روانشناسی کودک سه ساله | آموزش کودک در خانه
روانشناسی کودک سه ساله تا پنج ساله به دسته های زیر تقسیم می شود:
۱-روانشناسی کودک سه ساله تا سه و نیم ساله
۲- سه و نیم سالگی تا ۴ سالگی
۳. ۴ سالگی تا ۵ سالگی تقسیم می شود.
آموزش کودک سه ساله در خانه
چه چیزی را باید به کودک ۳ ساله ام آموزش دهم؟
این سوالی است که بسیاری از والدین از خود می پرسند. کارهای زیادی می توانید برای حمایت از رشد منحصر به فرد فرزندتان انجام دهید و حس کنجکاوی طبیعی او را در حین یادگیری و رشد تشویق کنید. این به اندازه آموزش دادن چیزهای خاص به آن ها نیست، بلکه ایجاد یک محیط حمایتی و امن برای آن ها برای کشف دنیای خود نیست.
ما راههای زیادی را پیشنهاد کردهایم که میتوانید از رشد کودک ۳ ساله خود حمایت کنید، اما در اینجا چند دستورالعمل کلی وجود دارد:
استقلال او را پرورش دهید.
نقاط عطف رشد جسمی، عاطفی، اجتماعی، زبانی و شناختی برای کودکان ۳ ساله همگی یک چیز مشترک دارند: استقلال. کودکان در این سن معمولاً زمانی که به تنهایی چیزهای جدید را امتحان می کنند، رشد می کنند و والدین یا قیم آن ها اطمینان خاطر و نظارت مناسب را برای ایمنی فراهم می کنند.
صحبت مداوم با کودک
با صحبت مداوم با کودک ۳ ساله خود به کودک خود کمک کنید تا به نقاط عطف رشد اجتماعی، عاطفی و زبانی برسد. صدا، پاسخ ها و توجه شما باعث رشد گفتار، بیان عاطفی و عزت نفس شما می شود.
بازی را تشویق کنید.
بازی در داخل یا خارج از خانه، به تنهایی یا با دیگران، می تواند از رشد جسمانی کودک ۳ ساله شما حمایت کند و به او کمک کند تا به نقاط عطف رشد اجتماعی و عاطفی برسد. بازی در دنیای کودکانه همان یادگیری است.
تاریخ هایی برای بازی تنظیم کنید .
بازی برای فرزند و همچنین خودتان می تواند سرگرم کننده باشند! گذراندن وقت با سایر کودکان (و با خواهر و برادرها و بزرگسالان نیز) رشد اجتماعی را تقویت می کند و به آمادگی کودک شما برای پیش دبستانی و مهد کودک کمک می کند.
کتاب بخوانید.
برای کمک به کودک نوپای خود در یادگیری واژگان و مفاهیم جدید، کتاب بخوانید! هر روز برای او کتاب بخوانید بنابراین به فرزندتان کمک کنید که عاشق مطالعه شود.
پیشنهاد مشاور: همه چیز در مورد کودک ۵ ساله + روانشناسی کودک
نقاط عطف روانشناسی سه ساله
با تولد سه سالگی کودک شما، دیگر سال های حساس دو سالگی و سال های جادویی و هیجان انگیز سه و چهار سالگی شروع می شوند، همان زمانی که دنیای کودک شما با فانتزی، تخیل و تصویرسازی های واضح احاطه شده است.
در طول این مدت، در بسیاری از حیطه ها بالغ می شود.
در این قسمت برخی نقاط عطف رشدی مهم در این سن اورده شده اند:
نقاط عطف حرکتی
- می تواند روی یک پا بایستد و به مدت پنج ثانیه در این حالت بماند.
- بدون کمک از پله ها بالا و پایین می رود.
- توپ را به جلو پرت کند و با پا به آن ضربه می زند.
- توپ را با دستش پرت می کند.
- با چابکی به جلو و عقب می رود.
- می تواند توپی که به سمتش می آید را بگیرد.
نقاط عطف در حرکت و انگشت
- اشکال چهارگوش را کپی می کند.
- می تواند یک انسان را با دو تا چهار قسمت اندامش بکشد
- از قیچی می تواند استفاده کند.
- برخی اشکال هندسی را می کشد
- شروع به کپی کردن برخی حروف می کند.
نقاط عطف زبان
- مفهوم شباهت و تفاوت را می فهمد.
- برخی قوانین پایه گرامر را مسلط می شود.
