تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی جوان ۱۸ ساله

روانشناسی جوان ۱۸ ساله

لحظه ای فرارسیده که معلوم نیست فرزند شما هنوز بچه است یا نه؟ ممکن است فکر کنید بچه ای که از اولین لحظات زندگی تا نزدیک دوره بزرگسالی  تربیت کرده اید، برای مستقل شدن آماده است و دیگر به کمک شما نیاز ندارد، درصورتی که این فکر واقعا اشتباه است.

ازنظر جسمی، فرزند شما تقریبا بالغ شده است. پسرها بعد از دخترها به سن بلوغ می رسند و بدنشان عضلانی  و پرمو می شود، ولی مشکلات  مربوط به بلوغ برای هردو جنس بسیار زیاد است.

از نظر احساسی، فرزند شما مستقل تر است ولی این بدان معنا نیست که دیگر به کمک شما نیازی ندارد. این استقلال ممکن است منجر به تعارض، مخصوصا درون خانواده  شود و سختی این کار در این  است که  مرز باریکی بین کاری که شما به عنوان حمایت از او انجام می دهید و برداشت او از این حمایت که فکر می کند درحال کنترل او هستید، وجود دارد. آنها روابط جدی تر، و گاهی رمانتیک و حس شدید هویت جنسی دارند. این موضوع می تواند باعث تعارضارت اضافی شود اگر نحوه نگرش آنها به خودشان با تعبیری که شما از هویت  وشخصیت او دارید مطابقت نداشته باشد.

تکامل احساسات آنها منجر به نگرانی های بیشتری درباره مزایای بزرگسالی  می شود مثل اینکه آنها چطور می توانند از خودشان محافظت کنند، قرار است کجا زندگی کنند یا می خواهند با زندگیشان چه کنند. اگر می خواهند به دانشکده بروند، ممکن است نگرانی هایی در باره اولین تجربه  زندگی دور از خانه و یا مقابله با محیط آموزشی متفاوت  داشته باشند. آنها فهم  قوی تری از هویت دارند که ممکن است روی تجربیاتش بیشتر منعکس شود  شاید توسط  درد دل کردن در دفتر خاطرات.

ممکن است علاقه بیش تری  به خانواده و آداب و رسوم  فرهنگی نشان دهند که موجب تایید نقش مهمی است که در خانواده  به عهده دارند. احتمالا به گروه همسالان نسبت به  خانواده توجه بیشتری دارند و روی رابطه ها  تمرکز بیشتری دارند مخصوصا زمانی که گروه های اجتماعی بسط داده می شود و بنابراین آنها زندگی اجتماعی خودشان را می خواهند. انها نگرانی های بیشتری درباره دیگران دارند و می بینید که برخی از سوالاتشان پیرامون موضوعاتی که با دوستانشان دارند حل می شود.

از نظر شناختی، فرزند شما برای درک جهان اطرافش  گام های بزرگتری برمی دارد در صورتی که  قبلا تلاش او  برای شناختن  با ترس و نگرانی همراه بود. آنها ایده های بهتری درباره اهدافشان دارند و برای رسیدن به آنها بلند پروازند. مهارت های برنامه ریزی بهبود یافته ، آینده نگری و  درک عمیق تراز نتایج بالقوه همگی برای یک زندگی مستقل مخصوصا زمانی که  روی آینده و آینده نزدیک متمرکز می شوند، حیاتی است. ممکن است کمی خودمحور باشد و علی رغم داشتن ویژگی عقل و اخلاق، معتقد باشند نقطه نظرات خود شان صحیح است با اینکه می دانند دیگران نظر خاص  خودشان را دارند. مهارت های تحصیلی آنها، حافظه، مهارت های سازماندهی، مدیریت زمان، و توانایی  حل مساله نظری در آنها در سطحی است که می توانند از عهده تحصیلات عالی و قرارگرفتن در محیطی که   همان چارچوب های  قبلی و مسیری که قبلا طی می کرد را ندارد (محیط قبلی) برآید. اکنون زمانی است که رفتار خطر پذیری در او به چشم می خورد (اگر تا به حال اینطور نبوده است)، مخصوصا  در مورد نوشیدنی ها، مصرف مواد مخدر، و فعالیت های جسمی و جنسی.

