تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی کودک 18 ماهه

روانشناسی کودک 18 ماهه

 

کودک شما اکنون یک نوپا است. در سن یک و نیم سالگی  سریع یاد میگیرد و پرورش می یابد و دیدن این اتفاق ها بسیار هیجان انگیز است. کودک ذهنیت و نظر خود را دارد و می تواند خواسته هایش را به صورت واضح در باره هر چیزی  از لباسی که می خواهد بپوشد گرفته تا غذایی  که می خواهد بخورد  بیان کند. سرعت رشد او بسیار بالاست و کنترل و  نگه داشتنش  در جایی که قرار گرفته و جایی که باید باشد بسیار سخت است.

نگران نباشید. راه کارهای ساده ای وجود دارد که والدین با انجام دادن آنها میتوانند به کودک خود کمک کنند. مهارت هایی که برای رشد  و پرورش  او لازم است بیاموزد و به این ترتیب آمادگی لازم برای مواجهه با مراحل مهم زندگی کودک در شما ایجاد می شود.

در  این سن بسیار محتمل است که کودک با بی پروایی راه برود، بخواهد از راه پله بدون کمک گرفتن  استفاده کند و یا اسباب بازی هایش را پشت سرش پرتاب کند. او می تواند از کمر به روی زمین خم شود تا اشیاء را از روی زمین بردارد و یا بدون اینکه بیافتد چمباتمه بزند تا از نزدیک کشف کند این چیزی که روی زمین است چیست، و می تواند در حالی که با یک الگوی منظم  با اشیاء بازی می کند، بدود.

کودک نسبت به دنیای اطراف خود شیفتگی دارد. باید بدانید توقف های ناگهانی هنگام انجام دادن کارهایش طبیعی است مثل زمانی که مکث می کند تا چیزی را از نزدیک آزمایش کند.

مهارت های درشت حرکتی کودک بسیار نا محسوس پیشرفت می کند. در 18 ماهگی می تواند در را باز و بسته  و به دستگیره در دسترسی پیدا کند. زمانیکه مهارت چنگ زدن در او به حد کافی رشد می کند، از سر هم کردن مهره های بزرگ لذت می برد و می تواند چیز های کوچک را به راحتی بردارد. همچنین می تواند به حدی مهارت کسب کرده باشد که در پوشیدن و درآوردن لباسش کمک کند.مثلا درست زمانیکه قصد خروج از خانه را دارید  کفش هایش را بر می دارد.

درکنار رشد مهارت های حرکتی، مهارت های شناختی کودک نیز در حال رشد است.او می تواند بفهمد اشیاء همچنان وجود دارند با وجود اینکه او دیگر نمیتواند آنها را ببیند. در واقع می تواند بعضی مفاهیم  ساده علت و معلول را درک کند.

کو دک چهره های آشنا را می شناسد و به طور حتم بازی های تکراری مثل پوشاندن صورت با دست و برداشتن دست از صورت برایش بسیار جذاب است چون هنوز حافظه اش به حد کافی رشد پیدا نکرده است. در این میان اگر خسته شده باشید و به او بگویید انجام دادن این کارهای تکراری را تمام کند او ناراحت می شود. بخشی از این احساس ناراحتی که ایجاد شده به علت علاقه او به داشتن حدو مرزهای استقلال طبلی است و بخشی مربوط به ناتوانی کودک در به خاطر آوردن آن چیزی ست که قبلا به او گفته اید.

در این دوره سنی ممکن است کودک علاقه زیادی به کتاب مصور داشته باشد و بتواند به چیزی که اسم آن را می برید اشاره کند و حتی نام بعضی اشیاء را خودش به زبان آورد.

دایره لغات او در حال گسترش است و صحبت کردن با او به یادگیری کلمات کمک می کند حتی اگر در حد توصیف محیط پیرامونش باشد. صحبت کردن با کودک او را تشویق می کند که کمی مستقل تر شود. زمانی را اختصاص دهید تا کودک به تنهایی بازی کند و در انجام دادن بعضی کارهایش مثل غذا خوردن و لباس پوشیدن به او مسئولیت دهید. این عوامل به استقلال کودک کمک می کند.

