روانشناسی کودک ۱۸ ماهه

روان شناسی رشد کودک 18 ماهه

 

کودک شما اکنون یک نوپا است. در سن یک و نیم سالگی  سریع یاد میگیرد و پرورش می یابد و دیدن این اتفاق ها بسیار هیجان انگیز است. کودک ذهنیت و نظر خود را دارد و می تواند خواسته هایش را به صورت واضح در باره هر چیزی  از لباسی که می خواهد بپوشد گرفته تا غذایی  که می خواهد بخورد  بیان کند. سرعت رشد او بسیار بالاست و کنترل و  نگه داشتنش  در جایی که قرار گرفته و جایی که باید باشد بسیار سخت است.

نگران نباشید. راه کارهای ساده ای وجود دارد که والدین با انجام دادن آنها میتوانند به کودک خود کمک کنند. مهارت هایی که برای رشد  و پرورش  او لازم است بیاموزد و به این ترتیب آمادگی لازم برای مواجهه با مراحل مهم زندگی کودک در شما ایجاد می شود.

در  این سن بسیار محتمل است که کودک با بی پروایی راه برود، بخواهد از راه پله بدون کمک گرفتن  استفاده کند و یا اسباب بازی هایش را پشت سرش پرتاب کند. او می تواند از کمر به روی زمین خم شود تا اشیاء را از روی زمین بردارد و یا بدون اینکه بیافتد چمباتمه بزند تا از نزدیک کشف کند این چیزی که روی زمین است چیست، و می تواند در حالی که با یک الگوی منظم  با اشیاء بازی می کند، بدود.

کودک نسبت به دنیای اطراف خود شیفتگی دارد. باید بدانید توقف های ناگهانی هنگام انجام دادن کارهایش طبیعی است مثل زمانی که مکث می کند تا چیزی را از نزدیک آزمایش کند.

مهارت های درشت حرکتی کودک بسیار نا محسوس پیشرفت می کند. در ۱۸ ماهگی می تواند در را باز و بسته  و به دستگیره در دسترسی پیدا کند. زمانیکه مهارت چنگ زدن در او به حد کافی رشد می کند، از سر هم کردن مهره های بزرگ لذت می برد و می تواند چیز های کوچک را به راحتی بردارد. همچنین می تواند به حدی مهارت کسب کرده باشد که در پوشیدن و درآوردن لباسش کمک کند.مثلا درست زمانیکه قصد خروج از خانه را دارید  کفش هایش را بر می دارد.

درکنار رشد مهارت های حرکتی، مهارت های شناختی کودک نیز در حال رشد است.او می تواند بفهمد اشیاء همچنان وجود دارند با وجود اینکه او دیگر نمیتواند آنها را ببیند. در واقع می تواند بعضی مفاهیم  ساده علت و معلول را درک کند.

کو دک چهره های آشنا را می شناسد و به طور حتم بازی های تکراری مثل پوشاندن صورت با دست و برداشتن دست از صورت برایش بسیار جذاب است چون هنوز حافظه اش به حد کافی رشد پیدا نکرده است. در این میان اگر خسته شده باشید و به او بگویید انجام دادن این کارهای تکراری را تمام کند او ناراحت می شود. بخشی از این احساس ناراحتی که ایجاد شده به علت علاقه او به داشتن حدو مرزهای استقلال طبلی است و بخشی مربوط به ناتوانی کودک در به خاطر آوردن آن چیزی ست که قبلا به او گفته اید.

در این دوره سنی ممکن است کودک علاقه زیادی به کتاب مصور داشته باشد و بتواند به چیزی که اسم آن را می برید اشاره کند و حتی نام بعضی اشیاء را خودش به زبان آورد.

دایره لغات او در حال گسترش است و صحبت کردن با او به یادگیری کلمات کمک می کند حتی اگر در حد توصیف محیط پیرامونش باشد. صحبت کردن با کودک او را تشویق می کند که کمی مستقل تر شود. زمانی را اختصاص دهید تا کودک به تنهایی بازی کند و در انجام دادن بعضی کارهایش مثل غذا خوردن و لباس پوشیدن به او مسئولیت دهید. این عوامل به استقلال کودک کمک می کند.

تا زمانی که کودک نیارمند تمرین برای کسب مهارت های جدید می باشد انجام دادن بازی های تکراری برایش بسیار مفید است. توجه به این نکته اهمیت زیادی دارد که باید به او زمان دهید و تشویقش کنید که تلاش کند و شکست بخورد و باز تلاش کند.

کودک نو پای شما با استقلال بیشتری پیش به جلو می رود و اکنون بهترین زمان است که او را در محیطی امن و راحت پرورش دهید.

این کار ها را انجام دهید، جایزه شما یک کودک سالم وشاد است که به مهارت هایی برای رو به رو شدن با مراحل آتی زندگی تجهیز شده است.

