روانشناسی کودک سه ساله | آموزش کودک در خانه
روانشناسی کودک سه ساله تا پنج ساله به دسته های زیر تقسیم می شود:
۱-روانشناسی کودک سه ساله تا سه و نیم ساله
۲- سه و نیم سالگی تا ۴ سالگی
۳. ۴ سالگی تا ۵ سالگی تقسیم می شود.
آموزش کودک سه ساله در خانه
چه چیزی را باید به کودک ۳ ساله ام آموزش دهم؟
این سوالی است که بسیاری از والدین از خود می پرسند. کارهای زیادی می توانید برای حمایت از رشد منحصر به فرد فرزندتان انجام دهید و حس کنجکاوی طبیعی او را در حین یادگیری و رشد تشویق کنید. این به اندازه آموزش دادن چیزهای خاص به آن ها نیست، بلکه ایجاد یک محیط حمایتی و امن برای آن ها برای کشف دنیای خود نیست.
ما راههای زیادی را پیشنهاد کردهایم که میتوانید از رشد کودک ۳ ساله خود حمایت کنید، اما در اینجا چند دستورالعمل کلی وجود دارد:
استقلال او را پرورش دهید.
نقاط عطف رشد جسمی، عاطفی، اجتماعی، زبانی و شناختی برای کودکان ۳ ساله همگی یک چیز مشترک دارند: استقلال. کودکان در این سن معمولاً زمانی که به تنهایی چیزهای جدید را امتحان می کنند، رشد می کنند و والدین یا قیم آن ها اطمینان خاطر و نظارت مناسب را برای ایمنی فراهم می کنند.
صحبت مداوم با کودک
با صحبت مداوم با کودک ۳ ساله خود به کودک خود کمک کنید تا به نقاط عطف رشد اجتماعی، عاطفی و زبانی برسد. صدا، پاسخ ها و توجه شما باعث رشد گفتار، بیان عاطفی و عزت نفس شما می شود.
بازی را تشویق کنید.
بازی در داخل یا خارج از خانه، به تنهایی یا با دیگران، می تواند از رشد جسمانی کودک ۳ ساله شما حمایت کند و به او کمک کند تا به نقاط عطف رشد اجتماعی و عاطفی برسد. بازی در دنیای کودکانه همان یادگیری است.
تاریخ هایی برای بازی تنظیم کنید .
بازی برای فرزند و همچنین خودتان می تواند سرگرم کننده باشند! گذراندن وقت با سایر کودکان (و با خواهر و برادرها و بزرگسالان نیز) رشد اجتماعی را تقویت می کند و به آمادگی کودک شما برای پیش دبستانی و مهد کودک کمک می کند.
کتاب بخوانید.
برای کمک به کودک نوپای خود در یادگیری واژگان و مفاهیم جدید، کتاب بخوانید! هر روز برای او کتاب بخوانید بنابراین به فرزندتان کمک کنید که عاشق مطالعه شود.
پیشنهاد مشاور: همه چیز در مورد کودک ۵ ساله + روانشناسی کودک
نقاط عطف روانشناسی سه ساله
با تولد سه سالگی کودک شما، دیگر سال های حساس دو سالگی و سال های جادویی و هیجان انگیز سه و چهار سالگی شروع می شوند، همان زمانی که دنیای کودک شما با فانتزی، تخیل و تصویرسازی های واضح احاطه شده است.
در طول این مدت، در بسیاری از حیطه ها بالغ می شود.
در این قسمت برخی نقاط عطف رشدی مهم در این سن اورده شده اند:
نقاط عطف حرکتی
- می تواند روی یک پا بایستد و به مدت پنج ثانیه در این حالت بماند.
- بدون کمک از پله ها بالا و پایین می رود.
- توپ را به جلو پرت کند و با پا به آن ضربه می زند.
- توپ را با دستش پرت می کند.
- با چابکی به جلو و عقب می رود.
- می تواند توپی که به سمتش می آید را بگیرد.
نقاط عطف در حرکت و انگشت
- اشکال چهارگوش را کپی می کند.
- می تواند یک انسان را با دو تا چهار قسمت اندامش بکشد
- از قیچی می تواند استفاده کند.
- برخی اشکال هندسی را می کشد
- شروع به کپی کردن برخی حروف می کند.
نقاط عطف زبان
- مفهوم شباهت و تفاوت را می فهمد.
- برخی قوانین پایه گرامر را مسلط می شود.
- می تواند با جملات ۵ تا شش کلمه ای حرف بزند.
- انقدر واضح حرف می زند که غریبه ها هم بفهمند.
- داستان و قصه می گوید.
نقاط عطف شناختی سه ساله
- برخی رنگ ها را به درستی نام می برد.
- مفهوم شمارش را میشناسد و ممکن است چند عدد را بداند.
