مشاوره و تربیت کودک ۲ ساله تا ۳ ساله
در این مقاله ده نکته تربیتی و فرزندپروری در ارتباط با کودک دو تا سه سال شما ارائه شده است:
کودک شما در حالی که به در یخچال می کوبد جیغ می زند و می گوید: “آب میوه می خوام”.
“متاسفم عزیزم، آب میوه نداریم، نظرت چیه شیر بخوری…. یا ….”
“نههههههههه، من آب میوه می خوام!!” فریاد می زند در حالیکه خود را روی زمین می کشد و می غلتد…
نبودن آب میوه مطمئنا برای شما مشکل بزرگی نیست، اما به نظر برای کودک شما انگار دنیا به اخر رسیده…
قبل از رفتن به سوپر مارکت برای خرید آبمیوه یا چیزی مشابه، یا گفتن این جمله که “گریه کردنو تموم کن، فقط یه آبمیوست”…
بیاین با هم وارد دنیای کودک دو ساله شویم..
چه چیزی انتظار می رود؟
هر کودکی متفاوت است، برخی سر سخت تر و حساس ترند و برخی نیز آرام و راحت. برخی کودکان نقاط عطف رشدی را به صورت تدریجی طی می کنند و برخی نیز ناگهانی.
به صورت کلی شما می توانید این رفتارها را از کودک دو ساله انتظار داشته باشید:
- از کوره در رفتن و جیغ و داد غیر قابل کنترل
- نشان دادن احساسات به صورت بسیار غلو شده
- هر چیزی را از آن خود می دانند (حتی اگر مال انها نباشد).
- در خواست اینکه “خودم انجامش میدم”
- می خواهند مثل نوزادان رفتار کنند.
- تصور می کنند بزرگ هستند و زمانی کهمی فهمند اینجور نیست احساس سرخوردگی، غم و ناراحتی می کنند.
- مشکل در شریک شدن با دیگران، صبر کردن، نوبت کرفتن، کنترل تکانه و …
- مشکل با تغییرات
- تغییر در عادات غذا خوردن و خوابیدن
چه کار باید کرد؟
مانند اغلب موارد در فرزندپروری، هیچ فرآیند سه قدمی مستقیمی برای فرونشاندن تمام رفتارهای ناخواسته کودک شما وجود ندارد. بیشتر والدین از بینش های سریع استفاده می کنند، مانند نادیده گرفتن یا مهلت دادن.
کودک شما برای تنظیم هیجانات قوی خودش به کمکتان نیاز دارد، و بدین منظور، شما نیازمند استفاده از راهبردهای، نکات و روش های مختلف هستید.
این ده نکته به شما کمک می کنند تا حمایت، تشویق و امنیت را در این دوره از رشد برای فرزندتان به ارمغان آورید:
- همدلی کردن: ممکن است به کثیف بودن بشقاب آبی اهمیت ندهید، اما کودک شما اهمیت می دهد. خود را جای انها بگذارید و نشان دهید که مشکل انها را درک می کنید (حتی اگر موافق نیستید). “می دونم خیلی دوست داشتی با بشقاب ابی غذا بخوری اما شرمنده کثیف شده”… یا “می دونم که این بشقاب مورد علاقه توست!”
- محدود کردن نه گفتن: کلمه نه را برای موقعیت های خطرناک و خیلی جدی نگه دارید. به جای آن از جملات غیر مستقیم استفاده کنید: مثلا زمانی که کودک خودکار شما را می خواد؛ بگویید: “اینا خودکارای مامان هستند بذار برای تو مداد شمعی هارو بیارم”. یا به جای نه بله بگویید با پیشنهاد یک وضعیت دیگر مثلا: “وقتی کهنت رو عوض کردم می تونی بری بیرون بازی کنی”.
- تجربه های مشاهده ای برای کودک بسازید: کودکان با عمل کردن می آموزند. به جای پاداش دادن کودک بعد از اموختن یک فعالیت، در مورد انچه رخ داده با او صحبت کنید. “وای اینجا رو ببین همه توپ ها درست توی سبد رفتن وقتی اونا رو با دقت پرتاب کردی”. یا مثلا بگوئید: “وای ببین همه کتاب هارو بخوبی توی قفسه گذاشتی”.