منبع:مشاوره-خانواده.com

۶۸ دیدگاه ها

  1. سکینه
    با سلام و خسته نباشید. من دو دختر دو قلو دارم که هفده ماهه هستند هر دوی آنها هنگام بازی موی همدیگه رو میکشن و هر دو بهم حساس و حسادت دارن و همچنین بعد از مدتی بازی با اسباب بازی هایشان به سراغ مبلها رفته و تمایل به بازی روی انها دارند و بسیار لجبازی می کنند.ممکنه من را راهنمایی کنید که با رفتار آنها چه کنم آیا رفتار آنها عادی است؟
    پاسخ آبان 26, 1395 at 4:31 ب.ظ
  2. مشاور
    رفتار دوقلو های شما چندان هم غیر عادی نیست و مقتضی سن آنهاست.به نظر می رسد خود شما بیشتر خسته و کم حوصله شده اید که حق هم دارید.نکته مهم در تربیت دو قلو ها این است که بین آنها فرق نگذارید تا به هم حسادت نکنند.معمولا دو قلو ها از نظر اخلاقی فرق دارند و یکی از آنها آرام تر است.اگر شما هوای فرزند آرام تر را بیشتر داشته باشید فرزند دیگر حسادتمی کند.رفتار شما نباید به طور ثابت به نفع یکی و به ضرر دیگری باشد.اما این که از مبل ها بالا می روند طبیعی است اگر بتوانید هر روز آنها را به جایی ببرید که انرژی شان با بازی تخلیه شود آرام تر می شوند.
    پاسخ آبان 27, 1395 at 11:16 ق.ظ
  3. امیر
    سلام دختری دارم که حالا 18 ماهش شده بعضی مواقع موقع ناراحتی دو دسته میزنه تو سرش یا دندون هاش رو به هم فشار میده که صدا میکنه.دخترم در موقع دیدن بچه ها از خودش کوچیکتر و یا مقداری بزرگتر واکنش نشون میده و خودش میندازه رو زمین و گریه و زاری راه میندازه.و یا بهش حمله میکنه و جیغ میزنه.البته ناگفته نماند برادرم پسری داره دوساله که در گذشته اون به دخترم چند بار حمله کرده و از همون موقع تا حالا دخترم در زمانی که اون به طرفش میاد بیشتر حساسیت نشون میده تا بقیه افراد.طلفا راهنمایی بفرمایید
    پاسخ دی 9, 1395 at 7:19 ق.ظ
    • مژگان ن
      با سلام. نگران نباشید، با توجه به سن کودک شما واکنش وی نسبت به کودکان دیگر تا حدود زیادی عادیست تنها در این میان باید به رابطه و حضور متناسب مادر و ارتقای رابطه مادر-کودک توجه داشت. حواستان باشد در زمانی که کودک بی قراری می کند و خود را می زند با نادیده گرفتن این رفتارها انها را خاموش کنید. فرایند نادیده گرفتن در این سن سه تا چهار هفته زمان می برد تا رفتار خاموش شود.
      پاسخ دی 10, 1395 at 9:49 ب.ظ
  4. Ali
    با سلام حتما کودک خود را نزد یک روانپزشک ببرید روانشناسی اطفال و نحوه برخورد با کودکان خیلی قوانین خاص و مهمی داره.هرگونه اشتباه والدین میتونه منجر به مشکلات شخصیتی در آینده فرزندتون بشه.مشکل شما تخصصی هست و بهتره که به متخصص روانپزشم اطفال مراجعه نمایید.
    پاسخ دی 9, 1395 at 7:44 ق.ظ
  5. amir
    با سلام دختری 18 ماهه دارم بعضی مواقع موقع ناراحتی دو دستی میزنه تو سرش یا دندون هاش رو به هم فشار میده که صدا میکنه.دخترم در موقع دیدن بچه های از خودش کوچیکتر و یا مقدار بزرگتر واکنش نشون میده و خودش رو میندازه رو زمین و گریه میکنه و یا به اون حمله میکنه و جیغ میزنه .البته ناگفته نماند خواهر زنم پسری داره دو ساله که در گذشته اون به دخترم چندین بار حمله کرده و از همون موقع تا حالا دخترم در زمانی که اون به طرفش میاد بیشتر حساسیت نشون میده تا بقیه افراد لطفا راهنمایی بفرمایید.
    پاسخ مرداد 31, 1396 at 4:28 ب.ظ
  6. روانشناس کودک
    با سلام. پرخاشگری کودکان در این سن می تونه ناشی از تقلید باشه و همانطور که گفتین کودک فامیل می تونه تاثیر گذار باشه. چون دختر هجده ماهه شما نمی دونه که این رفتار چقدر بده و تنها زمانی که تاثیر رفتارش رو می بینه لذت می بره و تکرار می کنه... باز هم تاکید می کنه تاثیر رفتار روی اطرافیان. پس کاری که باید بکنید اینه که این رفتارها رو نادیده بگیرید و سعی کنید رفتارهای مثبت کودک را تشویق کنید. این مسئله باعث تشدید رفتارهای مثبت می شود. اگر در این صورت از بین نرفت ممکن است کودک دچار اضطراب باشد.
    پاسخ مرداد 31, 1396 at 6:42 ب.ظ
  7. مژده
    باسلام،دخترم نوزده ماهشه،الان حدود شش ماهه که زمانی ک درز میکشیم میاد روی شکم ما میخابه وخودشو سفت میککنه،دکتر بردم گفتن ی جور کسب لذته که باید حواسش وپرت کنی،ازمایش ادرار،متخصص زنان...همه اینارو انجام دادم،همه گفتن باید بی توجه باشی وحواسشو پرت کنی،خیلی نگرانم الان شش ماهه این کارو میکنه البته اگه دوروبرش شلوغ باشه کلا یادش میره
    پاسخ شهریور 14, 1398 at 3:09 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز این یک وع کسب لذت می باشد و معنای جنسی برای او ندارد و ممکن است به صورت اتفاقی این لذت را تجربه کرده باشد . بهتر است سعی کنید به پهلو بخوابید و او را در بغلتان بگیرید اما زیاد به خودتان نچسبانید و توجه زیادی به این مسائل نکنید چون به مرور برطرف می شود و در کنار این موضوعات سعی کنید که علایق او را بشناسید و لوازم لازم را برای او تهیه کنید تا او بتوانید به سمت آنها گرایش بیشتری پیدا کند و از تمرزک زیاد بر این موضوعات خوداری کند.
      پاسخ شهریور 15, 1398 at 11:01 ق.ظ
  8. مونا نجفي
    سلام وقتتون بخير خسته نباشيد، پسر من ١٨ ماهشه و بنا به دلايلي مجبور شديم به مدت يك ماه خونه خواهرم باشيم تا خونه پيدا كنيم تو شهر جديد، پسر من خيلي آروم بود، الان جديدأ لجباز شده، خودشو پرت ميكنه به عقب، اطرافيان بهم ميگن توجه نكن بهش بزار گريه كنه، اما واقعأ طاقت ندارم، نگاه ها به سمتم سنگيني ميكنه تا گريه ميكنه نگاهش ميكنن يا يه جيزي از دستش ميگيرن گريه ميكنه خودشو پرت ميكنه به عقب، الانم كه سرما خورده حساس تر شده، ميترسم عصبي بار بياد البته خودمم ديگه عصبي شدم
    پاسخ بهمن 4, 1398 at 5:54 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز دقت کنید که تغییر شرایط می تواند باعث کاهش روابط شود و یا مشکلاتی در این تغییر شرایط ایجاد شود که بر روی رفتار کودک تاثیر داشته باشد .اما دقت کنید که بهتر است در زمان هایی که او رفتار مناسب دارد برای او وقت کافی قرار بدهید و به استقلال او اهمیت و احترام بگذارید اما خودتا در طول روز به او توجه مثبت داشته باشید بدون قیر و شرط تا شرایط جدید برای او با کاهش توجه شما همراه نباشد . زمانی که این سبک رفتار را دارد بهتر است او رابغل کنید و بیان کنید که می دانید ناراحت و یا عصبانی است اما شما نمی توانید در زمان فعلی چیزی که می خواهد را به او بدهید تا او بداند نیاز و احساس او را درک می کنید اما بازهم دلیلی برای دادن ان شی و... وجود ندارد و محبتا شما ربطی به ندادن ندارد. البته دقت داشته باشید که در شرایط مریضی نیاز و توجه کودکان به توجه افزایش می یابد و به دلیل دردی که تحمل می کنند و دامنه کلمات انها که ضعیف می باشد و نمی توانند این مریضی و ناراحتی را بیان کنند ممکن است با رفتارهایی چون گریه و پرت کردن و.. احساسات خود را نشان بدهند.
      پاسخ بهمن 5, 1398 at 10:52 ق.ظ
  9. زهره
    با سلام من دختر 18 ماه ای دارم که فوق العاده با هرصدا ویا شخصی میبینه حتی عمه و پدر بزرگ میترسه .و اینکه ترسش جوری هست ک تو خوابه پرش دارهو درحال حاصضر خیلی جیغ میزنه الکی و حالت دعوا کردن داره خودش به عقب پرت میکنه و گریه میکنه هر توضیحی که بهش میدم اصلا توجهی نمیکنه .
    پاسخ بهمن 12, 1398 at 9:42 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این مسیر با توجه به میزان واکنشی که کودکتان نشان می دهد نیاز است که به صورت حضوری به روانشناس بالینی کودک مراجعه داشته باشید تا یک مصاحیه بالینی کامل از دوران بارداری و شرایط رشدی کودتان صورت گیرد و بتوانیم در این زمینه به هردوی شما در بهبود این علایم کمک کنیم. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22247100