تا زمانی که کودک نیارمند تمرین برای کسب مهارت های جدید می باشد انجام دادن بازی های تکراری برایش بسیار مفید است. توجه به این نکته اهمیت زیادی دارد که باید به او زمان دهید و تشویقش کنید که تلاش کند و شکست بخورد و باز تلاش کند.

کودک نو پای شما با استقلال بیشتری پیش به جلو می رود و اکنون بهترین زمان است که او را در محیطی امن و راحت پرورش دهید.

این کار ها را انجام دهید، جایزه شما یک کودک سالم وشاد است که به مهارت هایی برای رو به رو شدن با مراحل آتی زندگی تجهیز شده است.

منبع:مشاوره-خانواده.com

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی در زمینه روان شناسی رشد می توانید با متخصصان ما با شماره های 02122247100و 02122354282تماس بگیرید.
۳۱ نظر
  1. سکینه
    با سلام و خسته نباشید. من دو دختر دو قلو دارم که هفده ماهه هستند هر دوی آنها هنگام بازی موی همدیگه رو میکشن و هر دو بهم حساس و حسادت دارن و همچنین بعد از مدتی بازی با اسباب بازی هایشان به سراغ مبلها رفته و تمایل به بازی روی انها دارند و بسیار لجبازی می کنند.ممکنه من را راهنمایی کنید که با رفتار آنها چه کنم آیا رفتار آنها عادی است؟
    پاسخ نوامبر 16, 2016 در 4:31 ب.ظ
  2. مشاور
    رفتار دوقلو های شما چندان هم غیر عادی نیست و مقتضی سن آنهاست.به نظر می رسد خود شما بیشتر خسته و کم حوصله شده اید که حق هم دارید.نکته مهم در تربیت دو قلو ها این است که بین آنها فرق نگذارید تا به هم حسادت نکنند.معمولا دو قلو ها از نظر اخلاقی فرق دارند و یکی از آنها آرام تر است.اگر شما هوای فرزند آرام تر را بیشتر داشته باشید فرزند دیگر حسادتمی کند.رفتار شما نباید به طور ثابت به نفع یکی و به ضرر دیگری باشد.اما این که از مبل ها بالا می روند طبیعی است اگر بتوانید هر روز آنها را به جایی ببرید که انرژی شان با بازی تخلیه شود آرام تر می شوند.
    پاسخ نوامبر 17, 2016 در 11:16 ق.ظ
  3. امیر
    سلام دختری دارم که حالا 18 ماهش شده بعضی مواقع موقع ناراحتی دو دسته میزنه تو سرش یا دندون هاش رو به هم فشار میده که صدا میکنه.دخترم در موقع دیدن بچه ها از خودش کوچیکتر و یا مقداری بزرگتر واکنش نشون میده و خودش میندازه رو زمین و گریه و زاری راه میندازه.و یا بهش حمله میکنه و جیغ میزنه.البته ناگفته نماند برادرم پسری داره دوساله که در گذشته اون به دخترم چند بار حمله کرده و از همون موقع تا حالا دخترم در زمانی که اون به طرفش میاد بیشتر حساسیت نشون میده تا بقیه افراد.طلفا راهنمایی بفرمایید
    پاسخ دسامبر 29, 2016 در 7:19 ق.ظ
    • مژگان ن
      با سلام. نگران نباشید، با توجه به سن کودک شما واکنش وی نسبت به کودکان دیگر تا حدود زیادی عادیست تنها در این میان باید به رابطه و حضور متناسب مادر و ارتقای رابطه مادر-کودک توجه داشت. حواستان باشد در زمانی که کودک بی قراری می کند و خود را می زند با نادیده گرفتن این رفتارها انها را خاموش کنید. فرایند نادیده گرفتن در این سن سه تا چهار هفته زمان می برد تا رفتار خاموش شود.
      پاسخ دسامبر 30, 2016 در 9:49 ب.ظ
  4. Ali
    با سلام حتما کودک خود را نزد یک روانپزشک ببرید روانشناسی اطفال و نحوه برخورد با کودکان خیلی قوانین خاص و مهمی داره.هرگونه اشتباه والدین میتونه منجر به مشکلات شخصیتی در آینده فرزندتون بشه.مشکل شما تخصصی هست و بهتره که به متخصص روانپزشم اطفال مراجعه نمایید.
