ارتقای کارکردهای اجرایی در تابستان
مدرسه ها تعطیل شده اند، اما کودک شما همچنان به مهارت های کارکرد های اجرایی خود نیازمند است.
برای کودکان دچار اختلالات کارکردهای اجرایی، تابستان می تواند به نظر زمانی برای استراحت برسد. اما تعطیل شدن مدرسه به معنی پایان نیاز کودک به این مهارت های کلیدی نیست.
مرکز رشد کودک دانشگاه هاروارد مهارت های کارکردهای اجرایی را به عنوان مهارت هایی تعریف می کند که به ما کمک می کنند تا بتوانیم “به صورت همزمان بر روی چند جریان فکری متفاوت متمرکز شویم، بر خطاها نظارت کنیم، بر اساس اطلاعات موجود تصمیم بگیریم، مرور برنامه ها در صورت نیاز، و بر اثر احساس ناکامی شتاب زده تصمیم نگیریم.”
حال تصور کنید کودک۱۰ساله ی شما، می خواهد بیرون از خانه با دوستان خود وسطی بازی کند یا با استفاده از یک دستور العمل می خواهد با استفاده از آجر های لگو ساختمانی بزرگ بسازد. هر دوی این بازی ها به نظر تفریحی ایده آل برای گذراندن یک عصر تابستان می رسند. آنها برای جلوگیری از برخورد با توپ و به اصطلاح سوخت شدن در بازی و یا تمام کردن کار ساختمان لگویی، می باید بتوانند تمامی مهارتهای اجرایی اشاره شده در بالا را به خوبی بکار گیرند و از این جهت تابستان زمان بسیار خوبی برای تمرین این مهارتها است و برای موفقیت آنها در سال تحصیلی بسیار اهمیت دارند.
تشویق کودک به تمرین این مهارت ها، که می توانند گاهی، و شاید همیشه، موجب احساس ناکامی او شوند، خود نقطه ی آغاز بسیار خوبی برای کار کردن برروی افزایش توان مقاومت در مقابل احساس ناکامی است. یادگرفتن مهارت کنار آمدن با میزان کم و یا متوسط ناکامی از جمله دشوارترین تمرین مهارت هایی است که در جلسه های مشاوره برای درمان جویان انجام داده می شود. این مهارت نیز درست مانند هر مهارت دیگری، نیاز به تمرین پیوسته دارد. و باید به صورت مرحله به مرحله، با سطح بندی میزان ناکامی فرا گرفته شود. باید کودک خود را برای تلاش و پیگیری تمرینات تشویق کنیم. همچنین می توانیم از آموزه های معلم بزرگ ویگوتسکی با هدف ترغیب کودکان برای تمرین مهارت های مربوط به محدوده رشد آنها استفاده کنیم. این بدان معناست که نباید آنها را بیش از حد تحت فشار قرار دهیم و یا به عبارت دیگر آنها را در ناکامی غرق کنیم. اما با اینحال نباید چالش ها آنقدر ساده باشند که هر بار به راحتی در آنها موفق شوند، و حتی احتمالا این موفقیت ها لذتی نیز برای کودک نخواهند داشت. و بعلاوه یادگیری نیز اتفاق نخواهد افتاد، زیرا از قبل دقیقا می دانستند چگونه این تمرین را به پایان برسانند.
برای یک کودک با مشکلات کارکردهای اجرایی که به سادگی دچار احساس ناکامی می شود، از تمریناتی استفاده کنید که به آنها علاقه نشان می دهند، اما یک درجه دشوارتر از آنکه بتوانند براحتی آن را انجام دهند. برای این منظور فعالیت های بدور از صفحه نمایش را پیشنهاد می کنیم. برای مثال اگر به موشک آبی علاقه دارند، آنها را تشویق کنید تا موشکی بزرگتر بسازند. تمرین ها نیاید آنقدر سخت باشند که کودک نداند از کجا شروع کند و نباید آنقدر آسان باشند که از همان آغاز بداند چگونه انجام دهند. اجازه دهید مراحل مختلف تمرین را خود انجام دهند. از تمجید نتایج آنها خود داری کنید، و بجای آن می توانید بگویید “به نظر سخت میاد”، یا “خیلی خوب داری تلاش می کنی” و یا “دیگه داری تمومش می کنی” یا اگر چاره ای ندارید می توانید بگویید “بهت افتخار می کنم که داری به تلاش ادامه می دی”، سعی کنید به مرور از تعریف وتمجید کم کنید.
