نوجوان و فرار از خانه
این بدترین کابوس شبانه هر پدر و مادریست؛ نیمه شب به اتاق خواب نوجوان خود بروید و ببینید که در رخت خوابش نیست. قلب شما از تپش می ایستد و وحشتزده می شوید، با دوستانش، اقوام و پلیس تماس می گیرید. بنابراین، اگر کودک شما از خانه فرار کرده و یا تهدید به آن دارد، و یا می ترسید که این کار را انجام دهد، مهم است که این مقاله را بخوانید.
اگر شرایط مساعد باشد هر نوجوانی می تواند از خانه فرار کند. باور کنید اگر تحت استرس باشند حتما فکر فرار از خانه از ذهنشان می گذرد. مسئله مهمی است از هر هفت نوجوان یک نفر فرار می کند و یا تلاش برای ان کرده است.
از یاد نبرید که فرار کردن مثل هر عمل دیگری است، برای انجام این کار نیاز به سه چیز است: توانایی، اشتیاق و فرصت. بیایید این را بپذیریم، نوجوان همه روزه توانایی و فرصت فرار را دارد، بنابراین تنها نیاز به اشتیاق برای انجام ان دارد. اشتیاق نیازمند دلائل مختلفی می باشد. می تواند یک موقعیت استرس زایی باشد که نوجوان در معرض آن قرار گرفته، ترس از پیامد کارهایی که انجام داده اند، شکلی از کشمکش قدرت، عدم تمایل به مدرسه رفتن و یا مشکلات مصرف مواد.
در واقع وضعیت وحشتناکی است؛ نوجوان اغلب فرار کردن را یک ماجراجویی و یا کلیدی برای ازادی می داند، “جایی می روم که کسی به من نگوید چه کنم”.
چرا نوجوان از خانه فرار می کند؟
تعدادی از نوجوانان به دلیل مصرف مواد و الکل از خانه فرار می کنند. هنگامی که نوجوان یا کودک درگیر مصرف مواد می شود از خانه فرار می کند تا ان را مخفی کند و والدین متوجه نشوند. آنها خواهان مصرف بیشتر و ازادانه تر هستند بنابراین به بیرون از خانه پناه می برند تا راحت تر باشند.
علاوه بر خشم و ترس، احساس شکست نیز می تواند منجر به فرار نوجوان از خانه شود. برخی از نوجوانان فرار می کنند زندگی بیرون از خانه و به تنهایی برایشان قابل تحمل تر از زندگی در محیط انتقادی خانه می باشد.
یکی دیگر از علل فرار نوجوانان اینست که آنان فاقد مهارت های حل مسئله لازم هستند. فرار از خانه خود یک روش حل مسئله اما نادرست می باشد. این روش حل مسئله محصول تفکر سیاه و سفید می باشد. انها فرار می کنند تا از چیزی که هیجان منفی در انها ایجاد می کند مواجه نشوند. در واقع انها از حل مسئله فرار می کنند. انها اغلب تکانشی تر از هم سالان خود هستند و بدون فکر در دسترس ترین راه حل را انتخاب می کنند.
منبع:مرکزمشاوره ستاره ایرانیان
آیا برگرداندن دختر فراری به خانه تحت هر شرایطی مجاز و منطقی است؟
در این مورد باید ببینیم برای این دختر فراری چه فرصت هایی وجود دارد وسعی کنیم با توجه به شرایط محیطی و مشکلات در کمین نشسته کاری کنیم که او دیگر اندیشه فرار از خانه به ذهنش خطور نکند.آنگاه می توان به راحتی او را نسبت به رفتارهایش توجیه کرد و او نیز بدون شک خواهد پذیرفت.در این صورت می توان تحت شرایطی خاص و با در نظر گرفتن یک سر تعهدات اخلاقی او را به خانه اش باز گرداند.
