روانشناسی کودک ۵ سالگی
آنچه باید در مورد کودک پنج ساله خود بدانید:
کودک در حال یادگیری درباره خودش و دنیای اطرافش است، نقش شما در کمک به پیشرفت مهارت هایی که برای کسب موفقیت های فیزیکی، ذهنی و اجتماعی نیازدارد، کلیدی است. آیا می دانید چه کاری از شما بر می آید؟ چگونه می توانید بطور موثر با مهد یا پیش دبستانی همکاری کنید؟ و مهمتر از همه اینکه چطور متوجه می شوید که کودکتان کارش را خوب انجام می دهد یا نه؟
سلامت جسمی و مهارت های حرکتی درشت
از نظر فیزیکی، کودک پنج ساله شما نسبت به یک سال قبل تسلط بیشتری برای انجام کارها ازخود نشان می دهد. مثلا گرگم به هوا بازی می کند، ازچارچوب کوهنوری (وسیله ای که برای بالارفتن در پارک ها تعبیه شده است) با دقت وتوجه به فاصله ها استفاده می کند و به توپ ضربه می زند. آنها اکنون متعادل تر هستند و با اطمینان بیشتری از وسایل بازی برای سرگرم شدن استفاده می کنند. اگر بتوانند توپ را خوب پرتاب کنند و بگیرند و به آن ضربه بزنند بازی بیسبال برای آنها جالب بنظر می رسد. بازیهای پر جنب و جوش در پیشرفت مهارت های حرکتی کودک ضروری است و همراه با تناسب فیزیکی و سلامت سیستم قلبی عروقی، موجب کشیده شدن عضلات و استحکام استخوان ها می شود. وهمچین به بهتر غذا خوردن و خوابیدن کودک کمک می کند.
مهارت های حرکتی ظریف
زمانی که کودک در مهارت هایی مثل باز و بسته کردن دکمه و زیپ که قبلا به صورت ابتدایی کسب کرده، مسلط تر می شود، لباس پوشیدن هنگام صبح برایش راحت تر است. وقتی به راحتی از مداد یا قیچی استفاده میکند موضوعاتی که در کارهای هنری اش ارائه می دهد قابل تشخیص تر است و می تواند پازل های پیچیده تری را حل کند. هر فعالیتی که به کودک فرصت بهبود این مهارت ها را بدهد بسیار سودمند است. لوازم کارهای هنری، اسباب بازی های سازه ای و بازی های تخته ای به طور ویژه موثر هستند.
مهارت های اجتماعی
کودک شما می داند در هربازی هرکسی نقشی دارد، ولی آنها هنگام بازی به یک شخص بزرگسال نیاز دارند تا بازی را برایشان شرح دهد و بین انها داوری کند. برد برای آنها جذاب و باخت وحشتناک است، چون آنها مقهوم اقبال (grace) در پیروزی و شکست را نمی دانند. فکر نکنید که مدام مجبور به نظارت بر کارهای کودک هستید. کودک شما نیاز دارد مهارت هایش را برای برقراری ارتباط، شناخت و معامله همراه با کشمکش و تعارض با همسالانش را تمرین کند و بهبود بخشد. و شما تنها باید زمانیکه کنترل از دست خارج می شود پادرمیانی کنید. اهمیت این کار را دست کم نگیرید که بهتر است هر ازگاهی به کودک فرصت دهید به تنهایی بازی کند چون این کار به او کمک می کند فکر کردن به صورت مستقل را بیاموزد.
مهارت های شناختی
زمانی که کودکان حین درگیری با مسائل ساده شروع به درک مفهوم اندازه، وزن و حجم می کنند، مهارت های شمارش و خواندن و نوشتن در انها بهبود پیدا می کنند. کودک یاد میگیرد بخواند و از سوی دیگر او اکنون نه تنها شروع به تشخیص کلمات آشنا در تصویر می کند بلکه تشخیص می دهد ساختار قصه چگونه شکل یافته است. فرزند شما هنور می خواهد با شما بخواند، آماده باشید و بدانید نقش مهمی به عهده شماست، به کلمه هایی که او می داند اشاره کنید و از او سول بپرسید. هر فعالیتی که به کودک فرصت استفاده از خلاقیت و تصور را بدهد مفید است زیرا این فعالیت ها به بهبود مهارت های شناختی که برای حل مساله و درک مفاهیم جدید نیار دارد، کمک می کند.
