روانشناسی کودک ۱۸ ماهه
کودک شما اکنون یک نوپا است. در سن یک و نیم سالگی سریع یاد میگیرد و پرورش می یابد و دیدن این اتفاق ها بسیار هیجان انگیز است. کودک ذهنیت و نظر خود را دارد و می تواند خواسته هایش را به صورت واضح در باره هر چیزی از لباسی که می خواهد بپوشد گرفته تا غذایی که می خواهد بخورد بیان کند. سرعت رشد او بسیار بالاست و کنترل و نگه داشتنش در جایی که قرار گرفته و جایی که باید باشد بسیار سخت است.
نگران نباشید. راه کارهای ساده ای وجود دارد که والدین با انجام دادن آنها میتوانند به کودک خود کمک کنند. مهارت هایی که برای رشد و پرورش او لازم است بیاموزد و به این ترتیب آمادگی لازم برای مواجهه با مراحل مهم زندگی کودک در شما ایجاد می شود.
در این سن بسیار محتمل است که کودک با بی پروایی راه برود، بخواهد از راه پله بدون کمک گرفتن استفاده کند و یا اسباب بازی هایش را پشت سرش پرتاب کند. او می تواند از کمر به روی زمین خم شود تا اشیاء را از روی زمین بردارد و یا بدون اینکه بیافتد چمباتمه بزند تا از نزدیک کشف کند این چیزی که روی زمین است چیست، و می تواند در حالی که با یک الگوی منظم با اشیاء بازی می کند، بدود.
کودک نسبت به دنیای اطراف خود شیفتگی دارد. باید بدانید توقف های ناگهانی هنگام انجام دادن کارهایش طبیعی است مثل زمانی که مکث می کند تا چیزی را از نزدیک آزمایش کند.
مهارت های درشت حرکتی کودک بسیار نا محسوس پیشرفت می کند. در ۱۸ ماهگی می تواند در را باز و بسته و به دستگیره در دسترسی پیدا کند. زمانیکه مهارت چنگ زدن در او به حد کافی رشد می کند، از سر هم کردن مهره های بزرگ لذت می برد و می تواند چیز های کوچک را به راحتی بردارد. همچنین می تواند به حدی مهارت کسب کرده باشد که در پوشیدن و درآوردن لباسش کمک کند.مثلا درست زمانیکه قصد خروج از خانه را دارید کفش هایش را بر می دارد.
درکنار رشد مهارت های حرکتی، مهارت های شناختی کودک نیز در حال رشد است.او می تواند بفهمد اشیاء همچنان وجود دارند با وجود اینکه او دیگر نمیتواند آنها را ببیند. در واقع می تواند بعضی مفاهیم ساده علت و معلول را درک کند.
کو دک چهره های آشنا را می شناسد و به طور حتم بازی های تکراری مثل پوشاندن صورت با دست و برداشتن دست از صورت برایش بسیار جذاب است چون هنوز حافظه اش به حد کافی رشد پیدا نکرده است. در این میان اگر خسته شده باشید و به او بگویید انجام دادن این کارهای تکراری را تمام کند او ناراحت می شود. بخشی از این احساس ناراحتی که ایجاد شده به علت علاقه او به داشتن حدو مرزهای استقلال طبلی است و بخشی مربوط به ناتوانی کودک در به خاطر آوردن آن چیزی ست که قبلا به او گفته اید.
در این دوره سنی ممکن است کودک علاقه زیادی به کتاب مصور داشته باشد و بتواند به چیزی که اسم آن را می برید اشاره کند و حتی نام بعضی اشیاء را خودش به زبان آورد.
دایره لغات او در حال گسترش است و صحبت کردن با او به یادگیری کلمات کمک می کند حتی اگر در حد توصیف محیط پیرامونش باشد. صحبت کردن با کودک او را تشویق می کند که کمی مستقل تر شود. زمانی را اختصاص دهید تا کودک به تنهایی بازی کند و در انجام دادن بعضی کارهایش مثل غذا خوردن و لباس پوشیدن به او مسئولیت دهید. این عوامل به استقلال کودک کمک می کند.