- مسائل را تنها از یک نقطه نظر می نگرد.
- حس زمان واضح تری را دارا خواهد بود.
- دستورات سه بخشی را دنبال می کند.
- بخش هایی از یک داستان را به خاطر می آورد.
- مفهوم شباهت و تفاوت را می فهمد.
- درگیر بازی های تخیلی می شود.
پیشنهاد مشاور: تربیت کودک سه ساله | فوق تخصص روانشناسی
نقاط عطف اجتماعی روانشناسی
- به تجارب جدید علاقه دارد
- با دیگر کودکان همکاری می کند.
- نقش مادر یا پدر را بازی می کند.
- بسیار در بازی های تخیلی پیشرفت می کند.
- لباسش را خودش در می آورد و یا می پوشد.
- در مورد راه حل اختلافات و مشکلات مذاکره می کند.
- مستقل تر می شود.
- تصور می کند بسیاری از اشیا و موجودات نااشنا ممکن است هیولا باشند.
- خود را به عنوان یک انسان شامل ذهن و بدن احساس می بیند.
- اغلب نمی تواند بین تخیل و واقعیت تمایز قائل شود.
رشد سلامت
از انجایی که هر کودک به روش خاص خود رشد می کند، غیر ممکن است که بگوییم چه زمانی و چگونه دقیقا در یک مهارت مشخص کامل می شود.
همواره رشد او را چک کنید اما نگران نباشید اگر انحرافی وجود داشت.
با این وجود اگر هر گونه تاخیری در یکی از نشانه های زیر در این سن وجود داشت با متخصص کودک صحبت کنید.
- نمی تواند یک توپ را با دست پرت کند.
- نمی تواند بپرد
- نمی تواند سه چرخه را براند.
- نمی تواند مداد رنگی را دست بگیرد.
- با خط کشیدن مشکل دارد.
- نمی تواند بلوک خانه سازی را روی هم بگذارد.
- هنوز زمانی که والدینش او را ترک می کنند گریه می کند.
- به بازی های تعاملی علاقه ای نشان نمی دهند.
- دیگر کودکان را نادیده می گیرد.
- به دیگر افراد غیر از خانواده پاسخی نمی دهد.
- در بازی های تخیلی شرکت نمی کند.
- در مقابل لباس پوشیدن، خوابیدن و توالت رفتن مقاومت نشان می دهد.
- هنگامی که عصبانی یا ناراحت می شود از کنترل خارج می شود.
- نمی تواند یک دایره را کپی کند.
- نمی تواند جملات بیشتر از دو یا سه کلمه بگوید.
- از من یا تو به طرز مناسبی استفاده نمی کند.
رشد اجتماعی کودک سه ساله
بچه های ۳ ساله دوست دارند چه کار کنند و چگونه با دیگران ارتباط برقرار می کنند؟
رشد اجتماعی فرزند شما بسیار فردی خواهد بود، زیرا تا حد زیادی به شخصیت منحصر به فرد او بستگی دارد.
کودکان نوپا کوچکتر گاهی اوقات ممکن است خودخواه به نظر برسند، که طبیعی است، و این ویژگی معمولاً با گذشت زمان کاهش می یابد. در سن ۳ سالگی، همانطور که اعتماد به نفس، استقلال و خودآگاهی او رشد می کند، ممکن است کودک شما بخواهد فعالانه با دیگران بازی کند.
معاشرت با دیگران به همه ما می آموزد که همه یکسان فکر نمی کنند و فرزند شما نیز به تدریج این را یاد می گیرد و احتمالاً نظرات و عقاید دیگر را می پذیرد.
برخی از نقاط عطف کلیدی ۳ ساله برای توسعه اجتماعی عبارتند از
- دنبال تجربیات جدید
- همکاری و اشتراک گذاری با بچه های دیگر
- در بازی ها مبتکرتر می شود.
- با دیگران برای حل مشکلات مذاکره کنید.
- تعیین نقش هایی مانند «مادر»، «بابا» هنگام بازی
- لباس پوشیدن و تعویض لباس به تنهایی
- مستقل غذا خوردن
روانشناسی کودک سه ساله کمک می کند تا کودک برای آموزش پیش دبستانی آماده می شود، رشد اجتماعی فرزندتان را به دقت زیر نظر خواهید داشت. رفتن به مدرسه و به اشتراک گذاشتن اسباببازیها و توجه میتواند برای برخی از کودکان چالشهایی ایجاد کند، اما این مهارتهای اجتماعی در حال ظهور می تواند این روند را آسان تر سازد.
رشد زبان ۳ ساله
رشد زبان کودک ۳ ساله شگفت آور است. فرزند شما تا این حد پیش رفته است، به خصوص زمانی که به اولین کلمات کودک خود فکر می کنید. مانند سایر زمینه های رشد کودکان، زبان و گفتار از نظر زمان بندی بسیار متغیر است. با این حال، بسیاری از والدین از واژگان کودک ۳ ساله خود شگفت زده می شوند، که ممکن است شامل ۳۰۰ کلمه یا بیشتر باشد.