- آموزش دهید: با وقت گذاشتن برای جستجو و تمرین روش های جدید در مدیریت موقعیت های سخت، به عنوان راهنمای کودک خود به بهتر شدن رفتار وی کمک کنید. “تو هر دو تا توپ رو می خوای، من توپم رو به سمت تو پرتاپ می کنم، می تونی به من برش گردونی؟” با یکدیگر تمرین و نقش بازی کنید، از اسباب بازی هایش استفاده کنید، داستان بگویید یا نقاشی بکشید و …
- کودک باشید!: با کارهای لذت بخش، کودکانه و گاها احمقانه کودک درون خود را نشان دهید. از صدای ربات گونه برای درخواست های خود استفاده کنید، مثل یک گوریل تو اتاق دنبال کودک بدوید، یا یک جفت شلوارش را روی سر خود بگذارید. دنبال راه هایی باشید که با چیزهای غیر قابل استفاده یا خسته کننده بازی بسازید.
- به آنها در نامگذاری احساسات کمک کنید: کودک شما در این سن در نامگذاری احساساتش به صورت منطقی و یا مرتبط مشکل دارد. روش های جایگزین را برای بیان احساساتش به وی نشان دهید. “کفشت خیلی تنگه، و یا “می خوای مامانو یک بار دیگه قبل از بای بای بغل کنی”.
- محدودیت ها را مشخص کنید: با مشخص کردن محدودیت ها در زندگی کودکان به کودک خود کمک کنید که احساس امنیت کند. تو می تونی عصبانی بشی اما به کسی آسیب نمی زنی. انتظار مقاومت از سوی کودک داشته باشید، ثابت قدم باشید و با احساساتشان همدلی کنید.
- ارام و صبور باشید: کودکان کار خود را می کنند (گاهی این کارها نیازمند صبر و تحمل زیادی از سوی شما هست). راه هایی را پیدا کنید که با فرایند طبیعی انها همگام باشد. به جای مجبور کردن وی به عجله کردن و یا سریع تر بودن، به او زمان بدهید تا بتواند مشکل را مثلا در اسباب بازیش یا در ماشین بیابد.
- محیط را تغییر دهید: از موانع کودک یاا قفل های کابینت استفاده کنید و یا دسترسی کودک را به اشیای شکستنی و ناایمن محدود کنید. بگذارید به چیزهایی که مناسب سنش هستند دسترسی داشته باشد. قسمت هایی از خانه را برای کودک قرار دهید که در انجا بتواند شلوغ و پر انرژی باشد.
- استقلال را تشویق کنید: ممکن است کودک شما قادر باشد بیشتر از شما بفهمد! اولین تمایل شما اینست که به وی همه چیز را بیاموزید، اما انها خیلی چیزها را از طریق چالش و درگیر شدن با موضوعات می آموزند. با فرصت دادن به انها کمک کنید تا تکلیفی را انجام دهند یا کار جدیدی را انجام دهند قبل از انکه شما مداخله کنید…
و یک چیز دیگر….
از این دوره سنی کودکتان لذت ببرید. به زودی کودک شما دیگر به قطارها هوهوچی چی نخواهد گفت، و به گربه ها نیز پیشی و میو میو نمی گوید. تا یکی دو سال دیگر کودک دیگر از شما نمی خواهد که به عروسکش غذا بدهید و یا روی کول خود بگذارید…
ممکن است الان باورتان نشود اما روزی دلتان برای فریادهای کودکتان و روی زمین غلتیدن و گریه کردن وی تنگ خواهد شد.
هنوز هم سوالاتی در مورد کودک دو ساله خود دارید؟؟
در دیگر مطالب سایت کودک و نوجوان نکاتی که باید در مورد کودک دو ساله خود مورد توجه قرار دهید ذکر شده اند…
“تا نوجوانی فرزندتان ما در کنار شما هستیم”
منبع:مشاورانه
سلام
تعهد شما در پاسخگویی به کامنت ها بسیار جالب و تحسین برانگیز بود. پیشاپیش از لطف تون ممنونم.
دختر من ۲ و سال ۲ ماهش هست. حدود ۴ ماهه که از پوشک گرفتیمش ولی به ندرت خودش دستشویی شو اعلام می کنه و برای پیشگیری از خیس کردن خودش سعی می کنیم در فواصل زمانی مرتب اونو به دستشویی ببریم.
اگه این فاصله زیاد بشه خودشو خیس می کنه و نمی دونیم باید چه واکنشی نشون بدیم؟ مقالات هم ضد و نقیض هستند. از طرفی نباید احساس گناه کنه و از طرفی تذکر خالی ما هم اثری نداشته و براش طبیعی تر شده.
البته مواردی هم بوده که خودش گفته دستشویی داره که با تشویق زیاد ما مواجه شده ولی نتیجه دلچسب نیست طوری که هفته پیش تمام فرش ها رو دادیم قالی شویی. تخت و صندلی غذاخوری و مبل و فرش و تاکسی و خونه بقیه و خلاصه همه جا تابحال خرابکاری کرده. الان تو مهمونی پوشکش می کنیم ولی ۹۸درصد خشک می مونه.
