روانشناسی کودک ۱۸ ماهه
کودک شما اکنون یک نوپا است. در سن یک و نیم سالگی سریع یاد میگیرد و پرورش می یابد و دیدن این اتفاق ها بسیار هیجان انگیز است. کودک ذهنیت و نظر خود را دارد و می تواند خواسته هایش را به صورت واضح در باره هر چیزی از لباسی که می خواهد بپوشد گرفته تا غذایی که می خواهد بخورد بیان کند. سرعت رشد او بسیار بالاست و کنترل و نگه داشتنش در جایی که قرار گرفته و جایی که باید باشد بسیار سخت است.
نگران نباشید. راه کارهای ساده ای وجود دارد که والدین با انجام دادن آنها میتوانند به کودک خود کمک کنند. مهارت هایی که برای رشد و پرورش او لازم است بیاموزد و به این ترتیب آمادگی لازم برای مواجهه با مراحل مهم زندگی کودک در شما ایجاد می شود.
در این سن بسیار محتمل است که کودک با بی پروایی راه برود، بخواهد از راه پله بدون کمک گرفتن استفاده کند و یا اسباب بازی هایش را پشت سرش پرتاب کند. او می تواند از کمر به روی زمین خم شود تا اشیاء را از روی زمین بردارد و یا بدون اینکه بیافتد چمباتمه بزند تا از نزدیک کشف کند این چیزی که روی زمین است چیست، و می تواند در حالی که با یک الگوی منظم با اشیاء بازی می کند، بدود.
کودک نسبت به دنیای اطراف خود شیفتگی دارد. باید بدانید توقف های ناگهانی هنگام انجام دادن کارهایش طبیعی است مثل زمانی که مکث می کند تا چیزی را از نزدیک آزمایش کند.
مهارت های درشت حرکتی کودک بسیار نا محسوس پیشرفت می کند. در ۱۸ ماهگی می تواند در را باز و بسته و به دستگیره در دسترسی پیدا کند. زمانیکه مهارت چنگ زدن در او به حد کافی رشد می کند، از سر هم کردن مهره های بزرگ لذت می برد و می تواند چیز های کوچک را به راحتی بردارد. همچنین می تواند به حدی مهارت کسب کرده باشد که در پوشیدن و درآوردن لباسش کمک کند.مثلا درست زمانیکه قصد خروج از خانه را دارید کفش هایش را بر می دارد.
درکنار رشد مهارت های حرکتی، مهارت های شناختی کودک نیز در حال رشد است.او می تواند بفهمد اشیاء همچنان وجود دارند با وجود اینکه او دیگر نمیتواند آنها را ببیند. در واقع می تواند بعضی مفاهیم ساده علت و معلول را درک کند.
کو دک چهره های آشنا را می شناسد و به طور حتم بازی های تکراری مثل پوشاندن صورت با دست و برداشتن دست از صورت برایش بسیار جذاب است چون هنوز حافظه اش به حد کافی رشد پیدا نکرده است. در این میان اگر خسته شده باشید و به او بگویید انجام دادن این کارهای تکراری را تمام کند او ناراحت می شود. بخشی از این احساس ناراحتی که ایجاد شده به علت علاقه او به داشتن حدو مرزهای استقلال طبلی است و بخشی مربوط به ناتوانی کودک در به خاطر آوردن آن چیزی ست که قبلا به او گفته اید.
در این دوره سنی ممکن است کودک علاقه زیادی به کتاب مصور داشته باشد و بتواند به چیزی که اسم آن را می برید اشاره کند و حتی نام بعضی اشیاء را خودش به زبان آورد.
دایره لغات او در حال گسترش است و صحبت کردن با او به یادگیری کلمات کمک می کند حتی اگر در حد توصیف محیط پیرامونش باشد. صحبت کردن با کودک او را تشویق می کند که کمی مستقل تر شود. زمانی را اختصاص دهید تا کودک به تنهایی بازی کند و در انجام دادن بعضی کارهایش مثل غذا خوردن و لباس پوشیدن به او مسئولیت دهید. این عوامل به استقلال کودک کمک می کند.
تا زمانی که کودک نیارمند تمرین برای کسب مهارت های جدید می باشد انجام دادن بازی های تکراری برایش بسیار مفید است. توجه به این نکته اهمیت زیادی دارد که باید به او زمان دهید و تشویقش کنید که تلاش کند و شکست بخورد و باز تلاش کند.
