تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی کودک ۶ سالگی

روانشناسی کودک ۶ سالگی

آنچه باید در مورد کودک شش ساله خود بدانید:

چند سال اخیر مشغول تماشای رشد و پیشرفت فرزندتان بوده اید. وقتی کودک  اولین دوره های آموزشی را می گذراند درکنارش بودید و به او کمک کردید، به طور حتم کودک هنوز در حال پیشرفت است و به همان اندازه که قبلا نیارمند کمک شما بود حالا نیز به کمک شما نیاز دارد، بنابراین شما چطور متوجه می شوید که از نظر پیشرفت رشدی در چه موقعیتی قرار گرفته و چگونه می توانید به او کمک کنید؟

شما می توانید درمقایسه مهارت های حرکتی کودکتان نسبت یه یک سال قبل تفاوت های واضحی  ببینید. هماهنگی بین اعضاء بدنش بهبود زیادی یافته است. اکنون می تواند دوچرخه سواری کند، و توپ را بگیرد. حتی ممکن است استعدادهای جسمی خاصی داشته باشد. اعتماد در او رشد پیدا کرده واگر موفقیتی کسب کند احساس غرور می کند ولی  همچنان مستعد خطر کردن است، پس ارزش دارد که با او در مورد مسائل ایمنی  مثل برآورد خطر صحبت کنید.

ورزش کردن برای کودک اهمیت زیادی دارد چون او وقت زیادی را صرف یادگیری درحالت نشسته روی میز تحریر می کند. زمانیکه بخواهد حرکت های ظریفتری انجام بدهدچالاکی اش بیشتر خواهد بود؛ نقاشی هایش قابل تشخیص تر است، در کار کردن با قیچی و بند کفش بهتر از قبل عمل می کند و دیگر مثل گذشته برای انجام فعالیت ها، درگیر چالش نیست .

مهارت شناختی

اکنون کودک درک بیشتری از دنیای اطرافش دارد هرچند مسائل را به صورت سیاه و سفید ببیند؛ عدالت برای او مهم است. داشتن مهارت های ارتباطی بهتر، اورا قادر می کند تجربیاتش را بیان کند. او شوخی و معما را می فهمد. در خواندن روان تر از قبل است و از کتاب به عنوان یک  تفریح  لذت می برد. داستان نویسی و اشتراک انها با دیگران برایش جالب است. مهارت شمارش او بهتر شده و می تواند تا ۲۰۰ بشمارد و همچنین به  صورت معکوس از ۲۰ تا ۱  بشمارد. مفاهیم وزن و  ارتفاع برایش آشناست  و توانایی شروع  برای یادگرفتن مفهوم پول و زمان را دارد. وقتی علم و دانش کسب می کند، پذیرفتن مفاهیمی مثل سفر زمان را تعقیب می کند، پس خوب است به او اجازه دهید روی دستاوردهای اولیه اش که حاصل کنجکاوی ها بوده تمرکز کند، و به کمک مشاهدات و مهارت های ارتباطی خودش دنیای اطرافش را توصیف کند. اکنون بازی با اسباب بازی ها نسبت به کار با چیزهای واقعی برای او جذابیت کمتری دارد.

مهارت های احساسی

کودک دوست دارد به حساب آورده شود (دیده شود) و به دنبال تحسین شدن است. در این سن فشار از جانب  همسالان اطراف کودک  زیاد است و به صورت بالقوه جمع همسالانش از شما با نفوذ تر است. در برخورد و کشمکش با دیگران عملکرد بهتری دارد و با آنها همکاری می کند از این رو اکنون زمانی است که باید مراقب گروه هایی که در آن قرار می گیرد و دوستانی که انتخاب می کند باشید. اگر اکنون در را بطه با نحوه رفتار مناسب با او صحبت کنید  از اندوه هایی که ممکن است بعد ها برایش پیش آید جلوگیری می کنید.