      پاسخ بهمن 12, 1398 at 6:02 ب.ظ
  10. باسلام ممنون که پاسخگو هستید.... من یه پسر ۱۹ماهه دارم قبلا خیلی آروم بود یه جا مینشست یا میخوابید بازی میکرد ولی الان تا یه چیزی میخواد اگه بهش ندیم یا ازدستش بگیریم میزنه و گریه میکنه خودشومیندازه زمین بچه ها اطرافشو میزنه چه کوچیک تر چه بزرگ تر همیشه سر این زدناش بامن دعوا میشه و من واقعا سنم کمه و نمیدونم چیکار کنم خودم ۱۹سالمه... پسر برادرشوهرم ۲سالشه خیلی شیطونه اذیت پسرم میکنه و اسباب بازیاش میگیره یا میشکنه پسر منم میزنش این رفتارش طبیعیه یا خطرناک واقعا نگرانم؟
    پاسخ فروردین 16, 1399 at 1:48 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما زهرا جان بهتر است سعی کنید که با او در آرامش برخورد کنید و به استقلال او احترام بگذارید اگر او چیز خطرناکی را می خواهد به او بیان کنید که دوستش دارید اما به دلیل خطر نمی تواند به او بدهید و سعی کنید که برای او محیطی را محیا کنید که وسایلی که به ان علاقه دارد را در دسترس داشته باشد البته وسایلی که برای سن او مناسب می باشد . در مورد برخورد پسر برادر شوهرتان میز بهتر است سعی کنید که به اجبار وسیله ای را از پسرتان نگیرید و به او بدهید و اجازه بدهید که او اگر دوست داشت وسایلش را به دیگران بدهد در کنار اینکه سعی کنید اجازه بدهید که او خودش مشکلات را برطرف کند و شما سعی کنید که در مقابل او از صحبت و تعامل استفاده کنید تا او نیز روش های درست بررسی مشکلات را آموزش ببیند .
      پاسخ فروردین 16, 1399 at 4:36 ب.ظ
  11. مینا
    سلام. پسر من ۱۷ ماهه هست . در زمینه رشد و تکامل مطابق با جدول سنی اش است . تنها مشکلی که دارم اینه هیچ وقت مواد غذایی را با دست به دهان نمیبره . اشیا را میبره ولی از از چسبناک شدن دستش خوشش نمیاد و در گاز زدن میوه یا بیسکوییت بسیار محتاطه و اگر کمی سفت باشه نمیجوه. با قاشق غذا خوب میخوره و حتی خودشم با قاشق دوست داره. نمیدونم چکار کنم که اولا جویدن را یاد بگیره و ثانیا خودش با دستش مواد غذایی را در دهان بگذاره
    پاسخ اردیبهشت 15, 1399 at 3:24 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز اینکه او با دست غذا به دهان نمی برد و یا اینکه از چسبیدن اشیاه به دستش خوشش نمی اید اگر به میزانی می باشد که امکان و نشانه های وسواس را دارد نیاز است که در این مسیر به صورت حضوری شرایط رشدی و تربیتی او را مورد بررسی قرار بدهیم تا بتوانیم به او کمک کنیم . اما اگر تنها به عنوان یک رفتار می باشد او کم کم با تجربه های کوچک می تواند رشد بیشتری داشته باشد و اینکه او دوست ندارد سیب دندان بزند این طبیعی می باشد چون کودک شما هنوز به رشد کامل نرسیده است و ترجیح می دهد غذاهایی را بخورد که برای او راحت تر می باشد . بهتر است در این مسیر اگر خودتان رفتارهای بکن و نکن زیادی دارید و یا حساسیت زیادی بر روابط و یا کارها و تمیزی او انجام می دهید برای بررسی دقیق تر به صورت تلفنی و یا حضوری اقدام کنید . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354783
      پاسخ اردیبهشت 15, 1399 at 4:50 ب.ظ
  12. سلام
    پاسخ اردیبهشت 26, 1399 at 4:40 ب.ظ
    • مشاور
      سلام شما می توانید سوالتان رادر هیمن قسمت ارسال کنید
      پاسخ اردیبهشت 27, 1399 at 10:57 ق.ظ
  13. سلام یه پسر۱۸ماهه دارم که نمیذاره پوشکش کنم میبرمش دستشویی میره اب بازی میکنه دیگ نمیخواد بیاد بیرون اما توانایی دستشویی گفتن و انجامش رو نداره تا اخر دست وپاهاشو نگه میداریم تاعوضش کنیم.جدای از اون هرچی بهش ندیم گریه میکنه قهر میکنه بهش میگم نمیشه و خطر داره اصلا گوش نمیده فقط گریه میکنه چیکارش کنم خودم کلافه شدم میشه از دندان دراوردن هم باشه بیتابی هاش.
    پاسخ اردیبهشت 26, 1399 at 4:45 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز سن کودک شما مناسب آموزش توالت رفتن می باشد اما دقت کنید که نیاز است از نظر بدنی نیز او توانایی کنترل ادرار و مدفوع خود را داشته باشد و همچنین رشد حرکتی و زبانی او نیز تاثیر زیادی دارد و بهتر است سعی کنید که اگر او هنوز کنترل ندارد و پوشاک شدن نیز برایش احساس ناخوشایندی را ایجاد می کند از شورت های مخصوصی که در مغازه سیسمونی فروشی ها وجود دارد استفاده کنید که این تمایل او باعث کثیفی نیز نشود . دقت کنید که اجبار بیشتر شما با لجبازی و شرایط سخت تر همراه می شود پس بهتر است سعی کنید در این مسیر با آرامش پیش بروید و در زمان هایی که می دانید فرزندتان عموما ادرار و یا مدفوع دارد او را به توالت ببرید . در این مسیر دقت کنید که فرزند شما هنوز وقت دارد و همانطور که اشاره کردم شرایط روانی و جسمی او از اهمیت برخودار می باشد .
      پاسخ اردیبهشت 27, 1399 at 1:57 ب.ظ
  14. آسا
    سلام، دختری دارم 18 ماه که دچار ترس است، ترس از کلیه افراد، محیط بیرون، نبودن مامانش، یا روشن شدن کولرو... هر فردی که به ما نزدیک میشه وصحبت میکنه شروع به گریه کردن میکنه، تا موقع حضور ما یا شخص ادامه داره، در دوران قرنطینه هم هیچ جا نبردیمش،که خود همین باعث شد که این موضوع بیشتر بشه البته قبل از قرنطینه هم با کسی ارتباط برقرار نمیکرد وبا دیدن کسی گریه میکرد، که رو به بهبودی بود،الان زیاد شده و ما نگرانیم از این موضوع،
    پاسخ خرداد 5, 1399 at 11:24 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مورد باید بیان کنم که ترس در کودکان همیشه مشاهده می شود عموما کودکان، در سنین 6 تا 8 ماهگی، از افراد نا آشنا می ترسند و این ترس تا 18 ماهگی نیز ادامه دارد اما با افزایش سن کودک، نوع ترس ها نیز تغییر می کند. بین 2 تا 5 سالگی در کودکان ترس هایی مانند ترس از تاریکی و تنهایی و ترس از حیوانات،بروز می یابد. باآغاز دوره دبستان در برخی از دانش آموزان ترس از مدرسه دیده می شود. اما اگر این ترس ها به میزانی باشد که روابط اجتماعی فرد را به صورت کام مختل کند و یا اینکه در شرایط روحی و عملکرد کودک تاثیر منفی داشته باشد در این صورت دیگر نمی توان آن را طبیعی در نظر گرفت و نیاز است که برای بررسی آن به صورت حضوری کودکتان را به روانشناس بالینی کودکان ارجاع بدهید تا بتوانیم با بررسی همه شرایط و مسیر رشدی و تربیتی در این مورد به او کمک کنیم تا شرایط بهتری را تجربه کند . چون رشد طبانی ، حرکتی ، عاطفی و مغزی تاثیر زیادی می تواند در این موراد داشته باشد البته وابستگی نیز تاثیر زیادی می تواند رد نوع عملکرد کودک داشته باشد در این مسیر بدون بررسی دقیق نمی توانیم نظر درستی بیان کنیم اما آنچه قابل مشاهده می باشد این است که این ترس گسترش زیادی پیدا کرده است و از ترس های نرمال کودکی بیشتر می باشد و با توجه به تاثیر بر عملکرد نیاز به طی کردن جلسات می باشد . ترس اگر بیش از اندازه نرمال آن باشد می تواند به مرور و حتی با رشد کودک نیز ادامه یابد و مشکلات بیشتری از جمله موارد زیر را برای کودک ایجاد کند : 1.ترس دائم و ثابت به هر دلیل بر جسم و روان کودک اثر بسیار نامطلوبی به جا می گذارد و سبب محروم نمودن کودک از زندگی طبیعی و شاد می شود و در جسم و روان کودک اختلال ایجاد می کند و شرایط روحی بر عملکرد و انتخاب ها و نوع واکنش تاثیر دارد . 2.ترس، فعالیت های هوشی را مختل و گاه متوقف می کند و مانع بروز توانایی های ذهنی کودکان می شود.ترس از نظر هوش تاثیرات منفی برای کودکان دارد بی آن که کودک از نظر هوشی مشکل داشته باشد، دقت و تمرکز کمتری در یادگیری مطالب دارد و دچار فراموشی و حواس پرتی می شود و در حداقل ترین حالت ممکن کاهش تمرکز می شود . 3.ترس گاهی سبب افسردگی، خجالت و گوشه گیری می شود و کودکان را از فعالیت، شادی و تحرک لازم بازمی دارد و گاهی با اضطراب های اجتماعی نیز همراه می شود . 4. کودکان در ترس های شدید می توانند با مشکلات دیگری چون لکنت زبان یاشب ادراری روبرو شوند. کودک شما رد سنی قرار دارد که می توان با آسیب های کمتر این ترس ها را درمان کرد و هم شما و هم خود او نتیجه گیری بهتری از نظر شرایط روحی و عملکرد اجتماعی را تجربه کنید . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685895
