روانشناسی کودک ۷ سالگی
آنچه باید در مورد کودک ۷ ساله خود بدانید:
فرزند شما اکنون ۷ ساله است و تکامل اجتماعی و شناختی و جسمی در او بهبود یافته است. ممکن است این فکر شمارا فریب بدهد که او دیگر بیشترین حمایت را در مدرسه کسب میکند و در آنجا مهارت های اساسی را تمرین میکند و توسعه می‌دهد (به کمک شما نیاز ندارد)، ولی همچنان شما نقش مهمی در کمک به پیشرفت او در کارهایش دارید.
شما چطور از عهده این کار بر می آیید؟ او مشتاق انجام دادن فعالیت های فیزیکی است؛ این فعالیت می تواند تمایل به انجام یک رشته ورزشی خاص و یا فقط در حد دویدن باشد. به وسیله تمرین کردن در دوچرخه سواری، شنا و یا ژیمناستیک ماهر می شود و می تواند حرکات پیچیده تر مثل دویدن و شوت کردن را با استادی انجام دهد. تعادل و هماهنگی بین اعضاء بدن او بهتر شده است. برای ریسک پذیری آماده تر است، مخصوصا وقتی از دیدرس شما خارج است، بنابراین اکنون زمان خوبی است تا بعضی هشدارهای ایمنی را به او آموزش دهید.
روز به روز اشتیاق و تمایلاتش همزمان با جهش رشدی که دارد تنوع بیشتری می یابد. مهارت های فرعی حرکتی او ترقی کرده و هنگام نقاشی و نوشتن دقیق تر است، این موضوع به صورت خاص زمانی قابل توجه است که بچه تمرین زیادی کرده باشد. ممکن است او در باره آینده فکرکند و ایده هایی در باره آنچه که در آینده خواهد بود داشته باشد. اکنون در مورد جهان و جایگاهش در آن بیشتر می داند و ممکن است مفهوم اجتماع و همسایگی را درک کند. حدودا در این دوره سنی، کودک می فهمد مثلا عمو نوروز واقعی نیست اگرچه تا قبل از این فکر می‌کرد واقعی باشد.
مهارت های شناختی او زمانی‌که در راهبردهای حل مساله خلاق تر می شود با سرعت بیشتری پیشرفت می کند و از شریک شدن آموخته ها و دانشش با دیگران لذت می برد. متوجه می شوید که مهارت های ارتباطی او بهتر و دایره لغاتش گسترده تر شده است و بهتر خودش را ابراز می کند و اطمینان او در مهارت خواندن منجر به این می شود که کتاب هاب مورد علاقه اش را انتخاب کند. داستان هایی که می گوید پیچیده تر و جذاب تر است. مهارت شمارش او تا جایی پیشرفت کرده که می‌تواند جمع وتفریق کند، اشیاء را اندازه بگیرد، تخمین بزند و حتی زمان را بگوید.
اگر یک وسواس فکری در او ایجاد شد تعجب نکنید مخصوصا اگر به جمع آوری اشیاء مختلف بپردازد، زیرا ممکن است از این جمع کردن چوب و سنگ به موضوعات مهم تری برسد، مثلا از نظر اجتماعی هنگام صحبت درباره احساساتش بهتر عمل کرده و می تواند تمایلاتش را کنترل می کند و نسبت به دیگران حس همدلی و احترام دارد. نیاز شدیدی دارد تا درمیان دوستانش محبوب باشد و مورد پذیرش قراربگیرد و در تعارضات بین فردی توانمند تر از قبل عمل می کند تا روابط خوب و موفقی داشته باشد. ممکن است خارج از محیط خانواده روابط گسترده تری داشته باشد مثل ارتباط با معلم ها، شما می توانید با حمایت از فرزندتان و تجهیز کردن او با دانش و راهبردهایی برای شناخت و عکس العمل نشان دادن به رفتارهای ناشایست، این امر مهم را تبدیل به یک تجربه امن و مثبت تر کنید.
لازم است روی فرزندتان کنترل داشته باشید نا گرفتار کلیشه ها و ناهنجاری ها به ویژه در مورد مسائل جنسیتی نشود. در ۷ سالگی فرزند شما مستقل تر است و اکنون بهترین زمان برای دادن مسئولیت هایی بیشتر به او است تا این استقلال را در راهی مثبت سوق دهد. فرزندتان به محدودیت و نظارت و توجه مستمر نیاز دارد تا منضبط شود که این امر به او کمک می کند رفتار مناسب خود و دیگران را قضاوت کند، بنابراین فهمیدن اینکه چه چیزهایی اشتباه است و چرا ، مهم هستند چون با انجام این کار انصاف و عدالت تضمین می شود.