نقاط عطف زبان و گفتار برای کودکان ۳ ساله شامل تقلید صداها و کلمات از بزرگسالان و صحبت کردن در جملات با چندین کلمه است. این جملات نسبتاً کوتاه ممکن است مانع از گپ زدن مداوم کودک شما نشود و این چیز خوبی است! همانطور که کودک ۳ ساله شما روی توسعه مهارت های زبانی کار می کند، در تلفظ کلمات و استفاده صحیح از آن ها بهتر می شود.
به زودی، احتمالاً حدود ۷۵ درصد از آنچه کودک کوچکتان می گوید، خواهید فهمید!
سایر نقاط عطف زبان و گفتار برای کودکان ۳ ساله عبارتند از:
- درک مفاهیم یکسان و متفاوت
- درک گرامر پایه
- واضح صحبت کردن
- داستان گفتن
تشویق توسعه زبان
وقتی صحبت از نقاط عطف رشد زبان به میان میآید، آنچه یک کودک ۳ ساله «باید» بداند چندان مفید نیست، زیرا ممکن است درک گفتار و زبان کودک شما در مقایسه با کودک دیگری در همان سن با سرعت متفاوتی رشد کند.
بهتر است روی کودک خود به عنوان فرد تمرکز کنید و با گفتگوی ساده از مهارت های گفتاری و زبانی حمایت کنید. چند استراتژی خاص وجود دارد که می توانید از آن ها استفاده کنید:
۱. توضیحات اضافه کنید.
اگر فرزندتان میگوید «ماشین قرمز»، نظر بدهید و به جمله او اضافه کنید. حتی یک پاسخ ساده مانند “بله، این یک ماشین قرمز بزرگ است. نگاه کن چهار چرخ سیاه دارد» به رشد مهارت های زبانی کودک نوپا کمک می کند.
۲. سوالات خود را بپرسید
هنگامی که کودک شما در حال تعریف داستان است، سوالاتی بپرسید که از پاسخ های “بله” و “نه” اجتناب کنید. اگر آن ها در حال توصیف یک هیولا در یک افسانه هستند، چیزی مانند “هیولا شبیه چه چیزی است؟” یا “هیولا چه پوشیده است؟” بپرسید. این تکنیک به تقویت واژگان و مهارت ها کمک می کند.
۳. از ضمایر استفاده کنید.
بچه های سه ساله در استفاده از ضمایر کاملاً تسلط ندارند، بنابراین سعی کنید تا آنجا که می توانید از این کلمات برای کمک استفاده کنید. به جای اینکه خود را مامان یا بابا خطاب کنید، از «من» برای خود و «تو» برای کودک نوپایتان استفاده کنید.
۴. از اصلاح بیش از حد خودداری کنید.
نقاط عطف خاص زبان و گفتار ممکن است بعداً در روانشناسی کودک ۳ ساله شما ایجاد شود. برای مثال، برای کودکان خردسال بسیار رایج است که حروف را اشتباه تلفظ کنند، فقط مطمئن شوید که خودتان حروف و صداها را به درستی تلفظ کنید به احتمال زیاد فرزندتان به مرور زمان خودش را اصلاح خواهد کرد.
منبع: Stress and Anxiety for Your 3-Year-Old
سوالات متداول
۱ - آموزش کودک ۳ ساله
موارد زیر را می توانید در خانه به کودک سه ساله خود آموزش دهید: نام و سن را بگوید. به سوالات ساده پاسخ دهد. الفبا را بخواند. اشکال و رنگ های اصلی را شناسایی کند. باهم کتاب بخوانید. شمارش اعداد (حداقل تا ۱۰)
۲ - تقویت هوش کودک ۳ ساله
برای بهبود هوش کلامی و زبانی کتاب بخوانید. برای بهبود هوش فضایی ساختمان سازی کنید. برای بهبود هوش سیال ریاضی و تمرینات بدنی انجام دهید. به آن ها ایمان داشته باشید. تلاش های آن ها برای رشد را تحسین کنید.