- می تواند با جملات ۵ تا شش کلمه ای حرف بزند.
- انقدر واضح حرف می زند که غریبه ها هم بفهمند.
- داستان و قصه می گوید.
نقاط عطف شناختی سه ساله
- برخی رنگ ها را به درستی نام می برد.
- مفهوم شمارش را میشناسد و ممکن است چند عدد را بداند.
- مسائل را تنها از یک نقطه نظر می نگرد.
- حس زمان واضح تری را دارا خواهد بود.
- دستورات سه بخشی را دنبال می کند.
- بخش هایی از یک داستان را به خاطر می آورد.
- مفهوم شباهت و تفاوت را می فهمد.
- درگیر بازی های تخیلی می شود.
پیشنهاد مشاور: تربیت کودک سه ساله | فوق تخصص روانشناسی
نقاط عطف اجتماعی روانشناسی
- به تجارب جدید علاقه دارد
- با دیگر کودکان همکاری می کند.
- نقش مادر یا پدر را بازی می کند.
- بسیار در بازی های تخیلی پیشرفت می کند.
- لباسش را خودش در می آورد و یا می پوشد.
- در مورد راه حل اختلافات و مشکلات مذاکره می کند.
- مستقل تر می شود.
- تصور می کند بسیاری از اشیا و موجودات نااشنا ممکن است هیولا باشند.
- خود را به عنوان یک انسان شامل ذهن و بدن احساس می بیند.
- اغلب نمی تواند بین تخیل و واقعیت تمایز قائل شود.
رشد سلامت
از انجایی که هر کودک به روش خاص خود رشد می کند، غیر ممکن است که بگوییم چه زمانی و چگونه دقیقا در یک مهارت مشخص کامل می شود.
همواره رشد او را چک کنید اما نگران نباشید اگر انحرافی وجود داشت.
با این وجود اگر هر گونه تاخیری در یکی از نشانه های زیر در این سن وجود داشت با متخصص کودک صحبت کنید.
- نمی تواند یک توپ را با دست پرت کند.
- نمی تواند بپرد
- نمی تواند سه چرخه را براند.
- نمی تواند مداد رنگی را دست بگیرد.
- با خط کشیدن مشکل دارد.
- نمی تواند بلوک خانه سازی را روی هم بگذارد.
- هنوز زمانی که والدینش او را ترک می کنند گریه می کند.
- به بازی های تعاملی علاقه ای نشان نمی دهند.
- دیگر کودکان را نادیده می گیرد.
- به دیگر افراد غیر از خانواده پاسخی نمی دهد.
- در بازی های تخیلی شرکت نمی کند.
- در مقابل لباس پوشیدن، خوابیدن و توالت رفتن مقاومت نشان می دهد.
- هنگامی که عصبانی یا ناراحت می شود از کنترل خارج می شود.
- نمی تواند یک دایره را کپی کند.
- نمی تواند جملات بیشتر از دو یا سه کلمه بگوید.
- از من یا تو به طرز مناسبی استفاده نمی کند.
رشد اجتماعی کودک سه ساله
بچه های ۳ ساله دوست دارند چه کار کنند و چگونه با دیگران ارتباط برقرار می کنند؟
رشد اجتماعی فرزند شما بسیار فردی خواهد بود، زیرا تا حد زیادی به شخصیت منحصر به فرد او بستگی دارد.
کودکان نوپا کوچکتر گاهی اوقات ممکن است خودخواه به نظر برسند، که طبیعی است، و این ویژگی معمولاً با گذشت زمان کاهش می یابد. در سن ۳ سالگی، همانطور که اعتماد به نفس، استقلال و خودآگاهی او رشد می کند، ممکن است کودک شما بخواهد فعالانه با دیگران بازی کند.
معاشرت با دیگران به همه ما می آموزد که همه یکسان فکر نمی کنند و فرزند شما نیز به تدریج این را یاد می گیرد و احتمالاً نظرات و عقاید دیگر را می پذیرد.
برخی از نقاط عطف کلیدی ۳ ساله برای توسعه اجتماعی عبارتند از
- دنبال تجربیات جدید
- همکاری و اشتراک گذاری با بچه های دیگر
- در بازی ها مبتکرتر می شود.
- با دیگران برای حل مشکلات مذاکره کنید.
