانید که همه در زندگی اشتباه می کنند و با تکرار نکردن اشتباهات گذشته خود، این کار را نیز به او یاد بدهید.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

کودک مستقل و فرمانده

روش های تنبیهی کودکان
روش های تنبیهی کودکان

روش های تنبیهی کودکان چگونه است؟ با چه روشهایی می توان کودک را لجباز را مطیع کرد؟ روش های روانشناسی و تربیتی کودک را بیاموزید…

بدترین روش های تنبیهی کودکان و عواقب آن ها

روش تنبیه کردن کودک، برای تربیت او و تغییر رفتارهای نامطلوب، یکی از روش هایی که است که بسیاری از والدین استفاده می کنند، برخی از روش های تنبیهی بسیار نامناسب بوده و والدین بدون اطلاع از عواقب و تاثیرات منفی آن بر روان کودک، از آن استفاده می کنند، روش های تنبیهی که نه تنها تغییری در رفتار کنونی کودک ایجاد نمی کند، بلکه عواقب بسیار ناگوار و خطرناکی برای کودک به همراه خواهد داشت، این روش های تنبیهی می توانند روحیات مثبت کودک را تخریب و حتی آن ها تا مرز بزهکاری بکشاند.

شاید شما، فقط کتک زدن را جزو روش های تنبیهی بد می دانید، اما این گونه نیست. در این بخش از مشاورانه قصد داریم، بدترین نوع تنبیهاتی که والدین برای تربیت کودک خود به کار می برند و عواقب احتمالی آن ها برای کودک را بیان کنیم.

 

روش های تنبیهی که هرگز نباید به کار بگیرید.

 

روش های تنبیهی و تربیتی نامطلوب زیادی وجود دارد که به خاطر اثرات زیان باری که بر روان و شخصیت کودک می گذارند، هیچ وقت نباید مورد استفاده قرار بگیرند. تنبیهاتی مثل تحقیر کردن کودک، توهین کردن به او، استفاده از کلمات کنایه دار و مقایسه کردن او با دیگران وغیره فقط رفتارهای نامطلوبی مثل گستاخی، لجبازی را در کودک ایجاد می کند و در نتیجه در فرایند تربیتی او اختلال ایجاد می نماید.

برخی از والدین نیز پا را فراتر می گذارند و به روش های تنبیهی بدنی متوسل می شوند که هر چقدر در مورد عوارض و مضرات آن صحبت کنیم باز هم کم است.

تنبیه فیزیکی، روان و شخصیت کودک را نابود می کند و والدین را نیز به بن بست تربیتی می رساند، خیلی از مشکلات تربیتی بخاطر رفتارهای نامناسب والدین می باشد.

پدری را در نظر بگیرید که برای اصلاح رفتار فرزندش، او را کتک می زنند و همزمان به توهین کرده و او را با دیگران مقایسه می کند، آیا این نوع تنبیه درست است و نتیجه ای مطلوب دارد؟ هرگز!!

روش های تنبیهی مثل زندانی کردن کودک در اتاق تاریک، ممنوع کردن خوردن غذا، کتک زدن و غیره خطرات و عواقب فراوانی برای کودک در پی خواهد داشت.

گاهی والدین برای تنبیه کودک را روی چهارپایه یا پله می نشاند و کودک باید برای چند دقیقه در همان حالت بماند یا او را در اتاقی حوصله سر بر، برای چند ساعتی حبس می کنند. اما باز هم روش های اصلاح رفتارِ بدتری نسبت به روش” زمان تمام شد” وجود دارد که در ادامه آن ها را بیان خواهیم کرد.

 

روش های تنبیهی کتک زدن کودک !

استفاده از چوب، کمربند و یا هرچیزی که دم دست است برای کتک زدن کودک، یکی از روش های تنبیهی آسیب زایی است که والدین برای تربیت کودک به کار می برند. متخصصان عقیده دارند که این کارها باعث ایجاد مشکلات روانی در کودک می شود.

بهتر است والدین حتی قبل از تولد فرزند در مورد روش های تربیتی و مهارت های لازم برای تربیت کودکی شاد و سالم اطلاعات کسب کنند. والدین باید بدانند که چه روش هایی تربیتی باعث ضربه زدن به ذهن و روان کودک می شود، رفتارهای اشتباه والدین که باعث ایجاد سندروم اضطراب در کودک می شوند، چیست؟ به عبارت بهتر به دنبال بهترین روش برای تربیت و حتی اصلاح رفتار کودکان باشند.

روش های تنبیهی کودکان

 

روش های تنبیهی تحقیر کودک در جمع! 


یکی از روش های تنبیهی که حتی از کتک زدن کودک بدتر است و اثرات منفی بسیاری بر رفتار، روان و شخصیت کودک بر جا می گذارد، تحقیر کردن کودک به خصوص در جمع است، این روش با اختلاف زیاد بدترین نوع تنبیه کودک است. این کار عزت نفس و اعتماد به نفس کودک را نابود می کند و باعث ایجاد رفتارهای نامطلوب زیادی مثل دروغ گویی در کودک می شود.

 

تنبیه کودک با فلفل!    


برخی از والدین وقتی کودکشان دروغ می گوید یا کلمه ای نامناسب به زبان می آورد یا غیبت می کند، از فلفل یا سس تند برای تربیت و اصلاح این رفتارهای نامطلوب استفاده می کنند و معتقدند که ریختن سس تند فلفل روی زبان آن ها باعث تغییر رفتارشان می شود. این روش های تنبیهی واقعا ناکارآمد بوده و حتی می تواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی در کودک شوند برای مثال ممکن است این کار کودک را مستعد آلرژی کند.

 

تنبیه کودک با آب سرد!

 

برخی از والدین نیز برای اصلاح رفتار کودک خود به آب سرد متوسل می شوند و کودک را مجبور به دوش گرفتن با آب سرد می کنند یا او را درون وان آب سرد قرار می دهند. چطور ممکن است از این روش های تنبیهی استفاده کرد و انتظار نتیجه های مطلوب داشت؟

این روش  های تنبیهی مانند دیگر روش های نامناسب تنبیهی تاثیری بر تغییر رفتار کودک نخواهد داشت، اما در سلامت جسمی کودک بسیار تاثیر گذار است. استفاده از این روش احتمال ابتلا به ذات الریه و ناخوشی های دیگر در کودک می شود. این روش بر روح کودک نیز اثرگذار است و ممکن است آن ها حتی تا بزرگسالی نسبت به دوش گرفتن و حمام، ترس و اضطراب داشته باشند چون در کودکی تنبیه بدی را در حمام و توسط مادر خود تجربه کرده اند.

چگونه کودکان خود را تنبیه می کنید؟ 

والدین تا زمانی که روش های مناسب و درست تربیتی و حتی تنبیهی را یاد نگیرند در تربیت و منظم کردن کودک ناتوان هستند، در نتیجه از روش های تنبیهی و مجازات های شدید برای این کار استفاده می کنند که آسیب های روحی، روانی و حتی جسمی زیادی بر کودک خواهد گذاشت.

آیا شما فرزند دارید؟ اگر شما فرزندی ندارید ولی در ذهنتان روش های تنبیهی مثل استفاده از سس تند، کتک زدن، آب سرد و حبس کردن در اتاق  برای تربیت کودک وجود دارد و آن ها را موثر می دانید و از عوارض آن ها بی خبرید، پس بهتر است تا زمانی که روش های درست تربیتی را یاد نگرفته اید و قادر به پیاده سازی آن در تربیت کودک نیستید، اصلا بچه دار نشوید!

چقدر خوب می شود که والدین برای آگاه شدن از روش های مناسب تربیتی کودکان از متخصصان و مشاوران کودک کمک بگیرند.