کودک نو پای شما با استقلال بیشتری پیش به جلو می رود و اکنون بهترین زمان است که او را در محیطی امن و راحت پرورش دهید.
این کار ها را انجام دهید، جایزه شما یک کودک سالم وشاد است که به مهارت هایی برای رو به رو شدن با مراحل آتی زندگی تجهیز شده است.
منبع:مشاوره-خانواده.com
سلام. پسر من ۱۷ ماهه هست . در زمینه رشد و تکامل مطابق با جدول سنی اش است . تنها مشکلی که دارم اینه هیچ وقت مواد غذایی را با دست به دهان نمیبره . اشیا را میبره ولی از از چسبناک شدن دستش خوشش نمیاد و در گاز زدن میوه یا بیسکوییت بسیار محتاطه و اگر کمی سفت باشه نمیجوه. با قاشق غذا خوب میخوره و حتی خودشم با قاشق دوست داره. نمیدونم چکار کنم که اولا جویدن را یاد بگیره و ثانیا خودش با دستش مواد غذایی را در دهان بگذاره
سلام به شما دوست عزیز
اینکه او با دست غذا به دهان نمی برد و یا اینکه از چسبیدن اشیاه به دستش خوشش نمی اید اگر به میزانی می باشد که امکان و نشانه های وسواس را دارد نیاز است که در این مسیر به صورت حضوری شرایط رشدی و تربیتی او را مورد بررسی قرار بدهیم تا بتوانیم به او کمک کنیم .
اما اگر تنها به عنوان یک رفتار می باشد او کم کم با تجربه های کوچک می تواند رشد بیشتری داشته باشد و اینکه او دوست ندارد سیب دندان بزند این طبیعی می باشد چون کودک شما هنوز به رشد کامل نرسیده است و ترجیح می دهد غذاهایی را بخورد که برای او راحت تر می باشد .
بهتر است در این مسیر اگر خودتان رفتارهای بکن و نکن زیادی دارید و یا حساسیت زیادی بر روابط و یا کارها و تمیزی او انجام می دهید برای بررسی دقیق تر به صورت تلفنی و یا حضوری اقدام کنید .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۳۵۴۷۸۳
سلام
سلام شما می توانید سوالتان رادر هیمن قسمت ارسال کنید
سلام یه پسر۱۸ماهه دارم که نمیذاره پوشکش کنم میبرمش دستشویی میره اب بازی میکنه دیگ نمیخواد بیاد بیرون اما توانایی دستشویی گفتن و انجامش رو نداره تا اخر دست وپاهاشو نگه میداریم تاعوضش کنیم.جدای از اون هرچی بهش ندیم گریه میکنه قهر میکنه بهش میگم نمیشه و خطر داره اصلا گوش نمیده فقط گریه میکنه چیکارش کنم خودم کلافه شدم میشه از دندان دراوردن هم باشه بیتابی هاش.
سلام به شما دوست عزیز
سن کودک شما مناسب آموزش توالت رفتن می باشد اما دقت کنید که نیاز است از نظر بدنی نیز او توانایی کنترل ادرار و مدفوع خود را داشته باشد و همچنین رشد حرکتی و زبانی او نیز تاثیر زیادی دارد و بهتر است سعی کنید که اگر او هنوز کنترل ندارد و پوشاک شدن نیز برایش احساس ناخوشایندی را ایجاد می کند از شورت های مخصوصی که در مغازه سیسمونی فروشی ها وجود دارد استفاده کنید که این تمایل او باعث کثیفی نیز نشود .
دقت کنید که اجبار بیشتر شما با لجبازی و شرایط سخت تر همراه می شود پس بهتر است سعی کنید در این مسیر با آرامش پیش بروید و در زمان هایی که می دانید فرزندتان عموما ادرار و یا مدفوع دارد او را به توالت ببرید .
در این مسیر دقت کنید که فرزند شما هنوز وقت دارد و همانطور که اشاره کردم شرایط روانی و جسمی او از اهمیت برخودار می باشد .