- تعیین نقش هایی مانند «مادر»، «بابا» هنگام بازی
- لباس پوشیدن و تعویض لباس به تنهایی
- مستقل غذا خوردن
روانشناسی کودک سه ساله کمک می کند تا کودک برای آموزش پیش دبستانی آماده می شود، رشد اجتماعی فرزندتان را به دقت زیر نظر خواهید داشت. رفتن به مدرسه و به اشتراک گذاشتن اسباببازیها و توجه میتواند برای برخی از کودکان چالشهایی ایجاد کند، اما این مهارتهای اجتماعی در حال ظهور می تواند این روند را آسان تر سازد.
رشد زبان ۳ ساله
رشد زبان کودک ۳ ساله شگفت آور است. فرزند شما تا این حد پیش رفته است، به خصوص زمانی که به اولین کلمات کودک خود فکر می کنید. مانند سایر زمینه های رشد کودکان، زبان و گفتار از نظر زمان بندی بسیار متغیر است. با این حال، بسیاری از والدین از واژگان کودک ۳ ساله خود شگفت زده می شوند، که ممکن است شامل ۳۰۰ کلمه یا بیشتر باشد.
نقاط عطف زبان و گفتار برای کودکان ۳ ساله شامل تقلید صداها و کلمات از بزرگسالان و صحبت کردن در جملات با چندین کلمه است. این جملات نسبتاً کوتاه ممکن است مانع از گپ زدن مداوم کودک شما نشود و این چیز خوبی است! همانطور که کودک ۳ ساله شما روی توسعه مهارت های زبانی کار می کند، در تلفظ کلمات و استفاده صحیح از آن ها بهتر می شود.
به زودی، احتمالاً حدود ۷۵ درصد از آنچه کودک کوچکتان می گوید، خواهید فهمید!
سایر نقاط عطف زبان و گفتار برای کودکان ۳ ساله عبارتند از:
- درک مفاهیم یکسان و متفاوت
- درک گرامر پایه
- واضح صحبت کردن
- داستان گفتن
تشویق توسعه زبان
وقتی صحبت از نقاط عطف رشد زبان به میان میآید، آنچه یک کودک ۳ ساله «باید» بداند چندان مفید نیست، زیرا ممکن است درک گفتار و زبان کودک شما در مقایسه با کودک دیگری در همان سن با سرعت متفاوتی رشد کند.
بهتر است روی کودک خود به عنوان فرد تمرکز کنید و با گفتگوی ساده از مهارت های گفتاری و زبانی حمایت کنید. چند استراتژی خاص وجود دارد که می توانید از آن ها استفاده کنید:
۱. توضیحات اضافه کنید.
اگر فرزندتان میگوید «ماشین قرمز»، نظر بدهید و به جمله او اضافه کنید. حتی یک پاسخ ساده مانند “بله، این یک ماشین قرمز بزرگ است. نگاه کن چهار چرخ سیاه دارد» به رشد مهارت های زبانی کودک نوپا کمک می کند.
۲. سوالات خود را بپرسید
هنگامی که کودک شما در حال تعریف داستان است، سوالاتی بپرسید که از پاسخ های “بله” و “نه” اجتناب کنید. اگر آن ها در حال توصیف یک هیولا در یک افسانه هستند، چیزی مانند “هیولا شبیه چه چیزی است؟” یا “هیولا چه پوشیده است؟” بپرسید. این تکنیک به تقویت واژگان و مهارت ها کمک می کند.
۳. از ضمایر استفاده کنید.
بچه های سه ساله در استفاده از ضمایر کاملاً تسلط ندارند، بنابراین سعی کنید تا آنجا که می توانید از این کلمات برای کمک استفاده کنید. به جای اینکه خود را مامان یا بابا خطاب کنید، از «من» برای خود و «تو» برای کودک نوپایتان استفاده کنید.
۴. از اصلاح بیش از حد خودداری کنید.
نقاط عطف خاص زبان و گفتار ممکن است بعداً در روانشناسی کودک ۳ ساله شما ایجاد شود. برای مثال، برای کودکان خردسال بسیار رایج است که حروف را اشتباه تلفظ کنند، فقط مطمئن شوید که خودتان حروف و صداها را به درستی تلفظ کنید به احتمال زیاد فرزندتان به مرور زمان خودش را اصلاح خواهد کرد.