    پاسخ دسامبر 29, 2016 در 7:44 ق.ظ
  5. amir
    با سلام دختری 18 ماهه دارم بعضی مواقع موقع ناراحتی دو دستی میزنه تو سرش یا دندون هاش رو به هم فشار میده که صدا میکنه.دخترم در موقع دیدن بچه های از خودش کوچیکتر و یا مقدار بزرگتر واکنش نشون میده و خودش رو میندازه رو زمین و گریه میکنه و یا به اون حمله میکنه و جیغ میزنه .البته ناگفته نماند خواهر زنم پسری داره دو ساله که در گذشته اون به دخترم چندین بار حمله کرده و از همون موقع تا حالا دخترم در زمانی که اون به طرفش میاد بیشتر حساسیت نشون میده تا بقیه افراد لطفا راهنمایی بفرمایید.
    پاسخ آگوست 22, 2017 در 4:28 ب.ظ
  6. روانشناس کودک
    با سلام. پرخاشگری کودکان در این سن می تونه ناشی از تقلید باشه و همانطور که گفتین کودک فامیل می تونه تاثیر گذار باشه. چون دختر هجده ماهه شما نمی دونه که این رفتار چقدر بده و تنها زمانی که تاثیر رفتارش رو می بینه لذت می بره و تکرار می کنه... باز هم تاکید می کنه تاثیر رفتار روی اطرافیان. پس کاری که باید بکنید اینه که این رفتارها رو نادیده بگیرید و سعی کنید رفتارهای مثبت کودک را تشویق کنید. این مسئله باعث تشدید رفتارهای مثبت می شود. اگر در این صورت از بین نرفت ممکن است کودک دچار اضطراب باشد.
    پاسخ آگوست 22, 2017 در 6:42 ب.ظ
  7. مژده
    باسلام،دخترم نوزده ماهشه،الان حدود شش ماهه که زمانی ک درز میکشیم میاد روی شکم ما میخابه وخودشو سفت میککنه،دکتر بردم گفتن ی جور کسب لذته که باید حواسش وپرت کنی،ازمایش ادرار،متخصص زنان...همه اینارو انجام دادم،همه گفتن باید بی توجه باشی وحواسشو پرت کنی،خیلی نگرانم الان شش ماهه این کارو میکنه البته اگه دوروبرش شلوغ باشه کلا یادش میره
    پاسخ سپتامبر 5, 2019 در 3:09 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز این یک وع کسب لذت می باشد و معنای جنسی برای او ندارد و ممکن است به صورت اتفاقی این لذت را تجربه کرده باشد . بهتر است سعی کنید به پهلو بخوابید و او را در بغلتان بگیرید اما زیاد به خودتان نچسبانید و توجه زیادی به این مسائل نکنید چون به مرور برطرف می شود و در کنار این موضوعات سعی کنید که علایق او را بشناسید و لوازم لازم را برای او تهیه کنید تا او بتوانید به سمت آنها گرایش بیشتری پیدا کند و از تمرزک زیاد بر این موضوعات خوداری کند.
      پاسخ سپتامبر 6, 2019 در 11:01 ق.ظ
  8. مونا نجفي
    سلام وقتتون بخير خسته نباشيد، پسر من ١٨ ماهشه و بنا به دلايلي مجبور شديم به مدت يك ماه خونه خواهرم باشيم تا خونه پيدا كنيم تو شهر جديد، پسر من خيلي آروم بود، الان جديدأ لجباز شده، خودشو پرت ميكنه به عقب، اطرافيان بهم ميگن توجه نكن بهش بزار گريه كنه، اما واقعأ طاقت ندارم، نگاه ها به سمتم سنگيني ميكنه تا گريه ميكنه نگاهش ميكنن يا يه جيزي از دستش ميگيرن گريه ميكنه خودشو پرت ميكنه به عقب، الانم كه سرما خورده حساس تر شده، ميترسم عصبي بار بياد البته خودمم ديگه عصبي شدم
