نوجوان و فرار از خانه
این بدترین کابوس شبانه هر پدر و مادریست؛ نیمه شب به اتاق خواب نوجوان خود بروید و ببینید که در رخت خوابش نیست. قلب شما از تپش می ایستد و وحشتزده می شوید، با دوستانش، اقوام و پلیس تماس می گیرید. بنابراین، اگر کودک شما از خانه فرار کرده و یا تهدید به آن دارد، و یا می ترسید که این کار را انجام دهد، مهم است که این مقاله را بخوانید.
اگر شرایط مساعد باشد هر نوجوانی می تواند از خانه فرار کند. باور کنید اگر تحت استرس باشند حتما فکر فرار از خانه از ذهنشان می گذرد. مسئله مهمی است از هر هفت نوجوان یک نفر فرار می کند و یا تلاش برای ان کرده است.
از یاد نبرید که فرار کردن مثل هر عمل دیگری است، برای انجام این کار نیاز به سه چیز است: توانایی، اشتیاق و فرصت. بیایید این را بپذیریم، نوجوان همه روزه توانایی و فرصت فرار را دارد، بنابراین تنها نیاز به اشتیاق برای انجام ان دارد. اشتیاق نیازمند دلائل مختلفی می باشد. می تواند یک موقعیت استرس زایی باشد که نوجوان در معرض آن قرار گرفته، ترس از پیامد کارهایی که انجام داده اند، شکلی از کشمکش قدرت، عدم تمایل به مدرسه رفتن و یا مشکلات مصرف مواد.
در واقع وضعیت وحشتناکی است؛ نوجوان اغلب فرار کردن را یک ماجراجویی و یا کلیدی برای ازادی می داند، “جایی می روم که کسی به من نگوید چه کنم”.
چرا نوجوان از خانه فرار می کند؟
تعدادی از نوجوانان به دلیل مصرف مواد و الکل از خانه فرار می کنند. هنگامی که نوجوان یا کودک درگیر مصرف مواد می شود از خانه فرار می کند تا ان را مخفی کند و والدین متوجه نشوند. آنها خواهان مصرف بیشتر و ازادانه تر هستند بنابراین به بیرون از خانه پناه می برند تا راحت تر باشند.
علاوه بر خشم و ترس، احساس شکست نیز می تواند منجر به فرار نوجوان از خانه شود. برخی از نوجوانان فرار می کنند زندگی بیرون از خانه و به تنهایی برایشان قابل تحمل تر از زندگی در محیط انتقادی خانه می باشد.
یکی دیگر از علل فرار نوجوانان اینست که آنان فاقد مهارت های حل مسئله لازم هستند. فرار از خانه خود یک روش حل مسئله اما نادرست می باشد. این روش حل مسئله محصول تفکر سیاه و سفید می باشد. انها فرار می کنند تا از چیزی که هیجان منفی در انها ایجاد می کند مواجه نشوند. در واقع انها از حل مسئله فرار می کنند. انها اغلب تکانشی تر از هم سالان خود هستند و بدون فکر در دسترس ترین راه حل را انتخاب می کنند.
