توصیه هایی برای کمک به نوجوان افسرده ۱
توصیه اول برای کمک به نوجوان افسرده : مشکل را نادیده نگیرید
افسردگی در زمانی بسیار مخرب می باشد که بدون درمان رها شده باشد از اینرو منتظر نمانید و امیدوار باشید که نشانه های آزار دهنده رفع خواهند شد . اگر شما شک دارید که کودکتان افسرده می باشد ، نگرانی هایتان را در مورد عشق و در روش بدون قضاوت افزایش دهید . حتی اگر شما مطمئن نیستید که افسردگی مشکل نوجوان است، رفتار های مشکل دار و برخی هیجاناتی که شما می بینید، نشانه های مشکل می باشند که بایستی مورد رسیدگی قرار گیرند .
با نوجوانتان سر گفتگو را بازکنید تابدانند چه نشانه افسردگی مد نظر شماست و چرا شما را نگران می کند. سپس از فرزندتان بخواهید تا آنچه را انجام می دهند با شما به اشتراک بگذارند – و برای شنیدن صادقانه صحبت ها اماده و مشتاق باشید. از پاسخ دادن به سئوالات زیاد طفره نروید اما نشان دهید که شما آماده هستید و قصد دارید تا هر نوع پشتیبانی که انها نیاز دارند را فراهم می کنید .
توصیه های برقراری ارتباط با نوجوان افسرده
- کمتر حرف بزنید و بیشتر گوش دهید . زمانی که نوجوانتان شروع به صحبت میکند از هر گونه قضاوت و انقتاد بپرهیزید. چیز مهم این است که فرزندتان در حال برقراری ارتباط می باشد .
- مهربان اما سمج باشید. اگر آنها برای بار اول به شما جواب ندادند به راحتی موضوع را رها نکنید. صحبت در مورد افسردگی می تواند برای نوجوانان بسیار سخت باشد. حتی اگر آنها بخواهند ، آنها ممکن است هنگام بیان آنچه حس می کنند، زمان سختی را سپری کنند. به ارامش فرزند خود احترام بگذارید در حالیکه هنوز خود را نگران و مشتاق نشان می دهید.
- برای احساساتشان ارزش قایل شوید. سعی نکنید تا به نوجوان بگویید از حالت افسردگی بیرون بیاید، حتی اگر احساسات یا نگرانی هایشان احمقانه یا غیر منطقی به نظر می رسد. تلاش های خوش نیت برای توضیح اینکه “همه چیز انقدرها هم بد نیست” این پیام را می رساند که شما احساساتش را جدی نمی گیرید. برای این که احساس آنها درک گردند و مورد پشتیبانی قرار گیرد ، درک ساده ناراحتی ها و احساساتشان می تواند به انها نشان دهد که درک و حمایت می شوند.
- به نیروی خود اعتماد کنید . اگر فرزندتان مدعی است که مسئله نبوده اما توضیحی برای علت رفتار افسرده ندارد، شما بایستی به غرایزتان اعتماد کنید . اگر نوجوانتان تمایلی برای گفتگو با شما ندارد، سپردن این کار به شخص ثالث مورد اعتماد را مورد بررسی قرار دهید : مشاور مدرسه ، معلم برگزیده یا کارشناس خبره بهداشت روانی . چیز مهم این است تا آنها با یک نفر صحبت کنند.
توصیه دوم برای کمک به نوجوان افسرده : تشویق برای ارتباط اجتماعی
نوجوانان افسرده تمایل دارند تا از دوستان و فعالیت هایشان کنار بکشند که قبلا از انها لذت می بردند . اما انزواء تنها افسردگی را بدتر می سازد از اینرو هر آنچه می توانید انجام دهید تا به نوجوانتان برای برقراری ارتباط مجدد کمک کنید .
- زمان برای گفتگوه مستقیم را در اولویت قرار دهید . هر روز زمانی را برای پیاده روی تخصیص دهید – زمانی که شما در کل برای کودکتان اختصاص می دهید ( بدون حواس پرتی یا چند وظیفه ای ) . اقدام ساده برای ایجاد ارتباط چهره به چهره می تواند نقش بزرگی در کم کردن افسردگی نوجوانتان ایفاء کند.
