روانشناسی کودک ۵ سالگی
آنچه باید در مورد کودک پنج ساله خود بدانید:
کودک در حال یادگیری درباره خودش و دنیای اطرافش است، نقش شما در کمک به پیشرفت مهارت هایی که برای کسب موفقیت های فیزیکی، ذهنی و اجتماعی نیازدارد، کلیدی است. آیا می دانید چه کاری از شما بر می آید؟ چگونه می توانید بطور موثر با مهد یا پیش دبستانی همکاری کنید؟ و مهمتر از همه اینکه چطور متوجه می شوید که کودکتان کارش را خوب انجام می دهد یا نه؟
سلامت جسمی و مهارت های حرکتی درشت
از نظر فیزیکی، کودک پنج ساله شما نسبت به یک سال قبل تسلط بیشتری برای انجام کارها ازخود نشان می دهد. مثلا گرگم به هوا بازی می کند، ازچارچوب کوهنوری (وسیله ای که برای بالارفتن در پارک ها تعبیه شده است) با دقت وتوجه به فاصله ها استفاده می کند و به توپ ضربه می زند. آنها اکنون متعادل تر هستند و با اطمینان بیشتری از وسایل بازی برای سرگرم شدن استفاده می کنند. اگر بتوانند توپ را خوب پرتاب کنند و بگیرند و به آن ضربه بزنند بازی بیسبال برای آنها جالب بنظر می رسد. بازیهای پر جنب و جوش در پیشرفت مهارت های حرکتی کودک ضروری است و همراه با تناسب فیزیکی و سلامت سیستم قلبی عروقی، موجب کشیده شدن عضلات و استحکام استخوان ها می شود. وهمچین به بهتر غذا خوردن و خوابیدن کودک کمک می کند.
مهارت های حرکتی ظریف
زمانی که کودک در مهارت هایی مثل باز و بسته کردن دکمه و زیپ که قبلا به صورت ابتدایی کسب کرده، مسلط تر می شود، لباس پوشیدن هنگام صبح برایش راحت تر است. وقتی به راحتی از مداد یا قیچی استفاده میکند موضوعاتی که در کارهای هنری اش ارائه می دهد قابل تشخیص تر است و می تواند پازل های پیچیده تری را حل کند. هر فعالیتی که به کودک فرصت بهبود این مهارت ها را بدهد بسیار سودمند است. لوازم کارهای هنری، اسباب بازی های سازه ای و بازی های تخته ای به طور ویژه موثر هستند.
مهارت های اجتماعی
کودک شما می داند در هربازی هرکسی نقشی دارد، ولی آنها هنگام بازی به یک شخص بزرگسال نیاز دارند تا بازی را برایشان شرح دهد و بین انها داوری کند. برد برای آنها جذاب و باخت وحشتناک است، چون آنها مقهوم اقبال (grace) در پیروزی و شکست را نمی دانند. فکر نکنید که مدام مجبور به نظارت بر کارهای کودک هستید. کودک شما نیاز دارد مهارت هایش را برای برقراری ارتباط، شناخت و معامله همراه با کشمکش و تعارض با همسالانش را تمرین کند و بهبود بخشد. و شما تنها باید زمانیکه کنترل از دست خارج می شود پادرمیانی کنید. اهمیت این کار را دست کم نگیرید که بهتر است هر ازگاهی به کودک فرصت دهید به تنهایی بازی کند چون این کار به او کمک می کند فکر کردن به صورت مستقل را بیاموزد.