فشار همسالان تاثیر قدرتمندی دارد و فرزند شما نیازمند خودباوری است که او را برای تصمیم گیری صحیح توانمند می کند. پس مهم است به او کمک کنید اعتماد به نفس و خودباوری را درخود پرورش دهد. راه هایی وجود دارد تا به فرزندتان کمک کنید، می توانید او را تشویق کنید تا بیشتر به تلاش برای رسیدن به اهداف، کارهای قابل ستایش، پشتکار و صبر بپردازد تا اینکه فقط به دست آورد ها فکرکند.
اجازه دهید به افرادی که چندان خوشبخت نیستند کمک کند، این کار به او امکان می‌دهد حس شهروندی را بیاموزد، احساس کنجکاوی در باره جهان و جایگاهش در آن را پرورش دهد. شما نقش ارزشمندی در یاری به فرزندتان برای تبدیل شدن به بزرگسالی توانمند و با تجربه دارید که با مهارت هایی تجهیز شده است که در زندگی آینده به آن نیاز دارد و این بیشتر از کمک به انجام تکالیف او می باشد. خوشبختانه وقتی بدانید لازم است چه کاری انجام دهید انجام ان بسیار ساده خواهد بود.
بیشتر بخوانید:
پیش به سوی دو سالگی: انچه باید در مورد کودک دو ساله بدانید
پیش به سوی سه سالگی: انچه باید در مورد کودک سه ساله بدانید
پیش به سوی چهار سالگی: آنچه باید در مورد کودک چهار ساله بدانید
پیش بسوی پنج سالگی: آنچه باید در مورد کودک ۵ ساله بدانید
پیش بسوی شش سالگی: آنچه باید در مورد کودک ۶ ساله بدانید
منبع:مشاوره-خانواده.com
باسلام،لطفا کمکم کنید
پسر ۷ ساله من به شدت من و پدرش را درمانده کرده،به هر نوعی در شبانه روز رو مخ ماست.لجبازی،تندی کردن،بویژه حرف گوش نکردن،پیچاندن ما و …اصلا فرمان پذیر نیست با اینکه تا می شد باهاش اصولی رفتار شده.البته از نوپایی بسیار شیطون بوده وبکن نکن باهاش داشتیم دیگه دارم کم میارم
با سلام. طبق گفته خودتون از ابتدا شیطون بوده و شما بکن نکن زیاد داشتین، یعنی در واقع به جای تعدیل کردن رفتار، اونو تشدید کردین متاسفانه. برای لجبازی در این سن باید کاملا روش های فرزندپروری رو زیر نظر روان شناس اموزش ببینید و گام به گام انجام بدین… حتما حتما مراجعه کنید و دستورات روان شناس را دنبال کنید.
سلام پسرم ۷ سالشه و همیشه به اندازه کافی بهش پول تو جیبی میدم و یا خوراکی ها و وسایلی رو که نیاز داره براش میخرم اما چند باری توی مدرسه از یکی از دوستاش پول گرفته و یا وقتی برای خرید به فروشگاه میره بقیه پول را براش خودش نگه میداره و میگه بقیه نداشت و یا میگه گمش کردم و در واقع در این مورد داره دروغگویی میکنه یا پنهان کاری؟از شما خواهش میکنم راهنماییم کنید.
با سلامو تمامی کودکان گاهی نیازهای خود را مقدم می بینن و به لذت آنی فکر می کنن. مثلا زمانی که پول دوستش دستشه تنها به نیاز خودش فکر می کنه و در لحظه چیزی که می خواد می خره و بعد پشیمون میشه. به همین دلیل اغلب بعد از این کار پنهان کاری می کنند تا مورد تنبیه قرار نگیرند و یا دوستان خود از دست ندهند. به همین دلیل سعی کنید تا انجا که می شود جوری رفتار نکنید که احساس گناه شدید کند. در مورد اینکه درکش می کنید چرا این کارو کرده صحبت کنید و بهش برسونید که می فهمید فقط قصدش این بوده خوراکی بخوره… هم چنین بهش یاد بدید در این شرایط جای جبران هست مثل خریدن خوراکی برای دوستش .
