روانشناسی کودک ۶ سالگی

کودک شش ساله

 

 

آنچه باید در مورد کودک شش ساله خود بدانید:

چند سال اخیر مشغول تماشای رشد و پیشرفت فرزندتان بوده اید. وقتی کودک  اولین دوره های آموزشی را می گذراند درکنارش بودید و به او کمک کردید، به طور حتم کودک هنوز در حال پیشرفت است و به همان اندازه که قبلا نیارمند کمک شما بود حالا نیز به کمک شما نیاز دارد، بنابراین شما چطور متوجه می شوید که از نظر پیشرفت رشدی در چه موقعیتی قرار گرفته و چگونه می توانید به او کمک کنید؟

شما می توانید درمقایسه مهارت های حرکتی کودکتان نسبت یه یک سال قبل تفاوت های واضحی  ببینید. هماهنگی بین اعضاء بدنش بهبود زیادی یافته است. اکنون می تواند دوچرخه سواری کند، و توپ را بگیرد. حتی ممکن است استعدادهای جسمی خاصی داشته باشد. اعتماد در او رشد پیدا کرده واگر موفقیتی کسب کند احساس غرور می کند ولی  همچنان مستعد خطر کردن است، پس ارزش دارد که با او در مورد مسائل ایمنی  مثل برآورد خطر صحبت کنید.

ورزش کردن برای کودک اهمیت زیادی دارد چون او وقت زیادی را صرف یادگیری درحالت نشسته روی میز تحریر می کند. زمانیکه بخواهد حرکت های ظریفتری انجام بدهدچالاکی اش بیشتر خواهد بود؛ نقاشی هایش قابل تشخیص تر است، در کار کردن با قیچی و بند کفش بهتر از قبل عمل می کند و دیگر مثل گذشته برای انجام فعالیت ها، درگیر چالش نیست .

مهارت شناختی

اکنون کودک درک بیشتری از دنیای اطرافش دارد هرچند مسائل را به صورت سیاه و سفید ببیند؛ عدالت برای او مهم است. داشتن مهارت های ارتباطی بهتر، اورا قادر می کند تجربیاتش را بیان کند. او شوخی و معما را می فهمد. در خواندن روان تر از قبل است و از کتاب به عنوان یک  تفریح  لذت می برد. داستان نویسی و اشتراک انها با دیگران برایش جالب است. مهارت شمارش او بهتر شده و می تواند تا ۲۰۰ بشمارد و همچنین به  صورت معکوس از ۲۰ تا ۱  بشمارد. مفاهیم وزن و  ارتفاع برایش آشناست  و توانایی شروع  برای یادگرفتن مفهوم پول و زمان را دارد. وقتی علم و دانش کسب می کند، پذیرفتن مفاهیمی مثل سفر زمان را تعقیب می کند، پس خوب است به او اجازه دهید روی دستاوردهای اولیه اش که حاصل کنجکاوی ها بوده تمرکز کند، و به کمک مشاهدات و مهارت های ارتباطی خودش دنیای اطرافش را توصیف کند. اکنون بازی با اسباب بازی ها نسبت به کار با چیزهای واقعی برای او جذابیت کمتری دارد.

مهارت های احساسی

کودک دوست دارد به حساب آورده شود (دیده شود) و به دنبال تحسین شدن است. در این سن فشار از جانب  همسالان اطراف کودک  زیاد است و به صورت بالقوه جمع همسالانش از شما با نفوذ تر است. در برخورد و کشمکش با دیگران عملکرد بهتری دارد و با آنها همکاری می کند از این رو اکنون زمانی است که باید مراقب گروه هایی که در آن قرار می گیرد و دوستانی که انتخاب می کند باشید. اگر اکنون در را بطه با نحوه رفتار مناسب با او صحبت کنید  از اندوه هایی که ممکن است بعد ها برایش پیش آید جلوگیری می کنید.

نسبت به قبل عاطفی تر است و می تواند درباره احساساتش صحبت کند. ممکن است در کنترل احساساتش دچار مشکل شود و شما گاهی  با ناله و کج خلقی های کودک مواجه شوید. ممکن است بازی با هم جنسان برای کودک اولویت داشته باشد، در این صورت فرصت مناسبی است تا درباره تفاوت ها و کلیشه های جنسیتی با کودک صحبت کنید.

راه هایی وجود دارد که به شما امکان می دهید کودکتان را برای گذر از این سن یاری  کنید. در رابطه با احترام به خود و دیگران، پاداش رفتار خوب، تشویق به تلاش کردن و بیان احساس  با او گفتگو کنید که این کارها به کودک کمک می کند عزت نفس و خودباوری را در خود پرورش دهد. حدو مرز های واضح و دائمی برای او وضع کنید .  صحبت  در مورد چرایی و چگونگی رفتار اشتباه به کودک اجازه می‌دهد در برابر فشارهای منفی گروه همسالانش مقاومت کند. تشویق کودک به شرکت در فعالیت های گروهی موجب تقویت مهارت های اجتماعی می شود. ازنظر تحصیلی می توانید درانجام تکالیفش به او کمک کنید این کار به شما این شانس را میدهد که رابطه مادر فرزندی را قوی کنید.

دشوار است پدرو مادر بچه ای باشید که هنور اینقدر کم سن است که نیازمند حمایت شماست و از طرفی اینفدر بزرگ شده است که بخواهد مستقل باشد، به ویژه اینکه شش ساله ها  ذاتا خود محور هستند. صبوری و وفق دادن خواسته هایتان با کودک به عنوان یک  فرد شما را قادر می کند به فرزندتان کمک کنید مانند یک شخص شاد و متعادل رشد کند و مهارت هایی را یاد بگیرد که اورا برای بزرگسالی آماده می کند.

یشتر بخوانید:

پیش به سوی دو سالگی:  انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید

پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید

پیش به سوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید

پیش بسوی پنج سالگی: آنچه باید در مورد کودک ۵ ساله بدانید

منبع: کودک و نوجوان

۱۰۲ دیدگاه ها

  1. خاله ندا
    پسرم 6 سالشه و متاسفانه هنوز شب ها در جای خود ادرار می کنه.جواب آزمایش ادرار او سالمه و چیزی رو نشون نمی ده ولی بسیار عصبیه و زودرنج.خیلی نگرانش هستم آیا دیگه هیچ وقت نمیتونه ادرارش رو کنترل کنه یا مشکلاتی در آینده برای ایجاد میشه؟
    پاسخ آذر 2, 1395 at 4:19 ب.ظ
  2. مشاور
    به طور کلی خیس کردن محل خواب بعد از سن حدود سه سالگی کودکان را شب ادراری می گویند .البته اکثر بچه ها در سن سه سالگی کنترل طبیعی مثانه را به دست می آورند.قابل ذکر است که در دختر ها این کنترل زودتر از پسر ها حاصل می شود.شب ادراری در سنین بعد از سه سالگی و حتی تا حدود 10 سالگس هم گاهی ممکن است دیده شود.علت ایجاد کننده شب ادراری در بیش از حدود 50 درصد کودکان رشد دیررس دستگاه عصبی و یا وجود یک اختلال داخلی در سیستم عصبی عضلانی می باشد.آمار نشان می دهد در 30 درصد کودکان شب ادراری می تواند منشا روانی داشته باشد.در 20 درصد کودکان شب ادراری می تواند به دنبال یک بیماری عضوی به وجود آید.مسایل روانی می تواند یکی از دلایل ایجاد شب اداری در کودکان باشد و در این رابطه ، آموزش جهت کنترل مثانه بایستی بعد از سن یک و نیم سالگی شروع شود. همچنین تکرار ادرار شبانه می تواند تظاهری از شب ادراری در دوران بلوغ نیز باشد.چنان که شب ادراری تا بعد از سن 3 سالگی وجود داشته باشد بایستی به فکر درمان بیماری افتاد .اقدامات درمانی برای بیماران مبتلا به شب ادراری می تواند به دو شکل دارودرمانی و روان درمانی انجام گیرد. والدین باید بتنش و اضطراب کودکان خود را تا حد امکان کاهش دهند ، از سخت گیری های بی مورد پرهیز کنند و در صورت نیاز کودک خود را جهت مشاوره روانپزشکی ،نزد روانپزشک ببرید.
    پاسخ آذر 6, 1395 at 7:48 ق.ظ
  3. فاطمه
    با سلام دختری دارم 6 سال و هشت ماهه که به هیچ گونه ای با بزرگسالان ارتباط برقرار نمی کند نه چشمی و نه کلامی و تنها با بالا و پایین بردن سرش جواب سوال بزرگترها رو میده و چون الان داره مدرسه میره توی مدرسه به مشکل برخوردیم چون اصلا با معلمش حرف نمیزنه به امتحانات شفاهی پاسخ نمیده از روی درس فارسی و قرآن روخوانی نمیکنه (چون از بچگی دخترم اینطوری بود به من گفتند بفرستش بره مهد خوب میشه از سه سالگی داره به کلاس زبان میره که متاسفانه اصلا با مربی های زبانش یک کلمه هم حرف نمیزنه فرستادمش کلاس نقاشی اما امتاسفانه هفت هشت ماه کلاس رفت و حتی یک کلمه هم با مربیش حرف نزد در مقطع پیش دبستانی هم همینطور بود و حتی در طول سال تحصیلی یک کلمه هم با معلمش حرف نمیزد و امسال هم همینطور هست نه با معلم نه با معاون و نه مدیر مدرسه کلا با بزرگتر ها اصلا حرف نمیزنه ولی توی خونه از صبح علی الطلوع حرف میزنه تا نصف شب که بخوابه با من که مادرشم و پدرش عمو ها عمه ها و پدر بزرگ مادر بزرگش فقط حرف میزنه و با خانواده مادریش چون راه دور هستند و سالی یکی دو بار بیشتر نمیریم حرف نمیزنه با دایش بازی میکنه از سرو کولش بالا میره اما حرف نمیزنه فقط با بچه ها حرف میزنه انقدرم زیاد حرف میزنه که به قول معروف مغز آدم رو میخوره میخواستم بدونم مشکل دختر من چیه؟
    پاسخ آذر 16, 1395 at 7:37 ق.ظ
    • مژگان ن
      با توجه به نشانه هایی که گفتید دختر شما احتمالا با مسئله موتیسم انتخابی مواجه هست. این حالت یک مشکل اضطرابی می باشد که در ان کودک قابلیت گفتاری را به صورت کامل دارد اما جلوی برخی ادم ها یا در برخی موقعیت ها اصلا حرف نمی زند. این مشکل معمولا به همراه اضطراب اجتماعی و خجالتی بودن است. ممکنه تا سال ها به این صورت باشن و در مدرسه یا محیط های اجتماعی صحبت نکنند. درمان این مسئله در سنین پایین خیلی راحت تره و حتما با مراجعه به روان درمانگر مناسب و برخی روش ها مثل حساسیت زدایی و EMDR , ... قابل رفع خواهد بود.
      پاسخ آذر 16, 1395 at 8:35 ب.ظ
  4. Z.m
    سلام یکی از اقواممون قوت کردند.یه دختر شش ساله دارند.چطوری به بچه بگیم که پدرش فوت کرده؟آیا توی مراسم خاکسپاری باشه؟ اولین سوالم اینه که چطوری اصلا بعش بگن؟
    پاسخ آذر 21, 1395 at 9:17 ق.ظ
  5. آناهید
    من مشاور نیستم اما به نظرم باید توی مراسم خاکسپاری پدرش شرکت کنه چرا که این کودک حق داره باید واقعیت روبه رو بشه
    پاسخ آذر 22, 1395 at 3:39 ب.ظ
    • مشاور
      با توجه به این که سنش شش سال هست، احتمال میدیم که با مرگ و مفهومش تا حدودی آشنایی داره و با مولفه های مرگ نسبتا آشناست.گفتن خبر به کودک، باید به شکل روشن و درست ودر سطح درک و فهم کودک باشد. آنچه نباید در گفتن خبر به کار ببرید : دروغ گفتن،وعده بازگشت،داستان خیالی بافتن. گفتن جملات زیر درست نیست : پدرت به مسافرت رفته.خدا پدرت رو برد پیش خودش اینطوری به خدا بدبین میشه.آدمهای خوب زود میمیرن، با توجه به سن کودک ، مواردی که رعایتشون میتونه به کودک کمک کنه : توضیح دادن درباره مرگ، به شکل عینی و روشن، توضیح دادن اینکه برخی رویداد ها مانند بیماری ، کهولت، سن ، سوانح و ...منجر به مرگ می شوند. ابراز احساس کودک هم باید مورد توجه قرار بگیره.جلوی گریه کردن و ابراز احساسات و صحبت کردنش رو نگیرید. بهتره یه فرد مورد اعتماد کودک که باهاش احساس راحتی میکنه خبر رو به بچه بده.در مورد حضور در مراسم خاکسپاری و تشییع جنازه ،قاعده کلی اینه که نه باید کودک رو از حضور محروم کرد و نه باید او را مجبور به حضور کرد.میتونین بهش بگین که :« بعضی از بچه ها تو مراسم شرکت می کنن و بعضی از بچه های شرکت نمی کنند تو کدوم رو میخوای؟» اگر حضور پیدا کنه ممکنه واکنش های شدیدی بروز بده که باید درک بشه.اگر هم نخواست شرگت کنه ، کسی که باهاش راحت و نزدیک هست پیشش بمونه و باهاش همدردی کنه. در نهایت پیشنهاد میشه که به همراه مادر نزد روانشناس برن
      پاسخ آذر 23, 1395 at 3:53 ب.ظ
      • Z.m
        ممنون بابت راهنمایی مفیدتون
        پاسخ آذر 23, 1395 at 6:12 ب.ظ
  6. محدثه
    دخترم 6 سالشه و امسال میره کلاس اول خیلی بازیگوشه معلمش دائم از دستش شاکیه.میترسم نق زدن های معلمش اونو از درس و مدرسه زده کنه و اعتماد به نفسش رو از بین ببره.به نظر شما چه رفتاری با دخترم و معلمش داشته باشم؟ در ضمن دخترم دچار ترس و اضطراب زیادیه که از قبل هم داشته.ترس از تنهایی و محیط بسته.حرف گوش نمیده و کار خودش رو میکنه.
    پاسخ آذر 22, 1395 at 4:09 ب.ظ
    • نغمه
      تا به حال پیش روانشناس بردینش؟ فکر کنم بچه تون یه کم بیش فعال باشه.این بچه ها بسیار باهوشن.پس تا دیر نشده ببرین پیش روانشناس و مشکلش رو حل کنین تا ببینین ی روزی تمام معلم ها با افتخار ازش حرف میزنن.
      پاسخ آذر 23, 1395 at 3:55 ب.ظ
  7. desboy
    به نظر من چیزی که گفتین شبیه بیش فعالی به همراه نقص توجه می باشد.حتما به مرکز مشاوره مراجعه کنید و اگر این مساله وجود داره درمان های لازم شروع بشه.اگه بیش فعال یا نقص توجه داشته باشن ، در صورت عدم تشخیص ودرمان هم فرزندتون و هم معلمان شدیدا اذیت میشن و عواقب خوبی برای آینده فرزندتون در پی نخواهد بود.
    پاسخ آذر 24, 1395 at 2:49 ب.ظ
  8. کاظمی
    سلام پسرم 6 سالش تموم شده و امسال پیش دبستانی میره خیلی لجباز شده و اصلا به حرف گوش نمیده نه تنبیه جواب میده نه تشویق همه کاری کردم برای کارای خوبش امتیاز قرار دادم و جایزه خریدم ولی خیلی زود براش عادی میشه واقعا نمیدونم چیکار کنم لطفا راهنماییم کنید
    پاسخ آذر 25, 1395 at 7:37 ب.ظ
    • مژگان ن
      با سلام دوست عزیز. برای مقابله با لجبازی کودک روش های تنبیه و یا پاداش دهی صرف به تنهایی پاسخ گو نمی باشد. بهترین روش برای مقابله با لجبازی های کودکان بی توجهی نسبت به انها و نادیده گرفتن است. روش نادیده گرفتن یا بی اعتنایی یک روش بسیار قوی در کاهش بدرفتار است (لی وی تی کوییس، ۲۰۱۰). هنگام استفاده از روش فوق این اصل یادگیری اجتماعی را به یاد داشته باشید که هر رفتاری که مورد توجه قرار نگیرد به مرور ضعیف و ناپدید می شود. بی اعتنایی را می توان برای بدرفتاری های سبک مثل نق زدن، پافشاری و اصرار کردن بر کاری که مورد قبول والدین نیست، نپذیرفتن پاسخ منفی، داد زدن، فحش دادن، قشقرق راه انداختن، شکلک درآوردن، گریه کردنهای مداوم، جیغ زدن، بحث کردن و به کار بردن کلمات زشت به کار برد. هم چنین شما می توانید از روش خاموشی استفاده کنید. خاموشی به فرایندی گفته می شود که در آن وقوع رفتار بدون تقویت می ماند و تکرار بدون تقویت رفتار سرانجام منجر به توقف کامل آن رفتار می شود. متاسفانه والدین غالبا با توجه کردن به رفتارهای منفی، این گونه رفتارها را افزایش می دهند. حتی زمانی که والد اخم می کند، چشم غره می رود، انتقاد می کند، یا کودک را سرزنش می کند، یا به تصحیح رفتارهای اشتباهش می پردازد، این نوع توجه به رفتار منجر به تقویت رفتار نامطلوب در کودک، رفتارهای مطلوب را در او تقویت کنید . به طور نمونه زمانی که کودک پشت در مغازه برای خرید کالایی گریه راه می اندازد، شما به گریه کودک توجه نکنید، در عوض زمانی که ارام و بی سر و صدا اسباب بازی ها را نگاه می کند و به شما می گوید آن ماشین چقدر قشنگ است، به او توجه کنید و در مورد آن ماشین و سایر اسباب بازی ها اظهار نظر کنید.
      پاسخ آذر 27, 1395 at 7:42 ق.ظ
  9. میبدی
    سلام پسرم شش سالشه و داخل خونه بسیار پرخاشگره اما در ماقبل سایر افراد و حتی کودکان کوچیکتر از خود توانایی دفاع نداره طوریکه حتی از پسر برادرم که همسن خودشه کتک میخوره.با وجود اینکه پسرم از نظر جثه هم از بقیه همسالانش برزگتره نمی دونم باهاش چیکار کنم؟
