روانشناسی کودک سه ساله | آموزش کودک در خانه
روانشناسی کودک سه ساله تا پنج ساله به دسته های زیر تقسیم می شود:
۱-روانشناسی کودک سه ساله تا سه و نیم ساله
۲- سه و نیم سالگی تا ۴ سالگی
۳. ۴ سالگی تا ۵ سالگی تقسیم می شود.
آموزش کودک سه ساله در خانه
چه چیزی را باید به کودک ۳ ساله ام آموزش دهم؟
این سوالی است که بسیاری از والدین از خود می پرسند. کارهای زیادی می توانید برای حمایت از رشد منحصر به فرد فرزندتان انجام دهید و حس کنجکاوی طبیعی او را در حین یادگیری و رشد تشویق کنید. این به اندازه آموزش دادن چیزهای خاص به آن ها نیست، بلکه ایجاد یک محیط حمایتی و امن برای آن ها برای کشف دنیای خود نیست.
ما راههای زیادی را پیشنهاد کردهایم که میتوانید از رشد کودک ۳ ساله خود حمایت کنید، اما در اینجا چند دستورالعمل کلی وجود دارد:
استقلال او را پرورش دهید.
نقاط عطف رشد جسمی، عاطفی، اجتماعی، زبانی و شناختی برای کودکان ۳ ساله همگی یک چیز مشترک دارند: استقلال. کودکان در این سن معمولاً زمانی که به تنهایی چیزهای جدید را امتحان می کنند، رشد می کنند و والدین یا قیم آن ها اطمینان خاطر و نظارت مناسب را برای ایمنی فراهم می کنند.
صحبت مداوم با کودک
با صحبت مداوم با کودک ۳ ساله خود به کودک خود کمک کنید تا به نقاط عطف رشد اجتماعی، عاطفی و زبانی برسد. صدا، پاسخ ها و توجه شما باعث رشد گفتار، بیان عاطفی و عزت نفس شما می شود.
بازی را تشویق کنید.
بازی در داخل یا خارج از خانه، به تنهایی یا با دیگران، می تواند از رشد جسمانی کودک ۳ ساله شما حمایت کند و به او کمک کند تا به نقاط عطف رشد اجتماعی و عاطفی برسد. بازی در دنیای کودکانه همان یادگیری است.
تاریخ هایی برای بازی تنظیم کنید .
بازی برای فرزند و همچنین خودتان می تواند سرگرم کننده باشند! گذراندن وقت با سایر کودکان (و با خواهر و برادرها و بزرگسالان نیز) رشد اجتماعی را تقویت می کند و به آمادگی کودک شما برای پیش دبستانی و مهد کودک کمک می کند.
کتاب بخوانید.
برای کمک به کودک نوپای خود در یادگیری واژگان و مفاهیم جدید، کتاب بخوانید! هر روز برای او کتاب بخوانید بنابراین به فرزندتان کمک کنید که عاشق مطالعه شود.
پیشنهاد مشاور: همه چیز در مورد کودک ۵ ساله + روانشناسی کودک
نقاط عطف روانشناسی سه ساله
با تولد سه سالگی کودک شما، دیگر سال های حساس دو سالگی و سال های جادویی و هیجان انگیز سه و چهار سالگی شروع می شوند، همان زمانی که دنیای کودک شما با فانتزی، تخیل و تصویرسازی های واضح احاطه شده است.
در طول این مدت، در بسیاری از حیطه ها بالغ می شود.
در این قسمت برخی نقاط عطف رشدی مهم در این سن اورده شده اند:
نقاط عطف حرکتی
- می تواند روی یک پا بایستد و به مدت پنج ثانیه در این حالت بماند.
- بدون کمک از پله ها بالا و پایین می رود.
- توپ را به جلو پرت کند و با پا به آن ضربه می زند.
- توپ را با دستش پرت می کند.
- با چابکی به جلو و عقب می رود.
- می تواند توپی که به سمتش می آید را بگیرد.
نقاط عطف در حرکت و انگشت
- اشکال چهارگوش را کپی می کند.
- می تواند یک انسان را با دو تا چهار قسمت اندامش بکشد
- از قیچی می تواند استفاده کند.
- برخی اشکال هندسی را می کشد
- شروع به کپی کردن برخی حروف می کند.
نقاط عطف زبان
- مفهوم شباهت و تفاوت را می فهمد.
- برخی قوانین پایه گرامر را مسلط می شود.
- می تواند با جملات ۵ تا شش کلمه ای حرف بزند.
- انقدر واضح حرف می زند که غریبه ها هم بفهمند.
- داستان و قصه می گوید.
نقاط عطف شناختی سه ساله
- برخی رنگ ها را به درستی نام می برد.
- مفهوم شمارش را میشناسد و ممکن است چند عدد را بداند.
- مسائل را تنها از یک نقطه نظر می نگرد.
- حس زمان واضح تری را دارا خواهد بود.
- دستورات سه بخشی را دنبال می کند.
