تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

دسته: مشاوره کودک و نوجوان

آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان3
آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان3

 

 

آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان3

در مقاله  « آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان 1» عنوان شد که هفت توانایی به عنوان توانایی های پایه هستند که بر موفقیت و پیشرفت تحصیلی کودکان در دوره تحصیلی آنها به خصوص موفقیت در دبستان موثر می باشد، سومین توانایی که می بایستی در سال های پیش از دبستان تا قبل از 7 سالگی بر آن کار و تمرین شود تا کودک ورزید شود  مهارت گوش دادن نام دارد.

در مدارس دنیا از جمله کشور ما، روش تدریس همچنان سخنرانی است یعنی قسمت بیشتر مطالب درسی توسط معلم؛ گفته شود و دانش آمزان باید گوش دهند و درس را یاد بگیرند.

پس زمانی که فرزند شما وارد محیط مدرسه و کلاس می شود. معلم و مسئولین مدرسه از کودک انتظار دارند تا هر آنچه معلم می گوید گوش دهد، به سوالات معلم پاسخ دهد و از دستورها و آموزش های معلم پیروی کند.

اما اینکه فرزند شما یاد بگیرد به حرفهای معلم گوش دهد به سوالات او پاسخ دهد، از دستورات او پیروی کند از کی و از کجا شروع می شود؟

از سالها پیش و از خانه شروع می شود. شما از فرزندتان می خواهید اسباب بازی هایش را جمع کند، یا دندانهایش را مسواک بزند.

کلیدی ترین توانایی د رموفقیت تحصیلی فرزندتان آن است که گوش دادن و ارائه پاسخی مناسب را بیاموزد. این مهارت حتی بر روابط والد – کودک شما اثر  بسیار مهمی دارد.

گاه شما حرف زده و او باید عمل کند؟ گاهی مواقع شما سوالی می پرسید و او بید پایخ مناسب دهد؟ « اسباب بازی هایت را جمع کن» « چرا لباست لک شده؟ یا کجا این طور شده؟»

هر اندازه برای شما والد عزیز سخت است به یک کودک 3 یا 4 ساله این مهارت را بیاموزید لازم است آگاه باشید تعلیم این توانایی به یک کودک 13 یا 14 ساله بسیار سخت تر خواهد بود.

آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان3

والد عزیز توجه داشته باشید که گوش دادن با شنیدن خیلی فرق می کند. شما می توانید نسبت به تمام اصواتی که به مغزتان می رسد را می شنوید و حس کنید بی آنکه زحمتی به خودتان بدهید. اما گوش دادن عملی فعالانه است نیاز به صرف انرژی دارد بایستی پردازش زبان کند تا مطلب را درک کند به علاوه بایستی اطلاعات و روابط بیان شده را بفهمد تا به درک مطلب برسد و همچنین مطالب را به خافظه بسپارد تا بتواند از آن استفاده کند یا بتنواند تفسیر و تفکر در مورد مطالب داشته باشد . بنابراین گوش کردن بسیار پیچید تر از شنیدن است و نیاز به تمرین و تکرار دارد

در فعالیتهای روزانه اصرار داشته باشید که فرزندتان گوش کند و پاسخ دهد. مادر:« اسباب بازی ها تو جمع کن» مادر:« شروع کردی ؟ اول کدوم رو سرجاش گذاشتی؟» ومنتظر پاسخ باشید.

هرگز به جای کودکان صحبت نکنید مثلا خاله می پرسد:« جمعه کجا رفتی؟» کودک سرش را پایین انداخته و جواب نمی دهد مادر می گوید: « خاله جون رفتیم پارک» این کار باعث می شود کودک نیاز به پاسخ دادن را متوجه نشود در مدرسه مادر نیست که سوالات معلم را جواب دهد. پس از امروز به فکر تقویت این توانایی در فرزندتان باشید.

منبع:تریبون آزاد

آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان2
آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان2

آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان2

مهارت های حرکتی ظریف

 

در مقاله  « آماده ساز کودکان برای ورود به دبستان 1» عنوان شد که چندین توانایی به عنوان توانایی های پایه هستند که بر موفقیت و پیشرفت تحصیلی کودکان در دوره تحصیلی آنها به خصوص موفقیت در دبستان موثر می باشد، دومین توانایی که می بایستی در سال های پیش از دبستان تا قبل از 7 سالگی بر آن کار و تمرین شود تا کودک ورزید شود مهارت حرکتی ظریف نام دارد.

مهارت های حرکتی ظریف پیش نیاز گرفتن قلم تدر دست و لوحه نویسی و در نهایت نوشتن است. مهارتهای حرکتی ظریف مهارتهای هستند که مستلزم استفاده از عضلات کوچک دست کودک می باشد از جمله فعالیتهایی که با این مهارت در ارتباط هستند می توان به برش زدن با قیچی ، تکمیل پازل، باز و بسته کردن دکمه، گره زدن بند کفش و…. است و همانطور که اشاره شد مهارت حرکتی ظریف نوشتاری شامل کاربرد حرکات عضلات دست و انگشتان است که برای کارهایی نظیر نوشتن با مداد با خودکار کاربرد دارد.