باسلام من یک برادر ۵ساله دارم که همش دامن مامان و شال ها رو میندازه رو سرش و میگه م دخترم و اینم موهامه عاشق وسایل دخترونست یبار گف برام لاک بزن منم زدم ولی دیگه هیچوقت نگف عاشق پرنسس های دیزنی هست و دوس داره جای اونا باشه فقط و فقط هم میگه اسب عاشق یونیکورن هست و میگه اسب بخوریم با اسب بخابیم لباس اسب کفش اسب کیف اسب و خیلی توی خودشه نسبت به بقیه و اروم ولطیف هست اینم بگم ک ما دوست داشتیم دختر باشه اما پسر شداین میتونه تاثیرگذار باشه لطفا راهنمایی کنید م خیلی نگرانشم
سلام من یه پسر بچه ۵ساله دارم،با بچه ها راحت دوس میشه و ارتباط برقرار میکنه ولی با بزرگسالا که غریبه اند یا کم میبینشون اصلا حرف نمیزنه حتی جواب سلامشون و جواب سوالاشونو نمیده در صورتی که بچه پرحرفی هس اوقات دیگر. کسی بیاد خونمون میره قایم میشه البته بگم دلیل این رفتاراش خودم هستم چون خودم هم خجالتی هستم و هم زود جوشم.چطوری میتوانم خجالتی بودند از سرش بندازم. واقعا رنج میبینم وقتی این رفتارا میبینم.چطور میتوانم این خجالتی بودند از رفتارش حذف کنم.نمیخام در آینده اذیت بشه.
سلام به شما سارا جان
ببین عزیزم شما دقت کنید که دارید در مورد یک کودک ۵ ساله صحبت می کنید و خب اینکه در این سن در بارهای اول کودک کناره گیری کند یک امر طبیعی هست اما اگر اصلا نتواند صحبت کند و یا بعد از کمی آشنا شدن هم باز همان رفتار را داشته باشد خب در آن زمان بهتر است روانشناس شرایط او را بررسی کند.
اما در زمان فعلی بهتر است که خود شما سعی کنید که مسیر ارتباطی خودتان را بسازید و او نیز به مرور می تواند شرایط بهتری را تجربه کند.
سعی کنید که او را در جمع همسالان خودش قرار بدهید و اینکه این رفتارها را مورد توجه و تشویق مثبت و منفی قرار ندهید در کنار اینکه اجباری برای پاسخ دادن به سوال و یا سلام کردن و… نداشته باشید.
سعی کنید بر روی رفتارهای خودتان تمرکز کنید به مرور و با آشنایی او می تواند شرایط بهتری را در روابط خودش تجربه کند.
سلام خسته نباشید
پسر ۴ ساله ای دارم که پسر آرومی هست معمولاخیلی دوست داره با همه دوست بشه و به همه لبخند میزنه ولی معمولا این واکنش ها رو متقابلا نمیبینه و میره تو فکر.اگه یه آدم کوچیک یا بزرگسال بهش یه لبخند کوچیک بزنه میگه اون باهام دوسته و دوستم داره ولی اگه کوچیکترین تندی ببینه دیگه تا همیشه از اون شخص فرار میکنه مثلا یه بار یه پسره که شاید دو سالشم نمیشد رو دید و گفت مامان برم باهاش دوست بشم گفتم برو بعدش پسرم رفت بهش سلام کرد ولی اون گفت میزنمتا…! بعد پسرم انگار گرگ بهش حمله کرده فرار کرد و هر وقتم اونو میبینه(همسایه است)قایم میشه یا فرار میکنه با این که خیلی ازش کوچیکتره.یا رفته بودیم پارک یه دختربچه بهش گفت برو کنار(یکم با لحن تند)دیگه اون روز هرکاری کردم سمت سرسره ها نرفت و در کل به شدت از بچه های بزرگتر از خودش میترسه و تا باهاش صحبت نکنن یا لبخند نزنن ازشون فرار میکنهاگه روی سرسره ها چندتا بچه نخصوصا پسر بزرگتر از خودش باشن اصصصلا وارد پارکم نمیشه.من مورد خاصی ندیدم که به نظر علت این رفتار بیاد فقط وقتی دو سالش بود یه بار پسر همسایه ی مادرم اینا هولش داد ولی اونقدر مسئله ی حادی نبود که هنوزم باعث ترسش بشه در کل اگه یه همسن یا حتی کوچیکتر بگه فلان کارو نکن بی چون و چرا اطاعت میکنه. از خودمونم حرف شنوی زیادی داره و تا اجازه نگیره کاری رو انجام نمیده و در کل خیلی محتاطه من نگرانشم و خیلی سعی کردم یه جوری بهش بفهمونم که انقد به حرف دیگران گوش نده… نظر دیگران براش خیلی مهمه مثلا اگه کسی بهش بگه پسر بدی هستی ساعتها گریه میکنه و برای اینکه ثابت کنه بچه ی خوبیه حتی از کارایی که دوست داره میگذره من نمیدونم کجای کارم اشتباه بوده با اینکه همیشه سعی کردم بهش بفهمونم که بی قید و شرط دوستش دارم حتی اگا کار بدی انجام بده شاید از کارش ناراحت بشم ولی بهش میگم هنوزم مثل قبل دوسش دارم و سعی کردم اطرافیانمم اینو رعایت کنن هرچند به طور کامل نتونستم…
مشکل دیگه ای که داره هرچی میبینه میخواد هر وقت بریم بیرون باید اسباب بازی بخره با اینکه از همه ی همسالاش بیشتر امکانات داره ولی بازم اگه دستکش کلاه یا چیزی ببینه که خودش نداره و یه بچه دیگه داره از اون میخواد البته در این مورد خیلی پیگیر نیست و منم زیاد بها نمیدم و چند روز بعد یادش میره ولی مسئله ی اولی که گفتم خیلی باعث نگرانیم شده چون خودمم درجاتی از مهرطلبی و اعتماد به نفس پایین دارم خیلی سعی پسرم اینطور نشه ولی متاسفانه….