- بخش هایی از یک داستان را به خاطر می آورد.
- مفهوم شباهت و تفاوت را می فهمد.
- درگیر بازی های تخیلی می شود.
پیشنهاد مشاور: تربیت کودک سه ساله | فوق تخصص روانشناسی
نقاط عطف اجتماعی روانشناسی
- به تجارب جدید علاقه دارد
- با دیگر کودکان همکاری می کند.
- نقش مادر یا پدر را بازی می کند.
- بسیار در بازی های تخیلی پیشرفت می کند.
- لباسش را خودش در می آورد و یا می پوشد.
- در مورد راه حل اختلافات و مشکلات مذاکره می کند.
- مستقل تر می شود.
- تصور می کند بسیاری از اشیا و موجودات نااشنا ممکن است هیولا باشند.
- خود را به عنوان یک انسان شامل ذهن و بدن احساس می بیند.
- اغلب نمی تواند بین تخیل و واقعیت تمایز قائل شود.
رشد سلامت
از انجایی که هر کودک به روش خاص خود رشد می کند، غیر ممکن است که بگوییم چه زمانی و چگونه دقیقا در یک مهارت مشخص کامل می شود.
همواره رشد او را چک کنید اما نگران نباشید اگر انحرافی وجود داشت.
با این وجود اگر هر گونه تاخیری در یکی از نشانه های زیر در این سن وجود داشت با متخصص کودک صحبت کنید.
- نمی تواند یک توپ را با دست پرت کند.
- نمی تواند بپرد
- نمی تواند سه چرخه را براند.
- نمی تواند مداد رنگی را دست بگیرد.
- با خط کشیدن مشکل دارد.
- نمی تواند بلوک خانه سازی را روی هم بگذارد.
- هنوز زمانی که والدینش او را ترک می کنند گریه می کند.
- به بازی های تعاملی علاقه ای نشان نمی دهند.
- دیگر کودکان را نادیده می گیرد.
- به دیگر افراد غیر از خانواده پاسخی نمی دهد.
- در بازی های تخیلی شرکت نمی کند.
- در مقابل لباس پوشیدن، خوابیدن و توالت رفتن مقاومت نشان می دهد.
- هنگامی که عصبانی یا ناراحت می شود از کنترل خارج می شود.
- نمی تواند یک دایره را کپی کند.
- نمی تواند جملات بیشتر از دو یا سه کلمه بگوید.
- از من یا تو به طرز مناسبی استفاده نمی کند.
رشد اجتماعی کودک سه ساله
بچه های ۳ ساله دوست دارند چه کار کنند و چگونه با دیگران ارتباط برقرار می کنند؟
رشد اجتماعی فرزند شما بسیار فردی خواهد بود، زیرا تا حد زیادی به شخصیت منحصر به فرد او بستگی دارد.
کودکان نوپا کوچکتر گاهی اوقات ممکن است خودخواه به نظر برسند، که طبیعی است، و این ویژگی معمولاً با گذشت زمان کاهش می یابد. در سن ۳ سالگی، همانطور که اعتماد به نفس، استقلال و خودآگاهی او رشد می کند، ممکن است کودک شما بخواهد فعالانه با دیگران بازی کند.
معاشرت با دیگران به همه ما می آموزد که همه یکسان فکر نمی کنند و فرزند شما نیز به تدریج این را یاد می گیرد و احتمالاً نظرات و عقاید دیگر را می پذیرد.
برخی از نقاط عطف کلیدی ۳ ساله برای توسعه اجتماعی عبارتند از
- دنبال تجربیات جدید
- همکاری و اشتراک گذاری با بچه های دیگر
- در بازی ها مبتکرتر می شود.
- با دیگران برای حل مشکلات مذاکره کنید.
- تعیین نقش هایی مانند «مادر»، «بابا» هنگام بازی
- لباس پوشیدن و تعویض لباس به تنهایی
- مستقل غذا خوردن
روانشناسی کودک سه ساله کمک می کند تا کودک برای آموزش پیش دبستانی آماده می شود، رشد اجتماعی فرزندتان را به دقت زیر نظر خواهید داشت. رفتن به مدرسه و به اشتراک گذاشتن اسباببازیها و توجه میتواند برای برخی از کودکان چالشهایی ایجاد کند، اما این مهارتهای اجتماعی در حال ظهور می تواند این روند را آسان تر سازد.
رشد زبان ۳ ساله
رشد زبان کودک ۳ ساله شگفت آور است. فرزند شما تا این حد پیش رفته است، به خصوص زمانی که به اولین کلمات کودک خود فکر می کنید. مانند سایر زمینه های رشد کودکان، زبان و گفتار از نظر زمان بندی بسیار متغیر است. با این حال، بسیاری از والدین از واژگان کودک ۳ ساله خود شگفت زده می شوند، که ممکن است شامل ۳۰۰ کلمه یا بیشتر باشد.