    پاسخ دی 8, 1395 at 10:18 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      زمانی که رفتارهای کودک محدود به یک موقعیت مشخص است و در محیطهای دیگر بدین صورت نیست باید علت رفتار را در آن محیط و موقعیت بررسی کرد نه در کودک. پیش از همه باید رفتارهای شما در منزل مدیریت شود. احتمالا ناخواسته باعث تقویت رفتارهای پرخاشگرانه کودک می شوید. گاهی حتی مقابله منفی و تنبیه کودک منجر به تقویت رفتارهای مرخاشگرانه می شوند زیرا کودک درمی یابد که تنها با این رفتار روی شما تاثیر می گذارد. پس سعی کنید با بی توجهی و نادیده گرفتن رفتارهای منفی انها را خنثی کنید. گاهی شما ناخواسته نیز تسلیم می شوید و حرف کودک به کرسی می نشیند. خوداات نیز سعی کنید الگوی مناسبی باشید و از پرخاشگری در خانه بپرهیزید. جرئت ورزی را به وی آمورش دهید تا در جامعه بتواند به روش درست از حق خود دفاع کند.
      پاسخ دی 28, 1395 at 10:55 ق.ظ
  10. مشاور
    علل خشونت و پرخاشگری در کودکان 1- الگوپذیری کودکان از والدین یکی از دلایل بسیار مهم پرخاشگری در کودکان یادگیری است.یعنی در کودکان که الگوهای رفتاری پرخاشگرانه داشته اند، همانند الگوهای خود رفتار می کنند.چنانچه پدر یا مادر خلق و خوی عصبانی و پرخاشگر داشته باشند، مسلما فرزندشان نیز پرخاشگر خواهد د و این رفتار توسط کودک یاد گرفته میشود. 2- کودکان ناکام پرخاشگر می شوند ناکامی یکی از مسائلی است که به پرخاشگری می انجامد وقتی کودک به هدف خود دست نیابد و ناکام شود ، یکی از رفتارها که از او سر می زند پرخاشگری است. 3- اضطراب و پرخاشگری کودکان مضطرب نمی توانند کودکان آرامی باشند آنها رفتار های پرخاشگرانه ای از خود بروز می دهند.البته بلافاصله پشمان می شوند و از والدین خود عذرخواهی می کنند.اگر از کودک مضطرب بپرسیم که چرا پرخاش می کنی و عصبانی هستی خواهد گفت نمی دانم. 4- پرخاشگری نشانه ای از تضادهای درونی گاهی کودکان در دوگانگی و تضادهای درونی قرار می گیرند.یا بهتر بگوییم گاهی بر سر دو راهی هایی گیر می کنند و نمی دانند کدام راه را انتخال کنند.و این حالت آنها را دچار تعارض ، اضطراب و خشم می کند.مثلا کودکی که دوست دارد نزد مادرش در منزل بماند و از طرفی وقتی می بیند تمام کودکان به مدرسه می روند همزمان تمایل به مدرسه رفتن نیز دارد و دچار دوگانگی می شود.به کودکان خود کمک کنیم که در دو راهی های زندگی مدتی طولانی قرار نگیرند.آنها بایستی به سرعت و با دقت درست ترین کار را انجام دهند. 5- پرخاشگری و افسردگی پرخاشگری و کج خلقی در کودکان چنانچه با علامت های دیگر همراه باشد، می تواند نشانه ای از افسردگی باشد که لازم است شرایط زندگی کودک تمام و کمال مورد بررسی قرار گیرد.
    پاسخ دی 8, 1395 at 11:33 ق.ظ
  11. مريم شاهد
    با سلام دختر من كلاس اول دبستان و الان ك ٥ ماه از مدرسه ميگذره هيچ علاقه اي ب درس و مدرسه نشون نميده از نوشتن تنفر داره مدام با هم در جداليم ك مشق بنويسه هم تنبيه كردم هم تشويق اما هيچ تاثيري نداري و كاره خودش و ميكنه و فقط ميخواد بازي كنه
    پاسخ بهمن 29, 1395 at 6:39 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. مسئله انگیزه تحصیلی در بچه ها مشکل تمام مادران ایرانی در این روزهاست که دلائل مختلفی داره از جمله نظام اموزشی نادرست و ... اما مهم ترین نکته اینه که اگر کودک برای نوشتن تکالیف احساس فشار و زور از جانب شما داشته باشد، مسلما از درس خواندن فرار می کند و انگیزه وی کم می شود. بعلاوه برای در پیش گرفتن یک سیستم تقویتی یا تنبیهی یک یا دو بار تلاش کردن نتیجه ای به بار نمی دهد. برای نتیجه گرفتن از یک روش تقویتی درست باید حداقل تا سه هفته مداوم روش را ادامه بدهید تا نتیجه بگیرید. توجه داشته باشید که باید کودک احساس کنترل روی تکالیف را داشته باشد و خودش تکالیف را انجام دهد. اگر به یک مشاوره کوچک مراجعه کرده و راهنمایی های لازم را بگیرید بهتر نتیجه خواهید گرفت. چون نیاز است کودک ویزیت شود/
      پاسخ اسفند 2, 1395 at 9:21 ق.ظ
  12. عابدی
    باسلام دختر من شش سالش هست و خیلی حرف میزنه و حرف هاش اغلب به سنش نمیخوره مثلا میگه:من به فامیل های بابام بیشتر میام تا فامیلهای توو....در ضمن علاقه آنچنانی هم به شعر و کتاب و اینا نشون نمیده... من خیلی نگران شدم دقیقا باید چکار کنم آیا مشکلی هست؟یا اینا عادیه؟ میشه رفعش کرد و اینکه چجور؟
    پاسخ خرداد 4, 1396 at 9:59 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام... این حرف هایی که دخترت می زنه نشون میده تا حدودی تقلیدی و برای مدل سازی رفتارهای بزرگسالان هست. حواستان باشد که بیشتر درگیر تکالیف کودکانه باشد تا صحبت های بزرگسالانه. بعلاوه ایجاد انگیزه برای مطالعه و یا فعالیت های مشابه هم از طریق الگوبرداری از خودتون تقویت میشه و در اثر تشویق دراز مدت پایدار می مونه.
      پاسخ تیر 4, 1396 at 9:46 ب.ظ
  13. ازاد
    سلام پسرمن 6 سالشه و جدیدا فتیش پا پیدا کرده . مدام خودش رو به پای اطرافیان می ماله و گاهی التماس می کنه پای بدون جرابمون رو روی شکمش بذاریم ( نه الت تناسلیش) ... از حدود 1.5 سال پیش نشونه هاش رو خفیف داشت و ما سعی می کردیم با بی توجه ای برخورد کنیم اما جدیدا خیلی تشدید شده و خودش هم احساس گناه می کنه .. مثلا مدام می پرسه من ادم بدیم که پا دوست دارم ... واقعا درمانده شدیم در برخورد باهاش ... ضمن اینکه امسال پیش دبستانی می ره و می ترسیم این مشکل در مدرسه براش مشکل ایجاد کنه .
    پاسخ تیر 3, 1396 at 10:55 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام ایا علائم دیگری در کودک خود مشاهده کردید؟ مانند انگشت مکیدن و علائم اضطرابی بعلاوه کودک شما تاخیرهای رشدی مانند تاخیر کلامی و ... داشته؟
      پاسخ تیر 9, 1396 at 7:07 ب.ظ
  14. مهلا
    سلام خدمت شما پسري ٦ ساله دارم احساس ميكنم اعتماد به نفس پاييني داره و به همه چيز بي علاقه هستش به عنوان مثال با اصرار زياد خودش كلاس ارف ثبت نامش كردم بعد از يكسال هر كاري كردم ادامه نداد يه روز بهم گفت استخر درستداره چند جلسه رفت از شنا تو عمق بيشتر و يادگيري شنا ترسيد ديگه نرفت الان يكساله كاراته ميره باز اينهم اصرار خودشه اخيرا به زور ميره تمام اين كلاسهارو خودش با اصرار زياد رفت و با بهانه گيري كه از مربيم بدم مياد سخت شده من نميتونم و هزار بهانه ديگه هر كلاسيو نصفه رها ميكنه واقعا نميدونم به چي علاقه داره جلوي مربي هاش و دوستهاش سر به زيره ولي خونه برعكسه زود عصبي ميشه و هر حرفي كه بهش ميزنيم زود بهش بر ميخوره نميدونم چرا نميتونم دركش كنم و بفهمم چي ميخواد امسال كلاس اول ميره و من نگرانم
    پاسخ مرداد 2, 1396 at 11:36 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. تغییر انگیزه های کودک و علائق در سنین قبل از دبستان امری شایع است. بچه ها معمولا از هر فعالیت جدیدی استقبال می کنند. بعلاوه بچه ها قدرت برنامه ریزی کمتری دارند و نمی توانند بر اساس اتفاقات حال اینده را پیش بینی کنند. خیلی تکانشی و بدون فکر یک علاقه را ابراز می کنند ولی وقتی جلو می روند تازه متوجه می شوند که این چیزی نبوده که می خواستند و دست برمی دارند. بهمین دلیل بر اساس خواسته های انی بچه ها مدام از این کلاس به ان کلاس ثبت نام نکنید. ابتدا به کودک فرصت بدهید که یک فعالیت را تجربه کند و بعد اگر دوست داشت ادامه دهد. در مورد رفتار با دگیران هم ممکنه کمی به دلیل اضطراب اجتماعی باشد. باید از خودتان و خانه شروع کنید. نقاط قوت کودک را پیدا کنید و انها را مدام تقویت کنید. ان هم با تقویت های منفی. به کودک خود بیاموزید که همواره جملاتی را که بار معنایی مثبت دارند باخود تکرار کنند. نوع صحبت کردن با خود تاثیری زیادی در کیفیت کارهایی دارد به ما انجام می دهیم. از اینکه از کودکتان در مقابل جمع انتقاد کنید بپرهیزید به خصوص اگر این انتقاد باعث شود که آنها مورد تمسخر قرار گیرند و یا خجالت زده شوند. برخی مواقع انتقاد از رفتار کودکتان ضروری است و اینکه پدر و مادرها در برخی موقعیت ها این کار ار انجام می دهند کاملا منطقی و بجاست. اما باید توجه داشت که این انتقاد به طور مستقیم شخصیت فرزندتان را مخاطب قرار می دهد و نباید به گونه ای باشد که باعث تحقیر شدن و یا خجالت او شود.
      پاسخ مرداد 17, 1396 at 10:28 ق.ظ
  15. ناشناس
    سلام پسر 6 ساله ام با علاقه و ولع به سیگاریها و قلیون کشها نگاه میکنه و خیلی علاقه داره اداشونو در بیاره چیکار کنیم و چه برخوردی باهاش داشته باشیم؟
    پاسخ شهریور 15, 1396 at 1:36 ب.ظ
    • همیار
      سلام دوست عزیز در این سن هیچ منطق شناختی پشت علایق اینچنینی در کودک نیست و ممکن است فقط برای ارضای حس کنجکاوی این ولع وجود داشته باشد بنابراین از محیط هایی که مستقیم و غیر مستقیم این الگو را به کودک می دهند دور شوید حتی از جمع های خانوادگی که قلیان و سیگار استعمال میشود. حتما در مورد علاقه کودک دراین مورد با او حرف بزنید و سرنخ جذاب بودن سیگار را شناسایی کنید.با قاطعیت مخالفت خود را با سیگار و دخانیات به زبان بیاورید .اگر احیانا خودتان سیگاری یا اهل مصرف قلیان هستید به عنوان مهمترین قدم باید مصرف دخانیات در حضور کودک را ترک کنید.از عوارض جسمی و روحی مصرف با فرزندتان صحبت کنید و به تصورات پوچ در مورد مصرف مثل اینکه با کلاسها سیگار میکشیند، حمله کنید.اینده فرزندتان را برای او ترسیم کنید و بگویید برای هر فردی در آینده مشکلات سرطان سکته قلبی یا مغزی اتفاق خواهد اتفاد و اگر در بین آشنایان کسی دچار چنین مشکلی شده با فرزندتان در موردش حرف بزنید.
      پاسخ شهریور 15, 1396 at 1:49 ب.ظ
  16. یوسفی
    سلام پسر من متولدتیر سال 90 هست.سال گذشته علیرغم تمام تلاش ما راضی به رفتن به پیش دبستان نشد. اگر امسال برای کلاس اول ثبت نامش کنم به نظرتون مناسبه یا زوده؟البته مدرسه خوبیه و تعداد نفرات در کلاس بسیار کمه(6نفر)
    پاسخ شهریور 27, 1396 at 8:34 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام.. آمادگی کودک شما برای ورود به دبستان بسته به میزان توانایی آموزشی کودک داره و اگر هم سطح با بقیه بچه هاست مشکلی ندارد... اما فراموش نکنید که یک کلاس کوچک با تعداد نفرات کم لزوما به معنای خوب بودن اون مدرسه نیست و مسائل دیگری مهمند. از جمله کادر آموزشی و .... بهر حال یک نیاز سنجی و تعیین سطح خیلی بهتون کمک می کنه.