خیلی هم ناز و آروم و دوست داشتنیه. حسابی شیرین زبونی می کنه و اصلا اهل لجبازی و جیغ و داد نیست. امشب که خودشو خیس کرد بهش گفتم به خاطر این کارش امشب باهاش بازی نمی کنم. خدا میدونه چقدر سخت بود برام. دستمو گرفته بود و گریه می کرد و می گفت بابا لطفا بیا با من بازی کن.
سوال من نحوه واکنش درست به خیس شدن شلوارش هست طوری که بهش لطمه عاطفی نزنه.
بینهایت ممنونم.
با سلام خدمت شما دوست عزیز
قابل درک می باشد که مقداری با بهم ریختگی زندگی در این مسیر مواجهه خواهید شد اما نیاز است که صبور باشید و سعی کنید آرامش خودتان را حفظ کنید تا بتوانید نتیجه گیری بهتری داشته باشید اینکه در تایم های مشخصی او را به دستشویی می برید کافی می باشد و حتی زمانی که پوشک نیز می باشد بهتر است این مسیر ادامه پیدا کند .
دقت کنید که هنوز فرزند شما برای کنترل ادرار و مدفوع زمان دارد و نیاز دارد شما به او این زمان را بدهید سعی کنید در دستشویی از صندلی مخصوص به کودکان استفاده کنید و به او صبر بدهید تا تامی را در آنجا بگذراند تا بتواند رودهای خود را تخلیه کند .
نیاز است با توجه به زمان هایی که بیشتر اوقات فرزندتان دستشویی می کند و از ان اطلاع دارید او را به دستشویی ببرید و یا زا او بخواهید که روی صندلی مخوصص خود بنشیند و دستشویی کند .
بهتر است در این مسیر از تنبیه استفاده نشود مخصوصا به صورت بدنی و تحقیر کردن در هرصوتر او یک کودک است و شرایط سنی او هنوز برای کنترل زمان می خواهند . سعی کنید به عنوان مثال برای او جایزه قرار بدهید که اگر امروز خودش دستشویی رفتن را گزارش بدهد برای او یک جایزه تهیه می کنید که دوست دارد و در صورتی که این اتفاق رخ ندهد این جایزه دیگر دریافت نمی شود .
از قصه می توانید استفاده کنید قصه هایی که در آن از حیوانات استفاده شود و در این مسیر باشد که حیوانات مشغول بازی هستند اما مثلا خرگوشه احساس دستشویی دارد و در این مسیر با بازی از فرزندتان بخواهید که به خرگوش کمک کند که چه تصمیمی باید بگیرد .
با سلام و تشکر از مشاوره های خوبتان.
پسر ۲ سال و شیش ماهه ای دارم که حدود چند هفته هست به شدت علاقه به بهم ریختگی و خراب کردن وسایل پیدا کرده.همه کمد لباسها و اسباب بازی ها را بیرون می ریزه.یخچال را خالی میکنه.میوه ها را داخل سطل زباله میندازه.حتی بشقاب و لیوان هم شده داخل سطل زباله بیاندازه، حتی وقتی میخوایم غذا بخوریم تو یک دقیقه همچی را با هم قاطی و کثیف میکنه که دیگه قابل خوردن نیس.به زور باید لباس تنش کنم ببرمش بیرون.بیرون همهمش میخواد بغل بشه.اگر چیزی را بخواد و همون لحظه بهش ندیم به شدت شروع به جیغ و داد و فریاد میکنه.قبل از یکسالگی تا الان وقتی لجمیکنه سرش را محکمبه زمین میکوبه تا حالا ۴ مرتبه تونستم این رفتار را از سرش بندازم ولی دوباره بعد یکماه شروع میکنه و به شدت سرش را میکوبه.خیلی از شب ها تو خواب بی قراره جیغ میزنه و گریه میکنه.و ساعت ها طول می کشه ارومبشه. توی خواب آب میخواد وقتی بهش آب میدم با زور آب را خالی میکنه رو تشکش و دوباره شروع به جیغ و داد میکنه.چند ماه پیش متاسفانه چند باری کتکش زدم.الان هم خیلی کنترل میکنم بتونم با حرف زدن و محبت قانع بشه ولی بعضی وقتا دست خودم نیس و یکمرتبه صدام میره بالا. گذشته از این رفتارها و حرفها مسئله دیگه این هست که۳ هفته دیگه بچه دومم داره به دنیا میاد ولی من هیچ آمادگی ندارم.یه مادر خسته ام که حوصله هیچ چیزی را ندارم.