سلام یه دختر هفت ساله دارم که تو دوران بچگیش تنها بچه فامیل بوده وهمه خیلی بهش توجه میکرده اما الان یک خواهر یک سال ونیمه داره و رفتارش با اون بسیار عالیه.اما الان مساله من با اون داشتن موهای خیلی بلندشه که حساسیت خیلی زیادی روش داره .اونقدر که با کاراش حسابی دیوانم میکنه جدا از مساله بهداشتش که کلی وقت گیره، توی نوع مرتب کردنش هم به شدت سماجتها و حساسیتهای بی مورد داره .چندین بار تصمیم گرفتم کوتاهش کنم اما میترسم خیلی تو ذوقش بخوره .از طرفی هم میبینم همین مو کلی از وقت و انرژیشو میگیره وهر جا میخواد بره ما یه معضل اساسی داریم .ممنون میشم راهنماییم کنید
با سلام. در مورد کوتاه کردن مو خب یک علاقه در دختر شماست و اگر به این مسئله علاقه نشان می دهد و احساس مسئولیت هم می کند مشکلی نیست. اگر بی تفاوت است نشانه بدییست. در مورد کوتاه کردن اول با وی به توافق برسید و بگذارید در مورد بدنش احساس استقلال داشته باشد. اگر دوست ندارد اقدامی نکنید.
با سلام دختر هفت ساله ای دارم.که بسیار سخن چینه و به خبر کشی عادت کرده .و گاهی این سخت چینی ها باعث اختلاف می شود هر چقدر بهش تذکر میدیم فایده نداره اگر میشه منو راهنمایی کنید .در ضمن خودم کارمند هستم و بیشتر وقتش رو در خانه مامانم می باشد.
سلام
راهکار های مداخله ای موثر عبارتند از :
۱- هدف کودک از خبر چینی را مشخص کنید آیا کودک به دنبال جلب توجه و کسب قدرت است و یا انتقام جویی می کند؟
۲- در مورد علل خبر چینی با کودک صحبت کنید و به او یاد دهید که از روش های دیگر مطلوب برای افزایش مقبولیت استفاده کند.
سلام کودک ۷ ساله من به مدت یک ساله که از این رو به اون رو شده پسر باهوشی که هوش و زکاوتش زبون زده همه بوده حالا برای نوشتن یک کلمه منو تا سر حد جنون اذیت میکنه به طرز غیر قابل باوری بازیگوشه و انگار که اصلا توی این عالم نیست به نظر شما باهاش چیکار کنم؟
با سلام… برای ایجاد چنین تغییری در کودک دلائل زیادی وجود دارند. یکی از مستدل ترین دلائل می تواند تنش و نقص توجه کودک باشد. رفتارهای شما مخصوصا فشار برای درس خواندن می تواند باعث لجبازی و اذیت کردن وی در درس خواندن نیز شود. برای بررسی بیشتر حتما نقشه مغزی بدین و نوروفیدبک برای بهبود توجه کودک شروع کنید.
نکاتی که به نظر من میرسه :
اول از همه در برخورد با فرزندتون خیلی صبر داشته باشین و سعی کنین درکش کنید.
از نظام پاداش و جزا استفاده کنین و در این مورد قاطعیت داشته باشین.
برای اینکه توجه کودک به یادگیری جلب بشه سعی کنین براش جذابیت ایجاد کنین.جوری که نوشتن براش امری مهیج و سرگرم کننده به نطر بیاد.
پس سعی کنین اعتماد به نفس کودکتون رو بالا ببرین.برای کوچکترین پیشرفتی تشویقش کنید و بهش یادآوری کنین که خیلی باهوشه و اگه بخواد هر چیزی رو میتوه یاد بگیره.اگر این موارد رو رعایت کنین و بازم نتیجه نگرفتید مشاوره حضوری حتما مراجعه کنید.
سلام پسرم ۷ سالشه و خیلی پافشاری میکنه که بره تو حیاط یا کوچه و با دوستاش که اکثرا بزرگترن بازی کنه.اوایل اونام راش نمیدادن که خیلی تو روحیش اثر گذاشته بود و خودش رو کم میدید ولی الان ک باهاش بازی میکنن میبینم که پسرم رفتارایی میکنه مثلا جواب منو میده به حرفم گوش نمیده یا حرفای زشتی میزنه که ما تو خونه نمیزنیم.اگه دعوا کنن پایین بهم نمیگه و پنهون کاری میکنه کهباید با کلک از زیر زبونش بکشم .اصلنم خونه رو دوس نداره .به نظرتون نزارم بره پایین؟
با سلام… بازی کردن در فضای باز برای کودکان لذت بخشه و خیلی خوبه که ساعاتی رو به بازی در این فضاها اختصاص بدین.. اما اگر احساس می کنید واقعا این محیط برای کودک شما مناسب نیست پس بهتره دورش کنید و در محیط های دیگه ای برای بازی ببریدش… مثلا یک روز در میون برید پارک با بچه های دیگه بازی کنه یا محیطهای دیگه ای که کنترل شده هستند مثل مهدکودک.