    پاسخ ژانویه 24, 2020 در 5:54 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که تغییر شرایط می تواند باعث کاهش روابط شود و یا مشکلاتی در این تغییر شرایط ایجاد شود که بر روی رفتار کودک تاثیر داشته باشد .اما دقت کنید که بهتر است در زمان هایی که او رفتار مناسب دارد برای او وقت کافی قرار بدهید و به استقلال او اهمیت و احترام بگذارید اما خودتا در طول روز به او توجه مثبت داشته باشید بدون قیر و شرط تا شرایط جدید برای او با کاهش توجه شما همراه نباشد . زمانی که این سبک رفتار را دارد بهتر است او رابغل کنید و بیان کنید که می دانید ناراحت و یا عصبانی است اما شما نمی توانید در زمان فعلی چیزی که می خواهد را به او بدهید تا او بداند نیاز و احساس او را درک می کنید اما بازهم دلیلی برای دادن ان شی و... وجود ندارد و محبتا شما ربطی به ندادن ندارد. البته دقت داشته باشید که در شرایط مریضی نیاز و توجه کودکان به توجه افزایش می یابد و به دلیل دردی که تحمل می کنند و دامنه کلمات انها که ضعیف می باشد و نمی توانند این مریضی و ناراحتی را بیان کنند ممکن است با رفتارهایی چون گریه و پرت کردن و.. احساسات خود را نشان بدهند.
      پاسخ ژانویه 25, 2020 در 10:52 ق.ظ
  9. زهره
    با سلام من دختر 18 ماه ای دارم که فوق العاده با هرصدا ویا شخصی میبینه حتی عمه و پدر بزرگ میترسه .و اینکه ترسش جوری هست ک تو خوابه پرش دارهو درحال حاصضر خیلی جیغ میزنه الکی و حالت دعوا کردن داره خودش به عقب پرت میکنه و گریه میکنه هر توضیحی که بهش میدم اصلا توجهی نمیکنه .
    پاسخ فوریه 1, 2020 در 9:42 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این مسیر با توجه به میزان واکنشی که کودکتان نشان می دهد نیاز است که به صورت حضوری به روانشناس بالینی کودک مراجعه داشته باشید تا یک مصاحیه بالینی کامل از دوران بارداری و شرایط رشدی کودتان صورت گیرد و بتوانیم در این زمینه به هردوی شما در بهبود این علایم کمک کنیم. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22247100
      پاسخ فوریه 1, 2020 در 6:02 ب.ظ
  10. زهرا پناهی
    باسلام ممنون که پاسخگو هستید.... من یه پسر ۱۹ماهه دارم قبلا خیلی آروم بود یه جا مینشست یا میخوابید بازی میکرد ولی الان تا یه چیزی میخواد اگه بهش ندیم یا ازدستش بگیریم میزنه و گریه میکنه خودشومیندازه زمین بچه ها اطرافشو میزنه چه کوچیک تر چه بزرگ تر همیشه سر این زدناش بامن دعوا میشه و من واقعا سنم کمه و نمیدونم چیکار کنم خودم ۱۹سالمه... پسر برادرشوهرم ۲سالشه خیلی شیطونه اذیت پسرم میکنه و اسباب بازیاش میگیره یا میشکنه پسر منم میزنش این رفتارش طبیعیه یا خطرناک واقعا نگرانم؟
    پاسخ آوریل 4, 2020 در 1:48 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما زهرا جان بهتر است سعی کنید که با او در آرامش برخورد کنید و به استقلال او احترام بگذارید اگر او چیز خطرناکی را می خواهد به او بیان کنید که دوستش دارید اما به دلیل خطر نمی تواند به او بدهید و سعی کنید که برای او محیطی را محیا کنید که وسایلی که به ان علاقه دارد را در دسترس داشته باشد البته وسایلی که برای سن او مناسب می باشد . در مورد برخورد پسر برادر شوهرتان میز بهتر است سعی کنید که به اجبار وسیله ای را از پسرتان نگیرید و به او بدهید و اجازه بدهید که او اگر دوست داشت وسایلش را به دیگران بدهد در کنار اینکه سعی کنید اجازه بدهید که او خودش مشکلات را برطرف کند و شما سعی کنید که در مقابل او از صحبت و تعامل استفاده کنید تا او نیز روش های درست بررسی مشکلات را آموزش ببیند .
