تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی نوجوان 11 سالگی

روانشناسی نوجوان 11 سالگی

 

آنچه باید در مورد کودک 11 ساله خود بدانید:

فرزند دختر شما با تغییرات گسترده ای در زندگی روبه رو می شود، مدرسه جدید، مواجهه با نوجوانی و تغییرات جسمی که برای او دلهره آور است، می تواند زندگی را چالش برانگیز کند. او همچنان به کمک شما نیاز دارد تا از او حمایت کنید، هرچند کمک به او در این سنین دشوار است ولی ارزش این را دارد که تا حد امکان تلاش کنید.

از نظر جسمی، فرزند دختر شما در 11 سالگی با سرعت زیادی به دوره بلوغ نزدیک می شود، از تغییرات جسمی که برایش رخ می دهد آگاه می شود و این  تغییرات مشکلاتی در زمینه تصویر بدن و یا اختلالات خوردن  بوجود می آورد. این دوره یکی از سریع ترین مرحله های رشد است. ممکن است قد او 8 سانتی متر افزایش یابد و نیز از لحاظ جسمی به شکل  یک انسان بالغ‌تر رشد کند. پسرها دو، سه سال بعد به سن بلوغ می رسند.

مهارت های شناختی او به سرعت رشد می کنند.هنگام سخن گفتن اعتماد به نفس بیشتری دارد و ممکن است صحبت هایش را طوری تنظیم کند  که در جمع همسالانش مورد قبول واقع شود مثلا از اصطلاحات عامیانه یا دشنام استفاده می کند. در  تفکر انتزاعی، حل مساله و استدلال فرضی بهتراز قبل است و می توانید انتظار گفتگو ی جذابی با او داشته باشید.

مهارت خود مدیریتی در او به وجود آمده است پس می توانید در مورد مسائلی مثل بهداشت، تکالیف و   ریسک پذیری با او صحبت کنبد. احتمالا  به تازگی به مدرسه جدیدی رفته است و به حمایت و راهنمایی شما  در کنار سایر چالش های تحصیلی که در انتظار اوست  نیاز دارد.

گروه های اجتماعی که در آنها قرار می گیرد در حال تغییر است و نیاز دارد زمان بیشتری را با دوستانش بگذراند. تایید شدن از جانب همسالان برای او بسیار مهم است. ممکن است در ارتباط برقرار کردن با شما کمی بسته تر عمل کند. برای رسیدن به سطحی از استقلال که  که هنوز آمادگی آن را ندارد تقلا می کند و این کار ممکن است برای او بی نتیجه باشد و به صورت یک خصلت بد یا بی ادبی بروز کند. او می فهمد افراد بالغ کامل نیستند و ممکن است از رفتارهای بزرگسالان ایراد بگیرند. صورت مثبت تر این قضیه به این شکل است که ممکن است  او به مباحث اجتماعی علاقه مند تر شود و بخواهد به دیگران کمک کند.

از نظر احساسی، این سن دوره سرکشی دختر شماست، بلوغ و تغییرات جسمی باعث می شود او اعتماد به نفس  و عزت نفس کمتری داشته باشد. ممکن است با اولین تجربه های میل جنسی، سراسیمه شود. وقتی روابط پیچیده تر و محکم تری را ایجاد می کند به ویژه با سایر دختران، متوجه می شود تعارضاتی بین فشار برای تطبیق با ویژگی های اخلاقی آنها و استانداردهایی که از کودکی شکل داده وجود دارد. ممکن است ماندن در یک خلق برایش سخت باشد، خشم و سرکشی در این سن کاملا طبیعی است. برخلاف این او بهتر می تواند نقطه نظرات دیگران را دریافت کند و به این شکل  دستش برای استدلال منطقی باز است.

راه هایی برای حمایت از دخترتان وجود دارد. ارتباط باز و پاسخ صادقانه  به سوالاتش، مخصوصا درباره نحوه تکامل جسم و احساساتش، اعتمادی که طی سال های قبل سا خته اید، حفظ می کند. او را تشویق کنید تا به تلاش ها و دست آوردهایش افتخار کند و وقتی کاری خوب پیش نمی رود او را حمایت کنید، این کارها باعث می شود اعتماد به نفس و خودباوری او تقویت شود. در برابر بدخلقی و طغیان احساسات او  که اغلب از سماجت یا استقلال  طلبی و یا تمایل به اظهار وجود  نشئت می گیرد ، خونسرد باشید تا کنترل وضعیت از دستتان خارج نشود. به او زمان دهید، برایش فضا و خلوتی فراهم کنید که به احساساتش نظم بخشد  تا برای اعتماد کردن به شما مشتاق تر باشد. از نظر اجتماعی، می توانید با احترام گذاشتن به روابط دوستانه ای که دارد و ملاقات با خانواده دوستانش او را تشویقش کنید در فعالیت های گروهی شرکت کند و به این صورت  با تاثیرات بدی که ممکن است بعد ها مساله ساز شود آشنا می شوید  و آنها را رفع می کنید. وقتی فرزندتان را در تصمیم گیری های خانوادگی شرکت می دهید و به او وظایفی محول می کنید  و نشان می دهید به تحصیل علم علاقه  دارید، نه تنها به ایجاد و رشد حس مسئولیت پذیری  در او کمک می کنید بلکه ارزش های مثبتی که در زندگی آینده به آن نیاز دارد  تقویت می کنید.

فرزند 11 ساله شما به آنچه که دوستانش می گویند علاقه زیادی دارد ولی به شما نیاز دارد. می‌توانید ارتباط محکمی بین خودتان ایجاد کنید و او را حمایت و راهنمایی کنید تا تبدیل به فردی بزرگسال موفق مطابق میل شما بشود.