سلام.پسر هفت ساله ای دارم که تقریبا از همه کارش راضیم ولی گاهی اون قدر به حرفم بی اعتنایی میکنه که سرش داد بزنم و به ندرت دست روش بلند کنم که خیلی کم پیش میاد ولی واقعا وجدانم ناراحت میشه.میفرمایید با بی اعتنایی کردنش چه کنم و چجوری عصبانیت خودم و مهار کنم؟ ضمنا فرزند سه ساله ای هم دارم که گاهی باعث میشه سر هر دوشون داد بزنم
بی اعتنایی کودکان به حرف بزرگترها
دانشمندان می‌گویند بی‌توجهی کودکان به والدین (در اغلب موارد) دلیل علمی دارد.
توانایی کودکان برای نادیده گرفتن آنچه خارج از حیطه توجه نزدیکشان است به حدی است که حتی حرف زدن با یک بلند گوی قوی تاثیر محدودی روی آنها دارد.
اما دانشمندان معتقدند این بی‌توجهی یا به اصطلاح بی‌حواسی دلیل علمی دارد که به کارکرد مغز کودکان مربوط است.
آنها می گویند کودکان عمدا (آگاهانه) ما را نادیده نمی‌گیرند، حقیقت این است که آنها دچار کوری ناشی از بی‌توجهی هستند.
منظور از این کوری همان تفاوت بین دیدن و نگاه کردن است یا بین شنیدن و ثبت کردن آنچه گفته شده است؛ در هرحال نتیجه آن عدم آگاهی است، به خصوص خارج از دایره توجه لحظه‌ای.
پروفسور نیلی ِلوی از دانشگاه کالج لندن (یو سی اِل) می‌گوید آگاهی کودکان از محیط اطراف بمراتب کمتر از بزرگسالان است.
والدین، مراقبان و یا آموزگاران باید بدانند که در مقایسه با بزرگسالان، تمرکز حتی روی یک مسئله کوچک و ساده توجه بچه ها به محیط اطراف را کاهش می دهد.
به عنوان مثال وقتی کودکی موقع عبور از خیابان، زیپ لباسش را می بندد، ممکن است دیگر قادر به تشخیص رفت و آمد خودروها نباشد، در حالیکه برای فرد بزرگسال این کار مشکلی نیست.
پروفسور نیلی ِلوی اضافه می کند: میزان آگاهی از آنچه بیرون دایره تمرکز کودک است با رشد او ارتباط دارد.
و با افزایش سن کودک بیشتر می شود. در نتیجه کودکان کوچکتر بیشتر در معرض کوری ناشی از بی‌توجهی هستند.
دیدگاه های پروفسور ِلوی بر تحقیقی که اخیرا روی کودکان و بزرگسالان انجام داده استوار است.
او برای ارزیابی میزان کوری ناشی بی‌توجهی از ۲۰۰ نفر از بازدید کنندگان موزه علوم لندن خواست در هفت مثال مختلف، بلندترین خط را روی یک صفحه نمایش را تعیین کنند.
در یکی از این مثال‌ها، یک مربع سیاه روی صفحه نمایش ظاهر شد، نود درصد بزرگسالان متوجه بالا آمدن این مربع شدند، در حالیکه تنها ده درصد بچه های بین هفت تا ده ساله آن را دیدند.
نوجوانان ۱۱ تا ۱۴ ساله هم هشیاری کمتری نشان دادند. هشیاری آنها با دشوار شدن سطح آزمایش کمتر می‌شد.
این یافته باعث تعجب پروفسور لِوی شد. او می‌گوید در کودکان، کورتکس (قشر مغز) بینایی اولیه، به شی روی صفحه نمایش واکنش نشان نمی داد.
به نظر می رسد قشر بینایی تا ۱۴ سالگی و حتی بعد از آن تکامل پیدا می کند. ولی انتظار نداشتم نوجوانان هم دچار کوری ناشی از بی‌توجهی باشند.
خوب است که بفهمیم این توانایی در چه سنی کامل می‌شود.