نقاط عطف زبان و گفتار برای کودکان ۳ ساله شامل تقلید صداها و کلمات از بزرگسالان و صحبت کردن در جملات با چندین کلمه است. این جملات نسبتاً کوتاه ممکن است مانع از گپ زدن مداوم کودک شما نشود و این چیز خوبی است! همانطور که کودک ۳ ساله شما روی توسعه مهارت های زبانی کار می کند، در تلفظ کلمات و استفاده صحیح از آن ها بهتر می شود.
به زودی، احتمالاً حدود ۷۵ درصد از آنچه کودک کوچکتان می گوید، خواهید فهمید!
سایر نقاط عطف زبان و گفتار برای کودکان ۳ ساله عبارتند از:
- درک مفاهیم یکسان و متفاوت
- درک گرامر پایه
- واضح صحبت کردن
- داستان گفتن
تشویق توسعه زبان
وقتی صحبت از نقاط عطف رشد زبان به میان میآید، آنچه یک کودک ۳ ساله «باید» بداند چندان مفید نیست، زیرا ممکن است درک گفتار و زبان کودک شما در مقایسه با کودک دیگری در همان سن با سرعت متفاوتی رشد کند.
بهتر است روی کودک خود به عنوان فرد تمرکز کنید و با گفتگوی ساده از مهارت های گفتاری و زبانی حمایت کنید. چند استراتژی خاص وجود دارد که می توانید از آن ها استفاده کنید:
۱. توضیحات اضافه کنید.
اگر فرزندتان میگوید «ماشین قرمز»، نظر بدهید و به جمله او اضافه کنید. حتی یک پاسخ ساده مانند “بله، این یک ماشین قرمز بزرگ است. نگاه کن چهار چرخ سیاه دارد» به رشد مهارت های زبانی کودک نوپا کمک می کند.
۲. سوالات خود را بپرسید
هنگامی که کودک شما در حال تعریف داستان است، سوالاتی بپرسید که از پاسخ های “بله” و “نه” اجتناب کنید. اگر آن ها در حال توصیف یک هیولا در یک افسانه هستند، چیزی مانند “هیولا شبیه چه چیزی است؟” یا “هیولا چه پوشیده است؟” بپرسید. این تکنیک به تقویت واژگان و مهارت ها کمک می کند.
۳. از ضمایر استفاده کنید.
بچه های سه ساله در استفاده از ضمایر کاملاً تسلط ندارند، بنابراین سعی کنید تا آنجا که می توانید از این کلمات برای کمک استفاده کنید. به جای اینکه خود را مامان یا بابا خطاب کنید، از «من» برای خود و «تو» برای کودک نوپایتان استفاده کنید.
۴. از اصلاح بیش از حد خودداری کنید.
نقاط عطف خاص زبان و گفتار ممکن است بعداً در روانشناسی کودک ۳ ساله شما ایجاد شود. برای مثال، برای کودکان خردسال بسیار رایج است که حروف را اشتباه تلفظ کنند، فقط مطمئن شوید که خودتان حروف و صداها را به درستی تلفظ کنید به احتمال زیاد فرزندتان به مرور زمان خودش را اصلاح خواهد کرد.
منبع: Stress and Anxiety for Your 3-Year-Old
سوالات متداول
۱ - آموزش کودک ۳ ساله
موارد زیر را می توانید در خانه به کودک سه ساله خود آموزش دهید: نام و سن را بگوید. به سوالات ساده پاسخ دهد. الفبا را بخواند. اشکال و رنگ های اصلی را شناسایی کند. باهم کتاب بخوانید. شمارش اعداد (حداقل تا ۱۰)
۲ - تقویت هوش کودک ۳ ساله
برای بهبود هوش کلامی و زبانی کتاب بخوانید. برای بهبود هوش فضایی ساختمان سازی کنید. برای بهبود هوش سیال ریاضی و تمرینات بدنی انجام دهید. به آن ها ایمان داشته باشید. تلاش های آن ها برای رشد را تحسین کنید.
سلام پسری ۵ ساله دارم که اصلا وابسته نیست ولی همیشه دوست داره که بغلش کنم مثلا وسط فیلم دیدنش میاد و میگه مامان بغلم کن و میگه خیلی حس خوبی بهم میده مامان منم همیشه بهش محبت میکنم ولی واقعا این خیلی زیاد نیست ؟در روز شاید ۲۰ یا ۳۰ بار این کار رو انجام میده
سلام به شما دوست عزیز
فرزند شما در سن سالگی قرار دارد دیگر قرار نیست مانند گذشته به شماها وابستگی داشته باشد و او می تواند مسیر خود را به سمت استقلال بیشتر طی کند و اینکه گاهی به سمت شما بیاید و درخواست توجه کند یک امر طبیعی هست بهتر است که سعی کنید که در طول روز به او توجه لازم را داشته باشید تا او در میزان لازم توجه شما را داشته باشد اما در این مسیر بهتر است اجازه بدهید که او مسیر رشدی خودش را طی کند و کارهای خود را انجام بدهد و اگر به سمت شما آمد برای در آغوش گرفتن یک امر طبیعی محسوب می شود و در این مسیر شما می توانید به این نیازهای او پاسخ بدهید و در این مسیر قرار نیست که شما کاری کنید .