      پاسخ آبان 1, 1396 at 8:00 ب.ظ
  17. سلام من دختری 6 ساله دارم که کلاس اول موقع تلویزیون دستش و میخوره موقع مشق نوشتن هم ته مدادشو به طوری که دیگه ته مداداش له له شده چکارش کنم خیلی هم از من اضطراب داره
    پاسخ مهر 24, 1396 at 8:21 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام، مکیدن انگشت یا جویدن مداد جزو رفتارهای عادتی هستند که می توانند ریشه در اضطراب داشته باشند. اضطراب بیش از هر چیزی از ارتباط با مادر نیز نشات می گیرد به همین دلیل برای بهبود ارتباط خود با کودکتان وقت بگذارید، اگر تاثیری نداشت به روان شناس مراجعه نمایید.
      پاسخ دی 5, 1396 at 5:55 ب.ظ
  18. سلام من دودختر٧و٥ساله دارم باهم بازي ميكنن اما خيلي باهم دعوا وحتي كتك كاري ميكنن طوري كه اصلا نميدونم اين موقع ها چكار كنم !
    پاسخ تیر 21, 1397 at 8:05 ب.ظ
    • wpadmin
      دعواهای کودکان دعوا، یکی از مزایای داشتن خواهر یا برادر در خانه است. چون چنین کودکی، قبل از ورود به جامعه، خواهر یا برادری داردکه با او اختلاف سلیقه و اختلاف نظر دارد . و با درگیری هایی روبرو می شود که باید سعی کند آنها را حل کند. والدین باید به فرزندان خود اجازه رویارویی با چنین مشکلاتی را بدهند... این کار آنها را برای آینده آماده می کند. اگر دعوا یا بحث میان کودکان، کلامی بود، بهتر است دخالت نکنید و به هیچ وجه نقش قاضی را در این میان بازی نکنید. مثلا عده ای همیشه به فرزند کوچک تر می گویند که: «تو باید به برادر یا خواهر بزرگ تر خود احترام بگذاری. یا به فرزند بزرگ تر می گویند که: «تو باید رعایت کنی، هر چه باشد تو بزرگ تر هستی. با این کار، کودک نسبت به والدین خود احساس منفی ای پیدا می کند. اگر جنگ و دعوای کودکان، به زدو خورد کشیده شد، قبل از آسیب رساندن به خودشان یا وسایل، آنها را از هم جدا کنید. بهتر است هر کدام از آنها نیم ساعت در محیطی جدا از هم بمانند و اجازه هیچ ارتباطی با هم نداشته باشند. در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-88422495
      پاسخ مرداد 27, 1397 at 8:53 ق.ظ
  19. الهام
    سلام .دختری دارم ۵ سال و نیمه . حدود ۶ ماه است ک دارای یک خواهر شده است . امسال پیش دبستانی ثبت نامش کردم و حدود دو هفته درگیر این بودیم ک رفتن به کلاس را بپذیرد .حتی چند تا اردوی اول و شرکت نکرد. خیلی صحبت میکند و لجبازی فراوانی دارد . و تا صبر من و لبریز نکند دست از انجام اون کار نمیکشد . متاسفانه در چند برخورد اخیر تنبیه هم شده است اما بی فایدست . از ناراحت کردن من لذت میبرد گمانم .... واقعا موندم چ کنم .خودم افسردگی گرفتم از حالاتش
    پاسخ آذر 27, 1397 at 10:36 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز گاهی تولد فرزند دوم در خانواده باعث به وجود آمدن تنش هایی بین والدین و فرزند اول می شود. شما باید مراقب باشید که توجهتان به فرزند اولتان کم نشود و حتی می توان گفت بیشتر از قبل از تولد خواهرش نیز باشد . کودکان موضوعات را از دید خودشان نگاه می کنند و حاضر به تقسیم محبت مادر و پدرشان با فرد دیگری نمی باشند. سعی کنید برای او به اندازه کافی وقت بگذارید. در کارهای خواهرش هرچند کارهای کوچک او را شریک کنید و به مسیولیت بدهید . کودکان مانند بزرگ سالان کنترل زیادی بر هیجانات خود ندارند سعی کنید به حرفهای او گوش بدهید و به او اطمینان بدهید که منتظر برگشتن او از مدرسه هستید و مشتاق این موضوع می باشید . در مورد لجبازی سعی کنید رفتارهای مثبت کودکتان را هرچند کوچک باشد تشویق کنید از تنبیه بدنی خوداری کنید بجای آن می توانید از جریمه استفاده کنیید یا تبیه به شکل گرفتن یک چیز ارزش دار برای او مثلا دیدن تلوزیون یا خوردن بستنی البته بچه باید از قبل بداند قوانین را که مثلا در صورتی که چیزی را پرتاب کنی امروز نمی تونی بستنی بخوری . می توانید جدولی طراحی کنید و برای هر رفتار مناسب کودکتان یک ستاره به او بدهید که بر روی آن نسب کند و به او بگویید قانون این بازی است که برای هر کار خوب که شامل این موارد می شود (که بسته به رفتارهای کودکتان دارد) من به تو یک ستاره می دهم و وقتی تعداد آنها به 10عدد رسید می توانیم باهاش از من بخوای فلان چیزو (بسته به علایق فرزندتان که می دانید)که دوس داری بخرم برات. به مرور زمان تعداد روزها را بیشتر کنید . شاد باشید
      پاسخ آذر 28, 1397 at 6:37 ق.ظ
  20. فرشته
    من يه پسر ٦ساله دارم ك در حالت عادي خيلي از خودش سرو صدا ايجاد ميكنه و هميشه ميگه من زامبي ام و دقيقا حركات زامبي ها رو انجام ميده چن روزه گوشيشو ازش گرفتم ولي همچنان همون حركات رو انجام ميده جيغ ميزنه خيلي كاراي وحشتناك انجام ميده بنظرتون چيكار كنم راهنماييم كنيد مچكرم 4 دقیقه پیش خوانده شده
    پاسخ فروردین 17, 1398 at 9:12 ق.ظ
    • مشاور
      سلام خدذمت شما دوست عزیز عموما اینگونه آموزش ها از طریق برنامه های موبایل و تی وی رخ می دهد بهتر است سعی کنید بازی های سرگرم کننده دیگری را برای او ایجاد کنید تا تمرکز او بر این مسائل کاهش یابد و بتواند به مرور زمان جای گزین های جذاب تری برای او ایجاد شود. برای استفاده از موبایل برای او زمان قرار بدهید و برنامه های خشن و با این مضمون را حذف کنید و برنامه های بهتری را جایگزین این موارد کنید. در این سن کودکان به تقلید کردن روی می آورند بهتر است چیزهای که در دسترس آنها قرار دارد مناسب سن آنها باشد . بهتر است براای بررسی دقیق تر این موضوع بسته به سبک شخصیتی فرزندتان اگر این موضوع بر عملکرد او تاثیر منفی دارد به صورت حضوری ببه روانشناس مراجعه کنید تا با بازی درمانی ، قصه درمانی و غیر رفتارهای بهتری را جایگزین این موارد کنند. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354762 شاد باشید
      پاسخ فروردین 18, 1398 at 6:42 ق.ظ
  21. فریبا
    سلام فرشته خانم به نظر من بیشتر کارهایی که بچه ها انجام میدن بخاطر توجه بیش از حد ما والدین و تذکر دادن ما هست شاید اگر از ابتدا که این کار و می کرد در خاموشی (یعنی بی توجهی به پسرتون و صداهایی که در می اورد بودید الان شدت پیدا نمی کرد) نکته دوم و خیلی مهم این هست که احتمالا چون همبازی نداره ، به نظر من حتما 1 ساعت در روز رو با بازی با پسرتون سرکنید چون هم اعتماد به نفسش میره بالا هم رابطتتون با هم بهتر میشه هم کم کم از بازی های شما الگوی جایگزینی برای زامبی بازی هاش پیدا می کنه.
    پاسخ فروردین 18, 1398 at 5:59 ق.ظ
  22. تارا
    با سلام. من یک دختر ۵.۵ ساله دارم که برای ارتباط برقرار کردن با بقیه مشکل داره. یعنی خیلی سلیقه ای رفتار میکنه. مثلا تو مهد کودک یا بیرون، وقتی کسی سوالی ازش می پرسه یا مربیش سلام میکنه جواب نمیده. حتی رفتارش تو خونه معمولا با ما هم همینطوره. دوست داشته باشه جواب میده یا میگه دوست نداره حرف بزنه. از نظر هوشی دختر باهوشیه و خیلی سعی میکنه خودش تصمیم گیرنده باشه. دختر مستقلیه تو خونه ولی بیرون همیشه میخواد دستشو بگیریم موقع راه رفتن. از اینکه کاری رو نتونه درست بده یا برنده یک بازی نشده از خودش خیلی ناراحت میشه، با وجود اینکه خیلی سعی کردیم به تلاتش اهمیت بدیم تا بردوباخت. و هر کسی اشتباه میکنه، ولی از عصبانیت یا قهر میکنه یا پاشو هی میکوبه به زمین. از این نگرانم که مشکل ارتباطش توی شروع مدرسه ش بیشتر بشه. ممنون میشم راهنماییم کنید
    پاسخ آبان 16, 1398 at 1:23 ق.ظ
  23. رادین
    پسر شش ساله ای دارم که پیش فعال نیست دکتر زیاد بردم حتی نوار مغز گرفتم ولی مشکل اصلیش اینه که خیلی پر جنب و جوش هست طوری که خیس عرق میشه وهمین موضوع باعث شده که توی مهد کودک فقط یک ساعت سر حال بعد خسته میشه شروع میکنه به پرخاشگری پاره کردن پرت کردن و نمیتونه هیجانشو در مقابل بچه ها کنترل کنه وقتی یکی باهاش بازی هیجانی میکنه انقد خوشحال میشه که دیگه کاراش دست خودش نیست و کودک طرف مقابل و اذیت و کلافه میکنه و کودک هلش میده یا داد میزنه سرش و باعث شده عصبی شه و تیک پیدا کنه لطفا راهنمایی کنید واقعا عاجزم همه کارم براش از کاردرمان گرفته تا روانشناس مختلف و روانپزشک
    پاسخ دی 12, 1398 at 8:25 ب.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما دوست عزیز در این مسیر نیاز است که شما به صورت حضوری به رواننشاس بالینی کودکان فرزندتان را ارجاع بدهید تا دوباره یک سری بررسی ها در مورد بیش فعالی صورت گیرد و همچنین سبک رفتاری و تربیتی شما نیز مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم در این زمینه به صورت تخصصی تر و دقیق تر نظر عنوان کنیم. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-88419832
      پاسخ دی 14, 1398 at 9:27 ق.ظ
  24. شاینا
    باسلام . من یه دختر 6 ساله دارم که اول ابتدایی میره. حدود 45 روز میشه که خیلی جیغ میزنه برای رسیدن به چیزهایی که میخاد. بهانه الکی میگیره .خیلی لجبازی میکنه . خیلی صحبت میکنه . اگه چیزی که میخاد واسش نگیریم تا یکساعت گریه میکنه . حتی باز زبون گرفتن هم نمیشه درستش کرد. راهنماییم کنید .ممنون
    پاسخ بهمن 20, 1398 at 8:38 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مورد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم. 1. این سبک رفتاری از قبل نیز وجود داشته است حتی در شدت های کمتر؟ 2. اینکه شما در 6 سالگی فرزندتان را به کلاس اول فرستاده اید دلیل خاصی داشته است؟ 3. از نظر عملکرد درسی و ارتباط با دیگر همکلاسی ها چگونه می باشد؟ 4. در مسیر زندگیتان تغییر خاصی در این مدت رخ داده شده است؟ 5. واکشن شما و همسرتان نسبت به او چگونه می باشد؟ 6. در طول روز محبت و توجه کافی و بدون قید و شرط دریافت می کند؟
      پاسخ بهمن 20, 1398 at 10:07 ق.ظ
  25. رها
    سلام یه سوال دارم من یه پسر ۶ ساله دارم یک هفته ست که متوجه شدم خودشو رو زمین می کشه و از این کار به نظر لذت می بره من تا می بینم سریع می فرستمش دنبال یه کاری که حواسش پرت بشه به نظرتون چیکار کنم که براش این کار جا نیوفته و از سرش در بیاد ؟ خیلی نگرانم
    پاسخ اسفند 13, 1398 at 10:09 ب.ظ