- مبارزه برای تفکیک اجتماعی: هر آنچه شما می توانید انجام دهید تا نوجوانتان را با دیگران وصل کنید . آنهارا تشویق کنید تا با دوستانتان بیرون بروند یا دوستانتان را دعوت کنید. در فعالیت هایی شرکت کنید که با دیگر خانواده ها ارتباط برقرار کنید و به کودکتان فرصت دهید تا با کودکان دیگر ملاقات کنید و ارتباط برقرار نمایید .
- کودکتان را در کار ها مشارکت دهید . فعالیت هایی نظیر ورزش ها ، کلوب های بعد از مدرسه یا هنر نظیر رقص یا کلاس موسیقی را پیشنهاد دهید که با علایق و استعداد های کودکانتان جور در می آیند . در حالی که کودکتان ممکن است در ابتدا انگیزه و علاقه نداشته باشد، انها باید شروع کنند احساس بهتر پیدا کنند و اشتیاق خود را کسب کنند.
- افزایش انگیزه برای مشارکت داوطلبانه . انجام کارهایی برای دیگران یک تقویت کننده ضد افسردگی و عزت نفس می باشد. به کودکتان کمک کنید تا علت علاقه اش را بفهمد و این کار به آنها حس هدفمندی می دهد . اگر شما برای این کار داوطلب شوید ، همچنین می تواند یک تجربه پیوند خوب باشد .
برای مطالعه بیشتر:
توصیه هایی برای کمک به نوجوان افسرده ۲
بسته درمان افسردگی (TDCS و بیوفیدبک)
نوجوان من عادی است یا مشکل دار؟
منبع:مرکزمشاوره ستاره ایرانیان
علائم افسردگی در نوجوان چیست ؟ با افسردگی نوجوان چه کنیم؟
دوست عزیز ممکن است پاسخ خود را در لینک زیر بیابید: https://kodakonojavan.com/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%B1%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7/
افسردگی ،نوعی اختلال خلق یا اختلال عاطفی در افراد است.کودک و نوجوان نیز ممکن است ، به سبب شدت فشار روحی ناشی از مرگ یکی از اطرافیان( به خصوص والدین) ، رفتار عجیب و غیر طبیعی خانواده، خشونت، ناامنی و عدم ثبات خانواده به علت اعتیاد پدر و یا مادر ، و یا به علت اختلافات خانوادگی و … با این بیماری مبتلا شود.بعضی از علایم این بیماری عبارتند از :
روحیه غمگین و غیر شاد، عدم احساس لذت و رضایت از فعالیت های روزانه ، اختلالات خواب ، تغییر اشتها، قصد یا اقدام به خودکشی، خود را ملامت کردن، تغییر رفتار کودک و نوجوان، میل به تنهایی و عدم تعامل با همسالان، احساس ناامیدی، جامعه ستیزی و پرخاشگریو…
البته این بیماری راههای درمان زیادی هم دارد که بعضی از آنها عبارتند از : والدین درمانی ، مشاوره درمانی، خانواده درمانی ، روان درمانی، درمان های جسمی،ورزش درمانی و…
همه ما در مقابل مشکلات شناخته شده ای ؛مانند استرس های شغلی، اختلافات خانوادگی ، فشارهای مالی و نوامیدی های شخصی ،به مدت کوتاهی افسرده می شویم گمان میکنیم که افسردگی این است و مسئله مهمی نیست و خود به خود برطرف می شود،ولی هیچ کدام از این حالت های زودگذر افسردگی نیست.
افسردگی نوعی اختلال خلق یا اختلال عاطفی در افراد است که به کمک مجموعه علائمی در رفتارهای کلامی و غیر کلامی انسان، بر اساس شرایط محیطی یا برخی تغییرات قیزیولوژیک منعکس می گردد، شناخته می شود.