 

مطالب مرتبط

 پیش بسوی ۱۰ سالگی

پیش بسوی هشت سالگی 

منبع:فارس پاتوق

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی در زمینه فایل صوتی می توانید با متخصصان ما با شماره های 02122247100و 02122354282تماس بگیرید.
۳۸ نظر
  1. barf
    سلام و خسته نباشید من یه پسر 11 ساله دارم که هر شب تو خواب بلند میشه و تو خونه میگرده و حرفهای نامعلوم میزنه بعد دوباره برمیگرده تو تخت خوابش و میخوابه.البته قبلا هم این اتفاق میفتاد ولی خیلی کمتر خیلی نگرانشم.من احتمال مرگ یکی از دوستاش روش تاثیر بدی داشته .ممنون میشم راهنماییم کنید/
    پاسخ ژانویه 2, 2017 در 10:47 ق.ظ
  2. طلا
    سلام دختر 11 ساله دارم که در درسهایش بسیار موفق است حود 1 سال است به باشگاه والیبال می رود ولی هر زمان که در بازی اشتباه می کند دوستانش با او تند بر خورد می کنند واز بازی اخراجش می کنند وکوچکترین عکس العمل در مقابل آنها نشان نمی دهد بسیار ساکت است و این موضوع من را دلگیر می کند لطفا راهننایی کنید نمی دانم به مربی بگویم یا از باشگاه بیرون بیاورم تا احساس سرخوردگی نکند می گوید وقتی با او تندی می کنند حرف زدنش را فراموش می کند .سپاس
    پاسخ آگوست 17, 2017 در 9:14 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام.. این رفتار به شیوه مقابله و رفتار قاطعانع دخترت بستگی داره.. اگر حق با اون هست و اشتباه خاصی نبوده باید از خودش دفاع کنه.... شیوه های رفتار قاطعانه بسیار مهم هستند ... بعلاوه باید یاد بگیره عکس العمل پرخاشگرانه نداشته باشه، چون این حالت هم خودش رفتار درستی نیست.... اگر در ان محیط هم کلا رفتارها نابهنجار هست بهتره فاصله بگیره
      پاسخ آگوست 27, 2017 در 6:41 ب.ظ
  3. مهسان
    سلام دختر خواهرم 10 سالشه همش تو رویا به سر میبره با خودش حرف میزنه دوست داره تنها باشه تو خیال خودش باشه به نظر شما این رفتارش طبیعیه آخه خواهرم خیلی نگرانه ممنون میشم راهنمایی کنید.
    پاسخ اکتبر 3, 2017 در 5:49 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      سلام دوست عزیز. خیال پردازی در کودکان قبل از سنین مدرسه شروع میشه و در کودکان نه تنها خطرناک نیست بلکه نشون دهنده ی خلاقیت کودکان هست. خیال پردازی در کودکان معمولا با خیالات مثبت و خوشایند همراهه و نه تنها جای نگرانی نیست نشون دهنده ی تکامل اجتماعی و هوش هیجانی کودکه. خب اما تا چه حدی این خیالپردازی عادیه و مشکلی حساب نمیشه؟ باید گفت تا زمانی که در زمان و مکان مناسب اتفاق میفته مثلا حین بازی و یا وقتی که کودک با خودش خلوت میکنه اما اگر در جاهایی این خیالپردازی صورت بگیره که مستلزم تمرکز کودک روی یک موضوعه و این خیالپردازی باعث مشکل در تمرکزش میشه مانند کلاس درس و یا توی خیابون مشکل ساز خواهد بود و نیازمند اینه که روی تمرکز کودک کار بشه.
      پاسخ اکتبر 28, 2017 در 9:17 ب.ظ
  4. فیروزه
    سلام دختر من 10 سالشه و لجباز هست و وقتی کاری که باب میلش نیست از اون میخوایم انجام بده بی اعتنایی می کنه حتی جواب هم نمیده و حرف گوش نمیده .نمی دونم باید چیکار کنم؟
    پاسخ آگوست 11, 2019 در 6:49 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز لطفا اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم . 1. لطفا بیان کنید منظور شما از لجبازی دخترتان چیست؟ 2. واکنش شما به رفتارهای ایشان چیست؟ 3. توقع شما از دخترتان در چه زمینه هایی می باشد؟ 4. روابط فرزندتان با دوستانش و پدرشان چگونه می باشد؟
      پاسخ آگوست 11, 2019 در 8:10 ق.ظ
  5. مرتضي
    سلام و خسته نباشيد پسر من 11 سالشه و ادعا مي كنه كه چهار موجود تخيلي سياه رنگ كنارش هستن. ميگه كه شيطان رو مي بينه و يك موجودي كه خودش ساخته و آبي رنگه و اسمش رو هم گذاشته ياسين. آيا اينها از تخيلش هست يا بايد نگران بود؟ ضمن اينكه اصلا فيلم هاي ترسناك تا بحال نديده ولي دوستاش تو مدرسه خيلي راجع به جن و موجودات اينچنين صحبت مي كنن.
    پاسخ اکتبر 1, 2019 در 2:18 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز این موضوع برگرفته شده از تخیلات کودکتان می باشد که در این سن زیاد می باشد بهتر است سعی کنید توجه خاصی نشان ندهید و شنونده باشید . در این سن کودکان با اطلاعاتی که در اختیار یکدیگر می گذارند باعث می شوند که خیالپردازی های متفاوتی را تجربه کنند. بهتر است سعی کنید اطلاعات او را در مورد این موضوعات جویا شوید و یک سری اطلاعات درست را جایگزین آن کنید. در صورتی که این موضوعات بر روند عملکرد درسی و روابط او تاثیر منفی دارد نیاز می باشد که بررسی دقیق تری صورت گیرد.
      پاسخ اکتبر 1, 2019 در 3:59 ب.ظ
  6. سمیرا B