      پاسخ آوریل 4, 2020 در 4:36 ب.ظ
  11. مینا
    سلام. پسر من ۱۷ ماهه هست . در زمینه رشد و تکامل مطابق با جدول سنی اش است . تنها مشکلی که دارم اینه هیچ وقت مواد غذایی را با دست به دهان نمیبره . اشیا را میبره ولی از از چسبناک شدن دستش خوشش نمیاد و در گاز زدن میوه یا بیسکوییت بسیار محتاطه و اگر کمی سفت باشه نمیجوه. با قاشق غذا خوب میخوره و حتی خودشم با قاشق دوست داره. نمیدونم چکار کنم که اولا جویدن را یاد بگیره و ثانیا خودش با دستش مواد غذایی را در دهان بگذاره
    پاسخ می 4, 2020 در 3:24 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز اینکه او با دست غذا به دهان نمی برد و یا اینکه از چسبیدن اشیاه به دستش خوشش نمی اید اگر به میزانی می باشد که امکان و نشانه های وسواس را دارد نیاز است که در این مسیر به صورت حضوری شرایط رشدی و تربیتی او را مورد بررسی قرار بدهیم تا بتوانیم به او کمک کنیم . اما اگر تنها به عنوان یک رفتار می باشد او کم کم با تجربه های کوچک می تواند رشد بیشتری داشته باشد و اینکه او دوست ندارد سیب دندان بزند این طبیعی می باشد چون کودک شما هنوز به رشد کامل نرسیده است و ترجیح می دهد غذاهایی را بخورد که برای او راحت تر می باشد . بهتر است در این مسیر اگر خودتان رفتارهای بکن و نکن زیادی دارید و یا حساسیت زیادی بر روابط و یا کارها و تمیزی او انجام می دهید برای بررسی دقیق تر به صورت تلفنی و یا حضوری اقدام کنید . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354783
      پاسخ می 4, 2020 در 4:50 ب.ظ
  12. فاطمه
    سلام
    پاسخ می 15, 2020 در 4:40 ب.ظ
    • مشاور
      سلام شما می توانید سوالتان رادر هیمن قسمت ارسال کنید
      پاسخ می 16, 2020 در 10:57 ق.ظ
  13. سایه
    سلام یه پسر۱۸ماهه دارم که نمیذاره پوشکش کنم میبرمش دستشویی میره اب بازی میکنه دیگ نمیخواد بیاد بیرون اما توانایی دستشویی گفتن و انجامش رو نداره تا اخر دست وپاهاشو نگه میداریم تاعوضش کنیم.جدای از اون هرچی بهش ندیم گریه میکنه قهر میکنه بهش میگم نمیشه و خطر داره اصلا گوش نمیده فقط گریه میکنه چیکارش کنم خودم کلافه شدم میشه از دندان دراوردن هم باشه بیتابی هاش.
    پاسخ می 15, 2020 در 4:45 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز سن کودک شما مناسب آموزش توالت رفتن می باشد اما دقت کنید که نیاز است از نظر بدنی نیز او توانایی کنترل ادرار و مدفوع خود را داشته باشد و همچنین رشد حرکتی و زبانی او نیز تاثیر زیادی دارد و بهتر است سعی کنید که اگر او هنوز کنترل ندارد و پوشاک شدن نیز برایش احساس ناخوشایندی را ایجاد می کند از شورت های مخصوصی که در مغازه سیسمونی فروشی ها وجود دارد استفاده کنید که این تمایل او باعث کثیفی نیز نشود . دقت کنید که اجبار بیشتر شما با لجبازی و شرایط سخت تر همراه می شود پس بهتر است سعی کنید در این مسیر با آرامش پیش بروید و در زمان هایی که می دانید فرزندتان عموما ادرار و یا مدفوع دارد او را به توالت ببرید . در این مسیر دقت کنید که فرزند شما هنوز وقت دارد و همانطور که اشاره کردم شرایط روانی و جسمی او از اهمیت برخودار می باشد .