تا زمانی که کودک نیارمند تمرین برای کسب مهارت های جدید می باشد انجام دادن بازی های تکراری برایش بسیار مفید است. توجه به این نکته اهمیت زیادی دارد که باید به او زمان دهید و تشویقش کنید که تلاش کند و شکست بخورد و باز تلاش کند.
کودک نو پای شما با استقلال بیشتری پیش به جلو می رود و اکنون بهترین زمان است که او را در محیطی امن و راحت پرورش دهید.
این کار ها را انجام دهید، جایزه شما یک کودک سالم وشاد است که به مهارت هایی برای رو به رو شدن با مراحل آتی زندگی تجهیز شده است.
منبع:مشاوره-خانواده.com
با سلام و خسته نباشید.
من دو دختر دو قلو دارم که هفده ماهه هستند هر دوی آنها هنگام بازی موی همدیگه رو میکشن و هر دو بهم حساس و حسادت دارن و همچنین بعد از مدتی بازی با اسباب بازی هایشان به سراغ مبلها رفته و تمایل به بازی روی انها دارند و بسیار لجبازی می کنند.ممکنه من را راهنمایی کنید که با رفتار آنها چه کنم آیا رفتار آنها عادی است؟
رفتار دوقلو های شما چندان هم غیر عادی نیست و مقتضی سن آنهاست.به نظر می رسد خود شما بیشتر خسته و کم حوصله شده اید که حق هم دارید.نکته مهم در تربیت دو قلو ها این است که بین آنها فرق نگذارید تا به هم حسادت نکنند.معمولا دو قلو ها از نظر اخلاقی فرق دارند و یکی از آنها آرام تر است.اگر شما هوای فرزند آرام تر را بیشتر داشته باشید فرزند دیگر حسادتمی کند.رفتار شما نباید به طور ثابت به نفع یکی و به ضرر دیگری باشد.اما این که از مبل ها بالا می روند طبیعی است اگر بتوانید هر روز آنها را به جایی ببرید که انرژی شان با بازی تخلیه شود آرام تر می شوند.
سلام دختری دارم که حالا ۱۸ ماهش شده بعضی مواقع موقع ناراحتی دو دسته میزنه تو سرش یا دندون هاش رو به هم فشار میده که صدا میکنه.دخترم در موقع دیدن بچه ها از خودش کوچیکتر و یا مقداری بزرگتر واکنش نشون میده و خودش میندازه رو زمین و گریه و زاری راه میندازه.و یا بهش حمله میکنه و جیغ میزنه.البته ناگفته نماند برادرم پسری داره دوساله که در گذشته اون به دخترم چند بار حمله کرده و از همون موقع تا حالا دخترم در زمانی که اون به طرفش میاد بیشتر حساسیت نشون میده تا بقیه افراد.طلفا راهنمایی بفرمایید
با سلام. نگران نباشید، با توجه به سن کودک شما واکنش وی نسبت به کودکان دیگر تا حدود زیادی عادیست تنها در این میان باید به رابطه و حضور متناسب مادر و ارتقای رابطه مادر-کودک توجه داشت. حواستان باشد در زمانی که کودک بی قراری می کند و خود را می زند با نادیده گرفتن این رفتارها انها را خاموش کنید. فرایند نادیده گرفتن در این سن سه تا چهار هفته زمان می برد تا رفتار خاموش شود.
با سلام حتما کودک خود را نزد یک روانپزشک ببرید روانشناسی اطفال و نحوه برخورد با کودکان خیلی قوانین خاص و مهمی داره.هرگونه اشتباه والدین میتونه منجر به مشکلات شخصیتی در آینده فرزندتون بشه.مشکل شما تخصصی هست و بهتره که به متخصص روانپزشم اطفال مراجعه نمایید.