منبع: Stress and Anxiety for Your 3-Year-Old
سوالات متداول
۱ - آموزش کودک ۳ ساله
موارد زیر را می توانید در خانه به کودک سه ساله خود آموزش دهید: نام و سن را بگوید. به سوالات ساده پاسخ دهد. الفبا را بخواند. اشکال و رنگ های اصلی را شناسایی کند. باهم کتاب بخوانید. شمارش اعداد (حداقل تا ۱۰)
۲ - تقویت هوش کودک ۳ ساله
برای بهبود هوش کلامی و زبانی کتاب بخوانید. برای بهبود هوش فضایی ساختمان سازی کنید. برای بهبود هوش سیال ریاضی و تمرینات بدنی انجام دهید. به آن ها ایمان داشته باشید. تلاش های آن ها برای رشد را تحسین کنید.
با سلام، پسر ۵ساله ای دارم که شدیدا علاقه داره بره جایی بمونه، این اخلاق رو قبلاً نداشت از وقتی وارد پنج سالگی شده و من هم به خاطر کرونا سرکار نمیرم و تقریبا فعالیت های که داشتیم مثل رفتن به مهد کودک و پارک ،خانه بازی قطع شده ، تازگیا وقتی میریم جایی شدیدا گریه میکنه میگه بمونم، طوری که اطرافیان هم دخالت میکنند و ما رو راضی میکنن تا نگهش دارن ، دو بار این مسئله پیش اومده ، من نگرانم این مشکل ادامه دار بشه، تو خونه اصلا با اسباب بازیهاش بازی نمیکنه اصلا و فقط دوست داره آهنگ و تلویزیون ببینه، و من با کلی اصرار. راضیش میکنم بیاد با هم بازی کنیم ، بازیهای پر هیجان دوست داره، و اینکه اصلا به من وابسته نیست و این منو نگران میکنه نمیدونم چی کار کنم علاقه و توجه شدیدی به عمش داره و خیلی بهش ابراز علاقه میکنه نمیدونم علت اصلی چیه ولی منو پدرش خیلی بهش محبت میکنیم ، اینکه انگار از خونه فراریه و وقتی جایی میمونه اصلا دلش برای ما تنگ نمیشه خیلی دلگیر و ناراحتم کرده خواهش میکنم راهنماییم کنید
سلام به شما فاطیما جان
قابل درک می باشد که شما می خواهید محبت و متوجه فرزندتان را داشته باشید اما دقت داشته باشید که دوست داشتن دیگران از سمت فرزندتان به معنای دوست نداشتن شما نمی باشد اما عموما کودکان دوست دارند جاهای باشند که به خواسته های انها توجه و احترام بیشتری قائل می شوند و آزادی بیشتری دارند و همچنین به این موضوع توجه کنید که بهتر است دوست داشتن کودکتان را محدود نکنید چون او می تواند افراد زیادی را در کنار دوست داشتن پدر و مادر دوست داشته باشد و هرکدام از انها در نقش های خودشان دوست داشتنی هستند.
پس جایگاه خودتان را با فرد دیگری مقایسه نکنید چون هرکدام از شماها در جایگاه خودتان با ارزش می باشد .
هرچقدر که شما بیشتر بخواهید در این مسیر واکنش نشان بدهید ممکن است تمایل کودکتان به رفتن بیشتر شود اما اگر محیط منزل یک محیط سالم و ارام باشد و روابط شما و همسرتان با هم در احترام و آرامش باشد و روابط هرکدام از شما با او نیز در احترام به استقلال و دوست داشتن های او باشد می توانید شرایط بهتری را ایجاد کنید .
سعی کنید از اجبار او به بازی کردن خوداری کنید و اگر می خواهید او را تشویق به بازی کنید به عنوان مثال می توانید با همسرتان و یا به تنهایی شورع به بازی کنید و به او بیان کنید که مایل است با شما بازی کند در صورت پاسخ منفی شما به بازی خود با هیجان ادامه بدهید تا برای او جذاب شود و به این سمت کشیده شود و اجازه بدهید که او استقلال در تصمیم گیری و انتخاب داشته باشد .
بودن در تایم زیاد در منزل بدون رفتن به پارک ، مهد و… به دلیل تایم زیاد بودن در منزل جذابیت بیرون بودن و بودن در کنار دیگران را برای او بیشتر می کند .
رفتارهای غیر نرمالی تا جایی که شما توضیح دادید در کودک شما وجود ندارد و در این مسیر بهتر است شما نیز خودتان را سرزنش نکیند در کنار اینکه اگر مایل نیستید کودکتان در کنار خانواده باشد در احترام این موضوع را بیان کنید و قبل از رفتن از خانه با او در این مورد صحبت کنید که شما یک خانواده هستید و باهم به مهمانی می روید و باز خواهید گشت .