  26. سمانه
    با سلام ،دختری دارم ۶ساله ک خیلی ب ظاهرش اهمیت میده خیلی بزرگتر از سنش حرف میزنه و عمل میکنه ی وقتایی ی حرفایی میزنه ک آدم ممیمونه اینارو از کجا میشنوه و یاد میگیره ، مثلا امشب درباره ازدواجش و اینکه شوهرش چی صداش بزنه ،اسم بچه اش صحبت میکرد وافعا موندم چطور هدایتش کنم ک نه دیگه حرفای مهمش و بهم نزنه نه اینکه خیلی بهش پروبال بدم ک رومون باز بشه ،ممنون میشم کمکم کنید
    پاسخ فروردین 26, 1399 at 1:40 ق.ظ
    • مشاور
      با سلام خدمت شما در این مسیر با توجه به سن کودکتان و خیال پردازی هایی که وجود دارد اینگونه خیالپردازی ها طبیعی می باشد اما بهتر است سعی کنید از صحبت کردن در مورد اینگونه مسائل خوداری کنید و یا از توجه مثبت در مورد این رفتارها خوداری کنید و سعی کنید که شرایط حضور و بازی متناسب با شرایط سنی او را محیا کنید تا تمرکز او بر اینگونه مسائل کاهش یابد و او بتواند شرایط متناسب با سنش را طی کند .
      پاسخ فروردین 26, 1399 at 12:47 ب.ظ
  27. سلام وخسته نباشید من یک دختر شش ساله دارم که اکثرا ادرارش کمی شلوارشو خیس میکنه و بعد میره دستشویی و اگه بهش بگم برو دستشویی گوش نمیده معمولا و گاهی شب ادراری هم داره همچنینی همیشه یقه لباسهاشو میجوه تا حدی که بعد از چند وقت سوراخشون میکنه امسال پیش دبستانی قرانی بود واصلا تمایلی به درس خوندن نداشت واشک منو در میاره تا تکالیفشو انجام بده مدام با من در حال تنش ولجبازی گاهی حس میکنم از رنج بردن من لذت میبره دوست داره ادای کوچکتر ها رو در بیاره و خودشو لوس کنه مسئولیت پذیر نیست ودوست داره کارهاشو من براش انجام بدم حتی دستشویی رفتن حتی مشق نوشتن البته اینو بگم که خیلی هم به من وابسته نیست مثلا اگه از صبح تا شب با پدرش برن خونه مادربزرگ پدریش ومشغول بازی باشه حتی یاد من نمیفته و اینکه در برخورد با پدرش خیلی بهتر رفتار میکنه من تشویق یا حتی تنبیهم حتی تنبیه بدنی هم براش بی تاثیر بود و واقعا در مانده شدم ممنون میشم اگه لطف کنید وکمکم کنید
    پاسخ اردیبهشت 22, 1399 at 2:40 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مسیر بهتر است از هرگونه تنبیه بدنی خوداری کنید چون می تواند اضطراب بیشتری را برای شما ایجاد کند و این موضوع باعث تشدید این سبک رفتاری می شود . به نظر می رسد که شب ادراری و یا جویدن لباس را می توان با اضطراب و تنش روحی او هماهنگ دانست که می تواند در مسیر دستشویی رفتن او نیز تاثیر داشته باشید . در این مسیر بهتر است برای بررسی سبک رفتاری او و مشکلات به صورت حضوری او را به روانشنا بالینی کودک ارجاع بدهید تا بتوانیم در این زمینه به او کمک کنیم تا مشکلاتش شناسایی شود و برای برطرف کردن آن به کمک روانشناس گام بردارید . بدون بررسی رایط فرزندتان ، سبک تربیتی ، نحوه آموزش دستشویی رفتن ، روابط شما و همسرتان و... نمی توان نظری را بیان کرد . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685895
      پاسخ اردیبهشت 22, 1399 at 12:16 ب.ظ
  28. فاطمه
    سلام پسری ۵و نیم ساله دارم اصلا به حرفم گوش نمیده منو تهدید میکنه میگه میخوای من خودمو بکشم یا خودمو بزنم میریم مغازه میگه الان یه وسیلرو میشکونم بعد به صاحب مغازه میگم مامانم اینکارو کرده واقعا دیگه خسته شدم تشویق تنبیه جایزه هیچی سازگار نبود
    پاسخ اردیبهشت 27, 1399 at 9:39 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما فاطمه جان احساسات و نگرانی های شما قابل احترام می باشد اما دقت داشته باشید که تهدید به کشتن خود و یا زدن خود و شکستن وسایل و... در این سن طبیعی نمی باشد و نشان از وجود مشکلات و شرایط روحی نامناسب فرزند شما می تواند داشته باشد و در این مسیر بهتر است به صورت حضوری با فرزندتان به روانشناس مراجعه داشته باشید تا بتوانیم با بررسی شرایط روحی فرزندتان ، سبک رشدی و رفتاری و همچنین سبک تربیتی و نحوه بازخودهای شما و همسرتان به فرزندتان کمک کنیم که بتواند شرایط روحی بهتری را تجربه کند و بتواند از مسیر های بهتری برای رسیدن به خواسته های استفاده کند. بهتر است سعی کنید در آرامش با او صحبت کنید و از تمرکز بر تهدیدات او خوداری کنید و رفتارهای خوب او را تشویق کنید . دقت کنید که کودک شما در سنی قرار دارد که خیالپردزای زیاد می باشد و خیالات او برایش جنبه واقعیت را دارد و صحبت های اطرافیان را جدی برداشت می کند مثلا اگر شما بیان کردید مادرت می میرد ، مامان دیگه دوستت نداره ، تو پسر بدی هستی و... همه این موراد برای او معنای واقعیت و رخ دادن می دهد پس بهتر است از برچسب زدن و یا سرزنش خودتان و یا او خوداری کنید . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354304
      پاسخ اردیبهشت 28, 1399 at 10:09 ق.ظ
  29. noshin
    سلام من پسری ۵ ساله دارم که هیچ علاقه ای به خوندن نوشتن نقاشی و شعر و...نشون نمیده حتی ما هنوز درگیر هستیم وه ۱۲۳ بهش یاد بدیم به خاطر کرونا نه مهد میشه گذاشت نه پیش دبستانی چون میگن احتمالا تو قرنطینه هس باز از لحاظ حرف زدن یه کم مشکل داره ولی ارتباطش با بقیه خوبه و اصلا دوست نداره چیزی یاد بگیره فقط چیزایی که خودش دوس داره یاد میگیره مدل ماشین همرو بلده ولی بگو نقاشی اعداد هیچی یاد نمیگیره نمیدونم چی کار کنم
    پاسخ خرداد 18, 1399 at 1:39 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما نوشین جان نگرانی شما برای فرزندتون قابل احترام و قابل درک هست اما دقت کنید که علایق هر کودکی متفاوت می باشد و اینکه شما بخواهید با اجبار او را تشویق به این مسیر کنید می تواند احساسات ناخوشایندی را برای او ایجاد کند و باعث کناره گیری بیشتر او شود . شما می توانید در این مسیر مثلا خودتان کاغذ و مداد بردارید و یک نقاشی بچه گانه بکشید و نظر او را جویا شوید و امکانات لازم را در دسترس او قرار بدهید که اگر تمایل داشت او نیز نقاشی کند و یا در مورد اعداد نیز مثلا در پارک می توانید شروع به شمردن اعداد کنید و یا در پله ها و... اما اصراری به تکرار از سمت او نداشته باشید . اما با توجه به اینکه بیان می کنید در صحبت کردن نیز هنوز مشکلاتی دارد نیاز است که برای بررسی های دقیق تر رشدی به صورت حضوری به روانشنسا با کوذکتان مراجعه داشته باشید تا بتوانیم با انجام یک سری تست و بررسی سن رشدی و همچین فرایند زایمان تا زمان فعلی در این مسیر به کودک شما بیشتر کمک کنیم . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685741
      پاسخ خرداد 18, 1399 at 11:52 ق.ظ
  30. کامران
    سلام چطوری میتونیم جوابمون رو ببینینم از زحمات شما سپاسگذارم
    پاسخ خرداد 22, 1399 at 11:23 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز سوالتان را در همین قسمت ارسال کنید جواب در زیر سوال شما ارسال می شود
      پاسخ خرداد 22, 1399 at 1:28 ب.ظ
  31. کامران
    قبلا یکبار فرستادم
    پاسخ خرداد 22, 1399 at 8:00 ب.ظ
    • مشاور
      سلام سوالی ثبت نشده است مجدد ارسال کنید
      پاسخ خرداد 23, 1399 at 9:29 ق.ظ
  32. کامران
    ولی الان نمیتونم ببینمش. پایین رفته
    پاسخ خرداد 22, 1399 at 8:03 ب.ظ
  33. کامران
    سلام جواب منو ندادین
    پاسخ تیر 2, 1399 at 2:07 ب.ظ
    • مشاور
      لطفا مجدد سوالتان را ارسال کنید ممنون
      پاسخ تیر 2, 1399 at 3:20 ب.ظ
  34. مریم
    سلام. من یک پسر ۵ سال و ۸ ماه و یک دختر ۴ ساله دارم. اخیرا پسرم دچار تیک عصبی شده ، بطور ناگهانی از جایش می پرد و می دود و سرش را به اطراف تکان داده و صدا در می آورد و سپس می نشیند. متوجه شدم که غیرارادی اینکار را میکند. قبلا هم ناخن هایش را می جوید. با خواهرش هم حس رقابت دارد و خیلی دعوا میکند و اورا کتک می زند. باهوش است و دوست دارد برایش فقط کتابهای علمی بخوانیم. قبلا باشگاه و مهد می رفت ولی الان ورزشی نمی کند. لطفا برای درمان تیک راهنمایی کنید. خیلی نگرانم. ممنون.
    پاسخ تیر 8, 1399 at 2:31 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما مریم جان بهتر است به صورت حضوری برای بررسی دقیق کودک را به متخصص مغز و اعصاب برای گرفتن نوار مغزی و همچنین به روان پزشک برای بررسی یک سری تشخیص ها ارجاع بدهی تا بتوانیم با بررسی همه جوانب در این مورد نظری بیان کنیم در صورتی که تشیص گذاری خاصی صورت نگرفت با مراجعه به رفتار درمانگر بهتر است جهت بازسازی اینگونه رفتارها که دیگر تیک عصبی و یا واکنش مغزی محسوب نمی شود می توانیم اقدام کنیم اما در اول نیاز است که این موراد رد شود و در صورت وجود مشکل در مسیر بهبود او در سریع ترین زمان اقدام کنیم . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685895
      پاسخ تیر 8, 1399 at 4:07 ب.ظ
  35. معصومه
    سلام. پسر 6 ساله ای دارم که خودش نمی توتند غذا بخورد. البته مقصر خودم بودم چون شاغل بودم و وقت نداشتم برای سریع تر شدن خودم کارهای او را انجام می دادم و به او غذا می دادم. چگونه می توانم این عادت را از بین ببرم. وقتی غذا را جلوی او می گذارم بعد از 2 ساعت 3 قاشق می خورد و مجبور می شوم خودم به او غذا بدهم. قول جایزه هم به او دادم ولی اثر نداشت. لطفا من را راهنمایی کنید
    پاسخ تیر 9, 1399 at 4:10 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما معصومه جان بله گاهی این اتفاقات به دلیل ندادن استقلال لازم به کودک رخ می دهد و باعث می شود که لذت غذا خوردن به یک اجبار تبدیل شود و یا اینکه کودک فکر کند که از پس کارهای خود بر نمی آید . بهتر است در این مسیر در زمان غذا خوردن هرگونه محرک بیرونی مانند تلوزیون ، موبایل و یا بحث های مهم و جذاب را حذف کنید و در این مسیر برای فرزندتان غذا را بکشید و حتی اگر بیش از دو قاشق غذا نخورد شما سفره را جمع کنید و نیازی به بیان حتی بخور به او نیز نمی باشد و بهتر است حتی زیر چشمی نیز رفتار او را دنبال نکنید اگر او نیز درخواست غذا خوردن کرد به او بیان کنید که او خودش می تواندغذا بخورد و شما به او اطمینان دارید . سعی کنید از انجام دادن کارهایی چون لباس پوشیدن بر او ، غذا دادن ف بکن و نکن های غیر ضروری ،و... خوداری کنید اجازه بدهید او حتی اشتباه کند و متوجه شود فردی جدا و با ارزش از شما می باشد که شخصیت خود را دارد . در این مسیر نیاز به صبر بیشتری می باشد بهتر است سعی کنید برای بیرون رفتن زودتر به او بگوید تا لباس بپوشید ، سفره غذا را زودتر بیندازید تا او قرصت لازم را داشته باشد و نخواهید عجله کنید و... دقت کنید که او مدت زمان زیادی نمی تواند گرسنه بماند و از شما درخواست غذا می کند به او بدون سرزنش غذا بدهید و یا اگر مدرسه و باشگاه می رود برای لو لقمه بگذارید اما از ترس بازهم خودتان به او غذا ندهید .