باعرض سلام و خسته نباشید
پسری ۴ونیم ساله دارم که دائما درحال بدو بدو هست و واقعا اصلا یه جا نمیشینه دائمادرحال حرکت هست خیلی سربه هواس ووقتی خواسته ای داره و ما انجام نمیدیم جیغ میزنه فقط دوست داره کارتون ببینه یا گوشی دستش بگیره کارتونهاشو تو گوشی ببینه موقع کارتون نگاه کردن همش استپ میکنه پلی میکنه استپ میکنه پلی میکنه شاید تو یک ثانیه چند بار این کارو کنه واقعا حرف گوش نمیده چیزی میخواد باید بهش بدیم وگرنه جیغ و داد و گریه شدید
نمیدونم باید چیکار کنم اصلا علاقه ای به بازی یا نقاشی نداره براش کتاب میخونم یک دقیقه نشده پامیشه میره اصلا با بچه ها بازی نمیکنه فقط میگه بیان بامن کارتون نگاه کنن مدادو میدم دستش اصصلا نمیگیره نقاشی کنه بلد نیست اصلا مداد دستش بگیره واقعا منو عصبی میکنه
یک جا بند نیست واقعا من نگرانم البته که من یک کتاب شعرو دائم براش خوندم بعدا دیدم از حفظ میخونه
کلا رو هیچی تمرکز نمیکنه فقط تو دنیای خیالی کارتوناس خودشو شخصیتی از کارتوناش میبینه
خوانده شد
جایی مهمونی میریم دائم یا گوشی میخواد که اگه ندیم جیغ میزنه یا مثلا شیرینی چیزی که دوست داره بخواد دیگه نمیفهمه زشته باید همون لحظه بخوره و باز میخواد من خجالت میکشم جایی برم اگه ندیم شدید گریه میکنه تو مهمونیا هم یه جا نمیشینه و فقط در حاله حرکته واقعا فقط موقع خواب راحت میخوابه باقی روز اصلا یه جا نشستن نداره دائما درحال حرکته
سلام به شما سحر جان
در این مورد نیاز است که حتما با خود کودک شما در اتاق درمان و به وسیله بازی و نقاشی و… ارتباط برقرار کنیم تا بتوانیم در این مسیر تشخیص گذاری دقیق تری داشته باشیم اما به صورت کلی اگر کودک شما با تحرک بیش از اندازه و کاهش تمرکز روبرو باشد ممکن است که بیش فعالی روبرو باشد. اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) یک مشکل رفتاری است که میتواند خفیف تا شدید باشد. ADHD یا همان بیش فعالی انواع مختلفی دارد، بسته به اینکه آیا عدم توجه (مشکلاتی در تمرکز) مسئله اصلی است یا بیش فعالی-تکانشگری (بسیار فعال بودن – مشکل در متمرکز ماندن).
کودکان مبتلا به اختلال توجه و بیش فعالی (ADHD)، بیقراری، تکانش گری و یا بیتوجهی مداوم را از خود نشان میدهند. این ویژگیها در بیش از یک محل و شرایط مشاهده میشوند- به طور مثال ، در مدرسه و در خانه. این علائم همچنین در بیش از یک فعالیت مشاهده میشوند – به طور مثال، در کارهای مدرسه و در روابط. آنها در سطحی بالاتر از آنچه که متناسب با سن انتظار میروند رخ میدهند و باعث بروز اختلال و مشکلات چشمگیری در زندگی روزمرهی کودک میشوند اما در این مسیر همانطور که گفتم بسته به درجه مشکل نیز دارد البته گاهی اصول تربتی و شرایط محیطی نیز تاثیر زیادی دارد و برای تشخیص گذاری نیاز به مراجعه حضوری می باشد .
بیش فعالی دارای ویژگی های بارزی است که شامل پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز، بروز اعمال ناگهانی و غیرقابل پیش بینی می شود. این اختلال سه نوع است که در درجات مختلف نیز مشاهده می شود .
اختلال اول: در گونه اول که کودک فقط در توجه و تمرکز مشکل دارد.
اختلال دوم: در نوع دوم فقط پرتحرکی دیده می شود و بالاخره نوع ترکیبی که کودک هم پرتحرک است و هم مشکل توجه و تمرکز دارد این اختلال در کودکان دبستانی و در پسرها سه تا پنج برابر شایع تر از دختران است و بیشتر در پسران اول خانواده مشاهده می شود.
اختلال سوم: معمولا اختلال از سه سالگی به بعد تشخیص داده می شود. کودکان مبتلا در دوره شیرخواری اکثرا پرتحرک هستند و دست ها و پاهای خود را زیاد حرکت می دهند؛ کم خواب، کم غذا هستند و زیاد گریه می کنند.