راه هایی وجود دارد تا به فرزندتان کمک کنید به سرعت به بزرگسالی برسد. اگر آنها را تشویق کنید که  نه تنها در باره نگرانی ها بلکه درباره آرمان ها و آرزوهایشان  با شما صحبت کنند و بیشتر از اینکه قاضی باشید از او حمایت کنید، به او اجازه می دهید بفهمد  درکنارش هستید. می توانید به صورت عملی به او کمک کنید  مثلا در مورد اقتصاد خانواده و قرض دادن به او آموزش دهید و یا اینکه یاد دهید چطور آشپزی کند یا لباس بشوید (اگرتا به حال این کارها را انجام نداده اید). آنها با تغییرات عمده ای رو به رو می شوند، شاید کار جدیدی شروع کند، به دانشکده برود و یا تغییر مکان دهد که این کارها موجب خدشه وارد شدن به اعتماد به نفسشان  شود بنابراین تشویق و واکنش مثبت به این تغییرات کمک می کند اعتماد به نفس و خود باوری آنها حفظ شود.

ممکن است به این کار اقرار نکنند ولی همچنان به رفتار شما نگاه می کند و الگو می گیرد. یاد گرفتن اینکه مثل یک بزرگسال رفتارکند که مسولیت پذیری دارد و با نتایج کارهایش رو به رو می شود کمی زمان می برد. وقتی در مسائل مربوط به بزرگسالی غرق  و سراسیمه می شود شما هستید که می توانید بیشتراز هر چیزی  برای او پناهگاهی امن  و مطمئن از نظر احساسی  فراهم کنید .

فرزندتان را در گذر از مسیرزندگی  برای رسیدن به بزرگسالی تماشا کرده اید و سال هایی که صرف سخت کارکردن برای رشد و تربیت او کردید، ثمرداده است. شما یک انسان  بزرگسال سازگار و ماهر از نظر اجتماعی دارید که باعث افتخارشماست. در حالیکه طبیعت رابطه شما تغییر کرده است واز رابطه کودک-بزرگسال به رابطه بزرگسال-بزرگسال  تبدیل شده است آنها هنور هم در سال های آینده به شما نیاز دارند. تفاوت در این است که آنها اکنون انتخاب خواهند کرد که به سمت شما بیایند.