از جمله فعالیتها و بازی هایی که می تواند مهارت های حرکتی ظریف را قوی کند می تواند بازی با قلک را نام برد. حدود 20 الی 30 سکه و یک قلک را در اختیار کودک قرار دهید در اوایل کار بگویید سکه ها را داخل قلک بیاندازد وقتی متوجه شدید با سرعت بالاتری این کار را می کند می توانید زمانی او را محدود کنید و بگویید اگر در 2 دقیقه سکه ها را داخل بیاندازد. خمیربازی یکی دیگر از این بازی هایی است که برای تقویت مهارتهای حرکتی ظریف کودکان کاربرد دارد و بسیاری بازی های دیگر…

آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان2

نکته قابل توجه آن است که هرچند تقویت مهارت های حرکتی ظریف با این بازی ها لازم است اما کافی نیست ، به چه دلیلی؟

ممکن است کودکی باشد که مهارتهای حرکتی ظریف بالایی داشته باشد اما در نوشتن و دست خط دچار مشکل باشد لذا تمرینات شما علاوه بر بازی باید شامل تمرینات با قلم و مداد نیز باشد . فعالیتهای که با مداد می توانید انجام دهید استفاده از مداد شمعی، مداد رنگی مثلثی شکل( جهت درست گرفتن قلم در دست) ، استفاده از تخته و سه پایه می باشد و همچنین می توانید رنگامیزی اشکال و کپی کردن اشکال هندسی را با کودک تمرین کنید.پنج توانایی دیگر باقی است که تا قبل از 7 سالگی می توانید انها را تقویت کنید.

منبع:مرکزمشاوره.com

تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 4
تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 4

 

 

تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 4

نحوی صحیح تحسین کردن

 

در یک پژوهش کوکان با هوش نرمال و بالاتر به دو گروه تقسیم شدند هر گروه می بایستی پازل هایی را در سه سطح دشواری، متوسط، سخت و بسیار سخت درست می کردند. والدین کودکان نیز آنها را مورد تشویق قرار می دادند.

گروه یک پازل در سطح دشواری متوسط را ساختند، والدین گروه یک گفتند:«آفرین، تو چقدر باهوش هستی» و گروه دو گفتند:« آفرین، تو چقدر خوب دیدی، تو چقدر خوب دقت کردی». وقتی کودکان به پازل سطح سخت رسیدند نیمی از کودکان گروه یک از ساختن پازل انصراف دادند ولی همگی کودکان گروه دو در تلاش بودند و راهنمایی می خواستند و زمانی که به پازل های سطح دشواری بسیار سخت رسیدند بیشتر از نیمی از کودکان گروه یک از درست کردن پازل انصراف دادند ولی همگی کودکان گروه دو در تلاش بودند و راهنمایی می خواستند. و زمانی که پازل های سطح دشواری بسیار سخت رسیدند بیشتر از نیمی از کودکان گروه یک از درست کردن پازل انصراف دادند ولی همگی کودکن گروه دو در حال تلاش برای ساختن پازل بودند. پژوهشگران بررسی کردند، کودکان گفتند:« وقتی پازل را درست کردیم و به ما گفتند با هوش هستیم. اگر نتوانیم پازل را درست کنیم پس دیگر با هوش نیستیم » آنها از موقعیت های چالش برانگیزی که می تواند آنها را باهوش نشان ندهد اجتناب کردند. اما بچه های گروه دو که می توانستند پازل را درست کنند والدین انها گفتند:« چقدر خوب دیدی، چقدر خوب دقت کردی» زمانی که نتوانستند پازل را ندرست کنند به خود گفتند حتما خوب ندیده ام باید بیشتر تلاش کنم ، حتما خوب دقت نمی کنم باید دقتم را بالا ببرم. آنها همچنان به تلاش خود ادامه دادند.مشاور کودکان

والدین هر دو گروه قصد تشویق کردن کودک خود را داشتند، اما تشویق های اغراق آمیز، غرور و افتخار بیش از حد نتیجه معکوس می دهد. باعث افزایش نگرانی ها و دغدغه در کودک می شود که اگر عملکرد من با شکست رو به رو شود آیا آنها به من افتخار می کنند؟ من باهوش هستم؟ لذا چنین کودکانی فقط موقعیتهایی را جستجو می کنند که می دانند از پسش بر می آیند و ضامن موفقیت آنها باشد و از هر موقعیت که ریسک بخواهد چالش بر انگیز باشد فرار می کنند.

در واقع جدی ترین مشکل ، زمانی که والدین با اغراق تحسین می کنند یا بیش از حد تحسین به کار می برند این است که کودک از آن پس طوری عمل می کند که به دنبال رضایت و خوشحالی شما ست و دیگر متوجه علائق خود نیست یعنی عوامل بیرونی رفتار او را کنترل می کند و شوق و اشتیاق درونی در انجام کارها جای خود را به تحسین شما می دهد. در اینجا روش های مختلفی ارائه می شود که می توانید از آنها برای صحبت کردن با کودک خود در موقعیتها استفاده کنید و احساس پاداش گرفتن در او ایجاد کنید.

تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 4

به جای اینکه برچسب های کلی بزندی مثل اینکه چقدر باهوشی، چقدر هنرمندی ، چقدر ورزشکاری به افعال ریزتری که لازمه باهوشی یا هنرمندی یا ورزشکاری است اشاره کنید.

چقدر خوب گوش کردی و به یاد سپردی، چقدر خوب از رنگهای مختلف استفاده کردی، چقدر خوب تعادلت را حفظ کردی

یا می توانید بگوید:« تو واقعا سخت کار می کنی ، در مورد کاری که انجام داده ای چه احساس داری؟»

«در مورد تصویری که کشیده ای توضیح بیشتری بده؟»

هنگامی که در حال کشیدن تصویر گل بودی( یا وقت امتحان یا وقت گل زدن ، چه احساسی داشتی؟»

با اینگونه صحبتها، شما کودک را متوجه افکار و احساسات و تلاش های خودش در موقتیت می کنید. یعنی تمرکز بر روند کار تا نتیجه حاصله، و کودک می فهمد که تلاش مهم تر است. قابل درک است که این تغییر ناگهانی برای شما والدین سخت است که عادت به تحسین کرده اید در ابتدای راه می توانید به کودکتان اجازه دهید بیشتر در مورد کارش توضیح داده و حرف بزند تا شما فرصتی برای اندیشه و اجرای این تغییر در رفتار و گفتارش داشته باشد.