مهارت های شناختی
زمانی که کودکان حین درگیری با مسائل ساده شروع به درک مفهوم اندازه، وزن و حجم می کنند، مهارت های شمارش و خواندن و نوشتن در انها بهبود پیدا می کنند. کودک یاد میگیرد بخواند و از سوی دیگر او اکنون نه تنها شروع به تشخیص کلمات آشنا در تصویر می کند بلکه تشخیص می دهد ساختار قصه چگونه شکل یافته است. فرزند شما هنور می خواهد با شما بخواند، آماده باشید و بدانید نقش مهمی به عهده شماست، به کلمه هایی که او می داند اشاره کنید و از او سول بپرسید. هر فعالیتی که به کودک فرصت استفاده از خلاقیت و تصور را بدهد مفید است زیرا این فعالیت ها به بهبود مهارت های شناختی که برای حل مساله و درک مفاهیم جدید نیار دارد، کمک می کند.
حمایتی که از کودک ۵ ساله میکنید تا در مسیر زندگی هدایت شود با حمایت از کودک ۲ و یا ۳ ساله تفاوت دارد. از سوی دیگر تلاش های شما از هر زمان دیگری در کمک به کودک برای تبدیل شدن به یک بزرگسال شاد ومتعادل و سازگار، اهمیت بیشتری دارد.
منبع:مشاوره-خانواده.com
بیشتر بخوانید:
پیش بسوی یک سالگی: آنچه باید در مورد کودک یک ساله بدانید
پیش به سوی دو سالگی: انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید
پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید
پیش به سوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید
سلام روزتون بخیر، دختر من ۵ ساله هستش و مدتی هست که مرتب میگه که من بزرگ شدم و ۵ ساله نیستم و میگه که ۳۰ و خورده ای سالشه واینکه یکی از عروسکهاشو به عنوان شوهرش و تعداد دیگر رو به عنوان بچه هاش انتخاب کرده، خواستم بدونم آیا این احساس بزرگی کردن برای این بچه طبیعیه یا خیر، ممنون.
سلام وقتتون بخیر…پسر۴ سال و نیم دارم که از هر نظر عالی هست و هیج مشکلی باهاش ندارم به جز یک رفتار…وقتی با مادربزرگشجایی میره میگه حتما باید مادرجون بیاد پیشم تا من بازی کنم یا توی کوچه با دوستاش میخواد بازی کنه میگه مادرجون بیاد بایسته تا من بازی کنم…حتی با خود من هم همینطوره دوستانش خونه همدیگه میرن برای بازی نمیره بدون من کلا میگه یکی از شماها جلو چشمم باشه تا من بازی کنم تو جای غریبه…از نظر گفتاری عالی هستش و کلمات بیشتر از هم سن های اطرافش رو بلده و به شدت با همسن و سال هاش دوست میشه و حتی بهشون آموزش هم میده جیزایی که بلده اما به جز افراد درجه یک(پدر و مادر.پدربزرگ و مادربزرگ.عمو و خاله) با فرد بزرگسال دیگه ای نمیتونه ارتباط بگیره…برای این دوتا مشکل به خصوص مشکل اول راهی پیشنهاد میدید؟تشکر
سلام به شما دوست عزیز
دقت کنید که فرزند شما تنها ۴ سال دارد و اینکه هنوز به محیط اطراف اطمینان کامل نداشته باشد و بخواهد یکی از شماها را در کنار خود داشته باشد یک روند طبیعی می باشد اما اگر این میزان از وابستگی به اندازه ای باشد که او نتواند کارهای خود را انجام بدهد و همیشه به کمک و یا حضور شما ها نیاز داشته باشد در این حالت وابستگی افراطی می باشد و نیاز است که یک سری موضوعات مورد بررسی قرار گیرد اینکه شما در کارها چه میزان به او استقلال می دهید ؟ چه میزان به او بکن و نکن می کنید؟ کارهای شخصی چون لباس پوشیدن ، غذا خوردن را خودش انجام می دهد؟
دقت کنید که او در اول نیاز است که اعتماد و استقلال را از شماها اموزش ببیند و این اطمینان را بدست بیاورد که شماها او را به عنوان یک فرد جدا از خودتان قبول دارید و مورد پذیرش قرار می دهد حتی زمانی که علایق و خواسته هایش با شما یکسان نیست.