      پاسخ تیر 14, 1399 at 10:48 ق.ظ
  36. مبینا
    سلام من یه دختر شش ساله دارم ، البته تازه وارد هفت سال شده ، خیلی شیطون بود ، همش بازی میکرد ،، ولی الان یک هفته است که کم حرف و گوشه گیر شده، غذا نمیخوره ، دل درد داره ، همش میخواد بخوابه ، مثل افسرده ها شده ، غمگین و ناراحت یه دختر ۱۳ ساله هم دارم و صبح ها باهاش میرم پیاده روی و اون دختر ۶ ساله ام فهمید و گفت چرا منو نبردی ، بهش گفتم عصر ها رو با تو میرم ولی قبول نکرد دیروز بردمش پارک برایش بستنی خریدم نخورد میخواستم بشینم روی صندلی که نزدیک سرسره ها بود ، گفت که نه تو می‌خوایی من پیشت نباشم
    پاسخ تیر 11, 1399 at 11:42 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز با توجه به توضیحات شما به نظر می رسد که او در شرایط روحی قرار دارد که فکر می کند شما او را نمی خواهید یا دوست ندارد چیز که خودش بیان کرده است این موضوع ممکن است در حقیقت بیرونی درست نباشد اما اگر در روان کودک 7 ساله شما این موضوع تجربه شود گوشه گیری ، احساس غم و اندوه ، کاهش عملکرد و دیگر علایم افسردگی می تواند طبیعی باشد چون در روان کودک مادر امن تری مکان ممکن می باشد و اگر کودکتان فکر کند ان را از دست داده است و یا نگران از دست دادن باشد ممکن است با این علایم روحی مواجهه شود . سعی کنید که با او در این مورد صحبت کنید نگران نباشید احساسات خود را به او بیان کنید اجازه بدهید او احساسات ناراحتی، عصبانیت ، خشم و... خود را بدون ترس به شما بیان کند و سعی کنید که روابط سه نفره ایجاد کنید تا هردو دختر شما بتوانند به نیازهایشان پاسخ داده شود . در این مسیر بهتر است اگر این علایم تا یک هفته دیگر نیز ادامه پیدا کرد به صورت حضوری او را به روانشناس ارجاع بدهید تا با خود او صحبت کنیم و بتوانیم در بهبود شرایط روحی او کمک کنیم چون انچه در روان فرد تجربه می شود از اهمیت زیادی برخودار می باشد حتی اگر در حقیقت بیرونی خلاف آن وجود داشته باشد .
      پاسخ تیر 11, 1399 at 3:10 ب.ظ
  37. معصومه
    سلام لطفا پاسخ من را هم بدهید. سوال یکی مانده به اخر
    پاسخ تیر 13, 1399 at 10:28 ق.ظ
    • مشاور
      سوال شما پاسخ داده شد
      پاسخ تیر 14, 1399 at 10:49 ق.ظ
  38. زکیه
    سلام پسر من 6 ساله است و یک برادر بزگتر 11 ساله دارد. می خواد هر کاری برادرش انجام می ده او هم انجام بده. مثلا چون نقاشی او ضعیف است او را کلاس نقاشی معمولی بردم ولی چون برادرش کلاس نقاشی رنگ روغن می ره می گه من هم باید بروم. ودر حالی که خیلی چیزهایی که مناسب سن او نیست نمی تواند انجام دهد دوستدارد کارهایی که برادرش انجام می دهد را بکند. البته ناگفته نماند که در خانه خوب حرف می زند وبازی می کند اما در بیرون مانند پیش دبستانی و یا کلاس زبان یا نقاشی مربی ها می گویند که خیلی کم حرف هست و ساکت یک جا می نشیند و حتی نیازهای اولیه خود را خجالت می کشد که بگوید. با بچه های غریبه تر در مهمانی ها ود پارک هم ارتباط برقرار نمی کند. مهد کودک هم تاثیر زیادی روی رفتارش نگذاشت. چون امسال کلاس اول می رود من نگران او هستم.
    پاسخ تیر 15, 1399 at 2:20 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در این مورد ممکن است در ذهن او مقایسه نادرستی با برادرش در ذهنش ایجاد شده باشد به همین دلیل بدون در نظر رفتن شرایط سنی برادرش خود را با او مقایسه می کند و همین موضوع باعث می شود که نتواند کارکرد خود را مورد قبول قرار بدهد . شماها بهتر است سعی کنید که نقاشی های او و یا کارهایی که انجام می دهد را تشویق کنید و سعی کنید به او به عنوان یک شخصیت جدا از برادرش احترام بگذارید علایق خودش را کمک کنید بشناسد و در جهت رشد آن برآید . از هرگونه مقایسه او با هر فردی مخصوصا برادرش حتی مثبت خوداری کنید . اگر میزان ارتباط او به گونه ای ضعیف می باشد که بر عملکرد او تاثیر زیادی دارد بهتر است برای صحبت با خود او به روانشناس مراجعه کنید تا بتوانیم با ارتباط با خودش در این مسیر به او کمک کنیم.
      پاسخ تیر 15, 1399 at 3:20 ب.ظ
  39. ندا
    کودک شش سآله من پرخاشگری میکنه و فحش میده خیلی هم مشت به من میزنه سریع در مقابل کارها عکس العمل و فحش دادن در کل ادب نداره آب دهن ریختن همش بیرون ظهر نمیزاره بخوابیم بجای بله ها میگه حوصله سررفتن همش میگه جیغ کشیدن غذا خوردن بلدنیست بیشتر غذا را میریزه
    پاسخ تیر 26, 1399 at 5:44 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما ندا جان در این مورد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم.کودکان هم مسیر رشدیشان و هم سبک تربیتی اهمیت دارد و نیاز است که همه این موارد مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم در این مسیر به شما کمک کنیم. 1. این رفتار را چند مدت دارد؟ 2. از نظر رشد زبانی و حرکتی و رشد عقلی نرمال می باشند؟ 3. می تواند با کودکان دیگر ارتباط مناسبی داشته باشد؟ 4. در منزل شما و همسرتان با او چگونه ارتباط برقرار می کنید؟
      پاسخ تیر 27, 1399 at 12:51 ب.ظ
  40. ندا
    بالام با توجه به سوالات شما از بچگی همینطور بود تا اتفاقی میافتد فحش میدهد و من را میزند حتی اگر اتفاقی هم نیافته باز هم الکی فحش میدهد۲)از همه نظر نرمال است۳ )با کودکان دیگر ارتباط برقرار میکند ولی دوستشون ندارد اگر پسر باشند بیشتر به آنها فحش میدهد نه زیاد به خودشان پشت سرشان به مامیگوید فلانی فلان۴ )ما درخانه باهاش خوب حرف میزنیم ولی واقعا بعضی مواقع عاصی میشویم و او را کتک میزنیم مخصوصا برادر بزرگش که واقعا بی اعصاب است و ما بیشتر با آون حرف میزنیم که او نمیفهمد او را مزن بقیه نکته ها را هم نوشته ام با تشکر
    پاسخ تیر 27, 1399 at 5:55 ب.ظ
    • مشاور
      ببینید ندا ان فحش دادن را او یا می تواند از محیط بیرونی آمزوش ببینید و به عنوان کی راحل بجای حل کردن مشکلاتش از طریق صحبت استفاده کند و یا در خانواده پس بهتر است در اول اگر در محیط منزل از بی احترامی و فحش استفاده می شود حتی در روابط شما و همسرتان و شما و فرزند بزرگترتان و... آنها را حذف کنید و سعی کنید که در احترام با یکدیگر صحبت کنید در کنار اینکه بهتر است به صورت حضوری شرایط فرزندتان به کمک روانشناس مورد بررسی دقیق قرار گیرد و در صورت نیاز یک سری اصلاحات رفتاری با آموزش های لازم به شما و همسرتان و همچنین با بازی و در ارتباط با روانشناس برای او صورت گیرد در کنار اینکه احتمالات دیگری نیز وجود دارد که نیاز است انها بررسی دقیق شود . کودک شما نیاز است که شیوه ارتباطی موثر را آموزش بینید چون با وارد شدن به مدرسه و در اجتماعات بزرگ تر اگر نتواند ارتباط موثر را برقرار کند می تواند با مشکلات بیشتری مواجهه شود در کنار اینکه نیاز است تمرکز او نیز مورد بررسی قرار بدهیم و یادگیری او بررسی شود تا بتوان نظر دقیقی داد . سعی کنید که در کنار برخورد با احترام حتی اگر کودک کوچک و فرزند بزرگتان رفتار نامناسبی دارند شما رفتار آنها را با تکرار تایید نکنید و همچنین در آرامش و تن صدای مناسب با آنها صحبت کنید در زمان عصبانیت و ناراحتی به انها احساساتشان را بیان کنید به عنوان مثال بگوید می دانید عصبانی و یا ناراحت هست اما نمی دانید چه چیزی عامل آن می باشد و می خواهید که به شما بگوید چه چیزی باعث ناراحتی و عصبانیت او شده است سعی کنید محیطی را ایجاد کنید که در آن بجای فحش و دعوا و فریاد از تعامل و صحبت استفاده شود. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685741
      پاسخ تیر 28, 1399 at 4:07 ب.ظ
  41. مادر
    سلام پسر ۶ساله ای دارم.خونه ی ما طبقه ی بالای پدرم هست و واحد کناری مون برادرم زندگی میکند. پسر برادرم ۷ماه کوچکتر از پسرم هست . الان ۱سال هست ک ما اینجا زندگی میکنیم پسرم به محض اینکه صداشو میشنوه ازخودبیخود میشه.گریه بهونه که میخوام برم زنه داداشمم خیلی مقرراتی هست و اصلا دلم نمیخواد مزاحمشون بشه پسرم.واینکه مرتب میرن مهمانی و...پسر من خیلی غصه میخوره که من هیچکسو ندارم من تنهام و من خیلی ناراحتشم. نمیدونم چکار کنم. دوتا مشکل دیگه که داره خودش غذا نمیخوره هرراهی رو بگید امتحان کردم. ولش کنم گرسنگی هم بمیره بازم خودش غذا نمیخوره و امسال میره اول دبستان پیش دبستانی رو باخون و دلی رد کرد از بس اذیتم میکرد برای تکالیفش خیلی گریه میکرد که دستم خسته شد نمیتونم..... ولی حفظیات مشکلی نداشت فقط نوشتاری. لطفا راهنماییم کنید