با سلام دختری ۱۸ ماهه دارم بعضی مواقع موقع ناراحتی دو دستی میزنه تو سرش یا دندون هاش رو به هم فشار میده که صدا میکنه.دخترم در موقع دیدن بچه های از خودش کوچیکتر و یا مقدار بزرگتر واکنش نشون میده و خودش رو میندازه رو زمین و گریه میکنه و یا به اون حمله میکنه و جیغ میزنه .البته ناگفته نماند خواهر زنم پسری داره دو ساله که در گذشته اون به دخترم چندین بار حمله کرده و از همون موقع تا حالا دخترم در زمانی که اون به طرفش میاد بیشتر حساسیت نشون میده تا بقیه افراد لطفا راهنمایی بفرمایید.
با سلام. پرخاشگری کودکان در این سن می تونه ناشی از تقلید باشه و همانطور که گفتین کودک فامیل می تونه تاثیر گذار باشه. چون دختر هجده ماهه شما نمی دونه که این رفتار چقدر بده و تنها زمانی که تاثیر رفتارش رو می بینه لذت می بره و تکرار می کنه… باز هم تاکید می کنه تاثیر رفتار روی اطرافیان. پس کاری که باید بکنید اینه که این رفتارها رو نادیده بگیرید و سعی کنید رفتارهای مثبت کودک را تشویق کنید. این مسئله باعث تشدید رفتارهای مثبت می شود. اگر در این صورت از بین نرفت ممکن است کودک دچار اضطراب باشد.
باسلام،دخترم نوزده ماهشه،الان حدود شش ماهه که زمانی ک درز میکشیم میاد روی شکم ما میخابه وخودشو سفت میککنه،دکتر بردم گفتن ی جور کسب لذته که باید حواسش وپرت کنی،ازمایش ادرار،متخصص زنان…همه اینارو انجام دادم،همه گفتن باید بی توجه باشی وحواسشو پرت کنی،خیلی نگرانم الان شش ماهه این کارو میکنه البته اگه دوروبرش شلوغ باشه کلا یادش میره
با سلام خدمت شما دوست عزیز
این یک وع کسب لذت می باشد و معنای جنسی برای او ندارد و ممکن است به صورت اتفاقی این لذت را تجربه کرده باشد . بهتر است سعی کنید به پهلو بخوابید و او را در بغلتان بگیرید اما زیاد به خودتان نچسبانید و توجه زیادی به این مسائل نکنید چون به مرور برطرف می شود و در کنار این موضوعات سعی کنید که علایق او را بشناسید و لوازم لازم را برای او تهیه کنید تا او بتوانید به سمت آنها گرایش بیشتری پیدا کند و از تمرزک زیاد بر این موضوعات خوداری کند.
سلام وقتتون بخیر خسته نباشید، پسر من ١٨ ماهشه و بنا به دلایلی مجبور شدیم به مدت یک ماه خونه خواهرم باشیم تا خونه پیدا کنیم تو شهر جدید، پسر من خیلی آروم بود، الان جدیدأ لجباز شده، خودشو پرت میکنه به عقب، اطرافیان بهم میگن توجه نکن بهش بزار گریه کنه، اما واقعأ طاقت ندارم، نگاه ها به سمتم سنگینی میکنه تا گریه میکنه نگاهش میکنن یا یه جیزی از دستش میگیرن گریه میکنه خودشو پرت میکنه به عقب، الانم که سرما خورده حساس تر شده، میترسم عصبی بار بیاد
البته خودمم دیگه عصبی شدم
با سلام خدمت شما دوست عزیز
دقت کنید که تغییر شرایط می تواند باعث کاهش روابط شود و یا مشکلاتی در این تغییر شرایط ایجاد شود که بر روی رفتار کودک تاثیر داشته باشد .اما دقت کنید که بهتر است در زمان هایی که او رفتار مناسب دارد برای او وقت کافی قرار بدهید و به استقلال او اهمیت و احترام بگذارید اما خودتا در طول روز به او توجه مثبت داشته باشید بدون قیر و شرط تا شرایط جدید برای او با کاهش توجه شما همراه نباشد .