دقت کنید که شما بیان می کنید که کودکتان می گوید در جاهای غریبه با او همراه شوید تا او اطمینان پیدا کند و این یک روند طبیعی برای یک کودک ۴ ساله محسوب می شود و بهتر است سعی کنید که در این موراد اگر به محیط منزل همسایه و یا کوچه و… اطمینان کامل دارید به مرور میزان فاصله را بیشتر کنید و حتی اگر با او همراه می شوید به کارهای خودتان بپردازید و کم کم این فاصله حضور در کنار او را کاهش بدهید تا به مرور او بتواند این وابستگی را کاهش بدهد .
منظور شما از اینکه نمی تواند با افراد بزرگسال دیگر ارتباط برقرار کند به درستی توضیح داده نشده است و این افراد بزرگسال چه کسانی می باشند و شما توقع دارید او چه کاری و رفتاری انجام بدهد ؟
سلام خسته نباشید دختر من پنج ساله هست وبسیار پر جنب وجوش ولی اصلا به حرف من ویا پدرش گوش نمیکند وبه خصوص وقتی بیرون میرویم فقط یا گریه میکند وجیغ میزند واصلا به حرف گوش نمیدهد خواهشمندم راهنمایی کنید
سلام به شما دوست عزیز
در این مورد نیاز است که اطلاعات بیشتری از شرایط رشدی کودکتان ، میزان جنب و جوش ها او ، میزان تمرکز و یادگیری و سبک تربیتی و… داشته باشیم تا بتوانیم در این مسیر به شما کمک کنیم تا بتوانید اگر مشکلی وجود دارد یک سری اصلاحات رفتاری را برای کودکتان از مسیر درست به کمک درمانگر او انتخاب کنید .
در این مسیر بهتر است به صورت حضوری او را به روانشناس کودکان ارجاع بدهید تا همه شرایط مورد بررسی قرار گیرد و در اتاق مشاوره و بازی رفتارهای او بررسی شود و بتوانیم در این مورد به او کمک کنیم.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۳۵۴۷۹۰
سلام روزتون بخیر، دختر من ۵ ساله هستش و مدتی هست که مرتب میگه که من بزرگ شدم و ۵ ساله نیستم و میگه که ۳۰ و خورده ای سالشه واینکه یکی از عروسکهاشو به عنوان شوهرش و تعداد دیگر رو به عنوان بچه هاش انتخاب کرده، خواستم بدونم آیا این احساس بزرگی کردن برای این بچه طبیعیه یا خیر، ممنون
سلام به شما ساناز جان
نگرانی شما قابل درک هست اما دقت کنید که کودک شما در دنیای خیالی خود زندگی می کند و این موضوع تنها یک خیالپردازی کودکانه می باشد هرچند که بهتر است شماها سعی کنید که به کودک بودن او احترام بگذارید و با جملاتی چون تو دیگه بزرگ شدی او را بخاطر کودک بودنش سرزنش نکنید تا او بتواند شرایط سنی خود را درک کند و در کنار اینکه این مسیر بازی نقش ها می باشد و کودک سعی می کنید جنسیت خود را بازی کند .
اما در کنار همه این موراد بهتر است تمرکز کودکتان را به علایق دیگرش نیز هدایت کنید مثلا با بردن او به پارک برای بازی های گروهی و یا اگر به نقاشی و یا موزیک علاقه دارد کلاس هایی از این دست و…در کنار اینکه در منزل نیز بهتر است سعی شود از او توقعاتی متناسب با سنش داشته باشید و از کلماتی چون بزرگ شدی و یا صحبت از ازدواج او و یا با کی میخوای ازدواج کنی ، کی رو دوست داری و… خوداری کنید .
ممکن است با توجه به اینکه او سن خاصی را بیان می کند فردی در همین شرایط سنی را الگوی خود قرار داده باشد که حتی می تواند خود شما باشید .