    با عرض سلام دختری ۱۲ ساله دارم که از کودکی با تنها خوابیدن در اتاقش مشکل داشته با این حال با نارضایتی در اتاقش میخوابه اما با اینکه ۱۲ ساله شده هنوز استرس داره و اخیرا با گریه میخوابه با توجه به اینکه بهش قول میدم هرزمان صدا زد کنارش باشم اما این مشکل باعث عذابش شده لطفا کمکم کنید ؟
    پاسخ اکتبر 6, 2019 در 2:05 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز یکی از دلایلی که بیان می شود که قبل از 7 ماهگی مقداری سختی را تحمل کنید اما اتاق کودک را جدا کنید به این دلیل می باشد که کودک در ان زمان ترس را تجربه کنند و اضطراب جدایی را نمی داند و می تواند راحت تر با این موضوع کنار بیاید و اگر کودک سالهای بیشتری را کنار والدین باشد این جدا شدن سخت تر می باشد و ممکن است با دلایل مختلف شب شما را به کنار خود بکشاند . او دلیل اینکه نمی تواند تنها بخوابد را چه چیزی عنوان می کند؟ روابط شما در طول روز با او چگونه می باشد؟
      پاسخ اکتبر 6, 2019 در 11:10 ق.ظ
  7. الهه
    سلام پسر من ۱۱ سال و چهار ماهش. من دیشب متوجه شدم که از طریق واتس آپ و مسیج با دختر همسایه صحبت می کنه. واکنش درست در برابر این رفتار چیه؟
    پاسخ اکتبر 20, 2019 در 11:15 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این مورد نگرانی شما قابل درک می باشد اما بهتر است از رفتار تند و با تنبیه خوداری کنید و سعی کنید با ایجاد یک رابطه با او در این مورد به گفت و گو بپردازید تا دیدگاهای او را بشناسید و بر اساس دیدگاها اطلاعات دقیق تری در اختیار او قرار بدهید و یک سری اطلاعات نیز در مورد شرایط سنی او و آسیب های احتمالی به او بدهید . به او اطمینان بدهید که در آینده در زمان رشد سنی و عقلی ، عاطفی ، اجتماعی شما از او در این مسیر حمایت لازم را انجام می دهید تا بتواند انتخاب مناسبی داشته باشد .
      پاسخ اکتبر 20, 2019 در 1:25 ب.ظ
  8. سيمين
    سلام پسري ١١ ساله دارم كه مادر بزرگش فوت كرد چندين بار با كبريت بازي ميكرد جوري كه تمام كبريتها رو روشن كرده بود انداخته بود توي رختخوابها وپشت بخاري ، اين مسئله من را خياي نگران ميكنه قبلاً اصلا دست به كبريت نميزد ممنون ميشم راهنمايي كنيد
    پاسخ نوامبر 27, 2019 در 11:36 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز اطلاعات بیشتری در این زمینه در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم. 1. رابطه فرزندتان با مادربزرگش چگونه بوده است و اینکه این موضوع از نظر شما با روشن کردن کبریت ارتباطی دارد؟ 2. دلیل نگرانی شما از این رفتار چیست و اینکه با او در این زمینه صحبت کرده اید و واکنش و دیدگاهش چگونه می باشد و خطرات احتمالی را می داند؟
      پاسخ نوامبر 28, 2019 در 9:46 ق.ظ
  9. صدف
    سلام پسر ۱۱ ساله دارم که به دلایلی فقط ۴ بار در سال پدرش رو می بینه و همیشه پیش من میخوابه. ترس از تاریکی داره و نمی تونه تنها بخوابه. فکر می کنه اشیا در تاریکی می تونند تبدیل به موجود زنده بشن و ..... دوست نداره کتاب بخونه و فقط با فشار و اجبار من کتاب می خونه. و بسیار هم نامرتب هست. اتاقش همیشه بهم ریخته هست. ممنون میشم راهنمایی کنید که چطور با ترسش برخورد کنم و اینکه به کتاب خواندن علاقمند بشه. سپاس فراوان
    پاسخ دسامبر 7, 2019 در 3:01 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز با توجه به توضیحات شما دقت کنید که فرزند شما دیگر از محدوده مراقبت شما خارج شده اند و نیاز است که او اتاق جدا داشته باشد و اینکه هنوز در کنار شما می خوابد هم می تواند به دلیل وابستگی رخ بدهد و در کنار ان هم اینکه محدودیتی را او تجربه نمی کند و این می تواند در مسیر رشدی او تاثیر داشته باشد . اینکه او از چیزهایی می ترسد که وجود نداردند و با توجه به سنی که در آن قرار دارد نیاز است که به صورت حضوری به روانشناس بالینی کودک او را ارجاع بدهید تا به او کمک شود تا بتواند مسیر بهتری را طی کند ممکن است این ترس ها نمادین باشند و با چیزی که بیان می شوند ارتباطی نداشته باشند تا زمانی که با خود او صحبت نکنیم نمی توانیم در این مسیر نظر دقیقی بیان کنیم . نامرتب بودن ، ترس ، خوابیدن در کنار شما و شاید حتی مطالعه نکردن همه این موارد می توانند برای او یک کارکرد در حیطه وابستگی به شما داشته باشد که از این طریق بتواند شما را کنار خود نگهدارد البته این تنها یک حدس می باشد و در پروسه روان درمانی نیاز است که به نتیجه گیری برسیم اما این موضوعات پر اهمیت می باشند و فرزند شما در آستانه ورود به دوران نوجوانی می باشد و نیاز است که این مشکلات در همین دوره برطرف شود تا با توجه به شرایط نوجوانی با مشکلات بیشتری روبرو نشود. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354783
      پاسخ دسامبر 7, 2019 در 10:22 ق.ظ
  10. جواد حصاری