ببخشید که طولانی شد
بعد یه سوال دیگه چقدر در طول کودک نیاز به بازی داره چون از صبح که بیدار میشه میگه بازی کنیمو هیچوقت سیر نمیشه از بازی من خودمم شاغلم و کارای خونه هم هست و واقعا فرصت ندارم خیلی باهاش بازی کنم چون با خودش بازی نمیکنه نهایتا یک ربع در طول روز یا هما ی کارام میمونه یا باید به زور بهش بگم گوشی بازی کنه یا کارتون نگاه کنه که کمی کارامو انجام بدم البته اصلا هم از گوشی بازی و کارتون خوشش نمیاد
سلام به شما دوست عزیز
نگرانی شما برای فرزندتان قابل احترام هست اما عزیزم در این مسیر دقت کنید که شما در مورد یک کودک چهار ساله صحبت می کنید پس اینکه نوع واکنش دیگران برایش اهمیت داشته باشد یک امر طبیعی هست اما خب این موضوع زمانی مشکل آفرین می شود که در عملکردش تاثیر بگذارد و مثلا باعث شود دیگری به سمت بازی که دوست دارد نرود و یا قایم شودو… در این مورد یک قسمت مربوط به کودکتان هست که نیاز است در اتاق درمان که شبیه به اتاق بازی هست احساسات و افکار و نوع ارتباط او بررسی شود و در این مورد بهتر است به صورت حضوری او را به روانشناس ارجاع بدهید.
اما در مورد قسمتی که مربوط به شما می باشد کودکان از دوسالگی به بعد نیاز دارند که استقلالشان مورد احترام و پذیرش قرار گیرد که باکارهایی چون دستشویی رفتن ، خوردن غدا، اجازه برای بیان احساسات، انجام بازی و انتخاب کردن های مناسب سنشان و… این استقلال و عزت نفس را به مرور به دست می آوردند پس اینکه شما بیان می کنید از خودتان حرف شنوی زیادی دارند و یا بدون شما بازی نمی کنند خب این موارد بهتر است که در احترام به او محیا کردن یک محیط امن بدون ترس از دست دادن شما به سمت استقلال و عزت نفس پیش برود .
مثلا حتی اگر غذایش را کمتر می خورد و یا حتی می ریزد بهتر است اجازه بدهید خودش در این مورد تصمیم گیری کند و غذایش را بخورد و با این دلایل که لاغر می شود، نیاز به رشد دارد، طول می کشد و… وارد این مبحث نشوید.
و یا بارهایی چون اجازه انتخاب لباس برای بیرون رفتن و اجازه دادن به اینکه خودش کارهایش را بدون ترس از دست دادن شما و یا نارحت و عصبانی شدن انجام بدهد اجازه بدهید او به خودش باور بیشتری کند.
سلام ببخشید چرا جواب سوال منو ندادید
سلام پاسخ شما ارسال شد مجددا چک کنید.
سلام ببخشید پسر من که ۴ساله و ۳ ماهش هست
به بازی های هیجانی و حرکتی و کتاب خواندن برایش و قصه و نمایش اجرا کردن خیلی علاقه دارد
ولی مثلا پازل حل کردن و نقاشی کردن و علاقه نشون نمیده مگه با ترفندی بتونم بشونمش که نقاشی بکشه
سوال من این است که باید بازی هایی که علاقه دارد را باهاش انجام بدم
یا بهتر است بازی های دیگرو هم باهاش کار کنم؟چه رفتاری درستر است تا مهارت هاش بیشتر بشه.
سلام به شما سارا جان
ببین عزیزم بهتر است محیط برای او فراهم باشد اما بهتر است که انتخاب را بر عهده خود او قرار بدهید و اجباری در اینکه او حتما نقاشی بکشد و یا پازل حل کند وجود ندارد اما اینکه کاغذ و مدادرنگی در اختیارش باشد که اگر دوست داشت و اگر زمانی مایل بود ان را خط خطی کند کافی هست اما اینکه بخواهید او را مجبور به کشیدن نقاشی و یا حل کردن پازل و… کنید را به شما توصیه نمی کنم.