منبع:e-teb.com

تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 3
تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 3

 

تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 3

کتک زدن، خشنونت فیزیکی و فرزندان

 

خانم هاشمی، مادر یک پسر 8 ساله است، پسرش دانیال از مدرسه برگشته و در حالی که نالان است می گوید:« مامان، پرهام منو زده». خانم هاشمی سردرگم است نمی داند چه پاسخی به دانیال بدهد، او گاهی به شیوه های که در زیر شرح آن می رود به دانیال پاسخ داده است:

موقعیت الف: مامان :« خوب تو هم اونو بزن» دانیال می گوید:« آخه می ترسم» مامان:« این قدر ترسو نباش»

موقعیت ب- مامان :« تو نزنش، نباید همکلاس تو بزنی به معلمت بگو» دانیال :« خوب بعدش بهم می گن خبرچین ، بچه ننه»

دو پاسخ خانم هاشمی به ظاهر با هم خیلی تفاوت دارند اما در حقیقت هر دو یک روش یکسان هستند.در هر دو روش خانم هاشمی نحوی تفکر خودش را به دانیال منتقل کرده است. در هیچ کدام از دو موقعیت دانیال در یافتن راه حل فعال نیست بلکه فقط پذیرنده است.مشاوره کودکان

اما پس از آموزش شیوه حل مسئله، خانم هاشمی گفتگوی متفاوتی با دانیال دارد که پسرش را از انفعال خارج و به سمت متفکر بودن در موقعیتها هدایت می کند.

تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 3

مامان:« قبل از اینکه تو رو بزنه چی شده بود؟ یادت هست؟» دانیال:«من بهش گفتم کثافت» مامان:« چرا بهش گفتی کثافت؟ چیزی شده بود؟ ناراحت یا عصبانی شده بودی؟» دانیال: « اره، کتابمو پاره کرده بود، کتاب ریاضی مو» مامان:« وقتی کتابتو پاره کرد چه احساسی داشتی؟» دانیال:« خیلی عصبانی شدم ، ناراحت شدم» مامان: « وقتی بهش گفتی کثافت فکر می کنی اون چه احساسی پیدا کرد؟» دانیال:« ناراحت شده ، عصبانی شده» مامان:«دانیال فکر کن ببین می تونی یه راه متفاوتی پیدا کنی که او تو رو نزنه ، تو هم اونو ناراحت یا عصبانی نکنی؟» دانیال:«منم کتابشو پاره کنم» مامان:« خوب بعد از پاره کردن کتابش چی می شه؟» دانیال:« دعوا می شه؟» مامان :« تو می خوای این طوری بشه؟ دانیال:«نه» مامان:« پس یه فکر دیگه بکن که دعوا نشه» دانیال:« بهش بگم اگر کتاب منو پاره کنی دیگه تا قیامت دوستت نیستم» مامان:« آها این روش هم متفاوته و هم خوبه»

دقت کنید در این گفتگو با دانیال ، خانم هاشمی به او نگفته است که چه کاری بکند یعنی ماهی به دانیال نداده است در عوض به دنیال کمک کرده فکر کند یعنی ماهیگری به او آموخته است. خانم هاشمی برای اینکه دانیال بااین شیوه پاسخی را یافته به او جایزه داد.سپس دانیال این شیوه را در چندین موقعیت دیگر به کار بست.

منبع:مشاوره-خانواده.com

آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان1
آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان1

 

آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان1

 

بسیاری از والدینی که دارای کودک زیر 6 سال هستند. در این اندیشه می باشند که چگونه فرزند خود را برای دوره دبستان آماده سازند . آنها فعالیتهای متعددی انجام می دهند کودک خود را کلاس های مختلفی می فرستند. که نهایتا به دلیل نداشتن انسجام در برنامه و عدم آگاهی از اینکه چه فعالیتهایی و با چه تمریناتی در چه حوزه هایی باید انجام شود، هزینه ، انرژی و زمان را از دست می دهند.

آماده سازی کودکان برای شروع دوره دبستان، واقعی شدنی و امری محال نیست به شرط آنکه والدین آگاهی های لازم را داشته باشند. در این فرآیند والدین نیاز نیست خواندن و یا حساب کردن طوطی وار را به کودک بیاموزد بلکه در این فرآیند برنامه ای منسجم همراه با بازی و لذت برای کودک فراهم  می شود اما باید بر چه مهارتهایی کار کرد؟

  1. آیا شما والدین می دانید کدام تواناییهای کودکان در موفقیت تحصیلی فرزندتان نقش اصلی را بازی می کند؟(7 توانایی بنیادی)
  2. بعد از یافتن آن توانایی ها نیازمند برنامه ای منظم و روزانه هستید که بایستی پیگیری شود.

نکته مهم در پرورش این 7 توانایی آن است که فرزند شما هر اندازه کوچکتر باشد بازده بهتری خواهد داشت اما در هر حال هیچ وقت دیر نیست.