    با سلام پسر 11 ساله ای دارم که جدیدا خیلی ناسازگار شده دچار افت تحصیلی شده خصوصا ریاضی متاسفانه با گذشت 5 ماه از سال هنوز نتوانسته با معلمش ارتباط برقرار کنه. مدیر ومعاونین مدرسه میگن خیلی اذیتمو ن میکنه تو خونه خیلی خوبه درس میخونه تکالیف رو انجام میده مودبه ولی تو مدرسه نه. احساس می‌کنم جایی که مطمئنه من یا پدرش حضور نداریم یا توی جمع اذیتش بیشتره. معلمش میگه برگه امتحانی رو همون نفر اول سریع تحویل میده خیلی بی‌دقت حل میکنه منتظره برسه سوال آخر سریعا ببره تحویل بده. به شدت دروغ گو شده طوری که من نمیتونم هیچ کدوم از حرفهاش رو باور کنم. وسایلش رو خیلی جا میزاره خیلی از وسایلش رو گم میکنه. دوستهای بدی برای خودش انتخاب کرده طوری که ناظم مدرسه میگن بهش بگین با فلانی نگرده. خیلی نگرانشم غصه میخورم وقت مشاوره گرفتم متاسفانه برا سه هفته دیگه وقت دادن به من. اگه میشه راهنماییم کنین.
    پاسخ فوریه 10, 2020 در 7:33 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز با ورود فرزند شما به نوجوانی ممکن است تغییرات رفتاری را در او مشاهده کنید و با توجه به اینکه روابط دوستی در این سن اهمیت بیشتری پیدا می کند روابط با دوستان و یا حتی انجام یک سری رفتارها برای مورد توجه قرار گرفتن توسط گروه دوستان قابل مشاهده می باشد . بهتر است از سرزنش و یا تنبیه بدنی خوداری کنید و سعی کنید که با او در آرامش و بدون توهین در مورد افت تحصیلی و یا روابط دوستی و... صحبت کنید و به او بیان کنید که فکر می کنید دلیل این تغییرات و افت تحصیلی چیست و چگونه می تواند شرایط بهتری را ایجاد کند ؟ دقت داشته باشید که اجازه بدهید حود او فکر کند و از تصمیم گیری برای او خوداری کنید و تنها می توانید در این مسیر نظر خودتان را به عنوان یک راهکار به او بگوید . البته این میزان از تغییرات نیاز به بررسی دقیق تر دارد تا با دیدگاها و افکار پسرتان آشنا شویم و بتوانیم در این مسیر به بهبود رفتاری و تصمیم گیری های او کمک کنیم. مراجعه حضوری می تواند در این مسیر کمک زیادی به بهبود این تصمیم گیری ها و سبک رفتاری کند. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-88472864
      پاسخ فوریه 10, 2020 در 9:47 ق.ظ
  11. آتی
    سلام و عرض ادب بنده دختری 11 ساله دارم که خیلی حساس است و با خودش خیلی فکر میکنه باهاش که صحبت میکنم از مرگ پدر و مادر میترسه تک فرزند می باشد و با توجه به شرایط حال و بیماری کرونا مدام میترسه و دایم به خودش تلقین میکنه از مریضی خیلی میترسه همش میگه این و با اون خوردم مشکل نداره ، فوق العاده حساس شده مثلا باباش دیشب بهش گفته بود دخترم دیشب چقدر توی خواب ورجه وورجه میکردی فکر کنم دیشب خیلی بد خوابیدی دیگه حساس شده بود چیکار کنم من شب ها خیلی خواب میبینم خلاصه خیلی نگران آینده است چند روزی هست تیک گرفته تا اینکه دیشب راجع به خودکشی صحبت میکرد البته با صحبت مداوم این مسئله را به من گفت خیلی نگرانم در ضمن روابط ما با هم و با دخترمان در خانه بسیار خوب است و تمام امکانات در اختیار دارد خواهش میکنم راهنمایی کنید با تشکر
    پاسخ آوریل 12, 2020 در 11:30 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز نگرانی شما قال درک می باشد اما دقت کنید که این افکار ارتباطی با داشتن امکانات و یا ارتباط شما با او گاهی ندارند هرچند که می تواند تشدید کننده باشد انچه فرد در روان خود تجربه می کند در این مورد از اهمیت برخودار می باشد . اما بهتر است با توجه به شرایطی که در مورد دخترتان بیان می کنید به صورت حضوری او را به روان درمانگر ارجاع بدهید و از هرگونه سرزنش و یا نهی او از بیان احساسات و افکار خوداری کنید چون اگر شرایط روحی او وخیم شود و افکار خودکشی در او شدت گیرد می توانید اقدام بهتری داشته باشید . این افکار تکراری در مورد مردن می توان نشان از وسواس فکری باشد وسواس عبارت است از تکرار بدون اراده افکار ناخوشایند. اگر چه فرد می فهمد که این افکار نامناسب و غیر عادی است، لیکن قادر به دور کردن آنها نیست. وسواس تا اندازه ای در همه افراد وجود دارد و بصورت شک و تردید، عدم قدرت در تمرکز فکری، فراموشی و گاهی هم کم خوابی دیده می شود . وسواس یک ایده، فکر، تصور، احساس یا حرکت مکرر یا مضر می باشد که، با نوعى احساس اجبار و ناچارى ذهنى و علاقه به مقاومت در برابر آن همراه است. بیمار متوجه بیگانه بودن حادثه نسبت‏ به شخصیت‏ خود بوده و از غیر عادى و نابهنجار بودن رفتار خودآگاه است. روانشناسان وسواس را نوعى بیمارى از سرى نوروزهاى شدید مى‏ دانند که، تعادل روانى و رفتارى را از بیمار سلب و او را در سازگارى با محیط دچار اشکال میسازد و این عدم تعادل و اختلال داراى صورتى آشکار است. . البته با توجه به داشتن افکار خودکشی می توان در کنار وسواس تشخیص گذاری افسردگی نیز داد که گاه فرد با توجه به فشارهای زیادی که بخاطر افکار خود تجربه می کند افسردگی را نیز می تواند در کنار آن تجربه کند . بهتر است در این مسیر برای درمان او اقدام کنید و با او همراه باشید تا با طی کردن جلسات روان درمانی و در صورت نیاز مصرف یک دوره دارو بتوانیم به او کمک کنیم . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354304