      پاسخ می 16, 2020 در 1:57 ب.ظ
  14. آسا
    سلام، دختری دارم 18 ماه که دچار ترس است، ترس از کلیه افراد، محیط بیرون، نبودن مامانش، یا روشن شدن کولرو... هر فردی که به ما نزدیک میشه وصحبت میکنه شروع به گریه کردن میکنه، تا موقع حضور ما یا شخص ادامه داره، در دوران قرنطینه هم هیچ جا نبردیمش،که خود همین باعث شد که این موضوع بیشتر بشه البته قبل از قرنطینه هم با کسی ارتباط برقرار نمیکرد وبا دیدن کسی گریه میکرد، که رو به بهبودی بود،الان زیاد شده و ما نگرانیم از این موضوع،
    پاسخ می 25, 2020 در 11:24 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مورد باید بیان کنم که ترس در کودکان همیشه مشاهده می شود عموما کودکان، در سنین 6 تا 8 ماهگی، از افراد نا آشنا می ترسند و این ترس تا 18 ماهگی نیز ادامه دارد اما با افزایش سن کودک، نوع ترس ها نیز تغییر می کند. بین 2 تا 5 سالگی در کودکان ترس هایی مانند ترس از تاریکی و تنهایی و ترس از حیوانات،بروز می یابد. باآغاز دوره دبستان در برخی از دانش آموزان ترس از مدرسه دیده می شود. اما اگر این ترس ها به میزانی باشد که روابط اجتماعی فرد را به صورت کام مختل کند و یا اینکه در شرایط روحی و عملکرد کودک تاثیر منفی داشته باشد در این صورت دیگر نمی توان آن را طبیعی در نظر گرفت و نیاز است که برای بررسی آن به صورت حضوری کودکتان را به روانشناس بالینی کودکان ارجاع بدهید تا بتوانیم با بررسی همه شرایط و مسیر رشدی و تربیتی در این مورد به او کمک کنیم تا شرایط بهتری را تجربه کند . چون رشد طبانی ، حرکتی ، عاطفی و مغزی تاثیر زیادی می تواند در این موراد داشته باشد البته وابستگی نیز تاثیر زیادی می تواند رد نوع عملکرد کودک داشته باشد در این مسیر بدون بررسی دقیق نمی توانیم نظر درستی بیان کنیم اما آنچه قابل مشاهده می باشد این است که این ترس گسترش زیادی پیدا کرده است و از ترس های نرمال کودکی بیشتر می باشد و با توجه به تاثیر بر عملکرد نیاز به طی کردن جلسات می باشد . ترس اگر بیش از اندازه نرمال آن باشد می تواند به مرور و حتی با رشد کودک نیز ادامه یابد و مشکلات بیشتری از جمله موارد زیر را برای کودک ایجاد کند : 1.ترس دائم و ثابت به هر دلیل بر جسم و روان کودک اثر بسیار نامطلوبی به جا می گذارد و سبب محروم نمودن کودک از زندگی طبیعی و شاد می شود و در جسم و روان کودک اختلال ایجاد می کند و شرایط روحی بر عملکرد و انتخاب ها و نوع واکنش تاثیر دارد . 2.ترس، فعالیت های هوشی را مختل و گاه متوقف می کند و مانع بروز توانایی های ذهنی کودکان می شود.ترس از نظر هوش تاثیرات منفی برای کودکان دارد بی آن که کودک از نظر هوشی مشکل داشته باشد، دقت و تمرکز کمتری در یادگیری مطالب دارد و دچار فراموشی و حواس پرتی می شود و در حداقل ترین حالت ممکن کاهش تمرکز می شود . 3.ترس گاهی سبب افسردگی، خجالت و گوشه گیری می شود و کودکان را از فعالیت، شادی و تحرک لازم بازمی دارد و گاهی با اضطراب های اجتماعی نیز همراه می شود . 4. کودکان در ترس های شدید می توانند با مشکلات دیگری چون لکنت زبان یاشب ادراری روبرو شوند. کودک شما رد سنی قرار دارد که می توان با آسیب های کمتر این ترس ها را درمان کرد و هم شما و هم خود او نتیجه گیری بهتری از نظر شرایط روحی و عملکرد اجتماعی را تجربه کنید . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685895