      پاسخ خرداد 6, 1399 at 10:47 ق.ظ
  15. NASIM
    سلام وقتتون به خير و شادي پسر من ١٩ ماهشه و بشدت به من و پدرش وابسته است. توي خونه هم همه جا دنبالم مياد .هر دوي ما شاغليم و من از نه ماهگيش مجبور شدم كارم رو شروع كنم به همين دليل پرستار گرفتم. الان وارد جمعي ميشيم بشدت خجالت ميكشه لبخند روي لبش هست اما جدا نميشه.به من مي چسبه و همش دلش ميخواد بغلش كنيم خونه مادر بزرگش هم نميمونه از طرفي با پسر خواهرم كه دقيقا هم سنند ارتباط خوبي نداره و از صداي جيغ و فرياد اون گريه ميكنه؛ يجورايي يا ازش بشدت ميترسه و يا از سر خشم باهاش برخورد ميكنه. مشكل ديگه من شير شب پسرمه؛ شبها چندين بار بيدار ميشه و شيشه شير ميخوره و اغلب با گريه و فريادِ. از چند نفر مشاوره گرفتم و كتاب خوندم بعضي ميگن كه بايستي شير خوردنش رو قطع كني و بعضي نظرشون بر اينه بايد تا دوسالگي ادامه بدي نميدونم راه درستش كدومه و اگه بايد شير قطع بشه چطور بايد اينكار رو انجام بدم بتدريج يا يكباره ممنون ميشم راهنمايي بفرماييد
    پاسخ خرداد 30, 1399 at 8:25 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز قابل درک می باشد که این مسیر برای شما و همسرتان نسبت به گذشته دشواری بیشتری را به دنبال دارد اما دقت داشته باشید که در بیشتر طول روز فرزند شما از داشتن شما و همسرتان محروم می باشد و اینکه زمانی که در کنار او هستید بخواهد وابستگی بیشتری نشان بدهد و توجه بیشتری را طلب کند یک نیاز طبیعی می باشد . در مورد شیر خوردن او نیز یک روند طبیعی می باشد اما با توجه به اینکه او در این سن شروع به غذا خوردن روزانه کرده است سعی کنید قبل از خواب به او غذا بدهید در کنار اینکه شیر او را نیز بدهید و یا از شیر های پاستوریزه استفاده کنید که سنگین تر می باشد و میزان بیداری کودک را به مرور کاهش می دهد. او شیر خشک مصرف می کند پس بهتر است براساس نمودار رشدی و دستورات غذایی متناسب با سن او پیش بروید تا بتوانید نتیجه گیری بهتری داشته باشید زمانی که کودک شروع به غذا خوردن می کند به مرور میزان غذاهای دریافتی او بیشتر می شود و میزان شیر خوردن او کاهش می یابد از قطع ناگهانی شیر خوردن خوداری کنید چون این شیشه شیر و یا سینه برای کودکان نقطه امن محسوب ی شود و نباید ناگهان ان را از کودک جدا کرد.
      پاسخ خرداد 30, 1399 at 1:45 ب.ظ
  16. Maman taha
    سلام پسرم امروز ۱۸ماهه شد،جدیدا خیلی حالت عصبی داره هرچی دستش بیاد پرت میکنه،دوست داره همه رو اذیت کنه،بچه همسن خودش کنار باشه یا نیشگون میگیره یا موهاشو میکشه.همش دنبال من میاد تو طول روز اشپزخونه با وسایل اشپزی بازی میکنه وزود تغییر نظر میده مثلا دیگه اشپزی نمیکنه با ملاقه میکوبه به یخچال،توروخدا یه راهکار بدید بهم هرچی میگم بدتر میکنه واقعا دیگه خجالت میکش ک کسی بیاد یا جایی برم چون کوچیک بزرگ فرق نداره یا میزنه یا نیشگون میگیره،یا مومیکشه
    پاسخ مرداد 5, 1399 at 3:40 ب.ظ
  17. Sobhani
    باسلام وخسته نباشید. یک دختر 19ماه دارم ویک پسریک ماه ونیم،مابخاطر شرایط پیش اومده این مدت رو درخونه مادرم هستیم.ولی در این مدت دخترم بسیار لج باز وحسود شده است،و وابستگی شدیدی به مادرم پیداکرده اگرنباشد به شدت گریه می کند وحاضر نیست مادرم ازکنارش تکان بخورد ونبودن من خیلی ناراحت نمی شود.قبل ازاین رابطه خیلی صمیمی باخودم داشت وروابط خوبی با دیگران ولی الان بیرون ازخونه باپدرش باشه از بغلش تکون نمی خوره.به سمت پسرم یابچه های کوچک ترازخودش یک دفعه حمله ورمیشه وگاز میگیره یا ی اسیبی میرسونه.درحالی که بسیار بابچه های کوچک ترازخودش رابطه خوبی داشت وعلاقه زیادی به رابطه برقرارکردن باکودکان داشته.در زمانهایی که پسرم خوابه یاساکته باهاش مشغول بازی میشم ولی نمیدونم چرا بازم کارهاشو تکرارمی کنه.ممنون میشم از راهنمایی شما
    پاسخ مرداد 14, 1399 at 12:44 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز به نظر می رسد که او توانسته است با مادرتان ارتباط لازم را بدست بیاورد به همین دلیل دوست دارد او را کنار خود داشته باشد و ممکن است توجه هریک از شما به پسرتان و یا هرکودک دیگر باعث واکنش او شود . در این مسیر بهتر است شما سعی کنید که به هردوی کودکانتان توجه داشته باشید و بازی های سه نفره را ایجاد کنید تا بتوانید در یک تعامل نشان بدهید که هردوی آنها برایتان ارزشمند می باشند . سعی کنید که اگر کسی را میزند دست او را ارام نگهدارید به او بگوید می دانید عصبانی و یا نرااحت هست اما زدن کار زشتی هست . دقت کنید که او برای کسب توجه ، دریافت محبت و حتی بیان احساسات و نیازهایش ممکن است از گریه و جیغ زدن و یا حتی زدن استفاده کند او هنوز به میزان لازم نمی تواند از کلمات استفاده کند پس این سبک رفتاری در این سن طبیعی می باشد اما به میزان کم و اگر زیاد باشد نشان می دهد که او یا توجهی که می خواهد را دریافت نمی کند و یا احساساتی را تجربه می کند که نمی تواند در مورد ان صحبت کند و به شماها نشان بدهد.
      پاسخ مرداد 14, 1399 at 1:43 ب.ظ
  18. Sobhani
    ممنون ازراهنمایی شما ولی شما چه پیشنهادی بازی در این سن دارید
    پاسخ مرداد 14, 1399 at 4:00 ب.ظ
  19. Masuod
    با عرض سلام و خسته نباشید . من یک دختر هجده ماهه دارم .خیلی به گوشی علاقه نشون می‌ده و گوشی رو با گریه از من میگیره .و کلا خیلی درگیر شده .و من نمیدونم با چه روشی گوشی رو ازش بگیرم و کاری کنم که دیگه این عادت رو ترک کنه و سراغ گوشی نره . ممنون میشم راهنماییم کنید . با تشکر فراوان .
    پاسخ آبان 21, 1399 at 10:17 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مورد نیاز است که شما و همسرتان نیز در مقابل او از کارهای دیگری چون کتاب خواندن ، بازی با او با اسباب بازی ، نقاشی کشیدن و هر بازی دیگری استفاده کنید و خودتان نیز تایم های زیادی را با گوشی سپری نکنید چون در هر صورت الگوبرداری رفتاری نیز برای او وجود دارد . شما با ایجاد فضاهای جذاب تری برای کودک خود می توانید این عادت را به مرور کاهش بدهید در کنار اینکه به هیچ عنوان از گوشی به عنوان تشویق استفاده نکنید یعنی بیان نکنید غذایت را بخور تا بهت گوشی بدم و یا برای اینکه او غذا بخورد یا بخوابد و... برای او از گوشی فیلم یا اهنگ و... بگذارید . با این اصلاحات رفتاری می توانید شرایط بهتری را در این مورد تجربه کنید .
      پاسخ آبان 21, 1399 at 2:49 ب.ظ
  20. مامان برهان
    با سلام پسر من 17 ماهشه ولی اصلا حرف نمیزنه فقط در حد ماما بابا اونم گاهی هر چیم باهاش حرف میزنم اصلا توجه نمیکنه خیلی سخت یه چیزیو یاد میگیره البته بستگی داره ک چی باشه مثلا کارهای فنی مث کار با یه وسیله ای رو بدون اینکه یادش بدی خودش نگا میکنه و یاد میگیره ولی حرف زدن رو اصلا مثلا هی باهاش کار میکنم که یه چیزیو بیاره رو یاد نمیگیره خیلی کلافه شدم میشه راهکار بدین؟