      پاسخ آوریل 12, 2020 در 1:07 ب.ظ
  12. سولماز
    سلام خسته نباشین من یه پسر ۱۰ سال و نیم دارم خیلی بداخلاق شده همش با هم دعوا میکنیم سعی میکنم کارایی که دوسته داره انجام بدم تا با هم مثل دوست باشیم ولی نمیشه قبلا مثل دوست بودیم ولی الان خیلی بد اخلاق شده به نظر شما باید جه برخوردی داشته باشم باهاش؟؟خواهر و برادری هم نداره.ممنون.
    پاسخ آوریل 21, 2020 در 1:15 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما سولماز جان در این مورد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم. 1. چند مدت است با این مشکلات روبرو شده است؟ 2. اتفاق خاصی در این زمان رخ داده شده است/ 3. روابط شما و همسرتان رضایت بخش می باشد؟ 4. بیشترین درگیری های شما در مورد چه موضوعاتی می باشد؟ 5. واکنش شما در مقابل او چگونه می باشد؟ 6. چه میزان استقلال در کارها و انتخاب به او می دهید؟
      پاسخ آوریل 21, 2020 در 10:36 ق.ظ
  13. آتنا
    آتنا سلام به شما مشاور عزیز و محترم. خواهر زاده ام 12سال داره و این روزها به دلیل اینکه در جمع دوستانش(دوستان مدرسه) مورد توجه قرار نمی گیره خیلی احساس افسردگی میکنه. اون دختر بسیار آرامی هست و درمقابل همه سکوت میکنه و کوتاه میاد و ابراز وجود نمیکنه، حتی کوچکتر از خودش، اصلا اعتماد بنفس نداره و از همه حتی کوچکتر از خودش میترسه. چالش اصلی این روزهای اون این هست که چرا من مثل همکلاسی هام بزرگ نشدم و هنوز بچگانه رفتار میکنم در صورتی که دوستانم اینطور نیستند و به همین دلیل من رو مسخره می کنند و در جمع خود راه نمی دهند.اون عقیده داره که خنگ، بی دست و پا، لاغر و ضعیف و ناتوان هست. می خواستم بدونم چطوری میتونم کمکش کنم. والبته این رو هم اضافه کنم که پدرش خیلی بداخلاقی هست و همیشه به اون میگه تو خنگ هستی و اون رو با دیگران که قوی ترند قیاس میکنه.
    پاسخ می 2, 2020 در 10:02 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز نگرانی شما قابل احترام می باشد اما دقت کنید که به نظر می رسد که اعتماد به نفس لازم را او از خانواده که اولین ارگان جمعی می باشد که او در آن قرار دارد دریافت نکرده است و با سرزنش کردن خودش نمی تواند به نتیجه گیری برای هویت و تشکیل آن برسد . در این سن کودکان به توجه و محبت بیشتری نیاز دارند و برچسب هایی که از سمت اطرافیان به آنها زده می شود می تواند در زندگی و تشکیل هویت آنها نقش زیادی داشته باشد . بهتر است سعی کنید در احترام او را صدا کنید ، در کارها با او مشورت کنید ، از سرزنش کردن او خوداری کنید ، به او اجازه بدهید تا دیدگاه و نظرات خود را بیان کند حتی اگر باب طبع شماها نباشد ، به او اجازه بدهید استقلال داشته باشد تا جایی که برای او خطری ندارد ، شنونده بدون نصیحت و قضاوت خوبی برای او باشید . در کنار این رفتارها که بهتر است اطرافیان با او داشته باشند بهتر است او پروسه روان درمانی کودک را نیز دریافت کند تا بتوانیم در بعد شخصیتی به او کمک کنیم. دقت کنید که او در آستانه بلوغ می باشد و در این زمان نداشتن هویت و اعتماد به نفس می تواند مشکلات بیشتری را برای او ایجاد کند پس بهتر است در این مسیر به او کمک شود تا بتواند این مسیر رشدی را بهتر طی کند . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354790
      پاسخ می 2, 2020 در 11:10 ق.ظ
  14. سارا
    سلام وخسته نباشید پسری ۱۱ ساله دارم که این روزا رفتارهای عجیبی از خودش در میاره مثل این که انگشت میزاره ته گلو میگه دست خودم نیست بعضی وقتا ننیتونم خودم رو کنترل کنم خیلی هم هیجان داره و دوست داره تا ساعتی که میخوابه فقط بازی کنه و تلویزیون تماشا کنه بعضی وقت ها هم نقاشی میکشه نمیدونم با این رفتارش چکار کنم میشه من رو راهننایی کنید ممنون میشم
    پاسخ می 13, 2020 در 5:37 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما سارا جان در این مورد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید . 1. کدام رفتار او برای شما غیر نرمال می باشد؟ 2. منظور شما از اینکه بیان می کنید دست خود را در ته گلو قرار می دهد چیست و در این مورد با او صحبت کرده اید دلیل این رفتار را چه پیزی بیان می کند ؟ 3. عملکرد درسی او چگونه می باشد؟ . رفتارهای تکراری و یا گلیشه ای دیگری دارد؟
      پاسخ می 13, 2020 در 12:45 ب.ظ
  15. سارا