    پاسخ تیر 28, 1399 at 12:40 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز قابل درک می باشد که شما در این شرایط با مشکلات بیشتری مواجهه هستید برای جلوگیری فرزندتان و احترام به حقوق خانواده و آزادی و آرامشی که آنها می خواهند در این مسیر بهتر است تایمی را با زن برادرتان هماهنگ کنید تا در حیاط و یا منزل شما و یا آنها باهم بازی کنند و در کنار این مورد بهتر است محیط های دیگر را نیز برای بازی و بودن با همسالان مانند پارک برای او محیا کنید در هر صورت نگهداشتن یک کودک در خانه بودن همبازی می تواند سخت باشد در کنار اینکه وابستگی زیادی به شما پیدا می کند پس بهتر است او تایمی را با پدر و یا همسالان بگذراند و یا با شما به بیرون برود . در محیط منزل چیزهایی که به آن علاقه دارد را محیا کنید تا بتواند از ان استفاده کند در این مسیر دعوا و یا سرزنش کردن او کارامد نمی باشد پس بهتر است سعی کنید که با بازی او را سرگرم کنید . دقت کنید که غذا نخوردن او می تواند با نداشتن باور به خود و اینکه فکر می کند یک اجبار است و نه یک لذت همراهی داشته باشد که این موضوع با تکالیف نوشتاری نیز همخوانی دارد چون بازهم شما این مسیر را کنار او هستید بهتر است اجازه بدهید او کارهای شخصیش را خودش انجام بدهد و نگران بهم ریختگی خانه و یا اسیب دیدن نباشد وسایل خطرناک را از دسترس او خارج کنید و اجازه بدهید که او بازی ها ، نقاشی کشیدن ف غذا خوردن حتی اگر تنها یک لقمه باشد ، انتخاب لباس و... را خودش انجام بدهد و شما به این انتخاب و کارهایی که انجام داده است اعتماد کنید و از سرزنش کردن او خوداری کنید نیاز است که این رفتار در طول مدت زمان زیادی صورت گیرد تا او بتواند به خودش اعتماد کند و بپذیرد هر یک از شما فردی جدا از هم می باشید پس عجله نکنید و صبور باشید تا او این مسیر را طی کند . در کارهای مدرسه تا جای به او کمک کنید که نیاز است و بعد از ان به سراغ کار خودتان بروید و به او بیان کنید که در صورت نیاز می تواند برای کمک و یا توضیح شما را صدا کند . برای او قصه هایی بخوانید که در زمینه مشکلات او می باشد اما شخصیت های حیوانی و از او بخواهید که به عنوان مثال به بچه شیرع کمک کند تا غذا بخورد به نظر او باید بچه شیره چیکار کنه ؟
      پاسخ تیر 30, 1399 at 3:06 ب.ظ
  42. مادر
    لطفا اگه امکانش هست جواب منو بدید ممنون
    پاسخ تیر 30, 1399 at 1:26 ب.ظ
    • مشاور
      سلام سوال شما پاسخ داده شده است
      پاسخ تیر 30, 1399 at 3:07 ب.ظ
  43. سلام. ببخشید من دختر ۶ساله ای دارم که به مدت ۳ماه تابستون با بچه ها ی مجتمع میرفتن وبازی میکردالان حدود یک ماهه که نمیزارم بره چون هواهم سرد شده اما الان خیلی پرخاشگر شده شبا تواتافش نمیخوابه هر لحظه میره لباساشو عوض میکنه پرسیدم چرا انقدلباس عوض میکنی گفت که بچه هاهمش گفتن که چقد زشتی چقد لباسات زشته کلا اعتماد به نفس بچه ام پایین اومده.. الانم ازم میپرسه که دوست پسر ینی چی؟ میشه راهنماییم کنیدکه چگونه رفتار کنم؟؟؟ازطرفیم خیلی حسود شده... چندشبم شب ادراری داشت
    پاسخ مهر 29, 1399 at 12:35 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز نگرانی شما برای فرزندتان درک هست و با توجه به توضیحات شما نیاز است که کودکتان برای بررسی اضطرابی که تجربه می کند که به صورت شب ادراری و یا تنها نخوابیدن و یا تکرار جملات و سوالات خود را نشان می دهد او را به روانشناس بالینی کودک ارجاع بدهید تا در اتاق بازی کودک و با انجام نقاشی و... بتوانیم شرایط او و آنچه از نظر روحی تجربه می کند را مورد بررسی قرار بدهیم و کمک کنیم تا شرایط بهتری را تجربه کند . دقت کنید که کودک شما نیاز به توجه های مثبت دارد یعنی نیاز دارد که زیبای و رفتارهای درست او مورد تقویت قرار گیرد و شما بدون هیچ گونه مقایسه با او پیش بروید وقتی او بیان می کند که شما پسرخاله هایش را بیشتر دوس دارید به این معنا می باشد که به کوچک ترین رفتارهای شما توجه دارد و توجه و محبتی را که نیاز دارد را دریافت نرکده است البته این به این معنا نیست که شما محبت نکرده اید بله به این معنا می باشد که هر فردی توجه و محبت متفاوتی را می خواهد بهتر است بدانید که دخترتان چه چیزی می خواهد . زیبای او را تحسین کنید به او بیان کنید که چقدر برای شما زیبا و با ارزش می باشد این کار بهتر است از سمت همسرتان نیز به عنوان جنس مخالف صورت گیرد . در مورد روابط بازی او بهتر است که او با همسالان خود بازی کند چون بازی با بزرگ تر ها باعث می شود که او با اطلاعاتی روبرو شود که متناسب با سن او نیست و این موضوع درگیری فکری زیادی برای کودک ایجاد کند به این سبک سوالات راحت پاسخ بدهید نترسید چون ترس شما از جواب دادن باعث می شود که او بیشتر کنجکاو شود در اول اطلاعات او را دریافت کنید از او بپرسید خودش چی فکر می کند و بعد با یک توضیح مناسب با سن او به او جواب بدهید وقتی یک دختر و پسر باهم بازی می کنند و دوست هستند به این میگن دوس پسر یعنی با یک پسر دوستی . در زمان شب ادراری از هرگونه سرزنش و تنبیه خوداری کنید به ارامی لباس او را عوض کنید بیان کنید که شما در کنارش هستید او را ببوسید و بیان کنید که در زمان بعدی می تواند شما را صدا کند که باهم به دستشویی بروید . سرزنش و تنبیه می تواند برای کودک احساسات ناخوشایند بیشتری را ایجاد کند و شب ادراری را افزایش بدهد . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22354790
      پاسخ مهر 29, 1399 at 12:52 ب.ظ
  44. میگم که چرا تواتاقت نمیخوابی میگه دوستام گفتن روح میاد میترس... همش میگه چرا فلانی. منو دوس نداره چرا تو پسرخاله هارو ببشتر ازمن دوس داری؟؟؟
    پاسخ مهر 29, 1399 at 12:39 ب.ظ
  45. مینا
    باسلام و عرض ادب، ببخشین یه پسر ۶ ساله چقدر طول میکشه تا از دست دادن عزیزشو فراموش بکنه؟
    پاسخ دی 23, 1399 at 3:28 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما مینا جان ببین عزیزم این موضوع بستگی به شرایط کودک و اینکه فردی که کودک از دست داده است با او چه میزان ارتباط داشته است و در چه سنی این فرد را از دست داده و واکنش های بعدی او چگونه بوده است و اینکه در مورد مرگ این فرد به او چه گفته شده است و بسیاری از موارد دیگر از اهمیت برخودار می باشد تا بتوان در این مورد نظری را بیان کرد .
      پاسخ دی 23, 1399 at 4:00 ب.ظ
  46. مریم
    پاسخ منو هم بدید
    پاسخ اسفند 18, 1399 at 10:56 ب.ظ
    • مشاور
      سلام مریم جان سوالتان را در لینک زیر پرسیدید و پایخ نیز در زیر آن ارسال شده است لطفا به این لینک مراجعه کنید. https://kodakonojavan.com/%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%da%a9%d9%88%d8%af%da%a9-5-%d8%b3%d8%a7%d9%84%da%af%db%8c/
      پاسخ اسفند 19, 1399 at 10:14 ق.ظ
  47. یاسین
    با سلام و احترام پسری دارم 6 ساله شب ها اصلا در جای خ ودش نمیخوابه و تقذیبا از ساعت 10.30 شروع میکنه به بهانه گرفتن . این بهانه به روش های مختلفی مثلا گریه میکنه دلش برای مامان بزرگش تنگ میشه از تاریکی میترسه یا میگه امشب و بزارین تو اتاق شما بخوابم از فردا با اینکه روی این قضیه خیلی جدی باهاش صحبت تکردم منتهی هنوزم این درد سرو دارم. خیلی زود بهش برمیخوره و کم توقعه. وقتی میخواد بخوابه حتمابابید پیششس باشم براش یک قصه تعریف کنم و یک ساعتی پیشش باشم بعد برم تو اتاق خودم تقریبا زمانی که میخوابه. منم خودم میرم سرکار و واقعا آخرای شب خسته میشم. میخواستم بدونم این کار درسته که پیشش بمونه و قصه بگم ؟ ممنونم
    پاسخ اردیبهشت 2, 1400 at 1:28 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز در هرصورت جدا شدن کودک از شما نیاز به زمان دارد و در این مسیر اینکه او بخواهد به بهانه ها مختلف در کنار شما بخوابد یک امر طبیعی هست اما در این مسیر بهتر است که در اتاق خودش او را بخوابانید اینکه او از شما بخواهد در کنارش باشید و برایش قصه بخوانید یک امر طبیعی هست و بهتر است که یک شب شما و یک شب همسرتان برای او قصه گوید و به مرور برای او قصه های شنیداری را بگذارید اما او به حضور شما قبل از خواب نیاز دارد پس بهتر است این آرامش را به او بدهید تا بتواند اضطراب کمتری تجربه کند و بهتر بخوابد . درک میکنم که این مسیر برای شما نیز دشوار می باشد اما بهتر است زودتر او را به رختخواب ببرید تا خودتان نیز بتوانید زودتر بخوابید .
      پاسخ اردیبهشت 2, 1400 at 2:38 ب.ظ
  48. یاسین
    خیلی ممنونم از لطف و پاسخ شما
    پاسخ اردیبهشت 4, 1400 at 8:22 ق.ظ
  49. فریبا
    سلام من یه بچه دارم ک خیلی بهم وابسته است شش سالشه قبل تر اصلا در این حد وابسته نبود ولی الان من برم هرجایی باهام میاد و حتی تو خواب هم صدام میزنه ببینه هستم تنهایی اصلا هیچ جا نمیره و همش فکر میکنه من نمیخوام برگردم پیشش هر چقدر هم باهاش حرف میزنم فایده نداره میشه لطف کنید کمک کنید
    پاسخ مرداد 24, 1400 at 8:58 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما فریبا جان در این مورد اطلاعات بیشتری در اخیتار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم. 1. چند مدت هست که این وابستگی به این شدت تجربه می شود و آیا اتفاق خاصی رخ داده شده است؟ 2. رابطه او با همسرتان چگونه هست؟ 3. او چه میزان استقلال در بازی، غذا خوردن، لباس پوشیدن دارد؟ 4. رابطه او با همسرتان چگونه هست و آیا وقتی را برای باهم بودن صرف می کنند؟ 5. رابطه او با همسالان چگونه هست در کنار اینکه چقدر زمان در هفته برای بودن با همسالانش دارد؟ 6. واکنش شما به رفتارهای وابسته او چگونه هست؟
      پاسخ مرداد 24, 1400 at 4:31 ب.ظ
  50. ساناز
    سلام من کودک ۶ ساله دارم که خیلی خودش را لوس میکند و خیلی رفتار های بچگانه تر نشان میدهد و مدام جلب توجه میکند مخصوصا اگر در جمع خونواده هامون باشیم خیلی شدید تر میشه و رفتار های تعجب برانگیزی نشون میده. لحن صداشو تغییر میده یا چهار دست و پا راه میره و ..... و یه مشکل دیگه اینکه خیلی لجبازی میکنه با صدای بلند حرف میزنه داد میزنه و اکثر اوقات حرف گوش نمیده اصلا توجه نمیکنه ب حرف های منو پدرش و حتی برعکس اون کاری ک ازش خواسته میشه رو انجام میده و دوس داره هر کاری ک میگه حتما انجام بشه. ادا در میاره توی جنع غذا نمیخوره لوس میکنه خودشو و هرکار دلش میخواد انجام میده وقتی دیگران رو میبینه.خواهش میکنم راهنمایی کنید
    پاسخ آبان 15, 1400 at 3:18 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما ساناز جان در اول اینکه او رفتارهای بچگانه نشان میدهد به نظر جمله نیاز به اصلاح دارد چون در هرصورت فرزند شما واقعا یک کودک می باشد و انتخاب مسیرهای ارتباطی کودکانه برای او کاملا نرمال می باشد و قرار نیست او مانند یک بزرگسال و فرد بالغ در این مسیر پیش برود. این مواردی که شما بیان کردید ( رفتار های تعجب برانگیزی نشون میده. لحن صداشو تغییر میده یا چهار دست و پا راه میره ) همه برای جلب توجه و دیده شدن استفاده می شود تا بتواند مورد توجه افرادی باشد که برای مهم هست. این رفتارها همه نشان از جلب توجه دارد و اگر سعی کنید رفتارهای معمول او را مورد توجه قرار بدهید می تواند کمک کند تا این رفتارها جهت جلب توجه کاهش یابد. سعی کنید که در این مسیر زوابط شما و همسرتان با او نیز از اهمیت زیادی برخودار می باشد و بهتر است که در این مورد نیز اطلاعات بیشتری در اخیتار ما قرار بدهید که چقدر او استقلال دارد و در این زمان ها واکنش شماها چیست و چقدر برای بودن با او و یا شنیدن صحبت های وقت صرف می کنید در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم.