نسبت به قبل عاطفی تر است و می تواند درباره احساساتش صحبت کند. ممکن است در کنترل احساساتش دچار مشکل شود و شما گاهی  با ناله و کج خلقی های کودک مواجه شوید. ممکن است بازی با هم جنسان برای کودک اولویت داشته باشد، در این صورت فرصت مناسبی است تا درباره تفاوت ها و کلیشه های جنسیتی با کودک صحبت کنید.

راه هایی وجود دارد که به شما امکان می دهید کودکتان را برای گذر از این سن یاری  کنید. در رابطه با احترام به خود و دیگران، پاداش رفتار خوب، تشویق به تلاش کردن و بیان احساس  با او گفتگو کنید که این کارها به کودک کمک می کند عزت نفس و خودباوری را در خود پرورش دهد. حدو مرز های واضح و دائمی برای او وضع کنید .  صحبت  در مورد چرایی و چگونگی رفتار اشتباه به کودک اجازه می‌دهد در برابر فشارهای منفی گروه همسالانش مقاومت کند. تشویق کودک به شرکت در فعالیت های گروهی موجب تقویت مهارت های اجتماعی می شود. ازنظر تحصیلی می توانید درانجام تکالیفش به او کمک کنید این کار به شما این شانس را میدهد که رابطه مادر فرزندی را قوی کنید.

دشوار است پدرو مادر بچه ای باشید که هنور اینقدر کم سن است که نیازمند حمایت شماست و از طرفی اینفدر بزرگ شده است که بخواهد مستقل باشد، به ویژه اینکه شش ساله ها  ذاتا خود محور هستند. صبوری و وفق دادن خواسته هایتان با کودک به عنوان یک  فرد شما را قادر می کند به فرزندتان کمک کنید مانند یک شخص شاد و متعادل رشد کند و مهارت هایی را یاد بگیرد که اورا برای بزرگسالی آماده می کند.

یشتر بخوانید:

پیش به سوی دو سالگی:  انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید

پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید

پیش به سوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید

پیش بسوی پنج سالگی: آنچه باید در مورد کودک ۵ ساله بدانید

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی می توانید با متخصصان ما تماس بگیرید.

۲۴ نظر

  1. خاله ندا گفت:

    پسرم ۶ سالشه و متاسفانه هنوز شب ها در جای خود ادرار می کنه.جواب آزمایش ادرار او سالمه و چیزی رو نشون نمی ده ولی بسیار عصبیه و زودرنج.خیلی نگرانش هستم آیا دیگه هیچ وقت نمیتونه ادرارش رو کنترل کنه یا مشکلاتی در آینده برای ایجاد میشه؟

  2. مشاور گفت:

    به طور کلی خیس کردن محل خواب بعد از سن حدود سه سالگی کودکان را شب ادراری می گویند .البته اکثر بچه ها در سن سه سالگی کنترل طبیعی مثانه را به دست می آورند.قابل ذکر است که در دختر ها این کنترل زودتر از پسر ها حاصل می شود.شب ادراری در سنین بعد از سه سالگی و حتی تا حدود ۱۰ سالگس هم گاهی ممکن است دیده شود.علت ایجاد کننده شب ادراری در بیش از حدود ۵۰ درصد کودکان رشد دیررس دستگاه عصبی و یا وجود یک اختلال داخلی در سیستم عصبی عضلانی می باشد.آمار نشان می دهد در ۳۰ درصد کودکان شب ادراری می تواند منشا روانی داشته باشد.در ۲۰ درصد کودکان شب ادراری می تواند به دنبال یک بیماری عضوی به وجود آید.مسایل روانی می تواند یکی از دلایل ایجاد شب اداری در کودکان باشد و در این رابطه ، آموزش جهت کنترل مثانه بایستی بعد از سن یک و نیم سالگی شروع شود.
    همچنین تکرار ادرار شبانه می تواند تظاهری از شب ادراری در دوران بلوغ نیز باشد.چنان که شب ادراری تا بعد از سن ۳ سالگی وجود داشته باشد بایستی به فکر درمان بیماری افتاد .اقدامات درمانی برای بیماران مبتلا به شب ادراری می تواند به دو شکل دارودرمانی و روان درمانی انجام گیرد.
    والدین باید بتنش و اضطراب کودکان خود را تا حد امکان کاهش دهند ، از سخت گیری های بی مورد پرهیز کنند و در صورت نیاز کودک خود را جهت مشاوره روانپزشکی ،نزد روانپزشک ببرید.