    سلام ممنون که پاسخ من رو دادین قبلا اصلا اینجوری نبود ولی احساس میکن این اواخر بیشتر به خاطر اینکه همش تو خونه است و بیرون نمیره به دلیل کرونا اینجوری عصبی و هیجانی شده مثلا اینکه وقتی من زیاد بهش گیر میدم بیشتر دوست داره این کار بکنه واز لحاظ درسی خیلی درسش خوبه هوش بالایی داره ولی این روزا اصلا دوست نداره درس بخونه وبه زور من درس میخونه فقط دوست داره بازی کنه و تلویزیون ببینه وهیچ احساس مسولیتی در قبال کارهاش نداره مثلا اگر خیلی ریخت و پاش میکنه دوست من جمع کنم زیر بار نمیره خیلی عصبی و بی قرار شده و بیشتر با عصبانیت جواب ما رو میده واین کارش که انگشت میزاره ته گلو یا دوست داره انگشت بزنه چشم خودش رو در بیاره برای من آزار دهنده است و ناگفته نماند که خیلی بازی های خشن هم تو گوشی انجام میده و فیلم های خشن و اکشن خیلی میبینه
    پاسخ می 14, 2020 در 11:17 ب.ظ
    • مشاور
      سلام مجدد به شما سارا جان این سبک رفتاری می تواند نشان از اضطرابی باشد که فرزند شما تجربه می کند و شرایط کرونا و ماندن در خانه و درگیری های که بین شما وجود دارد باعث ایجاد شدت بیشتر آن شده است به همین دلیل شما بیشتر آن را مشاهده می کنید . سعی کنید که فضای مناسب شرایط روحی او را ایجاد کنید و بازی و فیلم های متناسب با سنش را در اختیار او قرار بدهید در کنار اینکه دقت داشته باشید که سرزنش کردن و گیر دادن های شما کمکی به بهبود شرایط او همانطور که مشاهده کرده اید نمی کند و حتی می تواند باعث ایجاد مشکلات بیشتری نیز شود . پس بهتر است سعی کنید با روابط دوستان و احترام به نیازها و درک شرایط او پیش بروید و به او استقلال لازم را بدهید و در مسیر درس خواندن نیز او به سنی رسیده است که مسئولیت را بر عهده خود او بگذارید نگران افت او نباشید و اجازه بدهید گاهی او نی زمطه شکست را تجربه کند به او بیان کنید که در مسیر برنامه ریزی اگر مایل باشد می توانید به او کمک کنید ، شرایط و زمان ارسال درس را به او گزارش بدهید و در این مسیر بیان کنید که او می تواند در صورت نیاز به کمک از شما کمک بگیرد . اگر منظور شما از اینکه او دوست دارید انگشت به چشم خود کند و آن را در بیاورد این است که او حاضر به اسیب رساندن به خود می باشد نیاز است که رفتارهای او به صورت حضوری تحت نظر یک روانشناس مورد بررسی قرار گیرد چون موضوع اسیب زدن به خود از اهمیت زیادی برخودار می باشد و در روند درسی و اجتماعی کودک و بزرگسال می تواند تاثیر داشته باشد و نشان از شرایط روحی نامناسب می باشد . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 02122354783
      پاسخ می 16, 2020 در 2:21 ب.ظ
  16. Soosan
    سلام علیکم خواهر من ۱۱ سالشه او از سن ۴ سالگی هیچ وقت نتوانست در خانه با ارامش زندگی کند و همیشه برادرم او را بی هوا گاز میگرفت برادرم بیست سالش بود بیمار عصبی بود عقلش نمیرسید اینگونه کار ها را انجام میداد حالا خواهرم دیگر مثله هم سن و سال هایش نیست پرخاشگر شده کار شخصی خودش را به خوبی انجام نمیده و همیشه میترسه خواهش میکنم کمکم کنید
    پاسخ می 19, 2020 در 4:12 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مورد با توجه به اینکه شما بیان می کنید برادرتان نیز دچار یک سری مشکلات عصبی هستند بهتر است برای بررسی شرایط خواهرتان به صورت حضوری او را به روانشناس بالینی ارجاع بدهید تا بتوانیم در این زمینه به او کمک کنیم تا بتواند از نظر روحی در شرایط بهتری قرار گیرد و عملکرد بهتری داشته باشید . دقت کنید که تجربه روانی یک فرد از اهمیت زیادی برخودار می باشد و می تواند تاثیر زیادی بر روابط اجتماعی و عملکردهای او داشته باشد . بهتر است از هرگونه سرزنش و برچسب زدن به او خوداری کنید و اجازه بدهید در مسیر درمان روانشناس به او کمک کند. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354282
      پاسخ می 19, 2020 در 10:55 ق.ظ
  17. مرجان
    با سلام دختر ۱۱ساله ای دارم که به سن بلوغ رسیده. بسیار پرخاشگر و خودرای است. هروقت ازش عصبانی میشم شروع میکنه به خودش بدوبیراه گفتن که این موجب میشه من بسیار ناراحت شوم. چیرهایی به خودش نسبت میده که هیچوقت تو خانواده استفاده نمیشه. و حتی گاهی خودزنی میکنه. مسئله ای که مرا بسیار نگران کرده است. ممنون میشم راهنمایی کنید.
    پاسخ می 25, 2020 در 6:08 ب.ظ
  18. H