با ورود کودکتان به دبستان در سال اول تحصیلی شما درگیر آموزش خواندن و نوشتن هستید اا از سال دوم به بعد با مسئله های ریاضی و تمرینات، پلی کپی و…. چه می کنید؟

به مثال توجه کنید : « علی روزی یک بادبادگی درست می کند ، بعد از 7 روز او چند بادبادک دارد؟

آیا والدینی را دیده اید که کودکشان حتی متوجه صورت مسئله نمی شوند و مادر می گوید اول صورت مسئله را بخوان تا بفهمی و بعد حلش کن. این مهارت که کودک به درک نوشته ها برسد از کجا ناشی می شود ؟ کجا باید با او کار می شده ، که الان درگیر نباشد؟

یکی از این ممهارتهای بنیادی مهارتهای زبانی می باشد. مهارتها ی زبانی نقش بسزایی در موفقیت تحصیلی دارند.

مهارتهای زبانی یکی از مهم ترین پیش نیازها برای یادگیری چه در محیط مدرسه و چه در جامعه می باشند، مهارت های زبانی دو نوع هستند:1- زبان ادراکی ( دریافتی) 2- زبان بیانی

 

آماده سازی کودکان برای ورود به دبستان1

منظور از زبان ادراکی ( دریافتی) آن است که کودک متوجه شود که دیگران چه می گویند ( و در آینده آنچه خود می خواند را بفهمد). توانای زبان ادراکی بسیار زودتر از زبان بیانی ایجاد می شود، کودک در 9 ماهگی قبل از صحبت کردن چنین توانایی را بدست می آورد. برای همین است که اگر از یک کودک تفریبا یک ساله بخواهید به عکس گربه در کتاب اشاره کند این کار را می کند هرچند قادر به گفتن کلمه گربه نباشد. اکنون پرسشی مطرح است ، توانایی زبان ادراکی برای موفقیت تحصیلی مهم است در اکثر مدارس ایران، همچنان کلاس درس ها به روش سخنرانی اداره یم شود. کودک بایستی توضیحات معلم را متوجه شود و به خوبی بفهمد تا بتواند درسی را که آموزش داده شده یاد بگیرد. در حالی که بسیاری از کودکان به دلیل ضعف در زبان ادراکی (دریافتی ) بعد از چند دقیقه گوش دادن به حرف های معلم و نفهمیدن گفته های او یا حواسشان پرت می شود یا شیطنت می کنند. یا در سالهای بالاتر متوجه صورت مسئله و آنچه از آنها خواسته شده نمی شوند.

نوع دیگر زبان، زبان بیانی است،  که منظور توانایی کودک در استفاده کدن از کلمات و جملات شفاهی (و در آینده به صورت نوشتاری) است تا بتوانند آنچه آموخته را بیان کند ( یا در آینده بنویسد). این توانایی بعد از زبان ادراکی و در حدود یک سالگی ظهور پیدا می کند.

چرا توانایی زبان بیانی بر موفقیت تحصیلی موثر است؟ زیرا، کودکتان باید در ارزیابی ها چه به صورت کتبی یا شفاهی بتواند آنچه آموخته است را با کلمات و جملات به طور صحیح به دیگران به خصوص معلم در میان بگذارد.

بنابراین اهمیت زبان در موفقیت تحصیلی برای والدین معلوم و مشخص شده است لذا تا قبل از ورود کودکتان به مدرسه می بایستی با کتاب خواندن و صحبت کردن های روزانه و پیروی از برنامه های توانمندسازی شناختی به کودکتان در این حوزه او را برای موفقیت در آینده آماده سازید.

منبع: کودک و نوجوان

تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 2
تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 2

 

 

تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 2

 

چگونه با بد گویی فرزندم برخورد کنم؟

برای هر والدی پیش آمده است که به فرزندش توصیه ای می کند با خواسته ای دارد یا پیشنهادی می کند اما کودک نه تنها مقاومت می کند بلکه حاضر جوابی می کند و حرفهای بدی به والدین می گوید.

برای درک بهتر مسئله به مثال زیر توجه کنید:

بعد از یک روز سخت کاری با خستگی فراوان به خانه برگشته اید. همسرتان در خانه بوده است و به شدت مشغول فعالیتهای جانبی خود است بلافاصله که از در وارد می شوید به شما می گوید:« رب نداریم، می تونی بری از مغازه بگیری؟»

شما که لحظه شماری می کردید به خانه برسید و یک حمام و چای گرم نوش جان کنید ، عصبانی و ناراحت می شوید و می گویید:

موقعیت الف  صورتتان را در هم می کشید و می گویید:« چرا یادت نبود با موبایل خبر بدی ؟ کفر آدمو در می یاری؟ چقدر بی خیالی؟» و همسرتان از بد حرف زدن شما ناراحت می شود و به ایشان بر می خورد.

موقعیت ب شما می گویید:« من امروز ، روز خیلی سختی داشتم . نمی تونم برم بخرم. می تونی یه کاریش بکنی؟ زردچوبه یا خود گوجه بریزی ؟ یه جوری با هنر خودت جفت و جورش کن!» شما با این حرف همسرتان را ناراحت نکردید.

دو موقعیت الف و ب ، دو انسان متفاوت هستند فرد موقعیت الف بدگویی نمی کند اما فرد موقعیت ب با بدگویی پاسخ همسرش را می دهد.

به عنوان یک والد چقدر با بد گویی های فرزندتان روبه رو شده اید و  به حساب بچگی از آن رد شده اید و به خود گفته اید بزرگ می شود و خودش درست می شود در صورتی که کودک شما جهت اصلاح این رفتار نیاز به آموزش و شیوه برخورد صحیح از طرف شما دارد ، این مهارت پایه اش از کودکی است.