قطع پیدرپی گفتوگو و مکالمه بزرگترها
پاسخ دادن به سؤال، پیش از آنکه جملهی سؤالکننده به پایان برسد.
بیصبری و بیتحملی شدید طوری که هر آنچه طلب کرد، باید در همان لحظه آن را دریافت کند.
پرحرفی
مدام در حال حرکت و جنبوجوش بودن
بیصبری و نداشتن تحمل برای ایستادن در صف و رعایت نوبت
عصبی و حساس بودن و مرتب پایین و بالا پریدن
هل دادن بقیهی کودکان
برهم زدن بازی بقیه
انجام تکلیفهای مدرسه بدون توجه و دقت
«قاپیدن» وسایل و اسباببازیهای کودکان دیگر
نداشتن مهارتهای لازم در برقراری ارتباطهای اجتماعی با دیگران
گمکردن وسایل شخصی
از این شاخه به آن شاخه پریدن
پیشنهاد من به شما مراجعه به صورت حضوری می باشد تا بتوانیم در این مسیر به شما و کودکتان با بررسی دقیق و تشخیص گذاری دقیق کمک کنیم.
سلام وقت بخیر دخترم سه سالشه متاسفانه حدود یکساله به آدمهای بیرون از خونه واکنش نشون میده…حتی به بچه!یعنی وقتی میریم پارک اگه بچه ای بهش نزدیک بشه میگه مامان این میگه بیا باهام بازی کن!وقتی هم میگم برو باهاش بازی کن بازم حرف خودش دوباره تکرار میکنه!
یا اینکه میگه مامان این دختره نگام میکنه!
یا تو مغازه میریم به فروشنده میگه هنگام نکن جیغ می کشه!
یا میریم خونه دوستم میگه مامان الان بگیریم خونشون من بهشون سلام نمیکنم!بهش میگم باید سلام کنی ولی بازم سلام نمیکنه
کلا از توجه آدمها به خودش خیلی زود متوجه میشه و زود عکس العمل نشون میده با جیغ زدن که این به موهام دست زد یا اینکه داره نگاه میکنه یا باهام حرف میزنه و…..
سلام به شما گیسو جان
نگرانی شما برای کودکتان قابل درک هست اما در این مسیر رشدی با توجه به نوع واکنش ها و نوع تعاملی که فرزندتان با همسالان و بزرکسالان دارند نیاز است که به صورت حضوری او را به روانشناس ارجاع بدهید تا بتوانیم مسیر رشدی او را ارزیابی کنیم و رد کنار اینکه سبک تربیتی شما نیز ارزیابی شود و در صورتی که نیاز به اصلاح باشد در این مورد به شما اطلاعات کامل داده شود و همچنین شرایط فرزندتان نیز ارزیابی شود چون نمی دانیم این ترس و یا واکنش اگر در نظر بگیریم از چه چیزی نشعت می گیرد و باید بدانیم در ذهن کودک شما چه چیزی تجربه می شود تا بتوانیم در این مسیر برای تعامل بهتر با اطرافیان به او کمک کنیم.
بهتر است او را مجبور به هیچ کاری نکنید چون ممکن است واکنش بیشتری را تجربه کنید مثلا اگر می گوید من بهشون سلام نمی کنم ؟ بهتر است شما بجای بیان اینکه باید سلام کنی به او بیان کنی که خودش فکر می کند سلام کند بهتر هست و یا اگر سلام نکند ؟ و بعد اگر گفت سلام نکنم به او بگوید چطوری به این نتیجه رسیدی و… کمک کنید او تفکر کند و در این مسیر اجازه بدهید بدون تذکر برای سلام کردن او مسیر خودش را طی کند .
البته حتما نیاز است که شرایط رشدی ودکتان ارزیابی دقیق شود .
سلام خسته نباشین
مامان من در خانواده پر جمعیتی بزرگشده و تعداد بچه های فامیلمون خیلی زیاده اکثرا هم در سنین ۳ تا ۶ سال هستن و بیشتر اوقات هم به خونه ما میان تا با خواهر و برادرم بازی کنن و همیشه خونه رو به هم میریزن هربار نصیحتشون کردم فقط همون دفعه اسباب بازی هاشون رو جمع کردن ولی دفعه بعد دوباره میریزن و جمع نمیکنن
من خودم کنکوری هستم و زیاد وقت ندارم که بخوام همیشه مرتب کنم..
اصلا هم دوست ندارم با بچه ها با خشونت رفتار کنم ..
در این جور مواقع چطوری با بچه صحبت کنم تا متقاعد بشن که هر چیزی رو که برداشتن سر جاش بذارن؟؟
ممنون میشم راهنمایی کنین
سلام به شما زهرا جان
قابل درک هست که این شرایط برای شما با فشار روحی و کاهش تمرکز همراه هست اما عزیزم در این مسیر قرار نیست که شما با خشونت رفتار کنید تنها قرار است که از خانواده بخواهید که فضای ارام تری را ایجاد کنند و در تایم مشخصی که شما نیز وقت استراحتتان هست در منزل شما بازی کنند .