سلام، دختری دارم ۱۸ ماه که دچار ترس است، ترس از کلیه افراد، محیط بیرون، نبودن مامانش، یا روشن شدن کولرو… هر فردی که به ما نزدیک میشه وصحبت میکنه شروع به گریه کردن میکنه، تا موقع حضور ما یا شخص ادامه داره، در دوران قرنطینه هم هیچ جا نبردیمش،که خود همین باعث شد که این موضوع بیشتر بشه البته قبل از قرنطینه هم با کسی ارتباط برقرار نمیکرد وبا دیدن کسی گریه میکرد، که رو به بهبودی بود،الان زیاد شده و ما نگرانیم از این موضوع،
سلام به شما دوست عزیز
در این مورد باید بیان کنم که ترس در کودکان همیشه مشاهده می شود عموما کودکان، در سنین ۶ تا ۸ ماهگی، از افراد نا آشنا می ترسند و این ترس تا ۱۸ ماهگی نیز ادامه دارد اما با افزایش سن کودک، نوع ترس ها نیز تغییر می کند. بین ۲ تا ۵ سالگی در کودکان ترس هایی مانند ترس از تاریکی و تنهایی و ترس از حیوانات،بروز می یابد. باآغاز دوره دبستان در برخی از دانش آموزان ترس از مدرسه دیده می شود.
اما اگر این ترس ها به میزانی باشد که روابط اجتماعی فرد را به صورت کام مختل کند و یا اینکه در شرایط روحی و عملکرد کودک تاثیر منفی داشته باشد در این صورت دیگر نمی توان آن را طبیعی در نظر گرفت و نیاز است که برای بررسی آن به صورت حضوری کودکتان را به روانشناس بالینی کودکان ارجاع بدهید تا بتوانیم با بررسی همه شرایط و مسیر رشدی و تربیتی در این مورد به او کمک کنیم تا شرایط بهتری را تجربه کند .
چون رشد طبانی ، حرکتی ، عاطفی و مغزی تاثیر زیادی می تواند در این موراد داشته باشد البته وابستگی نیز تاثیر زیادی می تواند رد نوع عملکرد کودک داشته باشد در این مسیر بدون بررسی دقیق نمی توانیم نظر درستی بیان کنیم اما آنچه قابل مشاهده می باشد این است که این ترس گسترش زیادی پیدا کرده است و از ترس های نرمال کودکی بیشتر می باشد و با توجه به تاثیر بر عملکرد نیاز به طی کردن جلسات می باشد .
ترس اگر بیش از اندازه نرمال آن باشد می تواند به مرور و حتی با رشد کودک نیز ادامه یابد و مشکلات بیشتری از جمله موارد زیر را برای کودک ایجاد کند :
۱.ترس دائم و ثابت به هر دلیل بر جسم و روان کودک اثر بسیار نامطلوبی به جا می گذارد و سبب محروم نمودن کودک از زندگی طبیعی و شاد می شود و در جسم و روان کودک اختلال ایجاد می کند و شرایط روحی بر عملکرد و انتخاب ها و نوع واکنش تاثیر دارد .
۲.ترس، فعالیت های هوشی را مختل و گاه متوقف می کند و مانع بروز توانایی های ذهنی کودکان می شود.ترس از نظر هوش تاثیرات منفی برای کودکان دارد بی آن که کودک از نظر هوشی مشکل داشته باشد، دقت و تمرکز کمتری در یادگیری مطالب دارد و دچار فراموشی و حواس پرتی می شود و در حداقل ترین حالت ممکن کاهش تمرکز می شود .
۳.ترس گاهی سبب افسردگی، خجالت و گوشه گیری می شود و کودکان را از فعالیت، شادی و تحرک لازم بازمی دارد و گاهی با اضطراب های اجتماعی نیز همراه می شود .
۴. کودکان در ترس های شدید می توانند با مشکلات دیگری چون لکنت زبان یاشب ادراری روبرو شوند.
کودک شما رد سنی قرار دارد که می توان با آسیب های کمتر این ترس ها را درمان کرد و هم شما و هم خود او نتیجه گیری بهتری از نظر شرایط روحی و عملکرد اجتماعی را تجربه کنید .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۶۸۵۸۹۵
سلام
وقتتون به خیر و شادی
پسر من ١٩ ماهشه و بشدت به من و پدرش وابسته است. توی خونه هم همه جا دنبالم میاد .هر دوی ما شاغلیم و من از نه ماهگیش مجبور شدم کارم رو شروع کنم به همین دلیل پرستار گرفتم.