    سلام ،من دختری دارم که ۲ ماهه دیگه ۱۲ سالش می شه،و یه دختر ۱۸ ماهه دارم، دوسالی هست که دچار مشکلاتی شده که این یک سال اخیر بسیار شدید تر شده خیلی پرخاشگر،و بی ادب ،و بی حوصله و اعصاب شده،،اصلا نمی تونه با همسالان خودش ارتباط برقرار کنه،مهارت دوست یابی رو بلد نیست،تو مدرسه دوست صمیمی نداره،دختری بسیار تمیز و مرتب هست و بسیار نسبت به اتاق و وسایلش حساس هست،و اگر مهمانی داشته باشیم در اتاقش رو می بنده و اجازه نمیده که بچه های فامیل وارد اتاقش بشن از کوچک ترین و بی ارزش ترین وسایلش هم گذشت نداره نسبت به همسالان و کوچکتر از خودش،و از اینکه مهمانی بیاد خونمون و آرامشش بهم می ریزه و دوست نداره وسایلش و اتاقش بهم بریزه من هم سعی میکنم کسی رو دعوت نکنم ،خیلی دوست داره به مهمونی بره اما دوست نداره کسی بیاد خونمون،و قتی دختر خاله هاش می یان خونمون دائم مراقب وسایل اتاقش هست و دایم در حال تذکر دادن به دیگران هست که وسایلم،خراب می شه ،دست به و سالم نزنید،تختم میشکنه،و حتی ترجیح میده تنها بخوابه و دختر خالش پیشش نخوابهو دختر خالش تنها تو پذیرایی بخوابه،با توجه به اینکه به اسرار و گریه های خودش که تنهاست و خواهر برادر میخواست من بچه دوم رو آوردم، اما الان اینقدر بی حوصله شده که حتی تحمل صدا و حتی گریه های خواهرش رو نداره و دائم می گه صداش رو اعصابمه،و بیش از حد نگران و مراقب خواهرش هست مثلا اگه تو حیاط با هم بازی کنند و مسئولیت مراقبت از خواهرش به عهدش باشه با کثیف شده دست و پای خواهرش و یا با زمین خوردن خواهرش از لحاظ روحی خیلی اذیت می شه و داغون میشه و عذاب می کشه،جدیدا اصلا صبور نیست و و خیلی اذیت میشه و زودی به گریه می یافته مثلا وقتی تو ماشین منتظر باباش باشه که یه چند لحظه باباش پیاده بشه و خریدی داشته باشه ،وقتی می ریم مسافرت شهرستان و خونه فامیلا یادمه که گفت آخی مامان حالا یه مدتی نفس می کشم دیگه نگران بهم ریختن و خران شدن وسایل اتاقم نیستم،من زن تمیزی هستم اما درحدی وسواس نیستم که بخوام بهش سخت بگیرم تو تمیزی اتاقش،البته همیشه باهاش صحبت میکنم که مامان تمیز کردن خونه و اتاق چند ساعت بیشتر وقت نمی بده مثلا چند روزی که مهمان داریم از وجودشان لذت ببر با وسایل بازی کن حالش و ببر،کلا از بچه گی خیلی اهل بازی با وسایلش نبود بیشتر دوست داشت با مرتب و دیدن وسایلش از توی ویترین لذت ببره بچه گی خیلی اهل بازی با اسباب بازی هاش و همسالانش نبوده وخیلی اهل خاله بازی نبودش ،یه خصلتی که از بچه گی داشت خیلی جمع کن بود مثلا هر چیز دور ریختنی رو نگه می داشت و می گفت یه وقتی احتیاج میشه و فقط جمع میکرد طوری که دیگه از نگه داری و مرتب کردن وسایلش خسته میشد و دائم میگفت مثلا دیگه جا ندارم و کشوم کوچیکه بزرگتر برام بخر و بهش می گفتم مامان اینا رو بریز دور اینا اتاقت رو شلوغ کرده زیر بار نمی رفت و طوری که همیشه دق دقه فکری نسبت به نگه داری وهجم زیاد وسایل داشت و من هم وقتی خونه نبود اتاقش و کشوها رو مرتب میکردم و بعضی از وسایل دور ریختنی رو دور می ریختم که بعدش دعواها و ماجراها و گریه ها داشتیم، گاهی وقتا نسبت به خواهرش طوری مسئولیت داره و طوری با من برخورد میکنه که انگار من حکم نامادری رو دارم،مسئولیت های مادرانه رو به من گوش زد میکنه من فکر میکنم خیلی خیلی زودتر از سنش به بلوغ فکری رسیده و خیلی زودتر بجای اینکه بازی کنه و در عالم بچه گی باشه خیلی زود وارد مسئولیت زندگی شده و و استرس و دق دقه های فکری و زندگی داره عذابش می شه بجای بازی کردن با بچه های فامیل جای بزرگتر های اونها هم فکر میکنه و نگرانه که من دائم بهش می گم مامان ولش کن اونا خودشون بزرگتر دارن درگیری ذهنی زیادی نسبت به مسائلی بزرگتر از سنش داره، خیلی باهاش حرف میزنم و خیلی براش وقت می زارم و خیلی توجیهش میکنم ،اما اصلا فایده ای نداره، دائم با من بد رفتاری میکنه و بدخلق شده و حتی اصلا مراعات سن خواهر ۱۸ ماهش رو نمیکنه و سر اونم داد میزنه و الان تمام دقدقه من اینکه دختر کوچیکتر هم کم کم داره عصبی و لج باز می شه خیلی نگران رابطه خواهرانشونم که دوستانه و با آرامش باشه و خونه جوی آرام داشته باشه هستم و خیلی نگران تربیت بچه دوم هستم، هر وقت پدرش خونه نیست خیلی آروم تر و رفتارش دست خودش خیلی کنترل شده هست اما وقتی پدرش نیست جوی خونه وقتی که پدرش نیست و هست خیلی متفاوته،رابطه خیلی عالی با پدرش داره و چون دوست نداره که پدرش ناراحت بشه و یا اینکه خودش از چش پدرش بیوفته خیلی ارومتره،
    پاسخ ژوئن 10, 2020 در 7:33 ق.ظ
  19. H
    ببخشید آخرش رو بد بیان کردم ،منظورم اینکه وقتی پدرش خونه هست اخلاقش بهتره و وقتی نیست بدرفتاری و پرخاشگری نسبت به من و خواهرش داره
    پاسخ ژوئن 10, 2020 در 7:43 ق.ظ
  20. H