    پاسخ آذر 30, 1399 at 4:16 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مورد نیاز است که شرایط کودکتان از نظر رشدی به صورت کامل مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم در این مسیر نظر دقیقی را بیان کنیم و در صورت نیاز او یک سری کمک های حرفه ای را دریافت کند . به صورت کلی رشد زبانی در این سنین می تواند شامل موراد زیر باشد : در این دوره بیش تر کودکان واژگان پایه ای میان ۵ تا ۲۰ واژه را به کار می‌برند. این واژگان بیش تر نام ها هستند. توانایی پیروی و تکرار سخنان دیگران به گونه‌ای آهنگین به کاربردن واژگانی دست و پا شکسته که دارای بار عاطفی است. توانایی درک و به کاربردن فرمان‌های ساده که این موضوع از اهمیت زیادی برخودار می باشد به همین دلیل بهتر است که توجه کنید .
      پاسخ آذر 30, 1399 at 1:10 ب.ظ
  21. مرضي
    با سلام پسر دوقلوي ١٧-١٨ ماهه دارم كه شبعا در اتاق هاي حداگانهزميخوابند يكي از آنها حديدا نمي تواند در اتاق خود بخوابد و بعد از حدود دو ساعت كلنجار و صبر ، نمي تواند بتنهايي بخوابد ( كه من فكر ميكنم از تنها خوابيدن ترسيده است ) و هر بار بس از تحمل خستگي زياد دست آخر مجبور ميشوم تا او را در كنار خودم بخوابانم ، با توجه به اينكه نميخواهم كه اين امر عادت كند و ميخواهم كه ترسش درمان شود راهكار شما چيست (ضمنا ما خارج از كشور هستيم و امكان مراجعه حضوري را نداريم )
    پاسخ بهمن 5, 1399 at 4:28 ق.ظ
  22. مادر رونیا
    باسلام! وقتی دختر ۱۸ ماهه م رو صدا میزنم اصلا توجه نمکنه. حرف نمیزنه و فقط بعضی حروف رو میگه. تو بازی خیلی باهوشه. متاسفانه با موبایل ور میره و یوتوب و بازیهاش و خودش انجام میده. باتشکر.
    پاسخ اسفند 12, 1399 at 11:26 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به دوست عزیز در این مورد این موضوع اگر فرزند شما هیچ واکنشی به صدا زدن های شما و اطرافیان نشان نمی دهد نیاز است که برای بررسی شرایط شنوایی ، شناخت و رشدی او مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم در این مورد نظری را بیان کنید. واژگان او هنوز محدود است، از ترکیب کلمات ساده، آهنگ صدا و زبان بدن برای انتقال نقطه ‌نظرات خود استفاده می‌کند. در حقیقت، شما ممکن است از اینکه او تنها با چند کلمه چه چیزهای زیادی را به شما می‌فهماند شگفت‌زده شوید. وقتی او با تأکید روی هر حرف می‌گوید «سیب»، فقط در حال تعمق در مورد خوردنی محبوبش نیست، شما از لحن او می‌فهمید که آنچه او می‌گوید در واقع این است که «من همین الان یک سیب می‌خوام!» همچنین بسیاری از کودکان نوپای ۱۸ ماهه شروع به اشاره به خود با اسم کوچکشان می‌کنند. چند ماه دیگر طول می‌کشد تا کودکتان بتواند از ضمایری مثل «من» استفاده کند. در این مورد بهتر است که به صورت حضوری به روانشناس بالینی کودکان مراجعه کنید تا بتوانیم در این مورد با بررسی شرایط رشدی کودکتان به صورت دقیق شما را راهنمایی کنیم تا بتوانید به او کمک کنیم تا این مسیر را بهتر طی کنید.
      پاسخ اسفند 13, 1399 at 12:49 ب.ظ
  23. حدیث
    سلام خسته نباشید درپورد حسودی پسر بچه ۱۸ ماهم به بچه های دیگه چیکار کنم واینکه لجبازی و اگه بهش بگیم اینکار و نکن دوباره انجام میده تا عکس العمل مارو ببینه تورو خدا کمکم کنید
    پاسخ اردیبهشت 6, 1400 at 1:48 ق.ظ
  24. نیلوفر
    سلام خسته نباشید من یه دختر ۱۸ ماهه دارم ک جدیدا از پسرعموی ۶ سالش الگو برداری میکنه و رفتار بدی رو یاد گرفته... با دهنش صدای زشتی درمیاره. جدیدا هم بیشتر شده اینکارش. من اصلا دوس ندارم ک رفتار پسرعموشو تکرار کنه. هرچقدرم باهاش صحبت میکنم فایده نداره. لطفا منو راهنمایی کنین ... این رفتار گذراس یا ممکنه همیشگی باشه من واقعا روی تربیت بچه م حساس هستم. ممنونم از لطفتون
    پاسخ خرداد 25, 1400 at 3:29 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما نیلوفر جان نگرانی شما برای فرزندتان قابل احترام هست اما نیلوفر جان دقت کن که دارید در مورد یک کودک 18 ماهه صحبت می کنید و او هنوز این خوب و بد ها را از هم تشخیص نمی دهد و رفتارهایی که جلب توجه می کند و برایش جذاب هست را تکرار می کند و این رفتارها قرار نیست که دائما وجود داشته باشد . اما در این مسیر بهتر است در این زمان ها از هرگونه توجه مثبت و منفی خوداری کنید و حتی زیر چشمی رفتار او را دنبال نکنیدنیاز است بدون تنبیه و سرزنش او تقویتی از اطرافیان دریافت نکند مخصوصا از سمت شما که مراقبت اصلی هستید در کنار اینکه رفتارهای مناسب او را با تشویق و لبخند و توجه تقویت کنید.
      پاسخ خرداد 25, 1400 at 11:13 ق.ظ
  25. رویا
    پسرم ۱۸ ماهشه نمیدونم الان میتونم تشخیص بدم خجالتیه یا نه؟مثلا وقتی کسی میاددخونمون یه گوشه میمونه وفقط نگاه میکنه یا جایی بریم یه اقا ببینه صورتش برافروخته میشه ورنگش میپره دیشب عموش دید فقط سرش پایین بود.امروز بردمش پارک اصلا مثل بچه های دیگه خوشحالی نمیکنه وفقط دوست داره توبغلم باشه .پسرعمش سه ماه ازپسرمن بزرگتر وخیلی اجتماعی هرکسی حتی برای باراول ببینه اصلاخجالت نمیکشه وراحته وروحیه شادی داره و یجورایی غیرمستقیم همش مقایسه میشن ومن از این مقایسه واقعا عذاب میکشم .منم دوست دارم پسرم مثل اون باشه هرکسیو میبینه باهاش احساس راحتی کنه وهمیشه شادوبازیگوش باشه ولی بازیگوش نیست وخیلی ارومه من اصلا دوست ندارم اینجوری باشه لطفا کمکم کنید
    پاسخ تیر 17, 1400 at 3:55 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما رویا جان ببین عزیزم نگرانی و اینکه شما برای پسرتان بهترین اتفاق را بخواهید طبیعی هست اما بهتر است که در این مسیر در اول توجه کنید که هر فردی شخصیت مخصوص به خود را دارد و در این مسیر حتی کودکان را نباید باهم مقایسه کرد و در احترام به دیگران بهتر است که در این مسیر در زمان مشخصی در احترام بیان کنید که بهتر است این رفتار را نداشته باشند و شما و همسرتان که بیشترین ارتبط را با او دارید شخصیت او را همانگونه که هست محترم بشمارید . در این مسیر دقت کنید که شما در مورد یک کودک18 ماه صحبت می کنید و او هنوز مسیر زیادی برای رسیدن به تعامل اجتماعی دارد در این مسیر بهتر است که شما در زمانی که در منزل هستید تمام تایم خود را به او اختصاص ندهید و کارهای دیگری که برایتان ارزش دارد و ارتباط دیگر خود را نیز داشته باشید مخصوصا ارتباط با همسرتان و در کنار اینکه زمان صحبت حتما به نظرات و نیازهای کودک توجه کنید. سعی کنید که زمان بیشتری او را در محیط های مناسب که همسالان او قرار دارند ببرید و در زمانی که او در این مکان ها قرار دارد شما خودتان را سرگرم کنید مثلا کتاب مطالعه کنید و یا هرکار دیگری حتی زیر چشمی رفتارهای او را کنترل نکنید و اجازه بدهید که او ارتباطات خودش را ارام ارام بسازید . در این مسیر بهتر است که برای اینکه بتوانیم به شما و کودتان کمک کنیم به صورت حضوری یا تلفنی برای بررسی شرایط و مسیر تربیتی کودکتان پیش بروید.
      پاسخ تیر 17, 1400 at 1:14 ب.ظ
  26. مامان مهربون
    سلام دختر ١٥ماهه دارم و در يك ساختمان با خانواده همسرم زندگي ميكنم كه هر روز به اسرار همسرم بايد ببرمش خونه انها هرقت كسي به دخترم ميگه بريم دد باهاشون ميره يا خودشو ميندازه بغلشون و ميگه بريم دد من اصلا دوست ندارم دخترم بدون من جايي بره و باهاش هم صحبت ميكنم كه فقط با مامان ميرن دد ولي تا اونا رو ميبينه يادش ميره ميخواستم بدونم بايد چيكار كنم دقيقا اين موضوع اذيتم ميكنه