الان وارد جمعی میشیم بشدت خجالت میکشه لبخند روی لبش هست اما جدا نمیشه.به من می چسبه و همش دلش میخواد بغلش کنیم خونه مادر بزرگش هم نمیمونه از طرفی با پسر خواهرم که دقیقا هم سنند ارتباط خوبی نداره و از صدای جیغ و فریاد اون گریه میکنه؛ یجورایی یا ازش بشدت میترسه و یا از سر خشم باهاش برخورد میکنه.
مشکل دیگه من شیر شب پسرمه؛ شبها چندین بار بیدار میشه و شیشه شیر میخوره و اغلب با گریه و فریادِ. از چند نفر مشاوره گرفتم و کتاب خوندم بعضی میگن که بایستی شیر خوردنش رو قطع کنی و بعضی نظرشون بر اینه باید تا دوسالگی ادامه بدی
نمیدونم راه درستش کدومه
و اگه باید شیر قطع بشه چطور باید اینکار رو انجام بدم
بتدریج یا یکباره
ممنون میشم راهنمایی بفرمایید
سلام به شما دوست عزیز
قابل درک می باشد که این مسیر برای شما و همسرتان نسبت به گذشته دشواری بیشتری را به دنبال دارد اما دقت داشته باشید که در بیشتر طول روز فرزند شما از داشتن شما و همسرتان محروم می باشد و اینکه زمانی که در کنار او هستید بخواهد وابستگی بیشتری نشان بدهد و توجه بیشتری را طلب کند یک نیاز طبیعی می باشد .
در مورد شیر خوردن او نیز یک روند طبیعی می باشد اما با توجه به اینکه او در این سن شروع به غذا خوردن روزانه کرده است سعی کنید قبل از خواب به او غذا بدهید در کنار اینکه شیر او را نیز بدهید و یا از شیر های پاستوریزه استفاده کنید که سنگین تر می باشد و میزان بیداری کودک را به مرور کاهش می دهد.
او شیر خشک مصرف می کند پس بهتر است براساس نمودار رشدی و دستورات غذایی متناسب با سن او پیش بروید تا بتوانید نتیجه گیری بهتری داشته باشید زمانی که کودک شروع به غذا خوردن می کند به مرور میزان غذاهای دریافتی او بیشتر می شود و میزان شیر خوردن او کاهش می یابد از قطع ناگهانی شیر خوردن خوداری کنید چون این شیشه شیر و یا سینه برای کودکان نقطه امن محسوب ی شود و نباید ناگهان ان را از کودک جدا کرد.
سلام پسرم امروز ۱۸ماهه شد،جدیدا خیلی حالت عصبی داره هرچی دستش بیاد پرت میکنه،دوست داره همه رو اذیت کنه،بچه همسن خودش کنار باشه یا نیشگون میگیره یا موهاشو میکشه.همش دنبال من میاد تو طول روز اشپزخونه با وسایل اشپزی بازی میکنه وزود تغییر نظر میده مثلا دیگه اشپزی نمیکنه با ملاقه میکوبه به یخچال،توروخدا یه راهکار بدید بهم هرچی میگم بدتر میکنه واقعا دیگه خجالت میکش ک کسی بیاد یا جایی برم چون کوچیک بزرگ فرق نداره یا میزنه یا نیشگون میگیره،یا مومیکشه
باسلام وخسته نباشید. یک دختر ۱۹ماه دارم ویک پسریک ماه ونیم،مابخاطر شرایط پیش اومده این مدت رو درخونه مادرم هستیم.ولی در این مدت دخترم بسیار لج باز وحسود شده است،و وابستگی شدیدی به مادرم پیداکرده اگرنباشد به شدت گریه می کند وحاضر نیست مادرم ازکنارش تکان بخورد ونبودن من خیلی ناراحت نمی شود.قبل ازاین رابطه خیلی صمیمی باخودم داشت وروابط خوبی با دیگران ولی الان بیرون ازخونه باپدرش باشه از بغلش تکون نمی خوره.به سمت پسرم یابچه های کوچک ترازخودش یک دفعه حمله ورمیشه وگاز میگیره یا ی اسیبی میرسونه.درحالی که بسیار بابچه های کوچک ترازخودش رابطه خوبی داشت وعلاقه زیادی به رابطه برقرارکردن باکودکان داشته.در زمانهایی که پسرم خوابه یاساکته باهاش مشغول بازی میشم ولی نمیدونم چرا بازم کارهاشو تکرارمی کنه.ممنون میشم از راهنمایی شما
سلام به شما دوست عزیز
به نظر می رسد که او توانسته است با مادرتان ارتباط لازم را بدست بیاورد به همین دلیل دوست دارد او را کنار خود داشته باشد و ممکن است توجه هریک از شما به پسرتان و یا هرکودک دیگر باعث واکنش او شود .