  3. فاطمه گفت:

    با سلام دختری دارم ۶ سال و هشت ماهه که به هیچ گونه ای با بزرگسالان ارتباط برقرار نمی کند نه چشمی و نه کلامی و تنها با بالا و پایین بردن سرش جواب سوال بزرگترها رو میده و چون الان داره مدرسه میره توی مدرسه به مشکل برخوردیم چون اصلا با معلمش حرف نمیزنه به امتحانات شفاهی پاسخ نمیده از روی درس فارسی و قرآن روخوانی نمیکنه (چون از بچگی دخترم اینطوری بود به من گفتند بفرستش بره مهد خوب میشه از سه سالگی داره به کلاس زبان میره که متاسفانه اصلا با مربی های زبانش یک کلمه هم حرف نمیزنه فرستادمش کلاس نقاشی اما امتاسفانه هفت هشت ماه کلاس رفت و حتی یک کلمه هم با مربیش حرف نزد در مقطع پیش دبستانی هم همینطور بود و حتی در طول سال تحصیلی یک کلمه هم با معلمش حرف نمیزد و امسال هم همینطور هست نه با معلم نه با معاون و نه مدیر مدرسه کلا با بزرگتر ها اصلا حرف نمیزنه ولی توی خونه از صبح علی الطلوع حرف میزنه تا نصف شب که بخوابه با من که مادرشم و پدرش عمو ها عمه ها و پدر بزرگ مادر بزرگش فقط حرف میزنه و با خانواده مادریش چون راه دور هستند و سالی یکی دو بار بیشتر نمیریم حرف نمیزنه با دایش بازی میکنه از سرو کولش بالا میره اما حرف نمیزنه فقط با بچه ها حرف میزنه انقدرم زیاد حرف میزنه که به قول معروف مغز آدم رو میخوره میخواستم بدونم مشکل دختر من چیه؟

    • مژگان ن گفت:

      با توجه به نشانه هایی که گفتید دختر شما احتمالا با مسئله موتیسم انتخابی مواجه هست. این حالت یک مشکل اضطرابی می باشد که در ان کودک قابلیت گفتاری را به صورت کامل دارد اما جلوی برخی ادم ها یا در برخی موقعیت ها اصلا حرف نمی زند. این مشکل معمولا به همراه اضطراب اجتماعی و خجالتی بودن است. ممکنه تا سال ها به این صورت باشن و در مدرسه یا محیط های اجتماعی صحبت نکنند. درمان این مسئله در سنین پایین خیلی راحت تره و حتما با مراجعه به روان درمانگر مناسب و برخی روش ها مثل حساسیت زدایی و EMDR , … قابل رفع خواهد بود.

  4. Z.m گفت:

    سلام یکی از اقواممون قوت کردند.یه دختر شش ساله دارند.چطوری به بچه بگیم که پدرش فوت کرده؟آیا توی مراسم خاکسپاری باشه؟ اولین سوالم اینه که چطوری اصلا بعش بگن؟

  5. آناهید گفت:

    من مشاور نیستم اما به نظرم باید توی مراسم خاکسپاری پدرش شرکت کنه چرا که این کودک حق داره باید واقعیت روبه رو بشه

    • مشاور گفت:

      با توجه به این که سنش شش سال هست، احتمال میدیم که با مرگ و مفهومش تا حدودی آشنایی داره و با مولفه های مرگ نسبتا آشناست.گفتن خبر به کودک، باید به شکل روشن و درست ودر سطح درک و فهم کودک باشد.
      آنچه نباید در گفتن خبر به کار ببرید : دروغ گفتن،وعده بازگشت،داستان خیالی بافتن.
      گفتن جملات زیر درست نیست :
      پدرت به مسافرت رفته.خدا پدرت رو برد پیش خودش اینطوری به خدا بدبین میشه.آدمهای خوب زود میمیرن،
      با توجه به سن کودک ، مواردی که رعایتشون میتونه به کودک کمک کنه :
      توضیح دادن درباره مرگ، به شکل عینی و روشن، توضیح دادن اینکه برخی رویداد ها مانند بیماری ، کهولت، سن ، سوانح و …منجر به مرگ می شوند.
      ابراز احساس کودک هم باید مورد توجه قرار بگیره.جلوی گریه کردن و ابراز احساسات و صحبت کردنش رو نگیرید.
      بهتره یه فرد مورد اعتماد کودک که باهاش احساس راحتی میکنه خبر رو به بچه بده.در مورد حضور در مراسم خاکسپاری و تشییع جنازه ،قاعده کلی اینه که نه باید کودک رو از حضور محروم کرد و نه باید او را مجبور به حضور کرد.میتونین بهش بگین که :« بعضی از بچه ها تو مراسم شرکت می کنن و بعضی از بچه های شرکت نمی کنند تو کدوم رو میخوای؟»
      اگر حضور پیدا کنه ممکنه واکنش های شدیدی بروز بده که باید درک بشه.اگر هم نخواست شرگت کنه ، کسی که باهاش راحت و نزدیک هست پیشش بمونه و باهاش همدردی کنه.
      در نهایت پیشنهاد میشه که به همراه مادر نزد روانشناس برن

  6. محدثه گفت:

    دخترم ۶ سالشه و امسال میره کلاس اول خیلی بازیگوشه معلمش دائم از دستش شاکیه.میترسم نق زدن های معلمش اونو از درس و مدرسه زده کنه و اعتماد به نفسش رو از بین ببره.به نظر شما چه رفتاری با دخترم و معلمش داشته باشم؟ در ضمن دخترم دچار ترس و اضطراب زیادیه که از قبل هم داشته.ترس از تنهایی و محیط بسته.حرف گوش نمیده و کار خودش رو میکنه.

    • نغمه گفت:

      تا به حال پیش روانشناس بردینش؟ فکر کنم بچه تون یه کم بیش فعال باشه.این بچه ها بسیار باهوشن.پس تا دیر نشده ببرین پیش روانشناس و مشکلش رو حل کنین تا ببینین ی روزی تمام معلم ها با افتخار ازش حرف میزنن.

  7. desboy گفت:

    به نظر من چیزی که گفتین شبیه بیش فعالی به همراه نقص توجه می باشد.حتما به مرکز مشاوره مراجعه کنید و اگر این مساله وجود داره درمان های لازم شروع بشه.اگه بیش فعال یا نقص توجه داشته باشن ، در صورت عدم تشخیص ودرمان هم فرزندتون و هم معلمان شدیدا اذیت میشن و عواقب خوبی برای آینده فرزندتون در پی نخواهد بود.

  8. کاظمی گفت:

    سلام پسرم ۶ سالش تموم شده و امسال پیش دبستانی میره خیلی لجباز شده و اصلا به حرف گوش نمیده نه تنبیه جواب میده نه تشویق همه کاری کردم برای کارای خوبش امتیاز قرار دادم و جایزه خریدم ولی خیلی زود براش عادی میشه واقعا نمیدونم چیکار کنم لطفا راهنماییم کنید

    • مژگان ن گفت:

      با سلام دوست عزیز. برای مقابله با لجبازی کودک روش های تنبیه و یا پاداش دهی صرف به تنهایی پاسخ گو نمی باشد. بهترین روش برای مقابله با لجبازی های کودکان بی توجهی نسبت به انها و نادیده گرفتن است. روش نادیده گرفتن یا بی اعتنایی یک روش بسیار قوی در کاهش بدرفتار است (لی وی تی کوییس، ۲۰۱۰). هنگام استفاده از روش فوق این اصل یادگیری اجتماعی را به یاد داشته باشید که هر رفتاری که مورد توجه قرار نگیرد به مرور ضعیف و ناپدید می شود. بی اعتنایی را می توان برای بدرفتاری های سبک مثل نق زدن، پافشاری و اصرار کردن بر کاری که مورد قبول والدین نیست، نپذیرفتن پاسخ منفی، داد زدن، فحش دادن، قشقرق راه انداختن، شکلک درآوردن، گریه کردنهای مداوم، جیغ زدن، بحث کردن و به کار بردن کلمات زشت به کار برد.
      هم چنین شما می توانید از روش خاموشی استفاده کنید. خاموشی به فرایندی گفته می شود که در آن وقوع رفتار بدون تقویت می ماند و تکرار بدون تقویت رفتار سرانجام منجر به توقف کامل آن رفتار می شود. متاسفانه والدین غالبا با توجه کردن به رفتارهای منفی، این گونه رفتارها را افزایش می دهند. حتی زمانی که والد اخم می کند، چشم غره می رود، انتقاد می کند، یا کودک را سرزنش می کند، یا به تصحیح رفتارهای اشتباهش می پردازد، این نوع توجه به رفتار منجر به تقویت رفتار نامطلوب در کودک، رفتارهای مطلوب را در او تقویت کنید . به طور نمونه زمانی که کودک پشت در مغازه برای خرید کالایی گریه راه می اندازد، شما به گریه کودک توجه نکنید، در عوض زمانی که ارام و بی سر و صدا اسباب بازی ها را نگاه می کند و به شما می گوید آن ماشین چقدر قشنگ است، به او توجه کنید و در مورد آن ماشین و سایر اسباب بازی ها اظهار نظر کنید.

  9. میبدی گفت:

    سلام پسرم شش سالشه و داخل خونه بسیار پرخاشگره اما در ماقبل سایر افراد و حتی کودکان کوچیکتر از خود توانایی دفاع نداره طوریکه حتی از پسر برادرم که همسن خودشه کتک میخوره.با وجود اینکه پسرم از نظر جثه هم از بقیه همسالانش برزگتره نمی دونم باهاش چیکار کنم؟

    • روانشناس کودک گفت:

      زمانی که رفتارهای کودک محدود به یک موقعیت مشخص است و در محیطهای دیگر بدین صورت نیست باید علت رفتار را در آن محیط و موقعیت بررسی کرد نه در کودک. پیش از همه باید رفتارهای شما در منزل مدیریت شود. احتمالا ناخواسته باعث تقویت رفتارهای پرخاشگرانه کودک می شوید. گاهی حتی مقابله منفی و تنبیه کودک منجر به تقویت رفتارهای مرخاشگرانه می شوند زیرا کودک درمی یابد که تنها با این رفتار روی شما تاثیر می گذارد. پس سعی کنید با بی توجهی و نادیده گرفتن رفتارهای منفی انها را خنثی کنید. گاهی شما ناخواسته نیز تسلیم می شوید و حرف کودک به کرسی می نشیند. خوداات نیز سعی کنید الگوی مناسبی باشید و از پرخاشگری در خانه بپرهیزید. جرئت ورزی را به وی آمورش دهید تا در جامعه بتواند به روش درست از حق خود دفاع کند.

  10. مشاور گفت:

    علل خشونت و پرخاشگری در کودکان
    ۱- الگوپذیری کودکان از والدین
    یکی از دلایل بسیار مهم پرخاشگری در کودکان یادگیری است.یعنی در کودکان که الگوهای رفتاری پرخاشگرانه داشته اند، همانند الگوهای خود رفتار می کنند.چنانچه پدر یا مادر خلق و خوی عصبانی و پرخاشگر داشته باشند، مسلما فرزندشان نیز پرخاشگر خواهد د و این رفتار توسط کودک یاد گرفته میشود.
    ۲- کودکان ناکام پرخاشگر می شوند
    ناکامی یکی از مسائلی است که به پرخاشگری می انجامد وقتی کودک به هدف خود دست نیابد و ناکام شود ، یکی از رفتارها که از او سر می زند پرخاشگری است.
    ۳- اضطراب و پرخاشگری
    کودکان مضطرب نمی توانند کودکان آرامی باشند آنها رفتار های پرخاشگرانه ای از خود بروز می دهند.البته بلافاصله پشمان می شوند و از والدین خود عذرخواهی می کنند.اگر از کودک مضطرب بپرسیم که چرا پرخاش می کنی و عصبانی هستی خواهد گفت نمی دانم.
    ۴- پرخاشگری نشانه ای از تضادهای درونی
    گاهی کودکان در دوگانگی و تضادهای درونی قرار می گیرند.یا بهتر بگوییم گاهی بر سر دو راهی هایی گیر می کنند و نمی دانند کدام راه را انتخال کنند.و این حالت آنها را دچار تعارض ، اضطراب و خشم می کند.مثلا کودکی که دوست دارد نزد مادرش در منزل بماند و از طرفی وقتی می بیند تمام کودکان به مدرسه می روند همزمان تمایل به مدرسه رفتن نیز دارد و دچار دوگانگی می شود.به کودکان خود کمک کنیم که در دو راهی های زندگی مدتی طولانی قرار نگیرند.آنها بایستی به سرعت و با دقت درست ترین کار را انجام دهند.
    ۵- پرخاشگری و افسردگی پرخاشگری و کج خلقی در کودکان چنانچه با علامت های دیگر همراه باشد، می تواند نشانه ای از افسردگی باشد که لازم است شرایط زندگی کودک تمام و کمال مورد بررسی قرار گیرد.

  11. مريم شاهد گفت:

    با سلام دختر من کلاس اول دبستان و الان ک ۵ ماه از مدرسه میگذره هیچ علاقه ای ب درس و مدرسه نشون نمیده از نوشتن تنفر داره مدام با هم در جدالیم ک مشق بنویسه هم تنبیه کردم هم تشویق اما هیچ تاثیری نداری و کاره خودش و میکنه و فقط میخواد بازی کنه

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. مسئله انگیزه تحصیلی در بچه ها مشکل تمام مادران ایرانی در این روزهاست که دلائل مختلفی داره از جمله نظام اموزشی نادرست و … اما مهم ترین نکته اینه که اگر کودک برای نوشتن تکالیف احساس فشار و زور از جانب شما داشته باشد، مسلما از درس خواندن فرار می کند و انگیزه وی کم می شود. بعلاوه برای در پیش گرفتن یک سیستم تقویتی یا تنبیهی یک یا دو بار تلاش کردن نتیجه ای به بار نمی دهد. برای نتیجه گرفتن از یک روش تقویتی درست باید حداقل تا سه هفته مداوم روش را ادامه بدهید تا نتیجه بگیرید. توجه داشته باشید که باید کودک احساس کنترل روی تکالیف را داشته باشد و خودش تکالیف را انجام دهد. اگر به یک مشاوره کوچک مراجعه کرده و راهنمایی های لازم را بگیرید بهتر نتیجه خواهید گرفت. چون نیاز است کودک ویزیت شود/

  12. عابدی گفت:

    باسلام دختر من شش سالش هست و خیلی حرف میزنه و حرف هاش اغلب به سنش نمیخوره مثلا میگه:من به فامیل های بابام بیشتر میام تا فامیلهای توو….در ضمن علاقه آنچنانی هم به شعر و کتاب و اینا نشون نمیده… من خیلی نگران شدم دقیقا باید چکار کنم آیا مشکلی هست؟یا اینا عادیه؟ میشه رفعش کرد و اینکه چجور؟

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام… این حرف هایی که دخترت می زنه نشون میده تا حدودی تقلیدی و برای مدل سازی رفتارهای بزرگسالان هست. حواستان باشد که بیشتر درگیر تکالیف کودکانه باشد تا صحبت های بزرگسالانه. بعلاوه ایجاد انگیزه برای مطالعه و یا فعالیت های مشابه هم از طریق الگوبرداری از خودتون تقویت میشه و در اثر تشویق دراز مدت پایدار می مونه.