حمایتی که از کودک ۵ ساله میکنید تا در مسیر زندگی هدایت شود با حمایت از کودک ۲ و یا ۳ ساله تفاوت دارد. از سوی دیگر تلاش های شما از هر زمان دیگری در کمک به کودک برای تبدیل شدن به یک بزرگسال شاد ومتعادل و سازگار، اهمیت بیشتری دارد.
منبع:مشاوره-خانواده.com
بیشتر بخوانید:
پیش بسوی یک سالگی: آنچه باید در مورد کودک یک ساله بدانید
پیش به سوی دو سالگی: انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید
پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید
پیش به سوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید
سلام خسته نباشید من دارای پسری ۵ ساله هستم که عاشق فحش دادن وخیلی زود عصبانی میشه بازی بابچه ها راخیلی دوست داره ومن مرتب او را به خانه بازی می برم ولی هر جا می ره اینقدر بلند و زیاد حرف می زنه که سر همه رو می خورد
با سلام. این رفتارهای کودک شما در بیرون از خانه بازخورد گرفته و تقویت شده است. حتما سعی کنید که نسبت به فحش دادن ها بی توجه بوده و نادیده بگیرید تا رفع شوند. بعلاوه به دنبال منشا اضراب یا پرخاشگری کودک باشید. خودتان نیز در خانه وقت برای بازی با کودک بگذارید.
با سلام.دختر ۵ ساله من لبش را می مکد و گوشش را میگرد .درمانی وجود دارد لطفا راهنمایی کنید چون من نگران اینده دخترم هستم.متشکرم.
با سلام.. این رفتارها عادت شده اند و گاهی نشان از اضطراب کودک دارند. روش بیزاری درمانی را زیر نظر روان شناس انجام بدهید. هم چنین وضعیت اضطراب کودک باید بررسی شود.
سلام پسر عمه ی من ۵ سالشه فوق العاده وابسته به پدر و مادرش بوده و تمام این سالها با به دنیا امدن فرزند جدید، پدر و مادر کاملا اون رو رها کردن و تمام توجهات رو فرزند جدیده، با پسر عمم خیلی بدرفتاری میکنن صحبت هایشان با او با داد و فریاد است به طوری که او کاملا به شخصیتی عصبی و پرخاشگر و لجباز تبدیل شده در صورتی که زمانی که من با او با محبت حرف میزنم هیچ پرخاشی در او مشاهده نمیکنم.خواستم راهنمایی کنید.چون واقعا داره اذیت میشه.
دوست عزیز در این مورد هشدار بدید که رفتار بد والدین شدیدا میتونه فرزند اول رو دچار اختلال رفتاری کنه.پس با رفتارشون از امروز تخم حسادت و نفاق رو بین فرزندانشون نکارن که در آینده خودشون بیشتر دراین مورد آسیب خواهند دید.پس دراین مورد باید مشاوره داشته باشند.
با سلامو همون طور که خودتون اشاره کردید رفتارهای نادرست والدین منجر به این حالت ها شده.. حتما حتما والدین باید رفتارهاشون رو عوض کنند تا کودک ارام بشه. این رو به والدین بگید و بهشون هشدار بدین در صورت عدم توجه عواقب بدی در بزرگسالی کودک خواهد داشت.
سلام من ۱۵ سالمه و به خاطر این که به من اجازه تدریس در کانون را بدن مجبور بودم در مهد شروع به کار کنم تا سابقه کار داشته باشم اما نمیدانمم وقتی کودکی شروع به گریه میکند چه باید کنم و این باعث میشود که کنترل تمام کودکان را از دست دهم و نمیتوانم به کودکان دیگر رسیدگی کنم
سلام سودای عزیز. اینکه یک کودک گریه کند اصلا مسئله غیر منتظره ای نیست و نگران نباش. بسته به سن کودک باید نیازهای کودکان رو بشناسی و بر اون اساس عمل کنی. مثلا گاهی یک کودک فقط گریه می کند برای توجه، که معمولا در سنین زیر دو سالگی است… گاهی از سر لجبازی که بالای دو سال است.. بهر حال هر چی باشه مهم اینه که بتونی پیش بینی کنی.. شاید اوایل یه ذره سخت باشه ولی کم کم یاد می گیری… مقالات رشدی مارو در سایت بخون خیلی بهتر می فهمی باید چکار کنی. برای تمام سنین راهنمایی شده.