سلام به شما دوست عزیز
دقت کنید که در مورد رفتارهایی چون کوبیدن سر به دیوار و یا جیغ زدن مکرر در خواب که می تواند نشانه تنش در طول روز باشد و .. نیاز به مراجعه حضوری کودکتان می باشد تا بتوانیم در طول جلسه مشاوره با بازی و نقااشی و… مشکلات او را شناسایی کنیم و در عملکرد بهتر رفتاری به او کمک کنیم.
دقت داشته باشید که فرزند شما شرایط روحی شما و منتظر فرزندی دیگر بودن را درک می کند و این موضوع می تواند تاثیر زیادی بر رفتارهای او داشته باشد و با توجه به شرایط فعلی خودتان قابل درک می باشد که با فشار روحی بیشتری مواجهه باشید .
بهتر است سعی کنید که درطول روز در زمان هایی که فرزندتان رفتار مناسبی دارد به او توجه بدون قید و شرط داشته باشید و سعی کنید قبل از خواب از دعوا کردن ، تنبیه ، بازی های هیجانی خوداری کنید و در طول روز نیز به نیاز او به توجه و مراقبت پاسخ بدهید تا او بتواند ارامش بیشتری کسب کند و مشکلات او در خواب کاهش یابد و در کنار این موارد سعی کنید که ب او در رفتارها و انجام کارها استقلال بیشتری بدهید و سعی کنید که روحی همکاری را به او یاد بدهید و به عنوان مثال برای مرتب کردن اتاقش به او بیان کنید که حاضری با همکاری هم این اتاق و مرتب کنیم و بعد باهم بازی کنیم و…
البته این ها یک سری اصلاحات رفتاری می باشد اما برای بررسی دقیق نیاز است که بدانیم که کودکتان با این سبک رفتاری می خواهد در کنار توجه چه مشکلاتی را به شما نشان بدهد تا بتوانیم در این زمینه به هردوی شما در بهبود شرایط کمک کنیم.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۳۵۴۳۰۴
با سلام وخسته نباشید…
دختر۲سال ونیمه دارم که جدیدن بد غذاشده وخیلی اخلاقیاتش عوض شده ،خیلی خوش خوراک بود همه غذاها رو دوست داشت و یه دختر باادب و اروم ودوست داشتنی بود .قبلن خونه ی مامانم میرفت اونجا راحت بود وخیلی پدرو مادرمودوست داشت ولی الان اون احساس ذوق دلبستگی انگار کم شده ومن چون بابام رو خیلی دوست دارم، میخام مثل قبل باشه .وقتی منو دخترم تنها باشیم خیلی خوبه ،البته من خیلی سختگیری میکنم ونمیزارم به چیزی دست بزنه و اذیت کنه وتلاشم اینه که باادب باشه و با احترام حرف بزنه.
در طول روز بیشتر برنامه کودک میبینه و یا باگوشی(برنامه اموزشی)سرگرمه.اماقتی بیرون میریم جلوی بقیه اصلن به حرفم گوش نمیکنه ویکم بچه های دیگه رو اذیت میکنه ومنو اصلن نمیبینه وکسی بهش حرف بزنه جواب میده.همبازی هم سن خودش نداره که خیلی ببینتش همه از خودش کوچیکترن. وقتی خونه هستیم اگه بگم دیگه دوست ندارم وباهات حرف نمیزنم سریع حرف گوش میکنه (منم این جمله رو خیلی استفاده میکنم)
خیلی روش حساس شدم خیلی بهش فکر میکنم ….شیر گرفتن وپوشک گرفتنش خیلی راحت بود
.با پدرش هم رابطش خوبه ولی بعضی اوقات لج میکنه ومیگه دوستت ندارم.به من خیلی وابسته شده وهر نیم ساعت میاد بغلم ومیگه مامان دوستت دارم ودلم برات تنگ شده خیلییییی
سلام ریحانه جان
نگرانی شما برای تربیت فرزندتان قابل درک می باشد اما دقت کنید که او در سنی قرار دارد که به استقلال بیشتری نیاز دارد و بهتر است شما نیز به استقلال او احترام بگذارید و سعی کنید که یک سری کارها مانند غذا خوردن ، لباس پوشیدن ، انتخاب بازی و… را به خودش واگذار کنید و اجازه بدهید تا او متوجه شود که با شما یکی نیست و او یک شخصیت مستقل از شما نیز دارد در کنار این موارد دقت کنید که اگر شما بخواهید مداوم او را کنترل کنید و او را از از رفتارهای مختلف به دلیل با ادب بودن منع کنید او ممکن است در بیرون واکنش متفاوتی نشان بدهد همانطور که مشاهده می کنید اما اگر وسایل آسیب زا را کنار بگذارید و به او اجازه بدهید مسیر رشدی خود را طی کند و رد صورت نیاز به کمک شما به او کمک کنید می توانید نتیجه گیری بهتری داشته باشید .
دقت کنید که او شخصیتی جدا از شما دارد علاقه شما به پدرتان و دیگران قابل احترام می باشد اما بهتر است از اجبار فرزندتان به تقلید از رفتارهای خودتان خوداری کند چون ممکن است با مقاومت او روبرو شوید شما می توانید به عنوان یک الگو سبک رفتاری مناسب با دیگران و خود فرزندتان داشته باشید تا او بتواند از طریق رفتار الگوی مناسب را دریافت کند.
در کنار این موراد بهتر است از سرزنش کردن او خوداری کنید و اگر کار اشتباهی انجام می دهد به او بجای اینکه بیان کنید او را دوست ندارید از این جمله استفاده کنید که می دانید ناراحت هست و یا عصبانی و… ولی بهتر است از رفتار بهتری استفاده کند و یا احساسات خودتان را بیان کنید که شما از او ناراحت شده اید و بهتر است به او نیز اجازه صحبت بدهید و به سن او نیز توجه داشته باشید .
با بهبود این مسیر می توانید نتایج بهتری را مشاهده کنید .
سلام ، من شخصا خیییلی استفاده مفیدی کردم از مطالب شما و یه سوالی دارم
پسرم دو سال و سه ماهشه و خیلی مهربونه من و پدرشم خدارو شکر درین دو سال و چند ماه اصلا از تنبیه و پرخاش استفاده نکردیم ..فقط در چند مورد نمیدونیم چه رفتاری نشون بدیم
چه کنیم وقتی:
۱. مثلا در خیابون شخصی گیتار میزنه ، پسرم میخواد به گیتار دست بزنه ،بهش با اجازه ی صاحب گیتار اجازه میدیم اما اون به یک بار دست زدن اکتفا نمیکنه و خوب بیشتر ازاون هم موجب بهم خوردن برنامه ی اون شخص میشه
۲. یه کودک میبینه و میخواد محکم بغلش کنه ، مثلا در مورد نوزاد ممکن نیست خطرناکه یا والدین یه کودک شاید مایل نباشند
۳. برای ابراز علاقه بعد از بوسیدن یه گاز کوچولو میگیره(اگر طرف مقابل کودک باشه خیلی بد میشه)
عکس العمل ما چه باید باشه؟؟؟؟
سلام به شما دوست عزیز
نگرانی شما برای تربیت کودکتان قابل درک می باشد دقت کنید که او از این طریق می خواهد احساسات و کنجکاوی های ذهنی خود را پاسخ بدهد و ممکن است هنوز تفاوت زیادی بین وساسیل خود و دیگران قائل نباشد با حضور بیشتر در بین جمع همسالان و بازی های جمعی می تواند قوانین را بیشتر آموزش ببیند و همچنین شما رد بازی های خودتان با او بهتر است به نوبت چه کسی بودن و بیان احساسات استفاده کنید و سعی کنید که از ضمیر مالکیت نیز بیشتر استفاده کنید مثلا می توانید بیان کنید این شی تو می باشد من می توانم به آن دست بزنم و یا اگر دارد به وسایل شما دست می زند می توانید بیان کنید که این وسیله مال شما می باشد و می توانید برای مدت زمانی به او بدهید .
البته با رشد سنی او می توانید نتیجه بهتری بدست بیاورید و با رشد شناختی می تواند به نتیجه گیری بهتری برسید.
سلام خسته نباشید پسر دوساله من خیلی عصبی وقتی به حرفشگوش نمیدیم همش چیزی پرت میکنه شیشه میز رو میندازه در یخچال رو میکوبه به هم اسباب بازی هاشو پرت میکنه چه. راهکاری به من پیشنهاد میدید. در صمن من خیاطی میکنم گاهی میاد رو پارچم راه میره نمیزاره کار کنم ظرف بشورم غذا درست کنم
سلام به شما دوست عزیز
در این مورد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم.