سلام خسته نباشید. پسرم پنج سالشه بچه های پسر همسن خودش بهش میزنن نمیتونه از خودش دفاع کنه میره یه گوشه میشی نه یا میاد به ما میگه و گریه میکنه…به نظرتان چه رفتاری باید باهاش داشته باشیم که بتونه از خودش دفاع کنه
سلام به شما مریم جان
ببین عزیزم در این مسیر نیاز است که شما با قصه و رفتارها در منزل به او اجازه بدهید و یا بدهید که بهتر است در اینگونه موارد از حق خود دفاع کند و یا از ارتباط با اینگونه افراد خوداری کند و یا با صحبت در این مسیر نتیجه بهتری داشته باشد چون اگر توقع داشته باشید او نیز کودک مقابل را بزند او هم رفتار و مسیر اشتباهی را برای بیان احساسات خود در پیش خواهد گرفت پس سعی کنید که با اجازه صحبت به او و اجازه حق انتخاب در روابط با خودتان به او احساس ارزشمندی را ارسال کنید .
در این مسیر نوع تعامل شما با او ، صحبت ها و دلایل خودش برای این سبک رفتار ، احساسات و افکاری که دارد از اهمیت برخودار می باشد و نیاز است که انها را بررسی کنیم تا بتوانیم در این مسیر به او کمک کنیم تا بتواند شرایط بهتری را تجربه کند سعی کنید بدون سرزنش کردن با احساسات و رفتارهای او برخودر کنید .
در قصه سعی کنید که مشکلاتی مشابه مشکلات خودش را برای او تعریف کنید و از او بخواهید که به خرس مثلا کمک کند تا اسباب بازیش را از دوستش بگیرد و یا کمک کند تا مجدد به بازی برگرددو..
سلام پسرم ۵ سالشه از نظر گفتاری یکم مشکل داره میبرمش کلاس های گفتار درمانی و دقت تمرکزالان خیلی بهتره ولی نمیدونم چرا نمیتونه نقاشی کنه و توجه کردم لی لی کردن براش راحت نیست دلیلش چی میتونه باشه
سلام به شما دوست عزیز
در این مورد نیاز است که شرایط رشدی کودک شما به صورت دقیق تر توسط روانشناس بالینی کودکان مورد بررسی قرار بگیرد تا رشد حرکتی ، عقلی ، زبانی ، هیجانی و… بررسی دقیق شود تا بتوانیم متناسب با شرایط او کمک کنیم تا رشد بهتری را طی کند .
نمی توان یک نظر کلی در این مورد بیان کرد و حتی عوامل ژنتیکی ، نوع سبک تربیت و آزادی های حتی دوران بارداری و زایمان نیز اهمیت دارد و در این مسیر می تواند تاثیر داشته باشد .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۶۸۵۷۴۱
با سلام من دختری ۵ ساله دارم خیلی علاقمند به بازی گروهی با بچه ها هست احساس میکنم اعتمادبنفسش پایینه چون وقتی مثلا یکی از دوستاش بهش میگه من با تو دوست نیستم یا با تو بازی نمیکنم شروع میکنه به گریه کردن و التماس کردن از دوستش که منو ببخش وبا من بازی کن و اینکه یه مدتی ک توی شرایط کرونا توی خونه تنها بوده خودش با خودش توی خیال خودش بازی میکنه مثلا به یه جایی خیره میشه و یه نفرو تصور میکنه و باهاش حرف میزنه و بازی مبکنه خواستم راهنماییمم کنید چیکار کنم خیلی نگرانم ممنون
سلام به شما دوست عزیز
این سبک رفتاری در کودک شما کاملا در این سن طبیعی می باشد به مرور او بازی های گروهی را بهتر آموزش میبیند و می تواند در آنها عملکرد بهتری داشته باشد در کنار اینکه داشتن دوستان خیالی نیز در شرایط سنی دختر شما یک امر طبیعی هست .