سلام پسر ۴ساله و ۴ماهه من وقتی از کسی یا چیزی ناراحت میشه خیلی واکنش شدید نشون میده فریاد میزنه و صورتش به شدت عصبانیه چطور میتونم بهش یاد بدم اینجور مواقع چطور رفتار کنه؟بهشم توضیح میدم که مثلا فلانی منظوری نداشته چون کوچیکتر این بازیو بلد نبوده و بازیت خراب شده یا مثلا پدربزرگش نظرش مخالفش باشه عصبانی میشه بهش توضیح میدم که هر کسی نظرش با بقیه فرق داره بعد آروم میشه. مشکل من اون واکنش شدیدش. متاسفانه تو سن کمتر که بود من بخاطر مشکلات روحی عصبی رفتار میکردم وبرای موقعی که از جیش میگرفتمش باهاش تند رفتار میکردم و پدرشم کمی تند مزاجه. الان خیلی باهاش مدارا میکنم وبازی میکنم خیلی آروم شده تو خونه ولی در رابطه با بقیه اگه عصبانی بشه همون واکنش تندو که از خودمون یاد گرفته رو انجام میده، خواهش میکنم راهکاری بهم بدین این رفتارشو درس کنم؟خیلی ناراحتم به خاطر اشتباهاتی که در رفتار با فرزندم مرتکب شدم و متاسفانه نمیتوانم برگردم به عقب اصلاحش کنم.
سلام به شما سوسن جان
نگرانی شما برای فرزندتان قابل احترام هست اما عزیزم در این مسیر بهتر است که سعی کنی بجای نصیحت کردن او در قالب قصه این موضوعات را به او آموزش بدهید مثلا قصه ای با شخصیت های حیوانی که با مشکلاتی مشابه خودش روبرو شده اند و حالا او باید به آن ها کمک کند تا بدانند چه احساسی دارند و تصمیم گیری کنند.
در این حالت بجای اینکه پاسخ سوال و یا مسیر رفتار را به او بگوید به او کمک کنید تا احساسات را بهتر بشناسد و بتواند در مسیر بهتری به آن پاسخ بدهد.
در این مسیر سعی کنید که در روابط با او از کلام استفاده کنید و احساساتش را بیان کنید به این معنا که به نظر می رسه ناراحت هستی میخوای باهم در موردش حرف بزنی؟ سعی کنید که به او کمک کنید احساساتش را بشناسد.
در روابط خودتان و همسرتان باهم و با او و دیگران دقت کنید چون او آنچه که شماها انجام می دهید را به خوبی درک می کند و از آنها به عنوان راحل استفاده می کند.
سلام پسرم ۴ونیم سالشه بیشترموقع که خوابش میاد ،بیشترقسمت بازو و صورت مادرش که پوشیده نیست روهمش دست میزنه بعضی مواقع هم در حین بازی کردن دست از بازی میکشه ومیادکنارمادرش میشینه و همین کارروتکرارمیکنه،خیلی هم آلتش رومیگیره،وقتی هم که روی زمین میخواددرازبکشه به شکم درازمیکشه وهمش پاهاش رو روی زمین میکشه وتکون میده،نمدونم برای این رفتارهاش چجوری باهاش رفتارکنم
سلام به شما دوست عزیز
نگرانی شما برای فرزندتان قابل احترام هست اما موضوع مهمی که وجود دارد این است که دقت کنید او تنها یک کودک ۴ ساله می باشد و خب اینکه هنوز بخواهد از این طریق لمس کردن ارتباط خودش را با مادر حفظ کند یک امر طبیعی می باشد و خب در این مسیر نیازی نیست که این تمایلات و احساسات از او گرفته شود به مرور با حضور بیشتر در مهد و گروه همسالان و کلاساها این احساسات تعدیل می شود و می تواند دوری را بهتر تحمل کند.
دقت کنید که برای کودک خودارضایی و نیازهای جنسی معنایی ندارد و حتی اگر به اندام جنسی خود دست می زند یک کنجکاوی کاملا طبیعی می باشد و حتی کشیدن بدنش بر روی زمین هم یک لذت از لمس شدن بدنش می باشد و نه چیز بیشتری و خب این موضوع تا زمانی که به شکل افراطی تجربه نشود اصلا مشکلی در آن وجود ندارد و شما با ایجاد محیطی که او علاقه زیادی به آن دارد می توانید میزان تمرکز بر این مسائل را کاهش بدهید.
سلام و دورود خدمت بزرگوار.
بنده دو تا دختر دوقلو دارم ک الان ۳ سال و ۳ماهشونه بسیار شلوغ و شیطون و هستن بیشتر موقع هام باهم دعوا میکنن.واینکه دوقلوهام حرف نمیزنن فقط در حد ۶ ۷ کلمه.