۱. چند مدت است این رفتار را دارد؟
۲. واکنش شما نسبت به او چگونه هست؟
۳. در طول روز چه میزان وقت برای بازی و توجه کلامی و بازی ومحبت به او اختصاص می دهید ؟
۴. سرگرمی های او در طول روز چگونه می باشد؟
۵. در منزل بین شما و همسرتان روابط چگونه می باشد و با یکدیگر و یا با او در زمان بحث پرت کردن اشیاء و … را دارید؟
سلام خیلی مطالب عالی بود واقعا من ک خیلی استفاده کردم.فقط یه سوال داشتم من یه پسر دو ساله دارم و مدام درحال مشت کوبیدنه حتی هیجاناتشم با مشت زدن نشون میده مدام دندون قروچه مزکنه وقتی هیجان زدس.فکر کنم ۴ با ۵ ماه میشه.جدیدا خیلی عصبی میشه لج میکنه هر چی میگیم برعکسشو میکنه غذا نمیخوره فقط شیر با شبسه میخواد.شبا خواب درست نداره.کلافه شدیم دیگه چیکار باید بکنیم؟
سلام به شما سما جان
اجازه بده در این مورد باهم بیشتر صحبت کنیم تا بتونیم نتیجه گیری بهتری داشته باشیم.
۱. در این ۵ ماه تغییری در زندگی شما و یا روابط شما با او و یا همسرتان ایجاد شده است؟
۲. او پروسه دستشویی رفتن را طی می کند؟
۳. او چه میزان رشد زبانی دارد و می تواند نیازهای خود را با شما در میان بگذارد؟
۴. واکنش شما و یا همسرتان نسبت به او چگونه هست؟
سلام
ببخشید من یک پسر ۳۰ ماهه دارم
از ۱۳ ماهگی میتونست صحبت کنه اما الان فقط مامان و بابا میگه و اونم ب زور
و فقط جیغ و گریه میکنه
با بچها بازی نمیکنه فقط تو خونه میخواد باشه و کارتون ببینه
نسبت به هم سن و سالاش از لحاظ هوشی پایین تره و خیلی ناراحتم
تنها استعدادی ک داره ورزشه مخصوصا ژیمناستیک
سلام به شما آیناز جان
قابل درک هست که شرایط فرزندتان برای شما نگرانی زیادی را به وجود آورده است اما دقت کنید که بهتر است در همین سنین با بررسی دقیق مشکلات او و بازگشت و پس روی که در رشد زبانی داشته است سعی کنید که با کمک روانشناس در اول با تشخیص گذاری دقیق و بعد با برنامه هایی که می توانید دریافت کنید شرایط رشدی بهتری را برای او ایجاد کنید .
دقت کنید که کودکانی که نمی توانند نیازها ، احساسات و… خود را به دیگران با زبان انتقال بدهند از جیغ زدن و گریه بیشتری برای ایجاد یک راه ارتباطی استفاده می کنند بهتر است سعی کنید خودنسردی خود را حفظ کنید و به او کمک کنید تا با آرامش نیاز خود را به شما بیان کند و شما می توانید به صورت ارام کلمات و حدسیات خود را بیان کنید تا او به شما پاسخ بدهد .
اما در مورد بهره هوشی و این بازگشت و کاهش رشد زبانی و همچنین روابط اجتماعی او نیاز به بررسی دقیق می باشد و اینها مورادی نییستند که تنها با رشد سنی برطرف شوند و بهتر است آنها را جدی در نظر بگیرید .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۸۸۴۷۲۸۶۴
سلام من یه پسردوسال و ۴ماهه دارم و یه دختردوماهه ک پسرم خیلی حسودی میکنه ب دخترم و نمیتونه باحضورش توخونه کناربیاد، هی دست و پاشو میکشه یاخودشو میندازه رو دخترمو و میترسوندش نمیدونم چیکارکنم ک این حسودیاش کم شه چون خودشم خیلی اذیت میشه دوس ندارم افسردگی بگیره ولی خیلی زودعصبی میشم وقتی دخترمو میزنه یامیترسوندش دست خودم نیس هرچقد با خودم میگم این بترعصبی نشو ولی میشم چون واقعا اذیت میکنه دخترمو اونم میترسه ، میترسم این همه ترسیدنه کاربده دستش
لطفا راهنماییم کنین
سلام به شما سمیرا جان
این سبک واکنش ها از فرزند اول وقتی در سنی کمی قرار دارد کاملا طبیعی می باشد وبا امدن فرزند دوم او مجبور شده است شما و پدر را با او تقسیم کند و این موضوع برای او خوشایند نمی باشد بهتر است سعی کنید توجه بیشتری نسبت به او داشته باشید و از سرزنش کردن او خوداری کنید چون واکنش های شدید شما و رفتن به سمت فرزند کوچک ترتان تایید احساسات او می باشد .
سعی کنید در طول روز زمان کافی خودتان و همسرتان برای او قرار بدهید و سعی کنید که او را در کارهای خواهر کوچک تر شریک کنید مثلا دوست داری ببینی چطوری دستاشو میشوریم و یا دوست داری کمک کنی بهش شیر بدیم و…
به او بیان کنید که دوستش دارید و او را در آغوش بگیرید و بیان کنید که می دانید که ناراحت است و زمان زیادی می خواهد و شما نیز سعی می کنید که تایم بیشتری را اختصاص بدهید .
سلام ممنونم از بابت راهنمایهاتون. من یک دختر دو سال و چهار ماهه دارم . خیلی دختر خوبی بود .ولی جدیدا باهاش به مشکل برخوردم یکی اینکه اصلا حاضر نیست موقع بیرون رفتن یا از مهمونی بر میگردیم لباس بپوشه خیلی سعی میکنم آرامشم رو حفظ کنم و سرش داد نزنم ولی خیلی اذیت میکنه .حتی تو خونه هم لباس مناسب نمی پوشه و مجبوریم درجه اتاق رو گرمتر کنیم . مسئله دیگه هم اینکه برای خوابیدن خیلی مشکل داریم در اوج خستگی که من مطمئن هستم خوابش میاد مقاومت میکنه که نخوابه و اگه خوابید ممکنه در طول شب چند بار بیدار بشه انگار از خواب سیر شده . کلا از نوزادی جزو بچهها ی کم خواب بود ولی این مسئله دو هفته هست خیلی زیاد شده لطفا راهنمایی بفرمایید
سلام به شما دوست عزیز
دقت کنید که کودکان در سنین مختلف به میزان خواب های متفاوتی احتیاج دارند که در اینجا تا سن فرزند شما را بیان می کنم تا در صورتی که میزان خواب و کیفیت آن تا این سن از زمان های بیان شده پایین تر بود و یا شدت بیشتری داشت و یا در کیفت ان مشکلاتی وجود داشت برای بررسی بیشتر اقدام کنید .
۱-۴ هفتگی– نوزادان تقریباً ۱۶ تا ۱۷ ساعت در روز می خوابند و دوره های بیداری ۱-۳ ساعت به طول می انجامند. با این حال، اکثر نوزادان چرخه خواب شبانه و روز در بدن آن ها هنوز ایجاد نشده است، بنابراین دوره خواب و بیداری آنها می تواند در ساعات روز، متفاوت باشد. بیشتر والدین برای همراه شدن با نوزادان ناچارند برنامه خواب خود را تنظیم کنند.
۱-۴ ماهگی – نوزادان در این سن هنوز هم به همان میزان ۱-۴ هفتگی می خوابند، اما چرخه خواب شبانه / روز آنها شروع می شود، و خواب آنها در شب طولانی تر است، اگرچه برای تغذیه و تغییرات دیگر نیز، گاهی بیدار می شوند.
۴ ماه – ۱ سال – نوزادان در این سن هنوز بین ۱۴-۱۵ ساعت خواب روزانه نیاز دارند. بسیاری از آنها قادر هستند بیشتر شب را بخوابند و در طول روز و عصر حداکثر ۳ ساعت خواب را داشته باشند. در این دوره، مهم است که واقعاً شروع به ایجاد عادات خواب سالم برای فرزند خود کنید.
۱-۳ سال- بیشتر کودکان نوپا به حدود ۱۲-۱۴ ساعت خواب نیاز دارند، اما اغلب به دلیل برنامه والدین و فرزندان بزرگتر در خانه، کمتر می توانند بخوابند.
کودکان در خواب می توانند با مشکلات زیادی مواجهه شوند از کم خوابیدن تا زیادی خوابیدن و یا مکرر بیدار شدن و.. با توجه به توضیحات شما کودک شما غالباً در خوابیدن مشکل دارد، یا اغلب خیلی زودتر از حد معمول از خواب بیدار می شود، می تواند نشانه بی خوابی باشد. بی خوابی در کودکان ناشی از عوامل مختلفی از جمله: استرس، درد ، افسردگی ، محرک های محیطی یا اختلالات روانی است.
استرس می تواند از عوامل مختلفی به وجود آید از جمله مشکل در انجام تکالیف مدرسه اگر مهد می رود، مسائل اجتماعی و روابط او با همسالان ، مسائل خانوادگی مانند درگیری های بین شما و همسرتان و یا با خود او یا تغییر در الگوهای زندگی معمولی مانند نقل مکان به یک محیط جدید و…همه این موارد می تواند در کنار استرسی که برای کودک ایجاد می کند مشکلات خواب نیز ایجاد کند.