نا آگاهی فردی و اجتماعی از بیماری افسردگی سبب شده است که افراد زیادی از این بیماری زجر بکشند و حتی عده ای بر اثر آن اقداک به خودکشی کنند.
با توجه به این که بیشتر مردم درک صحیحی از بیماری افسردگی ندارند ، باید بگوییم که تعداد بیشتری از مردم هم، وجود این بیماری را در کودکان باور ندارند.اغلب والدین و مربیان وقتی که خبر افسردگی نوجوان یا کودکی را می شوند ، اظهار ناباوری می کنند و این سن را برای افسردگی زود می دانند.
علت آن اول، اعتقاد به بی گناهی کودکان و دیگر قبول این اصل است ، که افسردگی واکنش به فشار های روحی است که در زندگی افراد بالغ وجود دارد.
در صورتی که کودک نیز ممکن است به شدت زیر فشار روحی قرار بگیرد که شایع ترین علت آن، مرگ یکی از اطرافیان به خصوص والدین است.خوشبختانه در جامعه ما اکثر کودکان با محبت ، پشتیبانی و همفکری، فوت عزیزان خود را تحمل و پشت سر می گذراند.ولی عده ی زیادی نیز دچار افسردگی می شوند و کمک به متخصص نیز پیدا می کنند.
استرس های دیگر که ممکن است برای کودک پیش بیاید و موجب افسردگی در کودک و نوجان شود، رفتار عجیب و غیر طبیعی خانواده ، خشونت ،ناامنی ، عدم ثبات خانواده به علت اعتیاد پدر یا مادر ، و یا به علت اختلافات خانوادگی ، وجود امراض مزمن و ناتوان کننده در کودک است.
باید دانست که انکار افسردگی در کودکان و نوجوانان فقط خود فریبی و نادیده گرفتن حقیقت است.کودک و نوجوان افسرده احتیاج به همدردی دارد ، ولی فقط همدردی کافی نیست.
افسردگی در دوران کودکی و دوران بلوغ حقیقت غمناک مسلمی است و شایع ترین و جدی ترین، مسئله در بین دانش آموزان است که راههای درمان زیادی هم دارد.اما اگر بیمارانش توجه و پشتیبانی نشوند و درمان لازم را دریافت نکنند، ممکن است در بزرگی افرادی سرخورده و تیره روز شوند.
سلام ممنون از متن زیباتون به من کمک کرده که افسردگی و استرسم کم شود و بیشتر به کانون گرم خانواده برگردم
سلام خانم ۴۵ ساله ای هستم که دو فرزند نوجوان دارم میخوام بدونم علائم افسردگی در نوجوانان را چطور می توان تشخیص داد؟در واقع افسردگی در سنین آنها چه علائمی دارد که به کمک آنها بتوان این بیماری را تشخیص داد؟
بعضی از علائم افسردگی در کودکان و نوجوانان عبارت اند از :
۱- روحیه غمگین و غیر شاد : کودک و نوجوان افسرده، گه گاهی به مدت چند هفته دچار غم و بدبختی می شود. در این دوره ممکن است در ساعات مختلف روز یا روزهای مختلف ، تغییراتی جزئی در روحیه او دیده شود، ولی به طور کلی به وجود عوض شدن موقعیت و شرایط محیطی غمزدگی و بدبختی او همچنان باقی می ماند.گاهی تشخیص این غمزدگی دائمی ، آسان نیست.ممکن است اشکالات رفتاری دیگری در کودک یا نوجوان وجود داشته باشد که روحیه غمزده را از دید ما مخفی کند.
۲- عدم احساس لذت و رضایت از فعالیت های روزانه : عده زیادی از کودکان و نوجوانان ،گاه گاهی اظهار بی حوصلگی می کنند.این نوع بی حوصلگی معمولا علامت افسردگی نیست.زمانی بی حوصلگی نشان دهنده افسردگی است که تفریحات و کارهایی که قبلا کودک با لذت انجام می داده در دسترس او باشد، ولی رغبتی به انجام دادن آنها نداشته باشد.هر گاه چنین تغییر رفتاری به مدت چند هفته ادامه یابد ،علامت واضح افسردگی است.
۳- اختلال خواب : اختلال خواب به چند صورت ممکن است تظار کند.کودک یا نوجوان حوصله رفتن به رختخواب را نداشته باشد و این عمل برایش دشوار باش شب ها بیدار شود و دوباره خوابش نبرد، صبح ها خیلی زودتر از معمول بیدار شود.
۴- تغییر اشتها : بعضی کودکان افسرده در انتخاب غذا خیلی سختگیر می شوند و به خوردن تمایلی نشان نمی دهند.عده ای دیگر جهت یافتن آرامش به غذا خوردن پناه می برند و خیلی بیشتر از حد سلامتی غذا می خورند.در هر صورت هرگاه عادت غذا خوردن آنان به مدت طولانی تغییر کند،می تواند علامت افسردگی باشد.
۵- قصد یا اقدام به خودکشی : بدون شک این علامت ،نگران کننده ترین علامت افسردگی است.
۶- خود را ملامت کردن: خود را ملامت کردن، علامت شایع افسردگی نیست.ولی گاهی از خلال صحبت نوجوانان و کودکان درباره مسائلی که باعث فشار روحی و استرس آنان شده ،حالت خود ملامت کردن آشکار می شود.علامت شایع تر ،عدم احترام به خود و افسردگی با وجود این که یکی نیستند ، خیلی با هم تفاوت دارند و به ندرت ممکن است یکی بدون دیگری وجود داشته باشد.
۷- تغییر رفتار کودک و نوجوان : کودکی که از اول گوشه گیر بوده و علاقه نداشته که دائم با دوستانش باشد و ترجیح می دهند فقط گاه گاهی آنان را ببیند ، یا بچه ای بسیار اجتماعی بود بوده ولی رفته رفته گوشه گیر شده و از دیدار دوستانش احتراز می کند ، تفاوتی دارد و در مورد دومی باید دقت کرد که چه تغییرات دیگری در روش زندگی روزانه او دیده می شود.همیشه تشخیص بین افسردگی و پریشان حالی ،قابل درک و آسان نیست، ولی این تشخیص اهمیت چندانی ندارد و هر گاه افسردگی یا پریشان حالی، به هر صورت که آن را بنامیم بیشتر از چند هفته ادامه یافت ، دلیلی بر نگرانی وجود دارد و باید اقداماتی انجام داد .
با سلام و خسته نباشید.شما چه راههای برای درمان افسردگی پیشنهاد می دهید؟
تشخیص و درمان افسردگی بر اساس گروه های سنی متفاوت است. برای نوجوانان در مرحله نخست بهترین راه مراجعه به روان شناس بالینی و انجام ارزیابی های اولیه جهت تشخیص میزان و شدت علائم افسردگی در نوجوانی می باشد. همان طور که در مقالات این سایت نیز ذکر شده است، گاها برخی علائم معمول بلوغ با افسردگی به اشتباه گرفته می شوند.
در مرحله بعد از تشخیص، درمان بر اساس میزان و شدت علائم پایه ریزی می شود. درمان افسردگی شامل موارد زیر می باشد:
درمان شناختی رفتاری، دارودرمانی، نوروتراپی (بایوفیدبک و نوروفیدبک)، موسیقی درمانی، ٍدرمان مبتنی بر تعهد و پذیرش، درمان حساسیت زدایی با حرکات سریع چشم، و درمان با تی دی سی اس که برای نوجوانان در سنین ۱۸ سالگی و بزرگسالان توصیه می شود. فراموش نشود که در تمام طول درمان ها اموزش و حمایت خانواده بسیار ضروری می باشد. چه بسا گاها با تغییر سیستم خانواده و روابط علائم به خودی خود بهبود می یابند.