برای مثال: « آوا 7 ساله است او شروع به سوت زدن می کند و صدای سوتش را بلند و بلندتر می کند تا جایی که مادرش دیگر نمی تواند تحمل کند، بنابراین به آوا  می گوید:« بس اااا دیگه» آوا به سوت زدن خود ادامه می دهد مادر این بار برایش توضیح می دهد که این کار او باعث سردردش می شود.

اما آوا مجددا به کارش ادامه می دهد این بار مادر می گوید:« مگه نگفتم بس اااا آوا..»

آوا دستهایش را به کمر می زند و با ادای صورت می گوید:« اصلا نمی خوام، حالا می خوایی چی کار کنی؟»

مادر که از گفتار آوا متعجب و ناراحت شده است می گوید:« با این لحن با من حرف نزن، من مادرت ام، بزار شب

بابات بیاد » آوا بی اهمیت به حرفهای مادر به کارش ادامه می دهد این بار مادر عصبانی تر از قبل فریاد می کشد:« مگه با تو نیستم؟ با دیوار که حرف نمی زنم»

تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان

تمامی این مراحل که گذشت ممکن است برای هر والدی پیش آمده باشد اما هیچ یک از شما والدین را به مقصد نمی رساند. به سراغ روش حل مسئله می رویم . در روش حل مساله می توانید از سوالات زیر در چنین موقعیتهایی استفاده کنید:

« وقتی با ما این طور صحبت می کنی به نظرت ما چه احساس خواهیم داشت؟»

«وقتی که از احساس ما با خبر بشی چیکار می کنی؟»

« آیا می تونی شیوه صحبت کردنت را تغییر بدی به طوری که ما حس بدی نداشته باشیم ( غمگین نشویم، نا امید نشویم و …)؟»

با اینکه به جای صحبت کردن در مورد چگونگی احساساتمان، می توانیم راجع  به احساس کودکان، سوال کنیم. با این روش آنها به روی این مسئله متمرکز می شوند که چگونه رفتارشان بر دیگران تاثیر خواهد گذاشت. از آنها بخواهید تا در مورد احساسات حقیقی شان صحبت کنند، این کار به آنها کمک می کند تا احساسات خود را تجربه و حس کنند.کنترل رفتاری کودکان

هنگامی که مادر آوا از او پرسید آیا راه دیگری برای نحوه صحبت کردن خود در ذهن داری یا نه ، این سوال او را هیجان زده کرد و به مادرش نگاه کرد و پوزخند زد. اما بعد، پس از یک مکث طولانی ، گفت:« خب مامان دیگه سوت نمی زنم.»

توجه داشته باشید تغییر رفتار به این شیوه زمان زیادی می برد اما جواب می دهد.

منبع:مرکزمشاوره ستاره ایرانیان

تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 1
تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 1

تکنیک هایی برای کنترل رفتاری کودکان 1

 

«چگونه با لجبازی فرزندم برخورد کنم؟»

بسیاری از والدین از لجبازی ، بد گویی فرزندشان ناراضی هستند و قصد دارند مسئله را حل کنند از راهکارهایی هم استفاده کرده اند ولی به نتیجه نرسیده اند.

در این مقاله قصد بر آن است  تکنیکهایی برای کنترل رفتاری کودکان حل مسئله گفته شود لذا به مثالهای زیر توجه کنید:

در حین رانندگی با اتومبیل خود هستید، تاکسی بدون توجه به اینکه ازفرعی وارد اصلی شده است با سرعت مقابلتان می پیچد، شما اتومبیل تان را کنترل می کنید. اما بسیار عصبانی می شوید و بوق را برای چند ثانیه فشار می دهید. راننده تاکسی با حالت تهاجمی دستان خود را تکان می دهد و ناسزا می گوید همسرتان در کنارتان نشسته است …

موقعیت الف همسرتان  می گویید:« دعوا نکن، ولش کن. آرام باش ، خود تو کنترل کن، آخر تو سکته می کنی »

موقعیت ب همسرتان می گوید:« عجب آدمهایی پیدا می شوند . هنوز فرهنگ رانندگی ندارند ، ما چکار باید بکنیم؟ چقدر رانندگی سخت است به نظرت با این آدمها چه باید کرد؟»

امکان بروز رفتار غلط در کدام موقعیت از طرف شما بیشتر است . موقعیت الف و امکان بروز رفتار مناسب در کدام موقعیت بیشتر است موقعیت ب . اکنون به مثال دیگری توجه کنید:

والدین پرنیان 6 ساله، از رفتار های او شاکی هستند، پرنیان نسبت به دستوراتی که از طرف والدینش صادر می شود بی توجه است. مثلا زمانی که مادرش به او می گوید:« ساعت دو و نیم ظهره، الان وقت خواب بعد از ظهره» پرنیان فریاد می زند و می گوید:« من خسته نیستم و نمی خوام بخوابم»

مادرش در پاسخ می گوید: « اگر الان نخوابی بعد از ظهر پارک نمی رویم»، او این جمله را در طی ماه های گذشته نیز تکرار کرده اما پرنیان می گوید:« مهم نیست» مادر به فکر فرو می رود و سعی دارد از روشهای دیگری استفاده کند».

مادر فکر می کند و با تردید می گوید:« من هیچ وقت به تو نه نگفتم؟ هر وقت خوراکی خواستی، خریدم؟ هر وقت سی دی خواستی خریدم، به تو نه نگفتم؟» اما پرنیان اهمیت و توجهی به حرفهای مادر نمی کند. مادر باز هم تلاش می کند تا صحبت کند:« من به خاطر خودت می گم ، باید بخوابی. اگر این کارو نکنی، وقتی پدر به خانه برگرده اونقدر خسته می شه که نمی توانی باهاش بازی کنی».