برنامه ی کودک شما برای تابستان امسال چیست؟ آخرین باری که خیلی احساس ناکامی چه زمانی بود؟ آیا زیاد اتفاق می افتد؟ نقش خود را در این موقعیت ها چگونه می بینید؟
برای مطالعه بیشتر:
شبکه های اجتماعی و مغز نوجوانان
چه زمانی برای فرزندم تلفن همراه بخرم؟
تاثیرات ورزش بر روی مغز کودکان
منبع:کانون مشاوران ایران
سلام
امروزه اکثر کودکان تابستان خود را با لپ تاپ و تبلت و پلی استیشن یا در حالت دیگر با گذرادن انواع کلاس ها در ساعت های مختلف روز سپری می کنند؟آیا برای دور کردن فرزندانمان از پشت این جعبه های جادویی در تابستان باید آنها را به دست هزار و یک جور کلاس بسپاریم؟افزایش میزان کلاس های فراغت در روز برای کودک چه لزوم و تاثیری دارد؟
سلام.بسیاری از خانواده ها در فصل تابستان فرزندانشان را مجبور می کنند به کلاس های مختلف بروند تا از بطالت گذراندن اوقات فراغتشان جلوگیری کنند.گاهی این کلاس رفتن ها آنقدر زیاد می شود که تمام روز یک کودک را در بر می گیرد.این کاملا روشن است که در شرایطی که کودک سال تحصیلی جدید ، همراه با برنامه های فشرده را پشت سر گذاشته است، در تابستان قرار است فعالیتی با کمی جنبه های فراغت آمیز به معنای مثبت و فعال کلمه را بگذراند.بنابراین وقتی که ما از اوقات فراغت یا تعطیلات در تابستان صحبت می کنیم با توجه به شرایط اقلیمی کشور، باید بین فراغت و تحصیل کودکان برنامه ریزی متفاوتی ایجاد کنیم.به این معنا که بخشی از اوقات فراغت یا تعطیلات برای تجدید قوا و شروع سال تحصیلی بعد ذر نظر گرفته شود و اگر قرار باشد که تمام سال شکل پادگانی و نظامی داشته باشد، این نیروی تجدید قوا برای دوباره با اشتیاق به مدرسه برگشتن و دنبال کردن اهداف آموزشی در کودکان از بین می رود.
شما به اقلیم کشور و تاثیر آن در فراغت کودکان اشاره کردید .این اقلیم کشور چطور در برنامه ریزی برای تابستان کودکان تاثیر دارد؟
از نظر اقلیمی در بخشی از کشور ما بدن و فیزیولوژی باید حرارت زیادی را در گرمای این فصل تحمل کند.در این شرایط بیرون از خانه نیز می تواند برای والدین و به ویژه کودکان مضر باشد، لذا بسیاری از نکات علیه پر کردن اوقات فراغت با کلاس های متفاوت است.توجه به موج ایجاد شده در برخی از شهر ها ، ترسی که برخی از والدین دارند ، این است که با توجه به این، ایجاد شده ، نکند فرزندشان از یادگیری انواع مهارتها در فصل تابستان از دیگر کودکان عقب بماند و شرایطی ایجاد شود که فرزندشان مانند عمده همکلاسی هایش از همه تخصص ها برخورداد نباشد .این ترس علتی است که کودکان را به سپری کردن انواع کلاس ها اجبار می کند.بله ، این نکته نیز در جامعه مشهود است، اما به کودک باید این شانس را بدهیم که به صورت مطلوب و با امکانات و فرصت های فراغت مواجه شود ، اگر همه شرایط برای کودک مطلوب باشد ، این اوقات فراغت نیز برای او جواب مثبت می دهد.والدین نیز می توانند به جای اجبار ، آرزوهای خود را برای کودکان به صورت کم تر جدی انتقال دهند، چرا که تنها هر چیزی که با اشتیاق درونی همراه باشد، با رشد مواجه می شود.
اجبار در فرستادن بچه ها در کلاس چه تاثیری دارد؟
ایجاد جاذبه در کودک ترکیبی است از توانایی مربی که با محتوای کلاس در کودک جاذبه ایجاد کند.اما هر چیزی که با فشار انجام شود و انگیزه ای را در کودک ایجاد نکند، اگر اجباری باشد باعث می شود تا خستگی کودک اندک استداد او را نیز تحت تاثیر این ترکیب نامعقول از بین ببرد.
دادن اختیار به کودک در تصمیم گیری برای اقات فراغت خود چه لزومی دارد؟
اصولا اگر هر کسی را در تصمیم گیری درباره خود شرکت دهیم ، اشتیاق بیشتری در مسئولیت پذیری وی ایجاد کرده ایم.اگر کودکی بگوید که عاشق نواختن موسیقی است به نوعی مسئولیت این کار را هم به خودش سپرده ایم چرا که این فعالیت تصمیم خودش بوده است و تصمیم او به بخشی از خودش تبدیل می شود.زیرا این تصمیم گیری خود او نقش فعال داشته است.
یعنی تصمیم گیری کامل بر عهده بچه گذاشته شود؟
مسلما اینطور نیست.به بطالت گذراندن ایام تابستان همان قدر بد است که پر کردن زمان فراغت کودک با کلاس های متعدد و فشرده .والدین با تجارب و برنامه ها و آرمان هایی که برای بچه های خود دارند حق دارند تصمیم بگیرند که کودکان خود را با چه امکاناتی موجعه بدهند، اما مشارکت در تصمیم گیری نیز بخشی از سهم کودک است.توجه به استعداد و علایق کودک نقشی است که والدین باید بازی کنند.اما اگر فشاری شبیه به سال تحصیلی بر کودک باشد ، اجبار و خستگی در آن می توان آنها را از توانایی هایی که کودک را تعالی دهد، بیزار کند.