      پاسخ می 26, 2020 در 10:47 ق.ظ
  15. NASIM
    سلام وقتتون به خير و شادي پسر من ١٩ ماهشه و بشدت به من و پدرش وابسته است. توي خونه هم همه جا دنبالم مياد .هر دوي ما شاغليم و من از نه ماهگيش مجبور شدم كارم رو شروع كنم به همين دليل پرستار گرفتم. الان وارد جمعي ميشيم بشدت خجالت ميكشه لبخند روي لبش هست اما جدا نميشه.به من مي چسبه و همش دلش ميخواد بغلش كنيم خونه مادر بزرگش هم نميمونه از طرفي با پسر خواهرم كه دقيقا هم سنند ارتباط خوبي نداره و از صداي جيغ و فرياد اون گريه ميكنه؛ يجورايي يا ازش بشدت ميترسه و يا از سر خشم باهاش برخورد ميكنه. مشكل ديگه من شير شب پسرمه؛ شبها چندين بار بيدار ميشه و شيشه شير ميخوره و اغلب با گريه و فريادِ. از چند نفر مشاوره گرفتم و كتاب خوندم بعضي ميگن كه بايستي شير خوردنش رو قطع كني و بعضي نظرشون بر اينه بايد تا دوسالگي ادامه بدي نميدونم راه درستش كدومه و اگه بايد شير قطع بشه چطور بايد اينكار رو انجام بدم بتدريج يا يكباره ممنون ميشم راهنمايي بفرماييد
    پاسخ ژوئن 19, 2020 در 8:25 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز قابل درک می باشد که این مسیر برای شما و همسرتان نسبت به گذشته دشواری بیشتری را به دنبال دارد اما دقت داشته باشید که در بیشتر طول روز فرزند شما از داشتن شما و همسرتان محروم می باشد و اینکه زمانی که در کنار او هستید بخواهد وابستگی بیشتری نشان بدهد و توجه بیشتری را طلب کند یک نیاز طبیعی می باشد . در مورد شیر خوردن او نیز یک روند طبیعی می باشد اما با توجه به اینکه او در این سن شروع به غذا خوردن روزانه کرده است سعی کنید قبل از خواب به او غذا بدهید در کنار اینکه شیر او را نیز بدهید و یا از شیر های پاستوریزه استفاده کنید که سنگین تر می باشد و میزان بیداری کودک را به مرور کاهش می دهد. او شیر خشک مصرف می کند پس بهتر است براساس نمودار رشدی و دستورات غذایی متناسب با سن او پیش بروید تا بتوانید نتیجه گیری بهتری داشته باشید زمانی که کودک شروع به غذا خوردن می کند به مرور میزان غذاهای دریافتی او بیشتر می شود و میزان شیر خوردن او کاهش می یابد از قطع ناگهانی شیر خوردن خوداری کنید چون این شیشه شیر و یا سینه برای کودکان نقطه امن محسوب ی شود و نباید ناگهان ان را از کودک جدا کرد.
      پاسخ ژوئن 19, 2020 در 1:45 ب.ظ
  16. Maman taha
    سلام پسرم امروز ۱۸ماهه شد،جدیدا خیلی حالت عصبی داره هرچی دستش بیاد پرت میکنه،دوست داره همه رو اذیت کنه،بچه همسن خودش کنار باشه یا نیشگون میگیره یا موهاشو میکشه.همش دنبال من میاد تو طول روز اشپزخونه با وسایل اشپزی بازی میکنه وزود تغییر نظر میده مثلا دیگه اشپزی نمیکنه با ملاقه میکوبه به یخچال،توروخدا یه راهکار بدید بهم هرچی میگم بدتر میکنه واقعا دیگه خجالت میکش ک کسی بیاد یا جایی برم چون کوچیک بزرگ فرق نداره یا میزنه یا نیشگون میگیره،یا مومیکشه
    پاسخ جولای 26, 2020 در 3:40 ب.ظ
  17. Sobhani