    پاسخ تیر 23, 1400 at 1:17 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز ببین عزیزم در هرصورت زندگی در یک ساختمان شرایط متفاوت تری را برای شما و فرزندتان و همسرتان ایجاد می کند در کنار اینکه خب این رفتار برای یک کودک 15 ماه کاملا طبیعی می باشد در کنار اینکه این موضوع مشکلی را ایجاد نمی کند اگر مسیر تربیتی در یک جهت باشد و کمک می کند که کودک شما مسیر استقلال را بهتر طی کند . در کنار اینکه شما بیان می کنید این موضوع شما را اذیت می کند دیگر ارتباطی به فرزندتان ندارد و نیاز است که باهم به آنچه در روان شما تجربه می شود دارد یعنی اینکه این اتفاق برای شما چه معنایی می دهد و چه احساسات و افکاری دارید در این موراد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم.
      پاسخ تیر 23, 1400 at 1:30 ب.ظ
  27. مامان مهربون
    حس ميكنم استقلال ندارم و در تصميم گيري هام دخالت ميشه ...و ترسم از اينكه دخترم ازم دور بشه و بقيه رو به من ترجيح بده و وقتي بزرگتر بشه تا وقتي بهش يچيزي بگم بره پايين و رو اخلاق و رفتارش تاثير بذاره...چون مادرشوهرم بچه هاي بردار شوهرم رو خودش بزرگ كرده و مامان بچه ها سركار بوده همش دوست داره دختر منم خونش باشه
    پاسخ تیر 23, 1400 at 1:58 ب.ظ
    • مشاور
      ببین عزیزم نگرانی هایی که داری قابل احترام هست اما در این مسیر چند موضوع مهم هست که باهم بهتره بهش بیشتر توجه کنیم. 1. در اول اینکه نیاز است که اگر استقلال لازم در زندگی مشترکتان ندارید سعی کنید که آنها را جداگانه بررسی کنید به این معنا که سعی کنید حریم خصوصی زندگی مشترکتان را با همسرتان حفظ کنید در کنار اینکه روابط در احترامی با خانواده دارید . دقت کنید که اگر شماها موضوعات زندگی مشترکتان و تصمیم گیری ها را با آنها به اشتراک نگذارید خب امکان دخالت آنها نیز کاهش می یابد . در کنار اینکه آنها می توانند دیدگاهای خود را بیان کنند اما در این مورد نیاز نیست که شما حتما طبق آن عمل کنید بلکه می توانید با مشورت خودتان و همسرتان و توجه در قالب یک مشورت در این مسیر پیش بروید. 2. بهتر است به هیچ عنوان فرزندتان را وارد این اختلافات و مشکلات نکنید او مسیر جداگانه ای از شماها دارد و حتی نقش ها برای او متفاوت از شما و همسرتان می باشد پس بهتر است که به او فرصت بدهید تا روابط خودش را بسازد . 3. نگران ارتباط خودتان با فرزندتان نباشید در هرصورت شما مادر او هستید و ارتباط در احترام و کمک به رشد و همراهی با او ارتباط قوی تری را می سازد و ارتباط با شما و دوست داشتن شما ارتباطی با دوست نداشتن دیگران ندارد و یا اینکه دوست داشتن دیگران به معنای دوست نداشتن شما نیست . پس بهتر است از مقایسه استفاده نکنید و سعی کنید که ارتباط خودتان را با او بسازید در کنار اینکه قرار نیست که دائم در کنار دیگران قرار داشته باشد و او می تواند سرگرمی های کودکانه خودش را داشته باشد و در زمان های حضور آنها و یا رفتنتان در منزل آنها ارتباط با آنها را نیز در احترام تجربه کند.
      پاسخ تیر 23, 1400 at 5:17 ب.ظ
  28. مامان مهربون
    يكي از ترسام اينكه دخترم براش عادت بشه و هميش بهواد بره با هر كسي كه ميادخونمون حس ميكنم استقلال ندارم و در تصميم گيري هام دخالت ميشه ...و ترسم از اينكه دخترم ازم دور بشه و بقيه رو به من ترجيح بده و وقتي بزرگتر بشه تا وقتي بهش يچيزي بگم بره پايين و رو اخلاق و رفتارش تاثير بذاره...چون مادرشوهرم بچه هاي بردار شوهرم رو خودش بزرگ كرده و مامان بچه ها سركار بوده همش دوست داره دختر منم خونش باشه
    پاسخ تیر 23, 1400 at 2:18 ب.ظ
  29. مامان مهربون
    بله همه صحبت هاي شما درسته...واقعا ممنون از راهنماييتون
    پاسخ تیر 24, 1400 at 2:02 ب.ظ
  30. مهسا افشار
    سلام وقت بخیر من یک پسر نوزده ماهه و ۲۰روزه دارم پسرم بزرگم در هر موقیعتی برادرش را میزند یکبار هم پشت دستش زدیم ولی فاییده نداشت چگونه با ان برخورد کنیم
    پاسخ مرداد 31, 1400 at 3:54 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما مهسا جان درک میکنم که این شرایط شما را نگران کرده است اما عزیزم در هرصورت فاصله سنی بین فرزندان شما خیلی کم هست و عموما کودکان تولد فرزند دوم را به سختی قبول می کنند و واکنش هایی نیز از خودشان نشان می دهند آنها فکر میکنند این کودک تازه متولد شده است که شما را از او دور کرده است و توجه و مراقبت را از او گرفته است و خب اینکه نسبت به کم شدن توجه و داشتن شما واکنش نشان بدهد یک امر طبیعی هست . در این مسیر به هیچ عنوان او را تنبیه نکنید چون این افکار شدت بیشتری پیدا می کند و این تنبیه را نیز از چشم برادرش می بیند.تولد نوزاد کوچک ممکن است در روابط والدین با فرزند اول اختلال ایجاد کرده و باعث ایجاد تغییراتی در رفتار کودک شود.زیرا زمانی که فرزند دوم متولد می شود، میزان اقتدار و قدرت فرزند ارشد خانواده کمتر شده و او به اجبار برای جلب توجه والدین و ارضای نیاز وابستگی، با عضو جدید خانواده رقابت می کند.حسادت فرزند اول به فرزند دوم موضوع طبیعی و رایجی است اما شیوه مدیریت شما در نقش والد از اهمیت زیادی برخودار می باشد . کودکان در این دوران، معمولا هنوز درک درستی از داشتن یک برادر یا خواهر جدید را نخواهند داشت. درباره عضو جدید خانواده خود، با کودکتان صحبت کنید. و برایش کتابهای مصور مربوط به این موضوع تهیه نمایید. تا او را بیشتر در جریان ورود فرزند جدید به خانواده قرار دهید. اما راهکار درست، دادن اطلاعات به فرزند اول است یعنی والدین قبل از اینکه تصمیم به بارداری بگیرند خوب است با کودک در این مورد صحبت کنند. درواقع، باید برای کودک توضیح داد که با تولد خواهر یا برادری که در راه است ممکن است توجه و محبت والدین به اندازه فعلی نباشد چون برادر یا خواهر به توجه و کمک والدین نیاز دارد. در واقع، باید کودک را از شرایطی که قرار است ایجاد شود، آگاه کنیم. از جمله کارهایی که می توان انجام داد سهیم کردن کودک در مراقبت و نگهداری فرزند دوم است. درواقع، با دادن مسئولیت هایی به فرزند اول او را در تولد فرزند دوم سهیم کنیم. برای مثال از کودک می خواهیم که چیدمان اتاق فرزند دوم را بر عهده بگیرد تا احساس حسادت به حداقل ممکن برسد. این راهکار مدیریتی ارتباطی بین فرزند اول با دوم است. در این مسیر دقت کنید که شما و همسرتان نیاز است که برای بودن با فرزند اولتان و بازی با او وقت بگذارید و به مرور در کارهای ساده برادرش اگر دوست داشت او را شرکت بدهید به مرور با همراهی هر سه نفر شما این شرایط بهبود پیدا می کند اما بازهم تکرار میکنم که از تنبیه بدنی تا حد ممکن خوداری کنید.
      پاسخ مرداد 31, 1400 at 4:41 ب.ظ
  31. رحمانی
    سلام وقت بخیر پسر من هجده ماهشه و جز یک کلمه (عشقم) کلمه دیگه ای رو تکرار نمیکنه ولی با اواها و صداهای نامشخص حرف می زنه، به هیچ وجه جمله های دستوری رو گوش نمیده احساس میکنم اصلا متوجه نمیشه و معنی جمله ای که میگم رو درک نمیکنه، هنوز تمام اسباب بازی ها رو در دهانش میکنه، به کتاب خواندن خیلی علاقه داره و دایم کتاب هاشو میاره که من براش بخونم .خیلی نگرانم ایا اینها جزو علایم اتیسم محسوب میشه ممنون میشم راهنماییم کنید