در این مسیر بهتر است شما سعی کنید که به هردوی کودکانتان توجه داشته باشید و بازی های سه نفره را ایجاد کنید تا بتوانید در یک تعامل نشان بدهید که هردوی آنها برایتان ارزشمند می باشند .
سعی کنید که اگر کسی را میزند دست او را ارام نگهدارید به او بگوید می دانید عصبانی و یا نرااحت هست اما زدن کار زشتی هست .
دقت کنید که او برای کسب توجه ، دریافت محبت و حتی بیان احساسات و نیازهایش ممکن است از گریه و جیغ زدن و یا حتی زدن استفاده کند او هنوز به میزان لازم نمی تواند از کلمات استفاده کند پس این سبک رفتاری در این سن طبیعی می باشد اما به میزان کم و اگر زیاد باشد نشان می دهد که او یا توجهی که می خواهد را دریافت نمی کند و یا احساساتی را تجربه می کند که نمی تواند در مورد ان صحبت کند و به شماها نشان بدهد.
ممنون ازراهنمایی شما ولی شما چه پیشنهادی بازی در این سن دارید
با عرض سلام و خسته نباشید .
من یک دختر هجده ماهه دارم .خیلی به گوشی علاقه نشون میده و گوشی رو با گریه از من میگیره .و کلا خیلی درگیر شده .و من نمیدونم با چه روشی گوشی رو ازش بگیرم و کاری کنم که دیگه این عادت رو ترک کنه و سراغ گوشی نره .
ممنون میشم راهنماییم کنید .
با تشکر فراوان .
سلام به شما دوست عزیز
در این مورد نیاز است که شما و همسرتان نیز در مقابل او از کارهای دیگری چون کتاب خواندن ، بازی با او با اسباب بازی ، نقاشی کشیدن و هر بازی دیگری استفاده کنید و خودتان نیز تایم های زیادی را با گوشی سپری نکنید چون در هر صورت الگوبرداری رفتاری نیز برای او وجود دارد .
شما با ایجاد فضاهای جذاب تری برای کودک خود می توانید این عادت را به مرور کاهش بدهید در کنار اینکه به هیچ عنوان از گوشی به عنوان تشویق استفاده نکنید یعنی بیان نکنید غذایت را بخور تا بهت گوشی بدم و یا برای اینکه او غذا بخورد یا بخوابد و… برای او از گوشی فیلم یا اهنگ و… بگذارید .
با این اصلاحات رفتاری می توانید شرایط بهتری را در این مورد تجربه کنید .
با سلام پسر من ۱۷ ماهشه ولی اصلا حرف نمیزنه فقط در حد ماما بابا اونم گاهی
هر چیم باهاش حرف میزنم اصلا توجه نمیکنه خیلی سخت یه چیزیو یاد میگیره البته بستگی داره ک چی باشه مثلا کارهای فنی مث کار با یه وسیله ای رو بدون اینکه یادش بدی خودش نگا میکنه و یاد میگیره ولی حرف زدن رو اصلا مثلا هی باهاش کار میکنم که یه چیزیو بیاره رو یاد نمیگیره خیلی کلافه شدم میشه راهکار بدین؟
سلام به شما دوست عزیز
در این مورد نیاز است که شرایط کودکتان از نظر رشدی به صورت کامل مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم در این مسیر نظر دقیقی را بیان کنیم و در صورت نیاز او یک سری کمک های حرفه ای را دریافت کند .
به صورت کلی رشد زبانی در این سنین می تواند شامل موراد زیر باشد :
در این دوره بیش تر کودکان واژگان پایه ای میان ۵ تا ۲۰ واژه را به کار میبرند.
این واژگان بیش تر نام ها هستند.
توانایی پیروی و تکرار سخنان دیگران به گونهای آهنگین
به کاربردن واژگانی دست و پا شکسته که دارای بار عاطفی است.
توانایی درک و به کاربردن فرمانهای ساده که این موضوع از اهمیت زیادی برخودار می باشد به همین دلیل بهتر است که توجه کنید .