سلام من پسری پنج ساله دارم که اصلا دوست ندارد با پدرش صحبت کنی با وجودی که پدرش بهش توجه میکند و تنهایی براش وقت میگذارد ولی باز هم مدرش را نادیده میگیرد
با سلام. علاقه ی کودک به والدین پدر عمدتا به رفتار والدین مادر با پدر برمی گردد از این رو سعی کنید با احترام بیشتری با همسر خود برخورد کنید و در غیاب پدر از شجاعت ها و کارهای افتخارآمیز پدرش با او صحبت کنید. مستقیما و با لفظ او را وادار به هم نشینی و مصاحبت با پدرش نکنید. گاها انجام یک کار مشترک با پدر می تواند مفید باشد. مانند خرید پیاده روی و گردش دو نفره و … با این حال کودک تا سن ۷ سالگی به مادر خود وابستگی بیشتری دارد و چندان جای نگرانی نیست.
پسردوساله ای که چندین مرتبه زمین خورده و بعد از هر بار افتادن تا چند روز رنگش زرده ،چند روز پیش که خورد زمین از اون به بعد خیلی کم غذا میخوره و راه نمیره و حرف نمیزنه ،این ممکنه بخاطر ترس باشه؟
نیازی به مراجعه به دکتر مغز و اعصاب هست؟
یا دکتر مشاور؟
اگر از ترس باشه نیازی به مشاور داره؟
دوست عزیز این موارد ممکن است جنبه ی فیزیکی و یا روان شناختی داشته باشد. جهت حصول اطمینان از سلامت جسمانی کودک توصیه می شود در گام اول با پزشک متخصص مشورت نموده و در صورت نیاز کودک چکاپ گردد. در صورت اطمینان از سلامت جسمی بعد از انجام آزمایشات مربوطه اگر مشکل همچنان به قوت خود باقی بود می تواند نشان از ترس کودک و اضطراب باشد. که در این صورت توصیه می شود با یک مشاور مطرح گردیده و راهنمایی های لازم را دریافت کنید.
باسلام پسر پنج ساله ای دارم که نیمه دومی هست(متولد ۱۰ مهر ۹۱)با توجه به شرایط زندگی و شاغل بودنمون دو سال به طور پاره وقت بعد از سه سالگی به مهد فرستادیم،البته بامیل و رعبت خودش هیچ گونه اجباری نبود چون برای خواهر کوچکتر از خودش پرستار گرفته بودیم هر وقت حوصله مهد را نداشت با رضایت کامل پیششون میموند،امسال تصمیم گرفتیم مهد نفرستیم هر دو پیش مادر بزرگشون باشند،ولی الان که یک ماه از سال تحصیلی می گذرد احساس میکنیم خیلی رفتارش عوض شده ،به خاطر مهد نرفتن ناراحت هست و در منزل هم حوصله اش سر میرود،دوتا کلاس دیگه هم میبریم ولی انرژی اش باید و شاید تخلیه نمیشودبه نظر شما برای ایشون بهترین کار چیه که انجامش بدیم چون احساس میکنیم با این شرایط از نظر روحی ضربه ببیند،آیا میتونیم امسال هم به صورت پاره وقت به مهد بفرستیم،با توجه به اینکه سال آینده باید وارد پیش دبستانی بشود.
با سلام. فرستادن به مهد می تونه برای کودک سرگرم کننده باشه اما بهر حال اگر اجباری نیست یا برای شما سخت میشه لزومی نداره و مشکلی برای کودک پیش نمیاد…. کودکان باید یاد بگیرند خودشان بتوانند به تنهایی خود را سرگرم کنند و همواره نیاز نداشته باشند تا کسی باشه و اونها رو سرگرم کنه… این نکته خیلی مهمی هست…. این که پاره وقت هم بذارید بد نیست ولی باز هم فراموش نکنید کودک خودش باید سرگرم کردن خود را یاد بگیرد.
سلام ممنون میشم اگه جواب منم بدید
من خانمی هستم ۲۲ساله پسرم نزدیک ۵سالشه پسر خوبیه وقتی تنهاست اما وقتی با بچه دیگه ای همبازی میشه بشدت خرابکار میشه هرچقدرم سعی کردم باهاش حرف بزنم درست نمیشه حتی تنبیه هم شده متاسفانه اما همونطوره
اینم بگم که من خیلی باحوصله و صبور نیستم متاسفانه نمیتونم خودمو کنترل کنم وقتی خطایی ازش ببینم بشدت عصبانی میشم و داد میزنم سرش
لطفا راه حل بدید برام خیلی خستم ازاین وضع
ازاینکه همه جا بهم بگن اونروز ک اومدی پسرت فلان خرابکاری رو کرد خونمون خجالت میکشم از همه .