سلام و خسته نباشید، دختر ۵ ساله من مرتب میگه که من بزرگ شدم و ۵ ساله نیستم و ۳۰ وخورده ای ساله ام واینکه یکی از عروسکهای خودش رو به عنوان شوهر خودش و تعدادی دیگه رو به عنوان بچه هاش انتخاب کرده میخواستم بدونم این ابراز بزرگ بودن تا این حد طبیعیه یا نه، ممنونم.
سلام وقت بخیر.من یک پسر سه ونیم ساله دارم ازهمان نوزادی خیلی گریه میکرد ونق میزد. الان هم به تنهایی بازی نمیکنه. هرچقد اسباب بازی بخریم نهایت یک ساعت بازی کنه. دایم بهانه میگیرد. من و پدرش را میزنه. تو جمع خصوصا بهانه میگیرد میزند مارو. شبا خصوصا زمانی که صروزش مهمان داشته باشیم از خواب بلند میشه مثل دیوانه ها پاشو میکوبه زمین یک سره گریه میکنه. خیلی لجبازه. واقعا من موندم چی کنم. بعضی اوقات مجبور به تنبیه بدنی میشم اما فاید نداره. بنظرتون من چیکار کنم. ؟باتشکر
سلام به شما دوست عزیز
قابل درک هست که این شرایط رفتاری برای شما با فشار روحی همراه می باشد اما دقت کنید که تنبیه بدنی تنها می تواند برای او با مشکلات بیشتری همراه باشد پس بهتر است سعی کنید خونسردی خود را حفظ کنید و از تنبیه بدنی خوداری کنید .
در این مسیر بهتر است برای بررسی شرایط رشدی کودکتان و شیوه های ارتباطی و سبک تربیتی و… به صورت حضوری به روانشناس مراجعه کنید چون عوامل زیادی می تواند باعث ایجاد اینگونه رفتارها در کودکان شود که بدون بررسی نمی توانیم در این مورد نظری را بیان کنیم.
بهتر است سعی کنید از هرگونه برچسب زدن چون دیوانه به کودکتان خوداری کنید و سعی کنید در احترام با او برخورد کنید و استقلال او را محترم بشمارید
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲
با سلام.من یه دختر پنج سال و چهار ماهه دارم که خیلی کنجکاو و پر تحرکه من و پدرش تقریبا سه سال و نیمه جدا زندگی میکنیم.من پیش خانواده م زندگی میکنم.مشکلی که هست اینه که دخترم راجع به همه چی کنجکاو میشه سوال میپرسه وقتی حتا یه جواب ساده و پیش پا افتاده هم بهش میدیم کلی میترسه و میگه دوست نداره بشنوه.الان حتا نمیتونم بهش بگم دستتو بهم نشون بده فکر میکنه چیزی شده و میترسه.دیگه حتا وقتی سوال میپرسه میترسم جوابشو بدم.چون وقتی میترسه دلش درد میگیره و سریع میره سمت دستشویی.البته الان یه خورده به نسبت چند ماه پیش بهتر شده ولی همچنان تکرار میشه.
سلام به شما دوست عزیز
در این مورد نیاز است که شرایط روحی دخترتان و همچنین ترس هایی که بیان می کنید به صورت دقیق با حضور خود دخترتان مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم در این زمینه به او کمک کنیم تا بتواند شرایط روحی بهتری را تجربه کند .