بهتر است سعی کنید که شما خودتان در منزل در احترام به ویژگی های مثبت و منفی او برخورد داشته باشید ، شنونده خوبی باشید حتی اگر خلاف نظر شما صحبت می کند ، اجازه انتخاب را به او بدهید ، به استقلالش احترام بگذارید تا او در روابط خارج از منزل نیز بتواند خود را باور داشته باشد و عملکرد او با رشد و شناخت بیشتر بهبود یابد .
سلام
فرزندم ۶ساله است .هر چیزی که براش بخرم میده به بقیه . و برا خودش نمیذاره . اگه خوراکی براش بخرم همه رو میده به دیگران و بعد هم که با اون بچه ها قهر کنه یا اینکه دلش خوراکی بخواد میاد گریه میکنه که من خوراکی ندارم . یا فلان بچه که من خوراکی هامو دادمش به من خوراکی نمیده. چه رفتاری کنم باهاش
سلام به شما هستی جان
در این مسیر نیاز است که شما توجه کنید که فرزندتان به چه دلیل و در چه زمان هایی این کار را انجام می دهد چون ممکن است او برای جلب توجه و یا نوعی باج دادن برای اینکه دیگران با او بازی کنند و یا رفتار بهتری داشته باشند این کار را انجام بدهد و یا اینکه کلا این سبک رفتاری را دارد و ممکن است از شیوه تربیتی نشعت بگیرید پس بهتر است بدون سرزنش کردن او با صحبت در مورد اینکه چی شد که این کارو کرد ، الان جه حسی داره و… با او تعامل برقرار کنید تا بتوانید با شناخت بهتر او کمک کنید شرایط بهتری را تجربه کند .
سعی کنید که در خانه از رفتارها و صحبت هایی که تو این کار را برای من انجام بده تا من هم برای تو فلان کار را کنم خوداری کنید و یا از تنبیه هایی چون تو این کار را برای من انجام ندادی پس من هم برای تو مثلا خوراکی نمی خرم خوداری کنید از هرگونه رفتارهای باج خواهانه پرهیز کنید .
در قصه با شخصیت های حیوانی سعی کنید به او یاد بدهید که او می تواند آسیب بازی خود را با دیگران به اشتراک بگذارد تا بازی کنند اماد در آخر بازی باید اسباب بازی خود را در احترام پس بگیرد و به منزل بیاورد و یا اینکه او می تواند خوراکی های خود را با دیگران شریک شود اگر دوست داشت و سعی کنید که او در داستان خودش به این نتیجه برسد و از او سوال کنید که حالا مثلا به نظرت خرسی چیکار کنه وقتی یک چیپس دارند و سه نفر و یا دو نفر هستند و…
با سلام … من یه دختر ۵ ساله دارم که بیشتر کاراشو با گریه پیش میبره مخصوصا زمانی که خونه یکی از مادربزرگاش میریم به هر بهانه ای چنان گریه میکنه تا به خواستش برسه البته پدرش هم چون تحمل گریشو نداره سریع کاری که میخواد واسش انجام میده ..ناخناش رو هم مرتب میخوره و بعضی شبها هم شب ادراری داره به خاطر تعطیل شدن مهد و اینکه مجبورم خونه مامانم ببرمش وابستگی عجیبی به مامانم پیدا کرده تا حدی که بعضی شبا مجبور میشیم ببریمش اونجا بخوابه.. خیلی این رفتارهاش رو اعصاب خودم تاثیر گذاشته .ممنون میشم راهنماییم کنید
سلام به شما دوست عزیز
با توجه به توضیحات شما در مورد شب ادراری اگر او از قبل در شب ادرار نمی کرده است و همچنین جویدن ناخن احتمال اضطراب زیادی می باشد که در این مسیر نیاز است که شما برای بررسی دقیق شرایط فرزندتان از نظر اضطراب و همچنین شیوه تعامل و شیوه تربیتی که دارید به روانشناس بالینی کودک مراجعه کنید تا در این مسیر بتوانیم به شما و او کمک کنیم تا شرایط بهتری را تجربه کنید و در مسیر تعاملی بهتری بتوانید متناسب با شرایط سنی کودکتان پیش بروید .