  13. ازاد گفت:

    سلام
    پسرمن ۶ سالشه و جدیدا فتیش پا پیدا کرده . مدام خودش رو به پای اطرافیان می ماله و گاهی التماس می کنه پای بدون جرابمون رو روی شکمش بذاریم ( نه الت تناسلیش) … از حدود ۱.۵ سال پیش نشونه هاش رو خفیف داشت و ما سعی می کردیم با بی توجه ای برخورد کنیم اما جدیدا خیلی تشدید شده و خودش هم احساس گناه می کنه .. مثلا مدام می پرسه من ادم بدیم که پا دوست دارم … واقعا درمانده شدیم در برخورد باهاش … ضمن اینکه امسال پیش دبستانی می ره و می ترسیم این مشکل در مدرسه براش مشکل ایجاد کنه .

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام ایا علائم دیگری در کودک خود مشاهده کردید؟ مانند انگشت مکیدن و علائم اضطرابی
      بعلاوه کودک شما تاخیرهای رشدی مانند تاخیر کلامی و … داشته؟

  14. مهلا گفت:

    سلام خدمت شما پسری ۶ ساله دارم احساس میکنم اعتماد به نفس پایینی داره و به همه چیز بی علاقه هستش به عنوان مثال با اصرار زیاد خودش کلاس ارف ثبت نامش کردم بعد از یکسال هر کاری کردم ادامه نداد یه روز بهم گفت استخر درستداره چند جلسه رفت از شنا تو عمق بیشتر و یادگیری شنا ترسید دیگه نرفت الان یکساله کاراته میره باز اینهم اصرار خودشه اخیرا به زور میره تمام این کلاسهارو خودش با اصرار زیاد رفت و با بهانه گیری که از مربیم بدم میاد سخت شده من نمیتونم و هزار بهانه دیگه هر کلاسیو نصفه رها میکنه واقعا نمیدونم به چی علاقه داره جلوی مربی هاش و دوستهاش سر به زیره ولی خونه برعکسه زود عصبی میشه و هر حرفی که بهش میزنیم زود بهش بر میخوره نمیدونم چرا نمیتونم درکش کنم و بفهمم چی میخواد امسال کلاس اول میره و من نگرانم

    • روانشناس کودک گفت:

      با سلام. تغییر انگیزه های کودک و علائق در سنین قبل از دبستان امری شایع است. بچه ها معمولا از هر فعالیت جدیدی استقبال می کنند. بعلاوه بچه ها قدرت برنامه ریزی کمتری دارند و نمی توانند بر اساس اتفاقات حال اینده را پیش بینی کنند. خیلی تکانشی و بدون فکر یک علاقه را ابراز می کنند ولی وقتی جلو می روند تازه متوجه می شوند که این چیزی نبوده که می خواستند و دست برمی دارند. بهمین دلیل بر اساس خواسته های انی بچه ها مدام از این کلاس به ان کلاس ثبت نام نکنید. ابتدا به کودک فرصت بدهید که یک فعالیت را تجربه کند و بعد اگر دوست داشت ادامه دهد. در مورد رفتار با دگیران هم ممکنه کمی به دلیل اضطراب اجتماعی باشد. باید از خودتان و خانه شروع کنید. نقاط قوت کودک را پیدا کنید و انها را مدام تقویت کنید. ان هم با تقویت های منفی. به کودک خود بیاموزید که همواره جملاتی را که بار معنایی مثبت دارند باخود تکرار کنند. نوع صحبت کردن با خود تاثیری زیادی در کیفیت کارهایی دارد به ما انجام می دهیم. از اینکه از کودکتان در مقابل جمع انتقاد کنید بپرهیزید به خصوص اگر این انتقاد باعث شود که آنها مورد تمسخر قرار گیرند و یا خجالت زده شوند. برخی مواقع انتقاد از رفتار کودکتان ضروری است و اینکه پدر و مادرها در برخی موقعیت ها این کار ار انجام می دهند کاملا منطقی و بجاست. اما باید توجه داشت که این انتقاد به طور مستقیم شخصیت فرزندتان را مخاطب قرار می دهد و نباید به گونه ای باشد که باعث تحقیر شدن و یا خجالت او شود.

نظر دهید

سوال امنیتی *