زمانی که این سبک رفتار را دارد بهتر است او رابغل کنید و بیان کنید که می دانید ناراحت و یا عصبانی است اما شما نمی توانید در زمان فعلی چیزی که می خواهد را به او بدهید تا او بداند نیاز و احساس او را درک می کنید اما بازهم دلیلی برای دادن ان شی و… وجود ندارد و محبتا شما ربطی به ندادن ندارد.
البته دقت داشته باشید که در شرایط مریضی نیاز و توجه کودکان به توجه افزایش می یابد و به دلیل دردی که تحمل می کنند و دامنه کلمات انها که ضعیف می باشد و نمی توانند این مریضی و ناراحتی را بیان کنند ممکن است با رفتارهایی چون گریه و پرت کردن و.. احساسات خود را نشان بدهند.
با سلام من دختر ۱۸ ماه ای دارم که فوق العاده با هرصدا ویا شخصی میبینه حتی عمه و پدر بزرگ میترسه .و اینکه ترسش جوری هست ک تو خوابه پرش دارهو درحال حاصضر خیلی جیغ میزنه الکی و حالت دعوا کردن داره خودش به عقب پرت میکنه و گریه میکنه هر توضیحی که بهش میدم اصلا توجهی نمیکنه .
با سلام خدمت شما دوست عزیز
در این مسیر با توجه به میزان واکنشی که کودکتان نشان می دهد نیاز است که به صورت حضوری به روانشناس بالینی کودک مراجعه داشته باشید تا یک مصاحیه بالینی کامل از دوران بارداری و شرایط رشدی کودتان صورت گیرد و بتوانیم در این زمینه به هردوی شما در بهبود این علایم کمک کنیم.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۲۴۷۱۰۰
باسلام ممنون که پاسخگو هستید…. من یه پسر ۱۹ماهه دارم قبلا خیلی آروم بود یه جا مینشست یا میخوابید بازی میکرد ولی الان تا یه چیزی میخواد اگه بهش ندیم یا ازدستش بگیریم میزنه و گریه میکنه خودشومیندازه زمین بچه ها اطرافشو میزنه چه کوچیک تر چه بزرگ تر همیشه سر این زدناش بامن دعوا میشه و من واقعا سنم کمه و نمیدونم چیکار کنم خودم ۱۹سالمه… پسر برادرشوهرم ۲سالشه خیلی شیطونه اذیت پسرم میکنه و اسباب بازیاش میگیره یا میشکنه پسر منم میزنش این رفتارش طبیعیه یا خطرناک واقعا نگرانم؟
سلام به شما زهرا جان
بهتر است سعی کنید که با او در آرامش برخورد کنید و به استقلال او احترام بگذارید اگر او چیز خطرناکی را می خواهد به او بیان کنید که دوستش دارید اما به دلیل خطر نمی تواند به او بدهید و سعی کنید که برای او محیطی را محیا کنید که وسایلی که به ان علاقه دارد را در دسترس داشته باشد البته وسایلی که برای سن او مناسب می باشد .
در مورد برخورد پسر برادر شوهرتان میز بهتر است سعی کنید که به اجبار وسیله ای را از پسرتان نگیرید و به او بدهید و اجازه بدهید که او اگر دوست داشت وسایلش را به دیگران بدهد در کنار اینکه سعی کنید اجازه بدهید که او خودش مشکلات را برطرف کند و شما سعی کنید که در مقابل او از صحبت و تعامل استفاده کنید تا او نیز روش های درست بررسی مشکلات را آموزش ببیند .