با سلام خدمت شما دوست عزیز
اینکه بچه ها در جمع دوستانشان شلوغ تر و پر جنب و جوش تر باشند کاملا طبیعی می باشد اما شما می توانید بجای تنبیه و داد زدن با قصه هایی که پایان باز دارد با این مضمون که خودتان می توانید بسازید و از فرزندتان بخواهید که به شخصیت داستان کمک کند و بگویید چه راحل هایی برای آن وجود دارد این رفتار را بهتر مراقبت کنید و همچنین در بازی دو نفر که گاهی خودتان نقش کودتان را بازی کنید و خرابکاری مثلا انجام بدهید و بعد جایتان را عوض کنید و سعی کنید در این بازی راحل ها را به او آموزش بدهید توجه داشته باشید که می توانید از ستاره نیز استفاده کنید قبل از مهمانی به او بگویید اگر پسر خوبی بود و خرابکاری انجام نداد و مراقب بازی خود بود وقتی به خانه برگشتید یک ستاره به او می دهید و اگر این ستاره ها مثلا به سه عدد رسید می تواند از شما بخواهد فلان چیز را برایش بخرید و یا می توانید گاهی اوقات مثلا وقتی در حال مشاهده تلوزیون است به او مثلا یک بستنی بدهید و ذکر کنید این بستنی بخاطر این است که امروز هیچ خرابکاری انجام ندادی. بهتر است از تنبیه بدنی و داد زدن بپرهیزید چون هم یک الگوی منفی برای فرزندتان می باشد و یاد می گیرد که بجای پیدا کردن راحل داد بزند و هم اینکه به مرور زمان دیگر تاثیری در او نخواهد داشت و حتی می تواند عوارض منفی دیگری نیز ایجاد کند.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱۲۲۳۵۴۷۸۳
سلام من به خواهر پنج ساله دارم که نمی تونه درست حرف بزنه بعضی از حروف مثل ر رو تلفظ نمی کنه رنگ آمیزی نمی تونه بونه اشکال رو نمیتونه با قیچی ببره و پرخاشگر متاسفانه به خاطر اینکه مادرم دچار رماتیسم قلبی شد ما حواسمون اصلا بهش نبوده و الان ما خیلی نگرانیم به گفتار درمانی هم مراجعه کردیم و فعلا تاثیری نداشته سوالم اینکه تونه مشکلی داشته باشه یا چون ما باهاش کار نکردیم دچار این ناتوانی ها شده
با سلام خدمت شما دوست عزیز
در این مورد نیاز می باشد که در اول به صورت حضوری برای انجام یک سری تست و مصاحبه به صورت حضوری به روانشناس بالنی کوذکان مراجعه کنید تا بررسی لازم در این زمینه صورت گیرد و بر مبنای تشخیص گذاری برای بهبود عملکرد ایشان از امکانات بیشتری استفاده کنید.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۸۸۴۱۹۸۳۲
سلام
من دختر ۵ ساله ای دارم که شخصیتا خیلی آروم هست، وقتی با دوستاش بازی میکنه خیلی اوقات پیش میاد که بچه دیگه دختر من ذو میزنه و اون اصلا نمیتونه از خودش دفاع کنه و فقط با گریه به سراغ من میاد، نقاشی که میکشه اگر یک قسمت رو درست نکشه گریه میکنه و نقاشی رو پاره میکنه یا دایم چیزی که کشیده رو پاک میکنه، وقتی کاری رو بهش میسپرم خودش انجام نمیده و دایم میگه بیا کمکم کن ، با اینکخ میدونم از پس انجام اون کار بر میاد، در کل بنظرم اعتماد بنفسش خیلی کمه و خیلی نگرانم چکار کنم،
ما در ایران نیستیم و متاسفانه به مشاور خانواده دسترسی نداریم
ممنون میشم راهنماییم کنید
با سلام خدمت شما دوست عزیز
به نظر می رسد که استقلالی که نیاز است در او شکل گرفته باشد دچار یک سری مشکلات است که می تواند در اعتماد به نفس او و روابط اجتماعی او تاثیر زیادی داشته باشد .
به این سوالات پاسخ بدهید تا با یکدیگر بیشتر صحبت کنیم.
۱. از نظر رشد زبانی ، حرکتی ، عقلی کودکتان یک روند طبیعی را طی کرده اند؟
۲. رفتارهای شما و پدرشان و همچنین سبک تربیتیتان با او چگونه می باشد؟
۳. اگر کار اشتباهی انجام بدهد شما چگونه با او برخورد می کنید ؟
۴. روابط شما و پدرش با یکدیگر رضایت بخش می باشد؟
۵. واکنش شما به رفتارهای گریه و دفاع نکردن و… چگونه می باشد؟