 

هشدار:
روش های تنبیهی نباید به وسیله ای برای فرو نشاندن خشم والدین تبدیل شود، زیرا باعث ایجاد عواقب منفی و نتیجه ای معکوس بر کودک شود.

یکی از عواقب بد تنبیهات بدنی بر زندگی کودک، دلسرد شدن کودکان از زندگی می شود و آن ها را تبدیل به فردی شکست خورده می کند و باعث می شود که آن ها بدترین تصمیم گیری ها را در انتخاب مسیر زندگی خود اتخاذ کنند و حتی به سمت بزهکاری و رفتارهای خشونت بار سوق داده شوند.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقاله های مرتبط

روش های تنبیهی کودکان

تاثیر پدر در تربیت فرزندان
تاثیر پدر در تربیت فرزندان

تاثیر پدر در تربیت فرزندان به چه اندازه است؟ پدر و مادر به عنوان والدین، نقش بسیار مهمی در تربیت فرزندان ایفا می کنند. در حالی که برخی تصور می کنند که مادر مسئول تربیت و مراقبت از فرزند است اما باید گفت که پدر نیز نقش بسیار مهمی را در تبدیل شدن کودک به بزرگسال سالم و متعادل ایفا می کند. با افزایش تعداد مادران شاغل، نقش پدران و تاثیرگذاری آن ها بر زندگی فرزندان، پررنگ تر از قبل شده است.

نتایج تحقیقاتی که در دانشگاه کمبریج انجام شد، نشان داد که اکثر مواقع کودکان برای بازی کردن به سمت پدر رفته و در مواقع ناراحتی و استرس به مادر پناه می برند.

پدرها نقش بسیار زیادی در شکل گیری و رشد شخصیت فرزندان خود دارند. در این مقاله قصد داریم ۵ مورد مهم اثرگذاری پدر بر فرزند را بیان کنیم.

پنج مورد مهم در تاثیر پدر در تربیت فرزندان

تاثیر روی روابط اجتماعی

ایجاد روابط صمیمی بین پدر و فرزندان، تاثیر مثبت زیادی روی روابط دوستانه و عاطفی آن ها در آینده می گذارد. برخی از زنان جذب مردانی با خصوصیات شبیه به پدرشان می شوند، این اتفاق به این دلیل رخ می دهد که ارتباط با این مردان برای آن ها، یادآور تجربیات گرم و صمیمی ای است که با پدران خود داشته اند.

تاثیر بر مهارت های شناختی

مطالعاتی که در رابطه با بهداشت روانی نوزاد انجام شده، بیان گر این حقیقت است که تاثیرگذاری پدر در رشد شناختی فرزندان از همان آغاز دوران کودکی شروع می شود و همچنین این تحقیقات نشان داد که نوزادانی که توجه بیشتری از جانب پدر خود دریافت کرده اند، نمرات بالاتری در رشد شاخص ذهنی گرفته اند.

پدرانی که به طور فعال وضعیت درسی و مدرسه کودکان خود را پیگیری می کنند، فرزندانی دارند که از نظر درسی نمرات بالاتری کسب می کنند. دخترانی که رابطه صمیمی و خوبی با پدر خود تجربه می کند، غالبا نمرات ریاضی بالاتری دریافت می کنند.

تاثیر پدر در تربیت فرزندان

تاثیر بر ثبات عاطفی پسران

مطالعاتی که روی صدها بزرگسال انجام شده، نشان می دهد که بزرگسالانی که روابط خوب و قوی با پدران خود داشته اند، در هنگام مواجه با استرس و مشکلات، رفتار منطقی تری از خود بروز می دهند.

بهبود اعتماد به نفس در کودکان

رفتار پدر و مادر را زمانی که کودکشان در زمین بازی در حال دویدن و بالا و پایین پریدن است در نظر بگیرید. احتمالا در این مواقع مادران جانب احتیاط را رعایت می کنند و نگرانند که کودکشان زمین نخورد و یا آسیبی نبیند؛ در همین زمان پدر، او را تشویق می کند که بیشتر بالا و پایین بپرد و فضای بیشتری به کودک می دهد تا کودک بیاموزد که منعطف باشند. این مشارکت، حمایت و علاقه ای که در رفتار پدر وجود دارد بر احساسات کودک تاثیر می گذارد و به‌ مرور زمان باعث ایجاد اعتماد به ‌نفس در او می‌شود.

تحقیقات در حوزه روانشناسی اجتماعی نشان می دهد که رابطه مستقیمی بین صمیمیت بین پدر و فرزند با اعتماد به نفس فرزندان وجود دارد، این بدان معناست که وجود پدری مهربان و صمیمی می توانند مسیر آینده شما تضمین کند.

تاثیر پدر در تربیت فرزندان

تاثیر پدر در تربیت فرزندان و آموزش همدلی

از مولفه های مهم در رشد اخلاقی انسان می توان به همدلی اشاره کرد؛ همدلی تاثیری زیادی بر ایجاد تعاملات اجتماعی، کیفیت روابط خانوادگی، دوستی و انسجام آن و تعهدات بین فردی می گذارد. آموزش همدلی به کودکان و درونی سازی این احساس در آن ها به ارتقای سلامتی روانی افراد و حفظ کیفیت جامعه انسانی کمک بسیار زیادی می کند.

مطالعاتی که روی افراد ۵ تا ۳۱ سال به مدت ۲۶ سال انجام شده، نشان داد که مهم ترین عامل رشد و توسعه همدلی در افراد، حضور پررنگ پدر در مراقبت و تربیت افراد بوده است.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقاله های مرتبط

تاثیر پدر در تربیت فرزندان

کم پشتی موی کودکان
کم پشتی موی کودکان

دلایل کم پشتی موی کودکان

یکی از مسائل نگران کننده برای والدین، کم پشت یا کرکی بودن موی نوزادشان است و معمولا دیگران، استفاده از تقویت کننده یا تراشیدن موی سر با تیغ را به آن ها پیشنهاد می کنند. کرکی و کم پشت بودن موی کودک تا سن ۵ سالی طبیعی بوده و جای هیچ نگرانی نیست، اما با رعایت برخی اصول مراقبتی می توان موها را تقویت کرد. سوالات مهمی که ذهن والدین را در این زمینه درگیر می کند عبارتند از:

آیا ریزش موی نوزاد ۶ ماهه طبیعی است؟ چه اتفاقی باعث ریزش مو در ۶ ماهگی می شود؟ آیا تکه های طاسی روی سر کودک دو ساله عادی است؟ دلایل ریزش مو و راه های تقویتی آن کدامند؟

به همین دلیل این بخش از مشاورانه را به بررسی علل ریزش موی کودک، راه های درمانی موثر بر تقویت مو اختصاص داده ایم.

علت ریزش و کم پشتی موی کودکان

دلایل پزشکی و غیرپزشکی زیادی می تواند در ریزش موی سر کودک نقش داشته باشد که در ادامه برخی از آن ها را عنوان خواهیم کرد:

  • علل غیرپزشکی ریزش مو

برخی مواقع کودکان موی خود را به دلایل غیرپزشکی از دست می دهند. این دسته از دلایل شامل موارد زیر می باشد:

  • ریزش طبیعی مو در ۶ ماهگی

اغلب نوزادان در ۶ ماهی دچار ریزش مو می شوند، ریزش مو به دلیل جایگزینی و رشد موهای بالغ صورت می گیرد. این ریزش کاملا طبیعی بوده و جای هیچ گونه نگرانی ندارد، پس والدین می توانند منتظر چنین اتفاقی در شش ماه اول زندگی نوزاد خود باشند.

کودک در درون رحم مادر از سطح بالایی از هورمون ها برخوردار بوده است، با تولد و قطع این ارتباط مستقیم خونی با مادر، میزان هورمون ها افت شدیدی پیدا می کند و باعث می شود که موهای نوزاد وارد فاز استراحت شده و دیگر رشد نکنند و یا حتی دچار ریزش شوند، بنابراین از دست دادن موهای اولیه در شش ماه اول زندگی کاملا عادی و طبیعی است.

  • ریزش به دلیل کشش زیاد

یکی از دلایل ریزش مو در کودکان، به خصوص دختران، کشیدن مو می باشد. بستن مدام مو یا کشیدن زیاد آن باعث ضعیف شدن ریشه مو و در نتیجه کاهش رشد یا حتی ریزش مو می گردد.

کشیدن مو در حالت های مختلف باعث واردشدن آسیب به فولیکول های مو می گردد خصوصا زمانی که موی بلندی داشته باشید، کشش مو به خاطر وزن مو تشدید می شود و این آسیب نیز افزایش می یابد. نهایتا آن بخش از مو که مدام در حالت کشیدگی است، به مرور زمان سست می شود و شروع به ریزش می کند.

  • ریزش مو به علت سایش

گاهی ساییده شدن مدام مو به بالش یا تشک باعث ریزش و نازک تر شدن مو می شود. برای همین لازم است به وضعیت کودک خود در هنگام خواب توجه کنید، برای مثال اگر کودک تان همیشه به چپ می خوابد و یا عادت دارد که سرش را بالش یا تشکش بمالد، موهای آن طرف سرش طاس یا نازک می شوند.

ادامه دار شدن این وضعیت خواب باعث ایجاد تکه های بی مو و کچلی روی سر کودک می شود و وقتی کودک بزرگ تر شد در موقع خواب این تکه ها مشخص می گردند.

  • استفاده از مواد شیمیایی

نباید برای کودکان، از محصولات شیمیایی مثل رنگ مو، بی رنگ کننده ی مو و یا مواد شیمیایی برای صاف یا فر کردن موهایشان استفاده کرد، زیرا اغلبِ این مواد شیمیایی بسیار قوی بوده و منجر به آسیب زدن به ساقه و ریشه مو خواهند شد که نهایتا باعث نازک شدن و ریزش مو می گردند.

  • محکم شانه زدن مو

یکی از دلایل دیگر ریزش موی، شانه زدن محکم موی سر کودکان است. بهتر است والدین موی نوزاد نوپای خود را شانه نکنند و یا از برس های موی نرم و طبیعی برای این کار استفاده کنند و حتما دقت کند که مو کاملا بدون گره باشد تا هنگام شانه کردن کشیده نشود.

کم پشتی موی کودکان

  • خشک کردن موها

استفاده از سشوار برای خشک کردن یا صاف کردن موی کودکان باعث آسیب به موی کودک و ریزش آن می شود. برخی از والدین از سشوار برای خشک کردن موی کودک خود استفاده می کنند تا کودک سرما نخورد. اما باید به این نکته دقت کنید که برای استفاده از سشوار باید کم ترین گرمای آن را انتخاب کنید و نباید هر روز موی کودک خود را سشوار کشید.

 

  • دلایل پزشکی ریزش و کم پشتی موی کودکان

از دلایل پزشکی ریزش مو می توان به دلایل زیر اشاره کرد:

  • عفونت قارچی در پوست سر

عفونت قارچی یکی از دلایل ریزش موی کودکان است، عفونت قارچی سر پهن نوعی از عفونت قارچی است که منجر به ریزش موهای پشت سر کودک می شود. این بیماری زمانی پیشرفت بیشتری می کند که کودک از وسایلی مثل شانه و کلاه دیگران استفاده می کند. موی افراد مبتلا به این بیماری در قسمت های از سر ریخته و در این قسمت ها لکه های سیاه رنگی مشاهده می شود و همچنین در این نواحی پوست قرمز، برآمده و پوسته پوسته خواهد شد.

این بیماری ممکن است علایمی مانند تب و تورم غدد لنفاوی داشته باشد، برای درمان این نوع عفونت قارچی از داروهای خوراکی ضد قارچ به مدت هشت هفته و همچنین شامپوی ضد قارچ استفاده می گردد.

  • زمینه های ژنتیکی

کم پشتی و نازک بودن مو در دوران کودکی امری املا طبیعی است اما تداوم این طاسی ممکن است دلایل دیگری داشته باشد که نیاز به بررسی پزشکی دارد. برخی از کودکان به دلایل ژنتیکی و ارثی با موی پرپشت و ضخیم به دنیا می آیند و برخی نیز با موهای کم پشت و نازک.

  • تلوژن افلوویوم

رشد موها معمولا شامل دو دوره است، یک دوره استراحت و یک دوره رشد که معمولا دوره رشد حدود سه سال و فاز استراحت سه ماه به طول می انجامد.

یکی از مراحل طبیعی رشد مو تلوژن است و رشد مو زمانی که به این بخش از چرخه ی رشد خود می رسد، متوقف می شود. در این مرحله با ریزش موهای قدیمی، امکان رشد برای موهای جدید فراهم می شود. حدود ۵ درصد از موهای شما به طور همزمان در فاز استراحت خواهند بود.

در کودکان مبتلا به توژن افلوویوم تعداد پیازهای مویی که در فاز استراحت قرار می گیرند بیش از حد معمول است. در نتیجه این کودکان به جای ۱۰۰ تار مو در روز، ۳۰۰ تار موی خود را از دست می دهند. ممکن است این میزان از ریزش مو برای شما محسوس نباشد یا این که شما بتوانید، قسمت های خالی شده را روی سر کودک خود مشاهده کنید. استرس، تغییرات هورمونی و تب از دلایلی هستند که می توانند باعث افزایش تعداد مویی شوند که قرار است وارد فاز استراحت گردند.

  • آلوپسی آره آتا (طاسی سکه ای)

یکی از علت های شایع ریزش مو بیماری، آلوپسی آره آتا است که معمولا باعث ایجاد نواحی گرد طاس روی پوست سر می شود، آلوپسی یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن فولیکول های مو را خودی تشخیص نداده و به همین جهت به آن حمله کرده و منجر به ریزش موی سر می شود. این اختلال باعث ریزش تکه ای مو روی پوست سر می شود. این نوع بیماری براساس الگوی ریزشی که دارد به انواع مختلفی تقسیم می شود:

  • آلوپسی آره آتا که در آن بخش هایی از سر فرد طاس می شود.
  • آلوپسی توتالیس که در آن همه ی موی سر دچار ریزش می شود.
  • آلوپسی یونیورسالیس که باعث ریزش موی کل بدن می شود.

برای تشخیص این بیماری باید به پزشک مراجعه کرد، پزشک با معاینه پوست سر کودک می تواند این بیماری را تشخیص دهد. در بیشتر کودکان مبتلا به آلوپسی آره آتا، درمان دارویی صورت گرفته باعث رشد موی سر طی یک سال می گردد. معمولا در درمان این بیماری از لوسیون، کرم و یا پماد کورتیکواستروئید، محلول ماینوکسیدیل، شامپو ماینوکسیدیل، پماد آنترالین به مدت یک سال استفاده می شود.

  • اختلال موکَنی

اختلال موکنی نوعی اختلال روانی است که در دسته وسواس های فکری- عملی قرار می گیرد، در این نوع اختلال فرد برای رسیدن به آرامش به خصوص در مواجهه با موقعیت های استرس زا، شروع به کندن موهای سر و بدن خود می کند.