پژوهش‌های قبلی در میان بزرگسالان نشان داده کورتکس بینایی اولیه، مسئول درک و دیدن چیزها هست، در صورت آسیب این ناحیه، فرد دچار عدم آگاهی از محیط پیرامونش می‌شود.
مسلما تاخیر در کامل شدن این توانایی باعث نگرانی در مورد سلامت و ایمنی فرد می‌شود.
به عنوان مثال، در صورت اختلال در این توانایی، یک کار ساده مانند ارسال پیامک با تلفن همراه موقع عبور از خیابان، یک کار خطرناک است.
اما این کوری ناشی از بی‌توجهی مزایایی هم دارد.
چه کسی دلش نمی خواهد بی مزاحمت و بدون پرت شدن حواس به کارش برسد؟
بی تردید عدم آگاهی محیطی به معنی این است که می توانیم متمرکز باقی بمانیم و تمرکز بالا داشته باشیم.
روانشناسان می گویند ما ظرفیت محدودی برای توجه و تمرکز داریم، طبیعتا برای انجام کارهایی که به تمرکز نیاز بالا دارند.
این خصوصیت خودش را نشان می دهد. ریچارد وایزمن استاد روانشناسی دانشگاه هارتفوردشر انگلستان، فرآیندهای بینایی انسان را به تفصیل مطالعه کرده و آنها را بی‌اندازه پیچیده می‌داند.
بخش بزرگی از مغز به این کار اختصاص دارد، کار مشکلی است و به همین دلیل مغز نمی‌خواهد به موضوعات بی اهمیت بپردازد.
برای همین به کوری ناشی از بی‌توجهی نیاز داریم، چرا که درغیر اینصورت نمی‌توانیم تمرکز کنیم .
ما این تصور باطل را داریم که مغزمان همیشه در حال مشاهده همه چیز است، بنابراین وقتی متوجه چیزی نمی‌شویم، تعجب می‌کنیم.
پروفسور وایزمن آزمایش معروف توجه گزینشی را تکامل داده که طی آن روشن می‌شود چطور ممکن است در یک فیلم متوجه وجود یک گوریل نشویم.
او می گوید در زندگی موارد زیادی هست که ما از چیزهایی بدیهی غافل می شویم؛ مثل راننده ای که عابر را نمی بیند چون متوجه خطر دیگری است.
ما بزرگسالان دائما یاد می‌گیریم چه چیزهایی مهم نیستند.
همه ما به شکلی به کوری ناشی از بی‌توجهی دچاریم، همه از آن ناراضی هستیم ولی لازمه زندگی است.
ولی یادمان بماند وقتی حواسمان متمرکز تلویزیون است انتظار نداشته باشیم بچه هایمان از اینکه دیده نمیشوند خوشحال باشند.
دفتر قیطریه:
۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸ خط ویژه
با سلام
من یک پسر۷ ساله بسیار پر حرفدارم و البته خیلی سوال هم میکند حدود ۲هفته پیش یک مطلب را آروم در گوش من البته با یک شیطنت خاص گفت مامان من هر وقت تو رو بغل میکنم خوشم میاد و ….. اولش شکه شدم ولی به روی خودم نیاوردم و دیگه تا الان همچین چیزی رو نگفته خواستم بدونم این رفتار طبیعی هست یا خیر ممکن هست برای اینده مشکلی براش پیش بیاد ممنون میشم راهنمایی کنید
با سلام خدمت شما دوست عزیز
خب معنی حرف ها برای افراد فرق می کند ممکن است این گفته از نظر شما یک حرف جنسی محسوب شود اما خوشم می آید در دیدگاه یک کودک ۷ ساله مفهوم دیگری دارد بهتر است در این مواقع از واکنش های هیجانی و خشم پرهیز کنید و اجازه بدهید تا مفهوم ذهنی او را بدانید .
۱. منظور شما از پرحرفی کودکتان چیست؟
۲. روابط جنسی شما و همسرتان محافظت شده می باشد؟
۳. کودک شما رفتارهای جنسی خاصی دارند ؟
۴. دیدگاه شما در مورد حرف کودکتان چیست؟
۵. پر حرفی های او بیشتر بر چه موضوعاتی متمرکز است؟
۶. روابط او با پدرش و همسالان و شما چگونه است؟
۷. عملکرد درسی او در چه سطحی می باشد؟ و در مدرسه تمرکز لازم را از نظر معلم ها دارد؟
به این سولات پاسخ بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم