روانشناسی کودک ۵ سالگی
آنچه باید در مورد کودک پنج ساله خود بدانید:
کودک در حال یادگیری درباره خودش و دنیای اطرافش است، نقش شما در کمک به پیشرفت مهارت هایی که برای کسب موفقیت های فیزیکی، ذهنی و اجتماعی نیازدارد، کلیدی است. آیا می دانید چه کاری از شما بر می آید؟ چگونه می توانید بطور موثر با مهد یا پیش دبستانی همکاری کنید؟ و مهمتر از همه اینکه چطور متوجه می شوید که کودکتان کارش را خوب انجام می دهد یا نه؟
سلامت جسمی و مهارت های حرکتی درشت
از نظر فیزیکی، کودک پنج ساله شما نسبت به یک سال قبل تسلط بیشتری برای انجام کارها ازخود نشان می دهد. مثلا گرگم به هوا بازی می کند، ازچارچوب کوهنوری (وسیله ای که برای بالارفتن در پارک ها تعبیه شده است) با دقت وتوجه به فاصله ها استفاده می کند و به توپ ضربه می زند. آنها اکنون متعادل تر هستند و با اطمینان بیشتری از وسایل بازی برای سرگرم شدن استفاده می کنند. اگر بتوانند توپ را خوب پرتاب کنند و بگیرند و به آن ضربه بزنند بازی بیسبال برای آنها جالب بنظر می رسد. بازیهای پر جنب و جوش در پیشرفت مهارت های حرکتی کودک ضروری است و همراه با تناسب فیزیکی و سلامت سیستم قلبی عروقی، موجب کشیده شدن عضلات و استحکام استخوان ها می شود. وهمچین به بهتر غذا خوردن و خوابیدن کودک کمک می کند.
مهارت های حرکتی ظریف
زمانی که کودک در مهارت هایی مثل باز و بسته کردن دکمه و زیپ که قبلا به صورت ابتدایی کسب کرده، مسلط تر می شود، لباس پوشیدن هنگام صبح برایش راحت تر است. وقتی به راحتی از مداد یا قیچی استفاده میکند موضوعاتی که در کارهای هنری اش ارائه می دهد قابل تشخیص تر است و می تواند پازل های پیچیده تری را حل کند. هر فعالیتی که به کودک فرصت بهبود این مهارت ها را بدهد بسیار سودمند است. لوازم کارهای هنری، اسباب بازی های سازه ای و بازی های تخته ای به طور ویژه موثر هستند.
مهارت های اجتماعی
کودک شما می داند در هربازی هرکسی نقشی دارد، ولی آنها هنگام بازی به یک شخص بزرگسال نیاز دارند تا بازی را برایشان شرح دهد و بین انها داوری کند. برد برای آنها جذاب و باخت وحشتناک است، چون آنها مقهوم اقبال (grace) در پیروزی و شکست را نمی دانند. فکر نکنید که مدام مجبور به نظارت بر کارهای کودک هستید. کودک شما نیاز دارد مهارت هایش را برای برقراری ارتباط، شناخت و معامله همراه با کشمکش و تعارض با همسالانش را تمرین کند و بهبود بخشد. و شما تنها باید زمانیکه کنترل از دست خارج می شود پادرمیانی کنید. اهمیت این کار را دست کم نگیرید که بهتر است هر ازگاهی به کودک فرصت دهید به تنهایی بازی کند چون این کار به او کمک می کند فکر کردن به صورت مستقل را بیاموزد.
مهارت های شناختی
زمانی که کودکان حین درگیری با مسائل ساده شروع به درک مفهوم اندازه، وزن و حجم می کنند، مهارت های شمارش و خواندن و نوشتن در انها بهبود پیدا می کنند. کودک یاد میگیرد بخواند و از سوی دیگر او اکنون نه تنها شروع به تشخیص کلمات آشنا در تصویر می کند بلکه تشخیص می دهد ساختار قصه چگونه شکل یافته است. فرزند شما هنور می خواهد با شما بخواند، آماده باشید و بدانید نقش مهمی به عهده شماست، به کلمه هایی که او می داند اشاره کنید و از او سول بپرسید. هر فعالیتی که به کودک فرصت استفاده از خلاقیت و تصور را بدهد مفید است زیرا این فعالیت ها به بهبود مهارت های شناختی که برای حل مساله و درک مفاهیم جدید نیار دارد، کمک می کند.
حمایتی که از کودک ۵ ساله میکنید تا در مسیر زندگی هدایت شود با حمایت از کودک ۲ و یا ۳ ساله تفاوت دارد. از سوی دیگر تلاش های شما از هر زمان دیگری در کمک به کودک برای تبدیل شدن به یک بزرگسال شاد ومتعادل و سازگار، اهمیت بیشتری دارد.
منبع:مشاوره-خانواده.com
بیشتر بخوانید:
پیش بسوی یک سالگی: آنچه باید در مورد کودک یک ساله بدانید
پیش به سوی دو سالگی: انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید
پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید
پیش به سوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید
پسرم ۵ ساله من خیلی زورگوست.وقتی کاری رو که میخواد انجام ندم من رو میزنه یا حرف های زشتی به من میزنه.منم برای اینکه احترام خودم رو نگه دارم کاری رو که میخواد انجام میدم.اما اطرافیان به من میگن که روش تربیتی من غلطه.نظر شما چیه؟
متاسفانه باید بگویم شما در تربیت خود از ابتدا اقتدار ، جدیت و محکم بودنی را که زیبنده یک مادر داناست را نداشته اید .پسرتان هم که باهوش بوده متوجه شده و از شما سوء استفاده می کند.باز هم متاسفانه این رفتار شما به مرور باعث می شود که فرزندتان در ظلم کردن تثبیت شود و در آینده موجبات آزار و اذیت دیگران را فراهم آورد.
بنابراین هر چه زودتر روش خود را عوض کنید به روانشناس کودک مراجعه کنید.روش های محروم سازی از بازی و تفریح را در مقابل رفتارهای پرخاشگرانه و توهین پسرتان به کار بگیرید.از طرفی جستجو تا بدانید که کودکتان این کارها را از کجا یاد گرفته؟ اگر از همسرتان آموخته حتما لازم است که خود شما و همسرتان هم به مشاور خانواده مراجعه فرمایید و مشکلاتتان را حل کنید ، وگرنه دیوار کجی که بنا شده تا ثریا همچنان کج بالا خواهد رفت.
سلام دخترم ۵ سالشه و همیشه از من پیش پدرش خبرچینی میکنه.من و شوهرم یه مقدار اختلاق داریم و من گاهی اوقات بعضی چیزها رو از شوهرم پنهان میکنم تا دعوا پیش نیاد ولی دخترم از این مسئله سوء استفاده میکنه و حتی منو چند باز تهدیدم میکنه که اگه به حرفش عمل نکنم فلان چیز رو به باباش می گه.نگرانی من به خاطر خود دخترم است که با این سن کم این کار رو می کنه و از آینده ش میترسم و از شما کمک می خوام چه رفتاری باهاش داشته باشم که این رفتار رو ترک کنه؟
سلام راستش ناهماهنگی بین زن و شوهر معمولا منجر به چنین مواردی در کودکان می شود.کودکان خیلی زود این چیز ها را متوجه می شوند و طبیعی است که بر علیه خود شما از آن استفاده کنند.بهترین راه حل این است که با همسرتان روراست و شفاف باشید و مخصوصا جلوی دخترتان شفافیت بیشتری با همسرتان داشته باشید.
چون غیر از اینکه دخترتان از این مورد سوء استفاده می کند، شما اکنون الگوی بسیار نامناسبی را جلوی دخترتان به نمایش گذاشته اید.راستی و درستی پیشه کنید و همین را هم به دختران آموزش بدهید و سعی کنید با کمک مشاور مشکلات زناشویی را حل کنید و اجازه ندهید مشکلات باعث پنهان کاری یا خدای ناکرده نادرستی و عدم صداقت بین شما و همسرتان بشود.نکته دیگر این که دخترتان احتمالا از شما ناراحت است یا کینه به دل دارد .این را هم باید نزد روانشناس کودک بررسی و رفع فرمایید.
سلام.دخترم ۵ سالشه و قبلنا بدون ناراحتی وارد آسانسور میشد اما الان حاضر نیست بدون ما و به تنهایی سوار آسانسور بشه و تا محوطه حیاط ساختمان تنها بره اما وقتی من یا پدرش همراش باشیم مشکلی نداره و از آسانسور هم نمی ترسه.به نظر شما چیکار کنیم؟
متاسفانه در ساختمان های بزرگتر که نسبت به همسایه ها و تردد افراد، شناخت و کنترلی وجود ندارد نباید اجازه دهید که پسر بچه یا دختر بچه های کوچک به تنهایی سوار آسانسور شوند.چون در بسیاری از موارد افرادی که ظاهرشان هم نشان نمی دهد ممکن است تمایلات کودک آزاری داشته باشند یا به نوعی به کودکان تعدی کنند.این تعدی همیشه به بدترین صورت آن ظاهر نمی شود، بلکه ممکن است به صورت دست مالی کردن کودک یاترساندن او هم انجام بشود که همه انواع آن باعث ناراحتی و آزار کودک می شود.از طرفی کودک میترسد که موضوع رابا کسی در میان بگذارد چون چنین افراد بیماری معمولا کودک را به شدت می ترسانند.بعضی خانواده ها گمان می کنند که تنها باید از دختر بچه های کوچک خود محافظت کنند ، اما متاسفانه موضوع کودک آزاری تنها به یک جنسیت مربوط نیست و همه کودکان در معرض خطر هستند.
بنابراین به طور کلی نگذراید کودکتان بدون شما سوار آسانسور شود.سعی کنید به او یاد دهید که با غریبه ها حرف نزند و اگر غریبه ای با او حرف زد و او را ترساند به شما بگوید تا شما از او محافظت کنید.این موضوع را با تهدید به کودکتان نگویید تا بیش از این نترسد ؛ بلکه با ملایمت بگویید که گاهی برخی غریبه ها ممکن است بخواهند او را اذیت کنند و او حتما باید به شما بگوید اگر کودکتان همیشه از سوار شدن به آسانسور ترس داشت ممکن بود این ترس مربوط به خود آسانسور باشد اما چون با حضور شما احساس ایمنی می کند و ترس ندارد احتمالا موضوع به چیز دیگری بر می گردد.با این وجود اگر ترس او ادامه یافت حتما با روانشناس کودک مشورت فرمایید.
سلام نوه ای ۵ ساله دارم (پسر) که الان دو ساله پدر و مادرش از هم جدا شده اند.وقتی پیش من است آرام و خوب است.حضانت او با پسرم است.زمانی که نوه ام پیش مادرش بوده اصلا به او نمی رسیده و با او بدرفتاری می کرده.البته خودش هم مادرش را دوست ندارد.و وقتی با مادرش صحبت می کند بچه بی قرار می شود.آیا می توانم به مادرش بگویم که با او تماس نگیرد و برای دیدن او از طریق کلانتری اقدام کند.زیرا گاهی هم حتی اقدام به بددهانی و بی حیایی هم می کند.تا زمانی که بچه بزرگ شود و خودش انتخاب کند؟
سلام متاسفانه در این زمینه تشخیص شما یا کودک کافی نیست و اگر ادعای شما صحیح باشد و مادر واقعا دارد کودک را آزار می دهد، حتما باید روانشناس دادگاه و مراجع قانونی در این باره نظر بدهد و تصمیم گیری نماید.شما می توانید شواهد و مستندات خود را به آنها ارائه دهید.اما از نظر شخصیت خودتان نیز بنده هرگز توصیه ای نمی ککنم که مادری را از دیدار فرزندش و فرزند را از دیدن مادر محروم کنید.چون نه تنها این عمل غیر انسانی است بلکه نتایج این کار در آینده دامنگیر خود شما می شود.چون هم مورد اعتراض همین کودک قرار خواهید گرفت و هم مورد لعن و نفرین مادر او خواهید شد.از طرفی از نظر علمی جا دارد شما روش درست برخورد با کودک را مادرانه و دلسوزانه به او یاد دهید و اگر مادر تا این حد مریض است با هم یعنی با مادر و کودک نزد روانشناس بروید و به درمان او کمک کنید و اجازه دهید روانشناس به مادر یاد بدهد که رفتار درست چیست و اگر مادر عصبی است با دارو درمانی او را آرام تر کند.اگر هم رابطه شما با عروس سابق تان در این حد نیست، همان اقدام قانونی بهتر است.
سلام پسر پنج ساله ای دارم مدتی ست که تیک عصبی پلک زدن و گشاد شدن چشم دارد و شبها هم در خواب دندان قروچه دارد متخصص چشم مشکلی در بینایی اش مشاهده نکردند بنظر شما مشکل روانی خاصی س؟در ضمن خیلی به پدرش وابستس .پدرش با او رفتار خوبی دارد اما همیشه کاری میکند که بین من و پسرم قرار بگیرد و پسرم مجبور به انتخاب شود . به دلیل تندخویی همسرم من همیشه استرس دارم که یک وقت ناراحت یا عصبی نشود فکر نیکنم این استرس به پسرم هم منتقل شده . کمکم کنید لطفا
با سلام.. مشکل تیک عصبی و پلک زدن می تواند دلائیل بسیاری داشته باشد که یکی از انها اضطراب است. برای تشخیص درست و بررسی نوع تیک حتما باید مشاهده لازم توسط متخصص صورت گیرد. دندان قروچه کردن می تواند دلائل متعددی داشته باشد از جمله مشکل در مجاری تنفسی و آپنه آ در طول خواب و اضطراب کمتر در این مسئله دخیل است. نوع ارتباطی که شما با همسر و فرزند خود در حال حاضر دارید یک فرزندپروری متناقض را ایجاد کرده که به نفع کودک شما نیست و دچار تناقض های تربیتی خواهد شد. حتما باید ابتدا روی سازگاری زناشویی و هماهنگی در ارتباط خود با همسرتان کار کنید این مسئله بسیار مهم است و باید روش های فرزندپروری همگام را استفاده کنید. به همسر خود بابت نتایج این رفتار هشدار دهید تا سعی در تغییر رفتار خود داشته باشد. در غیر این صورت عواقب آن متوجه کودک خواهد بود.
پسری دارم ۵ ساله تا سن سه سالگی نمیتونست صحبت کنه که به لطف خدا با گفتار درمانی مشکل حل شد.ولی هم به خاطر اینکه نمیتونست صحبت کنه هم به خاطر وابستگی زیادی که داشت و هم به خاطر وضعیت نابسامان مهد کودک های اطراف منزلمون اسمش رو مهد ننوشتم الان وابستگی نداره و خیلی راحت از من جدا میشه.الان مشکلی که باهاش دارم اینه که در برابر آموزش چه با بازی و چه با سی دی چه با هم سن هایش به هر طریقی که فکرش رو بکنید مقاومت میکنه.میخواستم بدونم الان باید چیکار کنم چون دیگه پیش دبستانی میره.از همه بدتر خیلی هم لوش و لطایف دخترانه داره کلا تمام افراد خانواده طرفدارش هستن و من هیچ قدرتی برای اصرار و سختگیری ندارم.اصلا هم بلد نیست از خودش دفاع کنه.روانشناسی که باهاش در ارتباط هستم اصرار داره اول یه تست هوش ازش بگیره و از نوروفید بک استفاده کنه.از شمامیخوان کمکم کنید.با تشکر