در این مسیر در مورد تمیز کاری نیز باید با مادر به توافق برسید تا در این مسیر به شما کمک شود چون در هر صورت تمرکز بر رفتارهای این کودکان و یا بهم ریختگی هایی که دارند باعث می شود که میزان تمرکز خود شما کاهش یابد.
این مسیر نیاز به مدیریت خانوادگی شما دارد تا شرایط بهتری ایجاد شود.
سلام و خسته نباشد خدمت کارشناس محترم.
سوالی از خدمتتون داشتم و اون هم اینه که دخترمن ی عادت خیلی بدی داره. ۱۶ ماهشه. ی پسر هم دارم که کلاس دومه. وقتی خانواده ۴نفری خودمون هستیم دخترم خیلی طبیعی رفتار میکنه و مشکل انچنانی نداره و راحته. همین که ی نفر جدید اومد خونمون یا ما خودمون میریم منزل پدری یا ی جا مهمونی وقتی نفر دیگه ای را میبینه شروع میکنه به جیغ کشیدن و گریه کردن و محکم مادرش و میچسبه و دوست نداره طرفو نگاه کنه یا بره پیشش. به نظر شما بچه ۱۶ ماهه احتمال داره تا اینحد خجالتی باشه یا از ترسه که اینجوری شده؟ ممنون میشم بفرمایید راهکارتون چیه، ایا مرور زمان میتونه دخیل باشه در بهبود رفتارش. ضمنا دخترم سه کلمه بابا مام نان را تا الا ن بر زبان اورده ولی بیشتر چیزهایی که بهش میگیم میفهمه.
سلام و خسته نباشد خدمت کارشناس محترم. سوالی از خدمتتون داشتم و اون هم اینه که دخترمن ی عادت خیلی بدی داره. ۱۶ ماهشه. ی پسر هم دارم که کلاس دومه. وقتی خانواده ۴نفری خودمون هستیم دخترم خیلی طبیعی رفتار میکنه و مشکل انچنانی نداره و راحته. همین که ی نفر جدید اومد خونمون یا ما خودمون میریم منزل پدری یا ی جا مهمونی وقتی نفر دیگه ای را میبینه شروع میکنه به جیغ کشیدن و گریه کردن و محکم مادرش و میچسبه و دوست نداره طرفو نگاه کنه یا بره پیشش. به نظر شما بچه ۱۶ ماهه احتمال داره تا اینحد خجالتی باشه یا از ترسه که اینجوری شده؟ ممنون میشم بفرمایید راهکارتون چیه، ایا مرور زمان میتونه دخیل باشه در بهبود رفتارش. ضمنا دخترم سه کلمه بابا مام نان را تا الا ن بر زبان اورده ولی بیشتر چیزهایی که بهش میگیم میفهمه.
سلام به شما دوست عزیز
نگرانی شما قابل درک هست اما به این ترس ترس از غریبه گفته می شود به این شکل که ترس از غریبه ها یکی از رایجترین ترسهای مربوط به دوران کودکی است که معمولا در ۲ سالگی پایان مییابد. در واقع این ترس یکی از مراحل رشد روانی کودک محسوب میشود و به پرورش دلبستگی با مادر ارتباط دارد. مسئله مهم این است که فرزندتان بتواند به موقع از این مرحله عبور کند و ترسها در آنان تثبیت نشوند چراکه در صورت تداوم این نوع ترس، کودک با اختلالات اضطرابی مواجه خواهد شد پس سبک برخوردهای شما و واکنش هایی که نشان می دهید از اهیمت برخودار می باشد. توجه داشته باشید که نوع برخورد و صحبتی که با دیگران انجام میدهند ارتباط مستقیمی با افزایش یا کاهش ترس از غریبه ها در کودکان دارد. سعی کنید به کودک خود آرامش دهید و او را در محیط های اجتماعی مختلفی همراه خود ببرید تا به مرور ترس کودک از بین برود.
هرچقدر کودک بیشتر در معرض مواجهه با سایر افراد قرار بگیرد زودتر میتواند بر ترس خود غلبه کند در نتیجه تلاش کنید فرزندتان را به محیطهای اجتماعی ببرید، او را با افراد دیگر آشنا کنید و با حرفها و واکنشهای خود نشان دهید که غریبهها ترسناک نیستند و شما از حضور آنها احساس خوبی دارید.
به کودکتان اطلاع بدهید که کجا می خواهید بروید تا او با داشتن یک تصور در این مسیر با شما همراه شود .
او را مجبور به سلام کردن ، بوسیدن ، بغل رفتن نکنید .
به او نشان بدهید که دیگران را دوست دارید و سبک صحبت و برخورد خانواده با دیگران تاثیر زیادی بر او خواهد داشت .
هرگز ترسها و نگرانیهای کودک را نادیده نگیرید. این کار احساس عدم امنیت کودک را تشدید کرده و باعث افزایش اضطراب او میشود. در این شرایط بهتر است کودک را در آغوش گرفته و به او نشان دهید که در کنارش هستید. بهتر است اولین مواجهه کودک با غریبهها در فضای خانه صورت بگیرد چراکه بچهها در این سن در خانه آرامش بیشتری دارند و با آنچه در این فضا تجربه میشود راحتتر کنار میآیند. همچنین تلاش کنید جوی دوستانه ایجاد کرده و از فرد غریبه بخواهید در طی فرایندهایی نظیر بازی و سرگرمی با کودک ارتباط برقرار کند.
در صورت ادامه دار شدن این مسیر بهتر است که به صورت حضوری او را برای بررسی دقیق تر به روانشناس به صورت حضوری ارجاع بدهید .
با سلام خدمت کارشناس محترم. دختر سه سال و دو ماه ای دارم وقتی خونه کسی میریم برای برگشتن به خونه باید نیم ساعت باهاش صحبت کنم تا لباساشو بپوشه و با من بیاد خونه. چه با آرامش صحبت کنم چه با دعوا فرقی نداره حاضر نیست حرفمو گوش کنه دوست نداره بیاد خونه. یا زمانی که میبرمش پارک باید با گریه برگرده خونه. خیلی لجبازی میکنه. کلا دیگه از این کارش به قدری خسته شدم که حاضرم اصلا از خونه بیرون نرم. این فقط شامل به خونه برگشتن نمیشه برای حاضر شدن جایی رفتن هم همینطوره. و همچنین برای لباس عوض کردن. ممنون میشم منو راهنمایی کنید.
مشکل دیگه ای که در خصوص دخترم دارم اینه که دختر من در سن دو سالگی پوشک کنار گذاشت وبرای دستشویی کوچیکش، دستشویی میره اما از همون موقع تا حالا برای دستشویی بزرگش باید پوشکش کنم و گرنه نمیکنه و میگه میترسم. از طرفی دخترم یبوست هم داره به خاطر همین زیاد به دستشویی رفتن نمیتونم اصرارش کنم. شبها هم پوشکش میکنم چون هنوز شبها کنترل روی ادرارش نداره. ممنون میشم منو راهنمایی کنید.
سلام به شما زینب جان
ببین عزیزم اینکه کودک شما بخواهد در جایی بماند که به او خوش می گذرد و دوست دارد یک امر طبیعی هست در این مسیر بهتر است از دعوا و تنبیه استفاده نکنید و سعی کنید که با قصه و بازی او را آماده کنید .
برای زمانی که می خواهید از خانه بیرون بروید از قبل به او بیان کنید و زمانی مثلا نیم ساعت و یا یک ساعت قبل بیان کنید تا او فرصت لازم را داشته باشد و در این مسیر مثلا بیان کنید به نظرت کی میتونه زودتر آماده بشه و…
در مورد بازگشت نیز از قبل به او بیان کنید که چند دقیق دیگر باید برگردید و در کنار اینکه قبل از رفتن به پارک به او توضیح بدهید که شما باهم می روید و زمانی که به او گفتید باید برگردید و در این مورد باهم صحبت کنید تا کودک شما از قبل آمادگی این شرایط را داشته باشد .در کنار همه این موراد دقت کنید که شما دارید در مورد یک کودک سه ساله صحبت می کنید و بهتر است که به شرایط سنی او توجه کنید .
در مورد اینکه او مدفوع خود را در دستشویی انجام نمی دهد و حتما باید پوشاک شود نیاز است که شما در این مسیر آموزشی صبور باشید و در همین زمان در زمان مناسبی که هفته آرامی دارید و در کنار او هستید و می توانید بهتر نا ارامی های او را تحمل کنید به او بیان کنید که از حالا دیگر از پوشک نمی توانیم استفاده کنیم و پوشک ها را از دسترس و در دید او حذف کنید و بیان کنید که به او کمک می کنید تا دستشویی مخصوص خودش بتواند پی پی کند .
در این مسیر نیاز است که شما حتما موضوع یبوست کودکتان را جدی بگیرید ه برای سلامت جسمی او و هم برای اینکه او بتواند بدون درد مدفوع کند اگر او در زمان مدفوع درد داشته باشد خب اینکه تمایل او به مدفوع کم شود یک روند طبیعی هست پس بهتر است که در این مسیر از متخصص کودک کمک بگیرید و در تغذیه او نیز فیبر قرار بدهید تا او بتواند مدفوع راحت تری داشته باشد و درد را احساس نکند .
در هرصورت در صورت ادامه این مسیر نیاز است که به صورت حضوری به روانشناس مراجعه کنید.