این اختلال در کودکان به سبب بروز عوامل استرس زا در زندگیش مثل از دست دادن فرد محبوب و یا به دنیا آمدن نوزاد جدید اتفاق می افتد و در آن موهای کودک به صورت تکه های نامنظمی خالی از مو می شود. کودکانی که به این اختلال دچار هستند معمولا روی سر خود تکه های بی مو و یا با موهای نصفه دارند.

شما برای رفع این مشکل باید در ابتدا عامل اصلی اضطراب و استرس کودک را شناسایی کنید و دقت کنید که سرزنش کودک به حل این مشکل کمکی نمی کند. زمانی که این اختلال در کودک رفع شود، موی او دوباره شروع به رشد می کند.

می توانید از درمان شناختی- رفتاری برای کودک استفاده کنید تا کودک دلیل انجام کار خود را درک کند و بتواند این رفتار را ترک نماید.

برخی از این کودکان، موهای کنده شده ی خود را می خورند و در نتیجه امکان دارد که توده ای از موهای هضم نشده در شکم آن ها تشکیل شود. پس باید این رفتار کودک را جدی بگیرید و برای حل آن اقدام نمایید.

گاهی اوقات که موهای کودکان را سفت می بندید، کودک موهای خود را می کشد، بهتر است در این مواقع موهای او را شل کنید تا کمی احساس راحتی کند و از کشیدن موی خود دست بردارد.

  • کمبودهای غذایی

کمبود برخی از مواد معدنی و ویتامین ها در بدن می تواند باعث ریزش مو در فرد شود. کمبود شدید آهن، روی و حتی پروتئین می تواند از دلایل ریزش و کم پشتی موی کودکان باشد. زمانی که بدن کودک مواد معدنی و ویتامین و پروتئین مورد نیاز خود را از طریق رژیم غذایی دریافت نکند و یا میزان جذب این مواد در بدن کودک پایین باشد، ریزش مو در آن ها اتفاق می افتد.

رژیم های غذایی ناسالم یا رژیم های کم پروتئین یا گیاه خواری و همچنین اختلالات عصبی مثل پرخوری عصبی نیز می توانند در بروز این مشکل نقش داشته باشند. والدین می توانند با مراجعه به یک متخصص اطفال و دریافت برنامه ی غذایی مناسب و مکمل های مورد نیاز، کمبودهای بدن کودک خود را رفع کنند.

تیروئید غده ای است که با ترشح هورمون ها به کنترل متابولیسم بدن کمک می کند. کم کاری و پرکاری تیروئید می تواند باعث بروز مشکلاتی در بدن گردد. به زمانی که غده ی تیروئید به اندازه ی کافی هورمون تولید و ترشح نمی کنند، کم کاری تیروئید اطلاق می شود.

یکی از نشانه های کم کاری تیروئید ریزش موی کل سر می باشد. در کودکان نیز کم کاری غده تیروئید باعث ریزش مو می شود. برای درمان کم کاری تیروئید باید به پزشک مراجعه کرد و پزشک درمان دارویی با دورهای هورمونی را شروع می کند که این باعث توقف ریزش مو می شود و همچنین پس از چند ماه مصرف دارو، موها دوباره شروع به رشد خواهند کرد.

شیمی درمانی به درمان دارویی گفته می شود که در آن از مواد شیمیایی قدرتمند برای از بین بردن سلول هایی که رشد سریعی در بدن دارند، استفاده می گردد. این درمان ریشه ی مو را نیز تحت تاثیر قرار می دهد و باعث ریزش مو می شود. در کودکان و افرادی که برای درمان از این روش استفاده می کنند، موها دچار ریزش می شود ولی بعد از طی دوره ی درمان دوباره موی سر رشد خواهد کرد.

کم پشتی موی کودکان

روش های افزایش رشد موی کودک

والدین برای افزایش رشد موی فرزند خود باید به نکات زیر دقت کنند.

  • درمان را جدی بگیرید.

باید علت ریزش موی کودک خود را شناسایی کنید و برای رفع آن اقدام نمایید. اگر ریزش موی کودک شما به دلایل پزشکی و به خاطر بیماری، کمبود مواد معدنی، کم کاری تیروئید، کم کاری غده هیپوفیز و غیره باشد می توان از طریق آزمایش خون آن را تشخیص داد و به کمک پزشک آن را معالجه کرد.

در کودکان نوپا ریزش مو امری عادی است اما اگر نگران ریزش موی کودک خود هستید می توانید به پزشک مراجعه کنید و از طبیعی بودن و حل مشکل به مرور زمان اطمینان حاصل کنید.

  • توجه به رژیم غذایی کودک

عوامل زیادی از جمله تغذیه می تواند بر سلامتی و رشد مو تاثیرگذار باشد. برای تحریک رشد مو لازم است که مطمئن شوید که کودک شما رژیم غذایی سالم و مناسبی دارد و کمبود مواد مغذی بر بدن کودک فشار وارد نمی کند. در تغذیه کودکان نکات زیر را در نظر بگیرید.

  • مراقب باشید که کودک غذای ناسالم مصرف نکند.

استفاده از مواد غذایی ناسالم در برنامه غذایی و انتخاب نوشیدنی ها کربناته باعث ترد و شکننده شدن موهای فرزند شما می شود. پس لازم است به این موارد ناسالم در برنامه غذایی کودک دقت کرده و میزان مصرف آن را به حداقل برسانید.

  • استفاده از سبزیجات و میوه جات

یکی از راه های رشد موی سالم، تغذیه سالم می باشد و استفاده از میوه و سبزیجات در برنامه غذایی باعث تقویت و کاهش ریزش مو می گردد، زیرا این مواد خوراکی سرشار از مواد معدنی و مغذی است که بر سلامت بدن و رشد مو تاثیر زیادی دارند.

  • مصرف ویتامین ها

سبزیجات نارنجی و زردرنگ به دلیل این که سرشار از ویتامین A هستند در بهبود سلامتی غدد پوست سر مفید خواهند بود.

مرکبات، توت فرنگی و سبزیجات تیره و گوجه فرنگی حاوی مقدار زیادی ویتامین ث هستند که در تقویت مو و جلوگیری از ریزش آن نقش به سزایی دارد.

وجود ویتامین E کافی در رژیم غذایی کودک به بهبود کیفیت موی او کمک می کند. پس مطمئن شوید که این ویتامین به مقدار کافی به بدن کودکتان می رسد.

 

سیلیس موجود در سبزیجات پر شاخ و برگ سبز مثل یونجه و چغندر، در استحکام بخشیدن به مو بسیار تاثیرگذار است. پس مصرف این مواد غذایی حاوی سیلیس را در برنامه غذایی کودک خود بگنجانید.

  • مصرف غذاهای سرشار از پروتئین

کمبود پروتئین معمولا باعث ایجاد مشکلاتی در مو و ناخن که از پروتئین ساخته شده اند، می گردد. پس لازم برای جلوگیری از ریزش مو مطمئن شوید که پروتئین به اندازه کافی در برنامه غذایی کودک وجود دارد.

می توانید برای تامین پروتئین کودک، صبحانه به او تخم مرغ بدهید. تخم مرغ و مواد پروتئینی دیگر باعث جلوگیری از قرار گرفتن مو در فاز استراحت می گردند. تخم مرغ منبعی غنی از ال- سیستئین می باشد که نوعی آمینواسید مهم در حفظ سلامت مو است. همچنین تخم مرغ حاوی منگنز و ویتامین Bمی باشد که به جلوگیری از ریزش مو کمک می کنند.

گوشت گوساله، مرغ و ماهی انتخاب های خوب و مناسبی برای تامین میزان پروتئین مورد نیاز کودک شما می باشند.