    ببخشید آخرش رو بد بیان کردم ،منظورم اینکه وقتی پدرش خونه هست اخلاقش بهتره و وقتی نیست بدرفتاری و پرخاشگری نسبت به من و خواهرش داره ،و موضوع مهم نینکه به هیچ عنوان زیر بار نمی ره که ببرمش پیش یه روانشناسی،و خیلی با این موضوع مقابله میکنه،دلیلش رو نمی دونم،و اگر خودمم با مشاور در ارتباط باشم کلی شاکی می شه و گارد می گیره،قبل که خیلی بچه بود فقط یکبار بردمش پیش مشاور که در حضور خودمون بود و هیچ اتفاقی نیوفتاده که بگم تو روحیه اش تاثیر گذاشته و الان بدش می یاد،از بچه گی یعنی از کلاس اول هم علاقه ای به درس و مدرسه نداشت، اما الان درسش خوبه تو ریاضی کمی ضعیفه ،اصلا تحمل سختی مدرسه و فشار درس و تکالیف رو نداره و شاکی،کاملا دختر با مسئولیت از پس خودش و کاراش بر می یاد کلا از سن ۴ یا ۵ سالگی دختر کاملا مستقلی بود،با اعتماد بنفس و اصلا از خودش ایراد نمی گیره و خودش رو دوست داره،اصلا از بچه گی خیال پرداز نبوده،معلم ها بسیار دوسش دارند دختر نمونه ای تو مدرسه هست اما خیلی رابطه سازگاری با همسالانش نداره مشکلات دخترم،وسواس فکری ،وسواس تمیزی ،عدم کنترل خشم،بی اعصابو حوصله،و عدم صبوری،عدم مهارت در دوست یابی ،عدم رابطه خوب و اعتماد به مادر،
    پاسخ ژوئن 10, 2020 در 7:56 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مسیر نیاز است که فرزند شما در همین سن تحت درمان قرار گیرند و اینکه او مقاوت می کند به تنهایی کافی نیست و نیاز است که اگر با پدر ارتباط بهتری دارد ایشان در این مسیر اقدام کنند چون با توجه به صحبت های شما وسواس در او زیاد مشاهده می شود که می تواند در روابط اجتماعی او نیز تاثیر زیادی داشته باشد و بخاطر اضطرابی که تجربه می کند روابط خود را محدود تر کند و یا اینکه با خشم و عصبانیت بیشتر پاسخ بدهد. دختر شما در آستانه ورود به نوجوانی می باشد و در این مسیر احساسات و دیدگاهای او تغییرات بیشتری می کند و اگر این سبک شخصیتی ادامه یابد می تواند مشکلات بیشتری را برای او ایجاد کند در این سن روابط دوستی و اجتماعی برای رشد فرد از اهمیت برخودار می باشد و این کناره گیری و وسواس می تواند میزان تنهایی او را افزایش بدهد . بهتر است از هرگونه سرزنش خودتان و یا فرزندتان خوداری کنید و تاییدی بر بکن و نکن های او نداشته باشید و در این مسیر اجازه بدهید که مسیر درمان او تحت نظر روان درمانگر تحلیلی ادامه یابد . برای او توضیح بدهید که قرار نیست اتفاق خاصی رخ بدهد و تنها یک گفت و گوی دوستانه می باشد و شما نیز در بیرون اتاق حضور دارید و البته بهتر است پدرش باشد تا در صورت نیاز به کمک شما حضور داشته باشید . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354304
      پاسخ ژوئن 10, 2020 در 10:15 ق.ظ
  21. رها
    سلام وقت بخیر .دخترم ۱۱ سالشه خیلی با برادرش دعوا میکنه واونو میزنه وپسرم هم چیزایی به طرفش پرت میکنه من بینشون میگیرم وبه هردوتاشون میگم بس کنید دخترم گریه میکنه وشاکی میشه خیلی لوسه و زود رنج . و مدام به برادرش که۶ سالشه دستور میده که این بیار اون برام بیار واگرم پسرم طبق خواسته اون رفتار نکنه باهاش قهر میکنه پسرم خودشو میزننه وداد میزنه ولی اون کار میکنه برا اینکه خواهرش باهاش قهر نباشه وبازی کنه باهاش من واقعا از این رفتار دخترم نگرانم لطفا منو راهنمایی کنید.
    پاسخ جولای 11, 2020 در 4:01 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما رها جان قابل درک هست که این شرایط برای شما با فشار روحی زیادی همراه می باشد اما دقت کنید که اینگونه بحث ها در بیشتر خانواده هایی که دو فرزند دارند وجود دارد در این مسیر بهتر است دقت کنید که بهتر است سعی کنید که خودتان از بکن نکن ها خوداری کنید تا فرزندانتان نیز به عنوان یک الگو از آن استفاده نکنند . در این مسیر بهتر است شنونده خوبی برای احساسات دخترتان باشید و سعی کنید که در این مسیر در احترام با او برخورد کنید و سعی کنید که شرایط بازی کودکتان را با همسالان خود ایجاد کنید در کنار اینکه موارد اگر دختر شما در روابط اجتماعی خود با بزرگسالان دیگر و یا همسالان نیز دچار مشکل می باشد در این صورت بهتر است به صورت حضوری به روانشناس مراجعه کنید تا یک سری اصلاحات رفتاری و راحل های حل مسئله در کنار بررسی شرایط روحی او به او آموزش داده شود تا بتواند احساسات خود را از مسیر بهتری بیان کند و رفتارهای سازنده تری داشته باشد . بهتر است در کنار اینکه در احترام با هردو فزندتان رفتار می کنید سعی کنید که به فرزندانتان احساساتشان را بیان کنید تا بتوانند در این مسیر شناخت بیشتری نسبت به خودشان و درک شما داشته باشند مثلا به دخترتان بیان کنید می دانید که از دست برادرش عصبانی و ناراحت هست اما از این مسیر اگر بخواهد با او بدرفتاری کند نتیجه گیری نخواهد داشت و بهتر است سعی کند راحل های دیگری را پیدا کند و یا اینکه به فرزند کوچک ترتان بیان کنید که می دانید دوست دارد که خواهرش با او بازی کند و در زمان فعلی ناراحت هست اما بهتر است سعی کنید در احترام این موضوع را به او بیان کند البته بهتر است به او قبل از دادن راحل بیان کنید که فکر می کند چگونه می تواند نتیجه گیری بهتری داشته باشد .
      پاسخ جولای 12, 2020 در 12:23 ب.ظ
نظر دهید