منم فکر فرار هستم ! عفت دختر چی میشه
برادر یا خواهر خوبم از نظرت ناراحت شدم چرا فرار؟اگر در خانه مشکلی داری با فرارت مشکلاتت چند برابر می شود.و دیگر راه نجاتی نداری پس توکل بر خدا کن و سعی کن با پدر و مادرت دوست شوی
اتفاقا من دیروز برای انجام کار مهمی قصد رفتن به بیرون از منزل رو داشتم پدرم با لحنی شدید به من هشدار داد در صورت رفتن دیگر حق بازگشت به منزل رو ندارم من هم بیرون رفتم ولی جرات برنگشتن به خانه را نداشتن چون جایی برای پناه بردن با آنجا را نداشتم.پدرم هر چقدر هم سخت گیری کنه و مرا مورد شماتت قرار بده هزاران بار شرف داره به اینکه شبی بیرون از خونه ولو بهترین محل سر کنی
سلام .من ۱۲ بهار از زندگیم میگذره و در خانواده ای تشکیل شده از ۴ نفر زندگی می کنم.پدر کارمند دولت است و مادرم خانه دار و برادرم هم دانشجو …من با خانواده مشکلی ندارم و البته عاشق مادرم هستم اما نه به طوری که بتوانم راجب به همه ی موضوعات با او صحبت کنم.مشکل من سر یک رقیب تحصیلی ست.دختر عمه ی من هم ۱۲ سال دارد و نسبتا متفاوت تر از من است. من نگرانم که او در مدارس تیزهوشان و نمونه قبول نشود من نشوم از همین جهت برای رهایی از این افکار به فکر فرار از خانه افتادم شاید کمی منطقی نباشد اما همه او را بیشتر تحویل میگیرند نمیخواهم بگویم من کمبود توجه دارم ولی همه فامیل و اقوام او را به من ترجیح می دهند.و من از او متنفرم .به طور کلی بگم از بعضی از رفتارهای خسته شدم و میخوام یک مدت با خودم تنها باشم شاید هم تا همیشه تنها باشم.برای همین هم به فکر فرار هستم.ممنون میشم کمکم کنید.
فرار یک روش حل مسئله هیجان مدار نا سالم هست. یعنی در دسترس ترین روشی که ممکنه در اثر عصبانیت و ناراحتی و بدون فکر به ذهن برسد. فرار کردن منجر به حل مسئله ای که داری نمی شود، چه بسا ممکنه مشکلات دیگه رو برات ایجاد کنه. به تمام راه حل های ممکن فکر کن. دنبال یک راه حل باش که مسئله رو به روش سالم تری حل کند. باورت رو نسبت به مسئله عوض کن و جور دیگه ای به موضوع نگاه کن، شاید این باور اشتباه تو هست و واقعا برای بقیه فرقی بین تو و دحتر عمت نیست. مسئله اعتماد به نفس هم در اینجا خیلی مهمه. یادت باشه موفقیت و جایگاه رو خودت باید توی خودت پیدا کنی نه اینکه تو نظر دیگران دنبالش باشی وگرنه هیچ وقت موفق نخواهی شد.
سلام به خاطر درس می خوای فرار کنی؟ اگه مشکلات منو داشتی چیکار میکردی.این اشتباهو نکن.تو هم از جاهایی که استعداد شو داری وارد شو.
از این نگرانی که مادر و پدرت مثل مال من هی دیگران را بهت تحمیل کن من سه سال از تو بزرگترم اما واقعا با این حال می ترسم فرار کنم .توام لازم نیست به چنین دلیل مسخره ای فرار کنی منم مشکل تو رو داشتم اما اگه به خدا توکل کنی و مثل من خوب درس بخونی به اون چیزی که میخوای میرسی
من مدرسه نمونه درس می خونم و پدر و مادرم هم هیچ گلی به سرم نزدن درس هم آخه شد دلیل فرار خوش باش عزیزم .درس تنها چیزیه که ارزش ناراحتی نداره
سلام ۲۳ سالمه از خانوادم متنفرم رفتار مناسبی با من ندارن من حتی اجازه ندارم تا مغازه بقالی سرکوچه برم در خانه حبس هستم چون در سن ۱۵ سالگی از خانه فرار کردم تا الان سرکوب همون رو میخورم برادرم مادرم منو کتک میزنن وقتی برادرم منو میزنه کادرم وامیسه نگاه میکنه و از داد و فریاد من لذت میبره.دیگه بریدم میخوام فرار کنم ولی نمیدونم کجا برم دو راه بیشتر ندارم یا خودکشی یا فرار بردیم دیگه از زندگی خیلی ناامیدم.