  • استفاده از غلات کامل در برنامه غذایی کودک

غلات کامل دارای خانواده ای از ویتامین B مانند بیوتین هستند که برای تولید کراتین ضروری می باشد. کراتین نام پروتئین سازنده ی مو می باشد. همچنین غلات دارای اینوزیتول فسفات هستند که از کیسه های ترشحی مو حفاظت می کنند. پس لازم است این مواد غذایی نیز در برنامه غذایی کودکتان گنجانده شود.

  • مصرف ماهی حداقل دوبار در هفته

ماهی های چرب دارای مقدار زیادی امگا ۳ که نوعی چربی ضروری است، می باشد. اسیدهای چرب ضروری برای سلامتی مو بسیار حائز اهمیت هستند. این اسیدها معمولا به محصولات مراقبتی مو افزوده می شوند. اسیدهای چرب امگا ۶  را از گوشت های ارگانیک و اسیدهای چرب امگا ۹ را از روغن زیتون می توان دریافت کرد.

  • میزان روی و آهن کودک را برسی کنید.

یکی از علل رایج ریزش مو کمبود آهن و روی در بدن می باشد. برای مواد غذایی حاوی روی می توان به گوشت گاو، مرغ، ملاس، میکروب گندم، دانه های آفتابگردان، سبوس و جو دو سر اشاره کرد، همچنین سبزیجات پر شاخ و برگ، کدو حلوایی، شیره قند، ملاس، غلات، گوشت و منابع سرشار از آهن هستند.

  • آموختن روش های مراقبت از موی کودک

برای داشتن موهای با کیفیت و سالم باید از آن ها مراقبت کرد. شما باید تکنیک های مراقبت از مو را به کودک خود بیاموزید تا از آسیب زدن به موهای او جلوگیری شود. نباید موهای خیس را با شدت و فشار حوله خشک کرد. از نرم کننده برای ساقه موها استفاده کنید، از کش های مو مناسب استفاده کنید و برای شانه کردن مو از برس های نرم استفاده نمایید.

روش های خانگی برای تقویت موی کودک

در زیر چند روش خانگی موثر در تقویت موهای کم پشت کودکان آورده شده است.

کم پشتی موی کودکان

  • استفاده از ماست

یکی از روش های خانگی برای درمان ریزش مو استفاده از ماسک ماست است. در این روش باید یک فنجان ماست را به خوبی هم بزنید و آن را روی موی کودک خود بمالید. پس از نیم ساعت که ماست خشک شد، موها را بشویید. این کار را می توانید هر روز انجام دهید و از نتیجه آن شگفت زده خواهید شد.

  • استفاده از زرده تخم مرغ

تخم مرغ منبع غنی از پروتئین است اما بسیاری از کودکان تمایلی به خوردن آن نشان نمی دهند. تخم مرغ برای تغذیه  ضخیم شدن مو بسیار مفید است.

برای استفاده از ماسک تخم مرغ باید زرده تخم مرغ را بزنید و به مدت یک ساعت روی پوست سر کودک خود بگذارید، سپس با شامپو ملایم و آب آن را بشویید.

از آن جا که تخم مرغ بوی نامطبوعی دارد ممکن است کودک از استفاده از آن خودداری کند، برای از بین بردن بوی بد تخم مرغ می توانید یک قاشق سوپ خوری از اسانس روغن های خوشبو مثل روغن یاسمن یا چوب صندل به تخم مرغ اضافه کنید.

برای استفاده از این ماسک باید ژل آلوئه ورا را از برگ های آن جدا کرده و به طور مستقیم روی موی کودک استفاده کنید. این ژل علاوه بر افزایش رشد مو باعث خنک شدن و مرطوب شدن پوست سر می شود. همچنین از شوره سر جلوگیری کرده و از آسیب هایی مثل شکسته شدن مو نیز جلوگیری می کند.

  • استفاده از آب لیمو

آب لیمو باعث براق و ضخیم شدن و سالم ماندن موی سر می شود. می توانید برای جلوگیری از خشکی پوست سر آب لیمو را روی پوست سر کودک بمالید.

  • استفاده از شیر نارگیل

شیر نارگیل یکی از مواد عالی برای تغذیه موهای خشک آسیب دیده می باشد. برای استفاده از آن باید بعد از شستن موها، شیر نارگیل را به پوست سر مرطوب کودک خود ماساژ دهید.

  • استفاده از ترکیب آب لیمو و روغن نارگیل

یک از روش های قدیمی برای حفظ مو، ضخیم شدن و درخشش آن، ماساژ روغن نارگیل به سر می باشد. می توانید روغن نارگیل را هر روز یا چند روز در هفته، قبل از شست و شوی موها روی پوست سر بمالید و آن را ماساژ دهید. بعد از نیم تا یک ساعت موهای کودک را بشویید.

روش دیگری که می توانید استفاده کنید، ترکیب روغن نارگیل و یک قاشق سوپ خوری آب لیمو می باشد. این ترکیب را روی موهای کودک خود بگذارید و کمی ماساژ دهید و اجازه دهید یک شب روی سر کودک بماند و صبح روی بعد آن را با آب گرم بشویید.

کم پشتی موی کودکان

  • استفاده از دانه های شنبلیله

خاصیت ضدباکتری شنبلیله باعث جلوگیری از شوره سر و عفونت پوست سر می شود، همچنین شنبلیله باعث درخشان شدن و حفظ سلامت مو می گردد.

در روش اول می توانید دانه های شنبلیله را یک شب در آب خیس کنید و روز بعد از آن ماسکی نرم تهیه کنید که می توانید آن را روی سر کودک خود اعمال کنید.

در روش دیگر می توانید دانه های شنبلیله را با ژل آلوئه ورا ترکیب کنید، استفاده از این ترکیب باعث افزایش رشد مو و حفظ رنگ طبیعی موها کودک می شود.

  • ماساژ روغن روی سر کودک

ماساژ پوست سر با روغن بادام، نارگیل و زیتون برای مو بسیار مفید است. شما می توانید یکی از این روغن ها که با پوست کودک شما سازگاری دارد را انتخاب کرده و آن را روی موی کودک بمالید و کمی ماساژ دهید و نتایج شگفت انگیز آن را مشاهده کنید.

از ترکیب زیر می توانید سه بار در هفت روی موهای کودک خود ماساژ دهید.

یک فنجان روغن نارگیل خالص،۱ قاشق چای خوری دانه زیره ی سبز، ۱ قاشق چای خوری دانه ی شنبلیله، ۲ قاشق چای خوری روغن آملا، نصف فنجان گل بامیه را با هم ترکیب کرده و آن ها را روی شعله ملایم بگذارید، تا به ۱حجم آن به یک سوم مقدار اولیه، کاهش یابد، سپس بگذارید ترکیب به دست آمده خنک شود و آن را فشار دهید تا روغن آن بیرون بیاد، روغن را در بطری تمیزی بریزید و از آن استفاده کنید.

با استفاده از این روغن ترکیبی در عرض مدت کوتاهی شاهد افزایش حجم موی کودکتان خواهید شد.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

کم پشتی موی کودکان

معذرت خواهی والدین از کودک
معذرت خواهی والدین از کودک

معذرت خواهی والدین از کودک

معذرت خواهی والدین از کودک درست است یا نه؟

والدین نیز گاهی در زندگی خانوادگی و حتی در مقابل فرزندان خود دچار اشتباهی می شوند. بعضی از والدین معتقدید که ‌شأن با عذرخواهی از فرزندشان زیر سؤال می‌رود، یا اینکه می گویند، اگر اشتباه خود را جلوی بچه، به روی خود بیاوری، دیگر روی حرفت حساب نمی‌کند و برخی نیز معذرت خواستن را وظیفه ابدی و ازلی فرزند بدانید و والدین را از این موضوع معاف بدانید.