وابستگی در هر حالتی و با هیچ فردی مورد پذیرش نیست اما معنای ذهنی شما و رفتارهایی را که وابستگی می نامید نیز اهمیت زیادی دارد و باید بررسی شود .
به دلیل اینکه پدر بزرگ و مادر بزرگ ها با ارمش بیشتر با کودکان برخورد می کنند و به خواسته های انها سریع تر پاسخ می دهند ممکن است تمایل کودک برای کنار آنها بودن بیشتر شود و این یک امر طبیعی هست اما در این مسیر اینکه شما بخواهید او را برای خواب به محیط دیگری ببرید خیر یک رفتار نامناسب هست و نیاز است که شرایط زندگی خانوادگی شما مورد بررسی دقیق قرار گیرد تا بتوانیم در این مسیر به شما و او کمک کنیم .
دقت کنید که هرچقدر محیط منزل پر اضطراب تر باشد تمایل کودک به ماندن کاهش می یابد .
سلام
پسری دارم که تا چند روز آینده ۶ سالش تموم میشه، تا چند وقت پیش خیلی تولد دوست داشت ولی چند هفته ای هست که میدونه تولدش نزدیکه و دائم اظهار میکنه که دوست نداره بزرگ بشه و ۶ سالش بشه. این موضوع رو هم با بغض و ناراحتی و نگرانی ابراز میکنه ، انگار اصلا اضطراب داره بابتش.
هربار ازش سؤال میکنم چرا جواب های مختلف میده، مثل اینکه دوست ندارم برم مدرسه، یا دوست ندارم سبیل دربیارم یا ….
واقعا نگران شدم و نمیدونم مشکل اصلیش یا منشأ نگرانیش چیه. دوتا خواهر دیگه یکی ٣ ساله و یکی ١/۵ ساله داره .که ارتباطشون غیر از گاهی دعوای خواهر برادری بد نیست و بازی هم زیاد میکنند با هم
و نکته دیگه اینکه به خاطر شرایطمون تا به حال مهد کودک نرفته و حدود چند ماهی هست که همراه خواهر و دوتا بچه همسایه مون منزل مادرم ، هفته ای ٣ روز در حد ١-١/۵ ساعت شبیه کلاس میرن و کتاب های پیش دبستانی رو کار میکنن و خیلی هم دوست داره و استقبال میکنه.
برای این مشکل و نگرانیش چه کار باید بکنم؟
سلام به شما مطهره جان
قابل درک هست که شما نگران کودکتان هستید اما در این مسیر اگر اضطراب بیش از اندازه را در رفتارها و روابط او مشاهده می کنید نیاز است که برای بررسی این اضطراب او را به روانشناس ارجاع بدهید چون نیاز است که بررسی کنیم که بزرگ شدن در ذهن او چه معنایی دارد در کنار اینکه سبک رفتاری و تربیتی شما نیز از اهمیت برخودار می باشد .
بهتر است از جملاتی که دیگر تو بزرگ شده ای و یا شوخی هایی که قراره با کی ازدواج کنی ، کدوم و دوست داری و یا صحبت های بزرگسالان مانند مشکلات مالی و… در مقابل او خوداری کنید .
اما به صورت کلی جز احترام به سنی که او آن را تجربه می کند بهتر است که بیشتر از او نخواهید اما برای اینکه بتوانیم به کودکتان کمک دقیق تری کنیم نیاز است بدانیم که او رد روانش چه چیزی را تجربه می کند .