روانشناسی ۱۳ تا ۱۵ سالگی (نوجوانی)
روانشناسی ۱۳ تا ۱۵ سالگی نکاتی اصلی رفتار با نوجوان ۱۳ ساله، ۱۴ و ۱۵ ساله بر اساس جدیدترین روش های تربیتی آورده شده است. چالش هایی که نوجوان شما با آن درگیر است و شما با روش تربیتی مناسب باید با آن روبرو شوید.
آنچه باید در مورد روانشناسی ۱۳ تا ۱۵ سالگی نوجوانی خود بدانید:
فرزند شما اکنون رسما یک نوجوان است. دوره نوجوانی زمانی چالش برانگیز برای شما و فرزندتان است. او تا حدی بالغ شده که از آن قدم های لرزان کودکی گذشته و اکنون میتواند با اطمینان زیاد گام بردارد، نوجوانان به روش خاص خودشان عمل می کنند ولی هنوز به کمک شما نیاز دارند.
از نظر اجتماعی، بیشتر به روابط با همسالانش متکی است و کمتر وابسته شماست. می توانند روابط پایداری با بزرگسالان و همسالان خود داشته باشند و با اینکه تمایل بیشتری به دوست شدن با جنس مخالف دارند، همچنان دوستی با هم جنسان در آنها رایج تر است.
روانشناسی ۱۳ تا ۱۵ سالگی بیان می کند که تأثیرپذیری از همسالان بسیار شدید است، از نحوه پوشش گرفته تا رفتار و علاقه مندی ها. حد و مرز ها را می سنجد و زمانیکه بزرگتر می شوند و شروع به تجربه استقلال بیشتری می کنند هدفمند شده و بنابراین احتمالا از دخالت شما بسیار ناراحت می شوند.
ممکن است مکالمات چالش برانگیزی در مورد امتیازات و اصول اخلاقی داشته باشید مخصوصا وقتی نوجوان درک می کند بزرگسالان نیز کامل نیستند. آنها مستعد رفتار های عجیب و غریب بچه گانه هستند به ویژه وقتی تحت فشار باشند.
روانشناسی ۱۳ تا ۱۵ سالگی نوجوانی
چالش هایی جدی در پیش روی فرزند شما قرار دارد. حس نیرومند هویت در آنها به وجود آمده و بیشتر از قبل روی خودشان تمرکز می کنند. تمایل شان به داشتن حریم شخصی شدید تر شده است و همین طرز رفتار با نوجوان پسر در سن بلوغ را دشوار می کند زیرا دوست ندارند که با شما حرف بزنند.
آن ها نیازمند شناخت و بازخورد های مثبتی هستند که در حفظ خودباوری و اعتماد به نفسی که برای مواجهه با چالش های پیچیده تحصیلی، احساسی و اجتماعی نیاز دارند، کمک می کند.
آن ها ممکن است درگیر روابط عاطفی کوتاه مدت و زود گذر شوند. علاقه مند به آزادی هستند ولی کاملا آماده برای آزاد بودن نیستند و این موضوع نگرانی های جدی برای آنها ایجاد می کند مخصوصا وقتی در رویارویی با مراحل مهم و کلیدی زندگی مثل ترک مدرسه یا خانه باشند.
این دوره سنی زمانی است است که بیشترین تفاوت بین دختران و پسران دیده می شود. پسرها به سوی بلوغ می روند و با تغییرات در اندامشان روبه رو می شوند که شامل افزایش رشد موهای زائد و صدای ناهنجار است و ممکن است توجه و دلواپسی زیادی روی ظاهرخود داشته باشند.
دخترها بلوغ را تجربه کرده اند و چرخه قاعدگی آنها به خوبی برقرار شده و از نظر اندام جنسی بیشتر از پسرها تکامل یافته اند، دختران نیز در این سنین و سنین بالاتر عشق در ۱۳ سالگی را تجربه می کنند.
پیشنهاد مشاور: سکس نوجوان
هم دختر و هم پسر نگرانی زیادی درمورد میزان جذاب بودن از نظر دیگران دارند و میل جنسی در آنها افزایش می یابد، پس بهتر است درمورد این وضعیت با او صحبت کنید (اگرتا بحال این کار را انجام نداده اید) و به آن ها توضیح دهید که عشق در ۱۳ سالگی می تواند چه فواید و ضررهایی را به دنبال داشته باشد.
رشد پسرها و دخترها همچنان ادامه می یابد و سرعت رشد زمانی که به ۱۶ سالگی می رسند کمتر می شود. شما متوجه بهبود زیادی در مهارت های حرکتی آن ها می شوید طوری که برای انجام فعالیت های فیزیکی سخت، کمتر دچار سختی می شوند.
روانشناسی نوجوان ۱۳ تا ۱۵ ساله |عشق در ۱۳ سالگی
متوجه می شوید که فرزند تان برای انتقال تفکرات و احساساتش بهتر عمل می کند. ارزش ها و ایده هایی مترقی دارند و علاقه مندی هایشان به شکل هوشمندی توسعه یافته است. در فرایند حل مساله بهتر شده و در حدود ۱۵ سالگی می توانند درباره مفاهیم انتزاعی فکر کنند و از مهارت تصمیم گیری در وضعیت های اجتماعی تر و تحصیلی استفاده کنند.
وقتی نگرانی و دلواپسی دارند بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند. این سنی است که آنها بیشتر خطر می کنند مخصوصا اگر تحت تاثیرات منفی از گروه همسالان باشد مثل نوشیدن الکل، مصرف مواد و یا رابطه جنسی.
ممکن است فکر کنید فرزند تان در حال دور شدن از شماست ولی او بیش از هر زمانی به حمایت شما نیاز دارد. او را تشویق کنید با شما صحبت کند، بی طرف بودن و ارزش نهادن به نظرات و نگرانی های آنها موجب می شوند بفهمند شما در کنارش هستید.
مهم است در باره هر چیزی صادق و رو راست باشید از تغییرات شکل ظاهری گرفته تا چالش ها و خطراتی که برای فرزند تان به وجود می آید. اگر فرزند تان به شما اعتماد داشته باشد، میل بیشتری به گفتگو با شما در مورد هر چیز مهمی دارد.
دخالت دادن آنها در تصمیم گیری های خانوادگی به آنها کمک می کند چگونه با مشکلاتی که برایشان پیش می آید دست و پنجه نرم کنند و به آنها اطمینان میدهد انتخاب های مستقلی در آینده داشته باشند. سنجش حد و مرز ها کاملا طبیعی است، تداوم و واضح بودن این حد مرزها بسیار مهم است.
روانشناسی ۱۳ تا ۱۵ سالگی نشان می دهد که تعادل استقلال فرزند شما در حال تغییر است و همراه با این تغییر رابطه شما نیز دچار تحول می شود. ممکن است وسوسه شود با دوستانش بماند با این حال فراموش نکنید که شما در جایگاه پدر و مادر در بهترین موقعیت برای حمایت و راهنمایی فرزند تان قرار دارید، ترفند این کار این است که تا حدی او را راهنمایی کنید که به او فضای کافی برای بال و پر گرفتن داشته باشد.
رفتار با نوجوان ۱۳ ساله | نقاط عطف فیزیکی ۱۳ ساله
روانشناسی ۱۳ تا ۱۵ سالگی با تغییرات عاطفی و جسمی همراه با بلوغ سر و کار دارند، بنابراین طبیعی است که نوجوان شما گاهی اوقات احساس عدم اطمینان، بد خلقی، حساس بودن و خودآگاهی داشته باشد. در این مدت، هماهنگی با همسالان بیش از هر زمان دیگری مهم می شود.
در ۱۳ سالگی، نوجوان شما شروع به رشد قد، افزایش وزن و بالغ شدن از نظر جسمی می کند. دختران در اواسط نوجوانی از نظر جسمی کاملاً رشد می کنند و پسران در اواخر نوجوانی به بلوغ جسمانی می رسند.
رشد جسمانی بسته به نوجوان متفاوت است. «معمولاً دختران بین ۹ تا ۱۴ سالگی و پسران بین ۱۰ تا ۱۵ سالگی رشد می کنند. از طرف دیگر، کسانی هستند که هنوز رشد نکرده اند.»
احتمالاً در این سن طیف وسیعی از تغییرات فیزیکی را مشاهده خواهید کرد. دختران ممکن است رشد سینه و شروع چرخه قاعدگی خود را تجربه کنند، در حالی که پسرها ممکن است در صدای خود، رشد بیضه ها و افزایش توده عضلانی تغییراتی داشته باشند.
بعلاوه، هم در مردان و هم زنان رشد موهای بدن شروع شده و غدد عرقی آن ها فعال تر می شود، حتی برخی از کودکان در این سن به دلیل تغییرات هورمونی شروع به ایجاد آکنه می کنند.
جالب است بدانید که پسرانی که زودتر به بلوغ فیزیکی می رسند اعتماد به نفس بیشتری دارند. اما دخترانی که زودتر به بلوغ می رسند اغلب نسبت به بدن خود حساس تر هستند.
این ظاهر فیزیکی که به سرعت در حال تغییر است می تواند باعث نگرانی آن ها شود. گاهی اوقات نوجوانان با مسائل مربوط به ظاهر، مانند آکنه یا اضافه وزن دست و پنجه نرم می کنند. مشکلات جسمانی، مانند اختلالات خوردن، ممکن است در طول سالهای نوجوانی ایجاد شود.
«اختلالات خوردن ممکن است در پسران یا دختران رخ دهد.» اگر متوجه شدید که نوجوان شما قصد محدود کردن غذا، پر خوری، کاهش وزن یا مخفی کردن غذا دارد، باید با دکتر متخصص در مورد آنچه که مشاهده می کنید صحبت کنید.
تغییرات فیزیکی در ۱۳ سالگی | طرز رفتار با نوجوان پسر در سن بلوغ
- در این سن تغییرات سریع در ظاهر فیزیکی ایجاد می شود.
- طیف گسترده ای از الگوهای رشد متفاوت بین دختر و پسر مشاده می شود.
نقاط عطف عاطفی و اجتماعی ۱۳ ساله
نوجوانان سیزده ساله با تغییرات هورمونی دست و پنجه نرم می کنند که می تواند به نوسانات خلقی آن ها کمک کند. استرس مدرسه یا مشکلات همسالان را نیز می توان به آن اضافه کرد، به نظر می رسد که خلق و خوی آن ها مدام تغییر می کند. به یاد داشته باشید، نوجوان شما در مسیر تبدیل شدن به یک فرد مستقل است که میخواهد درباره بدن، فعالیت ها و دوستانش تصمیم بگیرد.
در این سن، بیشتر نوجوانان احساس می کنند که دنیا حول آن ها می چرخد. آن ها ممکن است تصور کنند همه به آن ها خیره شده اند یا ممکن است تصور کنند رفتار دیگران به نوعی به خاطر آن هاست.
به عنوان مثال، وقتی دوستی به او پیامک نمیدهد، ممکن است به جای اینکه فرض کند دوستش مشغول است، فکر کند که دیوانه است.
روانشناسی پسر ۱۳ ساله نشان می دهد که نوجوان نوسانات زیادی در عزت نفس خود تجربه می کنند. ممکن است یک روز نسبت به خودشان احساس خوبی داشته باشند و روزی دیگر احساس بیکفایتی کنند.
در حالی که بیشتر نوجوانان ۱۳ ساله اسباب بازی های دوران کودکی خود را رها کرده اند، هنوز هم به روش های مختلف با دوستان خود بازی می کنند.
از مهمانی های خواب گرفته تا بازی های رومیزی و فعالیت های ورزشی، در حقیقت بیشتر نوجوانان ۱۳ ساله می خواهند با دوستان خود در ارتباط باشند و باهم بازی کنند.
رفتار با نوجوان ۱۳ ساله | عشق در ۱۳ سالگی
نوجوانان سیزده ساله تمایل دارند زمان بیشتری را با دوستان خود بگذرانند تا با اعضای خانواده. آن ها همچنین در این سن شروع به شکلدهی هویت میکنند و سرگرمی ها، فعالیت ها، لباس ها، مدل مو و موسیقی های مختلف را امتحان میکنند.
نوجوان شما ممکن است شخصیت های متفاوتی پیدا کند یا مراحل مختلفی را طی کند، مثلا انتخاب کند که موهای خود را به روش جدیدی شکل دهد. همچنین ممکن است متوجه دور شدن و فاصله گرفتن نوجوان خود از خانواده شوید.
شاید تماشای اینکه فرزندتان زمان کمتری را با شما سپری می کند سخت باشد اما تفریح با همسالانش می تواند یک خروجی اجتماعی مهم بوده و بخشی جدایی ناپذیر از رشد او باشد. همچنین می تواند در مدیریت استرس به آن ها کمک کند.
رفتار با نوجوان ۱۳ ساله بسیار مهم است و اگر اشتباه کنید ممکن است اغلب به جای شما به دوستانش اعتماد می کند. به همین دلیل، مطمئن شوید که به طور منظم با فرزندتان ارتباط برقرار می کنید نه تنها برای اینکه بفهمید اوضاع در زندگی او چگونه پیش می رود و در مورد چیزهای مختلف چه فکر می کند،
بلکه برای این که در مورد موضوعات مهمی مانند جنسیت، مواد مخدر، استعمال دخانیات، قلدری و موارد دیگر اطلاع کسب کنید.
این مکالمات اهمیت زیادی دارند زیرا فشار همسالان میتواند به یک عامل اساسی در زندگی نوجوان شما تبدیل شود، به ویژه به این دلیل که اکثر نوجوانان در این سن نگران تنهایی هستند.
جای تعجب نیست که نوجوانان اغلب با تغییر علایق، گروه همسالان خود را تغییر می دهند، بنابراین شناخت دوستان فرزند تان اهمیت بیشتری پیدا می کند. همچنین ایجاد علایق جنسی در این سن امری طبیعی است بنابراین در مورد عشق در ۱۳ سالگی اطلاعات بیش تری جمع آوری کنید.
در این هنگام باید در مورد روابط سالم و رضایت صحبت کنید. همچنین، اگر فرزند شما در حال بررسی هویت جنسی یا گرایش جنسی خود است، مهم است که با ذهنی باز با آن ها صحبت کنید.
حمایت کردن و گوش دادن حرف های آن ها مهم است و اگر سوالی دارید یا نمی دانید کودک شما چه چیزی را تجربه می کند و چگونه باید از آن ها حمایت کنید، با پزشک صحبت کنید.
تحولات اجتماعی و عاطفی |طرز رفتار با نوجوان پسر در سن بلوغ
- نگرانی از رشد جسمانی و ظاهر نوجوان ۱۳ ساله
- خود را همیشه مرکز همه چیز ببینید
- به دنبال اعتماد و پذیرش همسالان می باشد
- برای استقلال تلاش می کند و در عین حالنیاز به تایید بزرگسالان دارد.
روانشناسی ۱۳ تا ۱۵ سالگی نوجوانی |نکات روانشناسی ۱۳ تا ۱۵ سالگی
در این سن، بسیاری از نوجوانان از طریق شبکه های اجتماعی می توانند به صورت خصوصی با دوستان خود ارتباط برقرار کنند. برای برخی از نوجوانان، این کار باعث ایجاد احساس آرامش می شود، زیرا آن ها اغلب با دوستان خود راحت تر ارتباط برقرار می کنند.
برای سایر نوجوانان ۱۳ ساله، ارتباطات الکترونیکی به معنای فشار و استرس بیشتر است. آن ها ممکن است احساس کنند مجبور هستند در گفتگوها شرکت کنند تا توسط همسالان خود پذیرفته شوند.
علاوه بر این منتظر تغییرات خلقی در این سن باشید. باید سعی کنید طوفان را پشت سر بگذارید و آن را جدی نگیرید، علاوه بر این عشق در ۱۳ سالگی امری رایج می باشد و ممکن است برای تمام نوجوان ها رخ دهد، سعی کنید برای رفتار با نوجوان ۱۳ ساله از مشاور کمک بگیرید تا بهترین برخورد را داشته باشید.
رفتار با نوجوان ۱۳ ساله
در حالی که نوسانات خلقی معمولا طبیعی است، مهم است که مراقب مشکلات سلامت روان باشید و طرز رفتار با نوجوان پسر در سن بلوغ و برخورد با افسردگی، اضطراب و سایر مسائل مربوط به سلامت روان را یاد بگیرید. همچنین مهم است که با نوجوان خود در مورد تصویر بدن و احساس او نسبت به تغییراتی که تجربه می کند صحبت کنید.
به خاطر داشته باشید که نوجوانان در این سن فقط صحبت کردن را دوست ندارند. زمانی که شما کارهای دیگری مانند پیاده روی، سوار شدن در ماشین یا تیراندازی بسکتبال انجام می دهید، به احتمال زیاد شروع به صحبت می کند.
اگر نوجوان شما چالشهایی را تجربه میکند، با او در مورد راههایی که ممکن است یک مشکل را حل کنند، فکر کنید. فرزندتان را تشویق کنید تا قبل از اقدام، به چند راه حل فکر کند. این گام ساده می تواند به بهبود قضاوت فرزند شما کمک کند و به او فرصتی بدهد تا مهارت های تفکر انتقادی خود را تمرین کند.
رفتار با نوجوان پسر ۱۳ ساله
همچنین، هنگام صحبت در مورد مسائل حساس مانند مشروبات الکلی، سیگار کشیدن، مواد مخدر در نوجوانی و رابطه جنسی، مطمئن شوید که با کودک خود مستقیم صحبت می کنید . برای اینکه نوجوانتان شما را قابل اعتماد ببیند، مثبت اندکی را که نوجوانان را وسوسه می کند تا این چیزها را امتحان کنند، بپذیرید. چیزی شبیه این بگویید: «کودکان معمولاً فکر میکنند وقتی الکل مینوشند سرگرمکنندهتر هستند» و سپس عواقب آن را توضیح دهید.
روانشناسی پسر ۱۳ ساله
وقتی صحبت از ایمنی در این سن به میان میآید، والدین باید چند نکته را در نظر بگیرند. برای مثال، باید به بچههای این سن یادآوری شود که در ماشین از کمربند ایمنی و هنگام استفاده از اسکوتر، دوچرخه یا اسکیت بورد، کلاه ایمنی ببندند.
این سنی است که بچه ها ممکن است رسانه های اجتماعی یا تلفن های همراه خود را داشته باشند، بنابراین مهم است که با آن ها در مورد نحوه ایمن ماندن آنلاین نیز صحبت کنید. در مورد اینکه چه چیزی را به اشتراک بگذارید و چه چیزی را به اشتراک نگذارید صحبت کنید و همچنین قوانین اساسی در مورد استفاده از رسانه های اجتماعی را تعیین کنید.
گفتگوهای سازندهای در مورد نحوه انجام کارها به صورت آنلاین وجود دارد. درباره آسیب نرساندن به مردم به صورت آنلاین و همچنین نحوه برخورد با احساسات دیگران در دنیای مجازی صحبت کنید.
در نهایت، به خاطر داشته باشید که نوجوان شما می خواهد بال های خود را باز کند و مستقل تر شود. پس به دنبال راه های ایمن برای انجام این کار باشید. هنگام تصمیم گیری در مورد آنچه که به آن ها اجازه می دهید به تنهایی انجام دهند، به جامعه خود و سطح بلوغ نوجوان خود فکر کنید.
سعی کنید بین تنظیم قوانین و آزادی به شیوهای ایمن و سازنده تعادل ایجاد کنید. او میگوید، سرسختبودن گاهی اوقات میتواند نتیجه معکوس داشته باشد. مطمئن شوید که در مورد نوشیدن، استعمال سیگار، و رابطه جنسی نیز صحبتهای سازندهای دارید.
روانشناسی ۱۳ تا ۱۵ سالگی نوجوانی |طرز رفتار با نوجوان پسر در سن بلوغ
در حالی که همه کودکان با سرعت های کمی متفاوت رشد می کنند، مهم است که مراقب نحوه پیشرفت کودک خود باشید. برخی از مسائل عاطفی یا مشکلات سلامت روان که در سالهای اولیه نوجوانی ظاهر می شوند علامتی هستند که باید از دکتر متخصص کمک بگیرید
اختلالات خلقی ممکن است در این سن ایجاد شود و تجربه افسردگی و اضطراب برای روانشناسی پسر ۱۳ ساله غیرعادی نیست. اگر نوجوان شما دائماً خلق و خوی متفاوتی دارد، به چیزها بی علاقه است، بی انگیزه است، بیشتر می خوابد یا حتی به نظر می رسد که حملات پانیک را تجربه می کند، با دکتر او صحبت کنید.
حتی امتناع از دوش گرفتن یا عدم اهمیت مسائل بهداشتی می تواند دلیلی برای نگرانی باشد. در این سن، نوجوانان باید بتوانند از بدن خود بدون نیاز به اصرار زیاد مراقبت کنند.
در همین حال، مشکل تحصیلی فرزند شما ممکن است باعث نگرانی شما شود. گاهی اوقات، ناتوانی های یادگیری یا ADHD تا سال های نوجوانی آشکار نمی شود. اگر نگران این مورد هستید با معلمان فرزندتان صحبت کنید یا موضوع را با روان شناس در میان بگذارید.
مهم است که به نوجوان خود نشان دهید که با کمک روانشناسی ۱۳ تا ۱۵ سالگی، به مدرسه و موفقیت او اهمیت می دهید.
نویسنده: “کودکانه” سایت کودک و نوجوان
منبع: Moving Onwards: Your 13 to 15-Year-Old
سلام من ۱۵ سالمه و کلاس نهمم . واقعا در موقع بازی انلاین با یک دختری اشنا شدم . ادمی نیستم که وقتی یه دختر میبینه سریع بدوام سمتش واقعا دخترو پسر برام هیچ فرقی نمیکنه . ولی بعد یک متj بازی مردن با این دختر عاشقش شدم . اونم منو خیلی دوست داره . میخواستم بدونم این عشق درسته و مشکلی نداره توی این سن ؟میتونم این عشقو ادامه بدم ؟
سلام به شما آقا علیرضا
احساساتی که دارید قابل احترام هست اما دقت کنید که هردوی شما در سن نوجوانی قرار دارید و رد این سن توجه و گرایش به جنس مخالف را بیشتر تجربه می کنید و ممکن است که آشنایی های ساده ای چون همین بازی ها باعث شود که شما به فرد مقابل خود علاقه مند شوید اما دقت کنید که شما براساس خسالپردزای بیشتر پیش می روید چون نه شرایط سنی و نه رشدی شما ها و نه شناخت ناقصی که از هم دارید نمی تواند در جهت شکل گیری یک رابطه ادامه پیدا کند و می تواند برای هردوی شما با کاهش تمرکز از مسیر اصلی زندگیتان همراه شود .
این روابط می تواند حتی به صورت مجازی با وابستگی زیادی همراه شود و چون عموما این روابط دوام زیادی ندارد ترک این رابطه ها با فشارهای روحی و آسیب های زیادی همراه می شود .
بهتر است در کنار احترام به احساسات و گرایشاتی که به جنس مخالف دارید اجازه بدهید در اینده در شرایط سنی و رشدی مناسب و زمانی که خودتان و فرد مقابل دوران نوجوانی را پشت سر گذاشتید و هویت کامل تری شکل دادید براساس یک شناخت در دنیای واقعی در مورد این احساسات تصمیم گیری کنید .
سلام من پسری ۱۵ ساله هستم که توی تابستون با دوستام دوچرخه سواری میکردیم و چند تا دختر هم بودند که دوستای من ی چند تا شونو دوست داشتن البته من اصلا از این کارا خوشم نمیومد تا اینستا نصب کردم و پیج منو فهمیدن و یکی از دخترا به بهونه اینکه چند تا سوال داره اومد دایرکت من و خلاصه من بهش گفتم اگه سوالات تموم شده من برم گفت واقعیت اینه من بهت علاقه مند شدم و منم نمیخواستم بهش ضربه بزنم ادامه دادم حالا هم از طریق واتساپ با هم در ارتباطیم اون خیلی دوستم داره و هر کاری بگم انجام میده و به هر مورد الکی که میخواستم بهم بزنم و مثلا ی روز پیام ندم عکس دستشو میفرستات که زخمی کرده بود و تا حالا هم با کسی نبوده و میگه خیلی دوستت دارم و ابراز احساسات میکنه و اگه جواب پیاماشو ندم خیلی نگران و ناراحت میشه لطفا کمک کنید آیا به خانواده بگم یا بهم بزنم منم دوستش دارم ولی خودم فکر میکنم هوسه
من ۱۵ سالمه و اون۱۳ سالشه
سلام به شما آقا پویا
شما در سنی قرار دارید که توجه و گرایش به جنس مخالف بیشتر می شود و حتی این روابط برای شماها جذابیت زیادی می تواند داشته باشد اما دقت کنید که بیان این موضوع به خانواده نیز کمکی به شما نمی کند هرچند که شما می توانید احساسات خود را با خانواده در میان بگذارید اما نمی توان توقع داشت در این مسیر آنها کاری کنند چون شما تنها ۱۵ سال دارید و اینکه یک رابطه رسمی و یا هدفمند داشته باشید امکان آن وجود ندارد چه از نظر سنی و چه رشدی .
اینگونه روابط بیشتر بر پایه هیجان و خیالپردازی می باشد و این باعث می شود که فرد بدون در نظر گرفتن آسیب های این روابط وارد آن شود .
شما بیان می کنید که این خانم خودزنی دارند و این مسیر چه برای جلب توجه شما باشد و چه به عنوان راحل حل مسئله و چه بخاطر شرایط روحی نامناسب در هر حالتی یک رفتار اشتباه محسوب می شود این خانم از نظر روحی نیاز به کمک دارند اما شما ناجی ایشان نیستید و کمکی نیز در این زمینه از شما ساخته نیست چون هر چقدر روابط شماها طولانی تر شود وابستگی این خانم نیز بیشتر می شود .
بهتر است تصمیم گیری در مورد این احساسات را به آینده و شرایط سنی و رشدی بهتر اختصاص بدهید و در احترام نیز به این خانم شرایط خود و اولویت های فعلیتان را بیان کنید و اجازه بدهید که آینده تصمیم گیری داشته باشید .
سلام مشاور
وایی خدایا خانم مشاور تو رو خدا کمکم کنید(از پشت چت میدم نمیشه)
دارم دیوونه میشم دیوونه ای واقعی
از دست رفتارای مامانم
خب من ۱۴ ساله هستم و اسمم امیر رضا هست
مشکل من اینه که مامانم فتار های عجیبی انجام میده
مثلا هر وقت با پی سی pc خودم کار میکنم فکر میکنه گیمینگ gaming میکنم
یعنی من نمیفهمم چون بازی دوست دارم یعنی همیشه گیمینگ میکنم؟
بابام که اصلا رابطه خوبی با من نداره اصلا یعنی منو درک نمیکنه نمیفهمه من چی دوست دارم
مامانم هم همش تو کارام فضولی میکنه بابام همینطور
مادرم هروقت پسورد تبلتم برمیدارم هی میاد چک میکنه پیامای واتس اپ ، اینستا ، و… رو چک میکنه
خب من کلاس رباتیک میرم و این کلاسها دختر هم زیاد دارن میدونم نگرانن ولی نمیشه ک…
تازه همشون ۱۳ ۱۶ ۱۷ ساله هستن
پدرم ک نگم براتون از مامانمم بدتره
خدا نگم براتون یک خواهر دارم احساس میکنم دلش سنگه بی احساس و … هستش
و در اخر خودم خییلی اختلالات روانی داشتم از جمله : عدم تمرکز ، افسردگی ، پرخاشگری و.. داشتم
متاسفانه خودکشی خیلی به ذهنم غلبه میکنه بعضی اوقات چاقو میگیرم دستم که مثلا خودکشی کنم اخر پشیمان میشم
چه باید کرد؟
سلام به شما آقا امیر رضا
قابل درک هست که شما می خواهید استقلال بیشتری در رفتارها و کارهای خودتان داشته باشی و حریم خصوصی شما مورد احترام خانواده قرار گیرد اما دقت کنید که شما در سن نوجوانی قرار دارید و این می تواند برای پدر و مادر با نگرانی بیشتری همراه شود و همین موضوع باعث می شود که سعی کنند با چک کردن و یا کنترل بیشتر از شما مراقبت کنند هرچند کنترل و مراقبت بیش از اندازه آسیب زا می باشد و مورد تایید نیست اما دقت کنید که این رفتارها به معنای دوست داشتن آنهاست اما به درستی نمی توانند آن را بیان کنند .
با توجه به داشتن افکار خودکشی و عدم تمرکز و علایم افسردگی و پرخاشگری و همچنین مشکلاتی که در روابط خانوادگی تجربه می کنید نیاز است که به صورت حضوری به روانشناس مراجعه کنید در این مسیر بهتر است از مادر بخواهید که امکان تجربه این مسیر را برای شما ایجاد کند با بهبود شرایط روحی می توانید از راحل های حل مسئله بهتری استفاده کنید و در زمان روبرو شدن با مشکلات مسیرهایی را انتخاب کنید که بهترین نتیجه گیری و کمترین آسیب را برای شما داشته باشد .
در این مسیر اولین گام بهبود شرایط روحی شما می باشد تا بتوانی شرایط بهتری را تجربه کنی و در کنار ان در صورت تمایل خود از خانواده نیز دعوت می شود تا فرایند خانواده درمانی را تجربه کنید و بتوانید تحت نظر متخصص مشکلات ایجاد شده را بررسی و برطرف کنید .
شما و پدر و مادرتان مسیر اشتباهی را برای بیان افکار و احساسات خود به یکدیگر تجربه می کنید به همین دلیل نتیجه گیری لازم را ندارید و با مشکلات بیشتر مواجهه می شوید و این مسیر برای تبادل بهتر نیاز به بازسازی دارد .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۳۵۴۳۰۴
سلام من دختری ۱۵ ساله هستم پدرو مادرم نمیزارن اینستا بریزم در صورتی که تمام دوستام ازش به راحتی استفاده میکنن و من این موضوع و نمیفهمم و اینکه خانوادم به علایق من احترام نمیزارن من یه سلبریتی دوست دارم جوری که شده تمام زندگیم ولی پدرو مادرم ازش متنفرن یه بار یواشکی واسش فن پیج زدم بعد از یه ماه پدرو مادرم فهمیدن مجبورم کردن پیجمو پاک کنم و وقتی مادرم عکسشو تو گوشیم میبینه ایش و نوش میکنه و بعد پاکش میکنه نمیدونم چیکار کنم که منتوجه شن من دوستش دارم و با این کاراشون حرص ادمو در میارن از دستشون خسته شدم تورو خدا بگید چیکار کنم که بهش توهین نکن و به علایقم احترام بزارن
سلام به شما دوست عزیز
احساسات و علایقی که دارید قابل احترام هست اما دقت کنید که شما در اوج نوجوانی قرار دارید و در این سن نگرانی های والدین نسبت به آسیب های احتمالی برای شما بیشتر می شود و ممکن است در این مسیر با کمی عصبانیت و یا نا آگاهی اقدام کنند اما آنچه که مشخص هست این است که شما برای انها اهمیت دارید وگرنه اجازه میدادند که هر آسیب احتمالی برای شما رخ بدهد آنها در جایگاه خودشان یعنی به عنوان پدر و مادر تا زمانی که شما به شرایط سنی جوانی برسید وظیفه مراقبت از شما را دارند و در این مورد نمی توان به آنها گفت که وظایف خودشان را نادیده بگیرند هرچند که قرار نیست که شما کاملا نیز تحت سلطه باشید .