من باید چکار کنم توروخدا کمکم کنین
سلام به شما نازی جان
ببین عزیزم کودکان شما برای تعامل نیاز به صحبت کردن دارند و خب اگر این کلمات برای ارتباط وجود نداشته باشد این می تواند باعث شود که آنها برای بیان نیازها و احساسات خود از رفتارهایی چون گریه، جیغ زدن و حتی کتک کاری بیشتر استفاده کنند.
برای یک کودک سه ساله به طور معمول نیاز است که شرایط رشد زبانی زیر وجود داشته باشد در کنار اینکه رشد زبانی رشد مفهومی نیز اهمیت دارد به این معنا که مثلا اگر می گوید کیف من را بیاورد متوجه شود منطور از کیف، توپ و… چیست.
در این سن کودک کلمات را برای اظهارنظر و بیان نیازها و احساساتش به کار میبرد (من گرسنه هستم). او میتواند رابطۀ بین اشیاء را تعریف کند (ماشین من از مال تو بزرگتره) و نیز میتواند با استفاده از حروف اضافهای مانند رویِ، کنارِ یا زیرِ، دربارۀ مکان صحبت کند (کیف من روی کیف تو هست).
او میتواند احساسات و حالات منفی خود را ابراز کند (نمی تونم بخوابم) که این جمله بسیار مشخصتر و دقیقتر از عبارتِ خواب نه، کودکِ نوپاست .
او میتواند زبان را برای کنترل رفتار یا ابراز احساسها به کار ببرد. میتواند بهجای کتک زدن کودکی که مزاحم او شده است، بگوید: بس کن. استفاده از اصطلاح عصبانی هستم جایگزین قشقرقی میشود که او قبلاً برپا میکرده است و ناراحتم سریعتر از سیل اشک، نوازش موردنیاز او را تأمین میکند.
کودک سه ساله با افزودن “ها” به انتهای اسمهایی که در حال حاضر میداند، تعیین مقادیر بیش از یک از کمیتها را میآموزد. استفاده عام و کلی از این قانون منجر به ایجاد شکلهای خلاف قواعد دستور زبان از کلمات مورداستفاده کودک در این سن میگردد.
کودک سه ساله زبان را برای دریافت اطلاعات به کار میگیرد. چرا به سگ نزدیک نشم؟ کودک در این سن ممکن است روزانه تا ۴۰۰ سؤال بپرسد و این کاملا طبیعی می باشد چون می خواهد مسیر رشدی باز تری داشته باشد و محرک های محیطی و فردی آرام و صبور برای پاسخ به این سوالت کمک زیادی به رشد بهتر او می کند. البته گاهی کودک واقعاً پاسخها را میداند. پس جذابیت پرسش در کنترل و طولانی کردن مکالمه با پرسیدن پس چرا؟ نهفته است اما حتی در این سوالات تکراری او هدف دارد که اطلاعات را اصلاح کند و یا دارد آنها را بازسازی می کند.
کودکان سه ساله برای شرح منطقی یک داستان یا حادثۀ آشنا، میتوانند چند جمله را مرتب و متوالی ادا کنند، آنها باید قادر به انتقال یک پیام ساده باشند و چیزی شبیه به داستان و بدون پراکندگی بیان کند.
در یک بازی تخیلی نیز زبان نقش حیاتی و عمدهای دارد. کودک باید زبان را در حد موردنیاز بداند تا شرح داستان که لازمۀ شکلدهی به بازی تخیلی است در او رشد کند. بازی کودک خواه بازی انفرادی با حیوانات، عروسک اسباببازی یا گفتگوهای عروسکهای انگشتی باشد و خواه بازی با همسالان، این اصل در مورد آن صادق است.
با توجه به این توضیحات و توضیحات شما در مورد شرایط فرزندتان خب خودتان نی زمتوجه شده اید که رشد زبانی آنها طبیعی نیست پس بهتر است که در همین شرایط سنی که هم امکان رشد زبانی و اصلاح رفتاری بهتر می باشد با کمک بررسی های یک گفتار درمانگر و در کنار آن یک روانشناس بالینی کودک به مسیر رشدی فرزندانتان کمک کنید.