موقعیتی که پرنیان و مادرش در چالش هستند شبیه موقعیت الف است یا ب؟

شبیه موقعیت الف ، مادر پرنیان  به او می گوید که چه کاری بکند و چه کاری را نکند و آگاهی هایی را که خود پرنیان دارد به او می دهد.

تکنیک حل مسئله این است که فرزندان ما در بیشتر مواقع در مورد راه حل آگاهی کافی را دارند و لازم نیست همیشه به کودکمان بگوییم چه کاری را بکند و چه کاری را نکند ، تکنیک حل مساله بر سوال و جواب هایی است که بین افراد رد و بدل می شود و موجب می شود کودک خود را ه حلش را  بیابد و انتخاب کند به مثال زیر توجه کنید:

 

چند مدتی بود که پرنیان پدرش را نمی دید، این باعث ناراحتی و شکایت او شده بود، پرنیان گفت:« خیلی وقته بابا رو ندیدم!» مادر پرنیان گفت:« آره، درسته! حالا چه کار می تونی  بکنی که پدرتو ببینی ، وقتی می یاد باهاش بازی کنی؟»

پرنیان فکر کرد و ساکت شد و گفت:« بخوابم» و چند ثانیه  گذشت و گفت:« ظهرها یه کم بخوابم»

وقتی مادر و پرنیان غذا می خوردند مادر مکالمه خودشان ( که در سطر بالا گذشت ) را به پرنیان یادآوری کرد. پرنیان با رغبت ظهر کمی خوابید و شب خوبی را با پدرش گذراند. کنترل رفتاری کودکان

اکنون موقعیت دیگری برای آزمودن خود برای شما مثال زده می شود، دقت کنید نکته کلیدی کجاست؟

امیر رضا8 ساله است و از حمام رفتن متنفر است . مادر راه های مختلف مثل آگاهی دادن ، تنیبه و پاداش را امتحان کرده و نتیجه بخش نبوده است.

یک روز که مادر و امیر رضا در حال برگشتن به خانه هستند مادر می گوید:« چرا رفتن به حمام را دوست نداری؟» امیر رضا می گوید:« دلم نمی خواد جواب بدم؛ چون از حمام بدم می باد؟»

مادر گفت:« منم هر روز سرکار می رم و این کارو دوست ندارم» اما ناگهان حرفش رو قطع کرد و تصمیم گرفت از روش حل مساله استفاده کند و گفت:« امیررضا  به نظرت چیکار می تونی بکنی که حمام رفتن برات جالب و سرگرم کننده بشه؟» کنترل رفتاری کودکان

امیررضا چند دقیقه ای فکر کرد و گفت:« فکر کنم تو دهکده آبی هستم و دارم خوش می گذرانم»

نباید همیشه به کودکمان بگوییم که چه کاری را و چرا باید انجام دهند. در بسیاری موارد آنها آگاهی های لازم را دارند. می توانیم آنها را به فکر کردن تشویق کنیم . گاهی در مورد راه حل هم می توانیم از آنها سوال کنیم آنها ما را به جواب می رسانند.

منبع:کانون مشاوران ایران

لزوم تربیت جنسی در دوره پیش از دبستان(2)
لزوم تربیت جنسی در دوره پیش از دبستان(2)

 

لزوم تربیت جنسی در دوره پیش از دبستان(2)

به توصیه بسیاری از روانشناسان و متخصصان کودک یکی از آموزشهایی که در بهترین حالت ممکن بایستی توسط والدین انجام شود تربیت جنسی کودکان است زیرا در آینده ای نزدیک کودک شما نوجوان می شود و هر آنچه در دوران کودکی کاشته اید در آن دوران برداشت می کنید. لذا والدین بایستی آموزش جنسی را متناسب با سن ، توان فکری و میزان کنجکاوی کودک شکل دهند تا سلامت ذهن و جسم او را حفظ کنند به عبارتی دیگر در هر نظام تربیتی، رعایت آموزش گام به گام (step by step) یک اصل اساس اساسی است. رعایت اصل تدریجی بودن آموزش، لازمه ی تربیت جنسی و همگامی با مراحل رشد است. پدران و مادران بایستی با توجه به میزان درک و فهم کودکان به آموزش جنسی آنها بپردازند.

 


 

 

معنای این آموزش گام به گام این است که تصور کنید دو کودک سوال یکسانی را می پرسند ، کوک الف و ب:« مامان خاله چطور بچه دار شد؟» منظور از گام به گام یعنی جواب شما باید متناسب با سن و درک و فهم کودک باشد، لذا شما در پاسخ باید بگویید:« تو چی فکر می کنی؟» کودک الف می گویید: « خوب من فکر می کنم دکتر یه کاری کرده خاله بچه دار شده؟ » ، کودک ب می گویید:« خاله و همسرش دعا کردن خدا به آنها بچه داده؟» پاسخ شما به این دو کودک متفاوت است شما باید بر اساس پاسخ خود کودک و اضافه کردن اطلاعات به پاسخ کودک پاسخ دهید، برای مثال کودک الف فقط به نقش مادر در بارداری توجه کرده و ارتباط مادر و دکتر را تاکید نموده و انچه شما باید اضافه کنید چند شرط دارد:

1 – حق ندارید دروغ بگویید

2– بهتر است مسائل علمی را به گفته های کودک اضافه کنید.