سلام دختر من ۴سال و ۴ماهشه، ازابتدا رابطش با همسرم خوب نبود، تا دوسالگیش تو شهر غریب زندگی میکردیم و شوهرم دیر از سر کار میرسید خونه و خیلی نمیشد باهاش وقت بگذاره، کلا هم ادمی نیست که احساساتشو نشون بده، ولی الان دوسال و خورده ای میشه اومدیم شهر خودمون و شوهرم خییلی سعی میکنه باهاش بازی کنه یا بهش غذا بده ولی دخترم اجازه نمیده. رابطش با من و مامان بابام و برادرم به شدت خوبه ولی با همسرم اصلا، خیلی خسته شدم از این وضعیت
سلام به شما ساحل جان
در اول بهتر است که روابط پدر و دختر را به خودشان واگذار کنید و در این مسیر اطلاعات بیشتری در مورد نحو برخورد همسرتان و دخترتان باهم در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم در کنار اینکه واکنش شما در اینگونه مواقع چیست ؟ روابط شما با همسرتان رضایت بخش می باشد و کودک شما داشتن پدر را در روان و صحبت های شما احساس می کند؟در مورد این موارد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم.
با سلام. دخترم ۴ سالشو تازه تموم کرده. یهدختر دایی همسن خودش داره. مشکل دخترم اینه دوست داره تو هر کاری اول خودش باشه ولی دختر دایی اش از لحاظ حرکتی و استخوان بندی قویتر از دخترمه و وقتی میدون دختر دایی اش همیشه جلوتره و دختر من عصبانی میشه که چرا همیشه دختر دایی اش برنده میشه.یا هر چیزی که دست دختر دایی اش باشه فک میکنه اون بهتره مثلا توی دو تا لیوان همرنگ وقتی بهشون آب میدم لیوانی که دست دختر دایی اش باشه اونو میخواد .برخلاف دختر دایی اش استقلال نداره و لباساشو خودش نمی پوشه و وقتی میگم تو هم مثل دختر دایی ات لباساتو خودت بپوش میگه من هنوز بچه ام. یا من خیلی خسته ام. من و باباش وقتی با هم حرف میزنیم وسط حرفمون میپره و جیغ و داد میکشه و حتی دست باباش هم نباید به من بخوره . رابطه خوبی با باباش نداره و همیشه میگه من مامانو دوست دارم و بابامو خیلی خیلی کم دوست دارم. وقتی دخترم حرف میزنه میگه باید هر کاری داشته باشی کنار بذاری و تو چشمام نگاه کنی تا حرفمو بگم. دست بزن هم داره و یهو میپره رو شکمم. اصلا دوست نداره حتی برای استراحت دراز بکشم و شروع به گریه کردن میکنه و میگه دوست ندارم استراحت بکنی و چشماتو ببندی چون تو رو خیلی دوست دارم. الان ۳۹ سالمه و میخوام بچه دوم رو بیارم ولی تا اسم بچه میاد در حد غش کردن جیغ و داد میکشه و منو میزنه که من بچه نمیخوام مامان خواهش میکنم بچه نیار . نمیدونم واقعا چیکار کنم. سعی میکنم با قصه گفتن راضی بکنم ولی به هیچ صراطی مستقیم نیست.
سلام به شما محیا جان
ببین عزیزم بیان یک کلیات در این مورد نمی تواند نظر دقیقی بیان کرد چون سبک ارتباطی شما با همسرتان و باورهای شما در مورد همسرتان و مسیر ارتباطی هریک از شما با فرزندتان و پذیرش استلال او و پذیرش او به عنوان یک فردی جدا از شماها می تواند در این مسیر و دیدگاها و اعتماد به نفس کودکتان تاثیر داشته باشد .
دقت کنید که هنوز فرزند شما جدایی لازم از نظر روانی را تجربه نکرده است و به همین دلیل هم نسبت به توجه شما به همسرتان و داشتن فرزند دوم واکنش نشان می دهد در این مسیر بهتر است برای بررسی دقیق تر این شرایط به روان درمانگر مراجعه کنید تا در صورت نیاز بتوانیم با فرزندتان نیز صحبت کنیم تا از این مسیر بهتر عبور کند و مسیر رشدی خودش را ادامه بدهد.
سلام همسرم داخل اتاق داشت لباسشو عوض میکرد دختر۵ سالم وارد اتاق شد و جای شخصی پدرشو دید
حالا همش گریه میکنه میگه دوست ندارم بابا بیاد خونه و کلا همش با گریه میگه که پسرا اینجوری هستن دخترا چجورین و دائم گریه میکنه
حتی هر چند دقیقه میاد میگه وای جای شخصیم خورد به مبل یا به جایی و گریه میکنه
ومیگه مامان تو رو خدا اینو از ذهنم پاک کن
واقعا نمیدونم چه کار کنم لطفا راهنماییم کنید
سلام به شما زینب جان
در این مسیر اطلاعات بیشتری در اخیتار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و از هرگونه واکنش تند خوداری کنید .
۱. چند مدت هست که دخترتان با این صحنه روبرو شده است؟
۲. او در مورد تفاوت های دختر و پس چی فکر می کند؟
۳. واکنش شما و همسرتان نسبت به او چیست؟
۴. چه میزان وسایل و محیط سرگرم کننده که او دوست داشته باشد در زمان فعلی برایش محیا می باشد؟