    پاسخ مهر 8, 1400 at 1:33 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز نگرانی شما برای فرزندتان قابل درک می باشد اما این نشانه ها ارتباط زیادی به اوتیسم ندارد اما خب در این مسیر فکر میکنید متوجه نمی شود و یا واقعا متوجه کلمات و مفهوم ها نمی شود متفاوت می باشد چون نیاز است که او یک سری کلمات را مانند این توپ است و اشیای که در دسترسش می باشد را بشناسد ،پدر و مادر خودش را بشناسد و بتواند آنها را نشان بدهد حتی اگر نتواند بگوید و صحبت کند. این زمان به بعد است كه كودكان شروع به ساختن لغتنامه مخصوص به‌خود را می‌كنند و تا 18 ماهگی می‌توانند تا 10 كلمه را بیان كنند. ولي بعضی از كودكان بااستعدادتر حتی می‌توانند تا رسیدن به 20 تا 24 ماهگی بیش از 50 كلمه را بگویند. واضح است كه هر كودك با دیگری متفاوت است اما درهر حال بهتر است از این زمان به بعد بیشتر مراقب گفتار خود باشید و توجه بیشتری به كودك‌تان بكنید. بخش اعظم لغاتی كه كودكان از این زمان به بعد فرا می‌گیرند تحت تاثیر مستقیم پدر و مادرشان است. با توجه به اینکه نمی توان براساس احتمالات نظری بیان کرد بهتر است که برای بررسی دقیق مسیر رشدی کودکتان به صورت حضوری او را به روانشناس و یا گفتار درمانگر ارجاع بدهید تا بتوانیم در این مورد نظر دقیق تری بیان کنیم. در این سن بهتر است به جای تلاش برای تصحیح اشتباهاتش، هر چیزی را که کودکتان می‌تواند بگوید، تحسین کنید. به عنوان مثال، اگر فرزندتان می‌گوید «شوپ بده و یا هرچیزی که اشاره به توپ دارد »، آن را با گفتن «نه، بگو توپ می‌خوام» اصلاح نکنید، بلکه بگویید: «بله، اینم یه توپ» مدل‌سازی استفاده‌ٔ صحیح از یک کلمه بیشتر از تصحیح اشتباهات آنها به یادگیری سریع بچه‌ها کمک می‌کند و اینکه دائماً صحبت‌های یک کودک ۱۸ ماهه را غلط‌گیری نکنید، به تقویت اعتماد به نفس و افزایش اشتیاق او برای یادگیری و امتحان کردن کلمات جدید کمک خواهد کرد. همچنین شما می‌توانید با هم به موسیقی کودکان گوش کنید. این روشی عالی برای بهبود مهارت‌های شنوایی فرزندتان است و شاید از تعداد کلماتی که او از ترانه‌ها یاد می‌گیرد شگفت‌زده شوید.
      پاسخ مهر 8, 1400 at 4:56 ب.ظ
  32. روژگار
    سلام پسر من ۱۸ ماهشه و یه خاهر ۱۲ ساله و یه خاهر ۶ ساله داره که دختر ۶ سالم بدجورر رو اعصاب پسرم راه میره و همین موضوع باعث داد و جیغ زدن پسرم میشه گاهی از شدت جیغ میگم نکنه گلوش پاره بشه دخترم اثلا حرف گوش کن نیست و پسرم این روزها هر وقت از بیرون میاییم نمیزاره بزارمش زمین و گریه میکنه تا حدی که صداش درنمیاد و با گریه خوابش میبره چکار کنم که عصبی بار نیاد
    پاسخ آذر 6, 1400 at 10:57 ب.ظ
  33. سارا....
    سلام وقتتون بخیر دختر من چند روز دیگه۱۹ ماهش میشه اما هنوز نمیتونه راه بره یا حتی دستس رو بگیره به مبل یا چیزای دیگه و روی پای خودش ببلند بشه . آزمایش هاش نرمال بود . متخصص مغز و اعصاب هم چک کردن و همه چیز عادی و خوب بود. حرف زدنش هم عالیه بالاتر از ۲۰ تا کلمه رو میتونه بگه ولی مشکل بزرگ اینجاست که حس میکنم خیلی زیاد ترسو شده بد عنق شده بغل هیچکس نمیره همه اش چسبیده به خودم حتی وقتی میره بغل باباش مدام دنبال من میگرده. اجازه نمیده لباس هاش رو عوض کنیم اینقدر بابت این موضوع گریه میکنه که کبود میشه . خیلی زیاد لجبازی میکنه . همه اش میخواد کنارش نشسته باشم . هیچ کاری نمیتونم انجام بدم حتی مجبور شدم سرکار نرم . لطفا راهنماییم کنید. ممنون
    پاسخ آذر 20, 1400 at 6:52 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما سارا جان نگرانی شما قابل احترام هست اما در این مسیر بهتر است که فرایند رشدی او و ترس هایی که بیان می کنید توسط روانشناس کودکان نیز با توجه به اینکه می گوید مشکل جسمی وجود ندارد مورد بررسی و ارزیابی دقیق قرار گیرد. کودکان در این سن معمولاً می‌توانند از روی یک مانع کوچک (با ارتفاع 5 سانتیمتر) قدم بردارند و زمین نخورند. آن‌ها در زمان راه رفتن اجسام را با خود حمل می‌کنند، می‌توانند به طرف عقب راه بروند و شروع به مسابقه دادن می‌کنند (بیشتر به قدم زدن سریع شبیه خواهد بود). آن‌ها می‌توانند به تنهایی از راه پله بالا بروند و نرده‌های کنار پله‌ها را با یک یا هر دو دست خود بگیرند. ممکن است برای بالا رفتن از راه پله از روش چهار دست و پا استفاده کرده و یا بنشینند. همچنین می‌توانند بر روی پله‌ها ایستاده و به نرده‌ها تکیه دهند. آن‌ها می‌توانند به تنهایی بر روی یک صندلی معمولی یا یک صندلی مخصوص کودکان بنشینند. کودک در این سن از تایر کامیون بالا رفته و می افتد. مهارت های رشدی می تواند شامل چند مورد شود که بهتر است در کودکان انها را متناسب با شرایط خودشان مورد بررسی قرار بدهیم. رشد فیزیکی شامل مهارت‌هایی مثل غلت زدن، ایستادن، راه رفتن، دویدن و نشستن خواهد بود. حفظ تعادل، تغییر حالت بدن و غیره نیز در این دسته قرار می‌گیرند. رشد فیزیکی همچنین شامل استفاده از انگشتان برای چنگ زدن، غذا خوردن، نقاشی کیشدن، لباس پوشیدن، بازی کردن، نوشتن و غیره می‌باشد. مهارت‌های عاطفی شامل واکنش‌های کودک نسبت به وقایع مختلف خواهند بود. آیا کودک با ساده‌ترین اتفاق شروع به خندیدن کرده یا اینکه احساسی از خود بروز نمی‌دهد؟ آیا می‌تواند با وقایع مختلف کنار بیاید یا اینکه ناامید و عصبانی می‌شود؟ مهارت‌های ذهنی یا شناختی شامل فکر کردن، یاد گرفتن، درک کردن، حل مسئله، استدلال و یادآوری خواهند بود. بسیاری از این مهارت‌ها در محیط آموزشی مثل مهدکودک و مقاطع بعد از آن دیده خواهند شد. مهارت‌های اجتماعی شامل تعاملات فردی، ایجاد رابطه و حفظ آن با خانواده، دوستان و مربی، همکاری کردن و احساس داشتن در برخورد با افراد دیگر خواهند بود. آیا کودک در مهمانی‌ها خود را کنار می‌کشد؟ آیا از مهمانی‌های بزرگ لذت می‌برد یا اینکه دورهمی های کوچک‌تر را دوست دارد؟ و اینکه فضای اجتماعی اطراف خود را چگونه می‌بیند؟ آیا می تواند ارتباط لازم را با بزرگسالان و همسالان بگیرید؟ این مهارت ها در کنار هم معنا پیدا می کنند یعنی مهارت شناخت هم در مهارت حرکتی و هم زبانی می تواند نقش زیادی داشته باشد. با توجه به بعد رفتاری و مشکلات حرکتی توصیه من به شما بررسی دقیق تر این مسیر به کمک روانشناس می باشد با حضور خود کودکتان
      پاسخ آذر 20, 1400 at 11:09 ق.ظ
  34. سارا....
    ممنون از شما
    پاسخ آذر 20, 1400 at 10:49 ب.ظ
  35. مهسا
    پسره من یک سال و پنج ماهشه خیلی داد میزنه بعضی کلمه هارو بلده ولی بیان‌نمیکنه و فقط داد میزنه انقدر کلافه میشم که دعواش میکنم خواستم کمکم کنید که چیکار کنم در این مورد؟
    پاسخ بهمن 10, 1400 at 6:04 ب.ظ
  36. طاهره
    سلام، من یه پسر 18 ماهه دارم که متاسفانه یاد گرفته که اشیا رو پرت کنه به طرف من یا باباش، این شی ممکنه اسباب بازی باشه یا لیوان یا هرچی گیرش بیاد، هر چقدر هم با محبت و یا جدی تلاش کردیم که بهش بفهمونیم این کار بدیه ولی انگار نه انگار، چندین بار هم آسیب های جدی به ما زده، شیوه برخورد درست در این مواقع چیه؟ باید چطوری برخورد کنیم؟ وقتی قراره مهمون بیاد خونمون تا بره من از استرس که نکنه این چیزی پرت کنه بلایی سرکسی بیاد میمیرم و زنده میشم.