پس شما می توانید در پاسخ کودک الف بگویید: « خوب درسته ، خاله رفته پیش دکتر از اون کمک گرفته تا یک سلول (برایش توضیح دهید که همانطور خانه از آجر درست می شود انسان از سلول ساخته شده) در بدنش تبدیل به یک بچه بشود » کنجکاوی کودک با اضافه کردن کلمه سلول و اطلاعاتی که شما به او دادید تا حدی برطرف می شود.

در پاسخ به کودک ب او رابطه پدر و مادر و خدا را را مورد تاکید قرار داده با توجه به آنچه گفته شد شما باید اطلاعاتی اضافه کرده ولی دروغ نباشد و در حوزه علمی باشد به کودک ب پاسخ دهید:« درسته خاله و همسرش می خواستند مامان و بابا بشن برای همین دعا کردن از خدا خواستن که بهشون بچه بده بعدهم رفتن پیش دکتر ازش کمک گرفتن  دکتر به خاله  کمک کرد، بهش ویتامین داد  تا یک سلول ( مجددا توضیح مفهوم سلول) در بدنش تبدیل به یک بچه بشه » شما دروغ نگفته اید و همه واقعیت را هم نگفته اید در آینده شاید نام این سلول تخمک را هم برای کودک بزرگتر بگویید ولی حرفی از موارد دیگر نزنید و شاید با بزرگتر بودن اسپرم را هم بگویید و لقاح را وظیفه دکتر معرفی کنید که باز هم دروغ نگفته اید . هرگز فراموش نکنید جواب شما وابسته به پاسخ او به شماست.

 


 

هرگز در پاسخ به سوالات کودک دروغ نگویید زیرا سه اتفاق بد می افتد:

1– کودک اعتمادش را به شما از دست می دهد یعنی فکر می کند یا شما واقعا نمی دانستید و فرد قدرتمند و دانایی در  این حوزه نیستید و این امکان وجود دارد که این درک خود را به سایر حوزه ها تعمیم دهد مثلا فکر کند شما در مورد روابط اجتماعی هم چیزی نمی دانید .

2– او منابع دیگری برای پیدا کردن سوالاتش پیدا می کند و تا اخر با آنها همراه می شود و شما از دایره تربیت جنسی حذف می شود حذف شما معنی بزرگی دارد وقتی اولین علاقه به جنس مخالف شکل بگیرد شما خبردار نمی شوید، شما از خیلی اتفاقها و مسائل در آینده با خبر نمی شوید چون فضایی برای این داد و ستد اطلاعات نساخته اید

3– کودک استنباط می کند شما با دروغ گفتن می خواهید از جواب دادن به سوالاتش فرار کنید و نمی خواهید در این باره با کودک حرف بزنید و پیام در مورد این مسائل با من حرف نزن را به کودک می رسانید. در مورد این مسائل با من حرف نزن اگر در آینده مشکلی پیش آمد حرف نزن از من کمک نخواه رو من حساب نکن .در صورتی که در نوجوانی شما چه بسیار  از  این دوری اندوهگین هستید و برایتان جای تعجب و سوال است که چرا ؟؟

امید است این مقالات به طور اجمالی اطاعات مفید ی را در اختیار شما والدین عزیز قرار داده باشد .

منبع:فارس پاتوق

لزوم تربیت جنسی در دوره پیش از دبستان(1)
لزوم تربیت جنسی در دوره پیش از دبستان(1)

 

لزوم تربیت جنسی در دوره پیش از دبستان(1)

بسیاری از والدین کودکان سنین پیش از دبستان با دقت و توجه بسیار منحنی رشد کودک خود را پیگیری می کنند، به دنبال کلاس ها و آموزش ها در حوزه های مختلف هستند تا در آینده شاهد فرزندی سالم و موفق باشند.

اغلب والدین در دوره پیش از دبستان می دانند باید اسامی حیوانات، رنگها و میوه ها و …را به کودک خود بیاموزند اما از تربیت در یک حوزه غافل می مانند و آن تربیت جنسی است . عده ای از والدین بر این تصور اند که تربیت جنسی مربوط به سنین بالاتر است یا وظیفه مدارس است و سالهای پیش دبستانی را جهت تربیت در این حوزه مهم از دست می دهند و یکی از دلایل فرار والدین از تربیت جنسی آن است که توانایی و آگاهی لازم جهت پرداختن به این مهم را ندارند.


 

تربیت جنسی هم مانند هر آموزش اصیل دیگر بایستی به جا و به موقع انجام گیرد، نه زودتر از زمانی که هست و نه دیرتر از آنچه باید مانند خواندن و نوشتن ، مانند آموزش ساز تخصصی.

کودکان از همان سالهای اولیه زندگی مسئله جنس و جنسیت را مورد کاوش قرار می دهند و لذا ضرورت تربیت جنسی نیز از همان دوران الزامی است برای مثال در کودکان 3-5 بخشی از نیروی کنجکاوی به امور جنسی می پردازد که هدفش صرفا کسب آگاهی از روابط جنسی نیست بلکه کنجکاوی کودک است اما والدین وحشت دارند و بسیار نگران می شوند که کودکشان در این موارد کنجکاوی می کند زیرا تعریف بزرگسالان از مسائل جنسی با یک کودک بسیار متفاوت است یک والد مسائل جنسی را با هم آغوشی و …. یکسان می بیند در حالی که یک کودک تغبییر ناقص و پر از خطا و بسیار متفاوت از مسائل دارد.