اما دقت کنید که اینکه این فضاهای مجازی جذابیت زیادی دارند قابل انکار نیست اما عزیزم آسیب های این فضاها نیز کم نمی باشد و اگر شما در این سن بخواهید تمرکز زیادی بر این روابط دوستی و یا فضاهای مجازی و یا زندگی در این فضاها کنید ممکن است که مسیر اصلی رشد شما با مشکلات زیادی مواجهه شوید .
این بسیاری از افراد هم سن شما یک سری رفتارها و یا برنامه و… را دارند به معنای درست بودن ان نیست بهتر است که خودتان و فرهنگ و هنجارهای خانوادیگتان را با هیچ فرد دیگری مقایسه نکنید .
به خودتان فرصت بیشتری بدهید در اینده در شرایط سنی و رشدی بهتر می توانید از این فضاها استفاده کنید اگر بخواهید با پنهان کاری پیش بروید ممکن است که با واکنش شدید تر والدین مواجهه شوید .
در کنار موارد بالا دقت کنید که شما در این سن خیالپردازی و بزرگنمایی و ریسک پذیری بالا و علاقه به جنس مخالف به خصوص افراد مشهور را بیشتر تجربه خواهید کرد و اگر ندانید که این موراد از ویژگی های سن نوجوانی هست ممکن است به میزانی درگیر انها شوید که زندگی فردی خود را فراموش کنید .
خیال پردازی به نوجوان کمک می کند هر آنچه را که در واقعیت وجود ندارد در خیال تجربه کند. نوجوانی، مرز میان کودکی و بزرگسالی است. جسم، شبیه آدم بزرگ هاست ولی روحیه و عقل در عوالم کودکی سیر می کند.نوجوان دلش می خواهد مورد توجه جمع باشد اما هیچکس قبولش ندارد. خلاصه همه چیز کمی مبهم است. اینجاست که خیال پردازی به کمک نوجوان می آید. نوجوانی که دوست دارد مورد توجه جنس مخالف باشد، نوجوانی که دوست دارد مشهور و محبوب باشد، دوست دارد زیبا و خوش تیپ و ایده آل باشد و خود را مرکز دنیای محدودش می داند، در خیال، خودش را به جای ستاره های موفق یا همسر و دختر سلبریتی ها تصور می کند. تخیل، محدودیت و چارچوب های دنیای واقعی را محو می کند و فرصت تجربه هر آنچه را که نمی توان در دنیای واقعی تجربه کرد فراهم می کند. نوجوان به تخیلاتش پر و بال می دهد و متاسفانه گاهی در این تخیلات غرق می شود.
این روزها دسترسی ساده، سریع و بی واسطه به ستاره ها در فضای مجازی، به دنبال کنندگان و طرفدارانشان توهم ارتباط، تعامل و صمیمیت می دهد و به علاقه های افراطی نوجوانان به سلبریتی ها دامن می زند.
در سن بلوغ و سنین نوجوانی، کل وجود شخص متحول می شود و در تمام زمینه های فیزیولوژیک و روحی، فرد دچار تغییرات بنیادین می شود. البته این تغییرات یک شبه و با هم اتفاق نمی افتد و در آدم های مختلف به شکل های گوناگون بروز می کند. اولین نشانه های بلوغ، جسمی و ظاهری است اما بیشتر تغییرات در ذهن نوجوان شکل می گیرد.
این اطلاعات را به شما دادم که بدانید این احساسات مخصوص به سن شما هست و اگر فرصت بیشتری به خودت بدهی می توانی در مسیر رشدی در شرایط بهتری آن را تجربه کنی .
سلام من دختری ۱۳ ساله هستم حدود ۳ سالی هست که احساس افسردگی میکنم، همیشه غمگینم دلم میخواد گریه کنم اما اشکام خشک شدن شبا وقتی میخوام بخوابم قلبم به طور عجیبی درد میکنه یا بعضی وقتا شب تا صبح بیدار میمونم مثل بقیه دوستام هیچ علاقه ای به جنس مخالفم ندارم و برعکس ازشون بدم میاد
برعکس سه سال قبل که دانش آموز نمونه بودم اما الان درس هام افت کرده
حتی یبار قصد خودکشی داشتم اما با اومدن پدرم به خونه منصرف شدم
من به موسیقی علاقه دارم و تو شعر گفتن و ترانه نوشتن مهارت دارم اما خانواده ام به علایقم هیچ توجهی نمیکنن و فقط مسخرش میکنن
خیلی گوشه گیر شدم به ندرت با کسی حرف میزنم و همیشه سرم تو گوشیه نمیخوام با کسی حرف بزنم تنهایی رو ترجیح میدم
وقتی واقعا ناراحتم و اشکم در میاد نمیتونم نفس بکشم
مثل بقیه هم سن و سالام که مسافرت رفتن من ۱۳ سال عمرم تو شهر خودم موندم و به شهری سفر نکردم
یبار تلاش کردم تا درمورد احساساتم با خانوادم حرف بزنم بفهمم کسی درکم میکنه
اما همه مسخرم کردن از اون روز به بعد با هیچکس راجب احساسات و علایقم حرف نزدم
تو سن نه سالگی برای تنها نبودنم آرزوی داشتن خواهر رو کردم و همچنین برآورده شد فکر کردم با داشتن خواهر از تنهایی درمیان ولی برعکس تنها تر شدم
تو کار هایی که نکرده بودم و تقصیر خواهرم بود دعوام کردن و این باعث شد کل شبانه روزم و یه گوشه بشینم
برادر بزرگتری دارم که برنامه نویس هست بهم مشکوک شد که با پسری رابطه دارم یانه برای همین گوشیم رو هک کرد و این منو نا امید تر کرد که به کار های نکردم مشکوک میشن
برعکس بعضی بچه ها که روز تولدشون ذوق میکنن من گریه میکنم و هیچکس متوجه نمیشه
تو تولد ۱۳ سالگیم آرزو کردم شب که میخوابم صبح بیدار نشم اما برآورده نشد چون اون شبانه روز و کلا نخوابیدم
حتی دوستام هم احساساتم و درک نمیکنن و همین باعث میشه بیشتر احساس تنهایی بکنم
من واقعا دارم عذاب میکشم
سلام به شما یگانه جان
احساساتی که دارید قابل احترام هست اما دقت کنید که در این مسیر نیاز است که شما به صورت حضوری به روانشناس مراجعه کنید .
شما در سنی قرار دارید که حساسایت های بیشتری را ممکن است به نحوه برخورد اطرافیان تجربه کنی اما شرایط روحی که شما بیان می کنید از حساسیت بیشتر می باشد و می تواند نشان از افسردگی داشته باشد .
بهتر است بدون به دنبال مقصر بودن در احترام و در زمان مناسبی به پدر و یا مادر بیان کنید که شرایط روحی خوبی ندارید و میزانی از شرایط روحی خودت را برایشان توضیح بده و بخواهید که برایت شرایط مراجعه به روانشناس را ایجاد کنند .
اینکه برادر شما گوی شما را هک کند قابل درک هست که به شما احساس ناخوشایندی می دهد اما در این مسیر نیاز است که شما در زمان مناسبی در احترام این موضوع را به ایشان بیان کنید که نگرانی که برای شما دارند را درک می کنید اما این هک کردن برای شما چه احساسی را به دنبال داشته است.
شناخت احساسات و بیان درست آنها می تواند به شما کمک کند تا شرایط روحی بهتری را تجربه کنید.
دقت کن عزیزم که خودکشی راحل هیچ مشکلی نیست و داشتن افکار خودکشی هم بخاطر شرایط روحی شما هست و با بهبود شرایط روحی می توانی راحل های حل مسئله بهتری را در زمان مواجهه شدن با مشکل انتخاب کنی.
سلام به شما آقا/خانم مشاور من دختری ۱۴سال سن دارم و به کمک شما احتیاج دارم من این روزا اصلا حال درس خواندن رو ندارم و وقتی که میرم کتابخوانی بخونم فوری خسته میشم یا خوصلشو ندارم ولی خیلی دوست دارم درس هایم رو بخونم من تا کلاس هفتم خیلی درس هایم عالی بود ولی این روزا خوصلشو ندارم خسته ام بی حوصله ام عصبانی ام از یه چیز الکی داد میزنم همش مامانو بابام بهم انرژی منفی میده که من هیچی نمیشم خیلی ناراحتم دیگ خالو خوصلشو ندارم هم درس بخونم یا نخونم بهم میگن هیچی نمیشم حالا من چی کار کنم بهم بگین من درس هایم خیلی زیاد شده و هیچ کدومشونو بلد نیستم نمیدونم چه جوری بخونم کمکم کنین بهم بگین من چجوری این همه درس رو خیلی خوب بخونم و همشو حفظ کنم ترو خدا بهم بگین خیلی خیلی خیلی بستگی ممنون میشم
اسم من امیره
مشکل من با خانوادمه
۱۴ سالم هم هستتش
مشکل من اینه که اولا همیشه کابوس میبینم شبا به طوری که بیدار میشم اما زیاد ازش نمیترسم
به چیزای ترسناک علاقه زیادی دارم ولی نه اینکه شورش رو در بیارم و همه جا پوستر ترسناک بزنم
۴ تا مدال رباتیک دارم و یک لوح زرین
سوم اینه که افت تحصیلی داشتم به همین مورد احساس میکنم باید خودکشی کنم
یکبار حتی میخواستم جدی اینکارو بکنم و از زندگی متنفرم
پدر مادرم اصلا راجع بلوغ وووو با من حرف نمیزنن و من هرچی میدونم مدیون معلم هام هستم
من خودمم همیشه تو اتاقم و با کسی حرف نمیزنم
گوشه گیرم
قبلا اینقدر گریه کردم سر اینچیزا که دیگه اشکام تموم شدن (مبالغه کردم)
دیگه دارم روانی میشم خودمم میدونم اینایی که گفتم یه مشت چرتو پرته که نباید به خودم بگم و خیلی به نظر خودم خر هستم
با خودم حرف میزنم
به خودم فوش میدم
هیچوقت علاقه به جنس مخالف نداشتم که فقط یکبار بود که به لطف پدر مادر سرکوب شد
من خیلی ذات افسرده ای هم دارم زودرنج هم شدم
یذره در دوران بلوغ عصبی میشم
خلاصه از دست این دنیا میخوام فرار کنم(خودمم میدونم خودکشی راهش نیست)
سلام به شما آقا امیر
قابل درک هست که در شرایط روحی سختی قرار داری و در این مسیر توقع داری که والدین اطلاعات بیشتر و حتی توجه بیشتری به شما داشته باشند و به استقلال شما احترام بگذارند اما دقت کنید که آنها پدر و مادر شما می باشند و نگرانی هایی دارند که باعث می شود که در مقابل همه درخواست های شما پاسخ مثبت ندهند مثلا اینکه شما بخواهید وارد رابطه دوستی در این سن شوید بخاطر آسیب های آن با مخالفت خانواده مواجهه می شوید اما سبک تعاملی از اهمیت برخودار هست .
در این مسیر با توجه به علایمی که بیان کردی افسردگی داری . افسردگی بیماری هست که همه انسان ها در زندگی خود حداقل یکبار آن را تجربه می کنند اما قابل درمان هست در این مسیر نیاز است که در احترام به پدر و مادر از آنها بخواهی که شرایط مراجعه به روانشناس را برای شما ایجاد کنند تا بتوانیم به شما کمک کنیم تا شرایط روحی بهتری را تجربه کنید در کنار اینکه بتوانید به کمک روانشناس احساسات و نیازهای خود را بهتر با آنها در میان بگذاری و نتیجه گیری بهتری داشته باشی.
خودکشی راحل هیچ مشکلی نیست و تنها باعث می شود که شما خودت را در معرض اسیب بیشتر قرار بدهی بهتر است برای انتخاب یک مسیر آسیب و فواید آن را در نظر بگیری و بعد راهی را انتخاب کنی که بیشترین سود و کمترین زیان را داشته باشد .
(فهیمه هستم در رابطه با مشکلی که گفتم خواستم تو ضیح بدم)
من و پدرش برای اینکه در س بخونه اول گفتیم مدیریت زمان را به خودت میدیم وگوشی دستت باشه به شرط اینکه خودت برنامه ریزی کنی و درسهات را بخونی و تکالیفت را به موقع انجام بدی و این زمان تا نوبت اول بود که قرار بود اگه معدلش پایین شد محدودیت هایی را اجرا کنیم و خودش هم قبول کرد.ولی متاسفانه دیدیم غیر از چت کردن از درس خبری نیست.البته کامل هم اختیار دست خودش نبود و به هر حال میرفتم و ازش خواهش میکردم که بیا با هم درس بخونیم ولی متاسفانه زیر بار نمیرفت تا اینکه نمرات نوبت اولش خیلی بد شد و معدلش نسبت به سال قبل ۲ نمره افت کرد.بعد گفتیم زمانیکه کلاس داری گوشی دستت باشه و بعد اون هر وقت درسات را خوندی و تکالیفت را نوشتی گوشی بهت میدیم ولی باز فایده نداره و اصلا سراغ درس نمیره و هی گریه میکنه و میگه عامل بدبختی من شما هستید و نمیذارید به کارهام برسم.
خیلی به نقاشی و داستان نویسی علاقه منده ولی وقتی با گوشی چت میکنه دیگه حتی اون کارها هم نمیکنه و وقتی هم محدودش میکنیم تازه بدتر لجبازی میکنه.
اصلا دوست نداره بیرون بیاد. چه خونه اقوام و چه گردش و تفریح.تا حالا هر جا مشاوره بردم به بن بست رسیدم.چون میگه اینا همه حرفاشون الکی هست.از تعریف کردن خیلی بدش میاد.
خلاصه ۹۰ درصد مشکلاتش از ابتدای کرونا شروع شده هر چند قبل از اون هم به خاطر چاقیش از خودش خیلی متنفر بود.
تا حالا چند بار رژیم رفتیم دفعه اول حدود ۲۰ کیلو وزن کم کرد ولی دیگه رعایت نمیکنه و حدود ۴۰ کیلو دوباره وزن اضافه کرد.
از شما خواهش میکنم من را راهنمایی کنید.با تشکد
سلام به شما فهیمه جان
نگرانی شما برای فرزندتان قابل احترام هست اما در این مسیر نیاز است که حتما روند بررسی با حضور خود فرزندتان صورت گیرد با توجهب ه توضیحات شما در مورد قطع ارتباط با خانواده ، افزایش وزن ف افت تحصیلی ، انجام ندادن کارهای مورد علاقه ، نداشتن علاقه به خود و نداشتن احساس دوست داشتن لازم و همچنین کنار این موارد استفاده بیش از اندازه از گوشی همه می تواند نشان دهنده شرایط روحی فرزندتان باشد .
دقت کنید که او در دنیای مجازی می تواند خود را آنگونه که دوست دارد معرفی کند حتی اگر در واقعیت درست نباشد و به همین دلیل ممکن است که ترجیح بدهد تایم بیشتری را در دنیای مجازی باشد تا در دنیای واقعی .
بهتر است که در این مسیر فرزندتان را به روان درمانگر تحلیل کودکان ارجاع بدهید چون نیاز به بررسی عمیق تر مشکلات فرزندتان می باشد تا بتوانیم به بهبود شرایط روحی او و سازگاری بهتر او با شرایط کمک کنیم.
سلام . یک پسر ۱۴ ساله هستم . از فحاشی خیلی بدم میاد و با هر کسی که دوست شدم فحاشی میکرد و از همشون جدا شدم و تنها شدم چون خیلی از این کار بدم میاد . خانوادم هم چون اذیتشون میکنم زیاد دوستم دارن . خواهرم هم ۲۰ سالشه و من نمیتونم باهاش درد و دل و بازی و … کنم . تو فامیل هم هیچ کی هم سنم نیست و زیر ۲۰ سال کسی نیست من تنهام . آهنگ های غمگین گوش میدم و گریه کردن رو دوست دارم . قهر کردن برام مثل آب خوردن شده یک دونه دوست بیشتر نداشتم اون هم دیروز سر یه موضوع خیلی کوچیک کات کردم . خیلی هم به خاطر این تنهایی عصبیم . یه دختری هم هست که خیلی از مون دوره . فامیلمون نیست . خواهرزاده صمیمی ترین دوست مادرمه فقط یک بار دیدمش . مادرم خیلی رابطه خوب و رفت و آمد با دوستش داریم . عشق تو این سن چیز بدیه ؟ من خودم اصلا اهل این چیزا نیستم ولی نمیدونم چجوری اتفاق افتاد . درسم هم خیلیی خوبه و خدا رو شکر افت نکردم . لطفا راهنماییم کنید متشکرم . چی کار کنم بفهمم وقتی بزرگ شدیم رفتش سراغ کس دیگه ای یا نه ؟ عشق چیز بدیه تو این سن ؟ لطفا راهنماییم کنید متشکرم .
سلام به شما آقا سالار
ببین نیاز است که شما دلایلی که باعث می شود که نتوانی روابط بهتری با دوستان و خانواده را تجربه کنی به کمک روانشناس بررسی کنی به نظر می رسد که در این مسیر شما نیز در سبک رفتاری و تعاملی خود با مشکلاتی روبرو هستی که باعث می شود که نتوانی به درستی و در مسیر سازنده احساسات خودت را بیان کنی اگر بخواهی با قهر ، کات کردن ، کناره گیری به دوستان و یا خانواده واکنش نشان بدهید بجای صحبت در احترام و درک و احترام به تفاوت هایی که باهم دارید ممکن است نتوانی ارتباط سازنده ای داشته باشی اما اگر در کنار درک احساسات و نیازهای خودت و بیان آنها در احترام و همچنین درک تفاوت هایی که باهم دارید می توانی رابطه بهتری را تجربه کنی در این مسیر بهتر است برای بررسی شرایط روحیت و نوع ارتباطی که دارید از خانواده بخواهی که امکان مشاوره حضوری را برای شما ایجاد کند.
در مورد دوست داشتن و یا احساسی که به آن عشق می گوید باید بگویم تجربه این احساسات برای هر انسانی یک امر طبیعی هست و شما در سن نوجوانی این احساسات را بیشتر تجربه خواهید کرد چون به جنس مخالف بیشتر توجه دارید و یک سری نیازها و احساسات جدید را بخاطر شرایط سنیتان تجربه می کنید تا اینجا کاملا طبیعی می باشد و در مسبر رشدی قرار دارد اما اگر نوجوان به شرایط سنی و رشدی که دارد توجه نکند و بخواهد در همین دوران وارد یک ارتباط شود خب این ارتباط اگر حتی از سمت خانواده ها نیز مشکلی ایجاد نکند برای هردو نوجوان درگیری فکری زیادی ایجاد می کند که باعث کاهش تمرکز در مسائل مهم دیگری چون درس می شود در کنار اینکه شما در این مسیر رشدی تا رسیدن به هویت کامل افکار ، احساسات ف معیارها ، و دیدگاهایتان تغییرات زیادی خواهد کرد پس نمی توان فکر کرد که این نهایت احساسی هست که شما تجربه خواهید کرد .
پس بهتر است برای پاسخ به این احساسات به خودتان فرصت بدهید در آینده در شرایط سنی و رشدی مناسب می توانید در مورد این احساسات تصمیم گیری بهتری داشته باشید .
واقعا از راهنماییتون متشکرم ❤️