    پاسخ بهمن 18, 1400 at 2:05 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما طاهره جان ببین عزیزم در این مسیر بهتر است که از تنبیه کردن او خوداری کنید و سعی کنید که در اینگونه مواقع آرام دست او را بگیرید اما جدی به او بیان کنید که اجازه پرتاب کردن چیزی را ندارد. سعی کنید که احساسات او را بیان کنید مثلا بگوید به نظر می رسد که ناراحت هستی اما میخوای باهم حرف بزنیم هرچند که بخاطر شرایط سنیش ممکن است نتواند به درستی احساسات خود را توضیح بدهد اما همان میزان که میتواند از کلمات استفاده کند را گوش بدهید. خودتان و همسرتان حتی به شوخی هم بهتر است این کار را انجام ندهید و سعی کنید که چه در برخورد باهم و چه با کودکتان از صحبت و تعامل استفاده کنید. پرت کردن وسایل برای بسیاری از کودکانی که سنی بین 18 ماه تا 3 سال دارند یک مهارت جدید و لذت بخش است. در واقع می‌توان پرت کردن را یک مهارت حرکتی ضروری در انسان دانست که برای انجام آن به باز کردن انگشتان، و رها کردن شی و همزمان هماهنگی بین چشم و ذهن نیاز است. کسب این مهارت بسیار مهیج بوده و این عجیب نیست که ببینیم کودکان به دلیل تازگی آن مدام تکرارش کنند و در حال تمرین کردن باشند.یه همین علت است که شاید بارها دیده باشید که کودک شما با اینکه اسباب بازی دخترانه جدیدش را خیلی دوست دارد، اما به نگهان آن را به سمت دیگری پرت می کند پس همانطور که مشاهده می کنید در سنین پسر شما این رفتار کاملا طبیعی هست اما بهتر است که به او توجه لازم را در زمان های دیگر بدهید تا از این رفتار برای جلب توجه شماها استفاده نکند. اما اینکه توجه کنید در چه زمان هایی از این رفتار بیشتر استفاده می کند از اهمیت زیادی برخودار میباشد چون گاهی نیز پرتاب کردن‌هایی که از روی خشم و عصبانیت رخ می‌دهد را نادیده بگیرید، چرا که اگر کودک بفهمد به وسیله این رفتار می‌تواند نظر شما را جلب کند آن را بار‌ها و بار‌ها تکرار خواهد کرد. در عوض به او بگویید «اگر عصبانی هستی میخواهی باهم حرف بزنیم، اینجوری من بهتر می‌فهمم مشکلت چیه.» به روش‌های مختلف او را به استفاده از کلمات و بیان احساساتش تشویق کنید. سعی کنید که اضطراب و ترس خودتان را به او انتقال ندهید چون ممکن است اگر او این اضطراب را متوجه شود در اول این رفتار را بیشتر تکرار کند و دوم اینکه اضطرابی که مال او نیست را تجربه کند.
      پاسخ بهمن 18, 1400 at 11:00 ق.ظ
  37. مامان الي
    سلام دختر من ١٨ ماهشه و بعضي وقت ها يه كار چند با ر تكرار ميكنه مثلا در اتاقش باز ميكنه ميره پشت در كنار ديوار دوباره مياد تو اتاقش و اين كار ٣،٤ بار تكرار ميكنه ، يا پيش من نشسته پا ميشه ميره دست ميزاره رو ميز كنارمون ،دوباره سريع برميگرده و چند بار اين كار تكرار ميكنه بقيه رشدش كامل طبيعيه اين حركات تكراري تو اين سن نشونه چيه و اينكه آيا ميتونه نگران كننده باشيد تو را خدا راهنمابي كنيد
    پاسخ بهمن 25, 1400 at 6:24 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مورد بهتر است که این رفتارهای تکراری و مسیر رشدی دخترتان به صورت دقیق در همین سن توسط روانشناس مورد بررسی قرار گیرد تا زمانی که بررسی دقیقی صورت نگیرد نمیوانیم در این مورد نظری بیان کنیم.
      پاسخ بهمن 25, 1400 at 11:59 ق.ظ
  38. الهام
    سلام پسری 19ماهه دارم تقریبا یک ماه هست شدیدا به من وابسته شده به حدی که دسشویی یا حمام هم میرم باید با خودم ببرم اگه برم اتاق و درو ببندم به شدت وحشت میکنه و گریه میکنه دائما میاد همه جای خونه سرک میزنه تا منو پیدا کنه اگه پیدا نکنه گریه میکنه و منو صدا میزنه واقعا موندم چیکار کنم راهنماییم کنید ممنون میش
    پاسخ اسفند 10, 1400 at 5:50 ق.ظ
  39. لادن
    با سلام و درود خواهش میکنم بهم کمک کنید. جدیدا وقتی پسر بچه نوزده ماهمو میخوام بخوابونم با دست اشاره به ناحیه تناسلی میکنه و دهنشو تکون میده انگار بخواد چیزی رو مزه کنه و با دست سر من رو به پایین تنش خم میکنه و انگار ازم میخواد ناحیه تناسلیشو .... عاجزانه ازتون خواهش میکنم راهنمایی کنید چند روز از شدت ناراحتی آب دهنم خشک شده همش با خودم فکر میکنم شاید کسی با پسرم این کار رو کرده باشه و اونم خوشش اومده که همچین درخواستی ازم داره.. پسرم فوق العاده باهوشه.. ممکنه بهش تعرض کرده باشن؟
    پاسخ اردیبهشت 3, 1401 at 2:07 ق.ظ
  40. مریم
    سلام خسته نباشید من دخترم ۱۸ماهشه و خیلی از نظر هوشی و احساسی باهوشه ولی به تازگی وقتی کاری رو می خواد انجام بده و مانع انجامش میشیم چنگ میندازه و میزنه و به تازگی هر کسی میاد موقع رفتنش گریه میکنه که بره یا اگه بهش بگن بیا بریم بدون اینکه توجه کنه مادر یا پدرش کنارش نیستن میره و بهونه ای نمیگیره و‌من دوست ندارم یادبگیره با همه بره بیرون برای حلش چیکار باید بکنم
    پاسخ تیر 20, 1401 at 12:33 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما مریم جان ببین عزیزم این رفتارها در سن کودک شما کاملا طبیعی می باشد و خب در این مسیر بهتر است که در زمان هایی که می خواهید شی را از او بگیرید و یا مانع کاری شوید اگر فکر می کنید برای او خطر دارد با او شروع به صحبت کنید یعنی بیان کنید که می دانید دوست دارد مه بازی کند اما این شی مثلا تیز هست و یا اینکه می دانید دوست دارد با پدر بزرگ برود اما این اجازه وجود ندارد و او باید در کنار شماها بماند اما بازهم به دیدن آنها خواهید رفت . او به مرور با استفاده شما از کلمات به عنوان یک الگو و رشد زبانی خودش می تواند از مسیر تعاملی استفاده کند یعنی در مورد احساسات، نیازها و .... صحبت کند و خب عموما زمانی که دامنه لغات آنها کم هست و یا هنوز صحبت نمی کنند خب از گریه، جیغ زدنف چنگ زدن برای دفاع از خودشان و یا بیان خواسته هایشان استفاده می کنند.
      پاسخ تیر 21, 1401 at 11:02 ق.ظ
  41. مصطفی
    سلام علیکم کودک ۱۷ ماهه دارم که وقتی ۱۳ ماهه بود روی تخت خودش می ایستاد اما الان تا دیوار رو نگیره نمی ایسته. از راه رفتن هم می ترسه. هنوز راه نرفته
    پاسخ مرداد 3, 1401 at 12:10 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مورد یک روند معمول به این شکل می باشد که بیشتر کودکان اولین قدم‌های خود را بین ۹ تا ۱۲ ماهگی برمی‌دارند و وقتی ۱۴ یا ۱۵ ماهه شوند دیگر به خوبی راه می‌روند. اما اگر کودک شما کمی دیرتر شروع به راه رفتن کرد نیز نگران نشوید، زیرا برخی از کودکانِ کاملاً نرمال و طبیعی تا ۱۶ یا ۱۷ ماهگی راه نمی‌روند. کوک شما در طول اولین سال زندگی‌اش مشغول تقویت عضلات تمام بدن و کار روی هماهنگی آنها خواهد بود. به این ترتیب که او ابتدا نشستن، غلت زدن و چهار دست‌وپا رفتن را یاد می‌گیرد و بعد در حدود ۹ ماهگی به سمت بالا کشیدن خود و ایستادن حرکت می‌کند. پس از آن،‌ تنها چیزی که باقی مانده است به دست آوردن اعتمادبه‌نفس و کسب تعادل است. کودک یک روز با تکیه به مبل می‌ایستد و شاید هم با گرفتن دست به آن راه می‌رود و روز بعد با تردید و با قدم‌های لرزان به سوی آغوش شما می‌آید. بعد از آن پیشرفت او دیگر شروع شده است و خیلی زود دورهٔ کودکی را پشت سر می‌گذارد. اولین قدم‌های کودکتان اولین حرکت عمدهٔ او به سمت استقلال خواهد بود اما دقت کنید که شما از ترس و راه نرفتن در کودکتان صحبت می کنید در اول اینکه اگر او دستش را ه دیوار بگیرد و راه برود بازهم این راه رفتن محسوب می شود اما انگار اعتماد لازم را ندارد اما اگر تنها می ایستد اما راه نمی رود خب در این مورد بهتر است که شرایط رشدی او و این ترس هایی که بیان می کنید در کنار مسیرهای ارتباطی شما و همسرتان باهم و با کودکتان مورد بررسی قرار گیرد ون عوامل زیادی می تواند در این تاخیر نقش داشته باشد.
      پاسخ مرداد 3, 1401 at 9:48 ق.ظ
  42. مامان امیرعلی
    سلام و خسته نباشید .. من پسرهای دوقلو ۱۸ ماهه دارم که یکیشون جدیدا هر چیزی که مخالف نظرش باشه خودش و به عقب پرت می‌کنه و سرش محکم کوبیده میشه به زمین ... هیچ جور نتونستم بهش بفهم.نم این کارو نکنه ... خیلی وقتها من مواظبم ولی تعداد این کارش زیاده ... به ازای هر حرکتی داره این کارو می‌کنه واقعا نگران اینهمه ضربه به مخچه اش هستم چیکار کنم ؟
    پاسخ شهریور 2, 1401 at 6:33 ب.ظ
  43. شاه پسر
    سلام وقتتون بخیر من یه پسر۱۸ماهه دارم ک جدیدا خیلی لجباز شده هر چیزی و بخواد بهش ندم خودش و پرت میکنه وسایل اطراف و با عصبانیت پرت میکنه جیغ و گریه شدید روزی چندین بار پدرش تو فامیل ب لج بازی معروف بوده من میترسم بچم همین جوری لجباز بار بیاد مادربزرگش هم دخالت میکنه و اگه باشه میگه باید هر چی خواست بهش بدی واقعا کم آوردم دیگه
    پاسخ شهریور 21, 1401 at 1:57 ق.ظ

گفت و گو با مشاور کودک و نوجوان