من یه دختر دونیم ساله دارم که اصلا خواب نداره رشدش هم کمه از همه لحاظ باهوش و شیطونه حرف زدنش عالیه از یه سالکی حرف زدش رفتاراش عالی هستش فقط خواب نداره ب هیچ وجه دگتر هم زیاد بردیمش فایده نکرده
مورد دوم هم اینکه خونه خودمون روستا هستش و خونه پدری مادرش هم قم هستن مامانش هرچتد یه وقت میره خونه باباش و دخترم اونجا سخت بهش میگذره چون فضا کوچیکه توی خونه محصوره و کلا محدوده اونجا
اخه توی روستا میره بیرون میگرده خون خودمون خیاطش بزرگه و کلا خیلی راحته اینجا
وختی ب مادرشم میگم بچمون اونجا سخته براش و افسرده میشه فک میکنه من دوس ندارم بره اونجا و ناراحت میشه
ولی من بخاطر دخترم ناراحتم میبینم اوجا اصلا رفتارای خونه خودمون رو نداره پرخاشگره دعوا میکنه با بچها یا همش ناراحته
ایا ممکنه که این دوری از خونه براش سخت باشه و افسرده بشه دخترم جدیدا داداشم براش بدنیا اومده اونم میزنه و کلا وقتی میره قم چن خداقل ی ماه میمونن
میترسم که کلا تاثیر بدی داشته باشه روی اینده بچم
سلام .وقتتون بخیر و شادی .من یک دختر ۳ سال و پنج ماهه دارم خیلی لجبازی میکنه و مدام باید بهش تذکر بدیم اصلا حرف گوش نمیکنه انگار اصلا نمیشنوه وقتی مهمانی میرویم مخصوصا خانه مادرم از یک ساعت قبل از برگشتن باید باهاش برا اماده شدن صحبت کنیم ولی اخر کار رابهجیغ و داد و گریه ختم میکنه که مجبور میشم یا بمونه یا مادرم باهامون بیاد.حتی وقتی برای خرید میرویم مدام چیزی میخواد و من انگار بایدهر چی هست و نیست برای اوبخرم و اگه هم نخرم شروع به جیغ و دادو گریه میکنه و من و پدرش رو میزنه و آبروی ما را جلوی همه میبره .این موضوع خیلی منو ناراحت و عصبی کرده وا واقعا موندم چطوری رفتار کنم. ضمنا من یه دختر کنکوری دارم که امسال سال سرنوشت سازی هست براش و شرایط خیلی سختی از لحاظ روحی و روانی دارم از یک طرف دختر بزرگم و از طرف دیگه دختر کوچکم با اینهمه مشکل و جو خانواده که باید آرام و بی استرس باسه ولی متاسفانه نیست یک دنیا ممنونم میشم کمکم کنید تا برخورد صحیح و درستی باهاشون داشته باشم
سلام به شما زهرا جان
نگرانی شما برای فرزندانتان قابل احترام هست در این مسیر بهتر است چند مورد را باهم بررسی کنیم اگر کودک شما از نظر رشد زبانی، حرکتی و هوشی نرمال می باشد و متناسب با شرایط سنیش رفتار می کند و میتواند ارتباط لازم را با بزگرسالان و کودکان بگیرد خب این جیغ زدن و گریه کردن ها راحلی می باشد که او یا گرفته است و با توجه به اینکه از این طریق به خواسته و نیازهایش پاسخ داده شده است خب بازهم آن را تکرار می کند.
بهتر است که در اول دقت کنید او تنها یک کودک ۳ ساله می باشد که دوست دارد همه چیز را داشته باشد و شنیدن نه برایش سخت و دشوار می باشد پس بهتر است که به او به شکل یک بزگرسال نگاه نکنید و کودک بودن او را بپذیرید .
دوم اینکه بهتر است در زمان هایی که او گریه میکند و جیغ می زند شما به او بیان کنید که میدانید مثلا از اینکه نمیتواند دیگر در کنار مادر بزرگ باشد ناراحت هست اما خب وقت رفتن هست و در این مورد اگر جیغ بزند شما متوجه صحبت های او نمی شوید به او کمک کنید تا احساسات و نیازهایش را با کلمه بیان کند و نه گریه و جیغ زدن.
اگر بازهم او از جیغ و گریه استفاده کرد بهتر است که در آرامش و بدون تنبیه و یا سرزنش به مسیر خودتان ادامه بدهید یعنی اگر در فروشگاه هستید بهتر است که او را بغل کنید و به خریدتان بپردازید نگران نباشید که دیگران چه فکری خواهند کرد چون این موضوع میتواند باعث شود که شما بخاطر نگاه دیگران برای او خرید کنید و یا در منزل مادر بمانید و یا او را با خودتان همراه کنید و خب این باعث می شود که او بیشتر این رفتار را تکرار کند.
سوم در مورد دختر کنکوریتان خب بله او به آرامش بیشتری نیاز دارد اما خب این موضوع نباید باعث شود که از تربیت فرزند اولتان قافل شوید در کنار اینکه خب اگر چند روز همه شماها بدون حضور او باهم صحبت کنید و این رفتار را دنبال کنید این مشکل رفتاری اصلاح پیدا می کند و ارامش بیشتری خواهید داشت.
اگر شرایط و جو خانه برای دخترتان سخت می باشد میتوانید به او کمک کنید در کتابخانه مناسبی این مدت تا کنکور را اگر دوست داشت مطالعه کند.