      پاسخ آبان 15, 1400 at 12:40 ب.ظ
  51. معصومه
    سلام شبتون بخیر یه پسر شش ساله دارم که اسامی رو یاد نمیگیره و توی ذهنش نمیشینه. الان پیش دبستانی هست. سنجش کلاس اول رو هم قبول شده منتها این مسأله برای من خیلی آزاردهنده است. مثلا با گذشت پنج ماه از شروع سال تحصیلی اسم همکلاسی هاشو نمیدونه. یکی از هم کلاسی هاش توی گروه واتساپی شعر خونده بود می‌گفت میتونم با دستم نشون بدم کیه ولی اسمشو بلد نیستم. یا مثلاً دیروز نمیدونست اجاق گاز چیه؟ نوار مغز گرفتم مشکلی نداشت. تست وکسلر گرفتند نمیدونم شرایطش درست بود یا نبود . ولی ضریب هوش رو‌۱۲۳ گفتند. ولی این ضریب با چیزی که من میبینم نمی‌خونه. حتی بعضی چیزا رو که بلده بازم فراموش می‌کنه بگه. البته کاربرگهای پیش دبستانی رو خیلی عالی انجام میده. ممنون میشم اگر راهنمایی کنید. توی شهرمون که به نتیجه ای نرسیدم
    پاسخ بهمن 3, 1400 at 11:32 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما معصومه جان در این مورد در اول که بهتر است از حساسیت بیش از اندازه در مقابل خودش خوداری کنید و سعی کنید که اجازه بدهید او مسیر رشدی خودش را طی کند اما در کنار این مورد بهتر است که این موضوع مورد بررسی دقیق قرار گیرد تا بتوانیم در این مورد نظری بیان کنیم. در هرصورت حتما دلیلی برای این فراموشی وجود دارد اما بهتر است که در اول اجازه بدهید که چند متخصص شرایط او را بررسی کنند. شما تلاش و کمک خودتان را در این مورد بکنید اما دقت کنید که او را نسبت به این موضوع حساس نکنید و سعی کنید که به مسیر رشدیش احترام بگذارید.
      پاسخ بهمن 4, 1400 at 11:40 ق.ظ
  52. اسماعیل
    باسلام پسربچه شش ساله دارم که تقریبا استعداد خوبی در زمینه تکالیف مهد دارد . با پسر عموی کوچکترش که جهارسالشه هم بسیار خوب بازی می کند و حتی گاها به او اموزش می دهد و مثل یک بزرگتر با اون رفتار می کند . ولی وقتی به او میگوییم که فلان کاربد هست و یا حرف بد ی م زند بهش تذکر می دیم .اقدام به کتک کاری و پرتاب کردن وسایل می کند و تا طرف مقابل را به درد نیاورد کوتاه نمی اید وتا مدتی خشم را با جیغ و داد حفظ می کند و سپس ارام می شود.و اخیرا هنگام تماشای کارتون و یا غذا خوردن خیلی با انگشتهای پای خود کلنجار می رود.
    پاسخ بهمن 8, 1400 at 11:32 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما آقا اسماعیل اینکه او خشم دارد و یا وسیله پرتاب می کند به معنای پسر بد بودن و یا بی استعدادیش نیست اما می تواند نشان از این باشد که او به درستی نمی تواند به احساساتش پاسخ بدهد و سعی می کند خشم و ناراحتی خود را از این طریق نشان بدهد اما برای اینکه بتوانیم به او کمک کنیم نیاز است که هم با خودش در طی جلسات صحبت کنیم و هم شما و مادر ایشان پس بهتر است به صورت حضوری به روانشناس کودک مراجعه کنید.
      پاسخ بهمن 9, 1400 at 4:21 ب.ظ
  53. عاطفه
    سلام پسر من دو ماه دیگه ۶ سالش تمام میشه و الان پیش دو هست پسرم وقتی هیجان زده میشه مخصوصا زمان هایی دوستاش میان منزلمون خودش را به در و دیوار میزنه یا رو زمین میندازه گاهی هم داریم بازی میکنیم یباره میپره بالا با پا میزنه به من بعد هم من و بغل میکنه میگه ببخشید نمی خواستم بزنم تو مهد هم مربیش میگه گاهی خودش را میندازه زمین و برا جلب توجه همچین رفتارهایی میکنه ، و در عین حال خیلی مهربون و عاشق بچه ها اما کاهی یباره میزنه رو دست بچه ها برا بازی اونا فکر میکنند میخواسته بزنه، و اینکه هنوز عددها را بلد نیست بنویسه یعنی مینویسه اما برعکس مینویسه یادگیریش خیلی خوبه و مفاهیم را بلد و حتی علاقه زیادی به کتاب های ماز و تصاویر مخفی دارته و خوب هم انجام میده اما نقاشیش خیلی ضعیف نمیدونم مشکل کجاست اگر مشکل دقت و تمرکز هست پس چرا ماز و تصاویر مخفی و سایه ها و ازین دست کاربرگ ها را خوب انجام میده؟ اگر هم نیست پس چرا تو نوشتن مشکل داره و کنترل هیجان ندارد؟
    پاسخ بهمن 20, 1400 at 1:16 ق.ظ
  54. عاطفه
    سلام پسر من دو ماه دیگه ۶ سالش تمام میشه و الان پیش دو هست پسرم وقتی هیجان زده میشه مخصوصا زمان هایی دوستاش میان منزلمون خودش را به در و دیوار میزنه یا رو زمین میندازه گاهی هم داریم بازی میکنیم یباره میپره بالا با پا میزنه به من بعد هم من و بغل میکنه میگه ببخشید نمی خواستم بزنم یا داره تمرین حل میکنه یباره خط میکشه تو کتابش، تو مهد هم مربیش میگه گاهی خودش را میندازه زمین و برا جلب توجه همچین رفتارهایی میکنه ، و در عین حال خیلی مهربون و عاشق بچه ها اما کاهی یباره میزنه رو دست بچه ها برا بازی اونا فکر میکنند میخواسته بزنه، و اینکه هنوز عددها را بلد نیست بنویسه یعنی مینویسه اما برعکس مینویسه ، یادگیریش خیلی خوبه و مفاهیم را بلد و حتی علاقه زیادی به کتاب های ماز و تصاویر مخفی داره و خوب هم انجام میده اما نقاشیش خیلی ضعیف اگر مشکل دقت و تمرکز داره پس چرا کتاب های ماز و سایه ها و این دست را خوب انجام میده؟ پ اگر نه علت مشکل نوشتاری و کنترل هیجانش چی میتونه باشه و چه باید بکنم؟
    پاسخ بهمن 20, 1400 at 1:49 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما عاطفه جان ببین عزیزم در این مسیر اگر این رفتار برای جلب توجه باشد خب یک رفتار می باشد که نیاز به اصلاح دارد اما ممکن است که علایمی از بیش فعالی هم باشد البته نمی توان در اینجا تشخیص گذاری کرد اما در هرصورت با توجه به اینکه بیان می کنی اعداد را نیز برعکس می نوسد و گاهی حتی وسط نوشتن داخل کتاب خط می کشد خب بهتر است که یک سری از احتمالات که یکی از آنها بیش فعالی هست مورد بررسی قرار گیرد در هرصورت بهتر است در همین سن این شرایط رشدی و رفتاری بررسی شود و اگر درمانی نیاز است انجام شود چون هرچقدر که او بزرگ تر شود درمان این رفتارها و مشکلات سخت تر در کنار اینکه می تواند ب راعتماد به نفس او هم تاثیر گذارد . اما اینکه بیان می کنید چرا مازها را خوب حل می کند خب قرار نیست کودک شما در همه رفتارها با مشکل مواجهه باشد و حتی کودکان بیش فعال هم یک سری از کارها را به خوبی انجام میدهند در کنار اینکه هنوز تشخیص گذاری برای کودک شما رخ نداده است یعنی ممکن است اصلا مشکلی در عدم تمرکز وجود نداشته باشد و مسائل دیگری وجود داشته باشد اما بیان هر نظری بدون بررسی شرایط کودک شما تنها حدس و گمان می باشد و احتمال خطا در آن زیاد است . بهتر است به صورت حضوری کودکتان راب به روانشناس بالینی کودکان ارجاع بدهید تا بتوانیم در این مسیر به او کمک کنیم تا بتواند مسیر رشدی بهتری را تجربه کند.
      پاسخ بهمن 20, 1400 at 2:21 ب.ظ
  55. خاطره
    سلام خسته نباشید دختری دارم 6سالش تموم شده و وقتی میریم تو جمع به کل مادر و پدر رو فراموش میکنه و تمام عشف و محبت و حواسش به خواهر و شوهر خواهرم هست و این مسئله همسرم رو به شدت آ زار میده این بیذتوجهی و البته تو سن 3 سالگی این کارو میکرد با مشاور مهد صحبت کردم گفت طبیعی هست واکنش نشون ندید ولی با بزرگتر شدن بیشتر شده این مسئله و دوست داره هر کاری کنه بقیه از دستش ناراحت نشن لطفا راهنمایی بفرمایید
    پاسخ فروردین 27, 1401 at 12:01 ق.ظ
  56. سلام وقت بخیر پسر بچه ۶ سال دارم که برای ثبت نام تو یه مدرسه غیرانتفاعی بردم که از اول مهر باید بره که روانشناس مدرسه گفت بچه تون باهوشه ولی بیش فعاله وتمرکز نداره و نمی‌تونیم ثبت نام کنیم در حالیکه چند ترمه آنلاین کلاس زبان می‌ره و کلاس موسیقی می‌ره ، خیلی نگران شدیم لطفا راهنمایی بفرمایید ممنون
    پاسخ اردیبهشت 21, 1401 at 10:02 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما مرجان جان خب در این مورد بهتر است که این تشخیص گذاری ها با بررسی دقیق صورت گیرد اما خب تشخیص گذاری بیش فعالی موضوع مهمی می باشد و خب چیزی نیست که تنها براساس یک تست بتوان در مورد آن نظری بیان کرد . در این مورد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا در صورت تمایل باهم بیشتر صحبت کنیم. 1. او می تواند کلاس های موسیقی و زبان خودش را با تمرکز لازم طی کند؟ و حواس پرتی دائمی نداشته باشد؟ 2. می تواند در سر کلاس های خودش بنشیند و این مسیر را دنبال کند؟ 3. دلیل روانشناس برای این تشخیص گذاری را جویا شدید؟ 4. او رفتارهای پر خطر و یا رفتارهای حرکتی بیش از اندازه ای دارد که برای شما غیر طبیعی باشد؟ 5. او میتواند با گروه همسالان خودش ارتباط برقرار کند و با آنها بازی کند؟ 6. در مسیر یادگیری با مشکل خاصی مواجهه شده است؟
      پاسخ اردیبهشت 22, 1401 at 10:16 ق.ظ
  57. راضیه
    سلام کودک شش ساله من بسیاربازیگوش وعاشق بازی کردن وبیرون رفتن است امادر یادگیری مشکل دارد یااحتمالا دوست نداره یاد بگیره مثلا شمارش اعدا یا رنگ ها ویا چیزهایدیگهویه دکتر به من روانپزشک معرفی کردن که عموما رانپزشک ها با دارو کار میکنن میشه راهنماییم کنید که موقع مدرسه رفتنش دچارمشکل نشه
    پاسخ تیر 6, 1401 at 6:07 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما راضیه جان ببین عزیزم نیاز است که حتما شرایط کودک شما بررسی دقیق شود چون ممکن است این شرایط یادگیری و مخصوصا اگر تمرکز نیز پایین باشد در کنار رفتارهایی که شما آن را بازیگوشی می دانید نشان از بیش فعالی هم باشد و خب اهمیت دارد که در همین شرایط سنی درمان شود. بهتر است به صورت حضوری کودکتان را به روانشناس بالینی کودکان ارجاع بدهید که خب اگر این تشخیص گذاری وجود داشت متناسب با شرایط او به روند درمان او کمک شود. روانشناس از دارو استفاده نمی کند اما خب اگر جای هم نیاز به استفاده از دارو بود بهتر است مقاومت نکنید تا با ترکیب هردوی این درمان ها باهم کودکتان بتواند مسیر رشدی بهتری را تجربه کند.
      پاسخ تیر 7, 1401 at 12:25 ب.ظ

گفت و گو با مشاور کودک و نوجوان