آیا خود والدین می توانند در درمان افسردگی کودک و یا نوجوان خود موثر باشند؟
والدین درمانی بهترین راه برای خارج کردن کودک از شرایط استرس زا است.روابط بین فردی سالم در خانواده می تواند در تشخیص به موقع علائم افسردگی در نوجوانان مفید باشد.والدینی که نمی توانند در این دوره حساس با نوجوان خود ارتباط برقرار کنند، فرزندان خود را که از بیان ترس ها و نگرانی های خود هراس دارند، گریزان می کنند.این کار باعث می شود آنها به جوانانی افسرده تبدیل شوند.همچنین فشار والدین برای سرآمد و بهترین بودن در دروس و در مقابل بی اعتنایی کامل نسبت به دیگر فعالیت های فوق برنامه مورد علاقه نوجوان می تواند موجب این بیماری شده یا برآن بیفزاید.
در مقابل ، آن دسته از والدین که با هوشیاری برای نوجوانانشان وقت و انرژی می گذارند و در صورت لزوم مبالغی را هزینه می کنند می توانند به نوجوانان خود کمک کنند تا آینده خود را بسازد و به سرعت بر نگرانی های دوره نوجوانی غلبه کند.حمایت از نوجوانان در طول این سفر گذار از کودکی به جوانی بسیار آسان تر است تا این که بعد ها برای بازگرداندن سلامت روانی او به درسر بیفتد.بر این اساس باید به فرزندان خود کمک کنیم تا غرور خود را بازسازی کنند.موفقیت های آنان در عرصه های مختلف را که ممکن است یک هنر، ورزش یا مطالعات درسی و غیره باشد، تشویق کنیم.از پیشداوری و پیش بینی بی موقع خود داری کنیم.اجازه دهیم نوجوان گام های طبیعی خود را در مسیر رشد بردارد و او را با انتظارات خود یا ایجاد دیگر مسئولیت های خانوادگی به زحمت نیندازیم.
به گفتگوی آنان اهمیت داده و با آنها در مورد موضوعاتی نظیر انتخاب یک برنامه روزمره ، دوست یابی،مسائلی نظیر سیگار کشیدن ، مواد مخدر و مسائل جنسی تا حدی که امکان دارد و می تواند برای آنها مفید باشد ، صحبت کنیم.
از این راه تا حد زیادی می توان به مشکلات روحی روانی کودک پی برد تا بتوانیم رفتار مناسبی در مقابل آنها داشته باشیم.اگر او را دچار افسردگی یافتیم باید ببینیم چه چیزهایی می تواند باعث افسردگی شده باشد.
سلام پسرم ۱۸ساله است.که به تازگی دچار افسردگی شدید شده دارو هم مصرف میکنه ولی تاثیر چندانی نداشته.من شنیدم که ورزش در درمان افسردگی موثره چطور ورزش می تواند در درمان این بیماری تاثیر داشته باشد؟
ممنون
اگر کودکان یا نوجوانان ،مرتبا ورزش کنند و و ضعیت جسمی خود را در حالت طبیعی و خوب نگه دارند، نسبت به زمانی که از نظر جسمی وضعیت خوبی نداشته اند، کمتر مضطرب و افسرده خواهند بود.روان شناسان دو گروه افراد با هم مقایسه کرده اند : گروه اول ورزش های سخت و گروه دوم ورزش های سبک انجام می دادند.اضطراب افراد گروه اول آشکار اضطراب افراد گروه دوم کمتر بود.ورزش آثار منفی استرس را به شیوه های مختلفی کاهش می دهد.در درجه اول هورمون وارد شده در جریان خون به هنگام استرس را مصرف و خطر آنها را در اثر گذاشتن بر دستگاه ایمنی بدن کاهش می دهند.در درجه دوم تنش متراکم در ماهیچه را آزاد می سازد.و بالاخره نیرو و قدرت بدنی را افزایش داده ، مقاومت دستگاه قلبی عروقی را زیادتر می کند.آمادگی جسمی مطلوب و فعالیت های بدنی ، بهترین وسیله برای مقابله و پیشگیری از بروز افسردگی و دیگر اختلالات روانی است.ورزش در فضای باز، بر افسردگی تاثیر قابل ملاحظه ای دارد.