البته دسته دیگری از والدین نیز هستند که پذیرفته اند که هر کسی ممکن است اشتباه کند و معذرت ‌خواهی، کوچک و بزرگ و بچه و والد نمی‌شناسد.

اگر جزء دسته های اول هستید با بدانید که معذرت خواهی از کودکان، زمانی که مرکتب اشتباه شده اید باعث ایجاد رابطه ای پر از اعتماد بین شما و آن ها شود و اصلا به سن شما و اینکه شما او را بزرگ کرده اید، ندارد.

هر کسی که اشتباهی مرتکب می شود، باید شجاعت معذرت خواهی داشته باشد. شما با عذرخواهی کردن از فرزندتان، این رفتار پسندیده را نیز به او می آموزید.

معذرت خواهی والدین از کودک

تاثیر و اهمیت معذرت خواهی شما از فرزندتان

رفتار کودکان آینه رفتار شما است، آن ها با دقت زیادی به رفتار شما نگاه می کنند و مسائل مختلفی یاد می گیرند، شما باید قبل از هر کسی شجاعت معذرت خواهی را به او بیاموزید.

در این قسمت از مشاورانه، دلایل مهم بودن معذرت خواهی از فرزندتان، زمانی که دچار اشتباه می شوید، را بیان می کنیم.

با معذرت خواهی از فرزند به او مسئولیت پذیری را یاد می دهید.

همه ما می خواهیم که اخلاقیات را به کودک خود آموزش داده و رابطه قوی و سالمی با آن ها داشته باشیم. یکی از راه هایی که به کودک یاد می دهد، اشتباه خود را قبول کند و مسئولیت آن را به عهده بگیرد و زمانی که دچار اشتباهی می شود، معذرت خواهی کند، این است که این رفتار را در خود تقویت کنیم.

در واقع شما با معذرت خواهی بعد از اشتباهی که مرتکب شده اید، به فرزند خود می آموزید که باید در چنین شرایطی باید مسئولیت اشتباهش را پذیرفته و عذرخواهی کند.

معذرت خواهی والدین از کودک

با معذرت خواهی از فرزند، تواضع را به او آموزش می دهید.

تواضع یکی دیگر از ویژگی‌ های خوب شخصیتی و ارزش‌های اخلاقی تحسین ‌برانگیز است، که در دنیا مدرن امروز به آن کم تر توجه می شود. امروزه بیش تر افراد سعی می کنند که همیشه برنده باشند و تواضع کم تری نشان می دهند.

 اگر بعد از اشتباهی که مرتکب شده اید از فرزند خود معذرت خواهی کنید، تواضع خود را به او نشان می دهید و به او می آموزید که برایان فرقی ندارد که با چه کسی مواجه هستید، در هر صورت کار درست را انجام می دهید. این کار باعث تقویت تواضع در فرزند شما می شود، هم چنین باعث می شود که او دچار غرور بی جا نگردد.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

معذرت خواهی

رفتارهای مخرب با کودکان
رفتارهای مخرب با کودکان

رفتارهای مخرب با کودکان که صدمه های جدی به کودک و شما وارد می کند.

روش های مخرب محبت کردن به کودکان

یکی از نیازهای مهم انسان به خصوص در دوران کودکی، نیاز به دریافت عشق و محبت است. اما در همین محبت کردن نیز باید اصول و حدودی رعایت شود، تا هم کودک محبت کافی دریافت کند و هم این که بتواند مستقل بار بیایند.

گاهی برخی والدین برای محبت کردن، رفتارهایی انجام می دهند که باعث می شود کودک به فردی وابسته و ضعیف تبدیل شود.

در این قسمت در مورد رفتارهای مخربی که با هدف محبت به فرزند انجام می شوند را معرفی خواهیم کرد.

رفتارهای مخرب با هدف محبت به فرزند

غذا دادن با اجبار به کودک

تغذیه خوب و مناسب برای هر کودکی لازم است و یکی از حساسیت ها و خواسته های والدین نیز این است که کودکشان به خوب غذا بخورد؛ برخی از والدین تصور می کنند که اگر کودکی غذایی را دوست ندارد، بد غذا است پس به زور این غذا را به او می دهند تا از این عادت دست بردارد و یا اگر کودک تمام غذایی که برایش آماده کرده اند را نخورد، می پندارد که مواد مغذی بدنش تامین نخواهد شد، چون کودکشان کم غذا می خورد.

شما نباید برای غذا دادن به کودک، دنبال او راه بیافتید یا التماس کنید که غذایش را بخورد، این کار اصلا درست نیست و باعث می شود کودکتان لوس شود. بهتر است به کودک خود حق انتخاب دهید و برای او غذایی آماده کنید که به آن علاقه دارد و اگر کودکتان موقع غذا خوردن بازی می کند و یا میلی به خوردن ندارد، اجازه دهید تا او به بازیش ادامه دهد و او را تنها بگذارید، هر زمان که گرسنه شد، خودش برای غذا خوردن پیش شما بیاید.

به هر قیمتی کودک را نابغه کردن

یکی از وظایف والدین این است که کودک خود را برای کشف توانایی و استعدادهایش کمک کنند تا آن ها در آینده فردی توانمند شده و احساس خوشبختی داشته باشند. اما متاسفانه برخی از والدین در کودک خود به دنبال آرزوهای نرسیده خود می گردند و او را مجبور به انجام کارهایی می کنند که خودشان در کودکی به هر دلیلی نتوانسته اند، انجام دهند.

برخی والدین نیز برای اینکه کودکشان را به هر قیمتی موفق کنند، اجازه انتخاب مسیر را به او نمی دهند و خودشان برای او تصمیم می گیرند، برای مثال کودک آن ها استعداد هنری دارد ولی خانواده از او می خواهند پزشک یا مهندس شوند، بنابراین او را در کلاس مختلف ثبت نام می کنند تا به خواسته و انتظارات خود برسند و در پاسخ به اعتراض فرزند خود می گویند در آینده از من تشکر خواهی کرد.

والدین باید فرزند خود را به عنوان فردی جدا با هویتی مستقل قبول کنند و بدانند که هیچ فرزندی مسئول برآورده کردن آرزوهای آن ها و طی کردن مسیر دلخواه آن ها نیست، پس باید این رفتار را کنار بگذارند. تلاش برای تربیت فرزند بی نقص، کمالگرایی و آرمان گرایی والدین باید کنار گذاشته شود و در عوض روی شناخت کودک و توانایی های او سرمایه گذاری شود.

خرید بیش از حد اسباب بازی

یکی از موارد لازم برای کودک بازی کردن و داشتن اسباب بازی است اما نباید در خرید اسباب بازی نیز افراطی رفتار کرد. کودکانی که اسباب بازی های زیادی دارند لذت کمتری از بازی کردن با آن ها می برند و همچنین پریشان تر هستند، در حالی که کودکانی که اسباب بازی محدودی دارند، از بازی با آن لذت بیشتری می برند و قدر آن ها را بیشتر می دانند، این کودکان خلاقیت بسیار بالاتری نیز خواهند داشت.

برخی از والدین خرید اسباب بازی را جایگزین زمانی می کنند که باید با کودکان خود سپری نمایند و با آن ها بازی کنند و یا خرید اسباب بازی زیاد را نشان دهنده ی محبت خود می دانند، اما این کار تاثیر منفی بر کودک می گذارد و همانطور که گفته شد نه تنها این کودک از این اسباب بازی های بی شمار لذتی نمی برد بلکه خرید آن ها باعث می شود که او به فردی متوقع تبدیل شود.

رفتارهای مخرب با کودکان

جدا نکردن اتاق خواب کودک

برخی از والدین تصور می کنند که جدا کردن اتاق خواب کودک، بی محبتی و ظلم به او است به همین دلیل کودک را در اتاق خودشان می خوابانند. اما جدا نکردن اتاق خواب کودک باعث ایجاد وابستگی بیمارگونه به والدین می شود و همچنین می تواند مشکلات دیگری برای آن ها ایجاد کند.

حس استقلال طلبی در کودکی که در اتاق جدا می خوابد، افزایش می یابد و کودک بدون حضور والدین نیز احساس امنیت خواهد کرد زیرا به آن ها وابستگی کم تری دارد، همچنین جدا خوابیدن کودک در اجتماعی شدن آن ها نیز نقش موثری ایفا می کند.

انجام تمام خواسته های کودک

برخی از والدین برای نشان دادن محبت خود به کودک، تمام خواسته های آن ها را برآورده می کنند تا کودکشان سختی و ناراحتی حس نکند.

اما کودک باید از همان سنین کم برای ورود به دنیای واقعی آماده شود، در دنیای واقعی همیشه اتفاقات مطابق میل افراد نیست، خواسته های افراد نیز همیشه عملی نمی شود و همچنین لازم است که برای رسیدن به اهداف و خواسته ها تلاش کرد؛ کودک باید این موضوع را درک کند تا در هنگام ورود به اجتماع و به دور از خانواده دچار مشکل نشود.

رفتارهای مخرب با کودکان

بنابراین برآورده کردن خواسته های کودک اصلا محبت نیست. کودک باید سختی های زندگی را درک کند و همچنین عواقب رفتارهای خود را نیز متوجه شود.

برای مثال اگر کودک تکلیف خود را انجام نمی دهد، نباید شما این کار را برای جلوگیری از تنبیه شدنش انجام دهید، بلکه باید اجازه دهید کودک بدون تکلیف خود به مدرسه برود و حتی اگر لازم است توسط معلم تنبیه شود، تا عواقب کارش را بفهمد؛ بدین ترتیب او مسئولیت پذیری را نیز می آموزد.

تن دادن به همه خواسته های کودک فقط باعث پرورش فردی خودخواه و متوقع می شود که توانایی انجام کاری را ندارد.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

رفتارهای مخرب با کودکان

نقاشی کودک
نقاشی کودک

معنی نقاشی کودکان را بهتر بفهمیم.

آیا کودکان به شکل تصادفی خطوط و اشکالی را روی کاغذ می کشند؟ یا  اینکه نقاشی‌ های فرزند شما می‌توانند دریچه‌ای به درون ذهن و قلب او باشند؟ مفهوم و معنای نقاشی کودک چیست و چگونه از طریق نقاشی، می توان در فهم و مدیریت احساسات، به کودک کمک کرد؟

کودکان به روش های مختلفی با جهان اطراف خود ارتباط برقرار می کنند؛ ارتباط کلامی فقط یکی از راه های ورود به دنیای ذهنی کودکان است.

ارتباط کلامی فقط ده درصد از تمام توانایی انسان، برای ارتباط با جهان اطرافش است. به علاوه، کودکان در سنین پایین که به اندازه کافی در صحبت کردن مهارت ندارند، نمی توانند خواسته ها و احساساتشان را در قالب کلمات بیان کنند.

نقاشی کشیدن نیز یکی از راه های دیگر برای ابراز احساسات کودکان است. با درک مفهوم و معنای نقاشی کودکان و تحلیل آن ها می توان به درک عمیق تری از وضعیت روانی و ذهنی او رسید.

اشکال و الگوهای خط خطی کردن و حتی رنگ هایی که کودک اغلب در نقاشی هایش استفاده می کند می تواند، درک بهتری از شخصیت او به تراپیست و والدین او داده تا از این طریق بتوانند به کودک بیاموزند چگونه بر موقعیت های استرس زا و دشوار غلبه کند.

روانشناسان معتقد هستند که یک روش خوب برای بیان استرس و آرامش یافتن در زمان‌های سخت، کشیدن نقاشی است. پزشکان نیز طی دوره های درمانی که شامل نقاشی کشیدن هم هستند، موفق به درمان مشکلاتی مانند مکیدن شست، شب ادراری و لکنت زبان در کودکان شده اند.

به کودک خود وسایل رنگ آمیزی مثل مداد شمعی، آبرنگ، ماژیک و دفتر نقاشی بدهید، اگر به اشکال ترسیمی او، رنگ هایی که غالبا استفاده می کند و احساس کلی شکل هایی که می کشد دقت کنید، مسلما اطلاعات زیادی درباره آن چه درون کودک می گذرد به دست خواهید آورد.

در این بخش از مشاورانه معنا و مفاهیم نقاشی کودکان با توجه به سن آن ها را بیان خواهیم کرد.

توجه کنید که نقاشی کودکان بین ۱۸ ماهگی تا ده سالگی گاهی بی معنی و گاهی مفهومی است.

نقاشی کودک

نقاشی کودک در ۱۸  ماهگی

در ۱۸ ماهگی انگشت و مچ دست محکم می شود و کودک قادر است که مچ دست خود را حرکت دهند. در این سن کودک می توانند خط راست یا زیگزاگی بکشد و نمی توان به نقاشی آن ها مفهومی داد و در مورد آن صحبت کرد.

نقاشی کودک قبل از دو سالگی

کودک در این سن بدون اراده و برنامه ریزی، شروع به کشیدن خطوط دایره می کند.

نقاشی بین ۲ تا ۳ سالگی

در سن ۲ تا ۳ سالگی کودک می تواند با خطوط انسان ها و اشیا را ترسیم کند و توانایی ترکیب خط و دایره را دارد.

نقاشی کودک بین ۳ تا ۵ سالگی

در این سن حرکت عصب چشم و مفاصل قوی تر می شود در نتیجه کودک کنترل بیش تری رو کشیدن خطوط و شروع و پایان آن ها دارد.

نقاشی کودک

نقاشی کودک بین ۵ تا ۸ سال

با بالا رفتن سن، خلاقیت ها سبک خاصی پیدا می کنند و نقاشی کودک جزییات بیش تری خواهد داشت و کودک به نقاشی خود اشیا، حیوان ها یا مردم را نیز اضافه کرده و با کشیدن ابرو، مو و مژه به آن ها شکل واقعی تری می دهد.

نکات مهم در درک مفهوم نقاشی کودک

می توان با توجه به قسمتی از کاغذ که کودک در آن نقاشی می کشد، متوجه مطالبی شویم در ادامه این موضوع را بررسی خواهیم کرد.

جایگاه نقاشی روی کاغذ و مفهوم آن

  • کشیدن نقاشی بالای صفحه بیانگر هوش، کنجکاوی و خیال بافی کودک است.
  • کشیدن نقاشی در پایین صفحه، بیان کننده ی نیازهای کودک از لحاظ فیزیکی و ذهنی می باشد.
  • کودکی که سمت چپ کاغذ را برای کشیدن نقاشی انتخاب می کند، می خواهد چیزی از گذشته را به شما نشان دهد.
  • نقاشی کشیدن در سمت راست، نشان دهنده ی آینده است.
  • مرکز کاغذ نیز بیانگر حال می باشد.

معنی نقاشی کودکان با توجه به اندازه آن

کشیدن نقاشی در ابعاد بزرگ، نشان دهنده حس امنیت در کودک بوده و نقاشی کوچک تر بدگمانی و انعکاس آن را بیان می کند و همچنین بیان می کند که کودک برای ارتباط به فضای کوچک نیاز دارد.

معنی نقاشی کودکان با توجه به فشار مداد

در نقاشی کشیدن کودک، میزان فشار، اشتیاق را نشان می دهد اما فشار بیش از حد می تواند بیانگر پرخاشگری باشد و هرچه فشار بیش تر باشد میزان پرخاشگری بیش تر است.

معنی نقاشی کودکان از روی رنگ نقاشی

با استفاده از رنگ هایی که کودک در نقاشی خود استفاده می کند نیز می توان شخصیت آن ها را آنالیز کرد. مفهوم رنگ های مختلف را در ادامه بیان خواهیم کرد.

  • زرد بیانگر کنجکاوی و لذت در ارتباط است.
  • قرمز نشانگر میزان فعالیت و شور کودک است.
  • رنگ نارنجی بی تابی و نیازهای اجتماعی را نشان می دهد.
  • آبی نشان دهنده ی آسودگی و صلح می باشد.
  • رنگ سبز حساسیت، بلوغ، بصیرت را نشان می دهد.
  • رنگ سیاه ناخودآگاهی را بیان می کند.
  • رنگ قهوه ای امنیت و برنامه ریزی را بیان می کند.

ناقص یا کامل بودن نقاشی کودک

مدام نیمه کاره رها کردن نقاشی یا کشیدن خطوطی کمرنگ و با تردید، نشان دهنده ی یک کودک مردد یا کودکی با حس عدم امنیت است. در نتیجه این کودک، احتمالا به تشویق و دل‌گرمی نیاز دارد.

همچنین نقاشی های نیمه کاره، ممکن است از یک شخصیت بی ثبات و دمدمی مزاج خبر دهند. اگر این الگو زیادی ادامه پیدا کرد، بهتر است والدین مشورت با یک روانشناس را مدنظر داشته باشند.

وجود رد پاک کن روی نقاشی، نشان دهنده ی اصلاح زیاد نقاشی و کشیدن و پاک کردن مدام آن است، این حالت نیز می‌تواند نشانه ای از بالا بودن سطح اضطراب در کودک باشد. آرایش و پیرایش زیاد نقاشی، نیاز کودک به توجه را نشان دهد.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

نقاشی کودک

گریه های کودک
گریه های کودک

دلایل گریه های کودک قبل از خواب

نوزادی که تا پیش از تولد، در رحم زندگی کرده و در آن جا هر چیزی که به آن نیاز دارد به صورت خودکار برایش فراهم است، پس از تولد و در زندگی خارج از رحم برای مشکلی که خلاف آرامش قبلی شان باشد منجر به گریه کردنشان می شود.

به همین دلیل ولدین باید با از بین بردن این مشکلات و فهمیدن دلیل گریه نوزاد، محیطی امن و راحت برای او فراهم کنند، اما گاهی با وجود همه تلاش والدین، نوزاد باز هم گریه می کند. در این مطلب قصد داریم علت گریه قبل از خواب نوزاد را بررسی کرده و راه حل آن را بیان کنیم.

عادت نداشتن به چرخه خواب

خوابیدن در ساعات مشخصی از شب برای نوزاد یه کار غیرمعمول است و برای این که به این چرخه عادت کند نیاز به زمان دارد، نوزد در جریان تلاش برای عادت به چرخه خواب، با گریه به این امر غیرمعمول واکنش نشان می دهد. خوابیدن برای کودک کار مشکلی نیست، اما احتمالا خوابیدن در یک ساعت مشخص از شبانه روز برای کودک دشوار است و  این موضوع او را به گریه می اندازد.

برای این که نوزاد، خواب راحتی داشته باشد، نیاز است که تمام اندام ها و سیستم بدن با سیستم خواب در هماهنگی باشند و تا زمانی که این هماهنگی ایجاد نشود، نوزاد آرامش نداشته و گریه می کند، اما به تدریج بدن نوزاد شروع به سازگاری با چرخه خواب و هماهنگ شدن می کنند و معمولا این اتفاق پس از گذشت سه ماه می افتد.

گریه های کودک

وجود ناراحتی جسمی در نوزاد

تنها راه ارتباطی نوزاد با والدین از طریق گریه کردن است، پس هر زمان که نیاز به انتقال چیزی باشد، گریه می کنند. اکثر زمان ها کودک به دلیل وجود چیزی آزاردهنده شروع به گریه و فریاد می کند. این شرایط ممکن است پیش از خواب نیز رخ دهد،

به عنوان مثال گرما یا سرما آزار دهنده در هنگام خواب، می تواند باعث گریه کردن او شود، عواملی دیگری مثل گرسنگی یا وجود هر نوع بیماری نیز می تواند، او را بیدار نگه دارد و حتی گاهی نیاز به بازی قبل از خوابیدن دارد، همه این دلایل می توانند منجر  به گریه نوزاد قبل از خواب می شوند.

 تلاش برای برقرار کردن رابطه با شما

یکی از دلایلی که باعث می شود کودک قبل از خوابیدن گریه کند، می تواند نیاز به توجه و تمایل کودک به برقراری رابطه با شما باشد. از آن جا که کودک متوجه می شود که دز زمان خاصی که همه می خوابند، مادر خود را نمی بیند، شروع به گریه کردن می کند.

در طول روز نوزاد با والدین خود در ارتباط ست، هم چنین تحرکات و سر و صداهای زیادی در اطرافش وجود دارد، پس سکوت شب و هنگام خواب می تواند برای او، امری خسته کننده باشد ،به همین دلیل با ساکت شدن محیط نوزاد شروع به گریه کردن می کند.

راه حل های آرام کردن  نوزاد قبل از خواب

آرام کردن نوزد قبل از خواب می تواند برای والدین بسیار طاقت فرسا باشد، زیرا باید کودک خود را بغل کنند و تا زمانی که نوزاد گریه می کند، والدین نمی توانند بخوابند. در ادامه نکاتی که اکثر مواقع در آرام کردن کودک و آمادگی او برای خواب موثر است را آورده ایم.

گریه های کودک

ایجاد محیط مساعد برای خواب

برای این که کودک به راحتی بخوابد و خواب آرامی داشته باشد باید دمای محیط مطلوب باشد. برای تنظیم دما می تواند دمای معده یا پشت کودک را اندازه گیری کرد. متناسب با فصل برای کودک لباس انتخاب کنید و از پوشاندن بیش از حد کودک با پتو خودداری کند زیرا این کار ممکن است باعث خفگی یا مرگ ناگهانی او شود.

قنداق کردن

قنداق کردن روش است که می تواند حرکات ناگهانی اندام کودک باعث بیدار شدن او از خواب می شود، جلوگیری کند و هم چنین پیچیدن قنداق دور کودک، حس در آغوش گفتن مادر را برای کودک تداعی می کند و این باعث ایجاد حس امنیت و آرامش در نوزاد می شود.

از پارچه های سبکی و نخی برای  قنداق کردن کودک استفاده کنید و از پوشاندن چانه، سر و گوش نوزاد در قنداق خودداری کنید. برخی از نوزادان علاقه ای که قنداق ندارند، پس اگر بستن قنداق باعث گریه او می شود، از این روش صرف نظر کنید.

استفاده از لباس مناسب برای خوابیدن

نوزادان نسبت به همه عواملی که با آن در ارتباطند حساس هستند و هرگونه ناخوشایندی باعث دشواری در خوابیدن آن ها می شود. به همین جهت باید در انتخاب لباس برای آن ها نیز دقت زیادی داشت.

حتی اگر در طول روز برای زیبایی و برحسب سلیقه خود کودک را لباسی که کمی جذب تنش است، می پوشانید، در هنگام خواب از لباس آزادتر استفاده کنید. همچنین لباس را به صورت لایه ای به کودک بپوشانید، زیرا این کار تنظیم لباس کودک را آسان میکند،

برای مثال در هنگامی که کودک حس سرما دارد می تواند یک لایه به لباسش اضافه کنید یا در هنگام گرما تعداد لایه ها را کم کنید.

نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان

مقالات مرتبط

گریه های کودک