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی می توانید با متخصصان ما تماس بگیرید.
۸ نظر
  1. mehrane
    سلام پسرم 18 سالشه و بیشتر اوقات با گوشی موبایلشه و تو تلگرام با دوست دخترش چت میکنه اصلا با من حرف نمیزنه.دیروز هم با من قهر کرده.چیکار کنم؟
    پاسخ دسامبر 28, 2016 در 11:31 ق.ظ
  2. زاهد
    در کل متاسفانه فضاهای مجازی موبایل ها فاصله عمیقی بین اعضای خانواده ها ایجاد کرده و وابستگی اون خانمان خراب کرده.دوست من سعی کنید با ایجاد رابطه دوستانه با فرزندتون که در دروه بین نوجوانی و جوانی هست و ذهنی مملو از تخیلات و متاسفانه در این نسل ذهنی عاری از هرگونه احتران نسبت به بزرگتر ها .لطفا به ایشون نزدیک بشید و از سویی حتما این نکته را برای ایشون مشخص کنید که شما به عنوان پدر یا مادر ایشون حق دارید ایشون رو در استفاده از موبایل منع و یا محدود کنید اما باز هم میگم توام با حفظ موقعیت خودتون به عنوان ولی ایشون لحن دوستانه و بارز بودن نشانه های دلسوزی برای وی را حتما لحاظ کنید.
    پاسخ دسامبر 28, 2016 در 11:42 ق.ظ
  3. ناشناس
    عمده ترین عاملی که جوانان را به سمت شبکه های مجازی میرن نداشتم سرگرمی مناسب و بیکاریه.من پیشنهاد می کنم ایشون رو درگیر کنید.خوب ما هم تو همین جامعه زندگی میکنیم.الان بین دوستان من هم کسایی هستن که تمام طول روز رو تو دنیای مجازی هستن و برعکس دوستانی دارم که وقت سرخاروندن رو ندارن و اصلا نمیدونن شبکه اجتماعی چی هست.
    پاسخ دسامبر 28, 2016 در 11:49 ق.ظ
  4. همیار
    سلام اگر مشکل شما جدی هست بهتره که از مشاوره حضوری کمک بگیرید.عوامل زیادی به بروز این مشکل دخیل هستن و با توجه به تیپ و شخصیت پسرتون باید از راهکارهای مناسب وارد ارتباط شده تا خدای نکرده مشکلات جدی تر نشه
    پاسخ دسامبر 28, 2016 در 11:52 ق.ظ
  5. مهری.م
    فرزند پسری دارم که در سال اول دبیرستان تحصیل می کند.او بسیار سرد و بی عاطفه است و حس دلسوزی ندارد.البته خانواده پدری هم بسیار کم حرف و ساکت هستند .با او چگونه رفتار کنم؟
    پاسخ آگوست 8, 2017 در 4:40 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. گاهی برخی رفتارها و ویژگی های هیجانی جزئی از شخصیت فرد هستند مخصوصا اگر از کودکی تا بدین سن وجود داشتند. اگر خود فرد با این حالت مشکلی ندارد لزومی ندارد که این رفتار را در وی تغییر بدهید. قسمتی از این فرایند مربوط به پذیرش از سوی خود شماست و باید بپذیرید که این ویژگی فرزندتان است و بدون قید و شرط دوستش داشته باشید. دوم اینکه اگر به صورت کلی در مدیریت هیجان توانمند است و همدلی هم گاهی نشان می دهد، و به دیگران اسیبی نمی زند، جای نگرانی ندارد.
      پاسخ آگوست 15, 2017 در 5:48 ق.ظ
  6. rimiya
    سلام من ۱۸سالمه و کلا تو زندگیم مشکلات زیادی داشتم که واقعا با روان بازی میکردند و چیزهای زیادی تجربه کردم و سعی کردم خودم خودمو تربیت کنم و از اسیب ها دوری کنم اما متاسفانه مادر و پدرم هیچ شناختی راجبه من ندارن و الان که دارم وارد ۱۸ میشم تصمیم به کنترل کردن من گرفتن و اصلا نرمال نیستن گاهی بهم ازادی میدن و گاهی بی دلیل میگیرن اصلا متوجه من نیستن و به تصمیمات و اهداف احترام نمیزارن و جدی نمیگیرن بیشتر خانواده دوستام و دوستام و حتی مدیر مدرسم از من مشاوره میگیرن اما پدر و مادرم اصلا و میخوان منو تحت کنترل بگیرن و این باعث فشار روانی شدیدیروی من شده به مشاور و روانشناسم هرچقدر میگم مراجه نمیکنن و پشت گوش میندازن و این کارهاشون باعث شده من از خیلی اهدافم دور بشم چه کاری میتونم انجام بدم?
    پاسخ اکتبر 14, 2017 در 3:40 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      سلام. خیلی قابل درکه... خانواده نمی تونه از دید تو به موضوعات نگاه کنند. توی تمام خانواده ها به همین منوال هست... بعلاوه خانواده ها نمی تونن با هر مسئله ای مثل دیگران که بیرون از زندگی تو قرار دارند نگاه کنند و اکثرا موضوعات عاطفی باعث میشه که یک جاهایی مانع تو بشن.... مثلا همون بحث آزادی دادن و گرفتن بیشتر به این دلیل هست که با وجود تمام اعتمادی که به تو دارند نمی تونند به جامعه اعتماد کنند و این مسئله براشون نگرانی ایجاد می کنه و سعی می کنند کنترلت کنند... شاید این مسئله در طول زمان حل بشه و بهت پیشنهاد می کنم کمی صبر داشته باشی... اما اگر قبول کنند که به مشاور مراجعه کنند که خیلی موثر خواهد بود.
      پاسخ دسامبر 2, 2017 در 7:20 ب.ظ
نظر دهید

سوال امنیتی *