تربیت جنسی گسترده تر از آموزش جنسی است. به عبارت دیگر تربیت جنسی در یک معنای فراتر ، بر رشد شخصیت اجتماعی ، اخلاقی و فرهنگی نیز موثر است. محیط خانواده و فضای حاکم بر آن به عنوان اولین و با دوام ترین عامل در تربیت کودکان است و لذا وظیفه سنگینی بر دوش والدین می باشد.

در فرآیند طبیعی رشد تعامل بین ویژگی های ژنتیکی و محیط باعث تحول و رشد در کودک می گردد لذا کودک در هر دوره زمانی به یک طریق به درک و شناخت دنیای اطراف خود می پردازد.مثلا در حدود 6 ماهگی در آنچه به دستش می رسد به دهان می برد و در پایان یک سالگی همانگونه که انکشت های خود را کشف می کنند، به وجود آلت یا عضو تناسلی خود نیز پی برده و گاهی با آن بازی می کنند و با درک هویت جنسی از 3 تا 4 سالگی کنجکاوی های کودان دربازه تفاوتهای جنسیتی و آینده جنسی و … آغاز می شود.

در جامعه ما به دلیل اینکه والدین در مورد مسائل جنسی شرم و حیای افراطی دارند و همچنین عدم آگاهی درباره تربیت جنسی در دوره پیش از دبستان باعث می شود که تربیت جنسی در این دوره فراموش شده و اقدامی از طرف والدین در این حوزه انجام نگیرد. عده ای از والدین نیز تلاش هایی در این جهت می کنند اما به دلیل نداشتن آگاهی کافی ممکن است در کودک احساس گناه ایجاد نماییند و کودک به جای آنکه چیزی یادبگیرد از داشتن اندام جنسی خود احساس نا مطلوبی خواهد داشت.


 

اولین گام های آموزش جنسی به کودکان خردسال حدود سن 3 تا 4 سالگی شاید با این چالش آغاز شود که به کودک آموزش پوشیدگی الت تناسلی در مقابل دیگران و لخت ظاهر نشدن در مقابل دیگران باشد. در این راستا پژوهش ها نشان داده است مه می توان از بازی( زبان خود کودک) استفاده بهینه کرد. در اینجا سه بازی که در پژوهش ها اثر بخشی آنها در یک دوره سه ماه مشخص شده عنوان می شود.

بازی اول: به این صورت که در زمان حمام کردن با والد همجنس بازی میان آنها انجام ی شود در دقایق پایانی حمام والد به کودک می گوید:« حالا وقتشه دوش آخر را بگیری، لباس زیرت رو در بیار و زیر دوش برو». بعد والد با حالت بدن و صورت و احنکلام طوری می ایستد که کودک متوجه شود که او را نگاه نمی کند و همین جمله را تکرار می کند. کم کم حوله کودک را آمده می کند و به حالت بازی می گوید :« حالا که دوش آخر را گرفتی با حوله ات خودتو خشک کن. کجایی؟؟ (با بازی) والد وانمود می کند که کودک را نمی بیند و یک بار جمله ای را می گوید که «من که باید نگاه نکنم» بازی را ادامه می دهد و می گوید :«کجایی؟ کجایی؟ آ…هان» حوله را دو او می پیچاند و می گوید: « حالا دیگه می تونم نگاه کنم ، چون دیگه حوله ات را پوشیدی؟» حالا نوبت منه ، تو برو منتظر باش که منم بیام( یعنی تو هم به من نگاه نکن تا من خودمو بشورم و بیام) کودک باید به این قاعده برسد که والد هم قصد دارد بدنش را بپوشاند طبق قاعده بازی حالا نوبت اوست که نگاه نکند و منتظر باشد.

بازی دوم: در هر زمانی که لازم است کوک لباسش را تعویض کند چه بعد از حمام چه در مواقع بیرون رفتن و … این بازی انجام می شود والد می گوید: « بیا کمکت کنم لباست رو بپوشی. والد سرش را بالا می گیرد و با حالت بازی و خنده و با شیطنت می گوید: « پاهات کجاست تا شلوارت را پاهات کنم؟ و می گوید:« من که نگاه نمی کنم؟ پاهات کجاست؟ ببینم.( که با شوخی و خنده و مسخره به اشتباه شلوار را از کنار پاهای

کودک بالا می کشد به طوری که بازی شود ، کودک و والد می خندند . والد با سر بالا و با دست پای کودک را جستجو می کند و یک لنگ شلوار را می پوشاند و می گوید: خوب این یکی شدو حالا او یکی و باز همه مراحل انجام می شود تا شلوار امل تن کودک شود والد می گوید:« حالا می تونم نگاه کنم و پبراهنت را بپوشانم».

بازی سوم: این بازی مربوط به وقتی است که اعضای خانواد ه قرار است به مهمانی بروند و همه باید حاضر شوند و لباس عوض کنند یا زمانی که همه از مهمانی آمده اند و قرار است لباس ها را عوض کنند.

یکی از والدین (والد همجنس با کودک) با این جمله شروع می کند:« کیا اول لباس می پوشند (عوض می کنند)؟ اول ما مردها می رویم و لباس عوض می کنیم. بریم تو اتاق.( طبق بازی دوم ادامه می دهد) و سپس در ادامه والد دیگر به کودک می گوید : « حالا تو توی حال منتظر من باش تا من هم لباس بپوشم و بیام».

اثر بخشی این بازی ها به مدت سه ماه بر آموزش صحیح مفهوم حیا بدون احاس شرم و کناه افراطی گزارش شده است.

در مقاله دوم نحوی صحیح پاسخگویی به کنجکاوی کودکان و پرسش های آنها ارائه خواهد شد.

منبع:مشاورکو