در مورد لباس نپوشیدن نیز دقت کنید که بهتر است شما سعی کنید از تمرکز بر این موضوع خوداری کنید و سعی کنید که به سن او احترام بگذارید در این سن من کودکان رشد بیشتری کرده است و باع می شود که بخواهند استقلال بیشتری داشته باشند سعی کنید که به این اسقلال تا جایی که برای او آسیب زا نمی باشد احترام بگذارید و سعی کنید برای تشویق او به لباس پوشیدن از او در مورد رنگ لباسهایش ، انتخاب نوع آن و… مشورت بگیرید به او بیان کنید که لباس خود را انتخاب کند تا شما در صورت نیاز به او کمک کنید تا لباسش را بپوشد .
از داستان استفاده کنید تا او به شخصت داستان کمک کند به مهمانی برود و برگردد و بخوابد .
در این مسیر بهتر است برای بررسی دقیق تر شرایط خوابی و رفتاری کودکان به صورت حضوری او را به متخصص کودکان و روانشناس بالینی کودک ارجاع بدهید تا بتوانیم در این زمینه به او کمک کنیم تا شرایط بهتری را تجربه کند.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۶۸۵۷۴۱
سلام من دخترم ۲ سال و ۵ ماهه هست تقریبا ده روزه بر خلاف قبل که با خوابیدن تو اتاق و تختش هیچ مشکلی نداشت از، ۱۰ ماهگیش عادت کرده بود یکشبه بخاطر ترس عجیب از اینکه مورچه میاد تو تختش دیگه حاضر نیست تو تختش بخوابه، هر راهی بلد بودم رفتم، فرداش با خودش متکا و روتختیشو تکوندیم و جارو کشیدیم که قبول کنه دیگه مورچه ای نیست میپذیره ولی بازم شب میترسه، بهش گفتم فرشته اگه تو تختت بخوابی برات زیر بالشت کادو میذاره، باهاش رفتم تو تختش کنارش خوابیدم به جایی رسیده بود که شبا اگه بیدار میشد میدید تو تختشه با وحشت و بلند بلند شروع به گریه میکرد یک ساعت دوساعتی طول میکشید آروم بشه بخوابه خوابش عمیق نمیشد ترسیدم تو رشد و اعصابش تاثیر بذاره منم صبحا از بی خوابی گیج بودم مجبور شدم بیارمش تو اتاقم رو تخت خودم برای اولین بار راحت خوابید نمیدونم چکار درستتره واقعا میترسم عادت کنه دیگه تنها نخوابه میشه راهنماییم کنید
سلام به شما روناک جان
نگرانی شما قابل احترام می باشد اما بهتر است سعی کنید که در کنار خود مورچه که می تواند یک نماد باشد شرایط این ده روزه را نیز مورد بررسی قرار بدهید به این معنا که در این ۱۰ روز که این به رختخواب نرفتن شروع شده است در منزل و روابط بین شما و همسرتان و یا هریک از شما دو نفر با دخترتان چه تغییراتی ایجاد شده است چون این موراد می تواند تاثیر زیادی بر عملکرد خواب و واکنش های کودکان داشته باشد .
بهتر است در داستان مشابه اتفاقی را که برای خود او رخ داده شده است را بیان کنید و از شخصیت های حیوانی استفاده کنید و به او به عنوان مثال بیان کنید که حالا که خرگوشه میترسه بره توی رختخوابش به نظرت باید چیکار کنیم براش به او فرصت صحبت بدهید به او بیان کنید که به خرگوش کمک کند تصمیم بگیرد و…
در این مسیر شما بهتر می توانید متوجه نیازها و صحبت های کودتان شوید .
به او اطمینان بدهید که هر زمان که از خواب بیدار شود شما در کنار او هستید ، کارتون هایی را که تماشا می کند را بررسی کنید ، از او بپرسید که به نظرش مورچه می تواند چه کارهایی انجام بدهد و با سرچ در اینترنت و یا با تماشا کردن آنها در حیاط و… سعی کنید که این ترس را کاهش بدهید .
در کنار این موراد بهتر است او در رختخواب خود بماند ولی شما در کنار او باشید تا بخوابد و به او اطمینان بدهید که هر زمانی شما را صدا بزند کنار او خواهید بود و همچنین اینکه مثلا در اتاق را باز می گذارید که اطمینان کند صدای او را می شنوید ، چراغ خواب برای او روشن بگذارید و…
اگر با انجام این کارها بازهم این ترس و واکنش ها ادامه داشت بهتر است به صورت حضوری با کودکتان برای بررسی دقیق و صحبت با خود او به روانشناس مراجعه داشته باشید تا بتوانیم در این مسیر به شما کمک کنیم.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۶۸۵۷۴۱