    باسلام وخسته نباشید. یک دختر 19ماه دارم ویک پسریک ماه ونیم،مابخاطر شرایط پیش اومده این مدت رو درخونه مادرم هستیم.ولی در این مدت دخترم بسیار لج باز وحسود شده است،و وابستگی شدیدی به مادرم پیداکرده اگرنباشد به شدت گریه می کند وحاضر نیست مادرم ازکنارش تکان بخورد ونبودن من خیلی ناراحت نمی شود.قبل ازاین رابطه خیلی صمیمی باخودم داشت وروابط خوبی با دیگران ولی الان بیرون ازخونه باپدرش باشه از بغلش تکون نمی خوره.به سمت پسرم یابچه های کوچک ترازخودش یک دفعه حمله ورمیشه وگاز میگیره یا ی اسیبی میرسونه.درحالی که بسیار بابچه های کوچک ترازخودش رابطه خوبی داشت وعلاقه زیادی به رابطه برقرارکردن باکودکان داشته.در زمانهایی که پسرم خوابه یاساکته باهاش مشغول بازی میشم ولی نمیدونم چرا بازم کارهاشو تکرارمی کنه.ممنون میشم از راهنمایی شما
    پاسخ آگوست 4, 2020 در 12:44 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز به نظر می رسد که او توانسته است با مادرتان ارتباط لازم را بدست بیاورد به همین دلیل دوست دارد او را کنار خود داشته باشد و ممکن است توجه هریک از شما به پسرتان و یا هرکودک دیگر باعث واکنش او شود . در این مسیر بهتر است شما سعی کنید که به هردوی کودکانتان توجه داشته باشید و بازی های سه نفره را ایجاد کنید تا بتوانید در یک تعامل نشان بدهید که هردوی آنها برایتان ارزشمند می باشند . سعی کنید که اگر کسی را میزند دست او را ارام نگهدارید به او بگوید می دانید عصبانی و یا نرااحت هست اما زدن کار زشتی هست . دقت کنید که او برای کسب توجه ، دریافت محبت و حتی بیان احساسات و نیازهایش ممکن است از گریه و جیغ زدن و یا حتی زدن استفاده کند او هنوز به میزان لازم نمی تواند از کلمات استفاده کند پس این سبک رفتاری در این سن طبیعی می باشد اما به میزان کم و اگر زیاد باشد نشان می دهد که او یا توجهی که می خواهد را دریافت نمی کند و یا احساساتی را تجربه می کند که نمی تواند در مورد ان صحبت کند و به شماها نشان بدهد.
      پاسخ آگوست 4, 2020 در 1:43 ب.ظ
  18. Sobhani
    ممنون ازراهنمایی شما ولی شما چه پیشنهادی بازی در این سن دارید
    پاسخ آگوست 4, 2020 در 4:00 ب.ظ
  19. Masuod
    با عرض سلام و خسته نباشید . من یک دختر هجده ماهه دارم .خیلی به گوشی علاقه نشون می‌ده و گوشی رو با گریه از من میگیره .و کلا خیلی درگیر شده .و من نمیدونم با چه روشی گوشی رو ازش بگیرم و کاری کنم که دیگه این عادت رو ترک کنه و سراغ گوشی نره . ممنون میشم راهنماییم کنید . با تشکر فراوان .
    پاسخ نوامبر 11, 2020 در 10:17 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مورد نیاز است که شما و همسرتان نیز در مقابل او از کارهای دیگری چون کتاب خواندن ، بازی با او با اسباب بازی ، نقاشی کشیدن و هر بازی دیگری استفاده کنید و خودتان نیز تایم های زیادی را با گوشی سپری نکنید چون در هر صورت الگوبرداری رفتاری نیز برای او وجود دارد . شما با ایجاد فضاهای جذاب تری برای کودک خود می توانید این عادت را به مرور کاهش بدهید در کنار اینکه به هیچ عنوان از گوشی به عنوان تشویق استفاده نکنید یعنی بیان نکنید غذایت را بخور تا بهت گوشی بدم و یا برای اینکه او غذا بخورد یا بخوابد و... برای او از گوشی فیلم یا اهنگ و... بگذارید . با این اصلاحات رفتاری می توانید شرایط بهتری را در این مورد تجربه کنید .
      پاسخ نوامبر 11, 2020 در 2:49 ب.ظ
نظر دهید