آنچه در روان او تجربه می شود اهمیت زیادی دارد و تا زمانی که با خودش صحبت نکنیم نمی توانیم در این مورد نظری را بیان کنیم .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۶۸۵۸۹۵
سلام خسته نباشید من یه پسرسه ساله دارم که بیست روزه سه ساله شده وازاون روز رفتاراش به کلی تغییرکرداین روزا فقط جیغ میکشه وسایلو پرت میکنه وبدون دلیل منو که مادرشم مشت میزنه و میگه دوس دارم فقط تورو بزنم و اذیت کنم هر چی بغلش میکنم منوپس میزنه و محکم تر میزنه منم فقط گریه میکنم تو این بیست روزمتاسفانه دوبار زدمش از بس فشار رومه خیلی دیر ساکت میشه و خیلی خیلی لجبازه مثلااگه دستاشو تمیز کنی میگه دوباره دستاموکثیف کن باباشم همیشه به حرفش گوش میده یعنی از همون بچگیش هر چی خاسته براش فراهم کردیم درضمن از دوسالگی بشدت به من وابسته است حتی خونه بابازرگشم تنها نمیره ازاجتماع بشدت میترسه طوری که توخیابون فقط باید بغل خودم باشه بغل هیچ کس نمیره.وهیچ کس نمیتونه بیاد خونمون وماهم نمیتونیم بریم خونه اقوام و بازار از بس که جیغ میکشه و همش میگه بریم خونه بااینکه کنار خودمه و بهش میگم مواظبتم ولی فایده نداره منم نمیدونم چجوری باید تنبیهش کنم تا یاد بگیره اصلادربرابرش اقتدار ندارم اخه خیلی سروصدامیکنه واخرش من تسلیم میشم باباش میگه هرچی میخواد بهش بده حالا ازهمه مهتر برام اینکه ازمردم وبچه ها میترسه وهمه میگن ولش کن خودش خوب میشه حالا موندم که چیکار کنم خواهش میکنم بهم راهکاربدین.باباشم بامشاوره رفتن واسه بچه مشکل داره منوو باباشم رابطمون خیلی خوبه.ممنون
سلام به شما عاطفه جان
احساسات و نگرانی شما برای فرزندتان قابل احترام هست اما عزیزم این سبک رفتاری که شما از فرزندتان بیان می کنید موضوعات مهمی می باشد و با گذر زمان به تنهایی بهتر نمی شود و حتی با بزرگ شدن و نیاز به حضور در اجتماعات بزرگ تر چون مهد و مدرسه می تواند برای او مشکلات بیشتری را ایجاد کند.
ببین عزیزم این سبک رفتاری و کناره گیری از اجتماع و همچنین وابستگی با توجه نشان دادن و دادن هرچیزی که می خواد برطرف نمی شود نیاز نیست که فرزند شما داروی مصرف کنند بلکه نیاز است که شرایط رشدی او همچنین سبک تربیتی و… مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم با راهنمایی های لازم و بازی درمانی و… به او کمک کنیم تا شرایط بهتری را تجربه کند .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۶۸۵۸۹۵
سلام وقت بخیر،کودک ۳ساله ای دارم که اخیرا با دیدن کارتون هایی مثل پت و مت گریه میکنه اشک میریزه و میگه چرا پت و مت مامان ندارن کهکاراشون رو انجام بده واسشون اینا اینقدر اشتباه نکنن…یا میگه پرنده تو کارتون میگ میگ چرا نمیرسه خونشون که هاپو نخورش و دنبالش نکنه اینقدر..خیلینگرانشم،ممنون میشم جوابمو بدید
سلام به شما دوست عزیز
در این مورد ممکن است کودک نگرانی هایی که با خود شما و پدر دارد را بیان کند و در این مسیر نیاز است که به روابط خودتان با او توجه بیشتری کنید و سعی کنید که با او به تعامل بپردازید تا بتوانید با افکار او بیشتر آشنا شوید .
در مورد میزان روابط شما و همسرتان با کودکتان و همچنین شیوه مراقبت و تنبیه و تهدید هایی که برای او به کار میبرید (مثلا من میرم تو منو ناراحت کردی ، دیگه من مامانت نیستم و..)اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم.
سلام وقت بخیر دختری ۴سال و نیم دارم شاید بعد از گذشت ۲ سال دیشب یکم جاشو خیس کرد البته بصورت کامل نبود بعد بلند شد ودستشویی رفت خیلی نگرانم چون حتی اگه کلی اب هم میخورد هیچ وقت همچین اتفاقی نیفتاده بود و صبحا بعد از ۱۲ ساعت خواب من به زور میبردمش دستشویی به نظر شما عادیه چیکار کنم ؟
سلام به شما لیلا جان
نگرانی شما قابل احترام هست اما این اتفاق می تواند به دلایل زیادی رخ داده شده باشد از جمله خالی نکردن درست مثانه قبل از خواب ، سردی هوا ، طبع کودکتان و خوردن زیاد غذاهای سرد، اضطراب و… در این مسیر تنها یک بار اتفاق در چند ماه و چندسال یکبار برای کودکان طبیعی هست و جای نگرانی وجود ندارد بهتر است از واکنش های نگران کننده و یا دعوا و تنبیه برای او خوداری کنید و به او بیان کنید هر زمان که به دستشویی احتیاج داشت می تواند شما را صدا بزند و اگر این اتفاق بارهای دیگری نیز رخ داد برای بررسی شرایط بدنی و روحی او می توانید اقدام کنید .
سلام خواهرزاده من “دختره”، تک فرزنده ،پنج سال و سه ماهشه ،از سه سالگیش که من یادم میاد هروقت با اسباب بازی هاش بازی میکنه حرف از مردن میزد،برای مثال با عروسکش که بازی میکنه میبرتش حموم و سر عروسکش رو زیر آب میبره و میگه که غرش کردم،ویا اسباب بازی حیوون داره دوتا حیوون وحشی رو برمیداره و یک خرگوش هم داره این دوتا حیوون وحشی مثل ببرو شیر باهم دیگه حرف میزنن و میگن برین خرگوشه رو شکار کنیم و بخوریمش،یا با من خیلی دوسته و وقتی دوست داره بیاد منو بزنه که من تحریک بشم دنبالش کنم بزنمش به شدت نازک نارنجیه اگه دستم اشتباهی بهش بخوره تا کی هاگریه میکنه ولی زمان بازی هر چقدر بزنمش بیشتر خوش حال میشه،اگه هم بهش محل ندم انقدر منو میزنه که بالاخره بلند شم،خیلی هم رویا پردازه همش مثل کارتونا میگه تبدیل میشم به هیولا یا به بچه و …از نوزادی هم عادت داشت شیشه و پستونک بخوره،از دوسالگی ازش گرفتیم و دیگه بهش ندادیم گاهی اوقات شبا دستاش رو میخورد،ولی الان یه ساله همش دستاش رو موقع خواب میخوره.من میترسم این حالت طبیعی نباشه،باید چکار کنم؟خواهشا کمک کنین
البته خیلی بیش از اندازه باهوشه و لجبازه ،زیر بر حرف زور به هیچ عنوان نمیره،یعنی حتی بهش میگیم آب بیار میگه نه اصلا نمیارم،ولی اگه خودش آب بخواد هرچی میگیم برو خودت بیار میگه نه من خسته میشم شما برین بیارین،بعد چهارده سال یک بچه وارد خانواده ماشده برای همون مامان و بابای من(مادربزرگ و پدربزرگ ش)خیلی لوسش کردن
سلام به دوست عزیز
ببین عزیزم نگرانی شما برای این کودک قابل درک هست اما تمایل به کتک خوردن و یا تمایل به کشتن در این کودک می تواند نشان از موضوعاتی باشد که در روان او تجربه می شود و تا زمانی که با خود کودک در اتاق بازی و…. ارتباط برقرار نکینم نمی توانیم بیان کنیم که این صحبت ها و رفتارهای او چه معنایی دارد اما دقت کنید که کودکان خیالپردزای های زیادی دارند و فیلم های کارتون و یا صحبت از سمت اطرافیان می تواند برای آنها با خیالپردازی همراه باشد در کنار اینکه در این سن آنها خیالات خود را واقعی در نظر می گیرند .
بهتر است در مقابل او از مردن و یا کشتن و… صحبت نکنید و در کنار آن به برنامه های کودکی که او تماشا می کند نیز توجه داشته باشید در کنار اینکه بهتر است در این مسیر بدون هیچ برچسب زدنی از برادر و یا همسر ایشان بخواهید که در مورد این موضوع با حضور خود کودک او را به روانشناس بالینی کودکان ارجاع بدهند چون نیاز است که متخصص رفتارها او را در اتاق بازی مورد مشاهده قرار بدهد .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۳۵۴۳۰۴
من خواهرزاده ای دارم پسر بچه ۳.۵ ساله که جدیدا هر چیزی را که میبینه به شدت از بو ناراحت میشه میگه این بو میده اون بو میده در حدی که مثلا از بوی کلم حالت تهوع گرفته و بالا اورده میخواستم ببینم دلیلش چیه ؟؟
سلام به شما الهام جان
در این مسیر نیاز است که در اول یک متخصص کودک او را ویزیت کند در صورتی که مشکلی در این زمینه وجود نداشته باشد نیاز است که شرایط روحی کودتان با حضور خود توسط روانشناس مورد بررسی قرار گیر تا بتوانیم در این مسیر نظری را بیان کنیم اما در هر دو حالت چه این واکنش ها جسمی باشد و چه روحی این کودک نیاز به کمک حرفه ای دارد و بدون بررسی دقیق نمی توان نظری را بیان کرد .
با سلام
پسری دو و نیم ساله دارم. خیلی سخت با غریبه ها حرف میزنه و اینکه بچه های هم سن خودش رو خیلی سفت و محکم بغل میکنه و ول نمیکنه. به نظر شما طبیعیه؟
سلام به شما آقا محمد
در این مورد نیاز است که شرایط فرزند شما با حضور خود شبه صورت دقیق مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم در این مسیر نظر دقیقی را بیان کنیم چون میزان واکنش ها و عملکرد کودک شما حتی تا زمانی که اضطراب جدایی وجود دارد که در پایین توضیح خواهم داد از اهمیت برخودار می باشد در کنار اینکه رشد زبانی ، حرکتی ، هوشی ، و همچنین تعامل برقرار کردن با همسالان و خانواده و غریبه در کنار همه این موارد اهمیت پیدا می کند.
ترس ناشی از جدا شدن از والدین معمولا حوالی ۱۸ ماهگی بهوجود میآید و اغلب واکنشی طبیعی است که بعد از بهراه افتادن کودک بروز میکند البته بازهم میزان واکنش کودک اهمیت دارد. بچهها در این سن میل به استقلال دارند اما این روند گاهی چنان ترسناک به نظر میرسد که کودک به والدینش پناه میبرد تا کمی از اضطرابش کم شود. اضطراب جدایی اگر توسط پدر و مادر به شیوه صحیحی مدیریت شود، در ۳ سالگی برطرف میشود اما مشکل از اینجا شروع میشود که والدین راه برخورد درست با این مسئله را نمیدانند و اضطراب طبیعی کودک را تبدیل به اختلالی میکنند که هم خودشان و هم کودک ربا شمکلات بیشتری مواجهه خواهند شد .
در تجربه این اضطراب ژنتیک و نقل مکان و تغییر محیط سبک تربیتی هم میتوانند بر اختلال جدایی دامن بزنند پس بهتر است به همه این موراد در کنار هم توجه داشته باشیم در کنار اینکه هنوز کودک شما به سه سال وارد نشده است اما نیاز است که سبک ارتباط او با غریبه ها و روابط شما با او مورد بررسی قرار گیرد .
سعی کنید که کارهای شخصی کودکتان را تا جایی که به او آسیب نمی زند مانند غذا خوردن ، بازی کردن ، نقاشی کشیدن و لباس پوشیدن را به خودش واگذار کنید مگر اینکه از شما کمک بخواهد . بدون اطلاع کودک و بهانه ریختن ترس او از جمع، او را یکدفعه رها نکنید و تنها نگذارید. قبل از اینکه بروید برنامهتان را به زبان ساده برایش توضیح دهید و به او بگویید که در این مدت چه کارهایی میتواند بکند. پسر یا دختر کوچک شما باید در نبودتان احساس امنیت و آرامش کند و با مشکلی مواجه نخواهد شد. یادتان باشد اگر بدون خبر کردن کودک، ناگهان او را در یک جمع یا در خانه تنها بگذارید، از این به بعد هیچوقت به شما اطمینان نمیکند و دائما به شما میچسبد و ممکن است نسبت به قبل نیز واکنش های شدیدتری نشان بدهد پس حتما با او صحبت کنید .
از کنترل کردن مداوم او خوداری کنید تا او بتواند بپذیرد که فردی جدا از شما ها می باشد . از اجبار برای ارتباط و یا دست دادن و بوسیدن افراد غریبه و حتی پدر بزرگ مادر بزرگ خوداری کنید اجازه بدهید او در جمع فرصت کنکاش و ارتباط گیری را داشته باشد .
در این مسیر اگر رفتارهای غیر قابل کنترل دارد و یا اضطراب زیادی را در او مشاهده می کنید و همچنین اینکه عملکرد شماها و خودش را این اضطراب تحت تاثیر قرار داده است برای بررسی دقیق نیاز به مراجعه حضور خود کودکتان برای بررسی می باشد .
این سفت گرفتن کودکان نیز در این سن زیاد مشاهده می شود و به مرور و با ایجاد شرایط بازی با همسالان همراه با رشد شناختی او بازی کردن را بهتر آموزش می بیند و می تواند ارتباط بهتری نیز برقرار کند .