منبع:مرکزمشاوره ستاره ایرانیان
از من به همه شما نصحت …من یه بار این کارو تجربه کردم هیچ نشونه ای از خودم به جا نزاشتم ولی پیدام کردن یه لحظه بشینین فکر کنین اگه برگردست چی میشه.با پسرا کاری ندارم چون میتونن خودشون رو نجات بدن ولی جامعه ما پر از گرگه که فقط دنبال دخترایی هستن که پاکن و کسیو ندارن جامه ما خیلی بدبخته.الان مثلا من رفتم و برگشتم هیچی بهم نرسید پشیمون هم نشدن.ولی هنوزم که هنوزه فکرا دارن اذیتم میکنن.حواستون باشه بچه ها
منم یه مدت به فکر فرار بودم با مشکلات خیلی بزرگار از اینایی که میگین ولی بعدش که نشستم با خودم دو دو تا چهار تا کردم دیدم اخه فرار کنم از چاله دارم که میوفتم توی چاه بزرگتر.آخه عزیز من دیگه از خانواده دلسوزتر کی میشه.الان آخر الزمانه وقتی با خانواده نمیتونی راه بیایی فکر کردی بیوفتی درست غریبه چه گلی به سرت میزنن؟ دختر و پسرشم فرقی نداره.دختر باشی مجبوری برا درآوردن پول و یه جای خواب دستتو جلو اینو و اون دراز کنی بعدش خودتم نخوای گرگای اطرافت بلایی به سرت میارن که همه ی دخترگیت نابود میشه روحت و وجودت به فنا میره..آقا پسر گل شما هم بری خدایی نگرده یه جایی به بعد دیگه کم میاره میبری خدای نکرده طعمه ی اعتیاد میشی.واقعا این درصد خواهان فرار سرسام آوره علی الخصوص با این دلایل.قبول کنین خیلیا بیشتر از اون چیزی که هست زود رنج و کم تحمل شدیم و الان مشکلات بزرگتر از اینا هم هست با راه های دیگه میشه حل کرد ولی شما برای مشکلات اینچنینی متوسل به فرار میشین.
منم میخوام از خونه فرار کنم خسته شدم بس که تو محدودیت بودم از بی اعتمادی خانواده و همسرم خسته شدم.سه ساله دارم حرفای توهین آمیز میشنوم .سه ساله کارم شده گریه.انگار زندانی هستم حتی خانوادمم به ی چشم دیگه بهم نگاه میکنن.میخام برم تنهایی بهتره.بهتر از این آدمها که با حرفاشون نمک رو زخمت می پاشن
من فرار نمیکنم میمونم و همه چیز رو به نفع خودم تغییر میدم.چون به توانایی هام ایمان دارم.
سلام ۱۶ سالم بود که از خونه رونده شدم و زدم بیرون رفتم تهران. با هزار بدبختی کار کردم معتاد نشدم، حتی سیگار، خیلی بدبختی کشیدم، اما الان وضعیت خوبی دارم.خیلی سخته برا کسایی که میخوان برن.پیشنهاد میکنم نزن واقعا
من ۱۵ سالمه و فردا میخام فرار کنم نمیدونم چی میشه ولی هر چی باشه بهتر از اینکه همیشه پدر و مادرم منو زیر سوال ببرن فوقش میمیرم بدتر از مردن چیز دیگه ای هست؟؟
من ۱۷ سالمه میخوام به خاطر رفتارپدر و مادرم از خونه فرار کنم نمیدونم چی پیش میاد فقط میخوام پاسخ منو یه نفر بده
فرار هوشمند بکن.یعنی سعی کن زیاد خونه نباشی و بیشتر وقتتو تو کتابخونه و اینجور جاها بگذرونی .اونجا هم یکم درس بخونی بتونی واسه خودت کاره ای بشی.اینجوری فرار کنی بهتره تا بری اون بیرون پیش یه مشت آدم نامزد که میخوان ازت سوء استفاده کنی.
من که نمیفهمم برای چی یک پسر باید از خونه فرار کنه ولی پسرایی روکه به زور و با تحقیر از خونه رونده شدن زیاد شنیدم میگن اینجوری پسر مرد بار میاد .یه جورایی گرگ بارون دیده میشه.
ته خط از همین جا که چشم بیندازی پیداست.چند روزی دور همی و سرگرمی و بعد ترس فردا و این که حالا با چه رویی برگردم خانه؟ هر روز رو به امید فردا که اتفاق بهتری می افتد سپری می کنند و وعده هایی که به سرانجام نمی رسند.زندگی گروهی اولش جذاب است و بعد که خسته کننده می شود.فرار، واژه هیجان انگیزی است؛ باز کردن در به روی دنیای ناشناخته و خطر هایش را به جان خریدن آسان نیست .پسرها از خانه فرار می کنند تا ناشناخته هایشان را پیدا کنند یا فرصت های تازه ای به رویشان گشوده شود.